Η Ένδοξη Ουκρανία και η αθλιότητα της ελληνικής «Προοδευτικής Παράταξης»

Η 4η επέτειος της απροκάλυπτης ρωσικής στρατιωτικής εισβολής στην Ουκρανία (24/2/2026) με την κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, τη βίαια προσβολή της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας μιας ανεξάρτητης χώρας, που τόλμησε να επιλέξει τη Δύση έναντι της ρωσικής Άρκτου, ευτυχώς, αυτή τη φορά, δεν πέρασε εντελώς απαρατήρητη τουλάχιστον στην Αθήνα.
Αρκετοί Ουκρανοί, Ελληνίδες και Έλληνες συγκεντρώθηκαν αυτή τη φορά στα προπύλαια του Πανεπιστημίου και βάδισαν σε συγκέντρωση στο Σύνταγμα με τρόπο αξιοπρεπή και συγκινητικό μήπως και ταρακουνήσουν τη συνείδηση πολιτικών και καλλιτεχνών μας που είναι με τον «άνθρωπο» και την «ειρήνη» μπροστά στα φρικτά εγκλήματα πολέμου που διαπράττει ο Πούτιν με τις στρατιωτικές του δυνάμεις, Ρώσων, Βορειοκορεατών και μισθοφόρων από διάφορες φτωχές χώρες.

Το γεγονός, πολύ  μικρή δημοσιότητα έλαβε, αλλά κατάφερε ίσως για πρώτη φορά να διαρρήξει κατά κάποιο τρόπο τον εφησυχασμό και το κλίμα αδιαφορίας εντός του οποίου η ελληνική κοινή γνώμη και τα «προοδευτικά» κόμματα της αντιπολίτευσης «υποδέχονται» συνήθως τέτοιες επετείους. Κι ας είναι το θέμα της Ουκρανίας υπαρξιακό για την Ευρώπη, κατά συνέπεια και για εμάς κι ας μην ήμαστε κοντά στο θέατρο του πολέμου...

Γιατί ο Κυριάκος δεν πάει τώρα σε εκλογές;

Οι δημοσκοπήσεις είναι αμείλικτες. 

Δείχνουν αυτό που δεν θέλουν να καταλάβουν οι ηγεσίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης: 

Δεν μιλάνε στον κόσμο, ούτε καν στον δικό τους. 

Ο μεγάλος τους αντίπαλος δεν είναι ο Μητσοτάκης, αλλά 

η δική τους ανικανότητα να πιάσουν τον παλμό της κοινωνίας. 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ΠΑΣΟΚ. Οι ψηφοφόροι του στην πλειοψηφία τους δεν θεωρούν ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι καταλληλότερος για πρωθυπουργός από τον Κυριάκο Μητσοτάκη! Ούτε ο Αλέξης Τσίπρας πάει ιδιαίτερα καλά! Το ερώτημα είναι για ποιον λόγο ο Κυριάκος Μητσοτάκης περιμένει και δεν κάνει εκλογές άμεσα. Πόσο χειρότερα να πάει η αντιπολίτευση;

Ένα ισχυρό κομμάτι της εγχώριας ελίτ προσπαθεί εδώ και τέσσερα χρόνια να ρίξει τον Μητσοτάκη, επειδή κρίνει ότι η ξεκάθαρη πολιτική του στο θέμα της Ουκρανίας δεν εξυπηρετεί τα δικά της συμφέροντα. Χρησιμοποίησαν για τον σκοπό τους πολλά και δόλια μέσα. Έχουν στη διάθεσή τους χρήματα, μέσα ενημέρωσης, ισχυρούς πολιτικούς δεσμούς. Μέχρι στιγμής δεν έχουν καταφέρει το παραμικρό, παρά το γεγονός ότι χρησιμοποίησαν όλο το οπλοστάσιο που διέθεταν. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο πόλεμος με τον Κυριάκο Μητσοτάκη τελείωσε. Θα προσπαθήσουν και πάλι...

Επόμενη μέρα στο Ιράν: Τι εύχονται οι Άραβες και οι επιδιώξεις του Ισραήλ

Η τελική επιλογή του Τραμπ για το Ιράν διχάζει τους συμμάχους του στην περιοχή, με το Ισραήλ να πιέζει για τη σκληρή γραμμή, ενώ οι Άραβες προειδοποιούν για τις σοβαρές συνέπειες που θα υπάρξουν από μια ασύμμετρη επίθεση εναντίον της Τεχεράνης.

Η πρωτοφανής συγκέντρωση αμερικανικής δύναμης πυρός στην περιοχή εγκλωβίζει την Ουάσιγκτον και τον Πρόεδρο Τραμπ, καθως θα πρέπει είτε να εξασφαλίσουν και να αποσπάσουν μια ικανοποιητική συμφωνία, διαφορετικά οι επιλογές θα είναι είτε να υποχωρήσουν με ένα χτύπημα σκληρού μεν αλλα μικρής έκτασης και περισσότερο συμβολικού χαρακτήρα, είτε να εμπλακούν σε μια σύγκρουση την οποία κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα καταλήξει.

Και βεβαίως, θα πρέπει να υπολογιστεί ο κίνδυνος το «στριμωγμένο» Ιράν να θεωρήσει κάθε επίθεση, ακόμη και μια μικρής έκτασης, ως το προοίμιο μιας γενικής και ολοκληρωτικής κλιμάκωσης από τους Αμερικανούς, με στόχο και το ίδιο το καθεστώς, υποχρεώνοντας έτσι το καθεστώς των Μουλάδων σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο με στόχο την αμερικανική παρουσία στην περιοχή, το θαλάσσιο εμπόριο στα Στενά του Ορμούζ, ακόμη και τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις των χωρών του Κόλπου...

«Ο Άδωνις προκαλεί!» Κι εσείς γιατί τσιμπάτε;

Το καινούργιο τροπάρι που διακινεί σύμπασα η Αριστερά είναι πως ο Άδωνις με τη συμπεριφορά του προκαλεί συνειδητά. 

Με αυτόν τον τρόπο – όπως ισχυρίζονται – συντηρεί το ακροατήριό του και κτίζει το ηγετικό του προφίλ. Κάθε του κίνηση και κάθε του λόγος εκεί αποσκοπούν. Διχάζει, για ίδιον όφελος.
Εγώ, χάριν της συζητήσεως, να τα δεχθώ όλα αυτά. Το ερώτημα είναι γιατί οι Αριστεροί «τσιμπάνε» με τις προκλήσεις του Αδώνιδος; 

Γιατί, αφού τα πράγματα είναι έτσι όπως τα αναλύουν, παίζουν το παιχνίδι του; 

Γιατί δεν τον αφήνουν να φωνάζει μόνος του και να επισκέπτεται ανενόχλητος τους χώρους της υπουργικής ευθύνης του; 

Είναι τόσο ηλίθιοι;
Όχι, ηλίθιοι δεν είναι! Είναι απλώς αριστεροί και έχουν τη βία στο πετσί τους. 

Έτσι έχουν μάθει να λύνουν τις διαφορές τους. Και αυτό δεν είναι ένα ελληνικό φαινόμενο. Στη Γαλλία τις προάλλες δολοφόνησαν με λιντσάρισμα έναν 23χρονο φοιτητή. Στην πατρίδα μας μέχρι στιγμής έχουν προτεταμένες τις γροθιές τους για να πέφτει επάνω τους ο Άδωνις.

Όσοι ισχυρίζονται αυτά τα βλακώδη περί προκλητικής συμπεριφοράς, τους διαφεύγει ένα απλό γεγονός. Κανένας Άδωνις Γεωργιάδης δεν παρέτασσε τα επαγγελματικά στελέχη του ΚΚΕ έξω από τα νοσοκομεία. 

Τα έστελνε εκεί το Κόμμα για να «πουλήσουν τσαμπουκά» σε έναν υπουργό που τους έκλεισε το μαγαζί στα Ναυπηγεία και παράγει σήμερα έργο σε ένα κρίσιμο και δύσκολο υπουργείο. Και όπως θα θυμάται...

Ο Κυριάκος χτίζει την τρίτη 4ετία και οι άλλοι γκρεμίζουν το «σπίτι» τους

Στην τελευταία δημοσκόπηση της Metron Analysis για λογαριασμό του τηλεοπτικού σταθμού Mega, το 52% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι προτιμά η παρούσα κυβέρνηση να εξαντλήσει την τετραετία. 

Παραπάνω από τους μισούς Έλληνες, μάλλον, δεν θεωρούν ότι κυβερνά «χούντα», όπως προβάλλει η αντιπολίτευση, συνεπικουρούμενη από διάφορα σπονδυλωτά συμφέροντα. 

Φυσικά, ελλοχεύει ο κίνδυνος κάποιος αναλυτής, δημοσιολόγος ή «δημοκράτης» να δηλώσει ότι το συγκεκριμένο εύρημα αποδεικνύει πως οι μισοί Έλληνες είναι θαυμαστές της χούντας! Θα ήταν αντίστοιχης λογικής με το επιχείρημα ότι οι «δημοκράτες» μαζεύτηκαν στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας για να συνετίσουν τον «φασίστα» υπουργό Υγείας.

