Το μέλλον της Κεντροδεξιάς

Το μέλλον της Κεντροδεξιάς δεν βρίσκεται στη νοσταλγία. 

Βρίσκεται στην ικανότητά της να απαντά στα πραγματικά προβλήματα της εποχής, χωρίς να εγκαταλείπει τις αξίες που την έκαναν ιστορικά χρήσιμη για τη χώρα: 

ελευθερία, ευθύνη, πατριωτισμός, κοινωνική συνοχή, ισχυροί θεσμοί, πίστη στη δημιουργία.
Οι ιδέες της Αριστεράς, όπως εφαρμόστηκαν στην πράξη, έχουν ηττηθεί. 

Η υπερφορολόγηση, ο κρατισμός, η καχυποψία απέναντι στην ιδιωτική πρωτοβουλία, η λογική της εύκολης υπόσχεσης και η ανοχή στην ακινησία δεν μπορούν να πάνε την Ελλάδα μπροστά. 

Η κοινωνία δεν ζητά περισσότερα συνθήματα. Ζητά αποτέλεσμα...

Πλερέζες έβαλαν οι «προοδευτικοί» με τις συλλήψεις

Ευθύς εξ αρχής να ξεκαθαρίσω πως είμαι επιφυλακτικός με τις χθεσινές συλλήψεις μέχρι να δοθούν τα σχετικά στοιχεία στη δημοσιότητα και να ακουστεί και η altera pars. 

Και άλλες φορές είχαμε συλλήψεις, αλλά οι υποθέσεις για διάφορους λόγους δε «στάθηκαν» στη δικαστική αίθουσα. 

Πάντως, την εκδοχή να βρισκόμαστε μπροστά σε μια επικοινωνιακή διαχείριση της τρομοκρατίας από την πλευρά της κυβέρνησης, την βρίσκω αφελή.
Σε μια ημέρα δύο συλλήψεις και σε τόσο σημαντικές υποθέσεις, είναι ο ορισμός του επικοινωνιακού λάθους, καθώς η μια επικαλύπτει την άλλη. Αν το ζήτημα αφορούσε την επικοινωνία θα ξεδιπλωνόταν μέσα στον χρόνο. Ούτως ή άλλως η Μαρφίν περιμένει 16 ολόκληρα χρόνια. Οφείλω να σημειώσω πως αν η υπόθεση, κυρίως της Μαρφίν, εξελιχθεί σε φιάσκο, η πολιτική ζημία θα είναι πολύ πιο σημαντική από το αν αυτές οι τέσσερις δολοφονίες θα εξακολουθούσαν να παραμένουν ανεξιχνίαστες.
Το εντυπωσιακό όμως είναι οι αντιδράσεις σημαντικής μερίδας του «προοδευτικού» χώρου που εμφανίστηκαν στο Διαδίκτυο με την εξής διαβάθμιση: αμηχανία, ειρωνεία, χυδαιότητα. 

Αντί να δηλώσουν τις επιφυλάξεις τους για αυτές τις συλλήψεις - κάτι το απολύτως λογικό - δείχνουν τον εκνευρισμό τους και τη στενοχώρια τους διότι εκτιμούν πως η κυβέρνηση κερδίζει πόντους. Λες και πήραν μια ντιρεκτίβα, προβάλλουν το ομοιόμορφο σχόλιο «πριν τις εκλογές θα εξιχνιάσουν και τη δολοφονία του Καποδίστρια», ενώ οι φωστήρες της πολιτικής σκέψης βλέπουν αυτές τις συλλήψεις σαν το τελευταίο χαρτί μιας κυβέρνησης που καταρρέει. Πολιτικά νήπια, με νηπιώδη σκέψη. Λες και αυτές οι συλλήψεις θα...

Μην φοβάστε την Τουρκία Νο 2

Ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν δίστασε να θέσει για δεύτερη φορά, εντός της Τουρκίας αυτή τη φορά, στη σύνοδο του ΝΑΤΟ, το θέμα του casus belli για την άσκηση του ελληνικού δικαιώματος ανακήρυξης των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια.
Μία ημέρα πριν ξεκινήσει η σύνοδος, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ μίλησε σε αμερικανικό δίκτυο για μια Τουρκία «μολυσμένη» από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, η οποία κατέχει τη Βόρεια Κύπρο. Επέκρινε τον Ερντογάν, αλλά ο πραγματικός αποδέκτης ήταν ο Αμερικανός πρόεδρος, που χαριεντίζεται μαζί του περιφρονώντας τους Ευρωπαίους και τους θεσμούς της ίδιας της αμερικανικής δημοκρατίας.
Η στάση του Έλληνα πρωθυπουργού δεν είναι τυχαία.
Σπάνια στα 200 χρόνια της νεοελληνικής πραγματικότητας η Ελλάδα έχει συμπεριφερθεί με τόση αυτοπεποίθηση, αλλά και σύνεση, έναντι της Τουρκίας. Μετά την κρίση χρεοκοπίας που κράτησε μια δεκαετία, η χώρα εξοπλίζεται με επιλογές που της εξασφαλίζουν στρατηγικά και τακτικά πλεονεκτήματα και αναπτύσσει μια διπλωματική δραστηριότητα με συνοχή και αποτελεσματικότητα, οριοθετώντας ΑΟΖ με χώρες όπως η Ιταλία και η Αίγυπτος.
Τακτικά πλεονεκτήματα ήταν τα υποβρύχια που «γέρνουν», αρκετά χρόνια πριν αποκτήσει ανάλογα η Τουρκία· 

τα Rafale και οι πύραυλοι Meteor, πριν αποκτήσει η Τουρκία Eurofighter. 

