Ριφιφί στις θυρίδες; Θα μας πεθάνετε σατανάδες!

Κάτι έχει η Θεσσαλονίκη και τους μαγεύει όλους. Τους μεθάει και τους κάνει να αραδιάζουν υποσχέσεις όπως ο ερωτευμένος που προσπαθεί να πείσει την δεσποσύνη να τον συντροφεύσει το βράδυ. 

Ακούσαμε χτες τον κ. Τσίπρα. Μας είπε τι θα μας δώσει. Δεν μας είπε πού θα τα βρει να τα δώσει. 

Την απάντηση την έδωσε ο Ελασίτης που μας είπε ότι θα πάνε στις θυρίδες να ψάξουν τα δαχτυλίδια. Αν δεν το άκουγα με τα αυτιά μου δεν θα το πίστευα! 

Αυτοί δεν θέλουν να γίνουν κυβέρνηση! 

Αρχίζω να πιστεύω ότι και ο Αλέξης στην κάλπη θα το ρίξει Μητσοτάκη!

Καταρχήν να επισημάνουμε κάτι. Το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα μοιάζει με ένα μυστικό τάγμα που έχει για Θεό του τον Άγιο Βασίλη. Αυτό που δεν μας λέει είναι πού θα βρουν τα χρήματα. Σε αυτό η αριστερά είναι πιο τίμια. Από την εποχή της μεγάλης ληστείας στο Νομισματοκοπείο (της παραλίγο ληστείας για την ακρίβεια) φτάσαμε στο ριφιφί των τραπεζών. Κι αν δεν είναι τα τιμαλφή θα είναι ο «φόρος των πλουσίων». Κι αν αυτό αποδειχτεί ανεφάρμοστο, επειδή το κεφάλαιο έχει πόδια και τρέχει, θα την πληρώσει και πάλι η ακίνητη περιουσία. Σε κάθε περίπτωση όλο αυτό είναι μια ακόμη εκδοχή του «λεφτά υπάρχουν». Καλό, κακό, αυτό είναι! Το παίρνει απόφαση και ο ψηφοφόρος και ψηφίζει αναλόγως...

Όλες οι φυλές του Τσίπρα: Οι πατρίκιοι, οι πληβείοι και η… Βαρόνη Θεώνη Σταφ

Έχουν πια αρχίσει να το καταλαβαίνουν και οι ίδιοι: 

Ο Αλέξης Τσίπρας τους μοίρασε ρόλους και τους χρησιμοποίησε για τις πρόβες της καινούργιας του παράστασης ως… doubler. 

Όταν το έργο ανέβει κανονικά και βρεθεί ο σωστός φωτισμός, τα δήθεν νέα στελέχη θα αντικατασταθούν από τους κανονικούς πρωταγωνιστές, που ξεκουράζονται περιμένοντας. Με τη γλώσσα έξω από το ζέσταμα, θα ριχτούν κατάκοποι στην αρένα των εκλογών, που θα μοιάζει με λαιμητόμο. Και οι doubler θα μεταμορφωθούν σε κομπάρσους.

Δεν τους φταίει κανείς άλλος εκτός από την κουτοπόνηρη αλαζονεία, την υπέρμετρη φιλοδοξία, την πολιτική απειρία, την μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους. 

Πίστεψαν πως ο Τσίπρας, φεύγοντας από τον ΣΥΡΙΖΑ, είχε ξεμείνει από στελέχη και τους χρειαζόταν απεγνωσμένα. Ήταν τέτοια η αυτοπεποίθησή τους, που ούτε τους πέρασε από το μυαλό πως κάποιος που πουλάει με τόση ευκολία τους παλιούς συντρόφους, τους ανθρώπους που ο ίδιος διόρισε υπουργούς, τομεάρχες, κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους, που τους στήριξε στις αυτοδιοικητικές εκλογές, που τους είχε στο πλευρό του σε όλες του τις επαναστατικές γυμναστικές, που τους έτρεχε στη Βενεζουέλα, που έβρισκε για όλους μια δικαιολογία, που τους μετέτρεπε σε σκευωρούς και συνενόχους του σε στημένες κατηγορίες κατά πολιτικών αντιπάλων, θα τους πετάξει κι’ αυτούς σαν την τρίχα από το ζυμάρι.

