Πυρηνικά και Λουδιτισμός*

Στην προσπάθεια κάποιων ιδεολογικών κύκλων να μην αλλάξει απολύτως τίποτα απ’ όλα αυτά που αποδείχθηκε ότι υπήρξαν καταστροφικά για τη χώρα μας, τα τελευταία 50 χρόνια, έχει αναπτυχθεί ένας ιδιόμορφος Νεο-λουδιτισμός* που αντιστέκεται σθεναρά σε κάθε επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο, χρησιμοποιώντας επιχειρήματα, τα οποία πιο πολύ θα τα χαρακτήριζε κανείς συναισθηματικές εξάρσεις, παρά τεκμηριωμένες αντιρρήσεις.
Το είδαμε όταν άρχισαν να κατασκευάζονται τα πρώτα φωτοβολταϊκά πάρκα στην Ελληνική Περιφέρεια.
Το είδαμε όταν άρχισαν να στήνονται οι πρώτες ανεμογεννήτριες στα νησιά και τις βουνοκορφές.
Το βιώσαμε κατά την περίοδο της πανδημίας του Covid-19, με κάποιους συμπολίτες μας να χοροπηδάνε σαν μαϊμούδες επάνω στις προστατευτικές μάσκες και να αρνούνται επίμονα να κάνουν τα εμβόλια.

Το βλέπουμε στις αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών, όταν ακούνε ότι θα εγκατασταθεί κάποιος σταθμός αεριοποίησης LNG στην περιοχή τους.

Ακόμα και το δίκτυο 5G της κινητής τηλεφωνίας εξοβελίσθηκε από κάποιες πόλεις, όπως η Καλαμάτα, στα πρώτα χρόνια της εγκατάστασής του...

Η απώλεια και ο σεβασμός

Η απώλεια ενός στενού συγγενή και ιδίως ενός παιδιού, είναι ό,τι πιο αδιανόητο μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο, γιατί κάτι τέτοιο παραβιάζει τον Φυσικό Νόμο και αυτό που περιμένουμε από τη ζωή, ότι δηλαδή τα παιδιά θα θάψουν τους γονείς τους και θα συνεχίσουν τη ζωή τους.

Και επειδή όλοι μας καταλαβαίνουμε την τραγικότητα ενός τέτοιου γεγονότος, στεκόμαστε σιωπηλοί μπροστά στον πόνο μιας τέτοιας άδικης απώλειας και θυμώνουμε με αυτούς που θα τη λοιδορήσουν.

Έτσι σταθήκαμε μπροστά στους άδικους φόνους των 3 νέων ανθρώπων και του αγέννητου βρέφους, στα γεγονότα της Marfin, έτσι σταθήκαμε στις πλημμύρες της Μάνδρας, έτσι σταθήκαμε και στους 120 νεκρούς της πυρκαγιάς στο Μάτι, έτσι σταθήκαμε απέναντι στην τραγωδία των Τεμπών και έτσι στεκόμαστε σε κάθε περιστατικό που χάνεται ξαφνικά και άδικα μια ζωή, πριν αυτή ολοκληρώσει το προσδόκιμο του βίου της, αντιμετωπίζοντας την απώλεια χωρίς πολιτικό πρόσημο, όπως πράττουν κάποιοι άλλοι συμπολίτες μας.

Βέβαια, υπήρξαν στιγμές που οργιστήκαμε, με τη στάση κάποιων, πολιτικών και πολιτικολογούντων, απέναντι σε αυτές τις τραγωδίες:...

Μια ελεύθερη αλλαγή πλεύσης

Όταν τον Φεβρουάριο αυτού του έτους τόλμησα να εκφέρω την άποψη ότι η πυρόσφαιρα που κατέκαψε την ηλεκτράμαξα και τα 3 πρώτα βαγόνια ήταν απλά ένα δευτερεύον φαινόμενο της σύγκρουσης και δεν προήλθε από κάποιο λαθραίο εύφλεκτο φορτίο, αλλά από τις καταστροφικές δυνάμεις που διέλυσαν τις δύο αμαξοστοιχίες, έγινα στόχος χλευασμού, απειλών, απαξίωσης της 47χρονης ακαδημαϊκής και επαγγελματικής καριέρας μου και λεκτικών επιθέσεων από μερίδα συμπολιτών μας που πάντα ψάχνει «πίσω από τα γεγονότα» για να ανακαλύψει κάποιες κρυφές αιτίες, ενόχους και συνωμοσίες.