Τακτικό πλεονέκτημα είναι, βεβαίως, και η εξασφάλιση των F-35, σε μια περίοδο που η γειτονική χώρα εκλιπαρεί να επανέλθει στο πρόγραμμα.
Στρατηγικά πλεονεκτήματα είναι οι αμυντικές συμφωνίες με ΗΠΑ, Γαλλία και Ισραήλ, καθώς και η εξασφάλιση του κάθετου ενεργειακού διαδρόμου, που καθιστά τη χώρα μία από τις ενεργειακές πύλες της Ευρώπης.

Η αλήθεια, βέβαια, είναι πως τις τελευταίες δεκαετίες η διαφορά δυναμικής με την Τουρκία έχει πολλαπλασιαστεί. Η Τουρκία έχει εξελιχθεί σε μια χώρα με πληθυσμό άνω των 80 εκατομμυρίων και ΑΕΠ πενταπλάσιο του ελληνικού.
Ο πληθυσμός και η μέση ηλικία του είναι καθοριστικός παράγοντας για την οικονομική, πολιτική και στρατιωτική ισχύ μιας χώρας. 

Ο μοναδικός τρόπος να αντιμετωπιστεί μια τέτοια διαφορά ισχύος είναι οι έξυπνες επιλογές αμυντικού εξοπλισμού και ένα ισχυρό πλέγμα στρατιωτικών και διπλωματικών συμμαχιών.
Δηλαδή, ακριβώς αυτό που κάνουμε...

Η νέα ζωή του Homo Erdoganius - Ο Έλλην Homo Erdoganius

Οι επιστήμονες πίστευαν κάποτε ότι κάθε ζωντανός οργανισμός χρειάζεται τροφή για να επιβιώσει. Μέγα λάθος. 

Ο Έλληνας Homo Erdoganius* απέδειξε ότι μπορεί να ζήσει αποκλειστικά με την εγχώρια απογοήτευση. 

Αν δεν τη βρει, την κατασκευάζει. 

Πρόκειται για αξιοθαύμαστο είδος. Σπάνιο. Ενδημικό. Δεν απαντάται ούτε στη Σκανδιναβία ούτε στη Λατινική Αμερική. Μόνο εδώ. Αναγνωρίζεται εύκολα. Μόλις ανοίξει το στόμα του, ακούγεται περίπου η ίδια φράση. «Κάτι θα κέρδισε ο Ερντογάν. Δεν μπορεί...».
Στη σύνοδο του NATO είχε οργανώσει πανηγύρι. Είχε προεξοφλήσει θριάμβους, συνθηκολογήσεις, ταπεινώσεις, φωτογραφίες που θα έμπαιναν στα σχολικά βιβλία με τίτλο «Η μεγάλη ελληνική υποχώρηση». Ύστερα ήρθαν τα γεγονότα και τον χτύπησαν στην πατριωτική του μούρη.
Οι F-35 δεν εμφανίστηκαν. 

Το casus belli όχι μόνο δεν έγινε σημαία της Άγκυρας, αλλά ο ίδιος ο Ερντογάν προτίμησε να το προσπεράσει σαν παλιό έπιπλο που του χαλάει τη διακόσμηση. 

Ο Μητσοτάκης το έβαλε πάνω στο τραπέζι, μέσα στο σπίτι του οικοδεσπότη, και οι τοίχοι δεν έπεσαν. Δύσκολες ώρες για την επιστήμη...

Η νέα γεωπολιτική πραγματικότητα και η ανάγκη εθνικής συνεννόησης στην Ελλάδα

«To the point» με τον Ζαχαρία Ζούπη
Η εικόνα που προέκυψε από τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα και οι ιδιαίτερα θερμές δημόσιες αναφορές του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ προς τον Τούρκο πρόεδρο ΡετζέπΤαγίπ Ερντογάν προκάλεσαν εύλογο προβληματισμό στην Ελλάδα. 

Οι πληροφορίες που κυκλοφορούν για πιθανή επανεξέταση της συμμετοχής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35, αν και απέχουν ακόμη από το να θεωρηθούν οριστική απόφαση, δείχνουν ότι στην Ουάσιγκτον εξετάζεται σοβαρά η αναβάθμιση των αμερικανοτουρκικών σχέσεων. 

