Η ίδια τοξικότητα και, σχεδόν, για παρόμοιους λόγους κυριάρχησε στην πολιτική ζωή της πατρίδας μας από το 1961 μέχρι το 1963.
Τότε είχε σαν αποτέλεσμα την ανατροπή της κυβέρνησης Καραμανλή και, ουσιαστικά, την έναρξη της πολιτικής αστάθειας που κατέληξε στην καταστροφική στρατιωτική δικτατορία.
Τότε είχε σαν αποτέλεσμα την ανατροπή της κυβέρνησης Καραμανλή και, ουσιαστικά, την έναρξη της πολιτικής αστάθειας που κατέληξε στην καταστροφική στρατιωτική δικτατορία.
Σήμερα οι πιθανότητες ανατροπής της κυβέρνησης είναι μικρές γιατί ο ανώτατος πολιτειακός άρχοντας δεν προβλέπεται από το σύνταγμα να ενεργεί ανεξάρτητα από τη θέληση της κυβέρνησης όπως το 1963.
Όμως, οι ομοιότητες μεταξύ των δύο περιόδων είναι εντυπωσιακές.
Τότε, όπως και σήμερα, στόχος των αποσταθεροποιητικών δυνάμεων είναι ένας μεταρρυθμιστής πρωθυπουργός, με μεγάλο έργο και αναμφισβήτητη πολιτική κυριαρχία, ο οποίος ηγείται κυβέρνησης που περιλαμβάνει στελέχη που προέρχονται από τον χώρο της αντιπολίτευσης.
Σήμερα, όπως και τότε, η τοξικότητα προέρχεται από δύο ειδών πολιτικές δυνάμεις.
Πρώτον, από αυτές που υπέστησαν διαδοχικές, συντριπτικές εκλογικές ήττες, αδυνατούν να παρουσιάσουν εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και διακατέχονται, ξεκάθαρα, από αγωνία για την παρατεταμένη και συνεχιζόμενη απομάκρυνση τους από την εξουσία.
Δεύτερον, από πολιτικές δυνάμεις που ενεργούν υπέρ των συμφερόντων και της εξωτερικής πολιτικής της Ρωσίας (το 1961-63: της ΕΣΣΔ) και υπονομεύουν...

