Μητσοτάκης: Ο κ. 55%

Αφήστε κατά μέρος την παράσταση νίκης. 

Μην ασχολείστε με την εκτίμηση ψήφου. 

Μην μετράτε πόσες μονάδες χωρίζουν τη Νέα Δημοκρατία από το δεύτερο κόμμα. 

Επικεντρωθείτε στην απάντηση που έδωσε το δημοσκοπικό δείγμα της εταιρείας ALCO στην παρακάτω ερώτηση: 

«Υπάρχει κάποιος που να κάνει καλύτερη δουλειά ως πρωθυπουργός από τον Κυριάκο Μητσοτάκη;»
Απάντηση: «Δεν υπάρχει κανένας 55%».
Κάπου εδώ τελειώνει το παιχνίδι, καθώς σε ένα πρωθυπουργοκεντρικό πολιτικό σύστημα οι πολίτες πρωτίστως ψηφίζουν αυτόν που θέλει να τους κυβερνήσει. 

Από τη Μεταπολίτευση και μετά, πάντα το πρόσωπο του υποψήφιου πρωθυπουργού έπαιζε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του εκλογικού αποτελέσματος. Οι πολίτες ιστορικά ήταν και παραμένουν δεμένοι με ηγέτες που είτε είναι χαρισματικοί είτε είναι αποτελεσματικοί, με έντονο το μεταρρυθμιστικό προφίλ...

Τουρκικά F-16 στα Κατεχόμενα: Ανοίγει η συζήτηση για κυρώσεις της Ουάσιγκτον

Ενεργοποίηση του ελληνοαμερικανικού λόμπι και της Βουλής των Αντιπροσώπων στην Ουάσιγκτον προκαλεί σύμφωνα με πληροφορίες η κίνηση της Τουρκίας να στείλει F-16 στα Κατεχόμενα. 

Και αυτό γιατί είναι αμερικανικής κατασκευής τα αεροσκάφη και υπόκεινται στους κανονισμούς ITAR. Πρόκειται για το νομικό πλαίσιο των ΗΠΑ (International Traffic in Arms Regulations) για μεταφορά και χρήση στρατιωτικού εξοπλισμού αμερικανικής προέλευσης.
Η νομοθεσία είναι αυστηρή και ορίζει ρητά ότι ο εξοπλισμός που κατασκευάζεται στις ΗΠΑ δεν μπορεί να μεταφερθεί ή να χρησιμοποιηθεί σε τρίτες χώρες (πόσο μάλλον όταν έχουν καταληφθεί) χωρίς σχετική αμερικανική έγκριση. 

Επομένως, η μεταφορά των τουρκικών F-16 στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου μπορεί να θεωρηθεί μη εξουσιοδοτημένη.
Το νομικό ζήτημα που τίθεται είναι εμφανές και στην πράξη η Ουάσιγκτον μπορεί είτε να «παγώσει» τις πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού προς την Άγκυρα ή ακόμα και τα προγράμματα αναβάθμισης των τουρκικών F-16.

Ειδικότερα το άρθρο του αμερικανικού νόμου 22 CFR §123.9(a) αναφέρει:...

Δημοσκοπήσεις: Πώς αποκωδικοποιούνται από την κυβέρνηση

Οι πρώτες δημοσκοπήσεις που διενεργήθηκαν εν μέσω των ραγδαίων εξελίξεων και της πολεμικής σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, αντανακλούν τις επιπτώσεις τους στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό, με ένα σαφή τρόπο: 

η κυβέρνηση πιστώνεται τις άμεσες αντιδράσεις της, ισχυροποιώντας την εικόνα της ως πολιτική δύναμη που μπορεί να αντεπεξέλθει στις δύσκολες συνθήκες και να διασφαλίσει την σταθερότητα, ενώ αντιθέτως η “αντισυστημική” ψήφος υποχωρεί, ενισχύοντας παραδοσιακά κόμματα της αντιπολίτευσης.
Και στις τρεις δημοσκοπήσεις, που είδαν το φως της δημοσιότητας, η Νέα Δημοκρατία φτάνει στην εκτίμηση ψήφου το 33-34%, με άνοδο που αγγίζει ή ξεπερνά τις δύο ποσοστιαίες μονάδες, διευρύνοντας, ταυτόχρονα, την διαφορά της από το ΠΑΣΟΚ.

 Εκτός από τα αυξημένα δημοσκοπικά ποσοστά, σημαντικό για την κυβέρνηση είναι ότι σε συντριπτική πλειοψηφία, η κοινή γνώμη “εγκρίνει” τις αποφάσεις της στο επίπεδο της εθνικής άμυνας, με...

Δημοσκόπηση Interview: Πάνω από 34% η ΝΔ στην εκτίμηση ψήφου - 3 στους 4 υπέρ της στρατιωτικής βοήθειας στην Κύπρο

Διευρυμένο προβάδισμα καταγράφει η Νέα Δημοκρατία έναντι των κομμάτων της αντιπολίτευσης, τόσο στο ερώτημα «τι θα ψηφίζατε εάν είχαμε την επόμενη Κυριακή εκλογές;» όσο και στο ερώτημα για την εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος, σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση της Interview για λογαριασμό της εφημερίδας Political που δημοσιεύτηκε την Τρίτη.
Από τους μεγάλους χαμένους της δύσκολης συγκυρίας που διανύουμε, όπως προκύπτει από τη δημοσκόπηση, είναι η Μαρία Καρυστιανού και δευτερευόντως ο Αλέξης Τσίπρας, αν και για διαφορετικούς λόγους.
Το υπό ίδρυση κόμμα της κ. Καρυστιανού καταγράφει μια έντονα πτωτική πορεία, με μόλις 8,2% να θεωρεί πολύ πιθανό να αλλάξει την επιλογή του υπέρ ενός νέου 

Σε ό,τι αφορά τον Αλέξη Τσίπρα, το 10,1% απαντά ότι είναι πολύ πιθανό να άλλαζε την επιλογή του υπέρ ενός κόμματος υπό την ηγεσία του και το 5,4% αρκετά πιθανό. 

Απεναντίας, το 76,5% απαντά ότι είναι απίθανο να άλλαζε την επιλογή του και το 7,6% λίγο πιθανό, ενώ ΔΞ/ΔΑ απαντά το 0,4%.

Στο 34,1% η ΝΔ στην εκτίμηση ψήφου

Στην εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος, η ΝΔ «σκαρφαλώνει» στο 34,1%...

Το «βάθος» της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας - Γαλλίας για ευρωπαϊκή άμυνα και Αν. Μεσόγειο

Τις βάσεις για ένα νέο περιβάλλον ασφάλειας, που θα κοιτά και στο μέλλον πέραν της τωρινής σύγκρουσης στο Ιράν, θέτει η κινητοποίηση ευρωπαϊκών δυνάμεων προκειμένου να προασπίσουν και να προστατεύσουν το πιο προωθημένο ευρωπαϊκό έδαφος στον χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και της Μ. Ανατολής. 