Ωστόσο, το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι αν ο Τραμπ συμπαθεί προσωπικά τον Ερντογάν. Το ερώτημα είναι πώς λειτουργούν οι μεγάλες δυνάμεις και ποια θέση πρέπει να έχει η Ελλάδα σε έναν κόσμο που αλλάζει.

Η απάντηση είναι απλή αλλά συχνά δυσάρεστη: τα κράτη δεν κινούνται με βάση τις συμπάθειες, αλλά με βάση τα συμφέροντά τους. 

Η Τουρκία παραμένει μια χώρα 85 εκατομμυρίων κατοίκων, με ισχυρή αμυντική βιομηχανία, έλεγχο των Στενών, παρουσία στη Μαύρη Θάλασσα, στη Μέση Ανατολή, στον Καύκασο και στην Ανατολική Μεσόγειο. 

Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, ανεξαρτήτως του ποιος βρίσκεται στον Λευκό Οίκο, η Τουρκία εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο γεωπολιτικό παράγοντα. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ουάσιγκτον αγνοεί τις αυταρχικές τάσεις του τουρκικού καθεστώτος ή τον αναθεωρητισμό που εκφράζει συχνά η τουρκική ηγεσία. Σημαίνει όμως ότι...

Οι… κηλίδες του «εντιμότερου»

Στο κάποτε λαμπερό πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα, αρχίζουν να γίνονται ορατές οι κηλίδες που υπήρχαν αλλά για κάποιο λόγο, ούτε η κυβερνητική παράταξη ούτε η ειδησεογραφία, ενδιαφέρθηκαν να εστιάσουν.
Ίσως, τον προστάτευε ως ασπίδα η αχλή του «ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς», που - ναι - ήταν πραγματικό στα ανώνυμα μέλη και στελέχη μιας άλλης εποχής. Και αυτή την ηθική αξία που οι παλιοί δημιούργησαν με στάση ζωής, ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη το εκμεταλλεύτηκε, το οικειοποιήθηκε και το προσωποποίησε μέσω οπαδών και troll στο διαδίκτυο, προκειμένου να μείνει αδιάβροχος σε υποψίες.
Έως πρόσφατα που ο Άδωνις, προγραμματισμένα ή αυθόρμητα (καθότι το στόμα του είναι απύλωτο αλλά όχι χυδαίο σαν του Πολάκη), έθεσε το δάκτυλο επί του τύπου των ήλων.
Σε τηλεοπτικές του δηλώσεις αλλά και σε ανάρτησή του, παρέθεσε σειρά υποθέσεων της περιόδου διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, για να υποστηρίξει ότι δεν εναρμονίζονται με την εικόνα του «πιο έντιμου» που φιλοτεχνεί στον Τσίπρα το επικοινωνιακό επιτελείο που τον καθοδηγεί στο rebranding.
Φυσικά, δικαιούται κάποιος να διερωτηθεί - και το διατυπώνουμε εκ των προτέρων - γιατί όλα αυτά που επικαλείται τώρα ο Άδωνις, και τα οποία ήταν απορία πολλών στρωμάτων του λαού και όχι μόνο ΝΔτων, δεν θα έψαξε η κυβέρνησή του επί εφταετία; Και γιατί τώρα; Επειδή διακρίνεται κάποια δημοσκοπική κόπωση; ...

Η διπλή στόχευση Μητσοτάκη για το casus belli, τα F-35 και η μετάβαση στο ΝΑΤΟ 3.0

Το πολιτικό μήνυμα του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, προς τις δύο όχθες του Ατλαντικού, μέσω της αναφοράς στο casus belli, την τουρκική στρατηγική διά της οποίας επιχειρείται αναβάθμιση στην Ατλαντική Συμμαχία και εισχώρηση στην ευρωπαϊκή Άμυνα, καθώς και τις βαθύτερες αλλαγές που φέρνει σε πολιτικό, οικονομικό και επιχειρησιακό επίπεδο η μετάβαση προς ένα «ευρωπαϊκό» ΝΑΤΟ, 

καταγράφει ο στρατηγικός αναλυτής Στάθης Κυριακίδης σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Liberal και την Ευαγγελία Μπίφη μετά το κλείσιμο της αυλαίας της Συνόδου της Άγκυρας.

Διττή η στόχευση της αναφοράς του κ. Μητσοτάκη στην τουρκική απειλή πολέμου, κατά τον Στάθη Κυριακίδη, Υποναύαρχο ε.α., αμυντικό αναλυτή και μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου του Strategy International: 

Αφ’ ενός σε επίπεδο Συμμαχίας να «ακούσουν» οι Ηνωμένες Πολιτείες ότι η όποια αναβάθμιση της Τουρκίας εντός ΝΑΤΟ οφείλει να λαμβάνει υπόψη ζητήματα εθνικής ασφάλειας των συμμάχων, και 

αφ’ ετέρου σε επίπεδο ΕΕ να εκπέμψει στους εταίρους το σήμα ότι δεν μπορεί να μπει από το «παράθυρο» στα ευρωπαϊκά αμυντικά προγράμματα μία Τουρκία που δεν άρει το casus belli κατά της Ελλάδας και κατέχει το βόρειο τμήμα της Κύπρου...

