Τα F-35, οι «απίθανες» θεωρίες και η πραγματικότητα

Tα τελευταία εικοσιτετράωρα, μετά την επιστολή του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν προς τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, για την θετική απάντηση στο να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις για την αγορά από την Πολεμική Αεροπορίας της χώρας μας αεροσκαφών F – 35 έχουν ακουστεί στην δημόσια σφαίρα τα πιο απίθανα πράγματα. Κυριολεκτικά όμως απίθανα…
Το χειρότερο απ’ όλα βέβαια, είναι πως αυτές οι απίθανες πραγματικά, «ιστορίες» για τα αεροπλάνα, δεν ακούστηκαν μόνον από τα χείλη δημοσιογράφων, δημοσιολογούντων ή άλλων «ειδικών», αλλά και από χείλη πολιτικών. 

Ας δούμε λοιπόν τα πράγματα λίγο ψύχραιμα...

Τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων για «τον καταλληλότερο» να προβληματίσουν

Έξι περίπου μήνες μετά τις εκλογές, η ΝΔ συνεχίζει να είναι στις δημοσκοπήσεις, μπροστά με πολύ μεγάλη διαφορά 

από τον Σύριζα και το ΠΑΣΟΚ, που δείχνουν να «κονταροχτυπιούνται για την δεύτερη θέση. 

Η κυβερνώσα παράταξη δείχνει να κρατά σχεδόν το σύνολο των δυνάμεων της κινουμένη περί το 38-39 % ενώ ΠΑΣΟΚ και Σύριζα κινούντο μεταξύ του 13 και 15%, ουσιαστικά δηλαδή, η διαφορά πρώτου και δευτέρου κόμματος δείχνει να έχει διευρυνθεί.

Θα μου πείτε ίσως κάτι τέτοιο να είναι «φυσιολογικό» μια και η ΝΔ ως τώρα δεν αντιμετώπισε...

«Μας περνά για εντελώς… ηλίθιους»…

Στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού, τα πρώτα (ιδίως) χρόνια της εγκαθίδρυσης του κομμουνισμού, οι κομματικές ηγεσίες, έβαζαν πλανά. 
Πλανά εργασίας, πενταετή πλανά, πλανά παράγωγης κλπ. 
Με βάση αυτά τα πλανά, έκριναν την αποτελεσματικότητα και παραγωγικότητα της κάθε κομματικής οργάνωσης ή και περιοχής.

Κάθε φορά, όταν έληγε το κάθε είδους πλάνο, η κομματική ηγεσία ανακοίνωνε όχι μόνον ότι το πλάνο καλύφθηκε, αλλά ότι υπερκαλύφθηκε, « μια και οι σύντροφοι έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους βοηθώντας την οικοδόμηση του σοσιαλισμού»...

Το αφήγημα του «εκβιαζόμενου αριστερού» πρωθυπουργού κατέρρευσε. Και ξέρει και επικροτεί...

Μέχρι χθες, μέχρι δηλαδή την συζήτηση στην Βουλή για την πώληση βλημάτων στην Σαουδική Αραβία, οι περισσότεροι υποθέταμε ότι ο κ Τσίπας, παίζει το έργο 
«ο εκβιαζόμενος αριστερός».
Δηλαδή, ο πολίτικος που ενώ είναι αριστερός, ιδεολογικά (με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό πια), δεν μπορεί να εφαρμόσει την ιδεολογία του και τα πιστεύω του γιατί «εκβιάζεται».
Εκβιάζεται και από το εξωτερικό αλλά και από το εσωτερικό...