Το νέο περιβάλλον στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, οι επόμενες δοκιμασίες και το ευρωπαϊκό χαρτί

Η συνάντηση κορυφής Ελλάδας - Τουρκίας την Τετάρτη, χωρίς να σηματοδοτήσει κάποια σοβαρή εξέλιξη στο μείζον θέμα της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ, δημιουργεί ένα νέο περιβάλλον για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ενταγμένες στο ευρύτερο πλαίσιο των τεκτονικών αλλαγών που συνοδεύουν τη δεύτερη θητεία Τραμπ.
Το σαφές μήνυμα που θέλησαν να στείλουν με κάθε τρόπο οι Κυρ. Μητσοτάκης και Τ. Ερντογάν ήταν ότι οι δύο χώρες προσπαθούν και μπορούν, να επιτύχουν μια λειτουργική και αποδοτική σχέση, κυρίως σε θέματα λεγόμενης «χαμηλής πολιτικής», χωρίς ωστόσο να έχουν καταφέρει να οδηγήσουν σε εξομάλυνση των σχέσεων, καθώς οι διαφορές στον πυρήνα των προβλημάτων παραμένουν αγεφύρωτες. Θέλουν, έτσι, να εκπέμψουν ένα θετικό μήνυμα από μια περιοχή η οποία διαχρονικά αποτελεί παραγωγό προβλημάτων και συγκρούσεων, σε μια στιγμή κατά την οποία ο Ν. Τραμπ παρεμβαίνει δυναμικά για να επιλύει προβλήματα που προκύπτουν, με τον δικό του τρόπο και βάσει των δικών του συμφερόντων.

Είναι προφανές ότι όχι μόνο η Ελλάδα, η οποία στηρίζει τις θέσεις της για την αντιμετώπιση των προβλημάτων στο Δίκαιο της Θάλασσας και στις διεθνείς συνθήκες και τη νομιμότητα, δεν θα επιθυμούσε την εμπλοκή της «προσωπικής διπλωματίας» του Αμερικανού προέδρου στα ζητήματα του Αιγαίου, αλλά ούτε και ο Τ. Ερντογάν, παρά τα θερμά λόγια που ακούει συχνά από τον Αμερικανό πρόεδρο, έχει εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του ώστε, ως Τουρκία, να του αναθέσει εν λευκώ τη διαχείριση, μέσω μεσολάβησης, κρίσιμων για τη χώρα ζητημάτων...

Μέση Ανατολή: Χριστιανοί υπό διωγμό

Η Μέση Ανατολή αλλάζει ριζικά. Όχι μόνο γεωπολιτικά. Αλλά δημογραφικά. Και για τους Χριστιανούς της περιοχής, η αλλαγή είναι δραματική.
Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Στη Συρία, πριν από το 2011, οι Χριστιανοί υπολογίζονταν σε 1,2 εκατομμύρια. Σήμερα εκτιμώνται μεταξύ 200.000 και 300.000. Δηλαδή απώλεια που ξεπερνά το 70% μέσα σε δεκαπέντε χρόνια. 

Στο Ιράκ, πριν από το 2003, ζούσαν περίπου 1,5 εκατομμύριο Χριστιανοί. Μετά την αποσταθεροποίηση του κράτους και την επέλαση του Ισλαμικού Κράτους, απομένουν μόλις 250.000. 

Η Μοσούλη, πόλη με αδιάλειπτη χριστιανική παρουσία από τους πρωτοχριστιανικούς αιώνες, άδειασε σχεδόν ολοκληρωτικά το 2014, όταν οι τζιχαντιστές έθεσαν το τελεσίγραφο: εξισλαμισμός, υποταγή ή φυγή.

Στον Λίβανο, όπου οι Χριστιανοί αποτελούσαν την πλειοψηφία, το ποσοστό τους έχει μειωθεί τα τελευταία είκοσι χρόνια από περίπου 40% σε 32%. Η οικονομική κατάρρευση και η μαζική μετανάστευση επιταχύνουν τη συρρίκνωση.

Η ευρύτερη εικόνα είναι ακόμη πιο ανησυχητική. 