Γιατί δεν πρέπει να φοβόμαστε την Τουρκία

Κάθε φορά που επανέρχεται στο προσκήνιο η πιθανότητα πώλησης F-35 στην Τουρκία ή ο Ντόναλντ Τραμπ κάνει μια ευνοϊκή δήλωση για τον Ταγίπ Ερντογάν, στην Ελλάδα επανέρχεται σχεδόν αντανακλαστικά ένα κύμα ανησυχίας. 

Τα πρωτοσέλιδα γεμίζουν με σενάρια, τα κοινωνικά δίκτυα με καταστροφικές προβλέψεις και η δημόσια συζήτηση καταλήγει να περιστρέφεται γύρω από το ίδιο ερώτημα: «Μήπως αλλάζουν οι ισορροπίες;».
Η απάντηση είναι πως οι ισορροπίες δεν αλλάζουν τόσο εύκολα. Και σίγουρα δεν αλλάζουν από μία συνάντηση, μία δήλωση ή ένα δημοσίευμα.
Χαρακτηριστικό είναι τι συνέβη στις 25 Σεπτεμβρίου 2025, όταν ο Τραμπ υποδέχθηκε τον Ερντογάν στον Λευκό Οίκο. 

Στην Τουρκία καλλιεργήθηκαν υψηλές προσδοκίες ότι θα άνοιγε ο δρόμος για την επιστροφή της χώρας στο πρόγραμμα των F-35.
Λίγο μετά το τέλος της συνάντησης, όμως, ο ανταποκριτής του φιλοκυβερνητικού καναλιού NTV, Hüseyin Günay, καταγράφηκε από ανοιχτό μικρόφωνο κάμερας του Associated Press να συνομιλεί με συνάδελφό του. Το συμπέρασμά του ήταν απολύτως σαφές: η Τουρκία δεν είχε αποσπάσει καμία ουσιαστική παραχώρηση. Χρησιμοποιώντας μάλιστα μια ιδιαίτερα λαϊκή έκφραση, είπε ουσιαστικά πως «πήραμε τον πάπαρο».
Το περιστατικό έγινε viral στην Τουρκία και, σύμφωνα με τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, ο δημοσιογράφος απομακρύνθηκε από το κανάλι λίγες ημέρες αργότερα.
Αν είχε συμβεί κάτι ανάλογο σε συνάντηση με Έλληνα πρωθυπουργό όλοι θα ζητούσαν την παραίτηση της κυβέρνησης...

Γιατί η προσδοκία Ερντογάν για τα F-35 θα μείνει ανεκπλήρωτη

Ήταν και παραμένει μακρύς ο δρόμος της Τουρκίας για τα F-35. 

Στο φόντο της συνάντησης Τραμπ-Ερντογάν στο περιθώριο μίας από τις πλέον κρίσιμες Συνόδους Κορυφής στα χρονικά της Ατλαντικής Συμμαχίας, ο διεθνολόγος Αλέξανδρος Δεσποτόπουλος αναλύει, μιλώντας στο Liberal και την Ευαγγελία Μπίφη, την εξίσωση γύρω από το ενδεχόμενο επανένταξης της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών πέμπτης γενιάς, «δείχνοντας» προς το Κογκρέσο και το αμερικανικό πολιτικό κατεστημένο, που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν την Τουρκία ως προβληματικό σύμμαχο.

Ουδεμία ουσιώδη διαφοροποίηση διακρίνει ο κ. Δεσποτόπουλος σε σχέση με τα όσα διημείφθησαν κατά τη συνάντηση των Ντόναλντ Τραμπ και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στον Λευκό Οίκο τον Σεπτέμβριο του 2025. Έστω και εάν υφίσταται πρόθεση Τραμπ, η πώληση των F-35 προσκρούει τόσο στις κυρώσεις CAATSA όσο και στις πολιτικές ισορροπίες στην Ουάσινγκτον, με τον Αμερικανό πρόεδρο να μην έχει ούτε τη θεσμική ούτε την πολιτική ευχέρεια να συγκρουστεί με το Κογκρέσο, ιδίως ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών. 

Ως εκ τούτου, δεν διακρίνει κάποια ουσιαστική ένδειξη συνολικής επαναπροσέγγισης ή σύσφιξης των αμερικανοτουρκικών σχέσεων πίσω από τη θετική ρητορική της συνάντησης. 

Κατά την ανάγνωσή του, οι φιλοφρονήσεις δεν αλλάζουν την ουσία: τα F-35 παραμένουν εργαλείο διαπραγμάτευσης και μοχλός πίεσης της Ουάσινγκτον προς την Άγκυρα. 

