«Εσύ βάλθηκες να κάνεις τη Δράμα ευρωπαϊκή πόλη»

Του Βασίλη Τσιαμπούση*

Πιο πάνω κι από τον έξυπνο, ικανό και σοβαρό επιχειρηματία, πιο πολύ κι από τον παλαιάς κοπής ευεργέτη της Δράμας, θα θυμούμαστε και θα μιλάμε για τον αθεράπευτα Δραμινό, δικό μας Κώστα Αποστολίδη 

- Πώς ο ιδρυτής της Raycap και ευεργέτης της πόλης του, που πέθανε ξαφνικά την Τρίτη, στήριξε το περιοδικό «Δίοδος66100» 

Το 2008 προτείναμε στον Δήμο Δράμας να εκδώσει ένα περιοδικό ποικίλης ύλης με ιστορικά και αρχιτεκτονικά θέματα της περιοχής, παρουσιάσεις φωτογράφων και ζωγράφων από όλη την Ελλάδα, λογοτεχνία, οικολογικά θέματα, συνεντεύξεις σημαντικών δημιουργών και επιστημόνων κ.α...

Ιουλιανά

Του Βασίλη Τσιαμπούση

Ο Ιούλιος, από σύμπτωση, είναι ένας μήνας μέσα στον οποίο, στη διάρκεια των τελευταίων 60 ετών, έλαβαν χώρα στην Ελλάδα σημαντικά ιστορικά γεγονότα. Σε αυτά τα χρόνια έχουν γίνει:
Τα Ιουλιανά και η Αποστασία, το 1965, το Πραξικόπημα των Χουντικών στην Κύπρο κατά του αρχιεπισκόπου Μακαρίου (15 Ιουλίου του 1974), η εισβολή των Τούρκων στο νησί στις 23 Ιουλίου (πληγή που κακοφόρμισε και δεν λέει να γιατρευτεί), η πτώση της Χούντας και η αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα, με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, το ανώφελο δημοψήφισμα του 2015 και η υπογραφή του επαχθούς 3ου Μνημονίου (που όμως κράτησε την Ελλάδα στην Ε.Ε. και στη ζώνη του ευρώ)…

Τα δάκρυα της Παναγίας

Πέρυσι τέτοιες μέρες ανάρτησα στο fb ένα σημείωμα για την ακολουθία του Επιτάφιου, που, εν μέσω πανδημίας, την κάναμε στον ναό της Αγίας Ειρήνης Δράμας πέντε άτομα όλα κι όλα. Το πρόχειρο εκείνο σημείωμα το ξαναδούλεψα και έγινε διήγημα, που δημοσιεύτηκε χθες στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ (29/4/2021). Το παραθέτω με τις ευχές μου για Καλή Ανάσταση σε όλους.

Τα δάκρυα της Παναγίας

Εκείνο το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, στο μέσο της μεγάλης πανδημίας που θέριζε άντρες και γυναίκες κάθε ηλικίας και κάθε τάξης, με υποκείμενα νοσήματα ή χωρίς, ο πελώριος στο σώμα, σχεδόν γίγαντας, παπα-Μακάριος, εφημέριος του ιερού ναού της Αγίας Αικατερίνης –που ήταν χτισμένος στα σύνορα με τον γύφτικο μαχαλά–, μαζί με τους δύο καλλίφωνους ιεροψάλτες του, εκ των οποίων ο δεξιός ήταν άνθρωπος του Θεού κι ο λαμπαδάριός του αθυρόστομος και καλαμπουρτζής, και μ’ έναν εκ των επιτρόπων, ιδιοκτήτη μιας καντίνας που έφτιαχνε υπέροχα σουτζουκάκια, αλλά πάντα τη Μεγάλη Εβδομάδα την κρατούσε κλειστή, για να μην μπαίνουν σε πειρασμό οι καλοφαγάδες, έψαλαν την ακολουθία του Επιταφίου μέσα στην άδεια εκκλησία, αφού...