Η εικόνα των τριών ηγετών, Κυρ. Μητσοτάκη, Εμ. Μακρόν και Ν. Χριστοδουλίδη, και το περιεχόμενο των δηλώσεών τους χθες από την Αεροπορική Βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» στην Πάφο έστειλε ένα ισχυρό μήνυμα προς αυτή την κατεύθυνση.
Η άμεση ανταπόκριση της Ελλάδας στο αίτημα της Κύπρου με την αποστολή των δύο φρεγατών και των δύο ζευγών F-16 Viper, και της Γαλλίας με τη φρεγάτα και τα αντιπυραυλικά συστήματα, με το αεροπλανοφόρο Σαρλ ντε Γκωλ να προστίθεται στη δύναμη, καθώς και η συμμετοχή της Ιταλίας και της Ισπανίας, δημιουργούν νέα δεδομένα για το μεγάλο κεφάλαιο της ευρωπαϊκής άμυνας. 

Για την Ελλάδα, μια ακόμη σημαντική επιβεβαίωση αυτής της στρατηγικής σχέσης με τη Γαλλία είναι η συμπερίληψη της Ελλάδας στις χώρες που θα καλύψει η πυρηνική αποτρεπτική «ομπρέλα» της Γαλλίας...

Τι δείχνει η δημοσκόπηση - σοκ της Opinion Poll

Πόλεμος πατήρ πάντων έλεγε ο Εφέσιος Ηράκλειτος. 

Και η τύρβη του πολέμου αποβάλει τα ψιμύθια που προσθέτει η ειρηνική καθημερινότητα, ανεξάρτητα αν είναι δύσκολη ή όχι. Ο πόλεμος γίνεται η απόλυτη αλήθεια, αναδεικνύοντας τις ουσιώδεις ανάγκες του πολίτη. Και αυτά είναι η σταθερότητα και η ασφάλεια.
Αυτό αναδύεται από τη δημοσκόπηση της Opinion Poll για το Action 24, όσο και από εκεί της Alco για τον Alpha, καθώς και στις δύο αναδεικνύεται η περιγραφή ενός νέου πολιτικού σκηνικού.
Στην άνοδο της ΝΔ που καταγράφεται, ενσωματώνεται το φαινόμενο της «συσπείρωσης περί την σημαία», ένα κοινωνικό φαινόμενο που εκδηλώνεται όταν αποσταθεροποιούνται οι «σταθερές» της καθημερινότητας. Ωστόσο, πέραν αυτού, η ΝΔ πιστώνεται και την ταχεία αντίδραση της αποστολής των αεροσκαφών F-16 και των φρεγατών στην Κύπρο...

Δεν βρισκόμαστε σε πόλεμο με την Τουρκία

Κάποιοι παρεξήγησαν τον λόγο για τον οποίον βρίσκονται στην Κύπρο οι δύο φρεγάτες και τα 4 F-16. 

Δεν τα έστειλε εκεί η ελληνική κυβέρνηση για να απελευθερώσουν το κατεχόμενο τμήμα της Μεγαλονήσου. Τα έστειλε για να παρέχουν προστασία στην Κυπριακή Δημοκρατία λόγω των έμπρακτων απειλών που δέχεται. 

Ποιοι την απειλούν; 

Αυτοί που εκτόξευσαν τους δύο πυραύλους. Δηλαδή το Ιράν και η Χεζμπολάχ. 

Εντός αυτού του πλαισίου ανασύρθηκε το ξεχασμένο δόγμα του ενιαίου αμυντικού χώρου, το οποίο προφανώς θα ενεργοποιείται κάθε φορά που θα απειλείται η Κύπρος. 

Σήμερα, ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, με το μπαράζ των εξοπλισμών των τελευταίων ετών, είναι σε θέση να υποστηρίξουν επιχειρησιακά τη Μεγαλόνησο.
Ως εκ τούτου, όσοι συνδέουν την παρουσία των φρεγατών και των αεροπλάνων με αλλαγή του status quo στην Κύπρο είναι είτε αφελείς είτε τυχοδιώκτες. Συνήθως αυτά τα δύο πάνε μαζί, αν κρίνω από τον...

Το Ισραήλ ανέλαβε τη «βρώμικη δουλειά» για εμάς

Η αλήθεια είναι ότι το Ισραήλ, με τις πλάτες του Τραμπ, ανέλαβε να κάνει τη «βρώμικη δουλειά» για όλους εμάς τους Ευρωπαίους. 

Από αυτούς, οι μισοί κρώζουν για το διεθνές δίκαιο, με επικεφαλής έναν σοσιαλιστή και αχρείο έμπορο όπλων προς την ισλαμική Τουρκία, τον Πέδρο Σάντσες, ενώ οι άλλοι μισοί ανησυχούν μήπως η αύξηση των αμυντικών δαπανών χαλάσει τις καλοκαιρινές αποδράσεις στο Μπαλί και το Ντουμπάι.
Η ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από το θεοκρατικό Ιράν δεν αποτελεί υπαρξιακή απειλή μόνο για το Ισραήλ, αλλά στη συνέχεια και για την Ευρώπη, και αργότερα για ολόκληρο τον ανθρώπινο πολιτισμό.
Νομίζετε πως οι παλαβοί θρησκόληπτοι, που κάθε τρεις και λίγο κηρύσσουν ιερούς πολέμους εναντίον των «απίστων», θα σταματήσουν στο Ισραήλ αν καταφέρουν να το εξαφανίσουν;
Αυτοί θεωρούν την παρουσία ημών των κοσμικών και φιλήδονων Δυτικών ως «αμαρτίες με πόδια» και την ίδια την αναπνοή μας προσβολή προς τον προφήτη τους.

Η προοπτική ενός θεοκρατικού Ιράν εξοπλισμένου με πυρηνικά όπλα πρέπει να θεωρείται σοβαρή απειλή για τη διεθνή ασφάλεια για μια σειρά λόγων.

Ο πρώτος αφορά τον ιδεολογικό χαρακτήρα του καθεστώτος...

Κυρ. Μητσοτάκης για τον πόλεμο στη Μ. Ανατολή: Ευρωπαϊκό πλέγμα προστασίας γύρω από την Κύπρο - Θα παρέμβουμε σε κάθε φαινόμενο κερδοσκοπίας

Στην κλιμάκωση της κρίσης στη Μέση Ανατολή αναφέρθηκε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στην εβδομαδιαία ανασκόπηση του κυβερνητικού έργου, υπογραμμίζοντας ότι η Ελλάδα στάθηκε στο πλευρό της Κύπρου όταν η σύρραξη απείλησε την ασφάλειά της.
Συγκεκριμένα, ο πρωθυπουργός σημειώνει ότι τις τελευταίες ημέρες επαναπατρίστηκαν 1.039 Έλληνες πολίτες και μέλη των οικογενειών τους από χώρες της Μέσης Ανατολής, υπογραμμίζοντας ότι η Ελλάδα στάθηκε στο πλευρό της Κύπρου και πως το παράδειγμά της Ελλάδας ακολούθησαν και άλλοι εταίροι, απλώνοντας ένα ευρωπαϊκό πλέγμα αεροναυτικής προστασίας γύρω από την Μεγαλόνησο.
Παράλληλα, διαβεβαιώνει ότι η κυβέρνηση είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει πιθανές επιπτώσεις από τη διεθνή αναταραχή, τόσο στην αγορά ενέργειας όσο και στις τιμές αγαθών, τονίζοντας ότι προτεραιότητα παραμένει η θωράκιση της χώρας και η στήριξη της κοινωνίας...