Σε κάθε περίπτωση, επισημαίνει ότι απόκτηση των κινητήρων F110 δεν μεταβάλλει τις ισορροπίες, αλλά και ενδεχόμενη μελλοντική απόκτηση F-35 από την Τουρκία δεν θα επηρεάσει την ελληνική αεροπορική υπεροχή, καθώς όταν και εφόσον αυτό συμβεί, η τεχνολογία θα έχει ήδη προχωρήσει σε επόμενο επίπεδο.

Ο Αλέξανδρος Δεσποτόπουλος σκιαγραφεί τις προκλήσεις για την Ελλάδα από την τουρκική επιδίωξη ένταξης στα προγράμματα επανεξοπλισμού της Ευρώπης, ενώ στο ευρύτερο πλαίσιο της συζήτησης για την ευρωπαϊκή άμυνα και το μέλλον του ΝΑΤΟ -ενός ΝΑΤΟ σε «υπαρξιακή κρίση», όπως επισημαίνει, ο ίδιος σημειώνει ότι η παράμετρος της Ρωσίας θα αποδειχθεί καθοριστική: εάν η Μόσχα πάψει να αποτελεί μείζονα απειλή κυρίως για τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, τότε η Ευρώπη θα μπορούσε  να εξελιχθεί σε έναν ισχυρό τρίτο πόλο μεταξύ Ουάσινγκτον και Πεκίνου. Διαφορετικά, θα συνεχίσει να πορεύεται με εσωτερικές διαιρέσεις...

Οι νέες υποσχετικές Τραμπ για τα F-35 και το «δωράκι» στον Ερντογάν

Με μία ακόμη… υποσχετική για τα F-35 και την άρση των κυρώσεων CAATSA, την οποία επιχείρησε να εξισορροπήσει με ύμνους για την Τουρκία και τον πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ επιχείρησε να ικανοποιήσει τον οικοδεσπότη του στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, ο οποίος τον υποδέχθηκε με πρωτοφανείς τιμές.
Οι προσδοκίες, που είχαν καλλιεργηθεί στην Τουρκία το τελευταίο διάστημα, αποδείχθηκαν υπερβολικά αισιόδοξες, καθώς είχε δημιουργηθεί η εντύπωση ότι αυτή τη φορά ο πρόεδρος Τραμπ, έχοντας εκφράσει και πριν από δύο μήνες στο Οβάλ Γραφείο την πρόθεσή του να προχωρήσει το θέμα της επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35, δίνοντας μάλιστα σχετικές οδηγίες στους Υπουργούς Εξωτερικών και Άμυνας θα είχε κάτι πιο συγκεκριμένο να ανακοινώσει πέρα από τη δέσμευση για… «εξέταση του θέματος».
Η τουρκική προεδρία θα πρέπει, πάντως, να είχε ενημερωθεί για τις πραγματικές δυνατότητες της αμερικανικής κυβέρνησης και έτσι ίσως εξηγείται το γεγονός ότι ο πρόεδρος Ερντογάν, συνήθως λαλίστατος και απαιτητικός, εμφανίσθηκε ιδιαίτερα συγκρατημένος στις δηλώσεις του στα του Αμερικανού Προέδρου. Το μόνο που δήλωσε ήταν ότι ο πρόεδρος Τραμπ είχε υποσχεθεί στην Τουρκία την παράδοση πέντε F-35 και ότι ο Αμερικανός πρόεδρος είναι από εκείνους που κρατούν τον λόγο τους...

Ο κλειδαράς κι ο Γράμμος

Πρώτα ρίξαμε έναν καυγά για το αν η αριστερά έχει ευθύνη για τη δολοφονία της Βάγιας Νέστορα στη Θεσσαλονίκη, για εμάς τους παλιούς αυτά είναι ψωμοτύρι. 

Μέχρι τον Γράμμο φτάσαμε και άκρη δεν βγάλαμε. 

Ύστερα πιάσαμε τα νέα για τις οικογένειές μας, αυτά τουλάχιστον μπορούμε να τα συζητάμε, κι εκεί πάνω ο παλιός αριστερός φίλος μου έβγαλε όλο του το άγχος. «Δεν φτάνει που τρώμε στη μάπα τον Κούλη, έχω και τον γιο μου που δεν θέλει να σπουδάσει. Θα τρελαθώ».
Απόρησα κι εγώ, ήξερα ότι το παιδί είναι καλός μαθητής. «Και τι θέλει δηλαδή;», ρώτησα. 

«Θέλει λέει, να γίνει τεχνικός smart locks ή keyless entry», ξεφύσησε αγανακτισμένος ο πατέρας. 

«Δηλαδή;» ξαναρώτησα χαζά. 

«Τι δηλαδή; Κλειδαράς θέλει να γίνει το κωλόπαιδο. Μαθητής του 17 και του 18. Και δεν σηκώνει κουβέντα».

