Ισραήλ: Ένας θύλακας της Δύσης

Το Ισραήλ βρίσκεται σε πόλεμο εδώ και τέσσερα χρόνια, όμως αυτό δεν το εμποδίζει να διεξαγάγει εκλογές. 

Ουσιώδες διότι αποδεικνύει ότι η Δημοκρατία έχει υπαρξιακή αξία για τη χώρα που βρίσκεται περικυκλωμένη από ολοκληρωτικά καθεστώτα. Eνας θύλακος δυτικού τύπου δημοκρατίας σε μια περιοχή του κόσμου όπου η δημοκρατία είναι πολίτευμα που το αποκλείει η ίδια η κρατούσα στο αραβικό περιβάλλον θρησκεία.
Αν εξαιρέσουμε τις βαθιές ιστορικές ρίζες του μίσους των μουσουλμάνων κατά των Εβραίων, το δημοκρατικό καθεστώς του Ισραήλ αντιμετωπίζεται ως εστία μόλυνσης στο μουσουλμανικό περιβάλλον. 

Αλήθεια πότε ο δυτικός κόσμος θα αποδεχθεί το ασυμβίβαστο ανάμεσα στον μουσουλμανισμό και στη δημοκρατία; 

Στις εκλογές του Ισραήλ ένα αραβικό κόμμα, βλέπε παλαιστινιακό, κέρδισε 15 έδρες. 

Δεδομένης δε της αδυναμίας των δύο μεγάλων κομμάτων της Κνεσέτ να αποκτήσουν την απόλυτη πλειοψηφία δεν αποκλείεται αυτό το μικρό παλαιστινιακό κόμμα να αναλάβει ρόλο ρυθμιστή...

Το Ισραήλ ανέλαβε τη «βρώμικη δουλειά» για εμάς

Η αλήθεια είναι ότι το Ισραήλ, με τις πλάτες του Τραμπ, ανέλαβε να κάνει τη «βρώμικη δουλειά» για όλους εμάς τους Ευρωπαίους. 

Από αυτούς, οι μισοί κρώζουν για το διεθνές δίκαιο, με επικεφαλής έναν σοσιαλιστή και αχρείο έμπορο όπλων προς την ισλαμική Τουρκία, τον Πέδρο Σάντσες, ενώ οι άλλοι μισοί ανησυχούν μήπως η αύξηση των αμυντικών δαπανών χαλάσει τις καλοκαιρινές αποδράσεις στο Μπαλί και το Ντουμπάι.
Η ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από το θεοκρατικό Ιράν δεν αποτελεί υπαρξιακή απειλή μόνο για το Ισραήλ, αλλά στη συνέχεια και για την Ευρώπη, και αργότερα για ολόκληρο τον ανθρώπινο πολιτισμό.
Νομίζετε πως οι παλαβοί θρησκόληπτοι, που κάθε τρεις και λίγο κηρύσσουν ιερούς πολέμους εναντίον των «απίστων», θα σταματήσουν στο Ισραήλ αν καταφέρουν να το εξαφανίσουν;
Αυτοί θεωρούν την παρουσία ημών των κοσμικών και φιλήδονων Δυτικών ως «αμαρτίες με πόδια» και την ίδια την αναπνοή μας προσβολή προς τον προφήτη τους.

Η προοπτική ενός θεοκρατικού Ιράν εξοπλισμένου με πυρηνικά όπλα πρέπει να θεωρείται σοβαρή απειλή για τη διεθνή ασφάλεια για μια σειρά λόγων.

Ο πρώτος αφορά τον ιδεολογικό χαρακτήρα του καθεστώτος...

Η αριστερά εκτός από επάγγελμα είναι και σύμπλεγμα...

Λένε πως μια φωτογραφία ισοδυναμεί με 1.000 λέξεις. Αυτό δεν σημαίνει πως τρεις φωτογραφίες ισοδυναμούν με τρεις χιλιάδες λέξεις. Τέσσερις φωτογραφίες ενδεχομένως να ισοδυναμούν με πολλά εκατομμύρια λέξεις. Ο συνδυασμός των νοημάτων έχει πολλαπλασιαστική ισχύ.

