Δημοσκοπήσεις: Η κυριαρχία Μητσοτάκη και η τρικυμία στην αντιπολίτευση

Οι πρώτες δημοσκοπήσεις της νέας χρονιάς προσμετρούν πλέον ένα νέο δεδομένο και καταγράφουν δύο «σταθερές» και αρκετά «θολά σημεία» για το πολιτικό σκηνικό, που όπως φαίνεται θα χρειαστεί αρκετός χρόνος για να αποσαφηνιστούν.

Η «συνθήκη» που δεν φαίνεται να αλλάζει και τείνει να αποτελέσει τη «σταθερά» του πολιτικού σκηνικού, παρά τις μεταβολές των δεδομένων - είτε αυτά αφορούν στην πρόθεση δημιουργίας νέων κομμάτων, είτε αφορούν στα «ανοιχτά μέτωπα» που η κυβέρνηση καλείται να διαχειριστεί - είναι ότι η Νέα Δημοκρατία εμφανίζεται να διατηρεί την πρώτη θέση, επιδεικνύοντας στοιχεία ανθεκτικότητας τέτοια, που δεν φαίνεται να «απειλείται» αυτή την ώρα από κανένα κόμμα της αντιπολίτευσης, όπως και ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξακολουθεί να διαθέτει ένα ισχυρό προσωπικό πολιτικό κεφάλαιο, που τον καθιστά από τους ερωτηθέντες ως τον καταλληλότερο για την πρωθυπουργία.

Το νέο δεδομένο στις μετρήσεις, είναι η διακηρυγμένη πλέον, πρόθεση της κ. Μαρίας Καρυστιανού, να προχωρήσει στη δημιουργία νέου κόμματος, που έρχεται να προστεθεί στη διαφαινόμενη πρόθεση του Αλέξη Τσίπρα να επιστρέψει στην κεντρική πολιτική σκηνή με ένα νέο σχήμα.

Τα «θολά σημεία» αφορούν στο σύνολο του αντιπολιτευτικού χώρου...

Α. Τσίπρας: Θέλει βοήθειες

Αλλιώς ξεκίνησε η επιστροφή του και σήμερα φαίνεται πως έχει χαθεί κάπου στη διαδρομή. 

Είμαι σίγουρος ότι και αυτός δε θα περίμενε τέτοια εξέλιξη μετά την επικοινωνιακή καταιγίδα με την οποία καλύφθηκε η έκδοση του βιβλίου του. Και αυτό, απ΄ ό,τι ακούγεται, κάπου έχει σκαλώσει, αν κρίνω από την παντελή έλλειψη αναφορών σε αυτό.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά ήρθε και η προαναγγελία της ίδρυσης κόμματος Μαρίας Καρυστιανού, κάτι που τάραξε τον χώρο της αντιπολίτευσης, δεξιάς και αριστερής. Και, όπως υποστηρίζουν οι δημοσκόποι, το κόμμα Καρυστιανού διεκδικεί έναν κρίσιμο χώρο από το κόμμα Τσίπρα. Κρίσιμο χώρο, υπό μια και μοναδική έννοια: μπορεί να οδηγήσει το κόμμα Τσίπρα ακόμα και στην τέταρτη θέση...