Στις αρχές του 20ού αιώνα, οι Χριστιανοί αντιπροσώπευαν περίπου το 20% του πληθυσμού της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Σήμερα δεν ξεπερνούν το 4%–5%...

Η αυτοψία των διατλαντικών σχέσεων και της νέας παγκόσμιας τάξης στο Μόναχο

Ένα χρόνο πριν, η μετωπική επίθεση του Τζέι Ντι Βανς στην Ευρώπη από το βήμα της Διάσκεψης για την Ασφάλεια του Μονάχου σήμανε την έναρξη της βίαιης προσαρμογής στην εποχή Τραμπ 2.0· φέτος το λεγόμενο «Νταβός της Άμυνας» λειτουργεί ως καθρέφτης της βαθιάς κρίσης που διαπερνά τη Δύση και ως διαγνωστικό εργαλείο για τα περιθώρια διάσωσης της διατλαντικής σχέσης που αιμορραγεί. 

Στο Μόναχο αποκρυσταλλώνεται το δόγμα της προεδρίας Τραμπ και διαγράφεται η κατεύθυνση στην οποία κινείται πλέον η Ευρώπη μέσα σε μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα - και καθώς η διεθνής τάξη με κανόνες δεν τελεί «υπό διάλυση» όπως είναι το σλόγκαν της διοργάνωσης, αλλά έχει ήδη διαλυθεί κατά τον Φρίντριχ Μερτς.

Στο βήμα της Διάσκεψης του Μονάχου δεν θα βρίσκεται σήμερα το πρωί ο αντιπρόεδρος Βανς για να κατακεραυνώσει την Ευρώπη για τις πολιτικές της στο μεταναστευτικό και να απαιτήσει να πέσουν τα τείχη κατά της Ακροδεξιάς, αλλά ο μετριοπαθέστερος επικεφαλής διπλωματίας Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος έχει επιχειρήσει επανειλημμένως να καθησυχάσει εταίρους και συμμάχους των ΗΠΑ μπροστά στα πολλαπλά μέτωπα που άνοιξαν μέσα σε ένα χρόνο τεκτονικών μεταβολών στη διεθνή τάξη, με πλέον καθοριστική την παρέμβασή του ως προς το αρχικό σχέδιο για την Ουκρανία - χωρίς όμως να παρεκκλίνει από τον πυρήνα του δόγματος Τραμπ...

Όταν αισθάνεσαι ισχυρός αλλιώς μιλάς

Στην Άγκυρα ο Μητσοτάκης μίλησε και για το casus belli και για τον αφοπλισμό και τον εξοστρακισμό της Χαμάς, προστατευόμενης της Τουρκίας, μπροστά στον Ερντογάν. 

Από την άλλη μεριά ας θυμηθούμε έναν Παυλόπουλο, ζαρωμένο στην άκρη του καναπέ και τον Ερντογάν δίπλα του, απόλυτο δερβένεγα της εικόνας. Αυτές οι συγκρίσεις κάνουν πάντα καλό. Να θυμούμαστε πού βρισκόμασταν και πού φτάσαμε.
Τι συνέβη μέσα σε τόσο σχετικά λίγο χρονικό διάστημα και άλλαξε αυτή η κατάσταση; 

Συνέβησαν δύο σημαντικά γεγονότα, έργο αποκλειστικά της παρούσας κυβέρνησης. 

Πρώτον, η πατρίδα μας προχώρησε σε ένα πρόγραμμα εξοπλισμών που δεν είχε ξαναγίνει και συνεχίζεται και 

δεύτερον, έχει συνάψει μια συμφωνία με το Ισραήλ, με πολλές προεκτάσεις, φανερές και κρυφές.

Η Τουρκία γνωρίζει τι σημαίνει η ελληνική κυριαρχία στους αιθέρες και τι δυνατότητες έχουν τα ελληνικά Ραφάλ. 

Από την άλλη, επειδή η στρατιωτική ηγεσία της έχει αρκετούς σοβαρούς ανθρώπους με άριστη πληροφόρηση, γνωρίζει πόσο σημαντική είναι για την ευρύτερη περιοχή μας, αλλά και για το Αιγαίο, αυτή η σύμπραξη της Ελλάδας με το Ισραήλ. Και το κυριότερο, γνωρίζουν πως με τους Ισραηλινούς κανείς δεν παίζει...