Ώπα! Πάει ο Γράμμος, πάει το Βίτσι, πάει ο Παπάγος, ο Πλαστήρας και ο Ζαχαριάδης, πάνε ακόμα κι ο γέρο Καραμανλής με τον Ανδρέα, εδώ έχουμε καινούρια φρούτα σε καινούρια καφάσια. Μπροστά σ’ αυτές τις keyless entries studies, ακόμα και ο Κυριάκος, ο Τσίπρας και ο Πιερακάκης μοιάζουν παμπάλαιοι. Μέσα στις ιδεολογικές μας αντιπαραθέσεις, κάτι χάσαμε εμείς οι (κατά Γκράμσι) οργανικοί διανοούμενοι των δυο παρατάξεων...

Κόψτε τα ναρκωτικά σύντροφοι…

Ως έθνος γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου και όχι την 29η Μαΐου 1453. Γιορτάζουμε τη νίκη και όχι την ήττα. 

Τιμούμε την 28η Οκτωβρίου, όταν ο Ιωάννης Μεταξάς είπε το «Όχι», και όχι την 6η Απριλίου 1941, όταν ξεκίνησε η γερμανική εισβολή, ούτε την 20ή Απριλίου, όταν υπογράφηκε η συνθηκολόγηση.
Τι είδους άνθρωποι επιλέγουν να γιορτάζουν μια αιματηρή ήττα; 

Και τι είδους κοινωνία μπορούν να οικοδομήσουν άνθρωποι που αντλούν την ταυτότητά τους από την εξιδανίκευση μιας ιστορικής συντριβής;
Πριν από λίγες ημέρες διάβασα για τις πορείες των νέων της Αριστεράς στην κορυφή του Βίτσι, προκειμένου να αποτίσουν φόρο τιμής στο σημείο όπου συνετρίβησαν οι τελευταίες δυνάμεις του Δημοκρατικού Στρατού από τον Ελληνικό Στρατό κατά τη λήξη του Εμφυλίου Πολέμου.
Το να στρατευόταν κάποιος κάτω από τα κόκκινα λάβαρα τη δεκαετία του 1940 είναι ιστορικά κατανοητό. Οι περισσότεροι γνώριζαν ελάχιστα για τις πραγματικές συνθήκες ζωής στη Σοβιετική Ένωση, ενώ τα ιδανικά της κομμουνιστικής αναδιοργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνίας ασκούσαν ισχυρή γοητεία.
Το να εξακολουθεί όμως κάποιος να πιστεύει στα ίδια ιδανικά δύο ή τρεις δεκαετίες μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και τη μετάλλαξη της Κίνας σε ένα ιδιότυπο κρατικό καπιταλιστικό σύστημα αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, ένδειξη ιδεολογικής ακαμψίας και αδυναμίας προσαρμογής των πεποιθήσεων στα ιστορικά δεδομένα...

Μυστικές υπηρεσίες ΗΠΑ, Βρυξέλλες: «Προσοχή! Κίνδυνος η Μόσχα να εμπλακεί στις ελληνικές εκλογές»

Δύο εκθέσεις. Μία της Ουάσιγκτον, μία των Βρυξελλών. 

Κοινό συμπέρασμα: 

Οι Ρώσοι θα προσπαθήσουν να εμπλακούν στις ελληνικές εκλογές. Μέσω υβριδικών επιθέσεων. 

Δηλαδή bots, μαζική παραπληροφόρηση και αξιοποιώντας τα κόμματα δορυφόρους τους, προκειμένου να δηλητηριάσουν την κοινή γνώμη. 

Άλλωστε, μία μέρα πριν την υπόθεση Ντόκου, ο πρωθυπουργός στο Liberal δήλωνε πως ετοιμάζεται για αντιμετώπιση υβριδικών επιθέσεων. 

Ας δούμε τι φοβούνται Αμερικανοί και Ευρωπαίοι…

Το Annual Threat Assessment είναι από τις πιο σημαντικές και έγκυρες εκθέσεις ασφαλείας στον κόσμο. Εκδίδεται από τον διευθυντή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ. Είναι ο άνθρωπος που ουσιαστικά προΐσταται και συντονίζει όλες τις μονάδες στις ΗΠΑ. Τη CIA, το FBI, την NSA και την Dia.

Σύμφωνα με την έκθεση η Ρωσία επιδιώκει να υπονομεύσει τη δυτική υποστήριξη προς την Ουκρανία και δρα με υβριδικές επιθέσεις σε χώρες μέλη του ΝΑΤΟ. 

Η Μόσχα χρησιμοποιεί τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ψεύτικες ειδήσεις και κυβερνοεπιθέσεις για να διευρύνει τις κοινωνικές και πολιτικές ρωγμές σε ευρωπαϊκές χώρες. Ειδικά σε προεκλογικές περιόδους προωθεί την πόλωση και τον λαϊκισμό. Κυρίως σε χώρες που υπάρχει το ομόθρησκο…

Μετά τις τελευταίες δημοσκοπήσεις

«To the point» με τον Ζαχαρία Ζούπη
Στις επόμενες μέρες θα δημοσιευτούν ορισμένες ακόμα έρευνες, αλλά μια καλή εικόνα της στιγμής την έχουμε. Αυτό που λέγεται για αποστάσεις και αποκλίσεις και μάλιστα μεγάλες ανάμεσα στις έρευνες δεν ισχύει. 