ΝΤΙΕΓΚΟ ΜΑΡΑΝΤΟΝΑ

Του Βασίλη Τσιαμπούση
Υπήρξα φανατικός φίλαθλος του ποδοσφαίρου από τα μαθητικά μου χρόνια. Τότε που η Δόξα Δράμας ήταν θρύλος. Η ομάδα μας έπαιζε πανέμορφο ποδόσφαιρο και διακρινόταν πανελληνίως, μην έχοντας στη σύνθεσή της φίρμες, όπως τις λέγαμε, αλλά στηρίζοντας πολλά στην οργάνωση του παιχνιδιού και κυρίως στην ανάπτυξη των επιθέσεων. Έπαιζε με μυαλό και προσήλωση και η επιθετική πεντάδα της ήταν από τις καλύτερες στην Ελλάδα, αν και αποτελείτο μόνο από ντόπιους ποδοσφαιριστές. Τα τρίγωνα, οι ντρίπλες, οι...

Πώς ο κορωνοϊός άλωσε τη Δράμα

Του Βασίλη Τσιαμπούση

Κλεισμένος στο σπίτι και πολύ θυμωμένος, σκέφτομαι πόσο είναι εξωφρενικός ο αριθμός των κρουσμάτων του κορονοϊού στη Δράμα. 

Μια πόλη, που στην πρώτη φάση της πανδημίας δεν είχε παρά ελάχιστα κρούσματα, είναι τώρα, αν αναλογιστεί κανείς τον πληθυσμό της πόλης και του νομού σε σχέση με άλλες πόλεις και νομούς, ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ στην Ελλάδα. Και επειδή όλοι ρίχνουν το φταίξιμο αποκλειστικά στους νέους ανθρώπους, που...

Άσπρα Περιστέρια - Διήγημα του Βασίλη Τσιαμπούση, Αφιερωμένο στους εργαζόμενους στα νοσοκομεία όλου του κόσμου

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ,
την 11η Απριλίου 2020)

Κλεισμένος στο σπίτι για δέκατη μέρα, βγαίνω στο μπαλκόνι και ταΐζω τ’ αδέσποτα περιστέρια. Αυτά που κατακλύζουν όλες τις μεγάλες πόλεις και βρομίζουν πλατείες, δρόμους, αυτοκίνητα, ταράτσες. Στη βορειοδυτική γωνιά της απέναντι οικοδομής, στη διασταύρωση των οδών Φ. και Γ., όποιος παρκάρει το αυτοκίνητό του, το βρίσκει έπειτα γεμάτο κουτσουλιές. Κι αυτό, επειδή υπάρχει από πάνω μια μεγάλη μαρκίζα, στην οποία «οι μπερμπάντηδες», αφού πρώτα κάνουν τα ακροβατικά τους στον ουρανό, ξαποσταίνουν γουργουρίζοντας ώρες ολόκληρες.

Με αυτή την ιστορία, όμως, κάποιους γείτονες τους έχει πιάσει...

«Οσία Μαρία η Αιγυπτία» - Διήγημα του Βασίλη Τσιαμπούση επ’ ευκαιρία της εορτής της (1η Απριλίου)

ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ Δευτέρα κάποιας Μεγάλης Τεσσαρακοστής, στα χρόνια που ο Ιουστινιανός βασίλευε στην Πόλη, ένας ιεροµόναχος ονόµατι Ζωσιµάς ακολουθώντας τον Κανόνα του µοναστηριού του Τιµίου Προδρόµου πήρε µισό ψωµί και τρία ξερά σύκα και χώθηκε στην έρηµο της Ιουδαίας.
Για είκοσι µέρες περπατούσε και προσευχόταν ακατάπαυστα. Έτρωγε, αν έβρισκε, άγριο µέλι και, αντί για νερό, µασούσε χλωρά φύλλα απ’ τα φυτά που αποτελούσαν τη λιγοστή βλάστηση. 

Την εικοστή πρώτη µέρα συνάντησε έναν ξεροχείµαρρο. Στάθηκε να ξαποστάσει και τότε αντιλήφθηκε ότι απ’ την απέναντι όχθη τον παρακολουθούσε κρυφά µια ανθρώπινη φιγούρα.
Ήταν ένα αποστεωµένο ον µε σώµα γυµνό και καµένο από τον ήλιο, σαν...

