Πέρυσι τέτοιες μέρες ανάρτησα στο fb ένα σημείωμα για την ακολουθία του Επιτάφιου, που, εν μέσω πανδημίας, την κάναμε στον ναό της Αγίας Ειρήνης Δράμας πέντε άτομα όλα κι όλα. Το πρόχειρο εκείνο σημείωμα το ξαναδούλεψα και έγινε διήγημα, που δημοσιεύτηκε χθες στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ (29/4/2021). Το παραθέτω με τις ευχές μου για Καλή Ανάσταση σε όλους.
Τα δάκρυα της Παναγίας
Εκείνο το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, στο μέσο της μεγάλης πανδημίας που θέριζε άντρες και γυναίκες κάθε ηλικίας και κάθε τάξης, με υποκείμενα νοσήματα ή χωρίς, ο πελώριος στο σώμα, σχεδόν γίγαντας, παπα-Μακάριος, εφημέριος του ιερού ναού της Αγίας Αικατερίνης –που ήταν χτισμένος στα σύνορα με τον γύφτικο μαχαλά–, μαζί με τους δύο καλλίφωνους ιεροψάλτες του, εκ των οποίων ο δεξιός ήταν άνθρωπος του Θεού κι ο λαμπαδάριός του αθυρόστομος και καλαμπουρτζής, και μ’ έναν εκ των επιτρόπων, ιδιοκτήτη μιας καντίνας που έφτιαχνε υπέροχα σουτζουκάκια, αλλά πάντα τη Μεγάλη Εβδομάδα την κρατούσε κλειστή, για να μην μπαίνουν σε πειρασμό οι καλοφαγάδες, έψαλαν την ακολουθία του Επιταφίου μέσα στην άδεια εκκλησία, αφού...



