Βλέπω και την οικονομία να αναπτύσσεται και την ανεργία να μειώνεται και τον τουρισμό να χτυπά ρεκόρ κάθε χρόνο και το χρηματιστήριο να σκαρφαλώνει και τους οίκους αξιολόγησης να δίνουν βαθμίδες, αλλά εμένα κάτι με σιγοτρώει εντός μου.
Σαν πολύ καιρό πηγαίνουμε στον ίσιο δρόμο και εμείς οι Έλληνες το βαριόμαστε αυτό. Το θεωρούμε μονοτονία, αδράνεια, βαρεμάρα, συμβιβασμό.
Μας λείπουν οι εξυπνάδες που κάνουμε ανά δεκαπενταετία, πεθυμούμε τα ακροβατικά και τις «επαναστάσεις» που στατιστικά κάθε Έλληνας ζει δυο φορές στη ζωή του. Τους οργανωμένους, τους «λογιστές», αυτούς με το καθαρό μυαλό και τους...




