Φεγγάρι μου που σαι ψηλά

Θα κάνω μια παρέκβαση από την τυπική θεματολογία μου σήμερα, καθότι χθες ήταν Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. 

Κι επειδή έχω εδραία πεποίθηση ότι η ποίηση μπορεί να ομορφύνει τη ζωή μας πολύ περισσότερο από την πολιτική ή την οικονομία, σας προσφέρω ένα ποίημα που ξεχειλίζει από μίσος και αγάπη μαζί. Στο οποίο η κατάρα σμίγει με τη θυσία. 

Μοιάζει δημοτικό, παραδοσιακό, μα δεν είναι. Ανήκει στα σπάνια ποιήματα του μπάρμπα Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, του κοσμοκαλόγερου των ελληνικών γραμμάτων, του μέγιστου των Ελλήνων λογοτεχνών.

                               Φεγγάρι μου...

Το Χριστόψωμο - Του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Χριστουγεννιάτικο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, που πρωτοδημοσιεύτηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1887 στην εφημερίδα «Εφημερίς»...

Χριστουγεννιάτικο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη (1851-1911), που πρωτοδημοσιεύτηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1887 στην εφημερίδα Εφημερίς   με τον χαρακτηριστικό υπότιτλο Διήγημα Πρωτότυπον. Παρέμεινε ξεχασμένο έως τα Χριστούγεννα του 1941, οπότε παρουσιάσθηκε προλογισμένο και υπομνηματισμένο από τον φιλόλογο Γεώργιο Βαλέτα στο περιοδικό Νέα Εστία....

Ο Παπαδιαμάντης της πασχαλιάτικης κατάνυξης

Μέρες του αγίου πάθους και ο νους στρέφεται αίφνης στον «άγιο» των ελληνικών γραμμάτων Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, που με τον ευλαβικό χρωστήρα του, αποτύπωσε στα «Πασχαλινά Διηγήματά» του, την μοναδική ατμόσφαιρα του Πάσχα. 

Γράφει στο πασχαλιάτικο διήγημά του «Χωρίς στεφάνι» ο Παπαδιαμάντης

«Εκ του μικρού τούτου περιστατικού, η Χριστίνα έλαβεν αφορμήν να ενθυμηθή ότι προ χρόνων, μίαν νύκτα, κατά την ύψωσιν του Σταυρού, όταν επήγε να εκκλησιασθή εις τον ναΐσκον του Αγίου Ελισσαίου, παρά την Πύλην της Αγοράς, ενώ ο αναγνώστης έλεγε τον Απόστολον, όταν απήγγειλε τας λέξεις «τα μωρά του κόσμου εξελέξατο ο Θεός», αίφνης, κατά θαυμασίαν σύμπτωσιν, από τον γυναικωνίτην έν βρέφος ήρχισε να ψελλίζη μεγαλοφώνως, αμιλλώμενον...

O Παπαδιαμάντης δια τον Παπανδρέου...

Της Τζένης Κ.(ρεπορτάζ εκ Σκιάθου)

Ο Γιωργάκης ο υιός της κυρά- Μαργαρίτας, φορών νεωτεριστικόν τι ελαστικόν και εφαρμοστόν πανταλόνιον (όπερ διέγραφε γεωφυσικώς τους μυς τε και τον ανδρισμόν του), 

μαύρον αθλητικόν φανελάκιον οσαύτως αποκαλυπτικόν, υποδήματα κατάλληλα προς άσκησιν πιέσεως επί πεντάλ, αεροδυναμικόν σαρίκιον κατασκευασθέν υπό αθραύστου υλικού επί της αμφιλεγομένης κεφαλής αυτού και διόπτρας φουτουριστικάς αίτιναι τον έκαμαν να ομοιάζει με σούπερ διαστημικήν μυΐαν, εκαβάληκεν το δίκυκλόν του και επήρεν να τσουλεί εις την δημοσιάν με κατεύθυνσιν προς τις Κουκουναριές…

Ό Άγιος και το Πάσχα

Πριν από πολλά χρόνια όταν διετελούσα κι εγώ παιδί στο χωριό μου, το Πάσχα είχε μια ιδιαίτερη μαγεία. 

Θες το σταμάτημα του σχολείου, θες ότι το χωριό γέμιζε ζωή από τους χωριανούς μας που ζούσαν στην Αθήνα, πάντως αυτές τις μέρες ήταν κάτι διαφορετικό. 

Σαν παιδί ήμουν ιδιαίτερο άτομο. 

Από τότε είχα τη δική μου άποψη για τα πράγματα, δεν μπορούσαν οι γονείς μου, πολύ περισσότερο τα αδέλφια μου να μου...

Ὁ Πολιτικὸς Παπαδιαμάντης καὶ ἡ Ῥωμηοσύνη

τοῦ Σαράντου Καργάκου

Εἰσήγηση μὲ τίτλο «Ὁ Πολιτικὸς Παπαδιαμάντης» ποὺ παρουσιάστηκε στὸ διήμερο Συνέδριο ποὺ ὀργάνωσε στὴν Παλαιὰ Βουλὴ ἡ Ἱ. Σύνοδος τῆς Ἑλλάδος ἐπ᾿ εὐκαιρία συμπληρώσεως 150 χρόνων ἀπὸ τὴν γέννηση τοῦ Παπαδιαμάντη στὶς 25 καὶ 26 Μαΐου 2001.

Ὁ Παπαδιαμάντης ὑπῆρξε ὁ κορυφαῖος λογοτέχνης πεζογράφος ποὺ ἀνέδειξε ὁ ἑλληνικὸς χῶρος καὶ κόσμος ἀπὸ τὴν ἀρχαία ἐποχὴ μέχρι σήμερα. 

Ἦταν ὅμως καὶ ποιητής. Ὄχι διότι ἔγραψε κάποια ποιήματα ποὺ δὲν ἔχουν ἰδιαίτερη ποιητικὴ πνοή. Ὅπως γράφω στὴ δίτομη ἱστορία μου τοῦ Ἑλληνικοῦ Κόσμου (τόμ. Β´, σ. 531 - Οἱ παραπομπὲς γίνονται στὴν ἔκδοση Βαλέτα), ἡ ποιητικότητά του ἀποκαλύπτεται στὰ μεγάλα πεζογραφήματά του. Ἔκανε τὸν πεζὸ λόγο ποίηση. 

Ὡς κορυφαῖος πεζογράφος, λοιπόν, δὲν ἦταν ὁ Παπαδιαμάντης ἕνας ...