Πόσο έχει παρεκκλίνει η ΝΔ από τον «δεξιό χαρακτήρα» της;

Αυτό φαίνεται να είναι το ερώτημα των ημερών.  Από τους δύο πρώην πρωθυπουργούς, που αδυνατούν να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι μεγάλωσαν και τα άλλα παιδάκια στην παιδική χαρά δε θέλουν άλλο να παίζουν μαζί τους, 

μέχρι δημοσιογράφους και παρουσιαστές ηλεκτρονικών ΜΜΕ, ένα ερώτημα πλανάται πάνω από την Ελλάδα: 

έχασε η Νέα Δημοκρατία τον «δεξιό χαρακτήρα» της και, εάν ναι, πόσο;
Με τέτοιες αστειότητες ασχολείται το φθινόπωρο του 2026 το κομενταριάτο που κινείται για οξυγόνο στα πέριξ του τριγώνου Κολωνάκι-Ομόνοια-Σύνταγμα.
Να η αλήθεια:
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν ήταν ποτέ ο «αρχιερέας της Δεξιάς» που ήθελαν να τον παρουσιάσουν η Αριστερά και το ΠΑΣΟΚ στη Μεταπολίτευση. 

Η Αριστερά, γιατί στα τέλη της δεκαετίας 1950 ο Καραμανλής προώθησε σθεναρά και πέτυχε την εγκατάσταση ενδιαμέσου βεληνεκούς πυρηνικών πυραύλων στην Ελλάδα. 

Το ΠΑΣΟΚ, γιατί μόνο αποδομώντας την εικόνα του με ψεύδη μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας και την αποπομπή της βασιλικής δυναστείας το 1974 μπορούσε να δημιουργήσει ένα ανταγωνιστικό αφήγημα και να ενισχύσει την εκλογική παρουσία του...

Σύντροφοι, δυστυχώς νικήσαμε

Θυμάμαι τις παθιασμένες συζητήσεις των πρώτων χρόνων της Μεταπολίτευσης. 

Αμφιθέατρα γεμάτα καπνό, φοιτητικά στέκια, ταβέρνες που έκλειναν ξημερώματα. Το πλοίο τότε είχε γείρει προς μία μόνο πλευρά, πάντα αριστερά, και όποιος τολμούσε να σταθεί στην άλλη κουπαστή χαρακτηριζόταν αμέσως «φασίστας», «χουντικός» ή, στην καλύτερη περίπτωση, «αντιδραστικός».
Δεν ήταν όμως συζητήσεις αγράμματων. Ειδικά στην Ανανεωτική Αριστερά, ήταν συζητήσεις ανθρώπων που διάβαζαν. 

Και το συμπέρασμα που επαναλαμβανόταν με σχεδόν θρησκευτική ευλάβεια ήταν ένα: δεν αρκεί η κατάληψη του κράτους, όπως πίστευε ο Λένιν. Το Χειμερινό Ανάκτορο πέφτει σε μια νύχτα, αλλά η αστική ιδεολογία δεν πέφτει μαζί του. Επιβιώνει στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στην οικογένεια, στην εκκλησία, στο δικαστήριο, στον στρατώνα.

Ο Λουί Αλτουσέρ τα ονόμαζε «ιδεολογικούς μηχανισμούς του κράτους». 

Ο Νίκος Πουλαντζάς έγραφε για το κράτος ως συμπύκνωση σχέσεων εξουσίας. Πάνω απ' όλους, όμως, στεκόταν ο παλαιότερος όλων, ο Αντόνιο Γκράμσι, ο φυλακισμένος Ιταλός που κατάλαβε κάτι που οι μπολσεβίκοι δεν πρόλαβαν να καταλάβουν: η εξουσία στη Δύση δεν στηρίζεται στη βία αλλά στη συναίνεση. Στην ιδεολογική Ηγεμονία της αστικής τάξης.

Όποιος ελέγχει τι θεωρείται «κοινός νους» ελέγχει τα πάντα...

Σιγά μην ενδιαφέρονται οι «φρι παλεστάιν» για τους Παλαιστίνιους

O Ρέϋμον Αρόν στο βιβλίο που είχε γράψει το 1955 με τίτλο «Το όπιο των διανοουμένων» (L’ opium des intellectuels) ανέφερε ότι προσπαθούσε να εξηγήσει την στάση των διανοουμένων της Αριστεράς που στέκονται απηνείς στα ελαττώματα των δημοκρατιών, αλλά ταυτόχρονα είναι έτοιμοι να συγχωρήσουν τα μεγαλύτερα εγκλήματα, εφόσον διαπράττονται στο όνομα «ορθών θεωριών».
Βέβαια ο Αρόν, στο βιβλίο του αναφερόταν στους διανοούμενους που εκινούντο πέριξ του Γαλλικού Κομμουνιστικό Κόμματος, χωρίς ωστόσο να είναι ενταγμένοι σε αυτό. Γεγονός που τους επέτρεπε να προσεγγίζουν πολίτες που δεν ήταν απαραίτητα περιορισμένοι από τις παρωπίδες του σταλινισμού.

Σήμερα πια, οι «ορθές θεωρίες» που οδηγούσαν στην επανάσταση και στη νίκη του προλεταριάτου, έχουν καταχωνιαστεί στο «χρονοντούλαπο της ιστορίας». Οι κόκκινες παντιέρες, το σοβιετικό μπλοκ, τα σφυροδρέπανα και τα επιτεύγματα...

Η παρακμή της Αριστεράς και των ΜΜΕ

Έχουμε αναφερθεί επανειλημμένως στον χώρο των ΜΜΕ που λόγω μια περίεργης ιστορικής συγκυρίας (;;) βρίθει προσώπων που έλκουν την πολιτική τους καταγωγή από την Μαρξιστική ή Ανανεωτική Αριστερά.

Χρόνια συμβαίνει αυτό, ίσως και από τις πρώτες μετεμφυλιακές περιόδους κι ως γεγονός δεν είναι άμοιρο για την επικράτηση της ηττημένης Αριστεράς στο πεδίο των ιδεών.  

Άλλωστε η ηττημένη τότε Αριστερά, στόχευσε με εξαιρετική οξυδέρκεια και προνοητικότητα σε δυο χώρους και τους κατέκτησε: Τον χώρο της διαμόρφωσης της κοινής γνώμης και τον χώρο διαμόρφωσης ιδεολογίας.

Δημοσιογράφοι, πολιτικοί αναλυτές και δάσκαλοι ήταν σαν να αποφοιτούσαν μαζικά από το μεγάλο σχολείο της ΚΝΕ. Το φαινόμενο δεν άλλαξε ούτε επί χούντας, άλλωστε εφημερίδες που υποστήριζαν την Αριστερά/Κεντροαριστερά «ασπάστηκαν» τη λογοκρισία, την ώρα που αστικές εφημερίδες έκλειναν (Καθημερινή, της Βλάχου) ή ύψωναν αναχώματα στη χούντα (Βραδυνή, του Τζώρτζη Αθανασιάδη). Ή και κορυφαίοι  «Αρχειομαρξιστές»

μεταμορφώνονταν σε υμνητές της χούντας (Σάββας Κωνσταντόπουλος, Ελεύθερος Κόσμος)...

Η ιδεολογική τρομοκρατία και ο «αντικομμουνισμός»

Στη χθεσινή «Καθημερινή» ο κ. Τάκης Θεοδωρόπουλος μίλησε για το «ηθικό πλεονέκτημα του αντικομμουνισμού». 

Επιτέλους, τόλμησε να σπάσει την ιδεολογική τρομοκρατία που ασκούνταν στο άκουσμα της λέξης «αντικομμουνιστής». 

Μπορεί να δηλώνεις αντιιμπεριαλιστής, αντιμοναρχικός, αντιαμερικανός, αντιβενιζελικός, αντιολυμπιακός ή αντιπαναθηναϊκός, απαγορεύεται, όμως, δια ροπάλου (και κυριολεκτικά) να δηλώνεις αντικομμουνιστής. Θα σε ρίξουν άπαντες, φιλελεύθεροι, κεντροαριστεροί, αριστεροί και οι λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις στο πυρ το εξώτερον.

Και όμως, τι πιο απλό από το να δηλώνεις την αντίθεσή σου σε μια ιδεολογία; 

Και αυτό γίνεται ακόμα απλούστερο, αν λάβουμε υπόψη ότι αυτή η ιδεολογία σκόρπισε τη δυστυχία, τον τρόμο, τον θάνατο σε δεκάδες εκατομμύρια πολίτες στην ιστορική διαδρομή της. Θα έλεγα πως αυτή η αντίθεση είναι και επιβεβλημένη. Θα πρέπει να αποτελεί το μέρος της ταυτότητας κάθε πολίτη που πιστεύει στη φιλελεύθερη δημοκρατία. Να είναι το σήμα κατατεθέν των λεγόμενων αστικών κομμάτων...

Η Νέα Δημοκρατία δεν είναι Εθνικός Συναγερμός (το κόμμα της Λεπέν)

Και ο Μητσοτάκης δεν είναι Λεπέν. Αυτά για να ξέρουμε όλοι πού βρισκόμαστε. 

Όσοι θέλουν να κάνουν τη Νέα Δημοκρατία Εθνικό Συναγερμό, ας μην κοπιάζουν. Υπάρχουν στα δεξιά της άλλα κόμματα για να ψηφίσουν. 

Η Νέα Δημοκρατία είναι η μεγάλη παράταξη της Κεντροδεξιάς και ανήκει στην οικογένεια του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στην οποία και πρωταγωνιστεί. Συνεπώς, όσοι προβάλλουν το επιχείρημα πως η Ευρώπη κινείται προς τα δεξιά, αν μεν εννοούν τα κόμματα που βρίσκονται στα δεξιά του ΕΛΚ, όντως υπήρξε μια σημαντική άνοδος, η οποία όμως δεν επηρέασε καθόλου τη δύναμή του. Παραμένει, με σημαντική διαφορά, η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή παράταξη. Αλλά και μέσα στον ίδιο τον χώρο της υπερ-δεξιών κομμάτων υπάρχουν διαφοροποιήσεις όχι ασήμαντες. Το κόμμα της Τζόρτζια Μελόνι ουδεμία σχέση έχει με το γερμανικό και το κόμμα της Λεπέν...

ΝΔ, κόμμα πολυφωνίας και δημοκρατίας

Η Νέα Δημοκρατία είναι κόμμα του συντηρητικού και του φιλελεύθερου χώρου ή να το θέσω διαφορετικά, είναι μια παράταξη της Δεξιάς και του Κέντρου. 

Ως εκ τούτου δε λειτουργεί με δημοκρατικό συγκεντρωτισμό, όπως λειτουργούν τα μαρξιστικά κόμματα.

Τι είναι ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός; 

Θεωρητικά είναι η πρακτική της «πλατιάς» εσωκομματικής συζήτησης πριν ληφθεί μια απόφαση, αλλά αφού ληφθεί η απόφαση όλοι πειθαρχούν σε αυτή χωρίς διαφωνίες και διαφοροποιήσεις στην υλοποίησή της. Στην πράξη βέβαια, έμεινε ο συγκεντρωτισμός και η δημοκρατία πήγε περίπατο. 

Στη Νέα Δημοκρατία ο κάθε βουλευτής, το κάθε στέλεχος, πολύ δε περισσότερο ο κάθε...

To «μάθημα» Τσακαλώτου στον Κασσελάκη για το κεφάλαιο

Με μία αιχμηρή ανάρτηση ο Ευκλείδης Τσακαλώτος δίνει έμμεση απάντηση στον Στέφανο Κασσελάκη για την ομιλία του στον ΣΕΒ, η οποία ξεσήκωσε θύελλα εσωκομματικών αντιδράσεων.
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην υπουργός κάνει «μάθημα» στον πρόεδρο του κόμματος για το κεφάλαιο.
Με αφορμή την απονομή του βραβείου Νόμπελ για την Οικονομία στην Claudia Goldin, για τη συνεισφορά της στην έρευνα σχετικά με τη συμμετοχή των γυναικών στο εργατικό δυναμικό και τις αμοιβές τους, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος αναφέρει στο Facebook. ότι...

Όταν οι άλλοι θα ξαναψάχνουν για αρχηγό, εμείς…

Τα όσα κωμικοτραγικά συμβαίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν μια και μόνον αιτία. Τη συντριβή του στις εθνικές εκλογές. 

Και η συντριβή ήρθε όταν στους πολίτες τέθηκε το δίλημμα Νέα Δημοκρατία ή ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως Μητσοτάκης ή Τσίπρας. Όταν στα πεπραγμένα της κυβέρνησης αντιπαρατέθηκαν τα όσα υποστήριζε ο ίδιος ο Τσίπρας και τα στελέχη του κόμματός του. Ήταν μια σαρωτική νίκη που ταρακούνησε σε όλα τα επίπεδα τον μεγάλο ηττημένο. Και πρωτίστως στο ιδεολογικό...

Τσακώνονται για το ποιος είναι πιο ΣΥΡΙΖΑ!

Όταν πρώην πρωτοκλασάτος υπουργός του ΠΑΣΟΚ συγκρίνει τον φόρο στα μερίσματα με τον φόρο που πληρώνει ο μισθωτός και «ξεχνάει» ότι πριν φτάσουμε στον φόρο των μερισμάτων έχει προηγηθεί και ο φόρος επί των κερδών, τότε μάλλον δεν έχουμε ελπίδα. 

Η αριστερά έχει κτυπηθεί από «ΣΥΡΙΖΑ» και κατά τα φαινόμενα πρόκειται για ανίατη ασθένεια. Όσο για τον φόρο στις γονικές παροχές; Ξύπνησε το φάντασμα του ΕΕΤΗΔΕ, του γνωστού και ως «χαράτσι Βενιζέλου». Έχουν σοβαρό θέμα με τα ακίνητα!
Όλος αυτός ο καυγάς έγινε για πενιχρά οικονομικά αποτελέσματα. Ήρθε απλά για να μας θυμίσει ότι...

Ιδεολογική ρελάνς Μητσοτάκη στον ΣΥΡΙΖΑ με τους καλλιτέχνες

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πήρε πάνω του το θέμα των καλλιτεχνών που η διαμαρτυρία τους για το Προεδρικό Διάταγμα έχει γίνει εδώ και εβδομάδες αντικείμενο της πολιτικής καπηλείας του ΣΥΡΙΖΑ. Με αφορμή δε, τις απουσίες που καταγράφηκαν από το τραπέζι της συζήτησης, ορισμένοι έβλεπαν ότι επιβεβαιωνόταν, εν μέρει η πολιτική υποκίνηση, ενώ προεξοφλούσαν τον προσχηματικό χαρακτήρα που ενδεχομένως επιχειρήθηκε να δοθεί.

Η παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στις διαβουλεύσεις, ήταν σαφές ότι αιφνιδίασε τους εκπροσώπους των διαφορετικών τομέων από τις...

Ούτε “αυτό δεν είναι Αριστερά”, ούτε “αυτό δεν είναι Δεξιά”

Όταν τα χώναμε στο ΣΥΡΙΖΑ, βρίσκονταν κάποιοι Αριστεροί φίλοι να πουν ότι “αυτό δεν είναι Αριστερά”. Τώρα ξεπετάγονται κάποιοι Δεξιοί καρντάσηδες να επαναλάβουν ότι “αυτό δεν είναι Δεξιά”.