Και όμως! Τα σημάδια της αφιλίας, της αχαριστίας και του τυχοδιωκτισμού ήταν εκεί: Το είχε κάνει το καλοκαίρι του 2015, το έκανε και όταν αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ και έφτιαξε το νέο του κόμμα. «Ζήσε και άσε τους άλλους να πεθάνουν» είναι το έργο που συνεχώς ανεβάζει ο Τσίπρας.
Αλλά αυτοί πίστεψαν πως ήταν μοναδικοί, αξεπέραστοι, αναντικατάστατοι, λαμπρά αστέρια με βαριά βιογραφικά. Τώρα, την ανάγκη φιλοτιμία ποιούμενοι...

Ποιος πληρώνει το κόμμα Τσίπρα

Εγώ δεν το πιστεύω. Το δημοσίευσε καλός συνάδελφος, που συνήθως έχει καλό ρεπορτάζ, αλλά εμένα μου φαίνεται τραβηγμένο από τα μαλλιά. 

Ότι συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα προσεγγίζουν λέει πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ που εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα και τους υπόσχονται όχι απλώς ικανοποιητικές απολαβές, αλλά και εξτρά, τύπου αυτοκίνητο με leasing , αν θελήσουν να γίνουν επαγγελματικά στελέχη της ΕΛΑΣ. 

Mου φαίνεται υπερβολή. Ναι, φαίνεται ότι υπάρχει χρήμα στο νέο κόμμα, πέφτει σίγουρα χρήμα, αλλά ως ένα σημείο.
Δηλαδή, ότι υπάρχει θέμα με την χρηματοδότηση του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα- ανεξαρτήτως των υπερβολών που ενδεχομένως θα ακουστούν- ότι πρέπει να δοθεί μια απάντηση στο ερώτημα ποιος χρηματοδοτεί αυτό το κόμμα, σίγουρα υπάρχει. Η για να δανειστούμε την επιχειρηματολογία του κ. Τσίπρα, να μάθουμε σε "ποιόν ανήκει το κόμμα." Αλλά ψυχραιμία. Όχι υπερβολές. Άλλωστε η χρηματοδότηση των κομμάτων είναι μια παλιά και αμαρτωλή ιστορία που αφορά όλους...

Το βρώμικο παιχνίδι παροχών του κόμματος Τσίπρα

Μισθός, γραφείο και αυτοκίνητο!

Ο Γιώργος Παπαχρήστος & τα TA NEA αποκαλύπτουν το βρώμικο παρασκήνιο των παροχών που δίδονται στο κόμμα ΕΛ.Α.Σ., του δήθεν τίμιου Αλέξη Τσίπρα.
Αν όλα αυτά αληθεύουν, σε δύσκολες εποχές που διανύουμε, να υπάρχουν τέτοιου τύπου απολαβές και κίνητρα σε ένα νέο κόμμα χωρίς κρατική χρηματοδότηση, τότε χρειάζεται παρέμβαση του εισαγγελέα.
Δεν υπάρχουν πλέον ούτε επιχειρήματα για τιμιότητα, ούτε για ηθική.
Η διαπλοκή σε όλο της το μεγαλείο.
Η ιστορία που θα διηγηθώ κυκλοφορεί επ’ εσχάτοις στα πολιτικοδημοσιογραφικά γραφεία – εγώ την άκουσα προχθές το μεσημέρι στο Κολωνάκι, στον απόηχο της σκληρής, σκληρότατης, επίθεσης του ΠΑΣΟΚ προσωπικά στον «εντιμότερο» στο χιλιοστό πρόεδρο Τσίπρα. Ως αποτέλεσμα της ανακοίνωσης του κόμματος ΕΛΑΣ στο πρόβλημα της υπερχρέωσης του ΠΑΣΟΚ έναντι των τραπεζών.
Τη μεταφέρω όπως την άκουσα λοιπόν, παραλείποντας φυσικά διευθύνσεις και ονόματα – όσοι εμπλέκονται όμως σίγουρα θα καταλάβουν ότι αυτούς εννοώ…
Νεότευκτο κόμμα με ελάχιστες ή και καθόλου αναφορές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση προσπαθεί να μαζέψει κόσμο. Απευθύνεται σε πολλούς και διάφορους, απευθύνεται και σε αρχηγό της αντιπολίτευσης δήμου της Αττικής, προσκείμενο στο ΠΑΣΟΚ. 

Τον καλούν σε συνάντηση, του προτείνουν να ενταχθεί στον κεντρικό κομματικό μηχανισμό, και μάλιστα ως επαγγελματικό στέλεχος...

To κώνειο του Σωκράτη (Φάμελλου)

Παρέλαβε τον ΣΥΡΙΖΑ στο 15% και τον οδήγησε στην ανυποληψία του 2,5%. 