Ανοίγει η συζήτηση για την πυρηνική ενέργεια στην Ελλάδα – Το σήμα από το Nuclear Energy Summit στο Παρίσι

«Ζεσταίνεται» η συζήτηση για νέες πηγές ενέργειας, με την πυρηνική να επανέρχεται σταδιακά στο τραπέζι. 

Στο ευρωπαϊκό ενεργειακό τοπίο διαμορφώνεται πλέον μια νέα δυναμική, καθώς ολοένα και περισσότερα κράτη εξετάζουν την αξιοποίηση της πυρηνικής τεχνολογίας ως συμπληρωματικού εργαλείου για την επίτευξη των στόχων απανθρακοποίησης και ενεργειακής ασφάλειας.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα αρχίζει να παρακολουθεί πιο συστηματικά τις εξελίξεις στον τομέα. 

Ενδεικτική είναι η συμμετοχή του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στο Nuclear Energy Summit που θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 10 Μαρτίου στο Παρίσι, μια σύνοδο που διοργανώνει η γαλλική κυβέρνηση σε συνεργασία με τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας και η οποία φιλοδοξεί να επιταχύνει την ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας στην Ευρώπη.

Η παρουσία του Έλληνα πρωθυπουργού σε μια σύνοδο που φιλοδοξεί να επιταχύνει την ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας στην Ευρώπη ερμηνεύεται από παράγοντες της αγοράς ως ένδειξη ότι η Αθήνα ανοίγει πλέον έναν δίαυλο ουσιαστικής ενημέρωσης και διερεύνησης γύρω από το θέμα.
Η συνδιάσκεψη συγκεντρώνει ευρωπαϊκές χώρες που είτε έχουν ήδη αναπτύξει πυρηνικά προγράμματα είτε εξετάζουν το ενδεχόμενο να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση τα επόμενα χρόνια. Μεταξύ αυτών...

Βενεζουέλα, Ιράν και «ειρηνιστές»: Είναι «με τον Άνθρωπο» ή με τους βασανιστές του;

Στους «πολέμους της Ειρήνης», διεξάγονται πάντα παράλληλα και οι «πόλεμοι των μετόπισθεν» ή «πόλεμοι του καναπέ» ή «πόλεμοι του πληκτρολογίου». 

Με αποτέλεσμα, αυτοί που διαφωνούν, αυτοί που διαλέγουν στρατόπεδα για «ιδεολογικούς λόγους», να αναζητούν τα «επιχειρήματά» τους εκεί που δεν υπάρχουν, δηλαδή στο Διεθνές Δίκαιο. 

Μετά τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα και στο Ιράν, μπορούμε πια να πούμε ότι οι «παράπλευρες απώλειες» έχουν και «παράπλευρα οφέλη».
«Πόλεμοι της Ειρήνης» είναι οι αναρίθμητοι πόλεμοι που ξέσπασαν μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μέχρι τότε τα πράγματα ήταν ξεκάθαρα: Από δω οι καλοί, από κει οι κακοί, όπως είχε πει ο Περουβιανός συγγραφέας Κάρλος Φουέντες. 

Μετά οι πόλεμοι άλλαξαν. Και άρχισαν οι «πόλεμοι των μετόπισθεν». Ανάλογα με την «ιδεολογία» του καθενός, αυτοί που οι μεν θεωρούν καλούς, για τους δε είναι κακοί.
Προφανώς, ισχύει πάντα αυτό που είχε πει ένα χρόνο μετά...

Τσίπρας: Πρώτα θα νικήσει και μετά θα κάνει κόμμα!

Ας προσγειωθώ στις γνωστές «εργοστασιακές ρυθμίσεις» και ας ασχοληθώ λίγο με τον Α. Τσίπρα. 

Είπε προχθές στη Θεσσαλονίκη πως «θα ξεκινήσουμε όταν θα είμαστε έτοιμοι να νικήσουμε». 

Αυτό επιδέχεται και την ερμηνεία του «ποτέ». 

Διότι ο κοινός νους θεωρεί ως νίκη την επικράτηση στις εκλογές. Διαφορετικά ο κάθε ηγέτης και το κάθε κόμμα μπορεί να θεωρούν νικηφόρο το οποιοδήποτε αποτέλεσμα. 

Έτσι το ΚΚΕ διακηρύσσει σε κάθε εκλογές πως δικαιώνεται η πολιτική του. Συνεπώς, αν και ο Τσίπρας αντιλαμβάνεται τη νίκη ως πρωτιά στην εκλογική αναμέτρηση, δε θα ξεκινήσει ποτέ, καθώς τέτοιο ενδεχόμενο δεν υπάρχει στον ορίζοντα.
Όμως πιθανόν να βάλει τον πήχη αρκετά πιο χαμηλά ώστε τελικά να τον υπερβεί. Είναι μια λογική προσδοκία η κατάληψη της δεύτερης θέσης και ένα αναμφίβολα πολύ καλό αποτέλεσμα η κατάληψη της δεύτερης θέσης με ποσοστό μεγαλύτερο από αυτό του 2023. 

Δύσκολοι στόχοι αμφότεροι, για αυτό και η παραπάνω δήλωση του Α. Τσίπρα ήταν πολύ προσεκτική και δικαιολογημένα.

Αν καταλάβει την 3η θέση, έστω με μισή μονάδα διαφορά από το δεύτερο κόμμα, έχει πάψει να θεωρείται εν δυνάμει πρωθυπουργός. 

Σε αυτήν την περίπτωση έχει παίξει κι έχει χάσει. 

Με τον τρίτο ουδείς ασχολείται. Και αυτό το ενδεχόμενο θέλει να αποφύγει...

