Παράθυρο ευκαιρίας

Μια βδομάδα στην πολιτική είναι αιωνιότητα. Και άρκεσε μόνο μια βδομάδα για να έρθουν ξανά τα πάνω, κάτω στη γειτονιά μας μετά το ξεδόντιασμα της Χαμάς στη Γάζα και τον πόλεμο των 12 ημερών του Ιουνίου.
Το Ιράν βομβαρδίζεται πάλι ανηλεώς, η ηγεσία του μας άφησε χρόνους, το Ισραήλ αποτελειώνει τα υπολείμματα της Χεζμπολάχ στο Λίβανο, οι χώρες του Κόλπου βρίσκονται εν μέσω διασταυρούμενων πυρών, η Κύπρος απειλείται.
Η Μέση Ανατολή φλέγεται και κανείς δεν ξέρει πότε και πώς θα αναδιαταχθεί καθώς μεταξύ άλλων κανείς δεν μπορεί να προδικάσει το τέλος του πολέμου.
Ένα πάντως είναι σίγουρο. Ότι το μελλοντικό τοπίο στην περιοχή, δεν θα’ χει καμία σχέση με το σημερινό.

Η Ελλάδα βρέθηκε και πάλι στη σωστή πλευρά της Ιστορίας και αντέδρασε ακαριαία στέλνοντας δυνάμεις στην Κύπρο αλλά και μια συστοιχία Patriot στην Κάρπαθο, αγνοώντας τις τουρκικές αντιδράσεις που ήταν ούτως η άλλως ασήμαντες και παράλογες καθώς η Τουρκία δεν ήταν καν συμβαλλόμενο μέρος στη συνθήκη των Παρισίων με την οποία τα Δωδεκάνησα παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα.

Κι όλα αυτά παρά τις φωνές και υστερίες κάποιων γραφικών της αντιπολίτευσης, που είτε αντιτίθενται σε κάθε είδους εμπλοκή, είτε επαναλαμβάνουν αφόρητες κοινοτοπίες περί μη ανάμιξης της χώρας στον πόλεμο που μαίνεται. Λες και τους είπε κανείς το αντίθετο.

Φωτεινή εξαίρεση...

Η παγκοσμιοποίηση της αγάπης - με άλφα κεφαλαίο

Με τον πόλεμο σκοτώνονται άνθρωποι, νέοι, γέροι παιδιά, καταστρέφονται περιουσίες και υποδομές, γίνονται δυστυχείς οι πολλοί για να πλουτίζουν οι λίγοι. Ενώ με την ειρήνη υπάρχει ανάπτυξη, ευημερία, κοινωνικές παροχές, λεφτά για την παιδεία και όχι για το ΝΑΤΟ και τους εξοπλισμούς. 

Ουδείς υπολόγισε πόσα σχολεία θα κτίζαμε αν δεν αγοράζαμε τα Ραφάλ. Και πόσο νοσοκομεία, αν δεν παίρναμε τους Πάτριοτ.
Για αυτό λοιπόν όλοι θα πρέπει να αγωνιστούμε για έναν πλανήτη χωρίς πολέμους, μόνον με ειρήνη και η αγάπη μεταξύ των ανθρώπων να αποκτήσει έναν οικουμενικό χαρακτήρα. Όπως έλεγαν και οι πρόγονοί μας «κάντε έρωτα, όχι πόλεμο».

Νομίζω πως όλοι θα συμφωνήσουμε για ένα νέο, ρωμαλέο Κίνημα Ειρήνης. 

Όλοι να στρατευθούμε σε αυτήν την πανανθρώπινη ιδέα και να ζητήσουμε με βροντερή φωνή από τον Ζελένσκι, τον Τραμπ και τον Νετανιάχου να σταματήσουν να σκορπούν τον θάνατο σε φιλειρηνικούς λαούς. Όμως υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα: το χρήμα. 

Ποιος θα χρηματοδοτήσει την προσπάθειά μας. 

Παλιά ήταν η μεγάλη Σοβιετική Ένωση που χρηματοδοτούσε πλουσιοπάροχα όλα τα Κινήματα Ειρήνης στη Δυτική Ευρώπη, όπως προέκυψε από το άνοιγμα των...

Το στοίχημα του Τραμπ, οι Κούρδοι και το αδιέξοδο του Ιράν

Μπροστά στον κίνδυνο να βρεθούν αντιμέτωπες με έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς βρίσκονται οι ΗΠΑ στο Ιράν, μία εβδομάδα μετά την έναρξη της γιγαντιαίας αεροπορικής επίθεσης από κοινού με το Ισραήλ εναντίον της χώρας, που έχει αποφέρει ήδη τα πρώτα αποτελέσματα.
Όμως η έλλειψη καθαρού και μετρήσιμου στόχου σε αυτή την επιχείρηση μπορεί να εγκλωβίσει ΗΠΑ και Ισραήλ σε μια διαρκή σύγκρουση που θα αποδυναμώνει μεν το Ιράν, δεν θα οδηγεί όμως σε οριστική αντιμετώπιση της ιρανικής απειλής και, αντιθέτως, θα απαιτεί ολοένα και μεγαλύτερη εμπλοκή δυνάμεων και θα οδηγεί σε διαρκή αποσταθεροποίηση ολόκληρης της περιοχής.
Μετά τις συντριπτικές επιθέσεις εναντίον του Ιράν, η θρησκευτική και στρατιωτική ηγεσία της χώρας έχει εξοντωθεί, ενώ έχει υποστεί σοβαρότατα πλήγματα το οπλοστάσιο, η αεράμυνα και τα κέντρα διοίκησης των «Φρουρών της Επανάστασης», κάτι που αποτελεί μια πρώτη σημαντική νίκη για ΗΠΑ και Ισραήλ. 

Όμως ακόμη το Ιράν διατηρεί τις δυνατότητες εκτόξευσης, υπό μορφή αντιποίνων, βαλλιστικών πυραύλων και drones, ενώ δεν έχουν υπάρξει επίσημες πληροφορίες για το εάν η παρουσία αμερικανικών B-2 στην περιοχή συνδέεται και με επιθέσεις στο εναπομείναν πυρηνικό του πρόγραμμα.

Πιθανότατα Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ δεν θέλουν ακόμη να δημοσιοποιήσουν...

Ρουά - ματ Μητσοτάκη σε τρία μέτωπα

Πέρασαν σχεδόν τρεις μέρες από την κίνηση του Έλληνα πρωθυπουργού να στείλει τέσσερα F-16 και την υπερσύγχρονη φρεγάτα «Κίμων», μαζί με τη φρεγάτα «Ψαρά», στην Κύπρο. 

Άρα μπορούμε πιο ψύχραιμα να αποτιμήσουμε αυτές τις κινήσεις στις οποίες θα συμπεριλάβουμε και την τοποθέτηση μιας συστοιχίας Πάτριοτ στην Κάρπαθο.
Πρώτα - πρώτα η πατρίδα μας έδωσε το παράδειγμα συμπαράστασης στη Μεγαλόνησο και ακολούθησαν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, μαζί και η Ισπανία, ο πρωθυπουργός της οποίας, προηγουμένως, αρνήθηκε στον Τραμπ τη χρήση των αμερικανικών βάσεων στο ισπανικό έδαφος. Πρόκειται για δύο διακριτές κινήσεις του Π. Σάντσεθ που - κατά τη γνώμη μου - δεν αντιφάσκουν μεταξύ τους. 

Έτσι, η Ελλάδα μπήκε μπροστά σε ένα τόσο κρίσιμης σημασίας εθνικό ζήτημα. Προς ποιους αυτή η κίνηση ήταν ρουά - ματ;

1. Προς την Τουρκία. Παρακολουθεί τις εξελίξεις μακρόθεν και αδιαμαρτύρητα. 

Τι μπορεί να πει άλλωστε; Εδώ ο κόσμος καίγεται! 

Να διαμαρτυρηθεί για την παρουσία ελληνικών πολεμικών αεροσκαφών και πλοίων στη Μεγαλόνησο; 

Μα ακολουθούν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες το παράδειγμα της Ελλάδας. Διαμαρτυρήθηκε για τους Πάτριοτ στην Κάρπαθο επικαλούμενη την αποστρατιωτικοποίηση της Δωδεκανήσου και έλαβε πάραυτα την πρέπουσα απάντηση από τον Παύλο Μαρινάκη. 

Τούρκοι σχολιαστές, μεταξύ σοβαρού και αστείου γράφουν πως τα νότια παράλιά μας τα υπερασπίζονται οι Έλληνες. 

Η Ελλάδα de facto ακύρωσε μια σειρά τουρκικών σχεδιασμών.

2. Ο αποκληθείς πατριωτικός χώρος βρέθηκε σε αδιέξοδο. 

Έχει επενδύσει πολιτικά στον υποτιθέμενο κατευνασμό του Μητσοτάκη και τώρα άφωνος παρατηρεί τις εξελίξεις. 

Και τι να πει άλλωστε; 

Η τελευταία γραμμή άμυνας τους, η Κάσος, έχει σαρωθεί. 