Σας έχω νέα, κοπελιές και παλικάρια κι από τα δύο ιδεολογικά στρατόπεδα. Οι ιδεολογίες σας είναι πια κάτι σαν τις “Ανοιχτές Δομές” των μεταναστών στα νησιά μας. Οι ψηφοφόροι μπαινοβγαίνουν όποτε τους καπνίσει, δημιουργούν προβλήματα στους “μόνιμους” κατοίκους και αρνούνται να μαντρωθούν σε “κλειστές” ιδεολογικές δομές...

Ναυπηγεία Ελευσίνας: Μια σημαντική ιδεολογική νίκη

Ποιος θα διαφωνήσει ότι η επαναλειτουργία των ναυπηγείων Ελευσίνας είναι μια μεγάλη πολιτική νίκη για την κυβέρνηση σε μια δύσκολη περίοδο. 

Δεν ήταν μόνον που η αξιωματική αντιπολίτευση αναγκάσθηκε να υπερψηφίσει το σχετικό νομοσχέδιο, όπως ευθύς εξ αρχής το είχε ζητήσει ο Άδωνις Γεωργιάδης που μαζί με τον Nίκο Παπαθανάση σήκωσαν όλο το βάρος αυτής της υπόθεσης.
Ο καταλυτικός και καθοριστικός παράγοντας ήταν η συναίνεση των εργαζομένων στην...

Εμείς οι «ανανήψαντες»

Του Σάκη Μουμτζή
Θα μπορούσα να γράψω αυτό που είπε ο Ε.Χ. Καρρ το 1961 και να κλείσω το ζήτημα ευθύς εξ αρχής : 

«Όταν έχουν συμβεί τόσα συγκλονιστικά γεγονότα τα τελευταία 50 χρόνια είναι παράλογο να μένεις αμετακίνητος στις απόψεις σου».
Είναι γεγονός πως χιλιάδες πολίτες στην Ελλάδα και εκατομμύρια σε όλον τον κόσμο, πέρασαν στο διάβα του χρόνου από το στρατόπεδο της μαρξιστικής Αριστεράς σε αυτό του αστικού-φιλελεύθερου χώρου και της Άκρας Δεξιάς. Ως γνωστόν αντίστροφη κίνηση μέσα στην Ιστορία δεν παρατηρήθηκε. Αυτή η κατάσταση σχηματοποιήθηκε στο γεγονός πως ουδείς Δυτικοβερολινέζος απέδρασε προς το Ανατολικό Βερολίνο, αλλά χιλιάδες από τον Ανατολικό Βερολίνο προς το Δυτικό και πάνω από 3.000 πολίτες το πλήρωσαν αυτό με τη ζωή τους...

Δεν υπάρχουν βουλευτές προδότες στον ΣΥΡΙΖΑ - Υπάρχουν ασυγχώρητα αφελείς

Μακράν ημών η πρόθεση να χαρακτηρίσουμε Έλληνα πολιτικό ως προδότη. Ουδείς είναι. Ωστόσο, υπάρχει πάντα η παγίδα της αφέλειας, για όσους υπό διαρκή διεθνιστικό οίστρο θεωρούν την πατρίδα ως εθνικιστικό κατασκεύασμα - κατάλοιπο της νεωτερικότητας, που ήδη έχει ξεπεραστεί στην εποχή της παγκοσμιοποίησης.
Αυτή η αντίληψη, που δημιουργεί - αθέλητες και ασυνείδητες - αντεθνικές συμπεριφορές, θάλλει στις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ: Όλοι είμαστε άνθρωποι, οι λαοί είναι φίλοι δεν έχουν τίποτα να...

Γιατί φοβάστε την Αριστερά;

Του Σάκη Μουμτζή
Είναι να απορεί κανείς πώς η συντηρητική - φιλελεύθερη παράταξη εξακολουθεί ακόμα να δίνει εξετάσεις στην Αριστερά. 

