Προσπαθούν να προσεγγίσουν το «φαινόμενο» με κοινωνιολογικούς-ταξικούς όρους και εξετάζουν αν το μήνυμα των τραγουδιών του είναι φαλλοκρατικό-σεξιστικό ή νομίζουν πως λύνουν τους λογαριασμούς τους και τα απωθημένα τους με τον Στέλιο γράφοντας πως «εκφράζει την εποχή του», εννοώντας σαφώς πως σήμερα είναι ντεμοντέ, εκτός εποχής, χωρίς να υποβάλουν στον εαυτό τους το λογικό ερώτημα: γιατί ασχολούνται μαζί του 23 ολόκληρα χρόνια μετά τον θάνατό του (Σεπτέμβριος 2001) γράφοντας εκατοντάδες λέξεις;
Μυήθηκα στη φωνή του Στέλιου -διότι επρόκειτο για μύηση- το καλοκαίρι του 1970. Και ουδέποτε έκτοτε ασχολήθηκα με τις πολιτικές του πεποιθήσεις*, για τις σχέσεις του με τις γυναίκες, για τις οικονομικές του δοσοληψίες και τις σχέσεις του με τους συνεργάτες του, δε με ενδιέφερε που κατά...