Βέβαια, υπάρχει και η ρωσόφιλη Δεξιά. Αυτή βρίσκεται σε ολοφάνερη διατεταγμένη υπηρεσία. Βάλλει πλέον ευθέως κατά των ΗΠΑ υπηρετώντας τη γραμμή του μεγάλου αφεντικού. 

Αυτόν τον χώρο τον στηρίζουν και ισχυρά οικονομικά συμφέροντα, αν και η..

Με τους Αμερικανό-ισραηλινούς ή το Ιράν και τη Γάζα;

Αν ακούγαμε τους αριστερούς τα σύνορα της χώρας σήμερα θα ήταν λίγο παραπάνω από το Βόλο, η Καβάλα θα ανήκε στην Βουλγαρία και τα νησιά του Αιγαίου στην Τουρκία.
Το 1940 όταν εισέβαλαν οι χώρες του Άξονα στην Ελλάδα, την μοίρασαν σε κατοχικές ζώνες μεταξύ Γερμανίας, Ιταλίας και Βουλγαρίας. 

Ο στόχος ήταν να τη διαμελίσουν. 

Η αριστερά μέχρι το Καλοκαίρι του ’41 που ο Χίτλερ επιτέθηκε στην ΕΣΣΔ και ακύρωσε τη συμμαχία με τον Στάλιν, υποστήριζε τις θέσεις της ΕΣΣΔ.
Αργότερα όταν οι δυνάμεις του Άξονα ηττήθηκαν και αποχώρησαν από την Ελλάδα οι δυνάμεις της Αριστεράς πολέμησαν για να αποσπαστεί η Μακεδονία και να συμμετάσχει ανεξάρτητα σε κάποια βαλκανική σοσιαλιστική ομοσπονδία.
Αν είχαν κερδίσει τον εμφύλιο, η Ελλάδα σήμερα θα ήταν μισή σε έκταση και πληθυσμό.
Ο πατριωτισμός της αριστεράς είναι ένα μύθος που υποδύθηκε το ΚΚΕ για να καταλάβει την εξουσία πραξικοπηματικά μετά τη γερμανική Κατοχή. Η αριστερά μια πατρίδα αναγνωρίζει, την ΕΣΣΔ ακόμη και σήμερα που αυτή έπαψε να υπάρχει.
Τα ίδια συνέβησαν και το 1922 όταν το ΚΚ υποστήριζε τον Κεμάλ γιατί η ήττα του θα συνεπάγονταν μια ισχυρότερη Ελλάδα. 

Στην πραγματικότητα η ΕΣΣΔ υποστήριζε των Κεμάλ με το κίνημα των Νεότουρκων με όπλα και χρήματα. Η ελληνική αριστερά ήταν απλά το τσιράκι τους…

Με τους Αμερικάνους και το Ισραήλ ή με το Ιράν, την Κούβα και την Παλαιστίνη, λοιπόν;...

Η Golden Hour του Κυριάκου Μητσοτάκη

Στη διαχείριση κρίσεων υπάρχει ο όρος golden hour: το καίριο πρώτο διάστημα κατά το οποίο οι αποφάσεις, οι ενέργειες, ακόμη και οι δηλώσεις καθορίζουν την έκβαση των εξελίξεων. 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει «αξιωθεί» να διαχειριστεί τόσες μείζονες κρίσεις εθνικού και παγκόσμιου βεληνεκούς και μετρά πλέον υπερβολικά πολλές σκοτεινές αλλά και «χρυσές» ώρες, που μετατρέπουν έναν ισχυρό χαρακτήρα σε μια χαλκέντερη ηγετική προσωπικότητα.
Η ακαριαία αντίδρασή του, με την αποστολή της νεότευκτης φρεγάτας «Κίμων» και των μαχητικών αεροσκαφών F-16 στην Κύπρο, τη μετακίνηση του συστήματος Patriot στην Κάρπαθο και την αδιάκοπη διεθνή παρέμβαση, ακολουθεί ένα συγκεκριμένο μοτίβο. 

Το ίδιο μοτίβο επέβαλε στη διαχείριση της πανδημίας, στην αποτροπή της εισβολής μεταναστών στον Έβρο, στην επί του πεδίου δράση του ελληνικού στόλου στην Ανατολική Μεσόγειο το 2020, αλλά και μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Η κουλτούρα της εγρήγορσης, της προετοιμασίας, της προνοητικότητας και της καλής γνώσης των δεδομένων επιτρέπει στον Κυρ. Μητσοτάκη να δείχνει αποφασιστικότητα, ψυχραιμία αλλά και στρατηγική καθαρότητα. 

Η απόφαση να κινητοποιήσει ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις προς την Κύπρο άφησε τριπλό αποτύπωμα: επιχειρησιακό, διπλωματικό και ψυχολογικό...

Το ιστορικό λάθος του Ιράν, οι απειλές κατά Ευρώπης και ο Ερντογάν σε «τεντωμένο σχοινί»

Το Ιράν κατά «πάντων» σε έναν πόλεμο που βρίσκεται στη φάση της «πλημμυρίδας» και όχι της «άμπωτης»: Τη στρατηγική της στοχοποίησης κρατών του Κόλπου -που χαρακτηρίζει ιστορικό λάθος- και των απειλών κατά της Ευρώπης 

αποτυπώνει ο πολιτικός επιστήμονας-διεθνολόγος Θόδωρος Τσίκας σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Ευαγγελία Μπίφη.
Την ασάφεια που περιβάλλει την τελική στόχευση των Ηνωμένων Πολιτειών, 

τα ανοιχτά σενάρια για την έκβαση του πολέμου, καθώς και πού εδράζονται οι φόβοι της Τουρκίας στην παρούσα κρίση, που ανεξαρτήτως πτώσης ή μη του ιρανικού καθεστώτος, έρχεται να μεταβάλλει ισορροπίες δεκαετιών στη Μέση Ανατολή και ευρύτερα, 

αποτυπώνει ο κ. Τσίκας, επικεφαλής του Προγράμματος Θεωρίας και Πρακτικής των Διεθνών Σχέσεων στο Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων (ΙΔΟΣ).
Εκφράζει παράλληλα την εκτίμηση ότι η ευρωπαϊκή αμυντική συνδρομή προς την Κύπρο θα έπρεπε να έλθει δια της οδού της επίκλησης του Άρθρου 42.7 της Συνθήκης της Λισσαβώνας περί αμοιβαίας συνδρομής των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και αναφέρεται στην κρισιμότητα της συγκυρίας όσον αφορά τη διάσταση των ελληνοτουρκικών σχέσεων...

Το 2026 δεν είναι 1974

Επειδή έχει περάσει μισός αιώνας από το πραξικόπημα στην Κύπρο είναι λογικό κάποιοι να έχουν ξεχάσει ακριβώς πώς έγιναν τα γεγονότα. Και κάποιοι άλλοι να κάνουν πως έχουν ξεχάσει διότι αυτό εξυπηρετεί τις τρέχουσες πολιτικές τους. 

Να υπενθυμίσω εν τάχει πώς εξελίχθηκε η κατάσταση.
Η κυβέρνηση Καραμανλή δεν κλήθηκε να αντιμετωπίσει την απόβαση των Τούρκων στη Μεγαλόνησο. Οι Τούρκοι ήδη βρίσκονταν εκεί και είχαν στήσει το προγεφύρωμά τους από τις 20 Ιουλίου ως τις 23 Ιουλίου 1974. Μετά την εκεχειρία κάθε μέρα προωθούσαν τις θέσεις τους, παρά τις διαμαρτυρίες της Ελλάδας και της Κύπρου.

Τα ελληνικά νησιά ήταν πλήρως ανοχύρωτα, εκτεθειμένα και ανυπεράσπιστα σε τουρκική εισβολή. 

Αυτό το γεγονός αποτελούσε έναν σοβαρό ανασταλτικό παράγοντα σε έναν ελληνοτουρκικό πόλεμο. 

Σημειωτέον, πως η Τουρκία εισέβαλε ως εγγυήτρια δύναμη και η Ελλάδα δεν ήθελε να μετατρέψει την εισβολή σε ελληνοτουρκικό πόλεμο. 

Είναι κοινός τόπος πλέον πως η πατρίδα μας βρέθηκε παντελώς ανέτοιμη να εμπλακεί σε μια γενικευμένη σύρραξη με την Τουρκία. Αυτό υποστήριξαν, εξάλλου, και οι Μπονάνος, Γαλατσάνος, Αραπάκης, στη σύσκεψη της 12ης Αυγούστου 1974 υπό την προεδρία του Κωνσταντίνου Καραμανλή. 

Εν τω μεταξύ στη Γενεύη γινόταν διαπραγματεύσεις στις οποίες, όπως ήταν φυσικό, η τουρκική...

Ρώτησαν τους Κύπριους πώς νιώθουν για τις φρεγάτες και τα F-16 ;

«Σε άλλες εποχές ο τρόμος μας θα ήταν πολλαπλάσιος. Από τη μια είχαμε την Ελλάδα του δόγματος «η Κύπρος κείται μακράν», και από την άλλη δεν είχαμε θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. 