Παράθυρο ευκαιρίας

Μια βδομάδα στην πολιτική είναι αιωνιότητα. Και άρκεσε μόνο μια βδομάδα για να έρθουν ξανά τα πάνω, κάτω στη γειτονιά μας μετά το ξεδόντιασμα της Χαμάς στη Γάζα και τον πόλεμο των 12 ημερών του Ιουνίου.
Το Ιράν βομβαρδίζεται πάλι ανηλεώς, η ηγεσία του μας άφησε χρόνους, το Ισραήλ αποτελειώνει τα υπολείμματα της Χεζμπολάχ στο Λίβανο, οι χώρες του Κόλπου βρίσκονται εν μέσω διασταυρούμενων πυρών, η Κύπρος απειλείται.
Η Μέση Ανατολή φλέγεται και κανείς δεν ξέρει πότε και πώς θα αναδιαταχθεί καθώς μεταξύ άλλων κανείς δεν μπορεί να προδικάσει το τέλος του πολέμου.
Ένα πάντως είναι σίγουρο. Ότι το μελλοντικό τοπίο στην περιοχή, δεν θα’ χει καμία σχέση με το σημερινό.

Η Ελλάδα βρέθηκε και πάλι στη σωστή πλευρά της Ιστορίας και αντέδρασε ακαριαία στέλνοντας δυνάμεις στην Κύπρο αλλά και μια συστοιχία Patriot στην Κάρπαθο, αγνοώντας τις τουρκικές αντιδράσεις που ήταν ούτως η άλλως ασήμαντες και παράλογες καθώς η Τουρκία δεν ήταν καν συμβαλλόμενο μέρος στη συνθήκη των Παρισίων με την οποία τα Δωδεκάνησα παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα.

Κι όλα αυτά παρά τις φωνές και υστερίες κάποιων γραφικών της αντιπολίτευσης, που είτε αντιτίθενται σε κάθε είδους εμπλοκή, είτε επαναλαμβάνουν αφόρητες κοινοτοπίες περί μη ανάμιξης της χώρας στον πόλεμο που μαίνεται. Λες και τους είπε κανείς το αντίθετο.

Φωτεινή εξαίρεση...

Η παγκοσμιοποίηση της αγάπης - με άλφα κεφαλαίο

Με τον πόλεμο σκοτώνονται άνθρωποι, νέοι, γέροι παιδιά, καταστρέφονται περιουσίες και υποδομές, γίνονται δυστυχείς οι πολλοί για να πλουτίζουν οι λίγοι. Ενώ με την ειρήνη υπάρχει ανάπτυξη, ευημερία, κοινωνικές παροχές, λεφτά για την παιδεία και όχι για το ΝΑΤΟ και τους εξοπλισμούς. 

Ουδείς υπολόγισε πόσα σχολεία θα κτίζαμε αν δεν αγοράζαμε τα Ραφάλ. Και πόσο νοσοκομεία, αν δεν παίρναμε τους Πάτριοτ.
Για αυτό λοιπόν όλοι θα πρέπει να αγωνιστούμε για έναν πλανήτη χωρίς πολέμους, μόνον με ειρήνη και η αγάπη μεταξύ των ανθρώπων να αποκτήσει έναν οικουμενικό χαρακτήρα. Όπως έλεγαν και οι πρόγονοί μας «κάντε έρωτα, όχι πόλεμο».

Νομίζω πως όλοι θα συμφωνήσουμε για ένα νέο, ρωμαλέο Κίνημα Ειρήνης. 

Όλοι να στρατευθούμε σε αυτήν την πανανθρώπινη ιδέα και να ζητήσουμε με βροντερή φωνή από τον Ζελένσκι, τον Τραμπ και τον Νετανιάχου να σταματήσουν να σκορπούν τον θάνατο σε φιλειρηνικούς λαούς. Όμως υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα: το χρήμα. 

Ποιος θα χρηματοδοτήσει την προσπάθειά μας. 

Παλιά ήταν η μεγάλη Σοβιετική Ένωση που χρηματοδοτούσε πλουσιοπάροχα όλα τα Κινήματα Ειρήνης στη Δυτική Ευρώπη, όπως προέκυψε από το άνοιγμα των...

Το στοίχημα του Τραμπ, οι Κούρδοι και το αδιέξοδο του Ιράν

Μπροστά στον κίνδυνο να βρεθούν αντιμέτωπες με έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς βρίσκονται οι ΗΠΑ στο Ιράν, μία εβδομάδα μετά την έναρξη της γιγαντιαίας αεροπορικής επίθεσης από κοινού με το Ισραήλ εναντίον της χώρας, που έχει αποφέρει ήδη τα πρώτα αποτελέσματα.
Όμως η έλλειψη καθαρού και μετρήσιμου στόχου σε αυτή την επιχείρηση μπορεί να εγκλωβίσει ΗΠΑ και Ισραήλ σε μια διαρκή σύγκρουση που θα αποδυναμώνει μεν το Ιράν, δεν θα οδηγεί όμως σε οριστική αντιμετώπιση της ιρανικής απειλής και, αντιθέτως, θα απαιτεί ολοένα και μεγαλύτερη εμπλοκή δυνάμεων και θα οδηγεί σε διαρκή αποσταθεροποίηση ολόκληρης της περιοχής.
Μετά τις συντριπτικές επιθέσεις εναντίον του Ιράν, η θρησκευτική και στρατιωτική ηγεσία της χώρας έχει εξοντωθεί, ενώ έχει υποστεί σοβαρότατα πλήγματα το οπλοστάσιο, η αεράμυνα και τα κέντρα διοίκησης των «Φρουρών της Επανάστασης», κάτι που αποτελεί μια πρώτη σημαντική νίκη για ΗΠΑ και Ισραήλ. 

Όμως ακόμη το Ιράν διατηρεί τις δυνατότητες εκτόξευσης, υπό μορφή αντιποίνων, βαλλιστικών πυραύλων και drones, ενώ δεν έχουν υπάρξει επίσημες πληροφορίες για το εάν η παρουσία αμερικανικών B-2 στην περιοχή συνδέεται και με επιθέσεις στο εναπομείναν πυρηνικό του πρόγραμμα.

Πιθανότατα Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ δεν θέλουν ακόμη να δημοσιοποιήσουν...

Ρουά - ματ Μητσοτάκη σε τρία μέτωπα

Πέρασαν σχεδόν τρεις μέρες από την κίνηση του Έλληνα πρωθυπουργού να στείλει τέσσερα F-16 και την υπερσύγχρονη φρεγάτα «Κίμων», μαζί με τη φρεγάτα «Ψαρά», στην Κύπρο. 

Άρα μπορούμε πιο ψύχραιμα να αποτιμήσουμε αυτές τις κινήσεις στις οποίες θα συμπεριλάβουμε και την τοποθέτηση μιας συστοιχίας Πάτριοτ στην Κάρπαθο.
Πρώτα - πρώτα η πατρίδα μας έδωσε το παράδειγμα συμπαράστασης στη Μεγαλόνησο και ακολούθησαν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, μαζί και η Ισπανία, ο πρωθυπουργός της οποίας, προηγουμένως, αρνήθηκε στον Τραμπ τη χρήση των αμερικανικών βάσεων στο ισπανικό έδαφος. Πρόκειται για δύο διακριτές κινήσεις του Π. Σάντσεθ που - κατά τη γνώμη μου - δεν αντιφάσκουν μεταξύ τους. 

Έτσι, η Ελλάδα μπήκε μπροστά σε ένα τόσο κρίσιμης σημασίας εθνικό ζήτημα. Προς ποιους αυτή η κίνηση ήταν ρουά - ματ;

1. Προς την Τουρκία. Παρακολουθεί τις εξελίξεις μακρόθεν και αδιαμαρτύρητα. 

Τι μπορεί να πει άλλωστε; Εδώ ο κόσμος καίγεται! 

Να διαμαρτυρηθεί για την παρουσία ελληνικών πολεμικών αεροσκαφών και πλοίων στη Μεγαλόνησο; 

Μα ακολουθούν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες το παράδειγμα της Ελλάδας. Διαμαρτυρήθηκε για τους Πάτριοτ στην Κάρπαθο επικαλούμενη την αποστρατιωτικοποίηση της Δωδεκανήσου και έλαβε πάραυτα την πρέπουσα απάντηση από τον Παύλο Μαρινάκη. 

Τούρκοι σχολιαστές, μεταξύ σοβαρού και αστείου γράφουν πως τα νότια παράλιά μας τα υπερασπίζονται οι Έλληνες. 

Η Ελλάδα de facto ακύρωσε μια σειρά τουρκικών σχεδιασμών.

2. Ο αποκληθείς πατριωτικός χώρος βρέθηκε σε αδιέξοδο. 

Έχει επενδύσει πολιτικά στον υποτιθέμενο κατευνασμό του Μητσοτάκη και τώρα άφωνος παρατηρεί τις εξελίξεις. 

Και τι να πει άλλωστε; 

Η τελευταία γραμμή άμυνας τους, η Κάσος, έχει σαρωθεί. 

Βέβαια, υπάρχει και η ρωσόφιλη Δεξιά. Αυτή βρίσκεται σε ολοφάνερη διατεταγμένη υπηρεσία. Βάλλει πλέον ευθέως κατά των ΗΠΑ υπηρετώντας τη γραμμή του μεγάλου αφεντικού. 

Αυτόν τον χώρο τον στηρίζουν και ισχυρά οικονομικά συμφέροντα, αν και η..

Με τους Αμερικανό-ισραηλινούς ή το Ιράν και τη Γάζα;

Αν ακούγαμε τους αριστερούς τα σύνορα της χώρας σήμερα θα ήταν λίγο παραπάνω από το Βόλο, η Καβάλα θα ανήκε στην Βουλγαρία και τα νησιά του Αιγαίου στην Τουρκία.
Το 1940 όταν εισέβαλαν οι χώρες του Άξονα στην Ελλάδα, την μοίρασαν σε κατοχικές ζώνες μεταξύ Γερμανίας, Ιταλίας και Βουλγαρίας. 

Ο στόχος ήταν να τη διαμελίσουν. 

Η αριστερά μέχρι το Καλοκαίρι του ’41 που ο Χίτλερ επιτέθηκε στην ΕΣΣΔ και ακύρωσε τη συμμαχία με τον Στάλιν, υποστήριζε τις θέσεις της ΕΣΣΔ.
Αργότερα όταν οι δυνάμεις του Άξονα ηττήθηκαν και αποχώρησαν από την Ελλάδα οι δυνάμεις της Αριστεράς πολέμησαν για να αποσπαστεί η Μακεδονία και να συμμετάσχει ανεξάρτητα σε κάποια βαλκανική σοσιαλιστική ομοσπονδία.
Αν είχαν κερδίσει τον εμφύλιο, η Ελλάδα σήμερα θα ήταν μισή σε έκταση και πληθυσμό.
Ο πατριωτισμός της αριστεράς είναι ένα μύθος που υποδύθηκε το ΚΚΕ για να καταλάβει την εξουσία πραξικοπηματικά μετά τη γερμανική Κατοχή. Η αριστερά μια πατρίδα αναγνωρίζει, την ΕΣΣΔ ακόμη και σήμερα που αυτή έπαψε να υπάρχει.
Τα ίδια συνέβησαν και το 1922 όταν το ΚΚ υποστήριζε τον Κεμάλ γιατί η ήττα του θα συνεπάγονταν μια ισχυρότερη Ελλάδα. 

Στην πραγματικότητα η ΕΣΣΔ υποστήριζε των Κεμάλ με το κίνημα των Νεότουρκων με όπλα και χρήματα. Η ελληνική αριστερά ήταν απλά το τσιράκι τους…

Με τους Αμερικάνους και το Ισραήλ ή με το Ιράν, την Κούβα και την Παλαιστίνη, λοιπόν;...

Η Golden Hour του Κυριάκου Μητσοτάκη

Στη διαχείριση κρίσεων υπάρχει ο όρος golden hour: το καίριο πρώτο διάστημα κατά το οποίο οι αποφάσεις, οι ενέργειες, ακόμη και οι δηλώσεις καθορίζουν την έκβαση των εξελίξεων. 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει «αξιωθεί» να διαχειριστεί τόσες μείζονες κρίσεις εθνικού και παγκόσμιου βεληνεκούς και μετρά πλέον υπερβολικά πολλές σκοτεινές αλλά και «χρυσές» ώρες, που μετατρέπουν έναν ισχυρό χαρακτήρα σε μια χαλκέντερη ηγετική προσωπικότητα.
Η ακαριαία αντίδρασή του, με την αποστολή της νεότευκτης φρεγάτας «Κίμων» και των μαχητικών αεροσκαφών F-16 στην Κύπρο, τη μετακίνηση του συστήματος Patriot στην Κάρπαθο και την αδιάκοπη διεθνή παρέμβαση, ακολουθεί ένα συγκεκριμένο μοτίβο. 

Το ίδιο μοτίβο επέβαλε στη διαχείριση της πανδημίας, στην αποτροπή της εισβολής μεταναστών στον Έβρο, στην επί του πεδίου δράση του ελληνικού στόλου στην Ανατολική Μεσόγειο το 2020, αλλά και μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Η κουλτούρα της εγρήγορσης, της προετοιμασίας, της προνοητικότητας και της καλής γνώσης των δεδομένων επιτρέπει στον Κυρ. Μητσοτάκη να δείχνει αποφασιστικότητα, ψυχραιμία αλλά και στρατηγική καθαρότητα. 

Η απόφαση να κινητοποιήσει ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις προς την Κύπρο άφησε τριπλό αποτύπωμα: επιχειρησιακό, διπλωματικό και ψυχολογικό...

Το ιστορικό λάθος του Ιράν, οι απειλές κατά Ευρώπης και ο Ερντογάν σε «τεντωμένο σχοινί»

Το Ιράν κατά «πάντων» σε έναν πόλεμο που βρίσκεται στη φάση της «πλημμυρίδας» και όχι της «άμπωτης»: Τη στρατηγική της στοχοποίησης κρατών του Κόλπου -που χαρακτηρίζει ιστορικό λάθος- και των απειλών κατά της Ευρώπης 

αποτυπώνει ο πολιτικός επιστήμονας-διεθνολόγος Θόδωρος Τσίκας σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Ευαγγελία Μπίφη.
Την ασάφεια που περιβάλλει την τελική στόχευση των Ηνωμένων Πολιτειών, 

τα ανοιχτά σενάρια για την έκβαση του πολέμου, καθώς και πού εδράζονται οι φόβοι της Τουρκίας στην παρούσα κρίση, που ανεξαρτήτως πτώσης ή μη του ιρανικού καθεστώτος, έρχεται να μεταβάλλει ισορροπίες δεκαετιών στη Μέση Ανατολή και ευρύτερα, 

αποτυπώνει ο κ. Τσίκας, επικεφαλής του Προγράμματος Θεωρίας και Πρακτικής των Διεθνών Σχέσεων στο Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων (ΙΔΟΣ).
Εκφράζει παράλληλα την εκτίμηση ότι η ευρωπαϊκή αμυντική συνδρομή προς την Κύπρο θα έπρεπε να έλθει δια της οδού της επίκλησης του Άρθρου 42.7 της Συνθήκης της Λισσαβώνας περί αμοιβαίας συνδρομής των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και αναφέρεται στην κρισιμότητα της συγκυρίας όσον αφορά τη διάσταση των ελληνοτουρκικών σχέσεων...

Το 2026 δεν είναι 1974

Επειδή έχει περάσει μισός αιώνας από το πραξικόπημα στην Κύπρο είναι λογικό κάποιοι να έχουν ξεχάσει ακριβώς πώς έγιναν τα γεγονότα. Και κάποιοι άλλοι να κάνουν πως έχουν ξεχάσει διότι αυτό εξυπηρετεί τις τρέχουσες πολιτικές τους. 

Να υπενθυμίσω εν τάχει πώς εξελίχθηκε η κατάσταση.
Η κυβέρνηση Καραμανλή δεν κλήθηκε να αντιμετωπίσει την απόβαση των Τούρκων στη Μεγαλόνησο. Οι Τούρκοι ήδη βρίσκονταν εκεί και είχαν στήσει το προγεφύρωμά τους από τις 20 Ιουλίου ως τις 23 Ιουλίου 1974. Μετά την εκεχειρία κάθε μέρα προωθούσαν τις θέσεις τους, παρά τις διαμαρτυρίες της Ελλάδας και της Κύπρου.

Τα ελληνικά νησιά ήταν πλήρως ανοχύρωτα, εκτεθειμένα και ανυπεράσπιστα σε τουρκική εισβολή. 

Αυτό το γεγονός αποτελούσε έναν σοβαρό ανασταλτικό παράγοντα σε έναν ελληνοτουρκικό πόλεμο. 

Σημειωτέον, πως η Τουρκία εισέβαλε ως εγγυήτρια δύναμη και η Ελλάδα δεν ήθελε να μετατρέψει την εισβολή σε ελληνοτουρκικό πόλεμο. 

Είναι κοινός τόπος πλέον πως η πατρίδα μας βρέθηκε παντελώς ανέτοιμη να εμπλακεί σε μια γενικευμένη σύρραξη με την Τουρκία. Αυτό υποστήριξαν, εξάλλου, και οι Μπονάνος, Γαλατσάνος, Αραπάκης, στη σύσκεψη της 12ης Αυγούστου 1974 υπό την προεδρία του Κωνσταντίνου Καραμανλή. 

Εν τω μεταξύ στη Γενεύη γινόταν διαπραγματεύσεις στις οποίες, όπως ήταν φυσικό, η τουρκική...

Ρώτησαν τους Κύπριους πώς νιώθουν για τις φρεγάτες και τα F-16 ;

«Σε άλλες εποχές ο τρόμος μας θα ήταν πολλαπλάσιος. Από τη μια είχαμε την Ελλάδα του δόγματος «η Κύπρος κείται μακράν», και από την άλλη δεν είχαμε θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. 

Μόνοι στη Μεσόγειο, ένα νησί έρμαιο στις ορέξεις της Τουρκίας και όλων των ισλαμοφασιστών της περιοχής.
Δεν είναι για πανηγυρισμούς και εφησυχασμούς, όμως δόξα σοι ο Θεός, αλλάζουν κάπως τα πράματα. Υπάρχει ελπίδα, όταν χρειαστεί, η Αθήνα να πει το «η Κύπρος κείται πλησίον», και όταν αντιμετωπίζει τον μόνιμο κίνδυνο της Τουρκίας».

Αυτά γράφει μεταξύ άλλων στον κυπριακό Φιλελεύθερο ο Άριστος Μιχαηλίδης, και είναι η πιο έγκυρη απάντηση σε όσους κατηγορούν την αποστολή των δύο φρεγατών και των τεσσάρων πολεμικών αεροσκαφών στην Κύπρο.

Απόλυτα θετικά στην πλειοψηφία τους και τα σχόλια των αναγνωστών στα κυπριακά sites, με έμφαση στην ασφάλεια που νιώθουν.

Και για όσους στο όνομα του διεθνούς δικαίου απαιτούν να ακολουθήσουμε το παράδειγμα της Ισπανίας και να δηλώσουμε αφελείς τίμιοι, μια ματιά στον χάρτη δείχνει ότι η Ισπανία έχει την ευτυχία να συνορεύει με Γαλλία και Πορτογαλία. Δεν αντιμετωπίζει casus belli στην οριοθέτηση των...

Η αλλαγή του χάρτη σε Μ. Ανατολή, χώρες του Κόλπου, Αν. Μεσόγειο και ο ρόλος της Ελλάδας

Ο αμερικανοϊσραηλινός πόλεμος εναντίον του Ιράν και η διάχυσή του, με την Τεχεράνη να βάλει κατά πάντων, 

θέλοντας να μεγιστοποιήσει το κόστος για τη Δύση αλλά και για τους γείτονές της, οδηγεί εκ των πραγμάτων σε μια νέα αρχιτεκτονική, σε έναν νέο χάρτη από την Ινδία μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο.
Ανεξαρτήτως της επιτυχίας του εγχειρήματος για ανατροπή του καθεστώτος των μουλάδων, το Ιράν δεν θα είναι ίδιο την επόμενη ημέρα με το Ιράν το οποίο έπαιξε έναν κρίσιμο ρόλο για τις ισορροπίες στην περιοχή τις τελευταίες πέντε δεκαετίες. 

Μαζί αλλάζουν και οι ισορροπίες στον Κόλπο, όπου το φιλικά προσκείμενο στην Τεχεράνη Κατάρ βρέθηκε και το ίδιο στο μάτι του κυκλώνα, ενώ οι μοναρχίες της Σαουδικής Αραβίας, των ΗΑΕ και του Μπαχρέιν βρέθηκαν να μετρούν απώλειες τόσο στις πετρελαϊκές και πολιτικές υποδομές τους όσο - κυρίως αυτό αφορά το Αμπού Ντάμπι και τη Μανάμα - στο δυτικό μοντέλο ζωής και στο μοντέλο τουριστικής και χρηματοοικονομικής ανάπτυξης στο οποίο έχουν επενδύσει τις τελευταίες τουλάχιστον δύο δεκαετίες.