Το 52% θέλει εξάντληση της τετραετίας και το 37% πολιτική σταθερότητα. 

Από την επιμέρους ανάλυση προκύπτει ότι οι Κεντρώοι, σε ποσοστό 44%, οι Κεντροδεξιοί, σε ποσοστό 66%, αλλά και οι Κεντροαριστεροί, σε ποσοστό 18%, επιλέγουν σταθερά την κανονικότητα. Και, για έναν εντελώς εξωφρενικό λόγο, θεωρούν τον Μητσοτάκη καταλληλότερο για πρωθυπουργό – ακόμη κι αυτοί που δηλώνουν πως δεν ψηφίζουν ΝΔ!

Η κανονικότητα, η κοινωνική ειρήνη και η πολιτική σταθερότητα, όπως τουλάχιστον δείχνει να τις αντιλαμβάνεται ένα ποσοστό κοντά στο 40%, είναι τα θεμέλια στα οποία στηρίζεται ο Κ. Μητσοτάκης για να ολοκληρώσει και αυτή την τετραετία και να χτίσει επάνω μια τρίτη...

Το μεγάλο διακύβευμα των εκλογών: Η πολιτική σταθερότητα

Οι πρώτες δημοσκοπήσεις του 2026 μέχρι και τώρα δείχνουν μια άνοδο των ποσοστών της Ν.Δ που φτάνει το 1%-1.5% και αυτό επαληθεύεται και στον δεύτερο γύρο ερευνών κοινής γνώμης, όπου η άνοδος επιβεβαιώνεται. 

Στο έβδομο έτος θητείας της, για πρώτη φορά κυβερνητικό κόμμα φτάνει να προηγείται με 16%-17% και μάλιστα τους τελευταίους μήνες διευρύνεται.

Εμπεδώνεται επομένως όλο και περισσότερο η πρωτιά της με πρωτοφανή διαφορά, την ίδια ώρα που βρισκόμαστε μπροστά σε μια θλιβερή εικόνα απελπισίας, κατακερματισμού και αδυναμίας της αντιπολίτευσης. Μάλιστα στην παράσταση νίκης (έρευνα OPINION POLL για το ACTION 24 τον Ιανουάριο) το 53% εμφανίζεται να πιστεύει ότι θα κερδίσει τις εκλογές, όταν για παράδειγμα μόνο το 4.6% πιστεύει ότι μπορεί να κερδίσει το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η δημοσκοπική επίδοση που βλέπουμε έρχεται μετά από μια πολύ δύσκολη χρονιά για την Κυβέρνηση με το 2025 να εκφράζεται μια έντονη οργή με αφορμή την επέτειο των Τεμπών που διανθίστηκε με την περίφημη πια ξυλολιάδα, να εμφανίζεται το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και να τελειώνει με τις κινητοποιήσεις των αγροτών και το κλείσιμο των εθνικών οδών επί μακρόν...

Κάθετος Διάδρομος: Μακροχρόνιες συμφωνίες εξασφάλισε η Atlantic SEE LNG Trade

Νέες μακροχρόνιες συμφωνίες πώλησης αμερικανικού LNG με 4 χώρες εξασφάλισε η Atlantic SEE LNG Trade στο πλαίσιο της υπουργικής συνόδου που διοργανώθηκε στην Ουάσιγκτον από τον Λευκό Οίκο και το Εθνικό Συμβούλιο Ενεργειακής Κυριαρχίας των ΗΠΑ (NEDC), με θέμα την διατλαντική ενεργειακή συνεργασία.
Με τις συγκεκριμένες συμφωνίες όχι μόνο καθίσταται πραγματικότητα ο Κάθετος Ενεργειακός Διάδρομος, αλλά και αποκτά η Ελλάδα ένα στρατηγικό πλεονέκτημα εν μέσω γεωπολιτικής ρευστότητας που την καθιστά σταθερό και διεθνή ενεργειακό κόμβο για την ευρύτερη περιοχή.
Ουσιαστικά, η χώρα μας βρίσκεται στο επίκεντρο μίας στρατηγικής επιλογής των ΗΠΑ να χρησιμοποιηθεί η Ελλάδα ως είσοδος του Αμερικανικού LNG, που προσφέρει στην Ευρώπη ενεργειακή εναλλακτική εν όψει της απαγόρευσης του ρωσικού φυσικού αερίου και δημιουργεί ταυτόχρονα μία ιστορική ευκαιρία για την Αθήνα, που δεν πρέπει να χαθεί.
Συγκεκριμένα, η Atlantic SEE LNG Trade, στην οποία ο Όμιλος AKTOR συμμετέχει κατά 60% και η ΔΕΠΑ Εμπορίας κατά 40%, υπέγραψε μακροχρόνιες συμφωνίες πώλησης LNG με 4 χώρες του Κάθετου Διαδρόμου:

• Με το Υπουργείο Υποδομών και Ενέργειας της Αλβανίας.
• Με τη δημόσια εταιρεία BULGARGAZ της Βουλγαρίας.
• Με την Aluminij Industries  και την M.T. Abraham group  της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης.
• Με την Naftogaz  της Ουκρανίας...

Δημοσκόπηση Interview: Στο 31,6% η ΝΔ με διαφορά 17,8 μονάδων από το ΠΑΣΟΚ - Οι πολίτες απορρίπτουν Τσίπρα και Καρυστιανού

Η ΝΔ διατηρεί καθαρό προβάδισμα 17,8 μονάδων στην εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος, με ποσοστό 31,6% έναντι 13,8% του δεύτερου κόμματος, του ΠΑΣΟΚ, 

σύμφωνα με δημοσκόπηση της Interview που πραγματοποιήθηκε από 18 - 23 Φεβρουαρίου σε δείγμα 3.519 άτομα για λογαριασμό του Politic.gr
Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραμένει κυρίαρχη πολιτική προσωπικότητα, με το 53% των ερωτηθέντων να θεωρεί πιθανή μια τρίτη θητεία της Νέας Δημοκρατίας στην κυβέρνηση.
Στον αντίποδα η αντιπολίτευση δεν πείθει ως εναλλακτική εξουσίας, καθώς το ΠΑΣΟΚ εμφανίζει χαμηλές πιθανότητες νίκης, ενώ τόσο ο Αλέξης Τσίπρας όσο και η Μαρία Καρυστιανού καταγράφουν περιορισμένη δυναμική, με υψηλά ποσοστά αρνητικότητας.
Ειδικότερα, στην εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος, η Νέα Δημοκρατία ενισχύεται στο 31,6%, με το ΠΑΣΟΚ στο 13,8%. 

Ακολουθούν η Πλεύση Ελευθερίας με 8,3%, η Ελληνική Λύση με 7,4% και το ΚΚΕ με 7,0%. 

Πιο πίσω βρίσκονται ο ΣΥΡΙΖΑ με 4,2%, η Φωνή Λογικής με 4,1% και το ΜέΡΑ25 με 3,9%, ενώ οι Δημοκράτες συγκεντρώνουν 2,9%, η ΝΙΚΗ 1,3% και η Νέα Αριστερά 1,1%...

Κι όμως το Κίεβο δεν έπεσε!

Πέρασαν τέσσερα χρόνια από την ημέρα που τα ρωσικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Ουκρανία. 

Επρόκειτο για μια στρατιωτική επιχείρηση - εξπρές που απέβλεπε στην αλλαγή καθεστώτος και στην εγκαθίδρυση κυβέρνησης Κουίσλιγκ, κατά τα πρότυπα των πάλαι ποτέ λαϊκών δημοκρατιών. 

Προφανώς, κάτι δεν πήγε καλά και οι Ρώσοι ακόμα πολεμάνε. Μάλιστα, όπως πληροφορούμαι, το τελευταίο διάστημα έχασαν σημαντικά εδάφη από τις αντεπιθέσεις των ουκρανικών δυνάμεων.
Θυμάμαι, υπομειδιώντας, τους εγχώριους αναλυτές να προεξοφλούν πτώση του Κιέβου εντός ολίγων ημερών. Η βεβαιότητα της πρόβλεψής τους εμφανώς έκρυβε και την επιθυμία τους. Δεν κράτησαν τις στοιχειώδεις επιφυλάξεις που οφείλουν να κρατούν οι σχολιαστές και εκτέθηκαν. Όταν κάποιος προσεγγίζει την πραγματικότητα προκατειλημμένος, είναι επόμενο να ρισκάρει το κύρος του...

