Έτσι, διαβάζει κανείς από όσους έσπευσαν να υπερασπιστούν -από τί αλήθεια;- την Κωνσταντίνα Κούνεβα, πως η συγκεκριμένη γυναίκα αποτελεί σύμβολο (αυτό δεν νομίζω να αμφισβητείται) και πως η θέση της στην Ευρωβουλή αποτυπώνει κάποιο είδος επανόρθωσης των όσων χυδαίων και απάνθρωπων υπέστη...
Κι εδώ είναι το πρόβλημα.
Εκλέγουμε τελικά «σύμβολα» ή εκπροσώπους;