Τίποτα πια δεν είναι το ίδιο στην ευρύτερη περιοχή, καθώς πάγιες «κόκκινες γραμμές» και ταμπού διαλύθηκαν. 

Επιβεβαιώθηκε ότι στη νέα αυτή περίοδο μετράει το Δίκαιο ως δυνατότητα...

Το «endgame» ΗΠΑ-Ιράν και η στρατηγική ασπίδα στην Κύπρο

Στρατηγική ωριμότητα απαιτεί η συγκυρία και η ελληνική αμυντική συνδρομή προς την Κύπρο, πέραν της αυτονόητης αλληλεγγύης, υποδεικνύει ενεργή παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο και διεκδίκηση ρόλου στην υπό διαμόρφωση αρχιτεκτονική ασφαλείας και την περιφερειακή ισορροπία ισχύος,

επισημαίνει ο Σωτήριος Σέρμπος, καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και σύμβουλος του πρωθυπουργού για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Ευαγγελία Μπίφη. 

Ως προς την έκβαση του πολέμου, εκτιμά ότι θα καταλήξει σε επώδυνο συμβιβασμό-συνθηκολόγηση μίας πλήρως αποδυναμωμένης Τεχεράνης αλλά όχι σε αλλαγή καθεστώτος.

Η στρατηγική επιδίωξη της Ουάσινγκτον είναι να εξαλείψει την απειλή του πυρηνικού και βαλλιστικού οπλοστασίου και τα δίκτυα τρομοκρατίας των πληρεξουσίων του καθεστώς, επιβάλλοντας τους όρους μίας νέας συμφωνίας και κατ’ επέκταση τους νέους όρους ισορροπίας στη Μέση Ανατολή. 

Δεδομένου ότι περίοδοι κρίσης ή αποσταθεροποίησης λειτουργούν ως ενδιάμεσα στάδια πριν από τη διαμόρφωση του νέου περιβάλλοντος, η Ελλάδα καλείται να κινηθεί ενεργητικά, επισημαίνει ο Σωτήριος Σέρμπος. 

Οι ρόλοι δεν εκχωρούνται· διεκδικούνται, υπογραμμίζει ο καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής, και σημειώνοντας πως 

Κύπρος αποτελεί πολλαπλασιαστή ισχύος και κρίσιμο κόμβο στην Ανατολική Μεσόγειο, αναφέρει πως 

η ελληνική παρουσία εκπέμπει μηνύματα τόσο προς την Άγκυρα, όσο και προς την προεδρία Τραμπ ότι είναι «εδώ» για τη διαμόρφωση της επόμενης ημέρας...

Η εθνική ευθύνη και οι καφενόβιοι

Η Ελλάδα έχει εθνική, ηθική και ιστορική υποχρέωση να υπερασπιστεί την Κύπρο. 

Εκείνοι είναι Κύπριοι, εμείς Ελλαδίτες, κι οι δυο είμαστε Έλληνες. 

Μην κοιτάτε τώρα που οι αδερφοί στο νησί τα χουνε κάνει μαντάρα με το καλώδιο ή το γεγονός ότι εκλέγουν μια γελοία φυσιογνωμία σαν τον Φειδία που η ύπαρξη του αποτελεί εθνική ντροπή. Αυτά είναι μικροελαττώματα της φυλής που τα κουβαλούσαμε πάντα. Μην ακούτε επίσης τους εδώ πολλά βαρείς εθνοπατριώτες, που πάντα βρίσκουν ψήγματα προδοσίας σ’ ότι κάνει ο Μητσοτάκης.
Πάντα έτσι ήταν. Ο «αμφιβόλου εθνικού φρονήματος» κεντρώος Γεώργιος Παπανδρέου είχε στείλει την μεραρχία στο νησί για να το υπερασπιστεί, οι εθνοπατριωτάρες συνταγματάρχες που ήρθαν να σώσουν την πατρίδα την τράβηξαν κι άφησαν το νησί απροστάτευτο. Ύστερα έδωσαν στο τουρκικό πιάτο και την αφορμή για απόβαση.

Οπότε την Κύπρο θα την υπερασπιστεί πάλι η κανονική Ελλάδα, αυτή που ξέρει πότε θα συνομιλήσει και πότε θα πολεμήσει, αδιαφορώντας για τα αριστεροδεξιά κρωξίματα που πρώτα λένε «όχι» κι ύστερα ακούνε την ερώτηση, που πρώτα φωνάζουν «μειοδοσία» ή «ξεπούλημα» κι ύστερα βλέπουν περί τίνος πρόκειται...

Παίζουμε το κεφάλι μας, το έχουν αντιληφθεί;

Αυτό το «κάνω εξωτερική πολιτική λες και γράφω ποιητική συλλογή», έχει πλάκα. 

Κάθομαι στον καναπέ μου, βυθίζω το χέρι στην σακούλα με τα τσιπς και ενώ μασουλάω ηδονικά βλέποντας πόλεμο στην τηλεόραση, ρίχνω και πέντε κεραυνούς στον Τραμπ και στον Νετανιάχου που αιματοκύλισαν την Μέση Ανατολή. Μετά πάω και ξαπλώνω, σίγουρος ότι το άλλο πρωί θα τα βρω όλα μέσα στο σπίτι ίδια κι απαράλλακτα. 

Για έλα όμως στη θέση του Μητσοτάκη που κάθεται στην πρωθυπουργική καρέκλα, ο οποίος με μια λάθος λέξη του (πόσο μάλλον πράξη του) μπορεί να δει τη χώρα που έχει στους ώμους του να γίνεται κεραμιδαριό.

Ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου, παιδί και έφηβος της κατοχής, όταν πολύ αργότερα έβλεπε ταινίες στην τηλεόραση που οι δικοί μας ηρωικοί αντιστασιακοί σκότωναν Γερμανούς αβέρτα, κουνούσε το κεφάλι του μισοσκεφτικά μισοκοροϊδευτικά, και μονολογούσε. «Ναι, ναι… οι Γερμανοί δεν έριχναν σφαίρες, έριχναν κουφέτα». Ήταν η διαφορά οπτικής ανάμεσα σ’ αυτόν που είχε ζήσει πόλεμο και σ’ αυτόν που τον χάζευε στον κινηματογράφο. Το ίδιο συμβαίνει και τώρα. Ο ένας έχει την ευθύνη μιας χώρας, οι άλλοι έχουν μόνο να βρουν μια πιασάρικη ατάκα.

Κανένας δεν θα ήθελε να βρίσκεται στη θέση του Έλληνα πρωθυπουργού αυτή την περίοδο...

Rally around the flag (Συσπειρωθείτε γύρω από τη σημαία)

Ας το δούμε ψυχρά. 