Μόνοι στη Μεσόγειο, ένα νησί έρμαιο στις ορέξεις της Τουρκίας και όλων των ισλαμοφασιστών της περιοχής.
Δεν είναι για πανηγυρισμούς και εφησυχασμούς, όμως δόξα σοι ο Θεός, αλλάζουν κάπως τα πράματα. Υπάρχει ελπίδα, όταν χρειαστεί, η Αθήνα να πει το «η Κύπρος κείται πλησίον», και όταν αντιμετωπίζει τον μόνιμο κίνδυνο της Τουρκίας».

Αυτά γράφει μεταξύ άλλων στον κυπριακό Φιλελεύθερο ο Άριστος Μιχαηλίδης, και είναι η πιο έγκυρη απάντηση σε όσους κατηγορούν την αποστολή των δύο φρεγατών και των τεσσάρων πολεμικών αεροσκαφών στην Κύπρο.

Απόλυτα θετικά στην πλειοψηφία τους και τα σχόλια των αναγνωστών στα κυπριακά sites, με έμφαση στην ασφάλεια που νιώθουν.

Και για όσους στο όνομα του διεθνούς δικαίου απαιτούν να ακολουθήσουμε το παράδειγμα της Ισπανίας και να δηλώσουμε αφελείς τίμιοι, μια ματιά στον χάρτη δείχνει ότι η Ισπανία έχει την ευτυχία να συνορεύει με Γαλλία και Πορτογαλία. Δεν αντιμετωπίζει casus belli στην οριοθέτηση των...

Η αλλαγή του χάρτη σε Μ. Ανατολή, χώρες του Κόλπου, Αν. Μεσόγειο και ο ρόλος της Ελλάδας

Ο αμερικανοϊσραηλινός πόλεμος εναντίον του Ιράν και η διάχυσή του, με την Τεχεράνη να βάλει κατά πάντων, 

θέλοντας να μεγιστοποιήσει το κόστος για τη Δύση αλλά και για τους γείτονές της, οδηγεί εκ των πραγμάτων σε μια νέα αρχιτεκτονική, σε έναν νέο χάρτη από την Ινδία μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο.
Ανεξαρτήτως της επιτυχίας του εγχειρήματος για ανατροπή του καθεστώτος των μουλάδων, το Ιράν δεν θα είναι ίδιο την επόμενη ημέρα με το Ιράν το οποίο έπαιξε έναν κρίσιμο ρόλο για τις ισορροπίες στην περιοχή τις τελευταίες πέντε δεκαετίες. 

Μαζί αλλάζουν και οι ισορροπίες στον Κόλπο, όπου το φιλικά προσκείμενο στην Τεχεράνη Κατάρ βρέθηκε και το ίδιο στο μάτι του κυκλώνα, ενώ οι μοναρχίες της Σαουδικής Αραβίας, των ΗΑΕ και του Μπαχρέιν βρέθηκαν να μετρούν απώλειες τόσο στις πετρελαϊκές και πολιτικές υποδομές τους όσο - κυρίως αυτό αφορά το Αμπού Ντάμπι και τη Μανάμα - στο δυτικό μοντέλο ζωής και στο μοντέλο τουριστικής και χρηματοοικονομικής ανάπτυξης στο οποίο έχουν επενδύσει τις τελευταίες τουλάχιστον δύο δεκαετίες.

Τίποτα πια δεν είναι το ίδιο στην ευρύτερη περιοχή, καθώς πάγιες «κόκκινες γραμμές» και ταμπού διαλύθηκαν. 

Επιβεβαιώθηκε ότι στη νέα αυτή περίοδο μετράει το Δίκαιο ως δυνατότητα...

Το «endgame» ΗΠΑ-Ιράν και η στρατηγική ασπίδα στην Κύπρο

Στρατηγική ωριμότητα απαιτεί η συγκυρία και η ελληνική αμυντική συνδρομή προς την Κύπρο, πέραν της αυτονόητης αλληλεγγύης, υποδεικνύει ενεργή παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο και διεκδίκηση ρόλου στην υπό διαμόρφωση αρχιτεκτονική ασφαλείας και την περιφερειακή ισορροπία ισχύος,

επισημαίνει ο Σωτήριος Σέρμπος, καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και σύμβουλος του πρωθυπουργού για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Ευαγγελία Μπίφη. 

Ως προς την έκβαση του πολέμου, εκτιμά ότι θα καταλήξει σε επώδυνο συμβιβασμό-συνθηκολόγηση μίας πλήρως αποδυναμωμένης Τεχεράνης αλλά όχι σε αλλαγή καθεστώτος.

Η στρατηγική επιδίωξη της Ουάσινγκτον είναι να εξαλείψει την απειλή του πυρηνικού και βαλλιστικού οπλοστασίου και τα δίκτυα τρομοκρατίας των πληρεξουσίων του καθεστώς, επιβάλλοντας τους όρους μίας νέας συμφωνίας και κατ’ επέκταση τους νέους όρους ισορροπίας στη Μέση Ανατολή. 

Δεδομένου ότι περίοδοι κρίσης ή αποσταθεροποίησης λειτουργούν ως ενδιάμεσα στάδια πριν από τη διαμόρφωση του νέου περιβάλλοντος, η Ελλάδα καλείται να κινηθεί ενεργητικά, επισημαίνει ο Σωτήριος Σέρμπος. 

Οι ρόλοι δεν εκχωρούνται· διεκδικούνται, υπογραμμίζει ο καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής, και σημειώνοντας πως 

Κύπρος αποτελεί πολλαπλασιαστή ισχύος και κρίσιμο κόμβο στην Ανατολική Μεσόγειο, αναφέρει πως 

η ελληνική παρουσία εκπέμπει μηνύματα τόσο προς την Άγκυρα, όσο και προς την προεδρία Τραμπ ότι είναι «εδώ» για τη διαμόρφωση της επόμενης ημέρας...

Η εθνική ευθύνη και οι καφενόβιοι

Η Ελλάδα έχει εθνική, ηθική και ιστορική υποχρέωση να υπερασπιστεί την Κύπρο. 

Εκείνοι είναι Κύπριοι, εμείς Ελλαδίτες, κι οι δυο είμαστε Έλληνες. 

Μην κοιτάτε τώρα που οι αδερφοί στο νησί τα χουνε κάνει μαντάρα με το καλώδιο ή το γεγονός ότι εκλέγουν μια γελοία φυσιογνωμία σαν τον Φειδία που η ύπαρξη του αποτελεί εθνική ντροπή. Αυτά είναι μικροελαττώματα της φυλής που τα κουβαλούσαμε πάντα. Μην ακούτε επίσης τους εδώ πολλά βαρείς εθνοπατριώτες, που πάντα βρίσκουν ψήγματα προδοσίας σ’ ότι κάνει ο Μητσοτάκης.
Πάντα έτσι ήταν. Ο «αμφιβόλου εθνικού φρονήματος» κεντρώος Γεώργιος Παπανδρέου είχε στείλει την μεραρχία στο νησί για να το υπερασπιστεί, οι εθνοπατριωτάρες συνταγματάρχες που ήρθαν να σώσουν την πατρίδα την τράβηξαν κι άφησαν το νησί απροστάτευτο. Ύστερα έδωσαν στο τουρκικό πιάτο και την αφορμή για απόβαση.

Οπότε την Κύπρο θα την υπερασπιστεί πάλι η κανονική Ελλάδα, αυτή που ξέρει πότε θα συνομιλήσει και πότε θα πολεμήσει, αδιαφορώντας για τα αριστεροδεξιά κρωξίματα που πρώτα λένε «όχι» κι ύστερα ακούνε την ερώτηση, που πρώτα φωνάζουν «μειοδοσία» ή «ξεπούλημα» κι ύστερα βλέπουν περί τίνος πρόκειται...

Παίζουμε το κεφάλι μας, το έχουν αντιληφθεί;

Αυτό το «κάνω εξωτερική πολιτική λες και γράφω ποιητική συλλογή», έχει πλάκα. 

Κάθομαι στον καναπέ μου, βυθίζω το χέρι στην σακούλα με τα τσιπς και ενώ μασουλάω ηδονικά βλέποντας πόλεμο στην τηλεόραση, ρίχνω και πέντε κεραυνούς στον Τραμπ και στον Νετανιάχου που αιματοκύλισαν την Μέση Ανατολή. Μετά πάω και ξαπλώνω, σίγουρος ότι το άλλο πρωί θα τα βρω όλα μέσα στο σπίτι ίδια κι απαράλλακτα. 

Για έλα όμως στη θέση του Μητσοτάκη που κάθεται στην πρωθυπουργική καρέκλα, ο οποίος με μια λάθος λέξη του (πόσο μάλλον πράξη του) μπορεί να δει τη χώρα που έχει στους ώμους του να γίνεται κεραμιδαριό.

Ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου, παιδί και έφηβος της κατοχής, όταν πολύ αργότερα έβλεπε ταινίες στην τηλεόραση που οι δικοί μας ηρωικοί αντιστασιακοί σκότωναν Γερμανούς αβέρτα, κουνούσε το κεφάλι του μισοσκεφτικά μισοκοροϊδευτικά, και μονολογούσε. «Ναι, ναι… οι Γερμανοί δεν έριχναν σφαίρες, έριχναν κουφέτα». Ήταν η διαφορά οπτικής ανάμεσα σ’ αυτόν που είχε ζήσει πόλεμο και σ’ αυτόν που τον χάζευε στον κινηματογράφο. Το ίδιο συμβαίνει και τώρα. Ο ένας έχει την ευθύνη μιας χώρας, οι άλλοι έχουν μόνο να βρουν μια πιασάρικη ατάκα.

