Που να καταλάβει ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν την πραγματική αίσθηση του χιούμορ ενός κόμματος που εξελίχτηκε σε εθνική τραγωδία για την Ελλάδα.
Μια μέρα μετά τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου, στις 15 Φεβρουαρίου 1999, ίσως ο τελευταίος μεγάλος αγωνιστής για τα δικαιώματα ενός ξεριζωμένου λαού, βρέθηκε «φασκιωμένος» και «πακεταρισμένος», να ταξιδεύει με πράκτορες της ΜΙΤ για τη «μητέρα Τουρκία».
Κάτι σαν… ετεροχρονισμένος Βαλεντίνος της κυβέρνησης Σημίτη προς το τουρκικό κατεστημένο, που λίγα χρόνια πριν είχε αναγκάσει την ίδια κυβέρνηση να ευχαριστεί τους Αμερικανούς, επειδή στα Ίμια θρηνήσαμε μονάχα τρεις ήρωες νεκρούς.
Ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν έκανε ένα, αλλά μοιραίο λάθος...