Η Ευρώπη απορρίπτει, η Ελλάδα διαφοροποιείται: Τι αποκαλύπτει η Gallup International για τους παγκόσμιους ηγέτες

Η Έρευνα Τέλους Έτους (End-of-Year, EOY) της Gallup International, η μακροβιότερη παγκόσμια μελέτη κοινής γνώμης, αποτυπώνει μια έντονη αντίφαση στη διεθνή εικόνα της ηγεσίας. 

Σε μια εποχή όπου η πολιτική εξουσία συνδέεται ολοένα και περισσότερο με πόλωση και απόρριψη, ο Πάπας Λέων ξεχωρίζει ως ο μοναδικός παγκόσμιος ηγέτης με σαφώς θετική αποδοχή σε όλες σχεδόν τις ηπείρους. 

Η έρευνα διεξάγεται ετησίως από το 1977 από τη Gallup International Association και, στη φετινή της έκδοση, καλύπτει 61 χώρες και 64.097 ενήλικες.
Μεταξύ των πολιτικών ηγετών, ο Ντόναλντ Τραμπ συγκεντρώνει το υψηλότερο ποσοστό θετικής γνώμης παγκοσμίως (30%), οριακά μπροστά από τον Σι Τζινπίνγκ (29%), ενώ ακολουθούν ο Βλαντίμιρ Πούτιν και ο Ναρέντρα Μόντι με 25%. 

Στην τελευταία θέση βρίσκεται ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, με μόλις 19% θετικές γνώμες. 

Παρά αυτά τα ποσοστά, όλοι οι πολιτικοί ηγέτες εμφανίζουν αρνητικό καθαρό ισοζύγιο σε παγκόσμιο επίπεδο, σε αντίθεση με τον Πάπα Λέοντα. 

Η περιφερειακή ανάλυση αποκαλύπτει έντονες διαφοροποιήσεις: 

ο Τραμπ είναι ιδιαίτερα αρνητικός στη Δυτική Ευρώπη και τη Βορειοανατολική Ασία, 

ο Σι Τζινπίνγκ αντιμετωπίζει ισχυρή απόρριψη στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, 

ο Μόντι συγκεντρώνει θετικές αξιολογήσεις κυρίως στον Παγκόσμιο Νότο, ενώ ο Πούτιν και ο Νετανιάχου καταγράφουν τη μεγαλύτερη και πιο εκτεταμένη διεθνή απόρριψη. 

Συνολικά, τα δεδομένα δείχνουν ότι η πολιτική ισχύς δύσκολα μεταφράζεται σε παγκόσμια αποδοχή...

ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΕΝΟΣ...

Ούτε νησιά έδωσε ούτε υποχώρησε από τις εθνικές γραμμές ούτε παραχώρησε εθνική κυριαρχία και κυριαρχικά δικαιώματα όπως κραύγαζαν κάποιοι ή μουρμούραγαν κάποιοι άλλοι από δω κι από κει. 

Ο Μητσοτάκης υπερασπίστηκε τα εθνικά συμφέροντα αταλάντευτα, όπως όφειλε να κάνει ως πρωθυπουργός της Ελλάδος. 

Μάλιστα τα συμφέροντα αυτά της πατρίδας μας τα επανέλαβε και δημόσια, χωρίς περιστροφές και μάλιστα μπροστά στον Ερντογάν και στους Τούρκους αξιωματούχους. 

Έθεσε θέμα casus belli, αναφέρθηκε στο κυπριακό, μίλησε για τη μια διαφορά που χωρίζει την Ελλάδα και την Τουρκία και όλα αυτά μέσα στην καρδιά του παλατιού του Ερντογάν!
Είναι όμως και πολύ σημαντικό ότι ο Τούρκος Πρόεδρος απέφυγε να επαναλάβει τις αναθεωρητικές και επεκτατικές του θέσεις. 

Απέφυγε να προκαλέσει τον "πολύτιμο φίλο του Κυριάκο"...