Πολλοί συνάδελφοι, αλλά και δήθεν συνάδελφοι, έδειχναν μία εμμονική πίστη ότι τα ψυκτικά σιλικονούχα υγρά των μετασχηματιστών ήταν άφλεκτα, μέχρι που άρχισαν να βγαίνουν περισσότερες εκθέσεις, πραγματογνωμοσύνες και δημοσιεύσεις από το Εξωτερικό που συντάσσονταν με την άποψη ότι η πυρόσφαιρα προήλθε από ανάφλεξη των υγρών αυτών, παρουσία ηλεκτρικού τόξου και ταυτόχρονης εκνέφωσής τους λόγω των καταστροφικών παραμορφώσεων.

Παρόλο που κάποιοι από αυτούς εξακολουθούν να προσπαθούν να πείσουν το (διαρκώς μειούμενο)...

Η πανάλαφρη φύση της αλήθειας

Όπως μας λένε οι επιστήμονες, αυτό που συμβαίνει στον πυρήνα του Ηλίου, χρειάζεται από χίλια, έως ένα εκατομμύριο χρόνια για να φτάσει στην επιφάνειά του.

Το ίδιο συμβαίνει και με την Αλήθεια. Είναι ένα πράγμα πανάλαφρο που τελικά, όσα βαρίδια κι αν προσπαθήσουν να της κρεμάσουν κάποιοι, αργά ή γρήγορα θα ανέβει στην επιφάνεια.

Στην περίπτωση του τραγικού δυστυχήματος των Τεμπών, που στοίχισε τη ζωή 57 αθώων συνανθρώπων μας, η προσπάθεια να κρεμαστούν πολιτικά, οικονομικά και αντιεπιστημονικά βαρίδια στην Αλήθεια κράτησε πάνω από ένα χρόνο, όπου διάφοροι αυτόκλητοι επαγγελματίες κριτές της Κοινωνίας μας έκαναν τα πάντα για να προσαρμόσουν την Αλήθεια στο αφήγημα που θα τους εξυπηρετούσε περισσότερο, τόσο οικονομικά, όσο και πολιτικά.

Και ποιο ήταν αυτό το αφήγημα; 

Ότι η εμπορική αμαξοστοιχία μετέφερε μια ποσότητα 2-40 τόνων εύφλεκτου λαθραίου υλικού, το οποίο εξερράγη κατά τη σύγκρουση, οδηγώντας στο θάνατό πολύ περισσότερους επιβάτες απ’ όσο θα είχαν φυσιολογικά φονευθεί από την ίδια τη σύγκρουση...

ΤΗΣ KONTΗΣ ΛΩΛΗΣ

Βρε αγαπημένα και πολυφίλητα συντρόφια αριστερόπουλα, κι εσείς δεξιά μου κηραλοιφόπουλα, μου φαίνεται ότι δεν έχετε παρά μια μακρινή χαιρετούρα από το απέναντι πεζοδρόμιο, με την Πραγματικότητα και θα σας το εξηγήσω, να μην έχετε απορίες.
Του Costas Kapos

Με αποκαλείτε "Κουλομάχο", "γλείφτη της ΝΔ" και άλλα κοσμητικά επίθετα, τόσο εμένα, όσο και πολλούς άλλους φίλους μου, εδώ μέσα και ότι υπερασπιζόμαστε με νύχια και με δόντια την Κυβέρνηση.
Έχετε αλήθεια αναρωτηθεί, ΓΙΑΤΙ συμβαίνει αυτό; 

Έχετε αναρωτηθεί γιατί άνθρωποι που πριν από 30 χρόνια άκουγαν "Κένταυροι" και "Ρέηντζερς" και έβγαζαν σπυράκια, τώρα είναι ντούροι Μητσοτακικοί; ...

