Ο Τσίπρας, το Σύνδρομο Λουδοβίκου και οι «υπουργοί» του: Όλα όσα «ξέχασαν» να γράψουν στα βιογραφικά τους

«Καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς»

Η φράση ανήκει, ως γνωστόν, στον Ότο Φον Μπίσμαρκ, τον επιλεγόμενο και «Σιδηρού Καγκελάριο». 

Στη σκιώδη κυβέρνησή του, ο Τσίπρας δεν έβαλε μόνο τρεις αλλά τουλάχιστον 13 - μπορεί και 23 αν συνυπολογίσουμε και τους άλλους που κυκλοφορούν στα κανάλια και δεν καταλαβαίνουν ούτε οι ίδιοι τι λένε. Όσο για τους υπόλοιπους, είναι προφανές ότι ντρέπονται για τον εαυτό τους, αν κρίνουμε από τα ελλιπή βιογραφικά τους.
Η αλήθεια είναι πως στον Αλέξη Τσίπρα ισχύει και μια άλλη ρήση, το «L' État, c'est moi» («Το κράτος είμαι εγώ»), του Λουδοβίκου ΙΔ. Δεν εξηγείται διαφορετικά πώς μας παρουσίασε μια εντελώς ετερόκλητη και πολιτικά ασταθή ομάδα που αλλού πατάει και αλλού βρίσκεται. Και που έχει κάνει την μετακίνηση από κόμμα σε κόμμα Κολιάτσου – Παγκράτι. Με ό,τι αυτό σημαίνει για το ιδεολογικοπολιτικό υπόβαθρό τους, αλλά και για τη στάση τους απέναντι στο παρελθόν τους.
Είναι σαφές ότι ο Τσίπρας αισθάνεται ένα είδος «Βασιλιά Ήλιου», που θεωρεί πως ο λαός – κατευχαριστημένος από την διακυβέρνησή του – θα τρέξει να τον ψηφίσει, αδιαφορώντας για το ποιοι τον περιβάλλουν και το πώς θα κυβερνηθεί...

Η ΝΔ πληρώνει τη γενναιοψυχία της ή την αφέλειά της

Χθες, με το γνωστό του θράσος, ο Α. Τσίπρας δήλωσε πως στις επόμενες εκλογές θα αναμετρηθεί η εντιμότητα με τη διαφθορά. 

Προφανώς αυτός εκπροσωπεί την εντιμότητα και ο Μητσοτάκης τη διαφθορά. 

Έτσι από κατηγορούμενος για μια σειρά σκανδάλων την περίοδο που ήταν πρωθυπουργός, σήμερα γίνεται κατήγορος. 

Γιατί; 

Διότι η Νέα Δημοκρατία, για τους δικούς της λόγους, δεν ασχολήθηκε καθόλου με όλα αυτά που απασχολούσαν τότε την κοινή γνώμη. 

Ακόμα και για το πρώτο εξάμηνο του 2015 υπήρξε η τάση να τα φορτώσουν όλα στον Λαφαζάνη και στον Βαρουφάκη, λες και αυτοί δεν είχαν πρωθυπουργό. Καταλαβαίνω πως ένα μέρος του πολιτικού και οικονομικού συστήματος ήθελε να κρατήσει ζωντανό τον Τσίπρα, ποτέ όμως δεν κατάλαβα γιατί συνέπραξε σε αυτό συνειδητά ή από αφέλεια και η Νέα Δημοκρατία.
Τα σκάνδαλα πολλά. Και δε θα αναφερθώ στο βοσκοτόπια και στην Τράπεζα Αττικής ούτε στις τηλεοπτικές άδειες. Όμως υπάρχει η υπόθεση των δισεκατομμυρίων που εισέρρευσαν στην Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη διατροφή των προσφύγων και είναι άγνωστο πώς δαπανήθηκαν. Ουδείς ασχολήθηκε με τον ημερήσιο αριθμό γευμάτων και το κόστος του και όπως είχε γραφεί τότε, το πάρτι ήταν μεγάλο.
Υπάρχει το επίθετο του Πετσίτη, όπως και του Αρτεμίου. Και εδώ απόλυτη σιωπή. Βενεζουέλα, Κύπρος, ταξίδια, ονόματα μεγαλοεπιχειρηματιών με οσμή σκανδάλου. Κάποιος βρε αδερφέ να ασχοληθεί με αυτά τα ονόματα, τι ρόλο έπαιξαν, αν ασχολήθηκαν με διακίνηση κεφαλαίων και από πού, ποια η ανάμιξη στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ...