Τότε δεν είχε εισχωρήσει στην Αριστερά η woke κουλτούρα και η πολιτική των ταυτοτήτων και της επιλεκτικής ευαισθησίας, που ανακάλυψε εκ των υστέρων η παραλλαγμένη Αριστερά. Ουδείς αριστερός τον κατηγόρησε για ρατσισμό και μείωση της συγκεκριμένης φυλετικής ομάδας!
Άλλωστε προείχε η κατάκτηση της εξουσίας και η ρεβάνς στο ΠΑΣΟΚ από την Αριστερά, για τα συνθήματα και τις ψήφους που τους «έκλεψε»…
Έκτοτε παρήλθαν χρόνοι πολλοί. Το ΠΑΣΟΚ πέρασε μέσα από τρικυμίες που παραλίγο να το καταποντίσουν. Έγινε αλεξικέραυνο της λαϊκής οργής για τη χρεοκοπία της χώρας, από εκείνους που διαδήλωναν με οργή για την αποφυγή του νομοσχέδιου Γιαννίτση (οι Πασόκοι πρώτοι).
Και από εκείνους που έβγαιναν στη σύνταξη με ηγεμονικές αποδοχές στα 55 τους (και δεν ήταν οι αδικημένοι του ιδιωτικού τομέα). Από τις κυρίες τους που ο μακαρίτης Κουτσόγιωργας είχε τη φαεινή ιδέα να συνταξιοδοτούνται στα 38 τους εφόσον δούλευαν στο δημόσιο και είχαν ανήλικο, ή από εκείνους που προκειμένου να ξεκοκκαλίσουν ΕΟΚικές επιδοτήσεις, τριπλασίαζαν το εμβαδόν των χωραφιών τους και τον αριθμό των κοπαδιών τους...