Κανένας δεν θα ήθελε να βρίσκεται στη θέση του Έλληνα πρωθυπουργού αυτή την περίοδο...

Rally around the flag (Συσπειρωθείτε γύρω από τη σημαία)

Ας το δούμε ψυχρά. 

Η σύρραξη ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και το Ιράν δεν είναι μια μακρινή γεωπολιτική κρίση. Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη συνιστά, παραδόξως, μια πολιτική ανάσα στο εσωτερικό μέτωπο. 

Όχι επειδή η Ελλάδα επωφελείται άμεσα από την αστάθεια, αλλά επειδή η διεθνής ένταση μεταβάλλει το πλαίσιο της εσωτερικής πολιτικής συζήτησης.

Πρώτον, σε περιόδους διεθνούς αβεβαιότητας ενεργοποιείται το γνωστό «rally around the flag effect». Οι κοινωνίες τείνουν να συσπειρώνονται γύρω από την εκάστοτε κυβέρνηση, αναζητώντας σταθερότητα και προβλεψιμότητα. Η εικόνα ενός πρωθυπουργού που διαχειρίζεται διεθνείς επαφές, συμμετέχει σε συνόδους και τοποθετεί τη χώρα στο δυτικό στρατόπεδο, ενισχύει αντικειμενικά το προφίλ του «υπεύθυνου διαχειριστή». Σε ένα περιβάλλον φόβου για πολεμικές εμπλοκές,  ενεργειακές αναταράξεις, τρομοκρατικές απειλές ή μεταναστευτικές ροές, η σταθερότητα γίνεται βασικό πολιτικό κεφάλαιο.

Δεύτερον, η ατζέντα μετατοπίζεται. Ζητήματα καθημερινής φθοράς, όπως...

Κυρ. Μητσοτάκης για την επέτειο των Τεμπών: Αυτές τις ώρες ενωνόμαστε, θυμόμαστε και διδασκόμαστε

Για «κοινό αίτημα να αποδοθούν οι ευθύνες με τρόπο αυστηρό αλλά και αμερόληπτο»,

έκανε λόγο ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στο μήνυμά του για την επέτειο των τριών ετών από το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους.

«Υποδεχόμαστε τη θλιβερή επέτειο δείχνοντας τον σεβασμό που της αρμόζει. Μακριά από ακραίες απόψεις ή συμπεριφορές που την υποβιβάζουν σε κομματικό σύνθημα», υπογράμμισε παράλληλα, καταλήγοντας πως «αυτές τις ώρες, ενωνόμαστε. Θυμόμαστε και διδασκόμαστε. Τιμούμε και δρούμε».

Αναλυτικά η ανάρτηση του κ. Μητσοτάκη:..

Ώρα του πρωθυπουργού - Κυρ. Μητσοτάκης: Η Ελλάδα δεν έχει το πιο ακριβό ρεύμα στην Ευρώπη - Φθηνότερα τα τιμολόγια από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο - Vids

Σκληρή απάντηση έδωσε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στον Νίκο Ανδρουλάκη 

από το βήμα της Βουλής, στο πλαίσιο της Ώρας του πρωθυπουργού, απορρίπτοντας την κριτική ότι η κυβερνητική πολιτική στην ενέργεια «τροφοδοτεί την ακρίβεια» και «θέτει σε κίνδυνο την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας».

Ο πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι οι τιμές ηλεκτρικού ρεύματος στην Ελλάδα είναι 21% χαμηλότερες από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, επικαλούμενος τα τελευταία στοιχεία της Eurostat. «Δεν δέχομαι να διαστρεβλώνονται πραγματικά δεδομένα ούτε να αγνοείται ο τρόπος που λειτουργεί η ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας», τόνισε.

«Σήμερα δεν είμαστε όμηροι των πράσινων εργατοπατέρων που κατέβαζαν τον διακόπτη όποτε ήθελαν» επισήμανε ο κ. Μητσοτάκης, τονίζοντας ότι δεν θα επιτρέψει να γίνει η ΔΕΗ η χρεοκοπημένη επιχείρηση που παρέλαβε η ΝΔ το 2019.

Απαντώντας στην κριτική για την απολιγνιτοποίηση, ο πρωθυπουργός σημείωσε ότι ο λιγνίτης πλέον αποτελεί ασύμφορη επιλογή, καθώς είναι «το πιο ακριβό καύσιμο που θα μπορούσε να καταναλώσει η χώρα για να παράγει ηλεκτρική ενέργεια».

Παράλληλα, υπενθύμισε ότι οι τιμές ενέργειας σε όλη την Ευρώπη παραμένουν πολύ υψηλότερες σε σχέση με την προ κρίσης περίοδο, μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, γεγονός που έχει επιβαρύνει το κόστος παραγωγής και τα νοικοκυριά...

Απαντήσεις

Οι δυο τελευταίες δημοσκοπήσεις, των Marc και Interview, έδειξαν ότι η Νέα Δημοκρατία φλερτάρει πια με το 32% στην εκτίμηση ψήφου.
Πρόκειται πάνω-κάτω για τα ίδια ποσοστά που έδιναν οι δημοσκόποι και τέτοια εποχή τρία χρονιά πριν και μάλιστα λίγο μετά τα Τέμπη.
Τη συνέχεια της ιστορίας την γνωρίζουμε όλοι. Η Νέα Δημοκρατία κατέγραψε ένα 41% στις πρώτες εκλογές του Μαΐου του ‘23, ο Σύριζα 20% και το ΠΑΣΟΚ κάτι λιγότερο από 12%.

Περίπου τα ίδια ποσοστά καταγράφηκαν και στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου, με μια διαφορά. Μέσα σε ένα μόλις μήνα, ο Σύριζα έπεσε στο 17,8%. Ήταν η αρχή του τέλους του γιατί επρόκειτο για στρατηγική ήττα και συντριβή τεραστίων διαστάσεων. Τρία χρόνια μετά, το ίδιο κόμμα καταγράφει πια επιδόσεις της τάξεως του 3 και 4%. Και δεν πρέπει να υπάρχει άλλο τέτοιο ιστορικό προηγούμενο διεθνώς με ένα πρώην κόμμα εξουσίας, που μέσα σε 5,5 μόλις χρόνια, από το ’19 δηλαδή και μετά, να πήγε από το 32%, σχεδόν στα αζήτητα. 

Αναστοχάστηκαν άραγε καθόλου στην Κουμουνδούρου για τα αίτια αυτής της συντριβής; 

Προβληματίστηκαν σοβαρά γιατί συνέβη; ...

Οι νταήδες - μελανοχίτωνες και ο καθηγητής που δεν φοβήθηκε

Ο Ρουβίκωνας δημιούργησε και φοιτητική παράταξη. Υποθέτω πως θα πάρει μέρος και στις φοιτητικές εκλογές. 

Προχθές μπούκαραν στην κατάμεστη αίθουσα όπου έκανε το μάθημα του ο καθηγητής του Διεθνούς Δικαίου ο κ. Κωνσταντίνος Υφαντής. 

Προσπάθησαν να διακόψουν με τον τσαμπουκά την παράδοση, διότι ο συγκεκριμένος καθηγητής είναι πρόεδρος του ΙΔΙΣ, ενός Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων του οποίου τους «ιδεολογικούς» προσανατολισμούς απορρίπτει ο… Ρουβίκωνας.

Τους θεωρεί «μιλιταριστικούς», που εξυπηρετούν τα νατοϊκά σχέδια, όπως υποστηρίζει σε γραπτή προκήρυξη ο εκπρόσωπος της οργάνωσης. Η προκήρυξη κλείνει με την απειλή - προειδοποίηση πως «τα μέλη του ΔΣ και ο Υφαντής καλά θα κάνουν να αναθεωρήσουν την ιδεολογική κατεύθυνση του Ινστιτούτου… Λευτεριά στην Παλαιστίνη». Αυτό το τελευταίο κολλά παντού. 

Ο κ. Κ. Υφαντής δεν φοβήθηκε τους νταήδες, τους αντιμετώπισε στα ίσα, κάτι μάλλον σπάνιο για τα πανεπιστημιακά δεδομένα. 

Συνήθως οι τραμπούκοι αντιμετωπίζονται με φόβο καθώς είναι απρόβλεπτοι στις αντιδράσεις τους. 

Μετά από τη θαρραλέα στάση του καθηγητή αυτοί οι τύποι αποχώρησαν και το μάθημα διεξήχθη κανονικά. 

Φαίνεται πως όλοι αυτοί οι μελανοχίτωνες - νταήδες έχουν αποθρασυνθεί τόσο, ώστε θέλουν να ορίζουν και το περιεχόμενο των μαθημάτων. Αν εγκρίνουν τον ιδεολογικό προσανατολισμό τους, έχει καλώς. Αν όχι, θα πρέπει οι απείθαρχοι καθηγητές να συνετιστούν δια της βίας...

