«To the point»: Μην πυροβολείτε άλλο τη Δικαιοσύνη

H δίκη για τα Τέμπη αρχίζει πάλι σήμερα και φαντάζομαι ότι ελήφθησαν τα αναγκαία μέτρα ώστε να μην επαναληφθούν οι ίδιες αρρυθμίες. 

Ασφαλώς θέλει συναίνεση από όλους, αλλά αυτό δεν φαίνεται να ισχύει. Είναι συγκεκριμένοι όσοι γονάτισαν τον ανακριτή σε κριτική, αιτήσεις εξαίρεσης και μηνύσεις.
Οι ίδιοι μας γέμισαν συνειδητά ψέματα για το παράνομο φορτίο και το ξυλόλιο αξιοποιώντας δήθεν τεχνοκράτες, όπως πολύ αποκαλυπτικά έχει περιγράψει το προεχόμενο συζητήσεων ο κ. Πλακιάς. 

Συνέχισαν με την απεργία πείνας που παρά την έγκριση εκταφής, δεν έχουν προχωρήσει και μας ενημερώνουν ότι ως συνήθως η Δικαιοσύνη φταίει.
Μετά δεν άρεσε η έδρα της δίκης να είναι η Λάρισα, δεν τους έκαναν οι δικαστές, κατέλαβαν δικαστήριο και όταν τα όργανα της Δικαιοσύνης υπερασπίζονταν με ανακοινώσεις τους το έργο τους καθυβρίζονταν και χαρακτηρίζονταν «στημένοι».
Δεν παρέλειπαν δε να επαναλαμβάνουν ότι έτσι κι αλλιώς δεν έχουν την όποια εμπιστοσύνη στη δικαστική απόφαση. Αυτοί πρέπει να αποκαλυφθούν και να φανεί η εχθροπάθειά τους, να αντιμετωπιστεί η όποια ακτιβίστικη παρέμβασή τους σκληρά από την έδρα.

Γι' αυτό όλα σήμερα πρέπει να είναι διαφορετικά. Γιατί δεν πρέπει να αφεθεί κανένα περιθώριο παραπλάνησης της κοινωνίας, ούτε να δοθεί άλλος χώρος για να φτιάξουν κάποιοι καριέρες χτυπώντας τη Δικαιοσύνη, άρα και τη Δημοκρατία...

Live οι εξελίξεις - Τραμπ: Θα τερματίσουμε την εκστρατεία στο Ιράν σε δύο με τρεις εβδομάδες - «Είμαστε έτοιμοι, αλλά θέλουμε εγγυήσεις» λέει ο Πεζεσκιάν

Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε την Τρίτη ότι η στρατιωτική δράση των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν «πλησιάζει στο τέλος της». 

«Τα πάμε πολύ καλά», είπε ο ίδιος σε συνέντευξή του στο NBC News. «Και πλησιάζει στο τέλος της».
Νωρίτερα, η Wall Street Journal μετέδωσε πως οι ΗΠΑ στέλνουν στη Μέση Ανατολή το αεροπλανοφόρο George H.W. Bush, το οποίο θα πλαισιώσει τα USS Abraham Lincoln και USS Gerald R. Ford.
Ο Τραμπ είχε υποστηρίξει νωρίτερα ότι ο πόλεμος στο Ιράν θα τελειώσει σύντομα, τονίζοντας ότι άλλες χώρες μπορούν να ανοίξουν ξανά μόνες τους τα Στενά του Ορμούζ. 

«Δεν θα είμαστε εκεί για πολύ ακόμη. Τους ισοπεδώνουμε αυτή τη στιγμή, πρόκειται για ολοκληρωτική καταστροφή» δήλωσε στη New York Post.
Ταυτόχρονα, ο πρόεδρος του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν, αναφέρει ότι η Τεχεράνη είναι έτοιμη να τελειώσει ο πόλεμος, ωστόσο απαιτούνται εγγυήσεις.

Νωρίτερα, οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν ανακοίνωσαν την Τρίτη πως από την 1η Απριλίου θα στοχεύουν 18 αμερικανικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στη Μέση Ανατολή ως αντίποινα για επιθέσεις εναντίον της Τεχεράνης.

Την ίδια ώρα, ο ισραηλινός στρατός πραγματοποίησε το απόγευμα της Τρίτης νέα αεροπορική επιδρομή στην Ντάχια - προπύργιο της Χεζμπολάχ - στη Βηρυτό. Συγκεκριμένα, η επίθεση έγινε σε κτήριο κοντά στον δρόμο που οδηγεί στο αεροδρόμιο της Βηρυτού και σε σχετικά κοντινή απόσταση από την πρεσβεία του Ιράν.
Παράλληλα, ο Ντόναλντ Τραμπ άσκησε σκληρή κριτική κατά των ευρωπαϊκών χωρών που δεν συμβάλλουν στις αμερικανικές επιχειρήσεις στα Στενά του Ορμούζ εναντίον του Ιράν. Συνεχής ενημέρωση...

Η Ελλάδα πεθαίνει…

Σε ολόκληρα χωριά και πόλεις της Ηπείρου δεν έγινε ούτε μία γέννηση το πρώτο δίμηνο του έτους! Ούτε μία. Η κατάσταση είναι αποκαρδιωτική και τα στοιχεία που δημοσίευσε το Υπουργείο Εσωτερικών αποτελούν μια – δυστυχώς τραγική- φωτογραφία της στιγμής. 

Σε ολόκληρο το Ζαγόρι, στην Κόνιτσα, στο Πωγώνι, στα Τζουμέρκα οι γεννήσεις είναι στο απόλυτο μηδέν. 

Στους δήμους της Άρτας είχαμε μία γέννηση. Στην Ηγουμενίτσα καμία, ενώ στην Πρέβεζα μόνο 2 γεννήσεις έναντι 40 θανάτων. 

Το δημογραφικό απειλεί την ίδια τη χώρα. Απαιτείται μια εθνική στρατηγική για το δημογραφικό. Όχι αύριο, χθες!

Ο πίνακας του υπουργείου Εσωτερικών αποτυπώνει με τα πιο μελανά χρώματα μια χώρα που γερνάει και πεθαίνει...

Τον Ανδρουλάκη απειλεί ο Τσίπρας όχι τον Μητσοτάκη

Ό,τι χρειάζεται να ξέρει ο ψηφοφόρος για το νέο κόμμα Τσίπρα, δηλαδή τις θέσεις, τις υποσχέσεις και την «αποστολή» του, ειπώθηκαν στη Λαμία το Σάββατο. 

Στην ούγια του νέου πατριωτισμού που επαίρεται ότι θα υπηρετήσει, έβαλε ξανά τη μορφή, τα ιδανικά και τα λόγια του Άρη Βελουχιώτη. Για την ουσία της επίκλησης του πρώην πρωθυπουργού, στην «ιστορική» ομιλία του «Άρη» στην πλατεία της Λαμίας, παραμονές των Δεκεμβριανών αξίζει να διαβάσετε το συγκεκριμένο κείμενο.
Όσον αφορά στο απολύτως «κοστολογημένο» πρόγραμμά του για τη στήριξη του λαού, σε αυτό περιλαμβάνεται η πρόταση για μείωση του ΦΠΑ στα καύσιμα στο 13%, «για όσο διαρκεί ο ενεργειακός συναγερμός». Εξ' ορισμού ένα μέτρο για το οποίο δεν υπάρχει συγκεκριμένος ορίζοντας εφαρμογής και πάντως κοστολογημένο, δεν το λες ούτε ως ψέμα.

Βεβαίως, η αξιοπιστία των οικονομικών μέτρων και των υποσχέσεων, υπήρξε ανέκαθεν το δυνατό σημείο του Αλέξη Τσίπρα. Για το λόγο αυτό και η φράση «πρόγραμμα Θεσσαλονίκης» υπέχει πλέον θέση ενός αυταπόδεικτου και μεγάλου πολιτικού ψεύδους.  Η αναδιανεμητική προσέγγιση «από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνατότητες του, στον καθένα με μέτρο της ανάγκες του» όπως πομπωδώς προβάλλεται ως ο κεντρικός πυλώνας, είναι που πριν από ελάχιστα χρόνια οδήγησε στη ληστρική φορολόγηση πολιτών, για να μαζέψει τα σπασμένα του τρίτου περήφανου αριστερού μνημονίου...