Σήμερα λοιπόν θα μιλήσουμε για τέσσερις φωτογραφίες το νόημα των οποίων θα μπορούσε να καταλάβει και κάποιος αναλφάβητος. 

Τούτο το κάνουμε  στην μάταιη προσπάθεια να εκτρέψουμε κάποιους από μια τροχιά αυτοχειρίας στην οποία κινούνται με επιτάχυνση.

Στην πρώτη και δεύτερη  φωτογραφία βλέπουμε την Σανι Λουκ (Shani Louk) την γερμανοϊσραηλινή που απήχθη από συναυλία που ελάμβανε χώρα τον Οκτώβριο του ’23 κοντά στη Γάζα. Στην πρώτη την βλέπουμε κατά τη διάρκεια της συναυλίας που δέχθηκε επίθεση από τη Χαμάς.

Στη δεύτερη βλέπουμε το πτώμα της να περιφέρεται σε μια καρότσα κακοποιημένο, με τους τρομοκράτες να αλαλάζουν περήφανοι. Σε κάποιες άλλες σκηνές το πλήθος...

Ένα μάτσο συμπτώσεις στην πόλη των κατασκόπων

Όλα ξεκίνησαν με ένα «αθώο» σύνθημα. 

Σαν κι αυτά που λένε ψιθυριστά ο ένας έφηβος στον άλλον, στη γαλαρία του λεωφορείου και ξεσπούν στα γέλια στη διάρκεια μιας σχολικής εκδρομής. «Μητσοτάκη γα@@@@@@». 

Ήταν τότε που η Ελλάδα μπήκε στο στόχαστρο των Ρώσων πρακτόρων, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ξένου τύπου. Άσχετο. 

Η προσπάθεια απαξίωσης του πρωθυπουργού και των θεσμών μόλις είχε ξεκινήσει. 

Βήμα - βήμα, περάσαμε στο «κυβέρνηση δολοφόνων», «μαφιόζων» και άλλα. Έτσι ώστε να πέσει ως ώριμο φρούτο το αίτημα για «κάθαρση», για «κάτι καινούργιο». Ίσως, τελικά και να μην είναι τόσο άσχετα. Τα δημοσιεύματα…

Ο κόσμος μας είναι πολύπλοκος. Και ενίοτε επικίνδυνος. Μετρήστε μόνο πόσοι άνθρωποι, για παράδειγμα, έχουν χάσει τη ζωή τους στην Μόσχα πηδώντας από τα παράθυρα. Μιλάμε για πραγματική επιδημία. Όπως μερικά χρόνια πριν οι αντιφρονούντες στο δημοκρατικό καθεστώς του Βλαδίμηρου που είχαν βρει καταφύγιο στη Δύση, έπεφταν κατά λάθος πάνω στους πράκτορες των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών. Και ύστερα κατέληγαν – προφανώς από σύμπτωση – σε κάποιο νοσοκομείο παλεύοντας με κάποια άγνωστη ασθένεια και με τον θάνατο...

Μάριο Ντράγκι: Πώς η Ευρώπη μπορεί να σταθεί απέναντι σε ΗΠΑ και Κίνα

H ομιλία του αντιπροέδρου των ΗΠΑ, ξύπνησε την Ευρώπη από ένα όνειρο στο οποίο ζούσε από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. 

Όταν περισσότεροι από 4.400 στρατιώτες είχαν πέσει νεκροί κατά τη διάρκεια της απόβασης στη Νορμανδία, εκ των οποίων οι 2.501 ήταν Αμερικανοί. Αμερικανοί που δε γνώριζαν τίποτα για την Ευρώπη, αλλά είχαν έρθει από το Οχάιο, τη Νεμπράσκα, την Οκλαχόμα και το Τέξας για να απελευθερώσουν την Ευρώπη από τους Ναζί.

Από το 1944 μέχρι και την περασμένη εβδομάδα η Ευρώπη αισθανόταν ότι ανήκε στη Δύση μαζί με τις ΗΠΑ και τον Καναδά. 

Όπου σαν Δύση εννοούσε ένα ισχυρό μπλοκ χωρών με κοινό πολιτικό, οικονομικό και ιδεολογικό υπόβαθρο. Μέσα σε αυτό το μπλοκ οι ΗΠΑ έπαιζαν για πολλά χρόνια έναν πρωταγωνιστικό ρόλο προσφέροντας μια στρατιωτική προστασία απέναντι στη Σοβιετική Ένωση και τους δορυφόρους της...

«Ιερός πόλεμος» κατά των αξιών του Δυτικού πολιτισμού

Ο κόσμος στη Νέα Ορλεάνη γιόρταζε χαρμόσυνα, με ευχές και ελπίδα, τον ερχομό του νέου έτους. Αλλά ο τζιχαντιστής με τη σημαία του Ισλαμικού Κράτους σκόρπισε τον όλεθρο στη γιορτινή ατμόσφαιρα. Με φορτηγό έπεσε πάνω στο πλήθος και σκότωσε 15 πολίτες ενώ τραυμάτισε δεκάδες.

Ένας άλλος, μουσουλμάνος βετεράνος, το 2019, στο Τέξας είχε πυροβολήσει θανάσιμα 13 ανθρώπους, ενώ τραυμάτισε πάνω από 30.

Το 2013, στο μαραθώνιο της Βοστώνης, έγινε έκρηξη δύο βομβών με μόνο 3 νεκρούς, αλλά εκατοντάδες τραυματίες, πολλοί εκ των οποίων ακρωτηριάστηκαν.

Πάντως, οι ΗΠΑ, ο Σατανάς, κατά την ιρανική ηγεσία, δεν έχει πολλές επιθέσεις από τζιχαντιστές, αν εξαιρέσει κανείς την φρικιαστική 11η Σεπτεμβρίου με την επίθεση των αεροσκαφών κατά των δίδυμων πύργων, και με θύματα τρεις χιλιάδες ανύποπτους πολίτες. Ίσως οφείλεται στην απόσταση και το δύσκολο της πρόσβασης.

Η Ευρώπη, ωστόσο, είναι το εύκολο αιματηρό πεδίο βολής της ισλαμικής τρομοκρατίας. Υπάρχουν βέβαια και οι πολιτικώς ορθοί Ευρωπαίοι που δεν αποδέχονται τον όρο, καθότι τον θεωρούν «αντιπαραγωγικό» και «επιζήμιο για τις κοινοτικές σχέσεις», ή πλήρως «ιδεολογικοποιημένο» και «πολιτικοποιημένο»!...

Η μαύρη προπαγάνδα των πουτινιστών και η αυτοκτονική αδράνεια της Ευρώπης

Η Ρωσία έχει κηρύξει εδώ και καιρό τον πόλεμο στην Ευρώπη και στις ανοικτές κοινωνίες της, πριμοδοτώντας την ακροδεξιά και σκορπώντας τον σπόρο της σύγχυσης με την πρακτική των fake news. 

Ένας τεράστιος προπαγανδιστικός μηχανισμός έχει στηθεί για να μας πείσει ότι τα ρωσικά όπλα είναι τα ισχυρότερα στον κόσμο, ότι η Δύση θα καταστραφεί από ένα παγκόσμιο οικονομικό κραχ ή από την οργή του Θεού, ότι τα ρωσικά ορυκτά καύσιμα είναι προτιμότερα από τα αιολικά πάρκα. Βρισκόμαστε σε περίοδο πολέμου και αντιμετωπίζουμε τους εισβολείς προσφέροντας τους κουραμπιέδες και ανοικτές αγκάλες.

Πολύ φοβόμαστε ότι ο πόλεμος αυτός είναι ήδη χαμένος για τη Δύση. Η Ευρώπη κινδυνεύει να καταρρεύσει εξαιτίας της αδυναμίας της να αντιμετωπίσει τον υβριδικό πόλεμο που της έχει κηρύξει ανοικτά ο Πούτιν. Οι ρωσόδουλοι δρουν ανεξέλεγκτα εκμεταλλευόμενη τη βεβαιότητα της Δύσης ότι η Δημοκρατίας της δεν κινδυνεύει, έτσι ώστε να λάβει έκτακτα μέτρα για να αντιμετωπίσει την Πέμπτη φάλαγγα που δρα στα μετόπισθεν…

Οι χριστιανοί μαρτυρούν σε Ασία και Αφρική, η Δύση αδιαφορεί

Μήτρα αρχαίων θρησκειών η Μέση Ανατολή και λίκνο του χριστιανισμού, αλλά οι χριστιανοί δεν έχουν πλέον χώρο να σταθούν. 

Σε τόπους αρχαϊκούς που οι κοινωνίες συνυπήρχαν με κατανόηση, αποδοχή και ανοχή, ο θεριεμένος τζιχαντισμός σαρώνει κάθε δικαίωμα στη διαφορετική πίστη των χριστιανών. Τους θέτει εν κινδύνω, τους εξοβελίζει.

Την ανησυχία τους εκφράζουν τώρα οι χριστιανοί της Συρίας, αν και η κεντρική ηγεσία τους έχει διαβεβαιώσει πως θα μπορούν να ασκούν ελεύθερα τα λατρευτικά τους έθιμα. Ωστόσο δεν υπάρχει ακόμη κεντρική διοίκηση ώστε να μεταφέρει τις αποφάσεις της προς τους μεσαιωνικούς αλλοπαρμένους πολεμιστές του Θεού, στην συριακή επαρχία.

Γι΄ αυτό και φοβούνται. Συμβολική είναι η εικόνα ενός χριστουγεννιάτικου δέντρου παραδομένου στη φωτιά στην περιοχή Χάνα. Απεικονίζεται σε βίντεο που έστειλε ο Σύρος ορθόδοξος μητροπολίτης...

Ένα χρόνο μετά, το Ισραήλ πράττει το καθήκον του. Η Δύση τι ακριβώς κάνει;

Το Ισραήλ για πολλοστή φορά στην ιστορία του αναγκάστηκε εδώ και 12 μήνες να διεξάγει ένα νέο αμυντικό πόλεμο, μαχόμενο για την ύπαρξη του. 

Οι τρομοκράτες της Χαμάς και της Χεζμπολάχ που αδιαφορούν για τις ζωές και το μέλλον των ίδιων των Παλαιστινίων, προσπαθούν να εξαφανίσουν το Ισραήλ από τον χάρτη, ακολουθώντας το ανιστόρητο σύνθημα “from the river to the sea”. Όμως όπως έλεγε η Γκόλντα Μέιρ, που είχε θητεύσει ως Πρωθυπουργός του Ισραήλ από το 1969 έως το 1974, οι Ισραηλινοί έχουν ένα μυστικό όπλο. Και αυτό είναι ότι «δεν έχουν πουθενά αλλού να πάνε». Σημείωνε χαρακτηριστικά: "Οι Αιγύπτιοι μπορούν να υποχωρήσουν στην Αίγυπτο και οι Σύριοι μπορούν να υποχωρήσουν στη Συρία. Εμείς μπορούμε να υποχωρήσουμε μόνο προς τη θάλασσα, αλλά πριν συμβεί αυτό, αν μη τι άλλο θα πολεμήσουμε"...