Α. Δρυμιώτης: Η αυτοδυναμία της ΝΔ, το στρατηγικό λάθος του ΠΑΣΟΚ και η ήττα της Αριστεράς

Τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων, 

την πιθανότητα αυτοδυναμίας της ΝΔ στις επόμενες εκλογές και 

τα λάθη που κάνει το ΠΑΣΟΚ

αναλύει, μεταξύ άλλων, σε συνέντευξή του στο Liberal ο πολιτικός αναλυτής Ανδρέας Δρυμιώτης.

Συνέντευξη στον Χρήστο Θ. Παναγόπουλο

Κύριε Δρυμιώτη η κυβέρνηση στις τελευταίες δημοσκοπήσεις αυξάνει τα ποσοστά της στο 31-32%. Ποια η εκτίμηση σας για τη συνέχεια; Είναι εφικτός ο στόχος της αυτοδυναμίας και γιατί;

Λοιπόν, εντελώς συμπτωματικά, την Κυριακή που μας έρχεται, στη στήλη μου στην Καθημερινή έχω ένα άρθρο περί δημοσκοπήσεων.

Έχω έναν πίνακα εκεί, όπου μάζεψα όλες τις δημοσκοπήσεις που έγιναν τον Μάρτιο, τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2023. Όλες. Δεκαεννέα δημοσκοπήσεις.

Λοιπόν, θα σας δώσω μερικά νούμερα – όχι τα νούμερα των δημοσκοπήσεων. Το ελάχιστο που έδιναν στη Νέα Δημοκρατία ήταν 32,9%. Πόσο κοντά είναι στο σημερινό που δίνουν 31,6%; Πολύ κοντά. Το μέγιστο που έδιναν ήταν 37,9%. Ο μέσος όρος ήταν 35,7% και τελικά το αποτέλεσμα ήταν 40,8% και 40,6%.

Αντίθετα, στον ΣΥΡΙΖΑ – μόνο Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ πήρα – το ελάχιστο που τον έδιναν ήταν 26%, το μέγιστο ήταν 30,7% και ο μέσος όρος ήταν 29%. Και εμφανίστηκε 20,1% και στην επόμενη εκλογή 17,8%.

Τι θέλω να πω; 

Ότι στις δημοσκοπήσεις ο κόσμος απαντάει πιο χαλαρά, ενώ την ώρα που είναι να ψηφίσει απαντάει – δεν μου αρέσει ο όρος, αλλά σε εισαγωγικά – πιο «συντηρητικά». Δηλαδή σκέφτεται πιο σοβαρά τι θα πει και τι θα κάνει.

Πράγμα που, ερμηνεύοντας τις σημερινές τάσεις – γιατί τις τάσεις κοιτάζω και όχι τα απόλυτα νούμερα – εγώ είμαι βέβαιος ότι θα έχει αυτοδυναμία η Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 2027, εκτός αν γίνει κανένα εντελώς τρελό γεγονός, όπως τα Τέμπη, και έχουμε εκατοντάδες νεκρούς. Δηλαδή, αν συνεχίσει έτσι όπως είναι τα πράγματα, νομίζω ότι είναι στόχος εφικτός η αυτοδυναμία...

Τα μηνύματα Κυρ. Μητσοτάκη, η σύγκρουση με Ανδρουλάκη και η στρατηγική του Μαξίμου

Η Ώρα του Πρωθυπουργού στη Βουλή, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να απαντά σε ερώτηση του Νίκου Ανδρουλάκη για τα ενεργειακά, αποτέλεσε το πρώτο κρας-τεστ στων δύο για το 2026 κι έδωσε τον τόνο της πολιτικής αντιπαράθεσης, που προδιαγράφεται σφοδρή τους επόμενους μήνες. 

Στη συζήτηση, κεντρικό θέμα ήταν η κατάσταση που επικρατεί στον χώρο της ενέργειας και η επιβάρυνση για τους πολίτες, θέμα που παρέμεινε βασικό, με δεδομένο ότι το ενεργειακό κόστος είναι ένας από τους άξονες της εντεινόμενης ακρίβειας τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, οι εξελίξεις και η δικαστική απόφαση για το θέμα των υποκλοπών που εκ των πραγμάτων βρέθηκαν στις αναφορές των κυρίων Μητσοτάκη και Ανδρουλάκη, δίνουν μια πρόγευση της σύγκρουσης που θα ακολουθήσει.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης σήκωσε «το γάντι», δηλώνοντας από βήματος ότι η προαναγγελθείσα πρόταση του κ. Ανδρουλάκη για προ ημερησίας συζήτηση στη Βουλή για το κράτος δικαίου, γίνεται αποδεκτή. «Την είχατε προαναγγείλει πριν από έναν μήνα. Ακόμα την περιμένουμε. Λοιπόν, εγώ σας λέω προκαταβολικά, η πρότασή σας γίνεται αποδεκτή. Καταθέστε πρόταση για το κράτος δικαίου, συνολικά, να έρθουμε εδώ να τα συζητήσουμε όλα, να δούμε την πρόοδο την οποία έχουμε πετύχει, να δούμε τα θέματα στα οποία υστερούμε και μετά να αναμετρηθούμε για ακόμα μία φορά εκεί που πρέπει, εδώ στο Ελληνικό Κοινοβούλιο»...

Η κυβέρνηση θα κερδίσει τις εκλογές του 2027 με ποσοστό μεγαλύτερo του 41%

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα επανεκλεγεί το 2027 με ποσοστό μεγαλύτερο από το 41% του 2023. 

Γι' αυτό δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία. 

Μπορεί να ακούγεται πρόωρο ή υπερβολικά αισιόδοξο, όμως στηρίζεται αποκλειστικά στα σημερινά δεδομένα και δεν εμπεριέχει ούτε ψήγμα ευσεβών πόθων.
Η βέβαιη επανεκλογή της κυβέρνησης, και μάλιστα με μεγαλύτερο ποσοστό από του 2023, θα οφείλεται στα παρακάτω δεδομένα, που είναι σχεδόν μη αναστρέψιμα.

1. Η χρεοκοπία του 2010 και τα Μνημόνια έχουν δημιουργήσει βαθιές πληγές στην ελληνική κοινωνία, που δε θα επουλωθούν για τουλάχιστον ακόμη μια δεκαετία. Οι πληγές αυτές κάνουν το εκλογικό σώμα εξαιρετικά προσεκτικό και δύσπιστο σε δημαγωγικές κορώνες και εμφανώς ανεδαφικές υποσχέσεις - πόσο μάλλον σε κενά περιεχομένου μανιφέστα για, γενική και αόριστη, «αλλαγή».

Η κοινωνία έχει αποκτήσει εξαιρετικά αρνητικά αντανακλαστικά σε οποιοδήποτε ρίσκο. Αυτό δεν είναι κάτι πρωτοφανές. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όλες οι κοινωνίες που συμμετείχαν σε αυτόν, πέρασαν μια περίοδο «συντηρητισμού», ο οποίος όμως δεν ήταν τίποτε παραπάνω από τη συλλογική αποφυγή ρίσκων από ανθρώπους που είχαν πολεμήσει, πεινάσει, δει συγγενείς και φίλους να πεθαίνουν και έζησαν τη φρίκη των βομβαρδισμών και των μαζικών δολοφονιών...

Τα «νέα Τέμπη» δεν είναι φράση επικοινωνιακού εντυπωσιασμού

«Κάποιοι ήθελαν νέα Τέμπη» είπε ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης, για τα κομμένα καλώδια σηματοδότησης και τηλεδιοίκησης, καθώς και ένα καλώδιο οπτικής ίνας, στο Πλατύ Ημαθίας, τα οποία είχαν εγκατασταθεί μετά τα Τέμπη.
Δεδομένου ότι οι δράστες δεν έκλεψαν χαλκό, είναι λογικό το συμπέρασμα της ενδεχόμενης δολιοφθοράς για να θρηνήσουμε και άλλα θύματα σιδηροδρομικού δυστυχήματος, την παραμονή της επετείου του δραματικού γεγονότος.
Προκαταρκτική έρευνα για το γεγονός παρήγγειλε ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών Θεσσαλονίκης και την έρευνα έχει αναλάβει η υποδιεύθυνση αντιμετώπισης οργανωμένου εγκλήματος από τη Θεσσαλονίκη.
Τότε, στο βαρύ θρηνητικό κλίμα των ημερών του δυστυχήματος με τους 57 νεκρούς, όποιος πρότεινε να εμπλακεί και η ΕΥΠ στη διερεύνηση του συμβάντος, θα φάνταζε εκτός τόπου και χρόνου. Όμως στην παρούσα στιγμή ίσως επιβάλλεται!

Γιατί δεν είναι μόνο η Ελλάδα πεδίο δράσης σιδηροδρομικών σαμποτέρ ανεξιχνίαστων προθέσεων.
Στην Ιταλία πρόσφατα κατά τη διάρκεια των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων, και συγκεκριμένα στις 7 Φεβρουαρίου, συντονισμένες ενέργειες όπως φωτιά σε καμπίνα, κομμένα καλώδια και εκρηκτικός μηχανισμός που ανακαλύφθηκαν...