Όμως δεν ήταν αυτή η αποστολή του. Διότι ο Σωκράτης Φάμελλος βρισκόταν σε αποστολή. Έπρεπε να εξαφανίσει από προσώπου γης το κόμμα του οποίου ηγείτο, διότι αυτό επέτασσε το συμφέρον ενός άλλου κόμματος, της ΕΛΑΣ του Α. Τσίπρα. 

Η ικανή και αναγκαία συνθήκη της επιτυχίας της ΕΛΑΣ ήταν να μη συμμετάσχει στις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ. 

Όσο θα υπήρχε, θα ακουγόταν φωνές από τα αριστερά τις οποίες το rebranding ήθελε να τις σιγήσει. 

Σε αυτή την αποστολή απέτυχε ο Σ. Φάμελλος και όταν το αντιλήφθηκε, εγκατέλειψε το κόμμα του, αλλά κράτησε την έδρα του. Τη βουλευτική αποζημίωση πάντα την υπολογίζουν, δεξιοί και αριστεροί.

Στην αρχή, ο Σ. Φαμελλος είχε ψελλίσει το πρωτοφανές για την πολιτική, πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα κατέβει στις εκλογές, όμως το ψηφοδέλτιό του δε θα λειτουργούσε ανταγωνιστικά προς το κόμμα Τσίπρα. 

Πώς θα γινόταν αυτό δεν το εξήγησε, καθώς ο στίβος της πολιτικής είναι εξ ορισμού ανταγωνιστικός. Είτε συνεργάζεσαι με κάποιο κόμμα σε ένα κοινό ψηφοδέλτιο είτε αγωνίζεσαι για την επικράτηση σου, αν οι χώροι είναι πολιτικά όμοροι. Απλή λογική στην οποία αντιστρατεύτηκε η λογική Φάμελλου...

Ο Τσίπρας, το Σύνδρομο Λουδοβίκου και οι «υπουργοί» του: Όλα όσα «ξέχασαν» να γράψουν στα βιογραφικά τους

«Καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς»

Η φράση ανήκει, ως γνωστόν, στον Ότο Φον Μπίσμαρκ, τον επιλεγόμενο και «Σιδηρού Καγκελάριο». 

Στη σκιώδη κυβέρνησή του, ο Τσίπρας δεν έβαλε μόνο τρεις αλλά τουλάχιστον 13 - μπορεί και 23 αν συνυπολογίσουμε και τους άλλους που κυκλοφορούν στα κανάλια και δεν καταλαβαίνουν ούτε οι ίδιοι τι λένε. Όσο για τους υπόλοιπους, είναι προφανές ότι ντρέπονται για τον εαυτό τους, αν κρίνουμε από τα ελλιπή βιογραφικά τους.
Η αλήθεια είναι πως στον Αλέξη Τσίπρα ισχύει και μια άλλη ρήση, το «L' État, c'est moi» («Το κράτος είμαι εγώ»), του Λουδοβίκου ΙΔ. Δεν εξηγείται διαφορετικά πώς μας παρουσίασε μια εντελώς ετερόκλητη και πολιτικά ασταθή ομάδα που αλλού πατάει και αλλού βρίσκεται. Και που έχει κάνει την μετακίνηση από κόμμα σε κόμμα Κολιάτσου – Παγκράτι. Με ό,τι αυτό σημαίνει για το ιδεολογικοπολιτικό υπόβαθρό τους, αλλά και για τη στάση τους απέναντι στο παρελθόν τους.
Είναι σαφές ότι ο Τσίπρας αισθάνεται ένα είδος «Βασιλιά Ήλιου», που θεωρεί πως ο λαός – κατευχαριστημένος από την διακυβέρνησή του – θα τρέξει να τον ψηφίσει, αδιαφορώντας για το ποιοι τον περιβάλλουν και το πώς θα κυβερνηθεί...