Γιατί η Αριστερά μισεί τη Δεξιά (αλλά όχι και το αντίθετο)

Η πρόσφατη επίθεση που δέχθηκε ο Άδωνις Γεωργιάδης στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας δεν αποτελεί απλώς ένα μεμονωμένο περιστατικό επιθετικότητας. Εγγράφεται σε ένα ευρύτερο μοτίβο της μεταπολιτευτικής Ελλάδας: 

η πολιτική σύγκρουση τείνει να λαμβάνει τη μορφή ηθικής εχθρότητας, και μάλιστα με ένταση που δεν κατανέμεται συμμετρικά.
Η ηθική απαξίωση εκφράζεται συχνότερα από τα αριστερά προς τα δεξιά, λιγότερο όμως με την ίδια συλλογική ένταση προς την αντίθετη κατεύθυνση. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Δεξιά δεν πολώνει ούτε ότι δεν υπάρχουν δεξιοί που μισούν. Σημαίνει ότι η Αριστερά φέρει μια ιστορική και πολιτισμική διαδρομή που καθιστά ευκολότερη τη μετατροπή της πολιτικής διαφωνίας σε ηθική καταγγελία.
Η κατανόηση αυτής της ασυμμετρίας προϋποθέτει την επιστροφή στο τραύμα του Εμφυλίου Πολέμου. Η ήττα του «Δημοκρατικού Στρατού» το 1949 δεν ήταν μόνο στρατιωτική και πολιτική...

NΔ: Μια μεγάλη, λαϊκή παράταξη, χωρίς ιδιοκτήτες και τιμητές

Η Νέα Δημοκρατία είναι το μεγαλύτερο κόμμα από ιδρύσεως του Ελληνικού Κράτους. 

Δεν υπάρχει άλλη παράταξη εξουσίας με 52 χρόνια αδιάλειπτης πρωταγωνιστικής παρουσίας. Αυτό το γεγονός αποδεικνύει τους ισχυρούς δεσμούς της με την κοινωνία. Ένα τέτοιο κόμμα είναι εξ ορισμού λαϊκό, υπό την έννοια ότι εκφράζει τα συμφέροντα και τις προσδοκίες ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων.
Συνεπώς, η Νέα Δημοκρατία δε χρειάζεται το πιστοποιητικό κανενός για να αποδείξει αυτή τη σχέση της με τους πολίτες. Άλλωστε κανένα στέλεχός της, κανένας πρώην αρχηγός της δε διαθέτει το αυθεντικό προνόμιο για να κρίνει αν αυτή η παράταξη ανήκει στον λαό ή στις ελίτ. Η Ιστορία της μιλά από μόνη της. Με απλά λόγια η «λαϊκή Δεξιά» είναι μια μπαρούφα γραφικών πολιτευτών.

Η Νέα Δημοκρατία και όταν έπαιρνε 54% και όταν έπαιρνε 18,5% ήταν η ίδια παράταξη. 

Ουδείς διανοήθηκε να πει το 2012 πως έχασε την ψυχή της και το DNA της. Όλα αυτά τα περί απωλεσθείσας «ψυχής» και αλλοιωμένου DNA προδίδουν απλώς προσωπικές πικρίες και αδιέξοδες στρατηγικές...

Οι 200 της Καισαριανής ήταν ήρωες, αλλά όχι επειδή ήταν κομμουνιστές

Στην Ελλάδα ο εμφύλιος πόλεμος ξεκίνησε με ευθύνη της κομμουνιστικής αριστεράς και συνεχίστηκε μετά τη μεταπολίτευση με ευθύνη του ΠΑΣΟΚ («ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά») και του ΣΥΡΙΖΑ («ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν»). Δυστυχώς συνεχίζεται και σήμερα, αν και φέτος κλείνουν 80 χρόνια από την έναρξη του εμφυλίου πολέμου (31/3/1946). Και μάλιστα με αφορμή τις συγκλονιστικές φωτογραφίες από τη ματωμένη πρωτομαγιά στην Καισαριανή που κατέληξαν να διχάσουν αντί να ενώσουν.
Ο εμφύλιος δεν συνεχίζεται μόνο με την ακραία διχαστική ρητορική και με βιαιοπραγίες, όπως αυτές που παρακολουθήσαμε στο νοσοκομείο της Νίκαιας κατά του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη. Συνεχίζεται και με την ιδεοληπτική και άκαμπτη στάση του ΚΚΕ (ου μην, αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ, των παραφυάδων του και του πρώην αρχηγού του Αλέξη Τσίπρα), που επιμένει πως μόνο οι κομμουνιστές αντιστάθηκαν στο ναζισμό.
Στην πραγματικότητα, αυτό επιτυγχάνεται με τη συγγραφή (από το ΚΚΕ) λευκών σελίδων στην Ιστορία, όπως αυτές για το σύμφωνο Ρίμπεντροπ – Μολότοφ, τη σφαγή του Κατίν, την εγκατάλειψη των Ποντίων στις ορέξεις του Κεμάλ και του Τοπάλ Οσμάν, τα εκατομμύρια θύματα του Στάλιν, τα γκουλάγκ, τα ψυχιατρεία, τα πογκρόμ και τους μαζικούς εκτοπισμούς (κυρίως των Ποντίων) στη Σιβηρία.
Αυτή η συγγραφή λευκών σελίδων στην πραγματικότητα, οδήγησε σε πολιτική τύφλωση τα σύγχρονα στελέχη και μέλη του ΚΚΕ, που δεν γνωρίζουν την ίδια την Ιστορία του κόμματός τους. Το αποτέλεσμα είναι το περιεχόμενο συνομιλίας που είχε ο Άδωνις Γεωργιάδης στη συνομιλία του με κάποιους «διαμαρτυρόμενους» έξω από το νοσοκομείο της Μυτιλήνης...

Η Δημοκρατία δεν έχει face control

Στη Νίκαια δεν κρίθηκε ένας υπουργός. Κρίθηκε ένα όριο. 

Όταν μια ομάδα ανθρώπων εμποδίζει την είσοδο ενός εκλεγμένου Υπουργού Υγείας σε δημόσιο νοσοκομείο, το ζήτημα δεν είναι αν τον συμπαθούμε ή αν συμφωνούμε μαζί του. 

Το ζήτημα είναι αν αποδεχόμαστε ότι κάποιος μπορεί να αποφασίζει ποιος «μπαίνει» και ποιος «δεν μπαίνει» σε δημόσιο χώρο.
Το νοσοκομείο δεν είναι κομματικό γραφείο. Είναι δημόσιος θεσμός. Ανήκει σε όλους. 

Ο Υπουργός Υγείας είναι ο πολιτικός προϊστάμενος του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Η παρουσία του σε δημόσια δομή δεν είναι χάρη. Είναι άσκηση αρμοδιότητας. 

Σε ένα κράτος δικαίου, η ελεύθερη άσκηση καθηκόντων προστατεύεται. Η διαφωνία είναι δικαίωμα. Η διαμαρτυρία επίσης. Ο αποκλεισμός όμως δεν είναι διαμαρτυρία. Είναι επιβολή.

Η Δημοκρατία δεν λειτουργεί με face control. 

Δεν έχει πορτιέρη ιδεολογικής καθαρότητας. Δεν μοιράζει άδειες παρουσίας. Αν σήμερα γίνεται ανεκτό ότι μια μειοψηφία μπορεί να παρεμποδίζει έναν εκλεγμένο υπουργό επειδή διαφωνεί μαζί του, τότε αύριο το ίδιο σκεπτικό μπορεί να εφαρμοστεί (δυστυχώς έχει ήδη εφαρμοστεί κατ’ επανάληψη) σε έναν πανεπιστημιακό, σε έναν ομιλητή, σε έναν καλλιτέχνη, σε έναν πολίτη. Η λογική είναι απλή: «Δεν μας αρέσεις, άρα δεν μπαίνεις.» Αυτή η λογική δεν είναι προοδευτική. Είναι αυταρχική.

Η ευρωπαϊκή ιστορία μάς έχει διδάξει κάτι πολύ συγκεκριμένο:...

Αφωνίες

Η πρόσφατη συνέντευξη - εξομολόγηση του κυρίου Πλακιά που έχασε δυο κόρες και μια ανιψιά στα Τέμπη, ήταν συγκλονιστική αλλά και αποκαλυπτική.
Ο άνθρωπος έκανε δυο σοβαρότατες καταγγελίες που εξ όσων γνωρίζουμε, δεν έχουν αντικρουστεί μέχρι στιγμής από κανέναν. Εικάζουμε βάσιμα λοιπόν ότι ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Είπε συγκεκριμένα ο κύριος Πλακιάς ότι πρώτον κάποιοι δικηγόροι των θυμάτων, πίεζαν να μην δοθεί στον εφέτη-ανακριτή το στικάκι με τα βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας που αποδείκνυαν ότι δεν υπήρχε παράνομο φορτίο, λέγοντάς του «άστα τώρα αυτά, δεν βολεύουν».
Το ερώτημα καταρχήν που ανακύπτει είναι ποιους «δεν βόλευαν» τα βίντεο; Και γιατί ;

To δεύτερο πολύ σοβαρό που είπε ο κύριος Πλακιάς ήταν ότι ο τότε αναπληρωτής πρόεδρος της επιτροπής για τη διερεύνηση του δυστυχήματος, επικοινώνησε μαζί του για να απολογηθεί που στο πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, υπήρχαν αναφορές για πιθανή ύπαρξη εύφλεκτου υλικού.

Πιο συγκεκριμένα, τα ακριβή λόγια του αναπληρωτή προέδρου, ήταν τα ακόλουθα: «Στο πρόσωπό σας βλέπω όλους τους συγγενείς των θυμάτων στα Τέμπη. Ήρθα να σας ζητήσω συγγνώμη. Δέχθηκα πιέσεις...».

