Κρίσιμοι, (κι απόλυτα χρήσιμοι) θεσμοίάκριτα, (κι εντελώς αχρείαστα) καίγονται.
Ήταν κάποτε ένα Υπουργείο, που, συγκρινόμενο με τα άλλα, πραγματικά ήταν «διαφορετικό».
Ήταν, για τα ελληνικά δεδομένα, καλά οργανωμένο, με υπαλλήλους με πολλά τυπικά προσόντα, με πτυχία, με γλώσσες, με κουλτούρα, κυρίως όμως με αίσθηση καθήκοντος και με νοοτροπία προσφοράς.
Ήταν κάποτε ένα Υπουργείο, που, όσο κι αν από ορισμένους δεν θεωρείτο «παραγωγικό», ήταν στην πράξη πολύ παραγωγικό.
Οι Αρχές του εξωτερικού προωθούσαν αποτελεσματικά ελληνικές θέσεις σε ξένες πρωτεύουσες, υπερασπίζονταν αποτελεσματικά ελληνικά συμφέροντα σε διεθνείς οργανισμούς, σφυρηλατούσαν δεσμούς ενότητας της διασποράς με το κέντρο, βοηθούσαν όσο κανείς τον ελληνικό τουρισμό με εκδηλώσεις και θεωρήσεις εισόδου σε ξένους, ασκούσαν οικονομική διπλωματία.
Κι όλα αυτά με όποια μέσα τους είχαν διατεθεί, ξεπερνώντας με μεράκι και εφευρετικότητα τις...