Σε μία χρονιά 136 νεκροί στο πλέον ασφαλές δίκτυο, που από την έναρξη λειτουργίας του, το 1992, δεν είχε συμβεί το παραμικρό!
Στην Ελλάδα το κοινό χωρίστηκε - ως συνήθως - σε Βένετους και Πράσινους.
Οι μισοί αναζητούν στα συντρίμμια των τρένων στην Ισπανία την δικαίωση της ΝΔ (αν είναι δυνατόν!) και οι άλλοι μισοί τρέχουν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα για τα όσα υποστήριξαν για ξυλόλια και τα χαμένα βαγόνια των Τεμπών. Να πούμε αλήθειες. Όσα ακολουθούν δεν συνιστώνται σε κομματικά ακροατήρια…
Πάμε στα δεδομένα του προχθεσινού πολύνεκρου δυστυχήματος.
Πάμε στα δεδομένα του προχθεσινού πολύνεκρου δυστυχήματος.
Όλα τα σύγχρονα συστήματα ασφαλείας ήταν εγκατεστημένα. Τηλεδιοίκηση, σηματοδότηση και αυτόματο φρενάρισμα των τρένων. Εγκατεστημένα. Και όλα πήγαν λάθος! Μα, εντελώς λάθος.
Το σύστημα της αυτόματης πέδησης απέτυχε, αφού δεν κατάφερε να φρενάρει το κινούμενο τρένο.
Είχαμε επίσης παράκαμψη της σηματοδότησης, αφού το ακινητοποιημένο τρένο θα είχε ανοίξει τον κόκκινο σηματοδότη.
Και τέλος αποτυχία και του συστήματος τηλεδιοίκησης. Το Κέντρο Ελέγχου της Μαδρίτης δεν έδειχνε κάτι ή οι τρεις υπεύθυνοι υπάλληλοι δεν είδαν στον πίνακα ελέγχου ότι το κινούμενο τρένο προσέγγιζε με μεγάλη ταχύτητα το ακινητοποιημένο.
Κανονικά η εικόνα θα έπρεπε να φαίνεται στον πίνακα για 17 λεπτά. Για 17 λεπτά! Και δεν ξέρουμε ποιο είναι το χειρότερο: Να μην έδειχνε ο πίνακας τον κίνδυνο ή να μην τον έβλεπαν τρία ζευγάρια μάτια επί 17 ολόκληρα λεπτά. Που στο κάτω – κάτω της γραφής είχαν να κάνουν αυτήν τη δουλειά!
Και το πιο σημαντικό, είχαμε την λανθασμένη οδηγία του Ελεγκτή από...
Και το πιο σημαντικό, είχαμε την λανθασμένη οδηγία του Ελεγκτή από...

















