Επιτέλους, τόλμησε να σπάσει την ιδεολογική τρομοκρατία που ασκούνταν στο άκουσμα της λέξης «αντικομμουνιστής».
Μπορεί να δηλώνεις αντιιμπεριαλιστής, αντιμοναρχικός, αντιαμερικανός, αντιβενιζελικός, αντιολυμπιακός ή αντιπαναθηναϊκός, απαγορεύεται, όμως, δια ροπάλου (και κυριολεκτικά) να δηλώνεις αντικομμουνιστής. Θα σε ρίξουν άπαντες, φιλελεύθεροι, κεντροαριστεροί, αριστεροί και οι λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις στο πυρ το εξώτερον.
Και όμως, τι πιο απλό από το να δηλώνεις την αντίθεσή σου σε μια ιδεολογία;
Και αυτό γίνεται ακόμα απλούστερο, αν λάβουμε υπόψη ότι αυτή η ιδεολογία σκόρπισε τη δυστυχία, τον τρόμο, τον θάνατο σε δεκάδες εκατομμύρια πολίτες στην ιστορική διαδρομή της. Θα έλεγα πως αυτή η αντίθεση είναι και επιβεβλημένη. Θα πρέπει να αποτελεί το μέρος της ταυτότητας κάθε πολίτη που πιστεύει στη φιλελεύθερη δημοκρατία. Να είναι το σήμα κατατεθέν των λεγόμενων αστικών κομμάτων...