Είναι η «ρήτρα διαφυγής», η μοναδική λύση απέναντι στη νέα κρίση;

Τα έκτακτα μέτρα ύψους 300 εκατ. ευρώ, που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, σε μια προσπάθεια αναχαίτισης των επιπτώσεων από τη δεύτερη - μέσα σε τέσσερα χρόνια - ενεργειακή κρίση, αφήνουν λίγα και περιορισμένα περιθώρια για ένα νέο πακέτο στήριξης, χωρίς να ξεπεραστεί το προκαθορισμένο «ταβάνι» των δημοσίων δαπανών.
Τα όρια είναι δεδομένα. Κι ας φωνάζει περί του αντιθέτου η αντιπολίτευση. Αφού αυτά προσδιορίζονται με αυστηρό τρόπο, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. 

Η αύξηση των καθαρών δαπανών σε ετήσια βάση δεν μπορεί να υπερβαίνει το 3,7% μέχρι το 2028. Και αυτό ισχύει παρ’ όλο που η κυβερνητική πολιτική έχει επιτρέψει στη χώρα να διαθέτει επαρκείς πόρους, σαν αποτέλεσμα των υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων που καταγράφονται τα τελευταία έτη, αλλά και της υπεραπόδοσης των δημοσίων εσόδων.

Επομένως οποιαδήποτε μεγαλύτερη και ευρύτερη στήριξη απαιτεί την αλλαγή των ευρωπαϊκών κανόνων. Και την εκ νέου υιοθέτηση της περίφημης «εθνικής ρήτρας διαφυγής», της γνωστής «National Escape Clause (NEC)», που ήδη ισχύει για τις αμυντικές δαπάνες μετά την αναθεώρηση των δημοσιονομικών κανόνων δηλαδή του Συμφώνου Σταθερότητας της ΕΕ, τον Απρίλιο του 2024.

Η «εθνική ρήτρα διαφυγής» έχει εγκριθεί από τη Κομισιόν για 17 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, στα πλαίσια της πρωτοβουλίας «Readiness 2030» και του σχεδίου «ReArm Europe» για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία...

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΑΣΟΚ: Γιατί δεν υπήρχε καμία αναφορά στην τοξικότητα, τον λαϊκισμό και τον αντισυστημισμό

Ακούγοντας τις ομιλίες των ηγετικών στελεχών του ΠΑΣΟΚ κατέληξα ότι δεν είναι τυχαία η κυριαρχία του Ν. Ανδρουλάκη στο ΠΑΣΟΚ. 

Ο ίδιος έκανε ασφαλώς μια ομιλία από τα ίδια, κατακεραυνώνοντας την Κυβέρνηση, σαν να γινόταν μια πρόταση μομφής στη Βουλή και δεν υπήρχε το ιδεολογικό, πολιτικό, στρατηγικό βάθος που αντιστοιχεί σε ομιλία Συνεδρίου.
Ωστόσο, και οι άλλοι «πρωτοκλασάτοι» δεν παρουσίασαν κάποια ολοκληρωμένη πλατφόρμα με απαντήσεις για το πώς θα ξεκολλήσουν οι βελόνες. 

Εν ολίγοις το πρόβλημα φαίνεται πιο βαθύ, πιο σοβαρό για το ΠΑΣΟΚ που μπορεί οι φυλές του να ενώθηκαν μόνο στο ότι είναι αντιδεξιοί και θα αφήσουν ακυβέρνητη τη χώρα ό,τι και να γίνει, αλλά απουσίαζαν οι προτάσεις θετικής προοπτικής.

Έτσι, πολύ σύντομα θα βρεθούν μπροστά στα ίδια προβλήματα, όταν το ζητούμενο δεν θα είναι «να τα βρουν», αλλά να πείσουν τους πολίτες να εκφράσουν θετικές προτάσεις. 

Η αντικυβερνητική- αντιδεξιά ρητορική έχει όρια, δεν αρκεί για να δημιουργήσει ισχυρή δυναμική εξουσίας.

Υπάρχει και ένα άλλο σημείο όμως που έλειπε. 

Δεν υπήρχε καμία αναφορά στην τοξικότητα, το λαϊκισμό και τον αντισυστημισμό μερίδας της Αντιπολίτευσης, ενώ η δημοσκοπική διαφορά π.χ. ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ και ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ δεν είναι δα και τόσο μεγάλη και ενώ τα κόμματα Τσίπρα και Καρυστιανού έρχονται.

Γιατί άραγε; 

Δεν φοβούνται την πιθανή απειλή από αυτούς αν κυριαρχήσει ένα τυφλό αντινεοδημοκρατικό κλίμα στο οποίο θα συμβάλουν και οι ίδιοι; 

Έχει αλλάξει τόσο πολύ το ΠΑΣΟΚ από την εποχή που πρωτοστατούσε στη μάχη ενάντια στον λαϊκισμό; 

Έχει άγνοια κινδύνου ή έχει την ψευδαίσθηση ότι θα εκπροσωπήσει και τέτοιες δυνάμεις; 

Ας προσέξουν...

Συνέδριο ΠΑΣΟΚ στα… μέτρα Μητσοτάκη!

Εντάξει, πολιτική πρόταση ικανή να μετακινήσει τη βελόνα δεν παρήχθη, αλλά τουλάχιστον η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ πάσχισε να προσφέρει ψυχαναλυτική θεραπεία στο σοσιαλιστικό κοινό. 

Στην ολυμπιακή εγκατάσταση του Φαληρικού όρμου, αντάμωσαν οι γενιές του ΠΑΣΟΚ κι από κοινού εκτόνωσαν πυκνό αντι-μητσοτακικό αίσθημα. Χρειάζεται κι η παράταξη την εκτόνωση της. Την βοηθά; Καθόλου.
Θεωρήθηκε ευεργετικό να βροντοφωνάξει ο σύντροφος, από το βήμα του συνεδρίου, την ιδέα με την οποία είναι πεισμένος ότι θα ρίξει τον Μητσοτάκη. Άλλο, εάν αντίστοιχες γραφικότητες, σε προηγούμενα συνέδρια του ΣΥΡΙΖΑ ψυχαγώγησαν την κοινωνία, κι όμως μάθημα στο ΠΑΣΟΚ δεν έγιναν…

Το συνέδριο δεν προκάλεσε πολιτικό-σεισμό. 

Πιθανότατα δεν υπήρχε καν η πρόθεση. Επαναλήφθηκαν  οι διαπιστώσεις περί των Μητσοτακικών ολισθημάτων στις οποίες συγκλίνει, συστηματικά με ταυτόσημη μανιέρα, η αριστερο-δεξιά Αντιπολίτευση. Και ξεσήκωσε φυσικά ενθουσιασμό η ανάγκη της πολιτικής αλλαγής, ασχέτως εάν αφήνεται στον…αυτόματο. Η εκδοχή του ευυπόληπτου πολιτικού σεναρίου θέλει τη συσσωρευμένη λαϊκή αγανάκτηση να κινητοποιεί τον ξεχασμένο στο καναπέ του ψηφοφόρο. Αλλά κυρίως, εκείνον που κάποτε ύψωνε στα ουράνια τον Αντρέα Παπανδρέου να επιστρέφει στα πάτρια. Απλοϊκά λόγια, ανίκανα να ενεργοποιήσουν ακόμη και το θυμικό του πιο λογικού ΠΑΣΟΚικού κοινού.

Εάν κάτι έπρεπε να εξυπηρετήσει το Συνέδριο ήταν να ενώσει κατά κάποιο τρόπο τις διαφορετικές προσεγγίσεις σε μία. Δούκας και Γερουλάνος, που...

Το ΠΑΣΟΚ αυτοπαγιδεύτηκε και θα το πληρώσει

Τo ΠΑΣΟΚ εγκλωβίστηκε μόνο του με αφορμή την απάντηση σε ένα ερώτημα που κανένας δεν του είχε βάλει. 

Ξαφνικά ο Ν. Ανδρουλάκης στην Δ.Ε.Θ θεώρησε ότι πρέπει να ξεκαθαρίσει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θα κυβερνήσει ποτέ με την Ν.Δ.

Αυτό ήταν. 

Από την μια ο Χ. Δούκας άρχισε να ζητάει αυτό να αποτελέσει και ψήφισμα του Συνεδρίου αλλά από την άλλη προέκυπτε εύλογο το ερώτημα: ΟΚ και τότε με ποιους θα κυβερνήσεις;

Με τον ΣΥΡΙΖΑ του 4%-5%, τη ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ του 1%-1.2% που αποσυντίθεται πια ή με τον Α. Τσίπρα που θα φτιάξει κόμμα εξαφανίζοντας τα δύο προηγούμενα κόμματα και ασφαλώς θα θέλει να είναι ο ηγέτης της στρατιάς των ηττημένων;

Παγιδεύτηκε το ΠΑΣΟΚ και συζητάει άνευ αντικειμένου, αφού Κυβέρνηση δεν σχηματίζεται χωρίς το πρώτο κόμμα και αυτήν τη στιγμή Ν.Δ. προηγείται στην εκτίμηση ψήφου 16%-18%.

Παγιδεύτηκε και ολοκλήρωσε ένα Συνέδριο στο οποίο δεν συζήτησε κανένα θέμα φυσιογνωμίας, χαρακτήρα, κατευθύνσεων, έδειξε αδυναμία να «ανοίξει τα φτερά του», ενώ η Ν.Δ. φαίνεται να εισπράτει το 11%-12% των δυνάμεων των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, που κατά 20% θεωρεί καταλληλότερο για Πρωθυπουργό τον Κ. Μητσοτάκη. Στην γωνία δε περιμένουν και οι Τσίπρας, Καρυστιανού...

Αναβιώνει η κρίση του 1973, διαψεύδοντας την απεξάρτηση από το πετρέλαιο

Η ιστορία της παγκόσμιας οικονομίας συχνά μοιάζει με επιφάνεια στην οποία κάθε τόσο επανεμφανίζονται τα ίδια σημάδια, με διαφορετικές επιστρώσεις πολιτικής και τεχνολογίας. Σήμερα, εν μέσω του πολέμου στο Ιράν, αποκαλύπτεται ότι η παγκόσμια αγορά βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα παράδοξο. Ότι ενώ είμαστε πιο «πράσινοι» και ενεργειακά πιο αποδοτικοί από ποτέ άλλοτε, ο φόβος μιας κρίσης ανάλογης με εκείνη του 1973 παραμένει ανησυχητικά ζωντανός.

Η ψευδαίσθηση της απεξάρτησης από το πετρέλαιο

Η αλήθεια είναι ότι οι μεγάλες οικονομίες έχουν σημειώσει εντυπωσιακή πρόοδο, στον τομέα της απεξάρτησης από το πετρέλαιο. Η «ένταση πετρελαίου» (oil intensity), δηλαδή το κόστος του πετρελαίου που απαιτείται για την παραγωγή μιας μονάδας Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ) έχει μειωθεί κατά σχεδόν 60% από τη δεκαετία του 1970 στις χώρες του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ). Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα της αμερικανικής οικονομίας, όπως απεικονίζεται στο ακόλουθο γράφημα της JPMorgan και του Energy Institute...

WSJ: Οι ΗΠΑ ετοιμάζονται για μακρά χερσαία επιχείρηση με 17.000 στρατιώτες - Οι Χούθι απειλούν με νέες επιθέσεις

Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή κλιμακώνεται, με τους Φρουρούς της Επανάστασης να απειλούν πανεπιστήμια σε ΗΠΑ και Ισραήλ και τους Χούθι να εκτοξεύουν πυραύλους κατά της ισραηλινής επικράτειας και να απειλούν για νέες επιθέσεις.

Την ίδια ώρα, οι ΗΠΑ ενισχύουν τη στρατιωτική τους παρουσία, ενώ, σύμφωνα με τα αμερικανικά ΜΜΕ, το Πεντάγωνο προετοιμάζεται για εβδομάδες χερσαίων επιχειρήσεων με την ανάπτυξη 17.000 στρατιωτών. Επιθέσεις του Ιράν με drones και πυραύλους σε Ιράκ, Σ. Αραβία, ΗΑΕ και Κουβέιτ.

Οι αντάρτες Χούθι της Υεμένης, που στηρίζονται από την Τεχεράνη, εισέρχονται ενεργά στη σύγκρουση, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για εκτόξευση πυραύλων προς το Ισραήλ. Δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν τις επιθέσεις, συνδέοντάς τες με τη συνέχιση των επιχειρήσεων κατά της Χαμάς. Παράλληλα, το Ιράν φέρεται να στοχοποίησε αμερικανικό πολεμικό πλοίο σε λιμάνι του Ομάν...

Πρόωρες εκλογές; Όχι ευχαριστώ! Το παράδειγμα της Δανίας

Τον τελευταίο καιρό ακούω διάφορες «βαθυστόχαστες» αναλύσεις και δήθεν ακλόνητα «επιχειρήματα» περί κάποιας «μοναδικής συγκυρίας» για προκήρυξη πρόωρων εκλογών στην Ελλάδα. 

Το παράδειγμα της Δανίας αποδεικνύει ότι όταν οι αβεβαιότητες έχουν εξελιχθεί σε κανονικότητα, τα πειράματα οδηγούν σε ακόμη μεγαλύτερες αβεβαιότητες. Με κίνδυνο να χαθεί κρίσιμος για μια χώρα χρόνος σταθερότητας…
Βέβαια, οι πρόωρες εκλογές στη Δανία και το εκλογικό αποτέλεσμα πέρασαν εντελώς κάτω από τα ραντάρ. Όπως και η κυβερνητική κρίση στη Γροιλανδία. 

Για άλλη μια φορά αποδείχθηκε πως χωρίς ισχυρή κυβέρνηση και με κατακερματισμένο το πολιτικό σκηνικό, τα πράγματα μπορούν να γίνουν ακόμη χειρότερα. Και πως σε περιόδους μεγάλων κρίσεων οι πρόωρες εκλογές καταλήγουν σε μπούμερανγκ.
Η πρωθυπουργός της Δανίας, Μέτε Φρεντέρικσεν, επικεφαλής κυβέρνησης συνεργασίας, είχε τη φαεινή ιδέα – εν μέσω πολέμου και ενώ το ζήτημα της Γροιλανδίας παραμένει άλυτο, αν και εν υπνώσει λόγω λοιπών πολεμικών γεγονότων – να προκηρύξει πρόωρες εκλογές, οι οποίες έγιναν στις 24 Μαρτίου.

Η μεγαλύτερη ήττα από το 1903!

Στο κοινοβούλιο εισήλθαν και πάλι 12 κόμματα, κανένα από τα δύο βασικά...

Το ΠΑΣΟΚ φοβάται να κοιτάξει τον εαυτό του στον καθρέπτη

Το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ ολοκληρώθηκε και αξίζει να δούμε βασικούς δείκτες που σκιαγραφούν την κατάστασή του και θα έπρεπε να απασχολήσει τη συζήτηση: Ανεβοκατεβαίνει δημοσκοπικά μεταξύ 13%-14% και απέχει αυτή τη στιγμή 16%-18% από τη Ν.Δ.
Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν, ένα κόμμα ιστορικό είναι ένα μικρό κόμμα και βρίσκεται μόλις λίγο πάνω από το ποσοστό των Ευρωεκλογών. Κι όμως, τον Νοέμβριο του 2024 αμέσως μετά την επανεκλογή του Ν. Ανδρουλάκη εμφάνιζε κατά μέσο όρο όλων των τότε δημοσκοπήσεων, ποσοστό 18,9%. Έχει χάσει δηλαδή σε λιγότερο από ενάμιση χρόνο περίπου πέντε μονάδες.

Όσον αφορά δε τον στόχο για πρωτιά στις εκλογές, φαίνεται να πείθεται για αυτόν το 3.3% της κοινής γνώμης και περίπου ο ένας στους τρεις ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ (έρευνα OPINIONPOLL για το ACTION 24, Μάρτιος 2026).

Ταυτόχρονα το 60,3% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ διαφωνούν με την αντιπολιτευτική πολιτική του (έρευνα OPINION POLL για το DNews, Ιανουάριος 2026)...

ΠΑΣΟΚ σε φάση παλιμπαιδισμού

Γράφω σήμερα για το ΠΑΣΟΚ ελλείψει άλλου θέματος. Στο Συνέδριο του το Κίνημα θα επιβεβαιώσει πως 52 χρόνια από την ίδρυσή του επιστρέφει στην παιδική του ηλικία με τις γνωστές παιδικές ασθένειες. Προς αυτό το ταξίδι στο παρελθόν το οδηγούν τα μειράκια της ηγεσίας του και τα ακολουθούν αμήχανοι και οι γέροντες.
Τηρουμένων των ιστορικών αναλογιών το ΠΑΣΟΚ σήμερα βρίσκεται κάπου μεταξύ 1975 και 1976, τότε που βολόδερνε να ξεπεράσει την Ένωση Κέντρου και το σοκ του 13%. 

Τότε κραύγαζε για την έξοδο από την ΕΟΚ και το ΝΑΤΟ, σήμερα αμήχανο παρακολουθεί την αναβάθμιση της διεθνούς θέσης της πατρίδας μας. Και στην περίπτωση των Πάτριοτ της Σαουδικής Αραβίας, θυμήθηκε τον παλιό καλό του εαυτό. 

Αν τότε η καλπάζουσα πορεία του ήταν ορατή δια γυμνού οφθαλμού, αυτό σήμερα είναι προς κατάκτηση. Η Ριζοσπαστική Αριστερά παραπαίει, χωρίς να φαίνεται στον ορίζοντα η δυνατότητα ανάταξής της, καθώς το κόμμα του Α. Τσίπρα δεν φέρει καμιά δυναμική. Υπό αυτές τις συνθήκες μπορεί και να μην ιδρυθεί.

Συνεπώς, από τα αριστερά του το ΠΑΣΟΚ δεν διατρέχει κίνδυνο να δει τις δυνάμεις του να αφαιμάσσονται. 

Το πρόβλημα ενδεχομένως να προκύψει από την εμφάνιση του κόμματος Καρυστιανού. 

Μπορεί οι δύο πολιτικοί χώροι να είναι θεωρητικά διακριτοί, όμως:...

Δεν το λες και δυναμικό come back

Δεν ευνοεί τον Α. Τσίπρα η κατάσταση. Ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο σαν ο Πολιτικός που θα ανατρέψει τα πάντα στους συσχετισμούς και θα κοιτάξει στα ίσα τον Κ. Μητσοτάκη.
Ωστόσο η πορεία από τότε δεν δείχνει κάποια δυναμική. 

Η δυνητική ψήφος του ( πολύ και αρκετά πιθανό να ψηφίσουν ένα νέο κόμμα Τσίπρα) τον Δεκέμβριο βρισκόταν στο 17.1% και τον Μάρτιο στο 14.8%, με το πολύ πιθανό να κινείται εκεί στο 7%-8%.

Το rebranding δεν φαίνεται να πέτυχε και τίποτα, ο χώρος του Κέντρου έμεινε ασυγκίνητος, ενώ η επικοινωνιακή καταιγίδα με αφορμή το βιβλίο του έφερε σαν αποτέλεσμα τη μείωση της δυνητικής ψήφου.
Τώρα δείχνει να καθυστερεί και αυτό να δημιουργεί ερωτήματα και αναστολές, να περιμένει την πορεία του « κόμματος Καρυστιανού», ίσως και τις διεργασίες στο ΠΑΣΟΚ, αλλά υπάρχει ασάφεια γύρω από τα περίφημα νέα πρόσωπα που θα εμφάνιζε, και το νέο κόμμα που θα είχε νέο αφήγημα.

Έτσι από ανατροπέας των συσχετισμών, δείχνει να πρέπει να δώσει μάχη με άλλους δύο για τη δεύτερη θέση και μάλιστα με μικρό διψήφιο. Δεν το λες και δυναμικό come back...

Το διαχρονικό μήνυμα της 25ης Μαρτίου

Η 25η Μαρτίου 1821 δεν είναι μια απλή επέτειος μνήμης· είναι σταθερό σημείο αναφοράς για το ποιοι είμαστε, πώς φτάσαμε ως εδώ και ποια πορεία οφείλουμε να χαράξουμε. 

Συμπυκνώνει την απόφαση ενός λαού να υπάρξει ελεύθερος ή να απαξιωθεί, αλλά και τη βαθιά συνείδηση ότι η ελευθερία δεν χαρίζεται· κατακτάται, συντηρείται και ολοκληρώνεται καθημερινά.
Η Επανάσταση του 1821 γεννήθηκε σε ένα περιβάλλον σκληρής δουλείας, αλλά και πνευματικής αφύπνισης. Η παιδεία, η γλώσσα, η μνήμη της ιστορίας και της πίστης κράτησαν ζωντανό το φρόνημα του Γένους. 

Ο Νεοελληνικός Διαφωτισμός, με κορυφαίους εκφραστές όπως ο Ρήγας Φεραίος και ο Κοραής, μετέτρεψε τον πόθο σε συνειδητό πολιτικό και ηθικό αίτημα: «η παιδεία θα φέρει ελευθερία». 

Δεν επρόκειτο απλώς για εξέγερση κατά ενός δυνάστη, αλλά για συνολικό πρόταγμα εθνικής αυτοδιάθεσης, λαϊκής κυριαρχίας και σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Οι αρχές και οι αξίες που αναδείχθηκαν τότε αποτελούν τον σταθερό πυρήνα του Ελληνισμού: ελευθερία, αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη, αλληλεγγύη, πίστη στον άνθρωπο και στις δυνάμεις του. 

Οι θυσίες στο Μεσολόγγι, στο Ζάλογγο, στα Ψαρά, στη Χίο και αλλού δεν είχαν μόνο στρατιωτική σημασία· οικοδόμησαν ένα ηθικό μέτρο, όπου η ελευθερία τίθεται πάνω από την ίδια τη ζωή. Οι άγνωστοι και επώνυμοι αγωνιστές, οι γυναίκες και τα παιδιά που θυσιάστηκαν, απέδειξαν ότι ένας λαός, όταν συνειδητοποιήσει τα ιδανικά του, μπορεί να υπερβεί φόβους, στερήσεις και βεβαιότητες...

«Αγανακτισμένοι» στο Σύνταγμα, «αγανακτισμένοι» και στη Λάρισα

Υπάρχουν σε όλες τις κοινωνίες οι μονίμως θυμωμένοι. Αυτοί που μαλώνουν με όλους και πρώτα - πρώτα με τον εαυτό τους. Είναι μια χωριστή κατηγορία, με πολλαπλές πολιτικές εκφράσεις. 

Συνήθως όλοι αυτοί στις εκλογές κάθονται στο σπίτι τους. 

Στην Ελλάδα μας προέκυψαν οι αγανακτισμένοι κατά του πρώτου μνημονίου καθώς είδαν τα εισοδήματά τους να μειώνονται και τη ζωή τους να γίνεται πιο δύσκολη. Η αγανάκτησή τους ήταν αυθόρμητη, γι αυτό και δεν έβαλα εισαγωγικά.
Πολύ γρήγορα όμως επέπεσαν επάνω τους οι καθοδηγητές σύμπασας της Αριστεράς και οι Χρυσαυγίτες, καθώς τα δύο άκρα δεν μπορούσαν να μην εκμεταλλευτούν πολιτικά ένα τόσο μεγάλο πλήθος. 

Έκτοτε η «αγανάκτηση» έγινε ένα εμπόρευμα που διακινούν οι επιτήδειοι σε κάθε περίπτωση. Έτσι εμφανίστηκαν οι επαγγελματίες «αγανακτισμένοι» που περιφέρουν την πραμάτεια τους όπου υπάρχει πόνος, πρόσφορος για πολιτική εκμετάλλευση.

Φυσικά η τραγωδία στο Μάτι με τους 106 νεκρούς δεν άγγιξε τους «αγανακτισμένους» διότι συνέβη με κυβέρνηση της Αριστεράς...

Η παλιά Ελλάδα ζει...

Τα όσα ανώμαλα διαδραματίζονται στη δίκη των Τεμπών, είναι πρωτοφανή.
Διότι δεν συνέβησαν σε ακόμη σοβαρότερες ή με περισσότερα θύματα δίκες, όπως ήταν η δίκη της χούντας, οι δίκες των βασανιστών, η δίκη της εταιρείας δολοφόνων, η δίκη της 17Ν, η δίκη για το Μάτι, οι δίκες της Χρυσής Αυγής κ.ο.κ.

Οι οποίες μάλιστα διεξήχθησαν σε μικρότερες αίθουσες, με λιγότερα τεχνικά μέσα και μικρότερη προετοιμασία και δεν δημιουργήθηκε κανένα πρόβλημα «συνωστισμού». 

Τι λοιπόν το διαφορετικό συνέβη εδώ; 

Η απάντηση είναι προφανής: Για πρώτη φορά έχει οργανωθεί ένα διακομματικό μέτωπο αμφισβήτησης της Δικαιοσύνης. Ως ειδική έκφραση ενός ευρύτερου μετώπου αμφισβήτησης των δημοκρατικών θεσμών. 

Στο οποίο μετέχουν όλες οι εκδοχές της αριστεράς και της ακροδεξιάς, σε σημείο ώστε να θυμίζει εποχή διχασμού. 

Όταν συνασπίστηκε μία αλλόκοτη και ανομοιογενής «Ηνωμένη Αντιπολίτευσις» κατά του Βενιζέλου με όλα τα φρούτα της εποχής: Από το πρωτοφασιστικό ρεύμα των «Επίστρατων» του Μεταξά, μέχρι τα υπολείμματα του παλαιοκομματισμού του Τρικουπικού και Δηλιγιαννικού κόμματος. 

Οι οποίοι, χωρίς τίποτε κοινό μεταξύ τους και χωρίς κανένα πρόγραμμα, εκτός από το κοινό πάθος τους να αποτρέψουν τον εκσυγχρονισμό της χώρας και να την κρατήσουν καθηλωμένη στα φαντάσματα της παλιάς Ελλάδας, ενεργούσαν υπό την τύφλωση του μηδενικού αθροίσματος, με όρους δολιοφθοράς... 

Δημοσκόπηση Interview: Στο 34,4% η ΝΔ, χαμηλές πτήσεις για τα κόμματα Τσίπρα και Καρυστιανού

Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, η ενίσχυση της ΝΔ θα μπορούσε να συνδέεται και με τη διεθνή αστάθεια, καθώς η ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή φαίνεται να ενισχύει τη συσπείρωση γύρω από την κυβέρνηση
Σταθερό προβάδισμα για τη ΝΔ, μικρές μετατοπίσεις στα χαμηλότερα ποσοστά και έντονο «γκρίζο» στους αναποφάσιστους καταγράφει η δημοσκόπηση της Interview για το politic.gr, που δημοσιεύεται σήμερα Δευτέρα (23.3.26).
Όπως προκύπτει από τη δημοσκόπηση της Interview, η ΝΔ είναι τον Μάρτιο ενισχυμένη σε σχέση με τον Φεβρουάριο (από 26,4% στο 28,7%), διευρύνοντας το προβάδισμά της από το δεύτερο ΠΑΣΟΚ το οποίο ωστόσο καταγράφει και αυτό ανοδική πορεία σε σύγκριση με την προηγούμενη μέτρηση (από 12% στο 13,9%).
Η ενίσχυση της ΝΔ θα μπορούσε να συνδέεται και με τη διεθνή αστάθεια, καθώς η ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή φαίνεται να ενισχύει τη συσπείρωση γύρω από την κυβέρνηση και την επιλογή «ασφάλειας». Αντίστοιχα, η άνοδος του ΠΑΣΟΚ φαίνεται να αποδίδεται και στην πρόσφατη εσωκομματική διαδικασία, η οποία λειτούργησε συσπειρωτικά για τη βάση του...

Κυρ. Μητσοτάκης: Η ΕΕ να είναι έτοιμη και με σχέδιο σε περίπτωση που δεχθεί επίθεση ευρωπαϊκό έδαφος

«Η αλληλεγγύη που επέδειξε η Ελλάδα και άλλα κράτη- μέλη της ΕΕ προς την Κύπρο απέδειξε ότι η Ευρώπη μπορεί να είναι ενωμένη. Πρέπει, όμως, να είναι και έτοιμη - να έχουμε έναν σαφή και εφαρμόσιμο οδικό χάρτη σε περίπτωση που δεχτεί επίθεση ευρωπαϊκό έδαφος», ανέφερε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην καθιερωμένη εβδομαδιαία ανάρτηση-ανασκόπηση της εβδομάδας, ενώ αναφέρθηκε και στην ενεργειακή κρίση.
«Στη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες, συζητήσαμε όλο το φάσμα των επιπτώσεων της κρίσης, στις τιμές της ενέργειας, στους καταναλωτές και στις επιχειρήσεις, αλλά και στο μεταναστευτικό.
Απαιτούνται στοχευμένες εθνικές παρεμβάσεις. Την ίδια στιγμή, η Ευρώπη οφείλει να διαθέτει μια συγκεκριμένη εργαλειοθήκη»...

Κλείστε τις ρωγμές στο συγκεκαλυμμένο φασισμό

Η φωτογραφία από το δικαστικό Μέγαρο Λάρισας, στην οποία εικονίζονται οι κυρίες Κωνσταντοπούλου, Καρυστιανού και Γρατσία σε διάταξη μάχης και πλάι, πλάι επιβεβαιώνει το ρητό: «μια εικόνα, χίλιες λέξεις». 

Τρεις γυναίκες με πολιτικό ρόλο, λόγο, φιλοδοξίες και επιδιώξεις που συγκλίνουν στο μείζον, μεθοδικά προσπαθούν, να μετατρέψουν τη δίκη που αρχίζει, σε θέαμα αυστηρά κατάλληλο για συνωμοσιολόγους, αντισυστημικούς, λάτρεις κάθε είδους ολοκληρωτισμού που ορέγονται δικαιοσύνη την οποία θα επιβάλει ο λαός.
Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου, βιώνει εδώ και μήνες την απώλεια των ποσοστών που της πρόσφεραν οι θεωρίες για τα ξυλόλια, η «υιοθεσία» αρχικά της Μ. Καρυστιανού και μετά του Πάνου Ρούτσι.

Το δυστύχημα στα Τέμπη, έγινε η ατμομηχανή»  για την Πλεύση Ελευθερίας. 

Οι δημοσκοπικές κορυφές της ταυτίστηκαν με την κοινωνική και πολιτική ένταση, που προκαλούσαν ειδικοί και κοράκια. Η ισχύς της κ. Κωνσταντοπούλου απογειώθηκε σύροντας στη γραμμή του ξυλολίου, του μπαζώματος και των θεωριών συνωμοσίας, ως και το ΠΑΣΟΚ.   

Η δε Μαρία Καρυστιανού δικαίωσε όσους πρώιμα ανίχνευαν άλλες προθέσεις πίσω από το δηλωμένο αγώνα της. Ο ναρκισσισμός, οι φιλοδοξίες, οι υποσχέσεις και ποιος ξέρει τι άλλο, την παρέσυραν να πιστέψει ότι το όριο της είναι ο ουρανός της εξουσίας. Παραμονές της δίκης, δηλώνει ότι...

Γιατί το Ιράν θέλει να καταστρέψει το Ισραήλ;

Για να μην υπάρχουν αμφιβολίες, η αιτία του πολέμου στο Ιράν είναι το πυρηνικό του πρόγραμμα. 

Αν δεν ήθελε να κατασκευάσει πυρηνικές κεφαλές για να τις χρησιμοποιήσει κατά του Ισραήλ, θα ήταν ακόμα ένα θεοκρατικό-αυταρχικό καθεστώς δίπλα σε τόσα άλλα, ενσωματωμένο στην παγκόσμια οικονομία. Οπότε ανακύπτει το ερώτημα του τίτλου του άρθρου.
Ο χάρτης δείχνει πως μεταξύ Ιράν και Ισραήλ παρεμβάλλονται άλλα τέσσερα κράτη -Ιράκ, Ιορδανία, Συρία, Λίβανος. Άρα συνοριακές διαφορές, που είναι οι συνήθεις αιτίες των συρράξεων, δεν υπάρχουν στην προκειμένη περίπτωση. Ούτε η Ιστορία χωρίζει τα δύο κράτη. Μέχρι το 1979 είχαν άριστες σχέσεις. Αλλά και στη συνέχεια, παρά τον φανατικό αντισημιτισμό των αγιατολάδων, το Ισραήλ σε μια συγκεκριμένη φάση του πολέμου Ιράκ-Ιράν βοήθησε το Ιράν, όταν συμμετείχε στο παρασκήνιο στην αμερικανικής εμπνεύσεως υπόθεση Ιράνγκεϊτ, που συνοψίζεται στο «όπλα στο Ιράν-ρήματα στους Κόντρας (1986).

Τι συνέβη και ξαφνικά το ιρανικό ιερατείο έθεσε ως στόχο του να εξαφανίσει το Ισραήλ από τον χάρτη; ...

Από τους Patriot ως την Ισπανία και τα Στενά του Ορμούζ, η βλακεία είναι ανίκητη!

Την ώρα που ο άγριος και με άγνωστη κατάληξη πόλεμος στη Μέση Ανατολή μαίνεται, στον μικρόκοσμο της Ελλάδας – πάντα με ευθύνη της πιο ανεύθυνης αντιπολίτευσης – συζητούνται δύο θέματα: 

Η κατάρριψη από την Ελληνική Δύναμη Σαουδικής Αραβίας δύο ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων και 

τα μέτρα που λαμβάνουν άλλες ευρωπαϊκές χώρες κατά της ακρίβειας στην ενέργεια. 

Για άλλη μια φορά περίσσεψαν τα ψέματα…

Σύμφωνα με ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και λοιπούς, η αντίδραση της ελληνικής πυροβολαρχίας κατευθυνόμενων βλημάτων Patriot, που υπάρχει εκεί βάσει ψηφισμένης στη Βουλή διακρατικής συμφωνίας (του 2021) και η κατάρριψη δύο πυραύλων του Ιράν δεν αποτελεί αμυντική ενέργεια, αλλά εμπλέκει τη χώρα μας στον πόλεμο. Και ότι η Ελληνική Δύναμη Σαουδικής Αραβίας δεν βρίσκεται εκεί για την άμυνα της συγκεκριμένης χώρας, αλλά για την προστασία των εγκαταστάσεων της Aramco, δηλαδή των… πετρελαιάδων καπιταλιστών.

