Επαρκής ιστορικά χρόνος για να κάνει κανείς μιά νηφάλια και ψύχραιμη αποτίμηση αφου υποτίθεται πως έχουν καταλαγιάσει τα πάθη.
Αλλά στην Ελλάδα ζούμε. Και ζούμε έναν διαρκή εμφύλιο από το 1915 όπως είπε σοφά και η ιστορικός Μαρία Ευθυμίου.
Ήταν αναμφισβήτητα ένας ευφυής πολιτικός ηγέτης.
Κοσμοπολίτης και με βαριές ακαδημαϊκές περγαμηνές.
Και ένας ηγέτης που σφράγισε πράγματι με την παρουσία του την πολιτική ζωή της χώρας ήδη απο τη δεκαετία του ‘60 όταν επέστρεψε στην Ελλάδα χάρη σε μια εξυπηρέτηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή στον Γέρο.
Και με ένα πολιτικό δημιούργημα-το ΠΑΣΟΚ-με το οποίο κατάφερε να την κυβερνήσει τα μισά περίπου χρόνια της Μεταπολίτευσης.
Καθόλου αμελητέο επίτευγμα.
Αλλά ο Παπανδρέου ήταν επίσης και λαϊκιστής και δημαγωγός.
Και κακά τα ψέματα, ήταν και κυνικός και αμοραλιστής...