Υπάρχει μια σημαντική ομογενοποίηση αποτελεσμάτων και συμπερασμάτων. 

Η ΝΔ δείχνει να έχει ανεβάσει λίγο κομματικές και κυβερνητικές στροφές και να έχει το ψυχολογικό 3 μπροστά από την επίδοσή της στην εκτίμηση ψήφου.
Στην τελευταία μάλιστα έρευνα της Metron Analysis φαίνεται να ανεβαίνει 2%. 

Αυτό κυρίως φαίνεται να οφείλεται στην εντατικοποίηση των παρεμβάσεων Κυβέρνησης που παίρνει συνέχεια σημαντικά μέτρα (π.χ συντάξεις χηρείας, ενσωμάτωση ευρωπαϊκής οδηγίας για ισότητα αποδοχών ανδρών, γυναικών κ.λ.π) και του κομματικού μηχανισμού της που είχε καιρό να δείξει παρόμοια κινητικότητα. Γι αυτό ανεβάζει τη συσπείρωσή της στο 67%, ενώ το μεγαλύτερο τμήμα των απωλειών της βρίσκεται στην αδιευκρίνιστη ζώνη (12.9%). Έχει άρα περιθώρια.
Αρκετοί σημειώνουν ότι στη συσπείρωσή της επιδρά η ΕΛ.Α.Σ, η επανεμφάνιση Α. Τσίπρα. Ας μην βιαζόμαστε. Επιδρά, αλλά προς το παρόν λίγο. Θα επιδρά πολύ σημαντικότερα αν και όταν η εικόνα που βλέπουμε εμπεδωθεί και στις μετρήσεις του Σεπτεμβρίου, πολύ περισσότερο αν η ΕΛ.Α.Σ δείξει τάσεις μίας έστω μικρής ανόδου. Αν δηλαδή υπάρξει ένας έστω ατροφικός διπολισμός ή ένας έστω συμβολικός κίνδυνος ανατροπής των συσχετισμών. 

Η ΕΛ.Α.Σ βρίσκεται πια στο 16-17%, επίδοση που είναι σημαντική, αλλά που δεν δείχνει και κοσμογονία ή ρεύμα αλλαγής που εκφράζεται από ένα κόμμα.
Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι ...

Κυρ. Μητσοτάκης για δολοφονικές επιθέσεις στη Θεσσαλονίκη: Οι δράστες θα βρεθούν και θα λογοδοτήσουν στη Δικαιοσύνη

«Δεν πρόκειται να κάνουμε πίσω, ούτε να επιτρέψουμε να γυρίσει η χώρα στα χρόνια του διχασμού», 

επισήμανε ο πρωθυπουργός στην καθιερωμένη εβδομαδιαία ανάρτησή του με αφορμή τις δολοφονικές επιθέσεις στη Θεσσαλονίκη που κόστισαν τη ζωή της Βάγιας Νέστορα.
«Όταν ο πολιτικός λόγος γίνεται τοξικός και διχαστικός, όταν αντιμετωπίζουμε τον αντίπαλο σαν εχθρό που πρέπει να εξοντωθεί, τότε ουσιαστικά στρώνουμε το χαλί σε αυτούς που θέλουν να εγκληματήσουν. (...) Οι δυνάμεις που το προκάλεσαν "δεν έμαθαν τίποτα αλλά δεν ξέχασαν και τίποτα". Και εμφανίζονται σήμερα με τις ίδιες ακριβώς πολιτικές αντιλήψεις και χωρίς ειλικρινή μεταμέλεια να διεκδικήσουν ξανά την ψήφο των πολιτών» , υπογράμμισε στην ανάρτησή του ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στην έκτακτη ενίσχυση των 150 ευρώ ανά παιδί, στην οριστική κατάργηση της περικοπής 65% των συντάξεων χηρείας, στην έγκαιρη καταβολή εγκαίρως και με διαφάνεια, αυξημένων κατά 15%, ενισχύσεις 617 εκατ. ευρώ σε πραγματικούς αγρότες και στα εγκαίνια του αναβαθμισμένου Γενικού Νοσοκομείου Παίδων Πεντέλης.
Αναλυτικά η ανάρτηση του πρωθυπουργού:...

Μαχόμενη Δημοκρατία: Φάρμακο στην αρρώστια της τρομοκρατίας

Η Μεγάλη Έκπληξη που δοκιμάσαμε πριν από κάποιες δεκαετίες, ήταν μόλις αποκαλύφθηκαν τα πραγματικά πρόσωπα των μελών της 17Ν.

Διότι, σε αντίθεση με τις μυθικές διαστάσεις που είχαν προσλάβει όσο δρούσαν στο σκοτάδι, όταν βγήκαν στο φως, κάηκαν! Διότι, στην πλειονότητά τους, αποδείχτηκαν απλοί μικροαστοί. 