«Χρυσή ευκαιρία» για τη Δύση να τελειώσει με τον καθεστωτικό σκοταδισμό του Ιράν

Μία «χρυσή ευκαιρία» για τον ελεύθερο κόσμο να απαλλαγεί η Μέση Ανατολή από τα «πλοκάμια» των μουλάδων του Ιράν 

«βλέπει» στην παρούσα συγκυρία ο καθηγητής Ούζι Ράμπι, διευθυντής του Κέντρου Μεσανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών «Μοσέ Νταγιάν» στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, μιλώντας στο Liberal και την Ευαγγελία Μπίφη. 

Εκφράζει, όμως, επιφυλάξεις για την αποφασιστικότητα της Δύσης, ενώ για τον Λίβανο τονίζει ότι το Ισραήλ θα κάνει «ό,τι πρέπει να κάνει» για την ασφάλεια των πολιτών του.

«Εισερχόμαστε σε μία πολύ δραματική φάση, εντελώς διαφορετική κατά δύο τρόπους. Ο πρώτος είναι ότι...

Το τελευταίο σύνορο

Το Ισραήλ είναι το τελευταίο σύνορο απέναντι στον ισλαμοφασισμό και ο πόλεμος που διεξάγει αυτήν τη στιγμή είναι πόλεμος επιβίωσης για ολόκληρο τον δυτικό πολιτισμό. 

Δεν θέλουμε να σκεφτούμε τι θα σημαίνει η ήττα και η «εξαφάνιση» του Ισραήλ, όπως απειλούν οι εχθροί του. Διότι αυτό ακριβώς επιδιώκουν οι μουλάδες του Ιράν και οι σύμμαχοί τους: Να σβήσουν το Ισραήλ από τον χάρτη. Να μην έχουμε αμφιβολία, ότι σειρά έχουν μετά άλλοι «άπιστοι»! Μαντέψτε! Στις πρώτες γραμμές της λίστας είμαστε εμείς!

Με το Ισραήλ και χωρίς δεύτερη σκέψη. Χωρίς «ναι μεν αλλά» και «δεύτερες σκέψεις». 

Κι όσοι έχουν αμφιβολίες, ας σταθούν σε δύο περιπτώσεις...

Έφτασε η δύση της Δύσης;

Για τους Αμερικανούς πολίτες το διακύβευμα των εξηκοστών προεδρικών εκλογών της 5ης Νοεμβρίου 2024, είναι πιθανότατα όχι μόνο η ποιότητα ή ο χαρακτήρας, αλλά το ίδιο το μέλλον της δημοκρατίας στη χώρα τους. 

Στις προηγούμενες εκλογές του 2020, η εκλογή του Τζο Μπάιντεν είχε αποτελέσει το ανάχωμα απέναντι στον οδοστρωτήρα Ντόναλντ Τραμπ, ο οπoίος κατά τη διάρκεια της προηγούμενης προεδρίας του είχε καταπατήσει όλους τους κανόνες και όλους τους ελέγχους εξουσίας που διαθέτει το αμερικανικό πολιτικό σύστημα. 

Δηλαδή τα λεγόμενα «checks and balances». Τους μηχανισμούς και τις διαδικασίες που προστατεύουν την εύρυθμη λειτουργία του συστήματος των ΗΠΑ.

Και ως προς αυτό, ο Τζο Μπάιντεν επέτυχε. Ωστόσο, η απογοητευτική εμφάνιση του στο πρόσφατο «debate», γεννά μια σειρά από ερωτηματικά...

Τα Θεία Πάθη στη Δυτική ζωγραφική

Η εικονογράφηση των Παθών και της Ανάστασης υπήρξε αναγκαίο κεφάλαιο για την εικαστική παράδοση της Δύσης και σηματοδοτεί την Αναγέννηση, ειδικότερα μάλιστα την περίοδο από τον 14ο έως τον 18ο αιώνα. 

Αρχίζει στις ανεξάρτητες πόλεις της Βόρειας Ιταλίας. Ο Ελβετός ιστορικός Γιάκομπ Μπούρχαρντ επισημαίνει ότι η Αναγέννηση έγινε πραγματικότητα στη Βόρειο Ιταλία ακριβώς επειδή είχαν δημιουργηθεί εκεί οι ανεξάρτητες πόλεις, μια κατάσταση δηλαδή που αντιστοιχούσε στην κατάσταση της αρχαίας Ελλάδος.

Ήδη από τον 6ο αιώνα ο Πάπας Γρηγόριος ο Μέγας είχε πεισθεί ότι η Εκκλησία της Ρώμης δεν είχε...

Με την Τουρκία και τη Χαμάς ή με το Ισραήλ και τη Δύση;

Ο κόσμος μας έχει ήδη χωριστεί στα δύο και εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να διαλέξουμε πλευρά. 

Με την Τουρκία, τη Χαμάς, τους μουλάδες του Ιράν και τον Βλαδίμηρο ή με τη Δύση; 

Η Ελλάδα δεν έχει το περιθώριο να δηλώσει ουδέτερη. Όχι όσο απέναντί μας είναι η Τουρκία. Αν είχαμε για γείτονα την Ελβετία, θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι κι αλλιώς. Στο μεταξύ, ας θυμόμαστε ένα πράγμα. Αν το Ισραήλ ηττηθεί, ανοίγει ο δρόμος για άλλους στόχους. Μαντέψτε…

Ρωσία: Θα αφυπνιστεί ποτέ η Δύση για τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει;

Χρειάστηκε να μπούμε στον τρίτο χρόνο του ιμπεριαλιστικού πολέμου της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας, προκειμένου οι πολιτικές και στρατιωτικές ελίτ της Δύσης και κυρίως της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να αρχίσουν να ψελλίζουν μισόλογα και υπαινιγμούς για τον θανάσιμο κίνδυνο που απειλεί τη Γηραιά ήπειρο από την προαιώνια ρωσική επιθετικότητα.

Πολλοί στους κόλπους των δυτικών ελίτ, πίστευαν πως ο Πούτιν θα σταματήσει καταλαμβάνοντας παράνομα το 18% του ουκρανικού εθνικού εδάφους, προκειμένου να το χωρίσει σε latifundia για επίλεκτα στελέχη του στενού του κύκλου, αλλά και των μυστικών υπηρεσιών.

Αιχμάλωτη στερεοτύπων περασμένων εποχών, η Δύση θεωρεί πως μπορεί να διαπραγματευτεί το πάγωμα της σύγκρουσης επ’ άπειρον.

Το τελευταίο, ωστόσο διάστημα, πρόεδροι (Μακρόν), υπουργοί Άμυνας, ακόμη και Παιδείας (Γερμανία), αναφέρονται δημόσια πως τρέφουν φρούδες ελπίδες, όσοι πιστεύουν πως η ρωσική επιθετικότητα θα σταματήσει στη Λεκάνη του Ντονμπάς...

Απετάξω τῷ Μαρξισμῷ; Απεταξάμην!

Συνετελέσθη η απόταξη του Μαρξισμού σήμερα από τον Σύριζα, όπως παραδοσιακά αποτάσσεται ο Σατανάς από τους ιερείς και τους νονούς κατά τη διάρκεια των χριστιανικών βαπτίσεων.

Με τη διαφορά ότι στη θρησκευτική τελετή ο υποψήφιος και ο ανάδοχος στρέφονται προς τη Δύση, επειδή η Δύση είναι η χώρα του ορατού σκότους, ο δε διάβολος είναι ο ίδιος το σκοτάδι και στο σκοτάδι έχει το βασίλειό του. Ενώ, αντίθετα, ο Σύριζα στρέφεται πλέον επίσημα και ανεπηρέαστα προς τη Δύση, την οποία δεν θεωρεί σκοτάδι, αλλά προοπτική.

Οι αποχωρήσαντες από τον Σύριζα, πήραν τα ιμάτια των μαρξιστικών των ιδεοληψιών, των «δικαιωματίστικων» εμμονών και όσων αριστερών και αγωνιστικών υπολειμμάτων είχε...