«Άρες, μάρες, κουκουνάρες» από την ΕΛ.Α.Σ. του Τσίπρα

Παρακολουθώντας κάποιος τις δημόσιες τοποθετήσεις των επιχειρήσεων της ΕΛ.Α.Σ., όσο και καλόπιστος να είναι, χωρίς φυσικά προσωπικά να είμαι για ένα κόμμα που ο ιδρυτής του έπαιξε τη χώρα το 15 στα ζάρια, μένει με το στόμα ανοιχτό.
«Άρες μάρες κουκουνάρες…» και για να χρησιμοποιήσω πιο πολιτικά ορθή έκφραση θα έλεγα «ασυναρτησίες, ανοησίες χωρίς συνοχή» και νόημα. Πίσω από όλα, μάλιστα, φόροι, φόροι, φόροι.
Παλιά μου τέχνη κόσκινο, δηλαδή.
Σιγά μην ασχοληθούν με το πώς θα δημιουργήσουν πλούτο. Ως γνήσιοι αριστεροί ψάχνονται συνεχώς για το πώς θα τον φορολογήσουν.
Αλλά για να είμαι ειλικρινής δεν περίμενα ότι θα τους έλειπε η στοιχειώδης προετοιμασία, πριν προτείνουν αυτούς τους φόρους.
Ξεκίνησαν με το πεντακοσάρικο για αύξηση μισθών στους εκπαιδευτικούς και τους υγειονομικούς. 

Όταν τους είπαμε ότι είναι το λιγότερο 250.000 και ότι θα απαιτηθεί τουλάχιστον 1,5 δισ. το χρόνο και άλλο 0,5 για ασφαλιστικές εισφορές το απέσυραν με τη φράση « ναι το είπε ο Τσίπρας, αλλά ας το αφήσουμε».
Είχαμε και το άλλο, βέβαια. 

Στέλεχος από τη Θεσσαλονίκη ισχυρίστηκε ότι θα βρουν 4 δισ. από τη φορολογία των 1.500 ΑΦΜ, τα οποία δηλώνουν εισόδημα πάνω από 900.000 ευρώ. 

Όταν τους είπαμε, ότι από μόνη της η εξαγγελία θα οδηγήσει αυτούς τους 1.500 ανθρώπους να...

Οι ΕΛΑΣίτες του Τσίπρα δολώνουν τη νέα ψαριά εύπιστων και αφελών

Ο μόνος τρόπος για να κατανοήσουμε τι στο καλό περιλαμβάνει το οικονομικό σχέδιο του Αλέξη Τσίπρα για την «αναδιανομή» από τους υπερπλούσιους και τις επιχειρήσεις στους «φτωχούς» είναι να μιλήσει, και σχετικά σύντομα, ο κ. Γιώργος Χουλιαράκης. 

Είναι ο αφανέστερος των τεχνοκρατών και διαχρονικά στο πλευρό του Τσίπρα, ο άνθρωπος που αναζητούσαν αγωνιωδώς οι εκπρόσωποι της Τρόικας στους διαδρόμους των Βρυξελλών κάθε φορά που κατέφθανε για διαπραγμάτευση η αντιπροσωπεία των… επαναστατημένων της Πρώτης Φοράς Αριστεράς και μάλλον ο μόνος που καταλαβαίνει προχωρημένα οικονομικά.
Η κυρία Μαριζέτα Αντωνοπούλου, ο Χάρης Αθανασιάδης και ο αναπληρωτής εκπρόσωπος της ΕΛ.Α.Σ., Κώστας Νυφούδης, που ανέλαβαν, έμπλεοι άγνοιας και ασυναρτησίας, να εξηγήσουν πώς θα γίνει η αναδιανομή του πλούτου, είναι απλώς τα δολώματα της νέας «ψαριάς» των εύπιστων και των αφελών.

Ο κ. Νυφούδης υποστήριξε πρόσφατα ότι από 1.500 ΑΦΜ που δηλώνουν άνω των 900.000 ευρώ στην Εφορία θα αντλήσουν 4 δισ. ευρώ για να τα μοιράσουν σε όσους δυσκολεύονται στο σούπερ μάρκετ. 

Ο κ. Αθανασιάδης, εκ της χορείας των πανεπιστημιακών του κόμματος Τσίπρα, ενημέρωσε ότι στόχος του κόμματος είναι να αντληθούν έως 600 εκατ. ευρώ τον χρόνο από τη φορολόγηση όσων έχουν σκάφη, αυτοκίνητα, επιχειρήσεις και ακίνητα.
Η κυρία Αντωνοπούλου, από πλευράς της, με τρόπο κωμικοτραγικό όρισε τους «υπερπλούσιους» που θα κυνηγήσουν αλύπητα οι ΕΛ.ΑΣίτες: όσους ζουν σε διαμερίσματα με πισίνα, κάποιους που ζουν σε ένα νέο ξενοδοχείο κάπου στην Αθήνα και όσους διαθέτουν αυτά τα κότερα που πηγαίνουν πολύ γρήγορα...

