Ακούγοντας τον Ευάγγελο Βενιζέλο να ανακοινώνει ότι η κρίση μας
οδηγεί στην επιστροφή στο επίπεδο ζωής του 2004 με κατέλαβε μια
νοσταλγία που, εν συνεχεία, με οδήγησε σε μελαγχολία.
Επειδή το 2004 είναι ακόμη κοντά και είναι δύσκολο να το έχουμε ξεχάσει, θα έλεγε κανείς, εδώ που έχουμε φτάσει σήμερα, η επιστροφή εκεί μοιάζει περισσότερο με όραμα παρά με τιμωρία.
Από
άποψη πραγματικού εισοδήματος έχουμε ήδη χάσει τις αυξήσεις της
περιόδου 2004 – 2009 και κατρακυλάμε προς το εισόδημα του 1994.
Ταυτόχρονα,
η κάθετη πτώση του πραγματικού εισοδήματος συνδυάζεται με εντυπωσιακή
αύξηση της ανεργίας και δραματική επιδείνωση της προοπτικής της...