Όταν μάλιστα τους λες ότι το 2024 ψήφισαν την Συμφωνία Αμυντικής Συνεργασίας με την Σαουδική Αραβία, απαντούν πως στη συμφωνία αυτή δεν υπήρχε πουθενά η… λέξη Patriot – λες και οι Patriot δεν ήταν ήδη εκεί ακριβώς με σκοπό την άμυνα!

Επιπλέον, επιτέθηκαν και στον υπουργό Νίκο Δένδια, διότι, όπως λένε, «καμάρωσε» για την επιτυχή ελληνική αντίδραση – λες και δεν είναι σημαντικό η χώρα μας να αποδεικνύει σε διεθνές επίπεδο και μάλιστα εν μέσω πολεμικής κρίσης το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεών της και να προβαίνει σε επιτυχημένες στρατιωτικές δράσεις που προστατεύουν την ενεργειακή ασφάλεια σε διεθνές επίπεδο.

Λες και αυτοί οι ιρανικοί πύραυλοι δεν θα σκότωναν ανθρώπους, λες...

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Τα κρίσιμα διλήμματα του Ντόναλντ Τραμπ

Τα χειρότερα σενάρια και προβλέψεις από όταν ξεκινούσε η επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν πριν από 21 ημέρες φαίνεται να βγαίνουν αληθινά, καθώς ο πόλεμος αυτός εξελίσσεται σε πόλεμο φθοράς, έχει διευρυνθεί σε ολόκληρη την περιοχή και απειλεί πλέον όχι απλώς τη μεταφορά ενέργειας αλλά και τις ίδιες τις υποδομές παραγωγής ενέργειας, τόσο στο Ιράν όσο και στον Κόλπο, οδηγώντας σε ένα εφιαλτικό σενάριο χωρίς τέλος.

Το Ιράν έχει επιδείξει μια εντυπωσιακή ανθεκτικότητα αλλά και ευελιξία στη διατήρηση της λειτουργικότητάς του μετά τον αποκεφαλισμό της ηγεσίας και τα πλήγματα σε κρίσιμες, κυρίως στρατιωτικές, υποδομές, και τώρα απειλεί με το μεγαλύτερο όπλο που διαθέτει: τη ναρκοθέτηση των Στενών του Ορμούζ, αλλά και την ανταπόδοση των επιθέσεων που δέχεται με πλήγματα σε μερικές από τις μεγαλύτερες στον κόσμο υποδομές εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου, απειλώντας να «πάρει μαζί του» στην καταστροφή και όλες τις χώρες του Κόλπου, βυθίζοντας συγχρόνως και τις παγκόσμιες οικονομίες. Την Παρασκευή, το Ιράν απείλησε με την επιστράτευση ενός ακόμη όπλου, εκείνου της τρομοκρατίας, προαναγγέλλοντας επιθέσεις σε όλο τον κόσμο, σε τουριστικά θέρετρα και υποδομές...

Το «παράθυρο» από την Ευρώπη για νέα μέτρα και το μεταναστευτικό σε πρώτο πλάνο

Το έναυσμα που η κυβέρνηση ανέμενε από τις Βρυξέλλες για να περάσει στην επόμενη φάση της ενεργοποίησης του σχεδίου για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων σε οικονομικό επίπεδο, που προκαλεί ο πόλεμος στο Ιράν, δόθηκε με την χρήση του όρου «ευελιξία», που συνοδεύει τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής.

Το στίγμα έδωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στις δηλώσεις του αμέσως μετά την ολοκλήρωση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, λέγοντας ότι «είναι κοινός τόπος ότι όσο περισσότερο συνεχίζονται οι συγκρούσεις, τόσο πιο αρνητικές θα είναι οι επιπτώσεις για την παγκόσμια, για την ευρωπαϊκή, κατά συνέπεια και για την ελληνική οικονομία», αναφερόμενος στα συμπεράσματα της συνεδρίασης που κατά τον πρωθυπουργό ανοίγουν την πόρτα «για περισσότερη ευελιξία στη λήψη μέτρων, εθνικών αλλά και ευρωπαϊκών, για την αντιμετώπιση αυτής της έκτακτης κρίσης»...

Από το Grexit στο Grecovery: Τι βλέπει η ΕΚΤ για την Ελλάδα

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, σε εκτενή ανάρτηση με τίτλο «From Grexit to Grecovery», σκιαγραφεί την ελληνική οικονομία ως ένα σπάνιο παράδειγμα όπου συνυπάρχουν «μία από τις χειρότερες ιστορίες κρίσης» και «μία από τις πιο εντυπωσιακές ιστορίες ανάκαμψης» στη σύγχρονη Ευρώπη.
Η ανάλυση των οικονομολόγων της ΕΚΤ αποτιμά τη διαδρομή από το 2010 έως σήμερα, αναδεικνύοντας τόσο τα ουσιαστικά βήματα εξυγίανσης όσο και τα βαρίδια που εξακολουθούν να περιορίζουν τη σύγκλιση του βιοτικού επιπέδου με την υπόλοιπη Ευρωζώνη.

Τράπεζες, NPLs και το νέο χρηματοπιστωτικό τοπίο

Κατά την ΕΚΤ, ο τραπεζικός τομέας αποτελεί ίσως το πιο ορατό πεδίο προόδου. Μετά τις τεράστιες ζημιές από το ελληνικό χρέος, την εκτίναξη των μη εξυπηρετούμενων δανείων (NPLs) και τη φυγή καταθέσεων στις αρχές της δεκαετίας του 2010, οι τράπεζες ενισχύθηκαν κεφαλαιακά, καθάρισαν επιθετικά τους ισολογισμούς τους και μπήκαν σε αυστηρότερο εποπτικό πλαίσιο...

Ν. Πλακιάς: Όποιος στη δίκη προσπαθήσει να σπιλώσει την μνήμη των παιδιών μου, θα ισοπεδωθεί

Ο Νίκος Πλακιάς λίγες ώρες πριν ξεκινήσει η δίκη των Τεμπών, διαμηνύει, μέσω ανάρτησής του στα social media, ότι όποιος προσπαθήσει να σπιλώσει την μνήμη των παιδιών του με ψέματα και παραμύθια, «θα ισοπεδωθεί, όποιος και να είναι».
Όσον αφορά τις θεωρίες συνομωσίας που έχουν αναπτυχθεί ενόψει της δίκης της Δευτέρας και διερωτάται: «Δηλαδή όσοι συγγενείς δεν πιστέψαμε στα λαθρεμπορία στα παράνομα φορτία και στα παραμύθια είμαστε γελοίοι;».
Μάλιστα προειδοποιεί ότι η απάντηση αυτή σε ένα ακόμα ανώνυμο λογαριασμό, έχει «πάρα πολλούς παραλήπτες» ενόψει τις δίκης. «Πλέον θα είμαστε πρόσωπο με πρόσωπο και όχι πίσω από τα πληκτρολόγια».

Η ανάρτηση του Νίκου Πλακιά: ...

Live οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή / CBS: Οι ΗΠΑ ετοιμάζονται για χερσαία επέμβαση στο Ιράν - Ανησυχία για το βεληνεκές των ιρανικών πυραύλων στα 4.000 χλμ.

Το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο, επικαλούμενο πηγές, ανέφερε πως ετοιμάζεται χερσαία επέμβαση των Αμερικανών στο Ιράν, με τον Μάικλ Γουόλτς να επιβεβαιώνει πως αυτή η επιλογή «είναι επί τάπητος».

Την ίδια στιγμή, αναχαιτίστηκαν δύο ιρανικοί πύραυλοι πάνω από τη αμερικανοβρετανική βάση «Diego Garcia» στον Ινδικό Ωκεανό, με την Τεχεράνη να επιβεβαιώνει την εκτόξευση των πυραύλων,  εντείνοντας πάντως τις ανησυχίες για το βεληνεκές των ιρανικών πυραύλων, καθώς η απόσταση από το Ιράν είναι περίπου 4.000 χλμ.

Με πυραυλική επίθεση απάντησε το Ιράν τα ξημερώματα του Σαββάτου στο μπαράζ ισραηλινών βομβαρδισμών στην 22η ημέρα του πολέμου.

Στο μεταξύ, τα ξημερώματα του Σαββάτου σημειώθηκε και νέα επίθεση ιρανικών drone κατά αμερικανικής διπλωματικής εγκατάστασης κοντά στο αεροδρόμιο της Βαγδάτη, στο Ιράκ...

Γιατί φοβούνται τη δίκη των Τεμπών;

Η ανακοίνωση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων είναι καταπέλτης κατά της Ζωής Κωνσταντοπούλου και της Μαρίας Καρυστιανού 

για τα όσα πρωτοφανή γίνονται στη Λάρισα. 

Σταματώ μόνον σε ένα σημείο, εκεί όπου η ανακοίνωση μιλά για «τέλεση σοβαρών αυτόφωρων κακουργημάτων και πλημμελημάτων» από τις δύο κυρίες.

