Τα όρια είναι δεδομένα. Κι ας φωνάζει περί του αντιθέτου η αντιπολίτευση. Αφού αυτά προσδιορίζονται με αυστηρό τρόπο, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Η αύξηση των καθαρών δαπανών σε ετήσια βάση δεν μπορεί να υπερβαίνει το 3,7% μέχρι το 2028. Και αυτό ισχύει παρ’ όλο που η κυβερνητική πολιτική έχει επιτρέψει στη χώρα να διαθέτει επαρκείς πόρους, σαν αποτέλεσμα των υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων που καταγράφονται τα τελευταία έτη, αλλά και της υπεραπόδοσης των δημοσίων εσόδων.
Επομένως οποιαδήποτε μεγαλύτερη και ευρύτερη στήριξη απαιτεί την αλλαγή των ευρωπαϊκών κανόνων. Και την εκ νέου υιοθέτηση της περίφημης «εθνικής ρήτρας διαφυγής», της γνωστής «National Escape Clause (NEC)», που ήδη ισχύει για τις αμυντικές δαπάνες μετά την αναθεώρηση των δημοσιονομικών κανόνων δηλαδή του Συμφώνου Σταθερότητας της ΕΕ, τον Απρίλιο του 2024.
Η «εθνική ρήτρα διαφυγής» έχει εγκριθεί από τη Κομισιόν για 17 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, στα πλαίσια της πρωτοβουλίας «Readiness 2030» και του σχεδίου «ReArm Europe» για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία...