Πίστεψα μετά τις μεγάλες νίκες του 2019 και τους 54 μήνες ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που προηγήθηκαν, πως η Νέα Δημοκρατία θα έκανε αυτό που δεν έκανε όλες τις προηγούμενες δεκαετίες. Θα άνοιγε μέτωπο στο ιδεολογικό πεδίο με την ξεψυχισμένη Αριστερά. Αν κάτι θετικό είχε η κυβερνητική θητεία της Ριζοσπαστικής Αριστεράς ήταν το γεγονός πως αποδόμησε όλα τα βασικά ιδεολογήματα αυτού του χώρου.
Συνεπώς η Νέα Δημοκρατία είχε την ευκαιρία...

Ο Πούτιν έχασε ολοσχερώς

Η Μαριούπολη δεν είναι η πρώτη Γκουέρνικα του 21ου αιώνα. 

Προϋπήρξε το Χαλέπι, ενώ στον καιρό της αλλαγής του αιώνα που με τόσες ελπίδες ερχόταν, έγινε ερειπιώνας το Γκρόζνι. 

Όλα δια της θανατηφόρας χειρός Πούτιν.
Το μέγεθος της καταστροφής που επιχειρεί στα κτήρια και τις υποδομές της Ουκρανίας, ξεπερνάει τις δικαιολογημένες (και κατά τον γράφοντα) ανησυχίες για την περικύκλωσή του από το ΝΑΤΟ. Αφ' ης στιγμής ο Ζελένσκι δήλωσε ότι δεν θα μπει στη Συμμαχία, οι βομβαρδισμοί θα είχαν κοπάσει έστω. Αντί αυτού έγιναν ισχυρότεροι και με...

«…όπως είπε ο Μάο»

Τον Μάο επικαλέστηκε ο Α. Τσίπρας στη χθεσινή συνέντευξη του στον ΣΚΑΙ. Και τον επικαλέστηκε με τη γνωστή φράση του «να αφήσουμε όλα τα λουλούδια να ανθίσουν», εννοώντας την ύπαρξη πολυφωνίας.
Τώρα κατά πόσο ο Μάο άφησε στο δικό του κήπο, στην Κίνα, να ανθίσουν όλα τα λουλούδια, είναι ένα πραγματικό ζήτημα. Όχι μόνον δεν άφησε να ανθίσει κανένα λουλούδι, αλλά ξερίζωσε όσο πιο βάρβαρα μπορούσε και αυτά που υπήρχαν...

Τι είναι αυτό το «φαινόμενο Ανδρουλάκης»;

Ο χειμώνας δεν έχει ακόμα περάσει. Και η άνοιξη δεν έχει ακόμα μυρίσει. Αλλά κάτι άλλο αρχίζει πλέον να μυρίζει. Οι εθνικές εκλογές που έρχονται. 

Ήδη έχουμε εισέλθει σε μια «ανομολόγητη» προεκλογική περίοδο. 

Πότε θα γίνουν οι επόμενες εθνικές εκλογές; 

Κανένας φυσικά δε γνωρίζει…
Εκτιμώ πως ακόμα και ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει...

Ένα μεγάλο δημοκρατικό ΚεντροΔεξιό Μέτωπο, Ρεαλισμού, Πατριωτισμού και Προόδου

Γιατί ΚεντροΔεξιά εν έτει 2022; Δεξιά ή Κέντρο… Κέντρο ή Δεξιά… και Κέντρο και Δεξιά λοιπόν! 

Η ΚεντροΔεξιά αποτελεί για πολλούς μία θολή έννοια, η οποία συγκεντρώνει φανατικούς εχθρούς. 

Παρ’ όλα αυτά, η κεντροδεξιά αποτελεί κυρίαρχη ιδεολογία στην Δύση, και έχει στο επίκεντρό της την Ελεύθερη Οικονομία και Επιχειρηματικότητα, μα και Κοινωνικές Πολιτικές για να στηρίξει τους πλέον ευάλωτους και να δημιουργήσει...