Το ερώτημα είναι γιατί δεν εφαρμόζεται ο νόμος από τη στιγμή που τα παραπάνω αδικήματα είναι αδιαμφισβήτητα;

Γιατί υπάρχει αυτή η ιδιότυπη ασυλία; 

Φαίνεται πως η δικαστική Έδρα δεν αντέχει την πίεση που μεθοδικά ασκείται σε βάρος της.
Η στόχευση του γνωστού διδύμου είναι προφανής και είναι πολιτική. 

Αμφότερες θα ήθελαν να μη διεξαχθεί η δίκη για τα Τέμπη τώρα, όπως έχει οριστεί, αλλά να συμπέσει χρονικά με την προεκλογική περίοδο. 

Σημειωτέον πως παρόμοιες δίκες στο εξωτερικό διεξήχθησαν μετά από 7-10 χρόνια, ενώ στην πατρίδα μας μέσα σε μια τριετία από το τραγικό συμβάν.

Γιατί είναι αυτή η στόχευση των δύο κυριών; 

Διότι εν τω μεταξύ θα έχουν έρθει στη δημοσιότητα όλα τα στοιχεία της δικογραφίας που θα αποκαλύπτουν το μέγεθος της εξαπάτησης των πάρα πολλών, από κάποιους ελάχιστους. 

Θα φανεί ο ρόλος και η αποστολή των κομπογιαννιτών - πραγματογνωμόνων που εμφανίστηκαν ξαφνικά από το πουθενά. Και κυρίως θα αναδειχθούν οι ευθύνες του σταθμάρχη και των δύο συναδέλφων του για τους οποίους, επί τρία χρόνια, ουδεμία και ουδείς μιλά. 

Λες και δεν υπήρξαν ποτέ αυτοί οι μοιραίοι άνθρωποι...

Τζέφρι Πάιατ: Το πιο σοβαρό σοκ στην αγορά ενέργειας από το 1973 – Πώς η Ελλάδα πρωταγωνιστεί στην ευρωπαϊκή ενεργειακή σκακιέρα

«Αυτή η κρίση θα ενισχύσει την προσέγγιση “όλα τα διαθέσιμα εργαλεία”, που έχει υιοθετήσει η Ελλάδα», 

τονίζει σε αποκλειστική συνέντευξη στη Ναυτεμπορική 

- Τι λέει για τη συμφωνία με Chevron, τον Κάθετο Διάδρομο και τις προοπτικές που ανοίγονται
Την Ελλάδα ως κομβικό παίκτη στην ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια — σε μια στιγμή που, όπως λέει, ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή προκαλεί το μεγαλύτερο σοκ στις αγορές ενέργειας από το 1973 — περιγράφει ο Τζέφρι Πάιατ.
Με αιχμή τη συμφωνία με τη Chevron, την εκτόξευση των αμερικανικών εξαγωγών LNG και την ανάπτυξη του Κάθετου Διαδρόμου, ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα μιλά για μια «ιστορική ευκαιρία» που επανατοποθετεί τη χώρα στον ενεργειακό χάρτη της Ευρώπης.
Ο Πάιατ, σήμερα Senior Managing Director, Energy and Critical Minerals, McLarty Associates, μίλησε με αφορμή το 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, το οποίο θα διεξαχθεί από τις 22 έως τις 25 Απριλίου 2026, συγκεντρώνοντας προσωπικότητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, όπου θα συζητηθούν οι κρίσιμες εξελίξεις της περιόδου...

ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΡΥΦΗΣ / Κυρ. Μητσοτάκης: Δεν διαπραγματευόμαστε τη διάταξη των αμυντικών μας δυνάμεων - Άνοιξε πόρτα για περισσότερη ευελιξία στις τιμές ενέργειας

Τις ανησυχίες για την ενεργειακή κρίση και τις οικονομικές επιπτώσεις από τις αυξήσεις στις τιμές, εξέφρασε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, σε δηλώσεις του μετά τη Σύνοδο Κορυφής, ενώ υπογράμμισε την ενεργοποίηση της ρήτρας αμυντικής συνδρομής για την Κύπρο και τις επιχειρησιακές δράσεις των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων.

Οι συνέπειες για ενέργεια και τιμές

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στις ανησυχίες που εκφράστηκαν κατά τη Σύνοδο Κορυφής για τις οικονομικές επιπτώσεις από τις αυξανόμενες συγκρούσεις και τη συνεχιζόμενη αβεβαιότητα στην περιοχή. Όπως δήλωσε, όσο συνεχίζονται οι συγκρούσεις, τόσο πιο αρνητικές θα είναι οι συνέπειες για την ενέργεια και τις τιμές των καυσίμων και της ηλεκτρικής ενέργειας.

«Υπήρξε μια διατύπωση που ανοίγει την πόρτα για περισσότερη ευελιξία στην λήψη μέτρων εθνικών και ευρωπαϊκών. Η κυβέρνηση είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις εντός των δημοσιονομικών δυνατοτήτων της», δήλωσε ο πρωθυπουργός, σημειώνοντας ότι δεν είναι ακόμη η ώρα για περισσότερες λεπτομέρειες.

Η αμοιβαία αμυντική συνδρομή και η στήριξη στην Κύπρο

Ο πρωθυπουργός επεσήμανε ακόμα την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και την υποστήριξη που προσέφεραν πολλές χώρες, με πρώτη την Ελλάδα, στην Κύπρο, προσφέροντας αεροναυτική υποστήριξη. Όπως ανέφερε...

Μια φλοτίλα για την Κούβα

Εδώ σας θέλω συντρόφισσες και σύντροφοι. 

Στα δύσκολα, όχι στις κρουαζιέρες στη Μεσόγειο, ντάλα καλοκαίρι. 

Να οργανώσετε την επαναστατική αρμάδα σας και να διασχίσετε τον Ατλαντικό. Άλλωστε, για την ατσαλένια θέληση των κομμουνιστών ο διάπλους ενός ωκεανού δεν είναι τίποτα. 

Να φορτώσετε μπαταρίες, γεννήτριες, καλώδια και τρόφιμα γιατί ο ηρωικός κουβανέζικος λαός, με τη σοσιαλιστική συνείδηση, βρίσκεται βυθισμένος κυριολεκτικά στο σκοτάδι. Και ο νέος πρόεδρος του δε μας τα λέει καλά. Για συμβιβασμένος μου ακούγεται.
Συνεπώς, αφήστε κατά μέρος τις πορείες για το Ιράν και αρχίστε τις προετοιμασίες για να σπάσετε τον ιμπεριαλιστικό αποκλεισμό μιας από τις τελευταίες σοσιαλιστικές νησίδες στον πλανήτη. Η συγκομιδή των ζαχαροκάλαμων έπεται. Αν δεν υπάρχει σοσιαλισμός οι φυτείες με τα ζαχαροκάλαμα θα περάσουν στα χέρια των καπιταλιστών μαζί με τα αυτοκίνητα της δεκαετίας του 1950 που κυκλοφορούν ακόμα στην Κούβα.

Διαβάζω πως οι Κουκουέδες όταν έχασαν τη μάχη των Αθηνών το 1944 τραγουδούσαν, παρηγορώντας εαυτούς και αλλήλους πως «μας πήραν την Αθήνα μόνο για ένα μήνα». Όμως τελικά έχασαν την Αθήνα άπαξ δια παντός, όπως έχασαν και όλο το λεγόμενο Παραπέτασμα. 

Με τον καπιταλισμό δεν πρέπει να παίζει κανείς. Αν ξαναγυρίσει...

Τρία Ιστορικά άρθρα του Δημήτρη Καμπουράκη: - Ο ελληνικός «επεκτατισμός» στα μάτια των Τούρκων - H ελληνική «περικύκλωση» - Πώς διαβάζουν οι Τούρκοι τον χάρτη

Προ πενταετίας είχα γράψει μια σειρά από άρθρα με θέμα τον τρόπο που μας βλέπουν οι Τούρκοι. Ιστορικά, γεωπολιτικά, στρατιωτικά, οικονομικά. 

Τα επαναφέρω, με ελάχιστες μικροαλλαγές και συμπληρώσεις, διότι τα θεωρώ πιο επίκαιρα από ποτέ. 

Ζούμε σε καιρούς που οι ισορροπίες στην περιοχή μας αλλάζουν, που τα σύνορα γίνονται εύθραυστα και εύπλαστα, που οι συμμαχίες αναδιατάσσονται, που οι εμπορικοί και ενεργειακοί δρόμοι επαναχαράσονται. 

Τώρα είναι που πρέπει να γνωρίζουμε περισσότερο από κάθε άλλη φορά, το πως μας βλέπουν οι «απέναντι».

Ακούμε τον Φιντάν ή τους «αναλυτές» των τούρκικων καναλιών να κατηγορούν την Ελλάδα για επεκτατισμό και μένουμε εμβρόντητοι. Δεν θα ‘πρεπε όμως. Όχι διότι εμείς είμαστε ιμπεριαλιστές απέναντι στους Τούρκους δίχως να το έχουμε συνειδητοποιήσει, αυτά είναι αστεία, αλλά διότι δεν επιτρέπεται να έχουμε έναν επικίνδυνο γείτονα και να μην ξέρουμε τον τρόπο που αυτός διαβάζει την ιστορία των σχέσεων μας. Αν δεν γνωρίζεις πως σκέφτεται ο εχθρός σου, δεν είσαι ικανός ούτε να διαπραγματευτείς με αξιώσεις μαζί του, ούτε να τον πολεμήσεις αποτελεσματικά.

Πρώτον, οι Τούρκοι δεν μας θεωρούν ιστορική συνέχεια ούτε της αρχαίας Ελλάδας, ούτε του Βυζαντίου. Μας θεωρούν ένα μικρό κρατίδιο που διαχωρίστηκε με εξωτερική παρέμβαση από την Οθωμανική αυτοκρατορία τους, όχι ως...

Στενά του Ορμούζ: Η παγίδα Τραμπ στους Ευρωπαίους και η αναγκαιότητα κοινής αμυντικής πολιτικής

Να μετατρέψει τον δικό του πόλεμο, τον οποίο αποφάσισε μόνος του και υλοποιεί σε συνεργασία με το Ισραήλ, σε πόλεμο των Ευρωπαίων και όλων των συμμάχων των ΗΠΑ επιχειρεί τώρα ο Ν. Τραμπ, όταν έφτασαν τα δύσκολα και ο «περίπατος» λίγων ημερών δείχνει να εγκλωβίζει τις ΗΠΑ σε μια μεγάλου κόστους και απροσδιόριστου τέλους πολεμική περιπέτεια. 

Και ο ίδιος καταφεύγει στη γνωστή τακτική των απειλών και εκβιασμών, απειλώντας ότι θα εξετάσει την αποχώρηση από το ΝΑΤΟ με δική του απόφαση, χωρίς να ερωτηθεί καν το Κογκρέσο...
Ο Ν. Τραμπ τον περασμένο Ιούνιο, στον πόλεμο των 12 ημερών, είχε αναγγείλει διθυραμβικά το τέλος της πυρηνικής και βαλλιστικής απειλής από το Ιράν. Πριν λίγες ημέρες δήλωνε με έπαρση ότι πια δεν απέμεινε τίποτα άλλο να βομβαρδίσουν στο Ιράν. 

Και τώρα, με τρόπο εκβιαστικό, καλεί τους Ευρωπαίους και τους συμμάχους να εμπλακούν άμεσα στον πόλεμο, αναλαμβάνοντας το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, τονίζοντας υποκριτικά ότι οι ΗΠΑ δεν πλήττονται τόσο από τη διακοπή ροών πετρελαίου και φυσικού αερίου και ότι αυτή είναι υπόθεση που αφορά τους συμμάχους. 

Και αυτός ο χειρισμός του Προέδρου Τραμπ αναδεικνύει το διευρυνόμενο χάσμα στις Διατλαντικές σχέσεις...

Ισραήλ: Ο μόνος σταθερός παράγοντας του πολέμου

Στην εξίσωση του πολέμου στο Ιράν υπάρχουν πολλοί άγνωστοι. 

Πρώτον, δε γνωρίζουμε τις αντοχές της πολεμικής μηχανής του Ιράν. 

Το ότι άντεξε επί 17 μέρες, δε σημαίνει πως θα αντέξει και για ένα μήνα. 

Επίσης δε γνωρίζουμε τις αντοχές του καθεστώτος. Ένα υπαρκτό ενδεχόμενο είναι ο πόλεμος να το τσιμεντώσει, υπάρχει όμως και το ενδεχόμενο να αρχίσουν να εμφανίζονται ρωγμές στο εσωτερικό του. 

Και κάτι εξίσου βασικό: έχουν αναδιαταχθεί οι πόλοι εξουσίας στις δομές του καθεστώτος; 

Εξακολουθούν να το ελέγχουν οι αγιατολάδες ή πήραν το επάνω χέρι οι Φρουροί της Επανάστασης;

Δεύτερον, δε γνωρίζουμε ποιος είναι ο στρατηγικός στόχος του Ντόναλντ Τραμπ. Δε γνωρίζουμε πώς λαμβάνονται εκεί οι αποφάσεις και κυρίως βρισκόμαστε στο απόλυτο σκοτάδι για το τι θα θεωρήσει ως νίκη ο πλανητάρχης. 

Θα επιδιώξει να ανατρέψει το καθεστώς ή θα κάνει μια συμφωνία με τους...

Μέσα πάμε καλά, έξω καλύτερα…

Το πλέον ενδιαφέρον στοιχείο στις τελευταίες δημοσκοπήσεις δεν είναι η αύξηση της διαφοράς του πρώτου κόμματος από τα υπόλοιπα, που ενισχύει το σενάριο μιας ακόμη τετραετίας - έως το 2031 - σταθερότητας με ρεαλισμό, αλλά η ευρεία συναίνεση που καταγράφεται στα εθνικά ζητήματα.
Στην τελευταία δημοσκόπηση της Pulse για την τηλεόραση του ΣΚΑΪ, για παράδειγμα, οι κυβερνητικοί χειρισμοί - και ιδιαίτερα οι κινήσεις για την προστασία της Κύπρου - φαίνεται πως απολαμβάνουν ευρεία διακομματική αποδοχή.
Ακόμη και στον χώρο των ψηφοφόρων που αυτοτοποθετούνται ως «αριστεροί», όπου καταγράφεται η μεγαλύτερη επιφύλαξη, ένα αξιοσημείωτο 44% αξιολογεί θετικά τις επιλογές της χώρας.
Στα υπόλοιπα ιδεολογικά ακροατήρια, η αποδοχή είναι ακόμη ισχυρότερη: 73% στην Κεντροαριστερά, 80% στο Κέντρο, 87% στην Κεντροδεξιά και 89% στη Δεξιά.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το γεγονός ότι, ακόμη και μεταξύ όσων δηλώνουν πως δεν ταυτίζονται με κάποιο σημείο του πολιτικού φάσματος, οι θετικές γνώμες φτάνουν το 70%.
Για μια χώρα 10 εκατομμυρίων κατοίκων, που βρίσκεται μεταξύ ηπείρων, στην πάντοτε εύφλεκτη Ανατολική Μεσόγειο, τα εθνικά ζητήματα αποτελούν υπαρξιακό θέμα. 

Υπό αυτή την έννοια, η σύμπλευση άνω των δύο τρίτων του εκλογικού σώματος συνιστά θετικό στοιχείο...

Αγγ. Συρίγος: Τα Στενά του Ορμούζ ως καταλύτης του πολέμου

Ο έλεγχος των Στενών του Ορμούζ είναι το «κλειδί» για τη συνέχιση ή το τέλος του πολέμου στη Μέση Ανατολή, επισημαίνει ο καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής Άγγελος Συρίγος σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Ευαγγελία Μπίφη. 

Οι πιέσεις Τραμπ στους συμμάχους του ΝΑΤΟ· η σημασία της νήσου Χαργκ για τις πετρελαϊκές εξαγωγές και η εξαιρετική επικινδυνότητα μίας αμερικανικής επιχείρησης ανάσυρσης του ιρανικού εμπλουτισμένου ουρανίου.
«Εάν δεν μπορέσει ο Ντόναλντ Τραμπ να ελέγξει τα Στενά, θα σταματήσει ο πόλεμος» εκτιμά ο καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Α’ Αθηνών. Εξηγώντας γιατί το επίπεδο επικινδυνότητας είναι τόσο υψηλό, ο κ. Συρίγος αναφέρει πως οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν τη δεδομένη στιγμή να εγγυηθούν την ασφαλή διέλευση από το στενό θαλάσσιο πέρασμα του Ορμούζ, εξ ου και αναζητούν τη σύμπραξη και άλλων χωρών.

Ως προς το εσωτερικό του Ιράν, ο Άγγελος Συρίγος επισημαίνει ότι αυτή τη στιγμή το «πάνω χέρι» στο Ιράν έχουν οι Φρουροί της Επανάστασης με τον υιό Χαμενεΐ να αποτελεί υποχείριό τους, εκτιμώντας ότι η πραγματική εικόνα όσον αφορά τις ισορροπίες θα αρχίσει να διαφαίνεται...