είπε ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας στο Forum του Οικονομικού Ταχυδρόμου και «απαντώντας» στον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Όχι, δεν έχει ξεχάσει ότι επί της διακυβέρνησής του παραβίασε όλους τους κανόνες, γραπτούς και άγραφους. Απλά ποντάρει στη συλλογική λήθη. Δυστυχώς γι’ αυτόν, μέχρι στιγμής, η λοβοτομή έχει πετύχει μόνο στα πρόσωπα του επιτελείου του.
Γιατί η αλήθεια είναι πως ο κ. Τσίπρας είναι αυτός που δεν υπάρχει κανόνας τον οποίο να μην έχει παραβιάσει.
Με πρώτη την παραβίαση του ίδιου του θεμελιώδους νόμου, του Συντάγματος, όταν, το μοιραίο καλοκαίρι του 2015, προχώρησε (με Πράξη Νομοθετικού Περιεχόμενου, από αυτές που συνήθιζε να καταγγέλλει) σε σύντμηση του χρόνου για την διενέργεια δημοψηφίσματος, περιορίζοντάς τον σε μόλις πέντε ημέρες, ενώ και το ερώτημα ήταν ασαφές. Παραβιάστηκε έτσι και το Σύνταγμα και ο εφαρμοστικός νόμος 4023/2011 που ρυθμίζει τα του Δημοψηφίσματος.
Υπήρξαν και άλλα και επίσης κραυγαλέα:
Οι διαρκείς επιθέσεις κατά της Δικαιοσύνης («θεσμικό εμπόδιο», «προστασία του κάθε νταβατζή»), που αποτελούσαν ωμή παραβίαση του Άρθρου 26 του Συντάγματος για την διάκριση των εξουσιών.
Ζήσαμε πρωτοφανείς καταστάσεις! Με εισαγγελείς να καταγγέλλουν αντιθεσμικές παρεμβάσεις, απειλές κατά δικαστών, καταγγελίες για ευνοιοκρατία και «παράκεντρα εξουσίας και διαφθοράς», δημόσιες δηλώσεις για τον τρόπο χειρισμού ορισμένων υποθέσεων, υποκλοπές προσωπικών δεδομένων, εκδικητικές πειθαρχικές διώξεις, πιέσεις για να ασκούν οι δικαστές διώξεις και… «ας πάνε παρακάτω να απαλλαγούν»!
Και έναν πραγματικό εμφύλιο στην Δικαιοσύνη, που κορυφώθηκε με αφορμή τη σκευωρία της Νοβάρτις, όταν:...
Γιατί η αλήθεια είναι πως ο κ. Τσίπρας είναι αυτός που δεν υπάρχει κανόνας τον οποίο να μην έχει παραβιάσει.
Με πρώτη την παραβίαση του ίδιου του θεμελιώδους νόμου, του Συντάγματος, όταν, το μοιραίο καλοκαίρι του 2015, προχώρησε (με Πράξη Νομοθετικού Περιεχόμενου, από αυτές που συνήθιζε να καταγγέλλει) σε σύντμηση του χρόνου για την διενέργεια δημοψηφίσματος, περιορίζοντάς τον σε μόλις πέντε ημέρες, ενώ και το ερώτημα ήταν ασαφές. Παραβιάστηκε έτσι και το Σύνταγμα και ο εφαρμοστικός νόμος 4023/2011 που ρυθμίζει τα του Δημοψηφίσματος.
Υπήρξαν και άλλα και επίσης κραυγαλέα:
Οι διαρκείς επιθέσεις κατά της Δικαιοσύνης («θεσμικό εμπόδιο», «προστασία του κάθε νταβατζή»), που αποτελούσαν ωμή παραβίαση του Άρθρου 26 του Συντάγματος για την διάκριση των εξουσιών.
Ζήσαμε πρωτοφανείς καταστάσεις! Με εισαγγελείς να καταγγέλλουν αντιθεσμικές παρεμβάσεις, απειλές κατά δικαστών, καταγγελίες για ευνοιοκρατία και «παράκεντρα εξουσίας και διαφθοράς», δημόσιες δηλώσεις για τον τρόπο χειρισμού ορισμένων υποθέσεων, υποκλοπές προσωπικών δεδομένων, εκδικητικές πειθαρχικές διώξεις, πιέσεις για να ασκούν οι δικαστές διώξεις και… «ας πάνε παρακάτω να απαλλαγούν»!
Και έναν πραγματικό εμφύλιο στην Δικαιοσύνη, που κορυφώθηκε με αφορμή τη σκευωρία της Νοβάρτις, όταν:...