Η τραγωδία στη Χίο και οι αλλαγές στο μεταναστευτικό: Νέος νόμος για ισόβια στους διακινητές, τι γίνεται όταν εμπλέκονται ΜΚΟ, τέλος οι δήθεν 17χρονοι

Ενώ ακόμα διερευνώνται οι ακριβείς συνθήκες του επεισοδίου που προκάλεσε τον θάνατο 15 ανθρώπων ανατολικά της Χίου, το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε στη Βουλή επιχειρεί να βάλει τάξη στη διαχείριση του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης

• Τουλάχιστον 15 μετανάστες έχασαν τη ζωή τους στη Χίο μετά τον εντοπισμό φουσκωτού από το Λιμενικό.
• Ο Αμερικανός αναπληρωτής ΥΠΕΞ, Κρίστοφερ Λαντάου, χαρακτήρισε την υποβοήθηση παράνομης μετανάστευσης «ανθρωπιστική καταστροφή».
• Το νομοσχέδιο προβλέπει βαρύτερες ποινές για τους διακινητές, αυστηρότερο πλαίσιο για ΜΚΟ και οργανωμένη νόμιμη μετανάστευση.
• Ειδικές διατάξεις αφορούν την απώλεια καθεστώτος νομιμότητας για νόμιμους μετανάστες που υποβοηθούν παράνομους.
• Καταργείται η διάταξη για ειδικά προνόμια σε ασυνόδευτους 17χρονους, αντιμετωπίζονται πλέον ως ενήλικες.

Η τραγωδία στη Χίο, με τουλάχιστον 15 νεκρούς μετανάστες μετά τον εντοπισμό του φουσκωτού από το Λιμενικό, επανέφερε με τον πιο σκληρό τρόπο το πραγματικό μέτρο του Μεταναστευτικού: όταν τα κυκλώματα των λαθροδιακινητών αποφασίζουν να δράσουν, το τίμημα δεν είναι στατιστικό -είναι ανθρώπινες ζωές. Ομως, πλέον, το σκεπτικό ότι «η ενθάρρυνση της παράνομης μετανάστευσης οδηγεί νομοτελειακά σε τραγωδίες» δεν διατυπώνεται μόνο στην Αθήνα...

Πλακιάς: Γνήσια τα βίντεο από τα Τέμπη, δείχνουν ότι η εμπορική αμαξοστοιχία δεν κουβαλούσε παράνομο φορτίο

Στη δικογραφία περιλαμβάνονται τέσσερα βίντεο που είναι ταυτοποιημένα και αποδεικνύουν ότι η εμπορική αμαξοστοιχία δεν κουβαλούσε παράνομο υλικό επισημαίνει σε ανάρτησή του ο Νίκος Πλακιάς αφήνοντας αιχμές για όσους μιλούν για πλαστά και χαμένα βίντεο

• Ο Νίκος Πλακιάς δηλώνει ότι στη δικογραφία υπάρχουν τέσσερα πιστοποιημένα και ταυτοποιημένα βίντεο από τέσσερις διαφορετικές κάμερες.
• Αυτά τα βίντεο, σύμφωνα με τον ίδιο, αποδεικνύουν ότι η εμπορική αμαξοστοιχία δεν μετέφερε παράνομο υλικό.
• Ο κ. Πλακιάς διερωτάται γιατί όσοι αμφισβητούν τα βίντεο δεν κατέθεσαν μήνυση ή αγωγή εναντίον της ΕΛΑΣ ή του δικηγόρου Καπερνάρου.
• Ο Βαγγέλης Βλάχος σχολίασε ότι ο σκοπός ορισμένων δεν είναι η εξακρίβωση της αλήθειας, αλλά η δημιουργία αμφιβολιών.

Αιχμές για όσους μιλούν για «πλαστά» ή για «χαμένα» βίντεο στην τραγωδία των Τεμπών, αφήνει ο Νίκος Πλακιάς, τονίζοντας ότι στη δικογραφία περιλαμβάνονται τέσσερα βίντεο που είναι ταυτοποιημένα και αποδεικνύουν ότι η εμπορική αμαξοστοιχία δεν κουβαλούσε παράνομο υλικό...

Συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν: Πού βάζει τον πήχη η Αθήνα

Μετά από 14 μήνες αναζήτησης της κατάλληλης ημερομηνίας και συγκυρίας, το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας και Τουρκίας συγκαλείται στην Άγκυρα στις 11 Φεβρουαρίου. 

Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο τετ α τετ του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, οι οποίοι κάθισαν για τελευταία φορά στο ίδιο τραπέζι, τον Σεπτέμβριο του 2024 στη Νέα Υόρκη.
Ακολούθησε η ακύρωση της συνάντησής τους έναν χρόνο αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 2025 και πάλι στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, όταν ο Τούρκος πρόεδρος επικαλέστηκε τη συμμετοχή του σε σύσκεψη μουσουλμάνων ηγετών, που είχε συγκαλέσει ο Ντόναλντ Τραμπ και έκτοτε ακολούθησε ένας πολύμηνος γύρος διπλωματικών διεργασιών, ώστε να εξευρεθεί η κατάλληλη στιγμή.

Οι προσδοκίες του Μεγάρου Μαξίμου από την επικείμενη συνάντηση είναι χαμηλές. Ο συμβολισμός, ωστόσο, των δύο ηγετών, οι οποίοι κάθονται ενώπιος ενωπίω και συζητούν για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, είναι από μόνος του αρκετά ισχυρός, ώστε να αποτελεί «παράθυρο» διασφάλισης των «ήρεμων νερών» στο Αιγαίο.

Ο προσανατολισμός της ελληνικής κυβέρνησης, άλλωστε, είναι οι δίαυλοι επικοινωνίας να παραμένουν πάντοτε ανοιχτοί, ο διάλογος να διατηρείται σε τροχιά, ακόμη κι αν δε γίνονται μεγάλα βήματα και οι δύο χώρες να απομακρύνονται όσο το δυνατόν από το κλίμα έντασης και το ενδεχόμενο μιας κρίσης, που θα γύριζε τον χρόνο πίσω.

Η δημιουργία ενός κλίματος διαλόγου δεν αναιρεί σε τίποτα τα ακανθώδη ζητήματα, που υπάρχουν στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, όπως λένε χαρακτηριστικά. Το ζητούμενο είναι στη βάση αυτών των υπαρκτών διαφορών να μπορεί να συντηρείται ένα κλίμα ισορροπίας και να συνεχίζεται ο διάλογος πάνω στις κοινές συνισταμένες, που μπορούν να υπάρξουν, έστω και σε θέματα χαμηλής πολιτικής...

Όταν η στολή προδίδεται από μέσα, η πατρίδα και οι έντιμοι πληρώνουν την προδοσία

Η υπόθεση του Σμήναρχου που κατηγορείται για κατασκοπεία υπέρ της Κίνας δεν είναι απλώς ένα ακόμη ποινικό γεγονός. Είναι ένα ηχηρό καμπανάκι για το κράτος, τις Ένοπλες Δυνάμεις και την κοινωνία. 

Γιατί εδώ δεν μιλάμε για έναν απλό πολίτη που παρασύρθηκε. Μιλάμε για έναν ανώτατο αξιωματικό, φορέα στολής, όρκου και απόλυτης εμπιστοσύνης της Πολιτείας.
Αν οι κατηγορίες επιβεβαιωθούν, τότε πρόκειται για συνειδητή και οργανωμένη προδοσία. Για την πώληση στρατιωτικών και ΝΑΤΟϊκών μυστικών σε ξένη δύναμη, με αντάλλαγμα χρήματα. Όχι από ανάγκη. Όχι από εκβιασμό. Αλλά από επιλογή. Και αυτό είναι που καθιστά την πράξη ακόμη πιο βαριά.

Η ζημιά δεν μετριέται μόνο σε έγγραφα ή πληροφορίες. Μετριέται σε εμπιστοσύνη. Προς την Πολεμική Αεροπορία, προς τις Ένοπλες Δυνάμεις, προς την ίδια χώρα. Και αυτό είναι εγκληματικό. Σε μια εποχή που η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα σύνθετο γεωπολιτικό περιβάλλον και ο υβριδικός πόλεμος είναι καθημερινότητα, τέτοιες πράξεις δεν είναι απλώς εγκλήματα, είναι απειλές εθνικής ασφάλειας...