Και μάλιστα, με τον χολερικό βαλκανικό εθνικισμό τους, τους επαρχιώτικους καθωσπρεπισμούς τους, τις δεισιδαιμονίες τους αλλά και τα εξοχικά τους, τις «πεθερές» τους, τους «συμπεθέρους» τους, τους «κουμπάρους» τους και τα «σόγια» τους. 

Ούτε καν «για τα μάτια» λίγο αντικομφορμισμό. Ακόμη και οι αυτοαναφορές του Χ. Ξηρού στα «αρχ@@@@» του, σε λούμπεν καφενειακή και παλιακή «αντρίλα» παρέπεμπαν. 

Πόσο μάλλον η φαντασίωση του Κουφοντίνα ότι είναι Κολοκοτρώνης που τον υμνεί ο Παλαμάς, η οποία εκφερόταν με έναν λόγο θεολόγου γυμνασιάρχη παλιών εποχών.

Η διαπίστωση όμως του βαλκανικού μικροαστισμού των μελών της 17Ν, ανέτρεπε όλες τις κρατούσες μυθολογίες. Από τη μυθολογία του «προοδευτισμού», μέχρι τη μυθοπλασία ότι η τρομοκρατία είναι έργο κοινωνικών αγωνιστών. 

Άλλωστε, ποια «κοινωνική αιτία» οδήγησε στον φόνο του νεαρού...

Αυτοί νομίζουν ότι κέρδισαν

Μήπως ο Γράμμος ανακαταλήφθηκε από τους κατασκηνωτές της ΚΝΕ; 

Μήπως ήταν ένας ακόμη θρίαμβος του αναγεννημένου ΔΣΕ, καθώς οι απάτητες βουνοκορφές δονούνταν από το σύνθημα «Νέο αντάρτικο και πάλι»; 

Μην ανησυχείτε. Ο καθένας στην κοσμάρα του.
Βλέποντας τις σχετικές φωτογραφίες νόμισα πως γυριζόταν κάποια κινηματογραφική ταινία με θέμα τον εμφύλιο πόλεμο. Οι σκηνές με τις κόκκινες σημαίες να ανεμίζουν παρέπεμπαν σε Θόδωρο Αγγελόπουλο με τον σταματημένο χρόνο του, ενώ τα πλήθη που ανέβαιναν στις τιμημένες βουνοκορφές μου φάνηκε πως ήταν κομπάρσοι. Μάλιστα, η φωτογραφία με τους νέους αντάρτες να έχουν καταλάβει έναν βράχο, μπορεί να στεκόταν και σε μια ταινία του Παντελή Βούλγαρη. «Ψυχή βαθιά», αφού άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου...

Ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και η στάση τους απέναντι στην τρομοκρατία

Όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται. Το έγκλημα στη Θεσσαλονίκη δεν είναι απλά άλλη μια τρομοκρατική ενέργεια. Είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής και ηθικής νομιμοποίησης της τρομοκρατίας που διαρκεί δεκαετίες. 

Αυτοί που παριστάνουν σήμερα τις αθώες περιστερές, θα προτιμούσαν στην πραγματικότητα να περιοριστούμε στις καταδικαστικές ανακοινώσεις τους και να μην αναδείξουμε τη διαχρονικά αμφίσημη στάση τους απέναντι στην τρομοκρατία.
Δεν τους ενδιαφέρει, ούτε τους φοβίζει αυτό καθαυτό το αποκρουστικό φαινόμενο της τρομοκρατίας. 

Αυτό που τους φοβίζει είναι να μην θυμίζουμε στον λαό την ηθική νομιμοποίηση που οι ίδιοι παρείχαν. Και καταφεύγουν, όπως πάντα, στην καλύτερη άμυνα που είναι η επίθεση.
Ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ έφθασε στο σημείο να καταγγείλει τη Νέα Δημοκρατία για «εργαλειοποίηση μιας ανθρώπινης τραγωδίας»! Δηλαδή η δολοφονία μιας αθώας γυναίκας είναι απλά μια «ανθρώπινη τραγωδία». Με λίγα λόγια, πριν προλάβουμε να πανηγυρίσουμε για την ομόθυμη καταδίκη, άρχισαν τα γνωστά περί διχασμού και «εμφυλιοπολεμικού κλίματος» - στα οποία προσχώρησε και το ΠΑΣΟΚ δια του εκπροσώπου του κ. Τσουκαλά, ο οποίος έφτασε στο σημείο, ενώ θρηνούμε νεκρή, να μιλήσει για «τεχνητές πολώσεις»!
Όλα αυτά επειδή το μόνο που τους νοιάζει είναι μήπως… επωφεληθεί εκλογικά η Νέα Δημοκρατία! Προφανώς, εξ ιδίων κρίνουν τα αλλότρια! Όπως τότε, λίγο πριν από τις εκλογές του 2019 που κράτησαν μια βδομάδα ανοιχτή τη Βουλή, για να ψηφίσουν τον Ποινικό Κώδικα με ελαφρύνσεις ποινών!

Μήπως αυτοβομβαρδιστήκαμε;...