Δέχθηκε δηλαδή ο κύριος αυτός «πιέσεις» – από ποιους ακριβώς; – αλλά...

Το μισοάδειο ποτήρι του κ. Δένδια

Προοίμιον: Γενική υπόμνηση προς πρωτοκλασάτα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας: όσοι αποπειράθηκαν να διχάσουν την παράταξη, απομονώθηκαν, τιμωρήθηκαν και επέστρεψαν σε αυτήν μετανοημένοι.
Κυρίως άρθρο: Σε μια εντυπωσιακή συγκέντρωση της Νέας Δημοκρατίας στο Αγρίνιο μίλησε ο κ. Ν. Δένδιας. Προκαταρκτικά εξήρε την προσωπικότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη, το κύρος του και την καταλληλότητα του για την πρωθυπουργία και άριστα έπραξε. 

Διότι χωρίς τον Μητσοτάκη τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας - συμπεριλαμβανομένου και του Ν. Δένδια - θα έβλεπαν τα υπουργεία με το κιάλι. Το πιο πιθανό θα ήταν και η Νέα Δημοκρατία να είχε την τύχη του δύσμοιρου ΠΑΣΟΚ.
Στην ομιλία του κ. υπουργού δύο ήταν τα ενδιαφέροντα σημεία: 

πρώτον, η αντιδιαστολή που έκανε μεταξύ κόμματος και παράταξης, αφήνοντας να εννοηθεί πως το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας δεν εκπροσωπεί ολόκληρη την παράταξη.
Αν θελήσουμε να αποφύγουμε μεταφυσικές προσεγγίσεις, μιλώντας με πνεύμα θετικιστικό, μπορούμε να πούμε πως κάθε φορά τα όρια του κόμματος ορίζουν και τα όρια της παράταξης. Διαφορετικά θα ψάχνουμε να βρούμε για το...

Ο νεκροί των Τεμπών, όργανα ασύδοτου πολιτικού αριβισμού

Καταπέλτης ήταν η Ένωση Δικαστών. Σε μια πρωτοφανούς οξύτητας ανακοίνωση, την οποία τιτλοφορεί «Πολιτική τυμβωρυχία και άκρατος καιροσκοπισμός πάνω στη δίκη των Τεμπών», κάνει λόγο για γελοίες κατηγορίες γνωστών πολιτικών σπεκουλαδόρων και μιμητών τους», που μιλούν «για στημένες συνθέσεις και δικαστές διορισμένους από το υπουργείο, με στόχο να υπονομεύσουν τη δίκη».

Χαρακτηρίζει τους δικαστές που θα διεξαγάγουν τη δίκη των Τεμπών «εξαιρετικούς συναδέλφους» που καλούνται να αναλάβουν βαρύ και δύσκολο καθήκον, έχοντας την αμέριστη στήριξη της Ένωσης που θέτει την προστασία του πολιτεύματος και της δημοκρατίας πάνω από τον καιροσκοπισμό των επαγγελματιών δημαγωγών.

Το θετικό -και καθησυχαστικό - είναι πως Ένωση υπόσχεται: «Θα παρακολουθούμε καθημερινά τις εξελίξεις και θα τοποθετούμαστε για να εξηγούμε στον λαό τις διαδικασίες και να ξεσκεπάζουμε έγκαιρα κάθε απόπειρα υπονόμευσης της δίκης ...

Οι φασίστες της Αριστεράς, ντροπή της Δημοκρατίας

Οι ετοιμασίες για την «αγωνιστική υποδοχή» στον υπουργό Υγείας είχαν αρχίσει από μέρες και το προσκλητήριο δεν περιοριζόταν στους γιατρούς, το νοσηλευτικό προσωπικό και τους εργαζόμενους του νοσοκομείου της Νίκαιας. Επεκτάθηκε σε 

«όλους τους εργαζόμενους του Πειραιά και τους φορείς της περιοχής, να συμμετάσχουν δυναμικά στη συγκέντρωση». 

Κανονική πανπειραϊκή κινητοποίηση έκαναν για να εμποδίσουν τα εγκαίνια.

Το ΚΚΕ - ΠΑΜΕ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και οι λοιπές υπερδημοκρατικές δυνάμεις είδαν την ευκαιρία να κάνουν επίδειξη ισχύος. Να δείξουν ποιος κάνει κουμάντο στο νοσοκομείο. Ίσως και να ισοφαρίσουν τα αποτυχημένα σόου που προηγήθηκαν σε νοσοκομεία της περιφέρειας. Να φέρουν στα ίσια τον λογαριασμό. Είδαν στον Άδωνι Γεωργιάδη, και τον ιδανικό «ξενιστή» για να κουβαλήσει επικοινωνιακά τον χουλιγκανικό εκφοβισμό που βαφτίζεται αγωνιστικότητα και επαναστατικότητα...

Ρωσία: Η οικονομική κατάρρευση και το άγριο σορτάρισμα

Το 2026, η ρωσική οικονομία βρίσκεται σε ένα σημείο καμπής. 

Κάποιοι αναλυτές την χαρακτηρίζουν ως ζώνη στασιμότητας και κάποιοι άλλοι, ως ζώνη αργής αποσύνθεσης. Σε ένα όμως συμφωνούν από κοινού. Ότι η εικόνα της ανθεκτικότητας που προωθούσε το Κρεμλίνο τα προηγούμενα έτη, έχει αρχίσει να ραγίζει κάτω από το βάρος του κόστους του παρατεταμένου πολέμου, της πτώσης των εσόδων από τις εξαγωγές υδρογονανθράκων και των δομικών προβλημάτων της ρωσικής οικονομίας.

Η ρωσική οικονομία, μετά από μια τεχνητή άνθηση το 2024 λόγω των αυξημένων δαπανών της πολεμικής βιομηχανίας, το 2025 αναπτύχθηκε κατά μόλις 0,8%. Η «στρατιωτική οικονομική πολιτική» που εφαρμόζει η Μόσχα αυξάνει το ΑΕΠ μέσω της παραγωγής τανκς και πυραύλων, αλλά αυτός ο πλούτος δεν επιστρέφει ούτε στην πραγματική οικονομία, ούτε στην κοινωνία.

Είναι μια παραγωγή χωρίς αξία χρήσης για την οικονομία, αφού ένας πύραυλος που εκτοξεύεται είναι ένα «κεφάλαιο» που καταστρέφεται οριστικά, χωρίς να παράγει μελλοντικά έσοδα και κέρδη. Για το 2026, οι προβλέψεις είναι ακόμα πιο δυσοίωνες, με την ανάπτυξη να κινείται οριακά πάνω από το μηδέν. Η οικονομία λειτουργεί πλέον στα όριά της, με τον πληθωρισμό να παραμένει ο αόρατος εχθρός της ρωσικής κοινωνίας, καθώς κινείται σε ετήσια βάση με 6,45%...

Η σοφή της Αλεξάνδρειας

Υπήρχε κάποτε μια γυναίκα, η οποία είχε κερδίσει τον σεβασμό μιας ολόκληρης πολυσχιδούς κοινότητας. Τον θαυμασμό ενός από τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα πολιτιστικά κέντρα του αρχαίου κόσμου. Επηρέασε γενιές φιλοσόφων τους επόμενους αιώνες, καθώς και την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα.
Πριν από πολλούς αιώνες, πιθανότατα το έτος 355 μ.Χ., γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου ένα κοριτσάκι. Η οικογένειά της μικρής ήταν γνωστή στην πόλη και ανήκε στα ανώτερα κοινωνικά στρώματά της. 

Ο πατέρας της, μάλιστα, ήταν διάσημος. Ήταν ο Θέωνας, μαθηματικός, αστρονόμος, φιλόσοφος και ο τελευταίος διευθυντής της ξακουστής και λαμπρής Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας.
Το 391 μ.Χ., η Βιβλιοθήκη, όπως και άλλα παρεμφερή ιδρύματα, έπαψε να λειτουργεί με αυτοκρατορικό διάταγμα. Ο Θέωνας, όμως, είχε φροντίσει για σχέδιο Β. Παράλληλα με την δουλειά του στην Βιβλιοθήκη, είχε αναπτύξει και μια δική του Σχολή φιλοσοφίας, όπου είχε συγκεντρώσει αρκετούς μαθητές και είχε φτάσει σε ένα πολύ υψηλό εκπαιδευτικό επίπεδο.

Ταυτόχρονα, ασχολούνταν πολύ και με την μοναχοκόρη του, την Υπατία. Όταν γύριζε στο σπίτι, περνούσαν πολύ χρόνο μαζί, αναλύοντας μαθηματικές σχέσεις, παρατηρώντας τα αστέρια, τον ήλιο και την σελήνη και μελετώντας τις φιλοσοφικές ιδέες των μεγάλων Διδασκάλων και «επιστημόνων», όπως ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης και ο Πυθαγόρας...