Η Ένδοξη Ουκρανία και η αθλιότητα της ελληνικής «Προοδευτικής Παράταξης»

Η 4η επέτειος της απροκάλυπτης ρωσικής στρατιωτικής εισβολής στην Ουκρανία (24/2/2026) με την κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, τη βίαια προσβολή της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας μιας ανεξάρτητης χώρας, που τόλμησε να επιλέξει τη Δύση έναντι της ρωσικής Άρκτου, ευτυχώς, αυτή τη φορά, δεν πέρασε εντελώς απαρατήρητη τουλάχιστον στην Αθήνα.
Αρκετοί Ουκρανοί, Ελληνίδες και Έλληνες συγκεντρώθηκαν αυτή τη φορά στα προπύλαια του Πανεπιστημίου και βάδισαν σε συγκέντρωση στο Σύνταγμα με τρόπο αξιοπρεπή και συγκινητικό μήπως και ταρακουνήσουν τη συνείδηση πολιτικών και καλλιτεχνών μας που είναι με τον «άνθρωπο» και την «ειρήνη» μπροστά στα φρικτά εγκλήματα πολέμου που διαπράττει ο Πούτιν με τις στρατιωτικές του δυνάμεις, Ρώσων, Βορειοκορεατών και μισθοφόρων από διάφορες φτωχές χώρες.

Το γεγονός, πολύ  μικρή δημοσιότητα έλαβε, αλλά κατάφερε ίσως για πρώτη φορά να διαρρήξει κατά κάποιο τρόπο τον εφησυχασμό και το κλίμα αδιαφορίας εντός του οποίου η ελληνική κοινή γνώμη και τα «προοδευτικά» κόμματα της αντιπολίτευσης «υποδέχονται» συνήθως τέτοιες επετείους. Κι ας είναι το θέμα της Ουκρανίας υπαρξιακό για την Ευρώπη, κατά συνέπεια και για εμάς κι ας μην ήμαστε κοντά στο θέατρο του πολέμου...

Γιατί ο Κυριάκος δεν πάει τώρα σε εκλογές;

Οι δημοσκοπήσεις είναι αμείλικτες. 

Δείχνουν αυτό που δεν θέλουν να καταλάβουν οι ηγεσίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης: 

Δεν μιλάνε στον κόσμο, ούτε καν στον δικό τους. 

Ο μεγάλος τους αντίπαλος δεν είναι ο Μητσοτάκης, αλλά 

η δική τους ανικανότητα να πιάσουν τον παλμό της κοινωνίας. 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ΠΑΣΟΚ. Οι ψηφοφόροι του στην πλειοψηφία τους δεν θεωρούν ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι καταλληλότερος για πρωθυπουργός από τον Κυριάκο Μητσοτάκη! Ούτε ο Αλέξης Τσίπρας πάει ιδιαίτερα καλά! Το ερώτημα είναι για ποιον λόγο ο Κυριάκος Μητσοτάκης περιμένει και δεν κάνει εκλογές άμεσα. Πόσο χειρότερα να πάει η αντιπολίτευση;

Ένα ισχυρό κομμάτι της εγχώριας ελίτ προσπαθεί εδώ και τέσσερα χρόνια να ρίξει τον Μητσοτάκη, επειδή κρίνει ότι η ξεκάθαρη πολιτική του στο θέμα της Ουκρανίας δεν εξυπηρετεί τα δικά της συμφέροντα. Χρησιμοποίησαν για τον σκοπό τους πολλά και δόλια μέσα. Έχουν στη διάθεσή τους χρήματα, μέσα ενημέρωσης, ισχυρούς πολιτικούς δεσμούς. Μέχρι στιγμής δεν έχουν καταφέρει το παραμικρό, παρά το γεγονός ότι χρησιμοποίησαν όλο το οπλοστάσιο που διέθεταν. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο πόλεμος με τον Κυριάκο Μητσοτάκη τελείωσε. Θα προσπαθήσουν και πάλι...

Επόμενη μέρα στο Ιράν: Τι εύχονται οι Άραβες και οι επιδιώξεις του Ισραήλ

Η τελική επιλογή του Τραμπ για το Ιράν διχάζει τους συμμάχους του στην περιοχή, με το Ισραήλ να πιέζει για τη σκληρή γραμμή, ενώ οι Άραβες προειδοποιούν για τις σοβαρές συνέπειες που θα υπάρξουν από μια ασύμμετρη επίθεση εναντίον της Τεχεράνης.

Η πρωτοφανής συγκέντρωση αμερικανικής δύναμης πυρός στην περιοχή εγκλωβίζει την Ουάσιγκτον και τον Πρόεδρο Τραμπ, καθως θα πρέπει είτε να εξασφαλίσουν και να αποσπάσουν μια ικανοποιητική συμφωνία, διαφορετικά οι επιλογές θα είναι είτε να υποχωρήσουν με ένα χτύπημα σκληρού μεν αλλα μικρής έκτασης και περισσότερο συμβολικού χαρακτήρα, είτε να εμπλακούν σε μια σύγκρουση την οποία κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα καταλήξει.

Και βεβαίως, θα πρέπει να υπολογιστεί ο κίνδυνος το «στριμωγμένο» Ιράν να θεωρήσει κάθε επίθεση, ακόμη και μια μικρής έκτασης, ως το προοίμιο μιας γενικής και ολοκληρωτικής κλιμάκωσης από τους Αμερικανούς, με στόχο και το ίδιο το καθεστώς, υποχρεώνοντας έτσι το καθεστώς των Μουλάδων σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο με στόχο την αμερικανική παρουσία στην περιοχή, το θαλάσσιο εμπόριο στα Στενά του Ορμούζ, ακόμη και τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις των χωρών του Κόλπου...

«Ο Άδωνις προκαλεί!» Κι εσείς γιατί τσιμπάτε;

Το καινούργιο τροπάρι που διακινεί σύμπασα η Αριστερά είναι πως ο Άδωνις με τη συμπεριφορά του προκαλεί συνειδητά. 

Με αυτόν τον τρόπο – όπως ισχυρίζονται – συντηρεί το ακροατήριό του και κτίζει το ηγετικό του προφίλ. Κάθε του κίνηση και κάθε του λόγος εκεί αποσκοπούν. Διχάζει, για ίδιον όφελος.
Εγώ, χάριν της συζητήσεως, να τα δεχθώ όλα αυτά. Το ερώτημα είναι γιατί οι Αριστεροί «τσιμπάνε» με τις προκλήσεις του Αδώνιδος; 

Γιατί, αφού τα πράγματα είναι έτσι όπως τα αναλύουν, παίζουν το παιχνίδι του; 

Γιατί δεν τον αφήνουν να φωνάζει μόνος του και να επισκέπτεται ανενόχλητος τους χώρους της υπουργικής ευθύνης του; 

Είναι τόσο ηλίθιοι;
Όχι, ηλίθιοι δεν είναι! Είναι απλώς αριστεροί και έχουν τη βία στο πετσί τους. 

Έτσι έχουν μάθει να λύνουν τις διαφορές τους. Και αυτό δεν είναι ένα ελληνικό φαινόμενο. Στη Γαλλία τις προάλλες δολοφόνησαν με λιντσάρισμα έναν 23χρονο φοιτητή. Στην πατρίδα μας μέχρι στιγμής έχουν προτεταμένες τις γροθιές τους για να πέφτει επάνω τους ο Άδωνις.

Όσοι ισχυρίζονται αυτά τα βλακώδη περί προκλητικής συμπεριφοράς, τους διαφεύγει ένα απλό γεγονός. Κανένας Άδωνις Γεωργιάδης δεν παρέτασσε τα επαγγελματικά στελέχη του ΚΚΕ έξω από τα νοσοκομεία. 

Τα έστελνε εκεί το Κόμμα για να «πουλήσουν τσαμπουκά» σε έναν υπουργό που τους έκλεισε το μαγαζί στα Ναυπηγεία και παράγει σήμερα έργο σε ένα κρίσιμο και δύσκολο υπουργείο. Και όπως θα θυμάται...

Ο Κυριάκος χτίζει την τρίτη 4ετία και οι άλλοι γκρεμίζουν το «σπίτι» τους

Στην τελευταία δημοσκόπηση της Metron Analysis για λογαριασμό του τηλεοπτικού σταθμού Mega, το 52% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι προτιμά η παρούσα κυβέρνηση να εξαντλήσει την τετραετία. 

Παραπάνω από τους μισούς Έλληνες, μάλλον, δεν θεωρούν ότι κυβερνά «χούντα», όπως προβάλλει η αντιπολίτευση, συνεπικουρούμενη από διάφορα σπονδυλωτά συμφέροντα. 

Φυσικά, ελλοχεύει ο κίνδυνος κάποιος αναλυτής, δημοσιολόγος ή «δημοκράτης» να δηλώσει ότι το συγκεκριμένο εύρημα αποδεικνύει πως οι μισοί Έλληνες είναι θαυμαστές της χούντας! Θα ήταν αντίστοιχης λογικής με το επιχείρημα ότι οι «δημοκράτες» μαζεύτηκαν στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας για να συνετίσουν τον «φασίστα» υπουργό Υγείας.