Το νέο κόμμα Τσίπρα υπονομεύει το επενδυτικό κλίμα

Εδώ και ημέρες τα πρωτοεμφανιζόμενα στελέχη του κόμματος Τσίπρα, διαγωνίζονται στο δημοφιλές για την Αριστερά άθλημα των «δωρεάν» παροχών. Το οποίο πάντα συνοδεύεται από φοροεπιδρομές. Αφού τίποτα στη ζωή ως γνωστόν δεν είναι δωρεάν. 

Και το ενδιαφέρον είναι ότι ομολογούν τα σχέδια τους, χωρίς καν να τους βασανίσει κανείς. Δίνοντας ερμηνείες και διαστάσεις οι οποίες ουδεμία σχέση έχουν με την οικονομική πραγματικότητα. 

Τόσο ευτυχισμένοι αισθάνονται μέσα στον επαναστατικό τους οίστρο και την άνευ ορίων πλάνη τους, που δεν αναλογίζονται τη βλάβη που προκαλούν στην οικονομία και στο επενδυτικό κλίμα.
Είναι προφανές ότι το κόμμα Τσίπρα, εν έτει 2026 κουβαλάει αυτούσιο όλο το εμμονικό ιδεοληπτικό οπλοστάσιο του 2015. Έτσι ένα από τα πρώτα μέτρα που προτείνει είναι η αύξηση του συντελεστή φορολογίας μερισμάτων των εταιριών από το 5% στο 15%.
Βέβαια, προτού φορολογηθούν τα μερίσματα έχει προηγηθεί η φορολόγηση των εταιρικών κερδών η οποία είναι της τάξης του 22%. Που βρίσκεται πολύ κοντά στον μέσο ευρωπαϊκό όρο που βρίσκεται στο 21,6% σύμφωνα με το Tax Foundation. Δηλαδή, μιλάμε για έναν συνολικό φορολογικό συντελεστή πολύ υψηλότερο του «καπιταλιστικού» 5% που θέλουν να τριπλασιάσουν.
Ας δούμε τι γίνεται στην υπόλοιπη Ευρώπη για να καταλήξουμε σε κάποια ασφαλή συμπεράσματα...

Ο «γονυκλινής» Φάμελλος, ο αντιρρησίας Πολάκης, και οι αεροβάτες της ΕΛΑΣ

Το σαιξπηρικό ερώτημα «να ζει κανείς ή να μη ζει», ταλανίζει σε πολιτική επανέκδοση, οπαδούς και αξιωματούχους του ΣΥΡΙΖΑ: 

Να υπάρχει το κόμμα ή να μην υπάρχει;
Περίπου τρεις στους δέκα ψηφοφόρους, απαντούν «ναι», αφού προφανώς διατηρούν την αριστερή τους συνείδησης αλώβητη από την φιλοδοξία της εξουσίας (από την οποία ούτως ή άλλως δεν έχουν λαμβάνειν. Η εξουσία πάντα είναι πλουσιοπάροχη μόνο για τους αξιωματούχους και τους ανθρώπους των αρχηγών).
Μαζί τους συμφωνούν, για άλλους λόγους και στελέχη που ούτως ή άλλως θα βρεθούν εκτός νυμφώνος της ΕΛΑΣ.

Ο Παύλος Πολάκης, εις εξ αυτών, προτίθεται να θέσει θέμα αρχηγού στην επόμενη συνεδρίασης της Κ.Ε. αφού θα έχει εκπνεύσει (έχει ήδη εκπνεύσει) η δεκαήμερη διορία που έδωσε στον Σωκράτη Φάμελλο, να φέρει συμφωνία με τον Τσίπρα, αφού είναι προσηλωμένος στη λογική της «συμπόρευσης».
Όπως έχει δηλώσει ο «αψύς» (επίθετο που του φιλοτέχνησε ο Τσίπρας που τώρα δεν τον καταδέχεται): «Ή υπάρχει συμφωνία ανάμεσα στο κόμμα του κυρίου Τσίπρα και στην ηγετική ομάδα γύρω από τον κύριο Φάμελλο, ή είναι μια τρομερή επίδειξη πολιτικής υποταγής σε μια προσπάθεια να σε ελεήσουν και να σε δεχτούν αύριο μεθαύριο στα ψηφοδέλτια» (εμφατικά τους αποκαλεί «κυρίους» όχι «συντρόφους»).
Και συνεχίζει λογικά (ναι ο Πολάκης μπορεί να είναι ορθολογικός όταν τον συμφέρει):...