Προσωπική εμπειρία. Σήμερα το πρωί.
Τόπος: Σταθμός Λαρίσης. Πιάτσα ταξί.
Αργοπορημένος για τη δουλειά, δεν μπορούσα να περιμένω το λεωφορείο για Χαϊδάρι, οπότε επέλεξα, για κακή μου τύχη, να πάρω ταξί από την πιάτσα και όχι μέσω taxibeat όπως κάνω συνήθως.
Το πρώτο ταξί στη σειρά ήταν ένα παλαιό και παραμελημένο Skoda Octavia, με ξεφτισμένα καθίσματα που μου θύμισε τη μυρωδιά παλιοκαιρισμένου μπαούλου -τσιγαρίλα, μούχλα και υγρασία.
Αν κρίνω από το μοντέλο και το ντουμάνι από το ντίζελ που έκαιγε και διοχετευόταν μεγαλοπρεπώς στον αττικό ουρανό, πρέπει να «είχε γράψει» περισσότερα από 1 εκ. χιλιόμετρα. Το «χρώμα» της μπλούζας του οδηγού και η λίγδα που είχε πάνω της μαρτυρούσαν ότι το σαπούνι ήταν μάλλον άγνωστο προϊόν γι’ αυτόν...
