Ότι δεν υπήρξε kolotouba, ότι όλα ήταν συμφωνημένα, ότι το τρίτο μνημόνιο δεν κόστισε και τίποτα και ότι τελικά διαφορά ανάμεσα στο ΟΧΙ και στο ΝΑΙ του δημοψηφίσματος του 2015 δεν υπήρχε.
Τα πρακτικά που υπήρχαν και δεν υπήρχαν, που είχαν μαγνητοφωνηθεί κρυφά ή φανερά, που είχαν κρατηθεί μυστικά, εμφανίζονται την κατάλληλη στιγμή.
Έρχονται να λειτουργήσουν σαν τους 29 κατασκευαστές πλυντηρίων που στη γνωστή διαφήμιση κάνουν τους λεκέδες αόρατους.
Το rebranding Τσίπρα, φτάνει στο αποκορύφωμα του, με τους εμπνευστές του, να κάνουν τη μέρα – νύχτα βγάζοντας από το ταχυδακτυλουργικό καπέλο πρακτικά της συνάντησης των αρχηγών, τα οποία σύμφωνα με τον Σταύρο Θεοδωράκη δεν υπήρχαν από ένα σημείο και μετά. Και, όμως, βρέθηκαν. Πότε;
Όταν «κάηκαν» όλες οι εναλλακτικές που είχαν προεπιλεγεί, όπως ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο Στέφανος Κασσελάκης. Όταν τα συμφέροντα, τα οποία κοντράρουν σήμερα την κυβέρνηση, καταλήγουν στη λύση του Αλέξη Τσίπρα 2.0 για να ρίξουν την κυβέρνηση...



