Και φυσικά το άνοιγμα των αγορών στον ανταγωνισμό πρέπει να συνοδεύεται από τον έλεγχο πάνω στην τήρηση του ανταγωνισμού και την πλήρη πάταξη της δημιουργίας καρτέλ.
Το ίδιο ισχύει και στην τραπεζική αγορά. Μια αγορά που ταλαιπωρείται και ταλαιπωρεί εδώ και πολύ καιρό. Δεν θα κάνουμε εκτενή αναφορά στο παρελθόν. Απλά οφείλουμε να σημειώσουμε ότι η διαδικασία των υποχρεωτικών συγχωνεύσεων και εξαγορών, των αναγκαστικών ανακεφαλαιοποιήσεων και η μετάβαση από το σκοτάδι των ζημιών στο φως της εύρυθμης λειτουργίας των τραπεζών, άφησε αλώβητα τα χρήματα των καταθετών.
Στη διαδικασία διάσωσης του ελληνικού τραπεζικού συστήματος καταστράφηκαν οι μέτοχοι των τραπεζών, καταστράφηκαν οι ομολογιούχοι και οι πιστωτές των τραπεζών, αλλά όχι οι αποταμιευτές. Και αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να λησμονούμε. Διότι το παράδειγμα του «haircut», δηλαδή του «κουρέματος» των ανασφάλιστων καταθέσεων στην Κύπρο, δεν είναι τόσο μακρινό...