Απελπισία

Από την άκρα δεξιά μέχρι την άκρα αριστερά, πολλοί στην αρχή ήλπιζαν ότι η τραγωδία των Τεμπών θα έριχνε την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Η κυβέρνηση πράγματι ταρακουνήθηκε με τα συλλαλητήρια και τον θόρυβο με τα ξυλόλια αλλά δεν έπεσε παρά τα όποια επικοινωνιακά της λάθη κάτω και από την πίεση των στιγμών.
Αργότερα, πολλοί εναπόθεσαν τις ελπίδες τους στον Τραμπ, που κέρδισε, ανέλπιστα ίσως, και δεύτερη θητεία.
Και αυτό το έργο δεν πήγε όμως πολύ καλά γιατί στο μεταξύ ο Τραμπ υπέγραψε ενεργειακές συμφωνίες με την κυβέρνηση Μητσοτάκη ενώ μετά την Exxon Mobil, και η Chevron πήρε οικόπεδα νότια της Κρήτης για έρευνες. Όλα αυτά τη στιγμή που οι Αμερικανοί ετοιμάζονται επίσης να ρίξουν ζεστό χρήμα για να φτιαχτούν υποδομές και στο λιμάνι της Ελευσίνας για να το μετατρέψουν σε εμπορικό, αμυντικό και ενεργειακό διαμετακομιστικό κέντρο. Και όλα αυτά τη στιγμή που η Κίμπερλι δεν χάνει ευκαιρία να αποθεώνει την κυβέρνηση αλλά και τον Μητσοτάκη προσωπικά.

Πιο μετά οι ελπίδες πήγαν στην Ευρωπαία εισαγγελέα Λάουρα Κοβέσι...

Η ρωσική «αρκούδα» ξεδοντιάστηκε

Σε ευαίσθητο χρονικό σημείο διοχετεύτηκε βίντεο που προκάλεσε πολιτικό σεισμό στην Κύπρο, καθώς συνεργάτες του Κύπριου προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη φέρονται να συζητούν τη δυνατότητα αθέμιτης χρηματοδότησης της προεκλογικής εκστρατείας του Προέδρου.
Ήδη παραιτήθηκε ο διευθυντής του γραφείου του ενώ η σύζυγός του αποσύρθηκε από τη διαχείριση φορέα που ιδρυτικός του σκοπός ήταν η βοήθεια σε άπορους φοιτητές.
Κατά την κυβέρνηση το βίντεο είναι προϊόν κακόβουλου μοντάζ και εμπεριέχει ψευδείς ή παραπλανητικούς ισχυρισμούς. Θεωρεί εαυτόν θύμα υβριδικού πολέμου, καθώς δημοσιεύτηκε στα κοινωνικά δίκτυα από λογαριασμό ο οποίος παραπέμπει σε σύνδεση με τις ρωσικές υπηρεσίες.
«Από τα ψηφιακά αποτυπώματά του συμπεραίνεται ότι είναι ρομπότ (bot) το οποίο αναπαράγει συγκαλυμμένη ρωσική προπαγάνδα στο Χ»...

A. Δρυμιώτης: Το μέτωπο της λογικής κόντρα στα άκρα της Καρυστιανού

Σε μια περίοδο έντονης πολιτικής ρευστότητας, με τα σενάρια νέων κομματικών σχημάτων να επανέρχονται διαρκώς στο προσκήνιο και τη συζήτηση για «ανατροπές» να τροφοδοτείται από τις εξελίξεις γύρω από τα Τέμπη, τις πιέσεις στην οικονομία και τις κοινωνικές αντιδράσεις, η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να εμφανίζει αξιοσημείωτη δημοσκοπική αντοχή. 

Γιατί, όμως, το κυβερνών κόμμα παραμένει πάνω από το 30% παρά την ακρίβεια, τις υποθέσεις που προκαλούν φθορά και τη γενικευμένη δυσπιστία των πολιτών;

Ο πολιτικός αναλυτής Ανδρέας Δρυμιώτης μιλά στο Liberal.gr για το «κλειδί» της ανθεκτικότητας της ΝΔ, τη δομική αδυναμία της αντιπολίτευσης να πείσει ως εναλλακτική διακυβέρνησης και το πώς, την ώρα της κάλπης, οι ψηφοφόροι «ζυγίζουν» διαφορετικά τα ρίσκα, ειδικά μετά τις εμπειρίες της προηγούμενης δεκαετίας. 

Σχολιάζει, επίσης, τα σενάρια επιστροφής του Αλέξη Τσίπρα, την πολιτική δυναμική –αλλά και τα όρια– της Μαρίας Καρυστιανού, καθώς και το κατά πόσο οι δημοσκοπήσεις συγχέουν τη συμπάθεια με την καταλληλότητα.

Παράλληλα, αναλύει το διακύβευμα των επόμενων εκλογών, τη «μάχη» στον χώρο των μικρότερων κομμάτων και τη διαρκή πρόκληση του αγροτικού ζητήματος, θέτοντας στο τραπέζι την ανάγκη ρεαλισμού, συναινέσεων και καθαρών απαντήσεων απέναντι στις κοινωνικές πιέσεις...

Πολεμούν τις δημοκρατίες και προσκυνούν τις χούντες

Η θεοκρατική, σκληρή χούντα του Ιράν, μετράει σχεδόν μισό αιώνα ζωής και ουδέποτε διέγειρε ευαισθησίες όπως ο σεβασμός της ελευθερίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αυτοδιάθεσης των λαών, που προβάλλονται ως «σημαίες» της Αριστεράς, των ακτιβιστών και των αλληλέγγυων.

Οι φανατικοί μουλάδες, που μετέτρεψαν μια κάποτε ανοικτή χώρα και κοινωνία, σε μια περίκλειστη «φυλακή» στέρησης της ατομικής και συλλογικής ελευθερίας, αυταρχισμού και βασανιστηρίων, χρηματοδοτώντας γενναία μισθοφορικές ισλαμικές τρομοκρατικές οργανώσεις, απολαμβάνουν την ασυλία των αυτό-διαφημιζόμενων ως προοδευτικών του κόσμου τούτου.

Η νέα εξέγερση των Ιρανών, οι εκατοντάδες νεκροί, οι φυλακισμένοι δεν προσφέρονται για διαδηλώσεις, φλοτίλες και διεθνείς εκστρατείες υποστήριξης από τις παθιασμένες Τούνμπεργκ και τους ακτιβιστές Ιάσονες...

Η ρωσική εκκλησία ως βραχίονας του Πούτιν

Ο ρόλος των μυστικών υπηρεσιών κάθε κράτους είναι η διακριτική συλλογή και αξιοποίηση πληροφοριών, που αφορούν απειλές (εσωτερικές και εξωτερικές) της χώρας. 

Δεν χαράσσουν πολιτική, υπηρετούν την πολιτική της ηγεσίας με άκρα μυστικότητα και συνήθως με παραδειγματική αυταπάρνηση.

Η ρωσική SVR είναι διάδοχος της διαβόητης KGB, και ρόλος της είναι η κατασκοπεία στο εξωτερικό. Είναι αντίστοιχη π.χ. της  αμερικανικής CIA και της βρετανικής Μ16. Απαράβατος κανόνας όλων των μυστικών υπηρεσιών του πλανήτη η αθέατη δράση.

Και όμως, σε μια σπάνια παράβαση θεσμικών και εθιμικών κανόνων στα χρονικά της κατασκοπίας, η ρωσική μυστική υπηρεσία επιτέθηκε στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο με πρωτοφανή δριμύτητα, χαρακτηρίζοντάς τον… «αντίχριστο της Κωνσταντινούπολης», «ψευδοπροφήτη», «ενσαρκωμένο διάβολο με ράσο» και άλλα… μειλίχια και χριστιανικά! ...

Από το όχι στην ΕΟΚ, στο όχι στην Mercosur

Τα ίδια καταστροφολογικά και συνωμοσιολογικά επιχειρήματα που ακούγαμε μετά την αίτηση για την είσοδο της Ελλάδα στην ΕΟΚ πριν από 50 χρόνια, ακούμε και σήμερα για τη συμφωνία ΕΕ – Mercosur. 

Με την αντιπολίτευση να ανακαλύπτει ένα νέο εχθρό που επιβουλεύεται την Ελλάδα.

Σε αυτό τον νέο εχθρό, σύμφωνα με τις καταγγελίες της αντιπολίτευσης, όχι μόνο δεν αντιτάχθηκε η κυβέρνηση, αλλά σιωπηρά αποδέχθηκε με απώτερο στόχο την ολοκληρωτική καταστροφή της αγροτικής οικονομίας της χώρας. Διότι σύμφωνα με τους αγρότες των μπλόκων, τους αρχηγούς των κομμάτων, αλλά και τους αρχηγούς που στερούνται κομμάτων, η κυβέρνηση εξυφαίνει σκοτεινά σχέδια για την καταστροφή του πρωτογενούς τομέα.

Οπότε η ανακάλυψη του εχθρού που φέρει την μυστηριώδη ονομασία Mercosur, συμπληρώνει το συνωμοσιολογικό παζλ που αναπτύσσεται το τελευταίο χρονικό διάστημα. 

Έτσι μάθαμε ότι η Mercosur θα γεμίσει την Ελλάδα με καφέ, με κακάο, με μπανάνες, με μάνγκο και με μοσχαρίσιο κρέας, καταστρέφοντας και αφανίζοντας την αντίστοιχη εγχώρια παραγωγή. Επιχειρήματα για γέλια και για κλάματα. Επιχειρήματα που πιστοποιούν ότι ο λειτουργικός αναλφαβητισμός στην χώρα μας καλά κρατεί, υπονομεύοντας με επιμονή και υπομονή το ίδιο μας το μέλλον.

Ας δούμε με ψυχραιμία τι έχει γίνει....

Δημοσκόπηση Interview: Πρώτη και πάνω από το 30% η ΝΔ (32,4%), στο 14,9% το ΠΑΣΟΚ

Η Νέα Δημοκρατία εμφανίζει αυξημένα ποσοστά, κοντά στον στόχο που έχει θέσει για το 2026, στη δημοσκόπηση της Interview

που έγινε για λογαριασμό του political.gr.
Ειδικότερα: 

Στην ερώτηση «αν είχαμε εκλογές την επόμενη Κυριακή, ποιο κόμμα θα ψηφίζατε», το 26,4% απαντά τη ΝΔ και ακολουθούν το ΠΑΣΟΚ με 12,1%, το ΚΚΕ με 6%, η Πλεύση Ελευθερίας με 5,9%, η Ελληνική Λύση με 5,7%, το ΜέΡΑ25 με 3,6%, η Φωνή Λογικής με 3,4%, ο ΣΥΡΙΖΑ με 3,4%, το Κίνημα Δημοκρατίας με 2,7%, η Νίκη με 1,5%, η Νέα Αριστερά με 1,1%, άλλο 9,7%, ενώ οι αναποφάσιστοι κινούνται στο 18,5%.
Από τα παραπάνω ευρήματα προκύπτει αύξηση των ποσοστών της ΝΔ κατά 2,8% σε σχέση με τη δημοσκόπηση της Interview τον Δεκέμβριο, ενώ ενισχυμένα κατά 0,5% είναι και τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ...

Υπάρχει Δημοκρατία χωρίς ντροπή;

Η «ιστορία» με την οποία ξεκινώ, ελπίζω να μην είναι πραγματική αλλά μύθος. Διότι, σε αντίθεση με την πραγματικότητα, μόνον οι μύθοι διδάσκουν.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τον «μύθο», διότι μύθο την θέλουμε, επί Θάτσερ, οι λιμενεργάτες της Αγγλίας βρίσκονταν σε άγρια απεργία, με οικονομικά αιτήματα που ανέτρεπαν την δημοσιονομική πολιτική της χώρας.

Μπροστά λοιπόν στο αδιέξοδο, η πρωθυπουργός Μάργκαρετ Θάτσερ τους δήλωσε ότι υποχωρεί στον εκβιασμό και αποδέχεται τα αιτήματά τους. Με μία όμως προσθήκη: ότι, με «διάγγελμα», θα ενημέρωνε την κοινωνία πόσο θα της κοστίσει η ήττα από τον εκβιασμό.

Και τότε έγινε «θαύμα, που μόνον η ντροπή επιτελεί: Οι λιμενεργάτες, από ντροπή, αποχώρησαν, χωρίς να εμμείνουν στα αιτήματά τους. 

Αυτήν την μαγική δύναμη της ντροπής, φαίνεται πως ήξερε ο Δίας και γι’ αυτό, κατά τον μύθο του Πλάτωνα στον Πρωταγόρα, όταν κατάλαβε ότι η ξεδιαντροπιά μπορούσε να αφανίσει ολόκληρο το ανθρώπινο γένος, έστειλε στους ανθρώπους τις δύο απαραίτητες, για την ύπαρξη κοινωνίας, αρετές: Την ντροπή και τη δικαιοσύνη.

Επειδή όμως ήξερε  πόσο τέρατα ήταν οι άνθρωποι, οπότε δεν τους είχε εμπιστοσύνη, έκανε την ντροπή υποχρεωτική με νόμο! 

Με τον οποίο ανακήρυξε σε «νόσον της πόλεως», όσους δεν μπορούσαν να συμμορφωθούν με τους κανόνες που επιβάλλουν η ντροπή και η δικαιοσύνη. 

Και αφού οι ξεδιάντροποι κηρύχθηκαν «αρρώστια της πόλης», επέβαλε, ως «υγειονομικό μέτρο», την θανάτωσή τους: «….τον μη δυνάμενον  αιδούς και δίκης μετέχειν κτείνειν ως νόσον πόλεως».

Αυτήν ακριβώς την «αρρώστια της πόλης» βιώσαμε ως «αναισχυντία» ή «ξεδιαντροπιά», την περίοδο της οικονομικής κρίσης...

Κυρ. Μητσοτάκης: Η διεθνής κοινότητα δεν μπορεί να αδιαφορεί απέναντι σε παράνομα και αυταρχικά καθεστώτα

Εκτενή αναφορά στις τρέχουσες γεωπολιτικές εξελίξεις κάνει ο πρωθυπουργός στην πρώτη του ανασκόπηση για το 2026, με φόντο τα όσα διαδραματίζονται στη Βενεζουέλα.
«Η διεθνής κοινότητα δεν μπορεί να αδιαφορεί απέναντι σε παράνομα και αυταρχικά καθεστώτα που παραβιάζουν θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα», υπογραμμίζει ο Κυρ. Μητσοτάκης.
Παράλληλα, προχωρά σε έναν απολογισμό του κυβερνητικού έργου σε θέματα που αφορούν στην οικονομία, φορολογικές ελαφρύνσεις, Παιδεία, Υγεία, Δικαιοσύνη και ζητήματα καθημερινότητας, ενώ τονίζει ότι η πολιτική της ευθύνης και των μεταρρυθμίσεων συνεχίζεται και το 2026....

10 χρόνια μόνο νίκες

Αρέσει - δεν αρέσει, πονά - δεν πονά, αυτή είναι η πραγματικότητα. 

Από τους πρώτους κιόλας μήνες που ανέλαβε την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης πήρε κεφάλι στις δημοσκοπήσεις και στη συνέχεια νίκησε σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις. Αυτά είναι τα γεγονότα.
Και η θητεία του δεν έχει λήξει ακόμη. Έχει άλλους 14 περίπου μήνες για να ολοκληρώσει το κυβερνητικό του έργο και να ζητήσει εκ νέου την ψήφο των πολιτών. Να σημειώσω δε, πως σήμερα ουδείς αμφισβητεί τη νέα νίκη της Νέας Δημοκρατίας. Το ζητούμενο δεν είναι η πρωτιά της, αλλά η αυτοδυναμία της. Όποιος διαφωνεί επ' αυτού κινείται σε ένα άλλο σύμπαν.

Το ερώτημα είναι ένα: Η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται σε καλύτερη θέση ή σε χειρότερη σε σχέση με το 2019; 

Στην οικονομία, όπως λένε όλοι οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, οι οίκοι αξιολόγησης και οικονομικά περιοδικά, η Ελλάδα έκανε άλματα. Από απολωλός πρόβατο έγινε μια υποδειγματική χώρα, ένα παράδειγμα προς μίμηση, σύμφωνα με τις δικές τους δηλώσεις...