Για την έκθεση Καρώνη

Θεωρώ ότι η πραγματογνωμοσύνη του κυρίου Καρώνη, είναι μια ισορροπημένη επιστημονική προσέγγιση, με την έννοια ότι εξετάζει με σημαντική επιστημονική και βιβλιογραφική τεκμηρίωση τους μηχανισμούς ανάφλεξης, τόσο των θρυλούμενων λαθραίων υδρογονανθράκων, όσο και αυτούς των ψυκτικών ελαίων πυριτίου του μετασχηματιστή της επιβατικής ηλεκτράμαξας.

Θεωρώ επίσης σημαντικό ότι ο κ. Καρώνης, αν και καθηγητής ενός Δημόσιου ΑΕΙ της χώρας μας, ο οποίος είναι ευάλωτος στις πιέσεις και επιθέσεις διαφόρων κομματικών ομάδων, όπως έχουμε δει να συμβαίνει σε πολλούς διδάσκοντες κατά το παρελθόν, επέλεξε την αυστηρή επιστημονική οδό που του επέβαλλε η θέση του και η σταδιοδρομία του, και όχι μια Σολομώντεια λύση που θα τον βοηθούσε να αποφύγει την κακόπιστη κριτική. Ήδη, κάποιοι διαφωνούντες βιάστηκαν από την πρώτη στιγμή να τον κατηγορήσουν ότι συνέταξε την Τεχνική Έκθεση «με το πιστόλι στον κρόταφο»...

Η επιστήμη στην υπηρεσία κομματικών σκοπιμοτήτων

Όσοι από εμάς προσπαθούμε να αποκωδικοποιήσουμε τα κοινωνικά ρεύματα της εποχής μας, παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια να εκδηλώνεται ένας έντονος αντιεπιστημονισμός στην κοινωνία, με συμπολίτες μας που είναι πολύ πιο πρόθυμοι να πιστέψουν κάθε παράλογο αφήγημα και συνωμοσιολογία, παρά να εμπιστευτούν τις αναλύσεις καταξιωμένων επιστημόνων.

Το είδαμε να συμβαίνει κατά την περίοδο της Πανδημίας, με τα εμβόλια, το είδαμε να συμβαίνει με την εγκατάσταση αιολικών πάρκων, το είδαμε να συμβαίνει και στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, με ιστορίες για παράνομο εύφλεκτο φορτίο, ή λαθραία καύσιμα του ΝΑΤΟ, ή πυρηνικά όπλα, ανάλογα με τις προτιμήσεις του καθένα που διέδιδε μια ευφάνταστη ιστορία.

Εμπιστευθήκαμε ανθρώπους χωρίς κανένα τυπικό προσόν και καμία εμπειρία στο αντικείμενο, να μας ζωγραφίσουν δεξαμενούλες καυσίμων πάνω σε γραφικά με τρένα στις ειδήσεις, με την παρακίνηση κάποιων αστέρων της τηλεδημοσιογραφίας...

Μια ανακεφαλαίωση των γεγονότων και της τυμβωρυχίας των Τεμπών

Τα χαράματα της 1ης Μαρτίου 2023, ενώ προσπαθούσα να συνέλθω από τη νάρκωση μιας πολύωρης καρδιοχειρουργικής επέμβασης, θυμάμαι σαν σε όνειρο να κουβεντιάζει μία νοσηλεύτρια με τον συγκάτοικό μου στο θάλαμο του Νοσοκομείου για ένα τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα που συνέβη στα Τέμπη και είχε κάπου 30 νεκρούς.

Την επόμενη ημέρα γίναμε όλοι μάρτυρες του τραγικού αυτού δυστυχήματος από τις οθόνες της τηλεόρασης, γεγονότος που έγινε αφορμή να συνειδητοποιήσουμε, (μετά από αρκετούς μήνες), ότι το γεγονός αυτό θα γινόταν αφορμή, όχι μόνο για άφατο πόνο για τις οικογένειες των 57 αθώων θυμάτων, αλλά και για μία κατακόρυφη αύξηση της Κοινωνικής Εντροπίας στην Πατρίδα μας, υποδαυλιζόμενης σταδιακά από τον Τύπο και τα κόμματα, μέχρι που...