ΗΠΑ vs Κίνα: Γιατί η προσπάθεια εκθρονισμού του δολαρίου θα πέσει στο κενό

H βούληση του Πεκίνου να αποδολαριοποιήσει την παγκόσμια οικονομία και να καταστήσει το κινεζικό γουάν το νέο παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα στη θέση του δολαρίου είναι δεδομένη. Βασιζόμενη στην αρχή, ότι όποιος κατέχει το πιο «ισχυρό» νόμισμα, στην πραγματικότητα ελέγχει και την παγκόσμια οικονομία.
Πόσο κοντά όμως βρίσκεται η Κίνα στην εκπλήρωση αυτού του στόχου; 

Μπορεί πράγματι το κινεζικό γουάν να γίνει κυρίαρχο αποθεματικό παγκόσμιο νόμισμα στη θέση του δολαρίου;
Στη διεθνή νομισματική οικονομική πρακτική, ένα νόμισμα αποκτά «καθεστώς αποθεματικού» όταν εκπληρώνει ταυτόχρονα τρεις λειτουργικότητες σε διεθνές επίπεδο.
Η πρώτη είναι να αποτελεί ένα μέσο συναλλαγής, δηλαδή να χρησιμοποιείται στο εμπόριο, στις πληρωμές και στις εκκαθαρίσεις των εμπορικών και επενδυτικών συναλλαγών.
Η δεύτερη είναι να αποτελεί μονάδα μέτρησης αξίας, στη διαδικασία της τιμολόγησης εμπορευμάτων και συμβολαίων, όπως για παράδειγμα του χρυσού, του πετρελαίου και άλλων βασικών εμπορευμάτων που διαπραγματεύονται ελεύθερα στις αγορές.
Και η τρίτη είναι να αποτελεί ένα μέσο διαφύλαξης αξίας, ή όπως είναι ο διεθνής όρος «store of value», στα χαρτοφυλάκια κεντρικών τραπεζών και θεσμικών επενδυτών.

Οι αριθμοί δίνουν τις αντίστοιχες απαντήσεις από μόνες τους...

Στοιχειώδες, κ. Τσίπρα

Προς μεγάλη απογοήτευση του Αλέξη Τσίπρα, του Αντώνη Σαμαρά και της λοιπής λειψής αντιπολίτευσης, η Τουρκία δεν πληροί τις προϋποθέσεις για να λάβει τα F-35.
Για την ακρίβεια: η Τουρκία δεν έχει ακόμη εκπληρώσει τις προϋποθέσεις που θέτει η αμερικανική νομοθεσία για την επανένταξή της στο πρόγραμμα των F-35, ξεκαθάρισε πριν λίγες μέρες το Στέιτ Ντιπάρτμεντ σε επιστολή προς τον Δημοκρατικό βουλευτή Γουέσλεϊ Μπελ.
Στην ίδια επιστολή διευκρινίζεται ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ απαντά εκ μέρους του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, κατόπιν παραπομπής του σχετικού αιτήματος από τον Λευκό Οίκο. Παράλληλα, επαναλαμβάνεται ότι η πολιτική της Ουάσιγκτον παραμένει αμετάβλητη και πλήρως ευθυγραμμισμένη με τις προβλέψεις του νόμου CAATSA και του άρθρου 1245 του Νόμου περί Εξουσιοδότησης Εθνικής Άμυνας για το οικονομικό έτος 2020 (FY2020 NDAA).
Μέχρι πριν από λίγες μέρες, μέχρι δηλαδή τη σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Τουρκία, τα καθεστωτικά μέσα της γειτονικής χώρας πανηγύριζαν για την επιστροφή στο πρόγραμμα των F-35.
Άνθρακες ο θησαυρός, λοιπόν. 

Άνθρακες και ο αντιπολιτευτικός λόγος του κ. Τσίπρα, ο οποίος είχε δηλώσει πως «δικαιώθηκε» η κριτική που ασκούσε στην κυβέρνηση, κάνοντας λόγο για «εθνική ήττα» που χρεώνεται ο Έλληνας πρωθυπουργός όσον αφορά την εξέλιξη με τα F-35.
«Οι τελευταίες εξελίξεις γεννούν πολύ μεγάλες ανησυχίες. Ανησυχία και σε ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή ασφάλεια, αλλά και σε ό,τι αφορά την εθνική ασφάλεια», είπε χαρακτηριστικά.
Τουτέστιν, άλλα αντ' άλλων…

Στέιτ Ντιπάρτμεντ: Η Τουρκία δεν πληροί τις προϋποθέσεις για επανένταξη στα F-35

Η Τουρκία δεν έχει ακόμη εκπληρώσει τις προϋποθέσεις που θέτει η αμερικανική νομοθεσία για την επανένταξή της στο πρόγραμμα των F-35, 

ξεκαθαρίζει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ σε επιστολή προς τον Δημοκρατικό βουλευτή Γουέσλεϊ Μπελ, με ημερομηνία 22 Ιουλίου 2026.
Όπως αναφέρει η kathimerini, στην επιστολή διευκρινίζεται ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ απαντά εκ μέρους του Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, κατόπιν παραπομπής του σχετικού αιτήματος από τον Λευκό Οίκο.
Παράλληλα, επαναλαμβάνει ότι η πολιτική της Ουάσιγκτον παραμένει αμετάβλητη και πλήρως ευθυγραμμισμένη με τις προβλέψεις του νόμου CAATSA και του άρθρου 1245 του Νόμου περί Εξουσιοδότησης Εθνικής Άμυνας για το οικονομικό έτος 2020 (FY2020 NDAA). 

Στην απαντητική επιστολή του Γραφείου Νομοθετικών Υποθέσεων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, επισημαίνεται ότι πριν από οποιαδήποτε μεταφορά αεροσκαφών F-35 στην Τουρκία θα πρέπει να υπάρχει πλήρης συμμόρφωση με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο.
Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, αυτό προϋποθέτει την επίλυση του ζητήματος των ρωσικών S-400, καθώς η Τουρκία θα πρέπει να πάψει να κατέχει το σύστημα ή τον συναφή εξοπλισμό του, να παράσχει διαβεβαιώσεις ότι δεν θα το αποκτήσει εκ νέου στο μέλλον και να...

Γιατί η προσδοκία Ερντογάν για τα F-35 θα μείνει ανεκπλήρωτη

Ήταν και παραμένει μακρύς ο δρόμος της Τουρκίας για τα F-35. 

Στο φόντο της συνάντησης Τραμπ-Ερντογάν στο περιθώριο μίας από τις πλέον κρίσιμες Συνόδους Κορυφής στα χρονικά της Ατλαντικής Συμμαχίας, ο διεθνολόγος Αλέξανδρος Δεσποτόπουλος αναλύει, μιλώντας στο Liberal και την Ευαγγελία Μπίφη, την εξίσωση γύρω από το ενδεχόμενο επανένταξης της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών πέμπτης γενιάς, «δείχνοντας» προς το Κογκρέσο και το αμερικανικό πολιτικό κατεστημένο, που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν την Τουρκία ως προβληματικό σύμμαχο.

Ουδεμία ουσιώδη διαφοροποίηση διακρίνει ο κ. Δεσποτόπουλος σε σχέση με τα όσα διημείφθησαν κατά τη συνάντηση των Ντόναλντ Τραμπ και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στον Λευκό Οίκο τον Σεπτέμβριο του 2025. Έστω και εάν υφίσταται πρόθεση Τραμπ, η πώληση των F-35 προσκρούει τόσο στις κυρώσεις CAATSA όσο και στις πολιτικές ισορροπίες στην Ουάσινγκτον, με τον Αμερικανό πρόεδρο να μην έχει ούτε τη θεσμική ούτε την πολιτική ευχέρεια να συγκρουστεί με το Κογκρέσο, ιδίως ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών. 

Ως εκ τούτου, δεν διακρίνει κάποια ουσιαστική ένδειξη συνολικής επαναπροσέγγισης ή σύσφιξης των αμερικανοτουρκικών σχέσεων πίσω από τη θετική ρητορική της συνάντησης. 

Κατά την ανάγνωσή του, οι φιλοφρονήσεις δεν αλλάζουν την ουσία: τα F-35 παραμένουν εργαλείο διαπραγμάτευσης και μοχλός πίεσης της Ουάσινγκτον προς την Άγκυρα. 

Σε κάθε περίπτωση, επισημαίνει ότι απόκτηση των κινητήρων F110 δεν μεταβάλλει τις ισορροπίες, αλλά και ενδεχόμενη μελλοντική απόκτηση F-35 από την Τουρκία δεν θα επηρεάσει την ελληνική αεροπορική υπεροχή, καθώς όταν και εφόσον αυτό συμβεί, η τεχνολογία θα έχει ήδη προχωρήσει σε επόμενο επίπεδο.

Ο Αλέξανδρος Δεσποτόπουλος σκιαγραφεί τις προκλήσεις για την Ελλάδα από την τουρκική επιδίωξη ένταξης στα προγράμματα επανεξοπλισμού της Ευρώπης, ενώ στο ευρύτερο πλαίσιο της συζήτησης για την ευρωπαϊκή άμυνα και το μέλλον του ΝΑΤΟ -ενός ΝΑΤΟ σε «υπαρξιακή κρίση», όπως επισημαίνει, ο ίδιος σημειώνει ότι η παράμετρος της Ρωσίας θα αποδειχθεί καθοριστική: εάν η Μόσχα πάψει να αποτελεί μείζονα απειλή κυρίως για τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, τότε η Ευρώπη θα μπορούσε  να εξελιχθεί σε έναν ισχυρό τρίτο πόλο μεταξύ Ουάσινγκτον και Πεκίνου. Διαφορετικά, θα συνεχίσει να πορεύεται με εσωτερικές διαιρέσεις...

Οι νέες υποσχετικές Τραμπ για τα F-35 και το «δωράκι» στον Ερντογάν

Με μία ακόμη… υποσχετική για τα F-35 και την άρση των κυρώσεων CAATSA, την οποία επιχείρησε να εξισορροπήσει με ύμνους για την Τουρκία και τον πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ επιχείρησε να ικανοποιήσει τον οικοδεσπότη του στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, ο οποίος τον υποδέχθηκε με πρωτοφανείς τιμές.
Οι προσδοκίες, που είχαν καλλιεργηθεί στην Τουρκία το τελευταίο διάστημα, αποδείχθηκαν υπερβολικά αισιόδοξες, καθώς είχε δημιουργηθεί η εντύπωση ότι αυτή τη φορά ο πρόεδρος Τραμπ, έχοντας εκφράσει και πριν από δύο μήνες στο Οβάλ Γραφείο την πρόθεσή του να προχωρήσει το θέμα της επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35, δίνοντας μάλιστα σχετικές οδηγίες στους Υπουργούς Εξωτερικών και Άμυνας θα είχε κάτι πιο συγκεκριμένο να ανακοινώσει πέρα από τη δέσμευση για… «εξέταση του θέματος».
Η τουρκική προεδρία θα πρέπει, πάντως, να είχε ενημερωθεί για τις πραγματικές δυνατότητες της αμερικανικής κυβέρνησης και έτσι ίσως εξηγείται το γεγονός ότι ο πρόεδρος Ερντογάν, συνήθως λαλίστατος και απαιτητικός, εμφανίσθηκε ιδιαίτερα συγκρατημένος στις δηλώσεις του στα του Αμερικανού Προέδρου. Το μόνο που δήλωσε ήταν ότι ο πρόεδρος Τραμπ είχε υποσχεθεί στην Τουρκία την παράδοση πέντε F-35 και ότι ο Αμερικανός πρόεδρος είναι από εκείνους που κρατούν τον λόγο τους...

Η σύνοδος του ΝΑΤΟ και το νέο γεωπολιτικό στοίχημα της Τουρκίας

Η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στις 7 Ιουλίου ενδέχεται να αποδειχθεί πολύ σημαντικότερη από μια ακόμη συνάντηση των κρατών-μελών της Συμμαχίας. 

Πίσω από τις δημόσιες δηλώσεις για την ευρωπαϊκή ασφάλεια, τις αμυντικές δαπάνες και τη ρωσική απειλή, φαίνεται να διαμορφώνεται ένα βαθύτερο γεωπολιτικό ερώτημα: 

επιδιώκουν οι Ηνωμένες Πολιτείες να αναθέσουν μεγαλύτερη περιφερειακή ευθύνη στην Τουρκία για τη διαχείριση της Μέσης Ανατολής;
Δεν υπάρχει μέχρι σήμερα κάποια επίσημη απόφαση που να επιβεβαιώνει ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Ωστόσο, μια σειρά εξελίξεων των τελευταίων ετών, το τεράστιο χρέος και το έλλειμμα της κυβέρνησης των ΗΠΑ, το τεράστιο εμπορικό έλλειμμα, η εσωτερική διαμάχη που τείνει σε διχασμό και άλλων παραγόντων, δείχνουν ότι η Ουάσιγκτον στο πλαίσιο εξοικονόμησης δαπανών (π.χ. οι χώρες του ΝΑΤΟ αύξησαν τις αμυντικές τους δαπάνες) εξετάζει πλέον ένα διαφορετικό μοντέλο περιφερειακής ισορροπίας...

Συμφωνία ΗΠΑ - Ιράν: Πώς ανακατεύει την τράπουλα στη Μέση Ανατολή

Την τοποθέτησή τους, με νέους ρόλους στο νέο σκηνικό το οποίο διαμορφώνεται εν μέσω των διαδικασιών για την υπογραφή της προκαταρκτικής συμφωνίας ΗΠΑ–Ιράν, αναζητούν οι περιφερειακοί «παίκτες», αλλά και οι χώρες της περιοχής, καθώς δημιουργούνται πλέον νέα δεδομένα για τις συμμαχίες και τις περιφερειακές ισορροπίες.
Σε μια πρώτη αποτίμηση της συμφωνίας ΗΠΑ–Ιράν, φαίνεται ότι οι δύο χώρες δεν είχαν πια διάθεση, πιθανόν ούτε κίνητρο, για συνέχιση του πολέμου και έτσι η επίτευξη μιας συμφωνίας ήταν σχεδόν υποχρεωτική, αναγκάζοντας και τις δύο πλευρές σε ορισμένες υποχωρήσεις.
Όμως η επιθυμία του Ντ. Τραμπ να τελειώνει με έναν πόλεμο που ξεκίνησε αλλά δεν περίμενε ότι θα εξελιχθεί έτσι, κινδυνεύοντας να εμπλέξει τις ΗΠΑ σε μια μακρά παγωμένη σύγκρουση και πόλεμο φθοράς, και συγχρόνως η προσπάθειά του να εμφανίσει μια «μεγαλειώδη νίκη», οδήγησαν την Ουάσιγκτον σε σημαντικές παραχωρήσεις προς το Ιράν...

Ανατολική Μεσόγειος: «Πέρασε» από τη Γερουσία το Eastern Mediterranean Gateway Act

Ένα από τα μεγαλύτερα γεωοικονομικά σχέδια που προωθούνται τα τελευταία χρόνια

Ένα σημαντικό βήμα για την περαιτέρω αναβάθμιση της γεωπολιτικής σημασίας της Ανατολικής Μεσογείου πραγματοποιήθηκε στην Ουάσιγκτον, καθώς η Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων της Γερουσίας ενέκρινε το νομοσχέδιο «Eastern Mediterranean Gateway Act», ανοίγοντας τον δρόμο για την τελική συζήτηση και ψήφισή του από το αμερικανικό Κογκρέσο.

Η εξέλιξη θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς πριν από λίγους μήνες το ίδιο νομοθέτημα είχε λάβει την έγκριση και από την αρμόδια επιτροπή της Βουλής των Αντιπροσώπων, γεγονός που επιβεβαιώνει τη διακομματική στήριξη που απολαμβάνει στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Τι προβλέπει το νομοσχέδιο

Το Eastern Mediterranean Gateway Act αποτελεί μια φιλόδοξη αμερικανική πρωτοβουλία που στοχεύει στη θεσμική κατοχύρωση της Ανατολικής Μεσογείου ως περιοχής στρατηγικού ενδιαφέροντος για την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.

Παράλληλα, επιδιώκει να ενισχύσει τη θέση της περιοχής ως βασικού συνδετικού κρίκου στον Οικονομικό Διάδρομο Ινδίας – Μέσης Ανατολής – Ευρώπης (IMEC), ένα από τα μεγαλύτερα γεωοικονομικά σχέδια που προωθούνται τα τελευταία χρόνια με στόχο τη σύνδεση της Ασίας με την Ευρώπη μέσω ενός σύγχρονου δικτύου μεταφορών, ενέργειας και εμπορίου...

Συμφωνία ΗΠΑ - Ιράν: Οι «ταύροι» περνούν πρώτοι τα Στενά του Ορμούζ

Σε νέα τροχιά για το δεύτερο εξάμηνο του 2026 μπαίνουν οι αγορές, καθώς η πιθανή συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν αλλάζει για πολλοστή φορά το επενδυτικό τοπίο και φέρνει ανατροπές σε μετοχές, πετρέλαιο, επιτόκια και IPOs. 

Θα δούμε μία νέα εντυπωσιακή bull market καθώς θα επιστρέφει η διάθεση των επενδυτών για ρίσκο; 

Πόσο επηρεάζει το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ τον πληθωρισμό και κατά συνέπεια τα επιτόκια της Fed και της ΕΚΤ;

Η εβδομάδα που πέρασε είχε πολύ σημαντικές εξελίξεις για τις αγορές. Η είδηση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ σε συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου και το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, οδήγησε το πετρέλαιο σε χαμηλό άνω των 3 μηνών και επανέφερε την αισιοδοξία στα χρηματιστήρια.
Η τιμή του Brent υποχώρησε έως τα 85,8 δολάρια το βαρέλι, επίπεδο που είχε να καταγραφεί από τις 10 Μαρτίου, ενώ έκλεισε την εβδομάδα στα 87,33 δολάρια, χαμηλό από τις 5 Μαρτίου. Είχε προηγηθεί η δήλωση του πρωθυπουργού του Πακιστάν, Σεχμπάζ Σαρίφ, ότι ΗΠΑ και Ιράν έχουν καταλήξει σε ένα τελικό κείμενο ειρηνευτικής συμφωνίας και ότι το Ισλαμαμπάντ συνεργάζεται με τις δύο πλευρές για την οριστικοποίηση του deal...

Νέα Σούδα το Λιμάνι της Αλεξανδρούπολης;

H Κίμπερλι Γκίλφοϊλ επισκέφθηκε το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. 

Τα τουρκικά μέσα αντέδρασαν. Το Haber 7 μιλάει για επιθετική κίνηση και νέα μόνιμη παρουσία των ΗΠΑ. 

Συγκρίνουν με τη Σούδα.
Οι φόβοι της Άγκυρας έχουν βάση;
Ως ένα σημείο ναι.
Μπορεί οι Αμερικανοί σε αυτήν τη φάση να μην σχεδιάζουν νέα… Σούδα, όμως επεκτείνονται. 

H ΒlackSummit Financial Group, η Quintana Infrastructure και άλλες εταιρείες στα logistics στοχεύουν στη δημιουργία εμπορευματικού σταθμού στην Αλεξανδρούπολη. Ενώ οι ΗΠΑ αποκτούν προνομιακή πρόσβαση στις εγκαταστάσεις του λιμανιού και σχεδιάζουν τα επόμενα βήματα…

Τι κρύβουν οι μπίζνες με Αμερικανούς και Κορεάτες

Η συμφωνία με τους Κορεάτες για τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, με τις ευλογίες των Αμερικανών, όπως γράφαμε, μπορεί να αποδειχθεί μια ουσιαστική επένδυση στην ανάπτυξη βιομηχανικών υποδομών στη χώρα, αντίστοιχη με εκείνες της Πεσινέ πριν από αρκετές δεκαετίες.
Η επιλογή της Ελλάδας από Κορεάτες και Αμερικανούς για μια τέτοια συνεργασία δεν είναι τυχαία. Το 19%-20% του παγκόσμιου εμπορικού στόλου ανήκει σε Έλληνες. Ένα σημαντικό μέρος της ναυπήγησης και της συντήρησης του παγκόσμιου στόλου πραγματοποιείται στη Νότια Κορέα. Η ανάδειξη ενός ελληνικού ναυπηγείου σε διεθνή ναυπηγοεπισκευαστικό κόμβο, με κορεατική τεχνογνωσία, μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί.
Η Hanwha Ocean (παλαιότερα γνωστή ως Daewoo Shipbuilding & Marine Engineering) είναι ένας από τους μεγαλύτερους ναυπηγικούς ομίλους παγκοσμίως, με ισχυρή παρουσία τόσο στην κατασκευή εμπορικών και πολεμικών πλοίων όσο και υποβρυχίων, μεταφέροντας σημαντική τεχνογνωσία στα ελληνικά ναυπηγεία.
Η ελληνική εμπορική ναυτιλία, όμως, διατηρεί παραδοσιακούς δεσμούς τόσο με τις ΗΠΑ όσο και με τη Νότια Κορέα.

Η ιστορία ξεκινά από το τελευταίο μεγάλο πόλεμο...

Τα μυστικά της Ελευσίνας

Στη χώρα μας τα μέσα ενημέρωσης συχνά αναδεικνύουν και ασχολούνται με τα ασήμαντα της επικαιρότητας, υποβαθμίζοντας τα σημαντικά. 

Αυτό συμβαίνει όχι επειδή εξυπηρετούν κάποια συνωμοσία χειραγώγησης, αλλά κυρίως επειδή αυτά ζητά η αγορά της ενημέρωσης.
Μια τέτοια είδηση είναι η στρατηγική συμφωνία της ONEX με τη νοτιοκορεατική Hanwha και την υποστήριξη των ΗΠΑ, με στόχο τη μετατροπή των Ναυπηγείων Ελευσίνας σε περιφερειακό κέντρο ναυπηγικής, αμυντικής βιομηχανίας και συντήρησης.
Από όσα έχουν παρουσιαστεί μέχρι στιγμής, η συμφωνία δεν αφορά απλώς μια επένδυση στα Ναυπηγεία Ελευσίνας, αλλά τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου βιομηχανικού, αμυντικού και ναυπηγικού οικοσυστήματος μεταξύ Ελλάδας, ΗΠΑ και Νότιας Κορέας, με βασικούς παίκτες την ONEX και τη Hanwha Ocean.
Τι περιλαμβάνει πρακτικά;
Τον εκσυγχρονισμό και την επέκταση των Ναυπηγείων Ελευσίνας. Η επένδυση των περίπου 1,35 δισ. ευρώ χωρίζεται σε τρεις βασικές φάσεις:...

Τα Στενά του Ορμούζ και οι δύο εύθραυστες εκεχειρίες στη Μέση Ανατολή

Εν μέσω δύο εύθραυστων εκεχειριών, ο χρόνος μετρά αντίστροφα για την ώρα της αλήθειας στον πόλεμο με το Ιράν, 

καθώς θα διαπιστωθεί τα επόμενα εικοσιτετράωρα εάν Ουάσιγκτον και Τεχεράνη μπορούν να βρουν έναν εύσχημο τρόπο για τη λήξη του πολέμου, η συνέχιση του οποίου είναι απευκταία και από τις δύο πλευρές, ενώ οι συνέπειες από μια παράτασή του απειλούν ευθέως την παγκόσμια οικονομία.
Ένα πρώτο σημαντικό βήμα αποκλιμάκωσης έγινε χθες μετά την ανακοίνωση αρχικά του Ιρανού ΥΠΕΞ Αραγκτσί ότι αποκαθίσταται η κυκλοφορία των πλοίων στα Στενά του Ορμούζ όσο διαρκεί η εκεχειρία στον Λίβανο, «ακολουθώντας τη συντονισμένη διαδρομή όπως έχει ήδη ανακοινωθεί από τον Οργανισμό Λιμένων και Ναυτιλίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν».

Σχεδόν ταυτόχρονα, ο Αμερικανός πρόεδρος Ν.Τραμπ με ανάρτησή του, ανακοίνωσε και αυτός ότι τα Στενά του Ορμούζ είναι πλήρως ανοικτά για τη διέλευση εμπορικών πλοίων, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι ο «ναυτικός αποκλεισμός που αφορά το Ιράν παραμένει σε ισχύ έως ότου ολοκληρωθεί η συμφωνία με την Τεχεράνη».

Λίγο αργότερα, βεβαίως, προκλήθηκε και πάλι σύγχυση, καθώς το Ιράν ανακοίνωσε ότι εάν συνεχιστεί ο αμερικανικός αποκλεισμός, αυτό συνιστά παραβίαση της εκεχειρίας και, συνεπώς, θα άρει την απόφασή του για άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ

Πάντως η είδηση για τα Στενά προκάλεσε άμεση αντίδραση των αγορών, με πτώση των τιμών του πετρελαίου, προκαλώντας ανακούφιση, καθώς ερμηνεύεται ως θετικό βήμα αποκλιμάκωσης και μήνυμα ότι οι συνομιλίες που προετοιμάζονται στο παρασκήνιο μεταξύ ΗΠΑ–Ιράν έχουν προχωρήσει και μπορεί να οδηγήσουν σύντομα σε ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Διότι με την απόφασή τους οι Ιρανοί για άνοιγμα των Στενών βάζουν ένα από τα ισχυρά χαρτιά που έχουν στο τραπέζι ενόψει της δύσκολης διαπραγμάτευσης για μια συνολική συμφωνία ειρήνης. Βεβαίως, με την ανακοίνωση Αραγκτσί υπάρχει ένα λεπτό σημείο, καθώς καλεί τα πλοία να ακολουθούν τη «συντονισμένη διαδρομή» που ανακοίνωσε ο Οργανισμός Λιμένων και Ναυτιλίας του Ιράν. Αυτό αποτελεί ένδειξη ότι το Ιράν θα επιμείνει να έχει λόγο στην κυκλοφορία των πλοίων, εκεί όπου πριν από τις 28 Φεβρουαρίου η ναυσιπλοΐα ήταν εντελώς ελεύθερη...

WSJ: Ο Τραμπ θα τιμωρήσει χώρες του ΝΑΤΟ που δεν βοήθησαν - Θα επιβραβεύσει άλλες, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα

Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ εξετάζει ένα σχέδιο ευρείας αναδιάταξης αμερικανικών δυνάμεων εντός του ΝΑΤΟ, 

επιδιώκοντας να ασκήσει πίεση σε συμμάχους που, κατά την εκτίμησή της, δεν στήριξαν επαρκώς τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ στη σύγκρουση με το Ιράν.

Σύμφωνα με αξιωματούχους που επικαλείται η Wall Street Journal, το υπό εξέταση σχέδιο προβλέπει μετακινήσεις στρατευμάτων από χώρες που κρίθηκαν «μη συνεργάσιμες» προς εκείνες που επέδειξαν σαφέστερη πολιτική και στρατιωτική υποστήριξη, με την Ελλάδα να συγκαταλέγεται στις ωφελημένες.

Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία διαφοροποιείται αισθητά από παλαιότερες τοποθετήσεις του Τραμπ περί πλήρους αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ, ένα ενδεχόμενο που απαιτεί την έγκριση του Κογκρέσου και, συνεπώς, δεν μπορεί να υλοποιηθεί μονομερώς. Το σχέδιο βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο επεξεργασίας, ωστόσο φαίνεται να κερδίζει έδαφος εντός της κυβέρνησης και να αποτελεί μία από τις βασικές επιλογές του Λευκού Οίκου για την αναπροσαρμογή των σχέσεων με Ευρωπαίους συμμάχους...

WSJ: Οι ΗΠΑ ετοιμάζονται για μακρά χερσαία επιχείρηση με 17.000 στρατιώτες - Οι Χούθι απειλούν με νέες επιθέσεις

Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή κλιμακώνεται, με τους Φρουρούς της Επανάστασης να απειλούν πανεπιστήμια σε ΗΠΑ και Ισραήλ και τους Χούθι να εκτοξεύουν πυραύλους κατά της ισραηλινής επικράτειας και να απειλούν για νέες επιθέσεις.

Την ίδια ώρα, οι ΗΠΑ ενισχύουν τη στρατιωτική τους παρουσία, ενώ, σύμφωνα με τα αμερικανικά ΜΜΕ, το Πεντάγωνο προετοιμάζεται για εβδομάδες χερσαίων επιχειρήσεων με την ανάπτυξη 17.000 στρατιωτών. Επιθέσεις του Ιράν με drones και πυραύλους σε Ιράκ, Σ. Αραβία, ΗΑΕ και Κουβέιτ.

Οι αντάρτες Χούθι της Υεμένης, που στηρίζονται από την Τεχεράνη, εισέρχονται ενεργά στη σύγκρουση, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για εκτόξευση πυραύλων προς το Ισραήλ. Δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν τις επιθέσεις, συνδέοντάς τες με τη συνέχιση των επιχειρήσεων κατά της Χαμάς. Παράλληλα, το Ιράν φέρεται να στοχοποίησε αμερικανικό πολεμικό πλοίο σε λιμάνι του Ομάν...

Live οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή / CBS: Οι ΗΠΑ ετοιμάζονται για χερσαία επέμβαση στο Ιράν - Ανησυχία για το βεληνεκές των ιρανικών πυραύλων στα 4.000 χλμ.

Το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο, επικαλούμενο πηγές, ανέφερε πως ετοιμάζεται χερσαία επέμβαση των Αμερικανών στο Ιράν, με τον Μάικλ Γουόλτς να επιβεβαιώνει πως αυτή η επιλογή «είναι επί τάπητος».

Την ίδια στιγμή, αναχαιτίστηκαν δύο ιρανικοί πύραυλοι πάνω από τη αμερικανοβρετανική βάση «Diego Garcia» στον Ινδικό Ωκεανό, με την Τεχεράνη να επιβεβαιώνει την εκτόξευση των πυραύλων,  εντείνοντας πάντως τις ανησυχίες για το βεληνεκές των ιρανικών πυραύλων, καθώς η απόσταση από το Ιράν είναι περίπου 4.000 χλμ.

Με πυραυλική επίθεση απάντησε το Ιράν τα ξημερώματα του Σαββάτου στο μπαράζ ισραηλινών βομβαρδισμών στην 22η ημέρα του πολέμου.

Στο μεταξύ, τα ξημερώματα του Σαββάτου σημειώθηκε και νέα επίθεση ιρανικών drone κατά αμερικανικής διπλωματικής εγκατάστασης κοντά στο αεροδρόμιο της Βαγδάτη, στο Ιράκ...

Τζέφρι Πάιατ: Το πιο σοβαρό σοκ στην αγορά ενέργειας από το 1973 – Πώς η Ελλάδα πρωταγωνιστεί στην ευρωπαϊκή ενεργειακή σκακιέρα

«Αυτή η κρίση θα ενισχύσει την προσέγγιση “όλα τα διαθέσιμα εργαλεία”, που έχει υιοθετήσει η Ελλάδα», 

τονίζει σε αποκλειστική συνέντευξη στη Ναυτεμπορική 

- Τι λέει για τη συμφωνία με Chevron, τον Κάθετο Διάδρομο και τις προοπτικές που ανοίγονται
Την Ελλάδα ως κομβικό παίκτη στην ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια — σε μια στιγμή που, όπως λέει, ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή προκαλεί το μεγαλύτερο σοκ στις αγορές ενέργειας από το 1973 — περιγράφει ο Τζέφρι Πάιατ.
Με αιχμή τη συμφωνία με τη Chevron, την εκτόξευση των αμερικανικών εξαγωγών LNG και την ανάπτυξη του Κάθετου Διαδρόμου, ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα μιλά για μια «ιστορική ευκαιρία» που επανατοποθετεί τη χώρα στον ενεργειακό χάρτη της Ευρώπης.
Ο Πάιατ, σήμερα Senior Managing Director, Energy and Critical Minerals, McLarty Associates, μίλησε με αφορμή το 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, το οποίο θα διεξαχθεί από τις 22 έως τις 25 Απριλίου 2026, συγκεντρώνοντας προσωπικότητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, όπου θα συζητηθούν οι κρίσιμες εξελίξεις της περιόδου...

Τουρκικά F-16 στα Κατεχόμενα: Ανοίγει η συζήτηση για κυρώσεις της Ουάσιγκτον

Ενεργοποίηση του ελληνοαμερικανικού λόμπι και της Βουλής των Αντιπροσώπων στην Ουάσιγκτον προκαλεί σύμφωνα με πληροφορίες η κίνηση της Τουρκίας να στείλει F-16 στα Κατεχόμενα. 

Και αυτό γιατί είναι αμερικανικής κατασκευής τα αεροσκάφη και υπόκεινται στους κανονισμούς ITAR. Πρόκειται για το νομικό πλαίσιο των ΗΠΑ (International Traffic in Arms Regulations) για μεταφορά και χρήση στρατιωτικού εξοπλισμού αμερικανικής προέλευσης.
Η νομοθεσία είναι αυστηρή και ορίζει ρητά ότι ο εξοπλισμός που κατασκευάζεται στις ΗΠΑ δεν μπορεί να μεταφερθεί ή να χρησιμοποιηθεί σε τρίτες χώρες (πόσο μάλλον όταν έχουν καταληφθεί) χωρίς σχετική αμερικανική έγκριση. 

Επομένως, η μεταφορά των τουρκικών F-16 στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου μπορεί να θεωρηθεί μη εξουσιοδοτημένη.
Το νομικό ζήτημα που τίθεται είναι εμφανές και στην πράξη η Ουάσιγκτον μπορεί είτε να «παγώσει» τις πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού προς την Άγκυρα ή ακόμα και τα προγράμματα αναβάθμισης των τουρκικών F-16.

Ειδικότερα το άρθρο του αμερικανικού νόμου 22 CFR §123.9(a) αναφέρει:...

Με τους Αμερικανό-ισραηλινούς ή το Ιράν και τη Γάζα;

Αν ακούγαμε τους αριστερούς τα σύνορα της χώρας σήμερα θα ήταν λίγο παραπάνω από το Βόλο, η Καβάλα θα ανήκε στην Βουλγαρία και τα νησιά του Αιγαίου στην Τουρκία.
Το 1940 όταν εισέβαλαν οι χώρες του Άξονα στην Ελλάδα, την μοίρασαν σε κατοχικές ζώνες μεταξύ Γερμανίας, Ιταλίας και Βουλγαρίας. 

Ο στόχος ήταν να τη διαμελίσουν. 

Η αριστερά μέχρι το Καλοκαίρι του ’41 που ο Χίτλερ επιτέθηκε στην ΕΣΣΔ και ακύρωσε τη συμμαχία με τον Στάλιν, υποστήριζε τις θέσεις της ΕΣΣΔ.
Αργότερα όταν οι δυνάμεις του Άξονα ηττήθηκαν και αποχώρησαν από την Ελλάδα οι δυνάμεις της Αριστεράς πολέμησαν για να αποσπαστεί η Μακεδονία και να συμμετάσχει ανεξάρτητα σε κάποια βαλκανική σοσιαλιστική ομοσπονδία.
Αν είχαν κερδίσει τον εμφύλιο, η Ελλάδα σήμερα θα ήταν μισή σε έκταση και πληθυσμό.
Ο πατριωτισμός της αριστεράς είναι ένα μύθος που υποδύθηκε το ΚΚΕ για να καταλάβει την εξουσία πραξικοπηματικά μετά τη γερμανική Κατοχή. Η αριστερά μια πατρίδα αναγνωρίζει, την ΕΣΣΔ ακόμη και σήμερα που αυτή έπαψε να υπάρχει.
Τα ίδια συνέβησαν και το 1922 όταν το ΚΚ υποστήριζε τον Κεμάλ γιατί η ήττα του θα συνεπάγονταν μια ισχυρότερη Ελλάδα. 

Στην πραγματικότητα η ΕΣΣΔ υποστήριζε των Κεμάλ με το κίνημα των Νεότουρκων με όπλα και χρήματα. Η ελληνική αριστερά ήταν απλά το τσιράκι τους…

Με τους Αμερικάνους και το Ισραήλ ή με το Ιράν, την Κούβα και την Παλαιστίνη, λοιπόν;...

Επόμενη μέρα στο Ιράν: Τι εύχονται οι Άραβες και οι επιδιώξεις του Ισραήλ

Η τελική επιλογή του Τραμπ για το Ιράν διχάζει τους συμμάχους του στην περιοχή, με το Ισραήλ να πιέζει για τη σκληρή γραμμή, ενώ οι Άραβες προειδοποιούν για τις σοβαρές συνέπειες που θα υπάρξουν από μια ασύμμετρη επίθεση εναντίον της Τεχεράνης.

Η πρωτοφανής συγκέντρωση αμερικανικής δύναμης πυρός στην περιοχή εγκλωβίζει την Ουάσιγκτον και τον Πρόεδρο Τραμπ, καθως θα πρέπει είτε να εξασφαλίσουν και να αποσπάσουν μια ικανοποιητική συμφωνία, διαφορετικά οι επιλογές θα είναι είτε να υποχωρήσουν με ένα χτύπημα σκληρού μεν αλλα μικρής έκτασης και περισσότερο συμβολικού χαρακτήρα, είτε να εμπλακούν σε μια σύγκρουση την οποία κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα καταλήξει.

Και βεβαίως, θα πρέπει να υπολογιστεί ο κίνδυνος το «στριμωγμένο» Ιράν να θεωρήσει κάθε επίθεση, ακόμη και μια μικρής έκτασης, ως το προοίμιο μιας γενικής και ολοκληρωτικής κλιμάκωσης από τους Αμερικανούς, με στόχο και το ίδιο το καθεστώς, υποχρεώνοντας έτσι το καθεστώς των Μουλάδων σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο με στόχο την αμερικανική παρουσία στην περιοχή, το θαλάσσιο εμπόριο στα Στενά του Ορμούζ, ακόμη και τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις των χωρών του Κόλπου...