Πάσχα στα ξένα - Διήγημα του Βασίλη Τσιαμπούση

Πάσχα στα ξένα (Διήγημα του Βασίλη Τσιαμπούση, που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών το 2018)

Το φθινόπωρο του 2015, στο απόγειο της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, εγκαταστάθηκα στο Σεντ Άντριους της Σκωτίας, για να κάνω μεταπτυχιακό στις ανθρωπιστικές σπουδές. Το πανεπιστήμιο θα μου παρείχε στέγη και τροφή και γι’ αντάλλαγμα θα δούλευα τα μεσημέρια και τα βράδια στο εστιατόριο της φοιτητικής εστίας.

Αρχές του 2016 πληροφορήθηκα ότι κάθε πρώτη Κυριακή του μήνα ερχόταν ένας Άραβας παπάς από το Εδιμβούργο και...

Ορθόδοξα περί κορονοϊού

Το κείμενο που ακολουθεί γράφηκε ως απάντηση σε άλλο, που αναρτήθηκε με θέμα την απαγόρευση από το Ελληνικό Κράτος της τέλεσης των θείων ακολουθιών της Ορθόδοξης Εκκλησίας κατά τις ημέρες του Πάσχα. Ενώ θα ήταν σωστό και πρέπον να επισυνάψω και το πρώτο κείμενο, δεν το κάνω, γιατί δεν θα ήθελα να αισθανθούν και άλλοι, όπως εγώ, απογοήτευση από έναν λόγο άδικο, σκληρό και φανατισμένο. Ας σημειωθεί ότι την απάντησή μου την έστειλα στον ιστότοπο (για να μην παραθέσω το όνομά του, χρησιμοποιώ τα γράμματα Α.Ο.), για να τη δημοσιεύσει, κάτι που όμως δεν έγινε. Το γεγονός αυτό μου έδωσε την ευκαιρία να μοιραστώ τις σκέψεις μου μαζί σας.

Αγαπητοί του blog A.O.,

Σε απάντηση του κειμένου που αναρτήσατε, θα μου επιτρέψετε να παρατηρήσω τα παρακάτω: ...

Για τον Βασίλη Τσιαμπούση

Για να κατανοήσεις ένα κείμενο πρέπει να μπορείς να το αφηγηθείς.

Όταν πρωτοδιάβασα τη Βέσπα, το πρώτο βιβλίο του Βασίλη Τσιαμπούση, ένιωσα την ανάγκη να τον γνωρίσω. 

Πήγα στη Δράμα. Μέσα σε λίγες μέρες συνδυάζοντας την καθημερινή μας επαφή με την αναγνωστική μου εμπειρία από τα διηγήματά του, είχα την αίσθηση πως έζησα δυο ζωές μαζί του. Τόσο πλούσια ήταν η γνωριμία μας.
Λογοτεχνία και καθημερινότητα προσετίθεντο η μία στην άλλη, φώτιζαν η μία την άλλη, άνοιγαν το δρόμο σε μια φιλία που, όπως και στη λογοτεχνία, με το μέσα κόσμο, μ’ αυτό που δε φαίνεται, που δε λέγεται, επικοινωνεί. Με ήχους βωβούς, με εικόνες γεμάτες εσωτερικό φως ή μάλλον με το αεράκι που φυσάει ανάμεσα και πίσω από τις εικόνες και το λόγο...

«Στον Εμφύλιο δεν συγκρούστηκαν οι άγγελοι με τους δαίμονες»

Ο Βασίλης Τσιαμπούσης και το μυθιστόρημά του «Γαλάζια Αγελάδα»

O Δραμινός συγγραφέας Βασίλης Τσιαμπούσης είχε υποσχεθεί στον εαυτό του ότι δεν επρόκειτο ποτέ να γράψει για όσα η οικογένεια της μητέρας του είχε πάθει στον Εμφύλιο -ο πατέρας της είχε εκτελεστεί άδικα από τους κομμουνιστές. 

Σήμερα, σχεδόν εβδομήντα χρόνια μετά, έκλεισε σε ένα τολμηρό, ειλικρινές και συγκινητικό βιβλίο μια μεγάλη ιστορική περίοδο στην οποία πρωταγωνιστούν αντάρτες της Ανατολικής Μακεδονίας (αριστεροί και εθνικιστές), απλοί άνθρωποι, ακόμα και ο εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής...