Επειδή οι ύποπτοι φέρονται να κινούνται στον χώρο της «αντιεξουσίας», ο εμπρησμός τους βαφτίστηκε πολιτική πράξη. Εξ ου και οι συμπαραστάτες.
Γνωρίζουμε τις ακραίες εκδοχές του αντιεξουσιασμού και της αναρχικής ιδεολογίας-εκεί όπου συναντιούνται ο μηδενισμός του Μαξ Στίρνερ, ο Νετσάγιεφ και οι «Δαιμονισμένοι» του Ντοστογιέφσκι. Ο σκοπός τους; Διά της βίας, να καταστρέψουν κράτος και θεσμούς. Άλλο όμως η στοχοποίηση συμβόλων εξουσίας (τράπεζες, αστυνομικά τμήματα, κρατικοί κόμβοι) και άλλο τα δάση.
Τα δάση δεν είναι πυλώνες καμίας εξουσίας. Είναι ο βασικός κρίκος της βιόσφαιρας, η προϋπόθεση της ίδιας της ζωής. Εδώ δεν χωρούν ιδεολογικά προσχήματα. Μέντορες της αναρχικής σκέψης όπως ο Μπακούνιν, ο Ρεκλύ, ο Κροπότκιν και αργότερα ο Μπούκτσιν δεν είδαν τη φύση ως εχθρό, αλλά τον άνθρωπο ως μέρος της- με έμφαση στην προστασία δασών και τοπικών οικοσυστημάτων...