Με την Δύση ή με τον Ερντογάν

Η Χαμάς, το Ιράν και η Τουρκία έκαναν τις επιλογές τους. 

Η Δύση συντάσσεται με το Ισραήλ και ακολουθεί τον δικό της δρόμο. 

Στην Ελλάδα ο αντισημιτισμός συναντάται με το ρεύμα του αντιαμερικανισμού και δημιουργεί μια ακόμη σύμπραξη μεταξύ αριστεράς και ακροδεξιάς. 

Το δήθεν αντισυστημικό κίνημα της χώρας επανέρχεται δριμύτερο και συντάσσεται με τις θέσεις του Ερντογάν. 

Δεν είναι ο Ερντογάν που συμφωνεί μαζί τους. Είναι ότι αυτοί βρίσκονται για άλλη μια φορά στην λάθος πλευρά της ιστορίας.

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια άκρως επικίνδυνη κατάσταση, καθώς ένας μεγάλος πόλεμος μας...

Αναπόφευκτη η σύγκρουση της Δύσης με την Τουρκία

Όσο η Δύση θα κατευνάζει την Τουρκία, εκείνη θα αποθρασύνεται ολοένα και περισσότερο και κάποια στιγμή, όχι πολύ μακριά, η σύγκρουση και η ρήξη θα έρθουν αναπόφευκτα, σύμφωνα με τον Κώστα Υφαντή.
Μιλά για τις σχέσεις Ρωσίας- Τουρκίας, για τους Πούτιν και Ερντογάν, οι οποίοι θεωρούν ότι τώρα είναι η στιγμή τους, όπου ο κόσμος βρίσκεται σε μετάβαση. Αμφότεροι «βλέπουν» τη Δύση ως ένα αντίπαλο, ο οποίος βρίσκεται σε καθοδική τροχιά, που λειτουργεί με παρωχημένο μοντέλο.
«Εάν για παράδειγμα η Τουρκία διεκδικήσει το ρόλο ενός παγκόσμιου ενεργειακού hub,...

Ουκρανία: Ο πόλεμος που χάνεται

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έγινε η απαρχή ενός πολέμου ο οποίος φαινόταν από την αρχή ότι θα είναι μακρύς.
Η συστράτευση της Δύσης στο πλευρό της Ουκρανίας είχε έναν βασικό στόχο. Την προστασία της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας και κυρίως του δικαιώματος μιας ανεξάρτητης χώρας στην καρδιά της Ευρώπης να αποφασίζει ελευθέρα για τις τύχες της.
Ο πόλεμος αυτός εξελίχθηκε σε έναν αγώνα της Δύσης για να αποκρουστεί ένας επικίνδυνος ιστορικός αναθεωρητισμός, σε έναν αγώνα της δημοκρατίας εναντίον του αυταρχισμού, της φιλελεύθερης κοινωνίας απέναντι στον σκοταδιστικό οπισθοδρομισμό...

Τριγμοί στην Δύση, χαμόγελα από Πούτιν

Ίσως είναι δύσκολο να βρει κάποιος ιστορικό διάστημα - μετά τη δεκαετία του 1930- κατά το οποίο να έχουν εξαπολυθεί τόσες δυνάμεις αναθεωρητισμού της διεθνούς έννομης και συνοριακής τάξης 

και να έχουν συγκεντρωθεί τόσα και τόσο μαύρα σύννεφα πάνω από τον ουρανό ενός πλανήτη που έχει ήδη αρχίσει να αναπολεί με νοσταλγία τα ¾ αιώνα τα οποία έζησε σε σχετικώς ειρηνικό κλίμα, πρωτίστως στο αναπτυγμένο τμήμα του.
Δυστυχώς δε τη στιγμή αυτή η Δύση δεν είναι απλώς διχασμένη ως προς την ακολουθητέα συνταγή για την...