Το 52% θέλει εξάντληση της τετραετίας και το 37% πολιτική σταθερότητα. 

Από την επιμέρους ανάλυση προκύπτει ότι οι Κεντρώοι, σε ποσοστό 44%, οι Κεντροδεξιοί, σε ποσοστό 66%, αλλά και οι Κεντροαριστεροί, σε ποσοστό 18%, επιλέγουν σταθερά την κανονικότητα. Και, για έναν εντελώς εξωφρενικό λόγο, θεωρούν τον Μητσοτάκη καταλληλότερο για πρωθυπουργό – ακόμη κι αυτοί που δηλώνουν πως δεν ψηφίζουν ΝΔ!

Η κανονικότητα, η κοινωνική ειρήνη και η πολιτική σταθερότητα, όπως τουλάχιστον δείχνει να τις αντιλαμβάνεται ένα ποσοστό κοντά στο 40%, είναι τα θεμέλια στα οποία στηρίζεται ο Κ. Μητσοτάκης για να ολοκληρώσει και αυτή την τετραετία και να χτίσει επάνω μια τρίτη...

Το μεγάλο διακύβευμα των εκλογών: Η πολιτική σταθερότητα

Οι πρώτες δημοσκοπήσεις του 2026 μέχρι και τώρα δείχνουν μια άνοδο των ποσοστών της Ν.Δ που φτάνει το 1%-1.5% και αυτό επαληθεύεται και στον δεύτερο γύρο ερευνών κοινής γνώμης, όπου η άνοδος επιβεβαιώνεται. 

Στο έβδομο έτος θητείας της, για πρώτη φορά κυβερνητικό κόμμα φτάνει να προηγείται με 16%-17% και μάλιστα τους τελευταίους μήνες διευρύνεται.

Εμπεδώνεται επομένως όλο και περισσότερο η πρωτιά της με πρωτοφανή διαφορά, την ίδια ώρα που βρισκόμαστε μπροστά σε μια θλιβερή εικόνα απελπισίας, κατακερματισμού και αδυναμίας της αντιπολίτευσης. Μάλιστα στην παράσταση νίκης (έρευνα OPINION POLL για το ACTION 24 τον Ιανουάριο) το 53% εμφανίζεται να πιστεύει ότι θα κερδίσει τις εκλογές, όταν για παράδειγμα μόνο το 4.6% πιστεύει ότι μπορεί να κερδίσει το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η δημοσκοπική επίδοση που βλέπουμε έρχεται μετά από μια πολύ δύσκολη χρονιά για την Κυβέρνηση με το 2025 να εκφράζεται μια έντονη οργή με αφορμή την επέτειο των Τεμπών που διανθίστηκε με την περίφημη πια ξυλολιάδα, να εμφανίζεται το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και να τελειώνει με τις κινητοποιήσεις των αγροτών και το κλείσιμο των εθνικών οδών επί μακρόν...

Κάθετος Διάδρομος: Μακροχρόνιες συμφωνίες εξασφάλισε η Atlantic SEE LNG Trade

Νέες μακροχρόνιες συμφωνίες πώλησης αμερικανικού LNG με 4 χώρες εξασφάλισε η Atlantic SEE LNG Trade στο πλαίσιο της υπουργικής συνόδου που διοργανώθηκε στην Ουάσιγκτον από τον Λευκό Οίκο και το Εθνικό Συμβούλιο Ενεργειακής Κυριαρχίας των ΗΠΑ (NEDC), με θέμα την διατλαντική ενεργειακή συνεργασία.
Με τις συγκεκριμένες συμφωνίες όχι μόνο καθίσταται πραγματικότητα ο Κάθετος Ενεργειακός Διάδρομος, αλλά και αποκτά η Ελλάδα ένα στρατηγικό πλεονέκτημα εν μέσω γεωπολιτικής ρευστότητας που την καθιστά σταθερό και διεθνή ενεργειακό κόμβο για την ευρύτερη περιοχή.
Ουσιαστικά, η χώρα μας βρίσκεται στο επίκεντρο μίας στρατηγικής επιλογής των ΗΠΑ να χρησιμοποιηθεί η Ελλάδα ως είσοδος του Αμερικανικού LNG, που προσφέρει στην Ευρώπη ενεργειακή εναλλακτική εν όψει της απαγόρευσης του ρωσικού φυσικού αερίου και δημιουργεί ταυτόχρονα μία ιστορική ευκαιρία για την Αθήνα, που δεν πρέπει να χαθεί.
Συγκεκριμένα, η Atlantic SEE LNG Trade, στην οποία ο Όμιλος AKTOR συμμετέχει κατά 60% και η ΔΕΠΑ Εμπορίας κατά 40%, υπέγραψε μακροχρόνιες συμφωνίες πώλησης LNG με 4 χώρες του Κάθετου Διαδρόμου:

• Με το Υπουργείο Υποδομών και Ενέργειας της Αλβανίας.
• Με τη δημόσια εταιρεία BULGARGAZ της Βουλγαρίας.
• Με την Aluminij Industries  και την M.T. Abraham group  της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης.
• Με την Naftogaz  της Ουκρανίας...

Δημοσκόπηση Interview: Στο 31,6% η ΝΔ με διαφορά 17,8 μονάδων από το ΠΑΣΟΚ - Οι πολίτες απορρίπτουν Τσίπρα και Καρυστιανού

Η ΝΔ διατηρεί καθαρό προβάδισμα 17,8 μονάδων στην εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος, με ποσοστό 31,6% έναντι 13,8% του δεύτερου κόμματος, του ΠΑΣΟΚ, 

σύμφωνα με δημοσκόπηση της Interview που πραγματοποιήθηκε από 18 - 23 Φεβρουαρίου σε δείγμα 3.519 άτομα για λογαριασμό του Politic.gr
Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραμένει κυρίαρχη πολιτική προσωπικότητα, με το 53% των ερωτηθέντων να θεωρεί πιθανή μια τρίτη θητεία της Νέας Δημοκρατίας στην κυβέρνηση.
Στον αντίποδα η αντιπολίτευση δεν πείθει ως εναλλακτική εξουσίας, καθώς το ΠΑΣΟΚ εμφανίζει χαμηλές πιθανότητες νίκης, ενώ τόσο ο Αλέξης Τσίπρας όσο και η Μαρία Καρυστιανού καταγράφουν περιορισμένη δυναμική, με υψηλά ποσοστά αρνητικότητας.
Ειδικότερα, στην εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος, η Νέα Δημοκρατία ενισχύεται στο 31,6%, με το ΠΑΣΟΚ στο 13,8%. 

Ακολουθούν η Πλεύση Ελευθερίας με 8,3%, η Ελληνική Λύση με 7,4% και το ΚΚΕ με 7,0%. 

Πιο πίσω βρίσκονται ο ΣΥΡΙΖΑ με 4,2%, η Φωνή Λογικής με 4,1% και το ΜέΡΑ25 με 3,9%, ενώ οι Δημοκράτες συγκεντρώνουν 2,9%, η ΝΙΚΗ 1,3% και η Νέα Αριστερά 1,1%...

Κι όμως το Κίεβο δεν έπεσε!

Πέρασαν τέσσερα χρόνια από την ημέρα που τα ρωσικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Ουκρανία. 

Επρόκειτο για μια στρατιωτική επιχείρηση - εξπρές που απέβλεπε στην αλλαγή καθεστώτος και στην εγκαθίδρυση κυβέρνησης Κουίσλιγκ, κατά τα πρότυπα των πάλαι ποτέ λαϊκών δημοκρατιών. 

Προφανώς, κάτι δεν πήγε καλά και οι Ρώσοι ακόμα πολεμάνε. Μάλιστα, όπως πληροφορούμαι, το τελευταίο διάστημα έχασαν σημαντικά εδάφη από τις αντεπιθέσεις των ουκρανικών δυνάμεων.
Θυμάμαι, υπομειδιώντας, τους εγχώριους αναλυτές να προεξοφλούν πτώση του Κιέβου εντός ολίγων ημερών. Η βεβαιότητα της πρόβλεψής τους εμφανώς έκρυβε και την επιθυμία τους. Δεν κράτησαν τις στοιχειώδεις επιφυλάξεις που οφείλουν να κρατούν οι σχολιαστές και εκτέθηκαν. Όταν κάποιος προσεγγίζει την πραγματικότητα προκατειλημμένος, είναι επόμενο να ρισκάρει το κύρος του...

Γιατί η Αριστερά μισεί τη Δεξιά (αλλά όχι και το αντίθετο)

Η πρόσφατη επίθεση που δέχθηκε ο Άδωνις Γεωργιάδης στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας δεν αποτελεί απλώς ένα μεμονωμένο περιστατικό επιθετικότητας. Εγγράφεται σε ένα ευρύτερο μοτίβο της μεταπολιτευτικής Ελλάδας: 

η πολιτική σύγκρουση τείνει να λαμβάνει τη μορφή ηθικής εχθρότητας, και μάλιστα με ένταση που δεν κατανέμεται συμμετρικά.
Η ηθική απαξίωση εκφράζεται συχνότερα από τα αριστερά προς τα δεξιά, λιγότερο όμως με την ίδια συλλογική ένταση προς την αντίθετη κατεύθυνση. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Δεξιά δεν πολώνει ούτε ότι δεν υπάρχουν δεξιοί που μισούν. Σημαίνει ότι η Αριστερά φέρει μια ιστορική και πολιτισμική διαδρομή που καθιστά ευκολότερη τη μετατροπή της πολιτικής διαφωνίας σε ηθική καταγγελία.
Η κατανόηση αυτής της ασυμμετρίας προϋποθέτει την επιστροφή στο τραύμα του Εμφυλίου Πολέμου. Η ήττα του «Δημοκρατικού Στρατού» το 1949 δεν ήταν μόνο στρατιωτική και πολιτική...