Γιατί η εμπορική συμφωνία ΕΕ - Ινδίας θεωρείται game changer

Η πρόσφατη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου ανάμεσα στην Ινδία και την Ευρωπαϊκή Ένωση περιγράφεται από τους οικονομολόγους ως σημείο καμπής στην εμπορική στρατηγική της χώρας, προσφέροντας σχεδόν καθολική πρόσβαση σε μία από τις μεγαλύτερες αγορές του κόσμου, σε μια εποχή που οι παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού αναδιαμορφώνονται.

Η συμφωνία παρέχει στην Ινδία προτιμησιακή πρόσβαση στο 97% των δασμολογικών κλάσεων της ΕΕ, καλύπτοντας το 99,5% της αξίας του εμπορίου, με σημαντικό μερίδιο να είναι επιλέξιμο για άμεση κατάργηση δασμών, σύμφωνα με την ING Economics.

Η συμφωνία έρχεται σε μια στιγμή που οι ασιατικές οικονομίες εντείνουν τις προσπάθειές τους να διαφοροποιήσουν τις εξαγωγές τους από τις Ηνωμένες Πολιτείες, μια μετατόπιση που συνέβαλε στη στήριξη της περιφερειακής αύξησης των εξαγωγών πέρυσι, σύμφωνα με την ING. 

Η συμφωνία Ινδίας-ΕΕ ενισχύει αυτή την τάση, υπογραμμίζοντας παράλληλα αυτό που η σημείωση περιγράφει ως «υπομονετική, ρεαλιστική προσέγγιση» της ΕΕ για την ικανοποίηση των ευαισθησιών της Ινδίας όσον αφορά την πρόσβαση στην αγορά...

Αντιπολίτευση: Όλοι εναντίον όλων και είμαστε ακόμα στην αρχή

Δε θυμάμαι ποτέ στο παρελθόν την αντιπολίτευση - συμπεριλαμβάνω και τους σύγχρονους Κιγκινάτους - να βρέθηκε στα σημερινά χάλια. Μιλάμε για μαύρα χάλια. 

Πάντα την φθορά της εκάστοτε κυβέρνησης την καρπωνόταν η άλλη μεγάλη παράταξη και έτσι προχωρούσε η εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία. 

Σήμερα, η μόνη βεβαιότητα που υπάρχει είναι πως η επόμενη κυβέρνηση θα έχει βάση τη Νέα Δημοκρατία, αν δεν κατακτήσει την αυτοδυναμία σε δεύτερες εκλογές. Αυτή η βεβαιότητα αίρει τον φόβο της πολιτικής αστάθειας και καθιστά άνευ σημασίας πρόσφατους νεολογισμούς που επινοήθηκαν επάνω σε αυτό το ενδεχόμενο.

Και όλα αυτά συμβαίνουν ενώ το τοπίο στον χώρο της αντιπολίτευσης βρίσκεται ακόμα υπό διαμόρφωση. Αναμένουμε την εμφάνιση δύο κομμάτων τα οποία θα δώσουν άλλη όψη σε αυτόν τον χώρο, επιφέροντας ανακατατάξεις που θα επηρεάσουν και την επόμενη μέρα. 

Όλα ξεκίνησαν όταν, σύμπασα η αντιπολίτευση πριν από ένα χρόνο περίπου, προσκύνησε ευλαβικά την κυρία Μαρία Καρυστιανού. 

Μάλιστα το ΠΑΣΟΚ υιοθέτησε πλήρως το αφήγημά της καθώς αισθάνθηκε καυτή την ανάσα της κυρίας Κωνσταντοπούλου. Φυσικά όταν ένα κόμμα συστημικό παρεκτρέπεται σε αντισυστημικές ατραπούς, πέραν της γελοιοποιήσεως του, καταβάλλει και το ανάλογο πολιτικό τίμημα το οποίο...