Από το «Μητσοτάκης γιοκ» στο «Ερντογάν μόκο»

Δύο ημέρες μετά τη συνάντηση Ερντογάν–Μητσοτάκη στην Άγκυρα, στην Αθήνα υπεγράφη η συμφωνία ανάθεσης στην αμερικανική Chevron των γεωτρήσεων στα θαλάσσια οικόπεδα νοτίως της Κρήτης, όπου περιλαμβάνονται περιοχές που εμπίπτουν στο περίφημο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο.

Στη γείτονα το γεγονός «καταπιώθηκε» σχετικά ήσυχα, ενώ ορισμένες εφημερίδες αντέδρασαν σε χαμηλούς τόνους. Η SÖZCÜ έκανε λόγο για «ύπουλη κίνηση της Ελλάδας στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο» και σημείωσε ότι «η Ελλάδα υπογράφει συμφωνία που προκαλεί ανησυχία στην Τουρκία». Μέχρι εκεί.

Δεν έχουν περάσει παρά μόλις τρία-τέσσερα χρόνια από την εποχή που ο Ερντογάν κραύγαζε «θα έρθουμε μια νύχτα ξαφνικά», χάραζε σύνορα με τους συμμάχους του στη Λιβύη εις βάρος της Ελλάδας και μεθόδευε υβριδική εισβολή στον Έβρο.

Τι άλλαξε και από το «Μητσοτάκης γιοκ» φτάσαμε στο «Ερντογάν μόκο»; 

Δηλαδή στο σημείο όπου η Ελλάδα ανατρέπει στην πράξη τουρκικούς σχεδιασμούς και η Άγκυρα δεν αντιδρά - ούτε με στόλο ούτε με drones;

Η Ελλάδα εξοπλίζεται, αλλά κυρίως διαθέτει μια οικονομία ικανή να στηρίξει αυτούς τους εξοπλισμούς χωρίς εκτροχιασμό, ελλείμματα και κοινωνική αποσταθεροποίηση.

Αντίθετα, στην Τουρκία η προσπάθεια στρατιωτικής ισχύος συνοδεύτηκε από βαριά οικονομική φθορά.

Ο μέσος μισθός εδώ είναι πια τριπλάσιος από τον τουρκικό – οι Τούρκοι...

Τελειώνει το ηθικό πλεονέκτημα της καπετάνισσας Ζωής

Δεν ήταν ούτε χυδαίο κατασκεύασμα ούτε τερατώδες ψέμα – όπως έσπευσε να ισχυριστεί η Ζωή Κωνσταντοπούλου – η καταγγελία της εργαζόμενης στην Πλεύση Ελευθερίας. 

Αντιθέτως, ψεύδη, χυδαιότητες, απόπειρα δολοφονίας χαρακτήρων και απειλές περιλαμβάνει το εγχειρίδιο με το οποίο η αρχηγός της Πλεύσης Ελευθερίας διαχειρίζεται τη μείζονα, για εκείνη, κρίση.
Η «Εργάνη», το ηλεκτρονικό σύστημα καταγραφής των εργαζομένων, απέδειξε ότι η κυρία Άννα Καρακίτσου, μέχρι και τις αρχές Φεβρουαρίου, ήταν καταχωρημένη ως εργαζόμενη αορίστου χρόνου, με πενθήμερο και οκτάωρο. Χειρότερο και από το εργοδοτικό ψέμα της Κωνσταντοπούλου, ότι τάχα η Καρακίτσου είχε αποχωρήσει τον τελευταίο χρόνο, ήταν η εμφανώς μειωτική αναφορά ότι «η κυρία Άννα Καρακίτσου, που τη λένε και Άννα Μελίτη, είναι τραγουδίστρια που κάνει και άλλες δουλειές στην Πάρο».

Δεν είναι η πρώτη φορά που το υποτιθέμενο «ηθικό πλεονέκτημα», με το οποίο η πρόεδρος Ζωή ενδύει πολιτικά ανήθικες συμπεριφορές και πρωτόγνωρους, στα πολιτικά ήθη, τραμπουκισμούς, πλήττεται και αμφισβητείται. Προηγήθηκαν οι...

Τραμπ προς Έλληνα πρέσβη: Οι σχέσεις Ουάσινγκτον - Αθήνας δεν υπήρξαν ποτέ ισχυρότερες

Ο Αμερικανός πρόεδρος ανέφερε ότι η φιλία Ελλάδας και ΗΠΑ είναι «ισχυρή, ιστορική και βασισμένη στην κοινή δημοκρατική και πνευματική κληρονομιά»

Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ χαρακτήρισε τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις «ισχυρότερες από ποτέ», κατά την τελετή επίδοσης των διαπιστευτηρίων του νέου πρέσβη της Ελλάδας στις ΗΠΑ, Αντώνη Αλεξανδρίδη.
Κατά την επίσημη προσφώνησή του, ο Αμερικανός πρόεδρος ανέφερε ότι η φιλία Ελλάδας και ΗΠΑ είναι «ισχυρή, ιστορική και βασισμένη στην κοινή δημοκρατική και πνευματική κληρονομιά», επισημαίνοντας ότι προσβλέπει στην περαιτέρω ενίσχυση των διμερών σχέσεων.

"Να μεταφέρετε «τους θερμούς μου χαιρετισμούς» προς τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη."
Ο Τραμπ αναφέρθηκε στην πορεία της Ελλάδας προς την επίτευξη του στόχου του ΝΑΤΟ για αμυντικές δαπάνες ύψους 5% του ΑΕΠ, σημειώνοντας ότι η Αθήνα επιδεικνύει «πραγματική ηγετική παρουσία» εντός της Συμμαχίας. «Η ειρήνη διασφαλίζεται μέσω της ισχύος», τόνισε χαρακτηριστικά...

Η ιστορική συμφωνία με τη Chevron, η αντίδραση της Άγκυρας και η αμερικανική ομπρέλα στην Α. Μεσόγειο

Τα πολλαπλά οφέλη που μπορεί να αποκομίσει η Ελλάδα από τις συμβάσεις με τη Chevron για πιθανά κοιτάσματα φυσικού αερίου νοτίως της χώρας, 

αναλύει σε συνέντευξή του o καθηγητής ενεργειακής πολιτικής και Senior Fellow στο Atlantic Council, Τσαρλς Έλληνας, εξηγώντας πώς η Ελλάδα μπαίνει δυναμικά στον ενεργειακό χάρτη.
Όπως τονίζει, η υπογραφή των συμβάσεων με τη Chevron, σε συνέχεια της παρουσίας της ExxonMobil, σηματοδοτεί μια νέα φάση για την ελληνική ενεργειακή στρατηγική. 

Ειδικότερα, αναφέρει ότι με τις δύο μεγαλύτερες ανεξάρτητες εταιρείες υδρογονανθράκων παγκοσμίως να επενδύουν σε έρευνες νοτίως της χώρας, η Ελλάδα αναβαθμίζει τον ενεργειακό της ρόλο, με προοπτική αυτάρκειας, εξαγωγικής δυναμικής και γεωπολιτικής αναβάθμισης.
Ειδική μνεία κάνει στις θετικές γεωλογικές ενδείξεις και τις εκτιμήσεις για αποθέματα έως και 90 τρισ. κυβικά πόδια επισημαίνοντας ότι η είσοδος της Chevron στο ελληνικό υπέδαφος αναζωπυρώνει τις προσδοκίες για μεγάλα κοιτάσματα. Ξεκαθαρίζει, ωστόσο, ότι η διαδρομή από τις σεισμικές έρευνες έως την παραγωγή είναι μακρά και απαιτεί ταχύτητα στις αδειοδοτήσεις, θεσμική σταθερότητα και διαχείριση προσδοκιών.
Επιπλέον, αναφέρεται και στον Κάθετο Διάδρομο, ο οποίος αποκτά τώρα κομβικό ρόλο στη στρατηγική απεξάρτησης από το ρωσικό αέριο, με τις πιθανές ελληνικές ανακαλύψεις να μπορούν δυνητικά σε βάθος χρόνου να ενισχύσουν τον εξαγωγικό χαρακτήρα της χώρας.
Τέλος, ιδιαίτερη αναφορά κάνει στο ποιες μπορεί να είναι οι πιθανές αντιδράσεις της Άγκυρας απέναντι στις τελευταίες ελληνικές ενεργειακές εξελίξεις...

Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ: Η οικουμενική Ελληνίδα μέσα από τις δικές της λέξεις

Βλέμμα βαθύ και καθαρό που έχει «σκύψει» επάνω από λέξεις, βιβλία και ανθρώπους, 

λόγος μεστός και γοητευτικός για κάθε τι με το οποίο καταπιανόταν και 

έκφραση συγχρονισμένη με τις κινήσεις των χεριών της καθώς αυτά είναι οι εκφραστές του νου και της ψυχής.

Πρόκειται για λίγες μόνο λέξεις που περιγράφουν τη σπουδαία βυζαντινολόγο Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ καθώς αυτή μιλούσε, και κάθε τέτοια φορά κατέθετε με τις δικές της λέξεις έναν άυλο πλούτο, «δώρο» προς την ανθρωπότητα που έμελλε να αποτελέσει την κληρονομιά της. Ομοίως, και τα γραφόμενά της, όπως η φράση «Με τα μάτια στον ουρανό και τα πόδια στη γη κυνήγα αδιάκοπα το όνειρο σου» με την οποία ξεκινά το βιβλίο «Από μένα αυτά…» (2023) που αναδύεται στη σκέψη μας μετά την είδηση του θανάτου της, χθες Δευτέρα, σε ηλικία 99 ετών.

Σχεδόν έναν αιώνας ζωής για καταθέσεις σκέψεων και συναισθημάτων που έχουν διαχρονική ισχύ, από μία γυναίκα με συνεχή πνευματική αναζήτηση και εντυπωσιακή διεθνή ακαδημαϊκή πορεία·...

Πέφτουν οι υπογραφές με Chevron: Γιατί είναι game changer για την Ελλάδα

Πέφτουν σήμερα οι υπογραφές μεταξύ του ελληνικού Δημοσίου και της αμερικανικής Chevron για την έναρξη ερευνών υδρογονανθράκων σε τέσσερα θαλάσσια blocks της χώρας, εξέλιξη που ανοίγει νέα σελίδα για τον ενεργειακό ρόλο της Ελλάδας.
Η υπογραφή των συμβάσεων της κοινοπραξίας Chevron - Helleniq Energy θα πραγματοποιηθεί το πρωί της 16ης Φεβρουαρίου στο Μέγαρο Μαξίμου στις 11:00 π.μ., ενώ θα ακολουθήσει παρουσίαση στο Μουσείο της Ακρόπολης, όπου θα αναδειχθεί η στρατηγική σημασία των νέων παραχωρήσεων.
Πρόκειται για τις περιοχές «Νότια Πελοπόννησος», «Α2», «Νότια της Κρήτης I» και «Νότια της Κρήτης II» ενώ εκ μέρους των παραχωρησιούχων, τις συμβάσεις θα υπογράψουν ο αντιπρόεδρος της Chevron, Γκάβιν Λιούις, και ο διευθύνων σύμβουλος της HELLENIQ ENERGY, Ανδρέας Σιάμισης.

Το ελληνικό Δημόσιο θα εκπροσωπηθεί από τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρο Παπασταύρου, και τον...

Αντιπολίτευση για γέλια και για κλάματα

Το αγροτικό συλλαλητήριο έληξε. Οι Κομματικές Οργανώσεις Βάσεις Αγροτών του ΚΚΕ, οι γνωστές Κόβες, έκαναν το καθήκον τους - στοίχισε αυτή η κινητοποίηση κάτι παραπάνω στους χορηγούς - όμως λεφτά υπάρχουν. 

Τι έμεινε από όλη αυτή τη φασαρία; Το γνωστό show μπροστά στον πολύπαθο Άγνωστο Στρατιώτη.
Και πάμε παρακάτω. 

Τουλάχιστον το Κόμμα δεν αντιμετωπίζει εσωκομματικά προβλήματα, καθώς η γραμμή του πάντα δικαιώνεται. Πώς το είχε πει η κυρία Παπαρήγα; Πέντε κόμματα - δύο γραμμές. Σήμερα που τα κόμματα είναι περίπου εννιά, οι γραμμές παραμένουν δύο...

Το νέο περιβάλλον στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, οι επόμενες δοκιμασίες και το ευρωπαϊκό χαρτί

Η συνάντηση κορυφής Ελλάδας - Τουρκίας την Τετάρτη, χωρίς να σηματοδοτήσει κάποια σοβαρή εξέλιξη στο μείζον θέμα της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ, δημιουργεί ένα νέο περιβάλλον για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ενταγμένες στο ευρύτερο πλαίσιο των τεκτονικών αλλαγών που συνοδεύουν τη δεύτερη θητεία Τραμπ.
Το σαφές μήνυμα που θέλησαν να στείλουν με κάθε τρόπο οι Κυρ. Μητσοτάκης και Τ. Ερντογάν ήταν ότι οι δύο χώρες προσπαθούν και μπορούν, να επιτύχουν μια λειτουργική και αποδοτική σχέση, κυρίως σε θέματα λεγόμενης «χαμηλής πολιτικής», χωρίς ωστόσο να έχουν καταφέρει να οδηγήσουν σε εξομάλυνση των σχέσεων, καθώς οι διαφορές στον πυρήνα των προβλημάτων παραμένουν αγεφύρωτες. Θέλουν, έτσι, να εκπέμψουν ένα θετικό μήνυμα από μια περιοχή η οποία διαχρονικά αποτελεί παραγωγό προβλημάτων και συγκρούσεων, σε μια στιγμή κατά την οποία ο Ν. Τραμπ παρεμβαίνει δυναμικά για να επιλύει προβλήματα που προκύπτουν, με τον δικό του τρόπο και βάσει των δικών του συμφερόντων.

Είναι προφανές ότι όχι μόνο η Ελλάδα, η οποία στηρίζει τις θέσεις της για την αντιμετώπιση των προβλημάτων στο Δίκαιο της Θάλασσας και στις διεθνείς συνθήκες και τη νομιμότητα, δεν θα επιθυμούσε την εμπλοκή της «προσωπικής διπλωματίας» του Αμερικανού προέδρου στα ζητήματα του Αιγαίου, αλλά ούτε και ο Τ. Ερντογάν, παρά τα θερμά λόγια που ακούει συχνά από τον Αμερικανό πρόεδρο, έχει εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του ώστε, ως Τουρκία, να του αναθέσει εν λευκώ τη διαχείριση, μέσω μεσολάβησης, κρίσιμων για τη χώρα ζητημάτων...

Μέση Ανατολή: Χριστιανοί υπό διωγμό

Η Μέση Ανατολή αλλάζει ριζικά. Όχι μόνο γεωπολιτικά. Αλλά δημογραφικά. Και για τους Χριστιανούς της περιοχής, η αλλαγή είναι δραματική.
Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Στη Συρία, πριν από το 2011, οι Χριστιανοί υπολογίζονταν σε 1,2 εκατομμύρια. Σήμερα εκτιμώνται μεταξύ 200.000 και 300.000. Δηλαδή απώλεια που ξεπερνά το 70% μέσα σε δεκαπέντε χρόνια. 

Στο Ιράκ, πριν από το 2003, ζούσαν περίπου 1,5 εκατομμύριο Χριστιανοί. Μετά την αποσταθεροποίηση του κράτους και την επέλαση του Ισλαμικού Κράτους, απομένουν μόλις 250.000. 

Η Μοσούλη, πόλη με αδιάλειπτη χριστιανική παρουσία από τους πρωτοχριστιανικούς αιώνες, άδειασε σχεδόν ολοκληρωτικά το 2014, όταν οι τζιχαντιστές έθεσαν το τελεσίγραφο: εξισλαμισμός, υποταγή ή φυγή.

Στον Λίβανο, όπου οι Χριστιανοί αποτελούσαν την πλειοψηφία, το ποσοστό τους έχει μειωθεί τα τελευταία είκοσι χρόνια από περίπου 40% σε 32%. Η οικονομική κατάρρευση και η μαζική μετανάστευση επιταχύνουν τη συρρίκνωση.

Η ευρύτερη εικόνα είναι ακόμη πιο ανησυχητική. 

Στις αρχές του 20ού αιώνα, οι Χριστιανοί αντιπροσώπευαν περίπου το 20% του πληθυσμού της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Σήμερα δεν ξεπερνούν το 4%–5%...

Η αυτοψία των διατλαντικών σχέσεων και της νέας παγκόσμιας τάξης στο Μόναχο

Ένα χρόνο πριν, η μετωπική επίθεση του Τζέι Ντι Βανς στην Ευρώπη από το βήμα της Διάσκεψης για την Ασφάλεια του Μονάχου σήμανε την έναρξη της βίαιης προσαρμογής στην εποχή Τραμπ 2.0· φέτος το λεγόμενο «Νταβός της Άμυνας» λειτουργεί ως καθρέφτης της βαθιάς κρίσης που διαπερνά τη Δύση και ως διαγνωστικό εργαλείο για τα περιθώρια διάσωσης της διατλαντικής σχέσης που αιμορραγεί. 

Στο Μόναχο αποκρυσταλλώνεται το δόγμα της προεδρίας Τραμπ και διαγράφεται η κατεύθυνση στην οποία κινείται πλέον η Ευρώπη μέσα σε μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα - και καθώς η διεθνής τάξη με κανόνες δεν τελεί «υπό διάλυση» όπως είναι το σλόγκαν της διοργάνωσης, αλλά έχει ήδη διαλυθεί κατά τον Φρίντριχ Μερτς.

Στο βήμα της Διάσκεψης του Μονάχου δεν θα βρίσκεται σήμερα το πρωί ο αντιπρόεδρος Βανς για να κατακεραυνώσει την Ευρώπη για τις πολιτικές της στο μεταναστευτικό και να απαιτήσει να πέσουν τα τείχη κατά της Ακροδεξιάς, αλλά ο μετριοπαθέστερος επικεφαλής διπλωματίας Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος έχει επιχειρήσει επανειλημμένως να καθησυχάσει εταίρους και συμμάχους των ΗΠΑ μπροστά στα πολλαπλά μέτωπα που άνοιξαν μέσα σε ένα χρόνο τεκτονικών μεταβολών στη διεθνή τάξη, με πλέον καθοριστική την παρέμβασή του ως προς το αρχικό σχέδιο για την Ουκρανία - χωρίς όμως να παρεκκλίνει από τον πυρήνα του δόγματος Τραμπ...

Όταν αισθάνεσαι ισχυρός αλλιώς μιλάς

Στην Άγκυρα ο Μητσοτάκης μίλησε και για το casus belli και για τον αφοπλισμό και τον εξοστρακισμό της Χαμάς, προστατευόμενης της Τουρκίας, μπροστά στον Ερντογάν. 

Από την άλλη μεριά ας θυμηθούμε έναν Παυλόπουλο, ζαρωμένο στην άκρη του καναπέ και τον Ερντογάν δίπλα του, απόλυτο δερβένεγα της εικόνας. Αυτές οι συγκρίσεις κάνουν πάντα καλό. Να θυμούμαστε πού βρισκόμασταν και πού φτάσαμε.
Τι συνέβη μέσα σε τόσο σχετικά λίγο χρονικό διάστημα και άλλαξε αυτή η κατάσταση; 

Συνέβησαν δύο σημαντικά γεγονότα, έργο αποκλειστικά της παρούσας κυβέρνησης. 

Πρώτον, η πατρίδα μας προχώρησε σε ένα πρόγραμμα εξοπλισμών που δεν είχε ξαναγίνει και συνεχίζεται και 

δεύτερον, έχει συνάψει μια συμφωνία με το Ισραήλ, με πολλές προεκτάσεις, φανερές και κρυφές.

Η Τουρκία γνωρίζει τι σημαίνει η ελληνική κυριαρχία στους αιθέρες και τι δυνατότητες έχουν τα ελληνικά Ραφάλ. 

Από την άλλη, επειδή η στρατιωτική ηγεσία της έχει αρκετούς σοβαρούς ανθρώπους με άριστη πληροφόρηση, γνωρίζει πόσο σημαντική είναι για την ευρύτερη περιοχή μας, αλλά και για το Αιγαίο, αυτή η σύμπραξη της Ελλάδας με το Ισραήλ. Και το κυριότερο, γνωρίζουν πως με τους Ισραηλινούς κανείς δεν παίζει...

Η Ευρώπη απορρίπτει, η Ελλάδα διαφοροποιείται: Τι αποκαλύπτει η Gallup International για τους παγκόσμιους ηγέτες

Η Έρευνα Τέλους Έτους (End-of-Year, EOY) της Gallup International, η μακροβιότερη παγκόσμια μελέτη κοινής γνώμης, αποτυπώνει μια έντονη αντίφαση στη διεθνή εικόνα της ηγεσίας. 

Σε μια εποχή όπου η πολιτική εξουσία συνδέεται ολοένα και περισσότερο με πόλωση και απόρριψη, ο Πάπας Λέων ξεχωρίζει ως ο μοναδικός παγκόσμιος ηγέτης με σαφώς θετική αποδοχή σε όλες σχεδόν τις ηπείρους. 

Η έρευνα διεξάγεται ετησίως από το 1977 από τη Gallup International Association και, στη φετινή της έκδοση, καλύπτει 61 χώρες και 64.097 ενήλικες.
Μεταξύ των πολιτικών ηγετών, ο Ντόναλντ Τραμπ συγκεντρώνει το υψηλότερο ποσοστό θετικής γνώμης παγκοσμίως (30%), οριακά μπροστά από τον Σι Τζινπίνγκ (29%), ενώ ακολουθούν ο Βλαντίμιρ Πούτιν και ο Ναρέντρα Μόντι με 25%. 

Στην τελευταία θέση βρίσκεται ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, με μόλις 19% θετικές γνώμες. 

Παρά αυτά τα ποσοστά, όλοι οι πολιτικοί ηγέτες εμφανίζουν αρνητικό καθαρό ισοζύγιο σε παγκόσμιο επίπεδο, σε αντίθεση με τον Πάπα Λέοντα. 

Η περιφερειακή ανάλυση αποκαλύπτει έντονες διαφοροποιήσεις: 

ο Τραμπ είναι ιδιαίτερα αρνητικός στη Δυτική Ευρώπη και τη Βορειοανατολική Ασία, 

ο Σι Τζινπίνγκ αντιμετωπίζει ισχυρή απόρριψη στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, 

ο Μόντι συγκεντρώνει θετικές αξιολογήσεις κυρίως στον Παγκόσμιο Νότο, ενώ ο Πούτιν και ο Νετανιάχου καταγράφουν τη μεγαλύτερη και πιο εκτεταμένη διεθνή απόρριψη. 

Συνολικά, τα δεδομένα δείχνουν ότι η πολιτική ισχύς δύσκολα μεταφράζεται σε παγκόσμια αποδοχή...

ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΕΝΟΣ...

Ούτε νησιά έδωσε ούτε υποχώρησε από τις εθνικές γραμμές ούτε παραχώρησε εθνική κυριαρχία και κυριαρχικά δικαιώματα όπως κραύγαζαν κάποιοι ή μουρμούραγαν κάποιοι άλλοι από δω κι από κει. 

Ο Μητσοτάκης υπερασπίστηκε τα εθνικά συμφέροντα αταλάντευτα, όπως όφειλε να κάνει ως πρωθυπουργός της Ελλάδος. 

Μάλιστα τα συμφέροντα αυτά της πατρίδας μας τα επανέλαβε και δημόσια, χωρίς περιστροφές και μάλιστα μπροστά στον Ερντογάν και στους Τούρκους αξιωματούχους. 

Έθεσε θέμα casus belli, αναφέρθηκε στο κυπριακό, μίλησε για τη μια διαφορά που χωρίζει την Ελλάδα και την Τουρκία και όλα αυτά μέσα στην καρδιά του παλατιού του Ερντογάν!
Είναι όμως και πολύ σημαντικό ότι ο Τούρκος Πρόεδρος απέφυγε να επαναλάβει τις αναθεωρητικές και επεκτατικές του θέσεις. 

Απέφυγε να προκαλέσει τον "πολύτιμο φίλο του Κυριάκο"...

Η τραγωδία στη Χίο και οι αλλαγές στο μεταναστευτικό: Νέος νόμος για ισόβια στους διακινητές, τι γίνεται όταν εμπλέκονται ΜΚΟ, τέλος οι δήθεν 17χρονοι

Ενώ ακόμα διερευνώνται οι ακριβείς συνθήκες του επεισοδίου που προκάλεσε τον θάνατο 15 ανθρώπων ανατολικά της Χίου, το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε στη Βουλή επιχειρεί να βάλει τάξη στη διαχείριση του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης

• Τουλάχιστον 15 μετανάστες έχασαν τη ζωή τους στη Χίο μετά τον εντοπισμό φουσκωτού από το Λιμενικό.
• Ο Αμερικανός αναπληρωτής ΥΠΕΞ, Κρίστοφερ Λαντάου, χαρακτήρισε την υποβοήθηση παράνομης μετανάστευσης «ανθρωπιστική καταστροφή».
• Το νομοσχέδιο προβλέπει βαρύτερες ποινές για τους διακινητές, αυστηρότερο πλαίσιο για ΜΚΟ και οργανωμένη νόμιμη μετανάστευση.
• Ειδικές διατάξεις αφορούν την απώλεια καθεστώτος νομιμότητας για νόμιμους μετανάστες που υποβοηθούν παράνομους.
• Καταργείται η διάταξη για ειδικά προνόμια σε ασυνόδευτους 17χρονους, αντιμετωπίζονται πλέον ως ενήλικες.

Η τραγωδία στη Χίο, με τουλάχιστον 15 νεκρούς μετανάστες μετά τον εντοπισμό του φουσκωτού από το Λιμενικό, επανέφερε με τον πιο σκληρό τρόπο το πραγματικό μέτρο του Μεταναστευτικού: όταν τα κυκλώματα των λαθροδιακινητών αποφασίζουν να δράσουν, το τίμημα δεν είναι στατιστικό -είναι ανθρώπινες ζωές. Ομως, πλέον, το σκεπτικό ότι «η ενθάρρυνση της παράνομης μετανάστευσης οδηγεί νομοτελειακά σε τραγωδίες» δεν διατυπώνεται μόνο στην Αθήνα...

Πλακιάς: Γνήσια τα βίντεο από τα Τέμπη, δείχνουν ότι η εμπορική αμαξοστοιχία δεν κουβαλούσε παράνομο φορτίο

Στη δικογραφία περιλαμβάνονται τέσσερα βίντεο που είναι ταυτοποιημένα και αποδεικνύουν ότι η εμπορική αμαξοστοιχία δεν κουβαλούσε παράνομο υλικό επισημαίνει σε ανάρτησή του ο Νίκος Πλακιάς αφήνοντας αιχμές για όσους μιλούν για πλαστά και χαμένα βίντεο

• Ο Νίκος Πλακιάς δηλώνει ότι στη δικογραφία υπάρχουν τέσσερα πιστοποιημένα και ταυτοποιημένα βίντεο από τέσσερις διαφορετικές κάμερες.
• Αυτά τα βίντεο, σύμφωνα με τον ίδιο, αποδεικνύουν ότι η εμπορική αμαξοστοιχία δεν μετέφερε παράνομο υλικό.
• Ο κ. Πλακιάς διερωτάται γιατί όσοι αμφισβητούν τα βίντεο δεν κατέθεσαν μήνυση ή αγωγή εναντίον της ΕΛΑΣ ή του δικηγόρου Καπερνάρου.
• Ο Βαγγέλης Βλάχος σχολίασε ότι ο σκοπός ορισμένων δεν είναι η εξακρίβωση της αλήθειας, αλλά η δημιουργία αμφιβολιών.

Αιχμές για όσους μιλούν για «πλαστά» ή για «χαμένα» βίντεο στην τραγωδία των Τεμπών, αφήνει ο Νίκος Πλακιάς, τονίζοντας ότι στη δικογραφία περιλαμβάνονται τέσσερα βίντεο που είναι ταυτοποιημένα και αποδεικνύουν ότι η εμπορική αμαξοστοιχία δεν κουβαλούσε παράνομο υλικό...

Συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν: Πού βάζει τον πήχη η Αθήνα

Μετά από 14 μήνες αναζήτησης της κατάλληλης ημερομηνίας και συγκυρίας, το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας και Τουρκίας συγκαλείται στην Άγκυρα στις 11 Φεβρουαρίου. 

Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο τετ α τετ του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, οι οποίοι κάθισαν για τελευταία φορά στο ίδιο τραπέζι, τον Σεπτέμβριο του 2024 στη Νέα Υόρκη.
Ακολούθησε η ακύρωση της συνάντησής τους έναν χρόνο αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 2025 και πάλι στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, όταν ο Τούρκος πρόεδρος επικαλέστηκε τη συμμετοχή του σε σύσκεψη μουσουλμάνων ηγετών, που είχε συγκαλέσει ο Ντόναλντ Τραμπ και έκτοτε ακολούθησε ένας πολύμηνος γύρος διπλωματικών διεργασιών, ώστε να εξευρεθεί η κατάλληλη στιγμή.

Οι προσδοκίες του Μεγάρου Μαξίμου από την επικείμενη συνάντηση είναι χαμηλές. Ο συμβολισμός, ωστόσο, των δύο ηγετών, οι οποίοι κάθονται ενώπιος ενωπίω και συζητούν για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, είναι από μόνος του αρκετά ισχυρός, ώστε να αποτελεί «παράθυρο» διασφάλισης των «ήρεμων νερών» στο Αιγαίο.

Ο προσανατολισμός της ελληνικής κυβέρνησης, άλλωστε, είναι οι δίαυλοι επικοινωνίας να παραμένουν πάντοτε ανοιχτοί, ο διάλογος να διατηρείται σε τροχιά, ακόμη κι αν δε γίνονται μεγάλα βήματα και οι δύο χώρες να απομακρύνονται όσο το δυνατόν από το κλίμα έντασης και το ενδεχόμενο μιας κρίσης, που θα γύριζε τον χρόνο πίσω.

Η δημιουργία ενός κλίματος διαλόγου δεν αναιρεί σε τίποτα τα ακανθώδη ζητήματα, που υπάρχουν στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, όπως λένε χαρακτηριστικά. Το ζητούμενο είναι στη βάση αυτών των υπαρκτών διαφορών να μπορεί να συντηρείται ένα κλίμα ισορροπίας και να συνεχίζεται ο διάλογος πάνω στις κοινές συνισταμένες, που μπορούν να υπάρξουν, έστω και σε θέματα χαμηλής πολιτικής...

Όταν η στολή προδίδεται από μέσα, η πατρίδα και οι έντιμοι πληρώνουν την προδοσία

Η υπόθεση του Σμήναρχου που κατηγορείται για κατασκοπεία υπέρ της Κίνας δεν είναι απλώς ένα ακόμη ποινικό γεγονός. Είναι ένα ηχηρό καμπανάκι για το κράτος, τις Ένοπλες Δυνάμεις και την κοινωνία. 

Γιατί εδώ δεν μιλάμε για έναν απλό πολίτη που παρασύρθηκε. Μιλάμε για έναν ανώτατο αξιωματικό, φορέα στολής, όρκου και απόλυτης εμπιστοσύνης της Πολιτείας.
Αν οι κατηγορίες επιβεβαιωθούν, τότε πρόκειται για συνειδητή και οργανωμένη προδοσία. Για την πώληση στρατιωτικών και ΝΑΤΟϊκών μυστικών σε ξένη δύναμη, με αντάλλαγμα χρήματα. Όχι από ανάγκη. Όχι από εκβιασμό. Αλλά από επιλογή. Και αυτό είναι που καθιστά την πράξη ακόμη πιο βαριά.

Η ζημιά δεν μετριέται μόνο σε έγγραφα ή πληροφορίες. Μετριέται σε εμπιστοσύνη. Προς την Πολεμική Αεροπορία, προς τις Ένοπλες Δυνάμεις, προς την ίδια χώρα. Και αυτό είναι εγκληματικό. Σε μια εποχή που η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα σύνθετο γεωπολιτικό περιβάλλον και ο υβριδικός πόλεμος είναι καθημερινότητα, τέτοιες πράξεις δεν είναι απλώς εγκλήματα, είναι απειλές εθνικής ασφάλειας...

Γιατί η εμπορική συμφωνία ΕΕ - Ινδίας θεωρείται game changer

Η πρόσφατη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου ανάμεσα στην Ινδία και την Ευρωπαϊκή Ένωση περιγράφεται από τους οικονομολόγους ως σημείο καμπής στην εμπορική στρατηγική της χώρας, προσφέροντας σχεδόν καθολική πρόσβαση σε μία από τις μεγαλύτερες αγορές του κόσμου, σε μια εποχή που οι παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού αναδιαμορφώνονται.

Η συμφωνία παρέχει στην Ινδία προτιμησιακή πρόσβαση στο 97% των δασμολογικών κλάσεων της ΕΕ, καλύπτοντας το 99,5% της αξίας του εμπορίου, με σημαντικό μερίδιο να είναι επιλέξιμο για άμεση κατάργηση δασμών, σύμφωνα με την ING Economics.

Η συμφωνία έρχεται σε μια στιγμή που οι ασιατικές οικονομίες εντείνουν τις προσπάθειές τους να διαφοροποιήσουν τις εξαγωγές τους από τις Ηνωμένες Πολιτείες, μια μετατόπιση που συνέβαλε στη στήριξη της περιφερειακής αύξησης των εξαγωγών πέρυσι, σύμφωνα με την ING. 

Η συμφωνία Ινδίας-ΕΕ ενισχύει αυτή την τάση, υπογραμμίζοντας παράλληλα αυτό που η σημείωση περιγράφει ως «υπομονετική, ρεαλιστική προσέγγιση» της ΕΕ για την ικανοποίηση των ευαισθησιών της Ινδίας όσον αφορά την πρόσβαση στην αγορά...

Αντιπολίτευση: Όλοι εναντίον όλων και είμαστε ακόμα στην αρχή

Δε θυμάμαι ποτέ στο παρελθόν την αντιπολίτευση - συμπεριλαμβάνω και τους σύγχρονους Κιγκινάτους - να βρέθηκε στα σημερινά χάλια. Μιλάμε για μαύρα χάλια. 

Πάντα την φθορά της εκάστοτε κυβέρνησης την καρπωνόταν η άλλη μεγάλη παράταξη και έτσι προχωρούσε η εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία. 

Σήμερα, η μόνη βεβαιότητα που υπάρχει είναι πως η επόμενη κυβέρνηση θα έχει βάση τη Νέα Δημοκρατία, αν δεν κατακτήσει την αυτοδυναμία σε δεύτερες εκλογές. Αυτή η βεβαιότητα αίρει τον φόβο της πολιτικής αστάθειας και καθιστά άνευ σημασίας πρόσφατους νεολογισμούς που επινοήθηκαν επάνω σε αυτό το ενδεχόμενο.

Και όλα αυτά συμβαίνουν ενώ το τοπίο στον χώρο της αντιπολίτευσης βρίσκεται ακόμα υπό διαμόρφωση. Αναμένουμε την εμφάνιση δύο κομμάτων τα οποία θα δώσουν άλλη όψη σε αυτόν τον χώρο, επιφέροντας ανακατατάξεις που θα επηρεάσουν και την επόμενη μέρα. 

Όλα ξεκίνησαν όταν, σύμπασα η αντιπολίτευση πριν από ένα χρόνο περίπου, προσκύνησε ευλαβικά την κυρία Μαρία Καρυστιανού. 

Μάλιστα το ΠΑΣΟΚ υιοθέτησε πλήρως το αφήγημά της καθώς αισθάνθηκε καυτή την ανάσα της κυρίας Κωνσταντοπούλου. Φυσικά όταν ένα κόμμα συστημικό παρεκτρέπεται σε αντισυστημικές ατραπούς, πέραν της γελοιοποιήσεως του, καταβάλλει και το ανάλογο πολιτικό τίμημα το οποίο...