NΔ: Μια μεγάλη, λαϊκή παράταξη, χωρίς ιδιοκτήτες και τιμητές

Η Νέα Δημοκρατία είναι το μεγαλύτερο κόμμα από ιδρύσεως του Ελληνικού Κράτους. 

Δεν υπάρχει άλλη παράταξη εξουσίας με 52 χρόνια αδιάλειπτης πρωταγωνιστικής παρουσίας. Αυτό το γεγονός αποδεικνύει τους ισχυρούς δεσμούς της με την κοινωνία. Ένα τέτοιο κόμμα είναι εξ ορισμού λαϊκό, υπό την έννοια ότι εκφράζει τα συμφέροντα και τις προσδοκίες ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων.
Συνεπώς, η Νέα Δημοκρατία δε χρειάζεται το πιστοποιητικό κανενός για να αποδείξει αυτή τη σχέση της με τους πολίτες. Άλλωστε κανένα στέλεχός της, κανένας πρώην αρχηγός της δε διαθέτει το αυθεντικό προνόμιο για να κρίνει αν αυτή η παράταξη ανήκει στον λαό ή στις ελίτ. Η Ιστορία της μιλά από μόνη της. Με απλά λόγια η «λαϊκή Δεξιά» είναι μια μπαρούφα γραφικών πολιτευτών.

Η Νέα Δημοκρατία και όταν έπαιρνε 54% και όταν έπαιρνε 18,5% ήταν η ίδια παράταξη. 

Ουδείς διανοήθηκε να πει το 2012 πως έχασε την ψυχή της και το DNA της. Όλα αυτά τα περί απωλεσθείσας «ψυχής» και αλλοιωμένου DNA προδίδουν απλώς προσωπικές πικρίες και αδιέξοδες στρατηγικές...

Οι 200 της Καισαριανής ήταν ήρωες, αλλά όχι επειδή ήταν κομμουνιστές

Στην Ελλάδα ο εμφύλιος πόλεμος ξεκίνησε με ευθύνη της κομμουνιστικής αριστεράς και συνεχίστηκε μετά τη μεταπολίτευση με ευθύνη του ΠΑΣΟΚ («ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά») και του ΣΥΡΙΖΑ («ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν»). Δυστυχώς συνεχίζεται και σήμερα, αν και φέτος κλείνουν 80 χρόνια από την έναρξη του εμφυλίου πολέμου (31/3/1946). Και μάλιστα με αφορμή τις συγκλονιστικές φωτογραφίες από τη ματωμένη πρωτομαγιά στην Καισαριανή που κατέληξαν να διχάσουν αντί να ενώσουν.
Ο εμφύλιος δεν συνεχίζεται μόνο με την ακραία διχαστική ρητορική και με βιαιοπραγίες, όπως αυτές που παρακολουθήσαμε στο νοσοκομείο της Νίκαιας κατά του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη. Συνεχίζεται και με την ιδεοληπτική και άκαμπτη στάση του ΚΚΕ (ου μην, αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ, των παραφυάδων του και του πρώην αρχηγού του Αλέξη Τσίπρα), που επιμένει πως μόνο οι κομμουνιστές αντιστάθηκαν στο ναζισμό.
Στην πραγματικότητα, αυτό επιτυγχάνεται με τη συγγραφή (από το ΚΚΕ) λευκών σελίδων στην Ιστορία, όπως αυτές για το σύμφωνο Ρίμπεντροπ – Μολότοφ, τη σφαγή του Κατίν, την εγκατάλειψη των Ποντίων στις ορέξεις του Κεμάλ και του Τοπάλ Οσμάν, τα εκατομμύρια θύματα του Στάλιν, τα γκουλάγκ, τα ψυχιατρεία, τα πογκρόμ και τους μαζικούς εκτοπισμούς (κυρίως των Ποντίων) στη Σιβηρία.
Αυτή η συγγραφή λευκών σελίδων στην πραγματικότητα, οδήγησε σε πολιτική τύφλωση τα σύγχρονα στελέχη και μέλη του ΚΚΕ, που δεν γνωρίζουν την ίδια την Ιστορία του κόμματός τους. Το αποτέλεσμα είναι το περιεχόμενο συνομιλίας που είχε ο Άδωνις Γεωργιάδης στη συνομιλία του με κάποιους «διαμαρτυρόμενους» έξω από το νοσοκομείο της Μυτιλήνης...

Η Δημοκρατία δεν έχει face control

Στη Νίκαια δεν κρίθηκε ένας υπουργός. Κρίθηκε ένα όριο. 

Όταν μια ομάδα ανθρώπων εμποδίζει την είσοδο ενός εκλεγμένου Υπουργού Υγείας σε δημόσιο νοσοκομείο, το ζήτημα δεν είναι αν τον συμπαθούμε ή αν συμφωνούμε μαζί του. 

Το ζήτημα είναι αν αποδεχόμαστε ότι κάποιος μπορεί να αποφασίζει ποιος «μπαίνει» και ποιος «δεν μπαίνει» σε δημόσιο χώρο.
Το νοσοκομείο δεν είναι κομματικό γραφείο. Είναι δημόσιος θεσμός. Ανήκει σε όλους. 

Ο Υπουργός Υγείας είναι ο πολιτικός προϊστάμενος του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Η παρουσία του σε δημόσια δομή δεν είναι χάρη. Είναι άσκηση αρμοδιότητας. 

Σε ένα κράτος δικαίου, η ελεύθερη άσκηση καθηκόντων προστατεύεται. Η διαφωνία είναι δικαίωμα. Η διαμαρτυρία επίσης. Ο αποκλεισμός όμως δεν είναι διαμαρτυρία. Είναι επιβολή.

Η Δημοκρατία δεν λειτουργεί με face control. 

Δεν έχει πορτιέρη ιδεολογικής καθαρότητας. Δεν μοιράζει άδειες παρουσίας. Αν σήμερα γίνεται ανεκτό ότι μια μειοψηφία μπορεί να παρεμποδίζει έναν εκλεγμένο υπουργό επειδή διαφωνεί μαζί του, τότε αύριο το ίδιο σκεπτικό μπορεί να εφαρμοστεί (δυστυχώς έχει ήδη εφαρμοστεί κατ’ επανάληψη) σε έναν πανεπιστημιακό, σε έναν ομιλητή, σε έναν καλλιτέχνη, σε έναν πολίτη. Η λογική είναι απλή: «Δεν μας αρέσεις, άρα δεν μπαίνεις.» Αυτή η λογική δεν είναι προοδευτική. Είναι αυταρχική.

Η ευρωπαϊκή ιστορία μάς έχει διδάξει κάτι πολύ συγκεκριμένο:...

Αφωνίες

Η πρόσφατη συνέντευξη - εξομολόγηση του κυρίου Πλακιά που έχασε δυο κόρες και μια ανιψιά στα Τέμπη, ήταν συγκλονιστική αλλά και αποκαλυπτική.
Ο άνθρωπος έκανε δυο σοβαρότατες καταγγελίες που εξ όσων γνωρίζουμε, δεν έχουν αντικρουστεί μέχρι στιγμής από κανέναν. Εικάζουμε βάσιμα λοιπόν ότι ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Είπε συγκεκριμένα ο κύριος Πλακιάς ότι πρώτον κάποιοι δικηγόροι των θυμάτων, πίεζαν να μην δοθεί στον εφέτη-ανακριτή το στικάκι με τα βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας που αποδείκνυαν ότι δεν υπήρχε παράνομο φορτίο, λέγοντάς του «άστα τώρα αυτά, δεν βολεύουν».
Το ερώτημα καταρχήν που ανακύπτει είναι ποιους «δεν βόλευαν» τα βίντεο; Και γιατί ;

To δεύτερο πολύ σοβαρό που είπε ο κύριος Πλακιάς ήταν ότι ο τότε αναπληρωτής πρόεδρος της επιτροπής για τη διερεύνηση του δυστυχήματος, επικοινώνησε μαζί του για να απολογηθεί που στο πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, υπήρχαν αναφορές για πιθανή ύπαρξη εύφλεκτου υλικού.

Πιο συγκεκριμένα, τα ακριβή λόγια του αναπληρωτή προέδρου, ήταν τα ακόλουθα: «Στο πρόσωπό σας βλέπω όλους τους συγγενείς των θυμάτων στα Τέμπη. Ήρθα να σας ζητήσω συγγνώμη. Δέχθηκα πιέσεις...».

Δέχθηκε δηλαδή ο κύριος αυτός «πιέσεις» – από ποιους ακριβώς; – αλλά...