Η σύρραξη ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και το Ιράν δεν είναι μια μακρινή γεωπολιτική κρίση. Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη συνιστά, παραδόξως, μια πολιτική ανάσα στο εσωτερικό μέτωπο. 

Όχι επειδή η Ελλάδα επωφελείται άμεσα από την αστάθεια, αλλά επειδή η διεθνής ένταση μεταβάλλει το πλαίσιο της εσωτερικής πολιτικής συζήτησης.

Πρώτον, σε περιόδους διεθνούς αβεβαιότητας ενεργοποιείται το γνωστό «rally around the flag effect». Οι κοινωνίες τείνουν να συσπειρώνονται γύρω από την εκάστοτε κυβέρνηση, αναζητώντας σταθερότητα και προβλεψιμότητα. Η εικόνα ενός πρωθυπουργού που διαχειρίζεται διεθνείς επαφές, συμμετέχει σε συνόδους και τοποθετεί τη χώρα στο δυτικό στρατόπεδο, ενισχύει αντικειμενικά το προφίλ του «υπεύθυνου διαχειριστή». Σε ένα περιβάλλον φόβου για πολεμικές εμπλοκές,  ενεργειακές αναταράξεις, τρομοκρατικές απειλές ή μεταναστευτικές ροές, η σταθερότητα γίνεται βασικό πολιτικό κεφάλαιο.

Δεύτερον, η ατζέντα μετατοπίζεται. Ζητήματα καθημερινής φθοράς, όπως...

Κυρ. Μητσοτάκης για την επέτειο των Τεμπών: Αυτές τις ώρες ενωνόμαστε, θυμόμαστε και διδασκόμαστε

Για «κοινό αίτημα να αποδοθούν οι ευθύνες με τρόπο αυστηρό αλλά και αμερόληπτο»,

έκανε λόγο ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στο μήνυμά του για την επέτειο των τριών ετών από το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους.

«Υποδεχόμαστε τη θλιβερή επέτειο δείχνοντας τον σεβασμό που της αρμόζει. Μακριά από ακραίες απόψεις ή συμπεριφορές που την υποβιβάζουν σε κομματικό σύνθημα», υπογράμμισε παράλληλα, καταλήγοντας πως «αυτές τις ώρες, ενωνόμαστε. Θυμόμαστε και διδασκόμαστε. Τιμούμε και δρούμε».

Αναλυτικά η ανάρτηση του κ. Μητσοτάκη:..

Ώρα του πρωθυπουργού - Κυρ. Μητσοτάκης: Η Ελλάδα δεν έχει το πιο ακριβό ρεύμα στην Ευρώπη - Φθηνότερα τα τιμολόγια από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο - Vids

Σκληρή απάντηση έδωσε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στον Νίκο Ανδρουλάκη 

από το βήμα της Βουλής, στο πλαίσιο της Ώρας του πρωθυπουργού, απορρίπτοντας την κριτική ότι η κυβερνητική πολιτική στην ενέργεια «τροφοδοτεί την ακρίβεια» και «θέτει σε κίνδυνο την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας».

Ο πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι οι τιμές ηλεκτρικού ρεύματος στην Ελλάδα είναι 21% χαμηλότερες από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, επικαλούμενος τα τελευταία στοιχεία της Eurostat. «Δεν δέχομαι να διαστρεβλώνονται πραγματικά δεδομένα ούτε να αγνοείται ο τρόπος που λειτουργεί η ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας», τόνισε.

«Σήμερα δεν είμαστε όμηροι των πράσινων εργατοπατέρων που κατέβαζαν τον διακόπτη όποτε ήθελαν» επισήμανε ο κ. Μητσοτάκης, τονίζοντας ότι δεν θα επιτρέψει να γίνει η ΔΕΗ η χρεοκοπημένη επιχείρηση που παρέλαβε η ΝΔ το 2019.

Απαντώντας στην κριτική για την απολιγνιτοποίηση, ο πρωθυπουργός σημείωσε ότι ο λιγνίτης πλέον αποτελεί ασύμφορη επιλογή, καθώς είναι «το πιο ακριβό καύσιμο που θα μπορούσε να καταναλώσει η χώρα για να παράγει ηλεκτρική ενέργεια».

Παράλληλα, υπενθύμισε ότι οι τιμές ενέργειας σε όλη την Ευρώπη παραμένουν πολύ υψηλότερες σε σχέση με την προ κρίσης περίοδο, μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, γεγονός που έχει επιβαρύνει το κόστος παραγωγής και τα νοικοκυριά...

Απαντήσεις

Οι δυο τελευταίες δημοσκοπήσεις, των Marc και Interview, έδειξαν ότι η Νέα Δημοκρατία φλερτάρει πια με το 32% στην εκτίμηση ψήφου.
Πρόκειται πάνω-κάτω για τα ίδια ποσοστά που έδιναν οι δημοσκόποι και τέτοια εποχή τρία χρονιά πριν και μάλιστα λίγο μετά τα Τέμπη.
Τη συνέχεια της ιστορίας την γνωρίζουμε όλοι. Η Νέα Δημοκρατία κατέγραψε ένα 41% στις πρώτες εκλογές του Μαΐου του ‘23, ο Σύριζα 20% και το ΠΑΣΟΚ κάτι λιγότερο από 12%.

Περίπου τα ίδια ποσοστά καταγράφηκαν και στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου, με μια διαφορά. Μέσα σε ένα μόλις μήνα, ο Σύριζα έπεσε στο 17,8%. Ήταν η αρχή του τέλους του γιατί επρόκειτο για στρατηγική ήττα και συντριβή τεραστίων διαστάσεων. Τρία χρόνια μετά, το ίδιο κόμμα καταγράφει πια επιδόσεις της τάξεως του 3 και 4%. Και δεν πρέπει να υπάρχει άλλο τέτοιο ιστορικό προηγούμενο διεθνώς με ένα πρώην κόμμα εξουσίας, που μέσα σε 5,5 μόλις χρόνια, από το ’19 δηλαδή και μετά, να πήγε από το 32%, σχεδόν στα αζήτητα. 

Αναστοχάστηκαν άραγε καθόλου στην Κουμουνδούρου για τα αίτια αυτής της συντριβής; 

Προβληματίστηκαν σοβαρά γιατί συνέβη; ...

Οι νταήδες - μελανοχίτωνες και ο καθηγητής που δεν φοβήθηκε

Ο Ρουβίκωνας δημιούργησε και φοιτητική παράταξη. Υποθέτω πως θα πάρει μέρος και στις φοιτητικές εκλογές. 

Προχθές μπούκαραν στην κατάμεστη αίθουσα όπου έκανε το μάθημα του ο καθηγητής του Διεθνούς Δικαίου ο κ. Κωνσταντίνος Υφαντής. 

Προσπάθησαν να διακόψουν με τον τσαμπουκά την παράδοση, διότι ο συγκεκριμένος καθηγητής είναι πρόεδρος του ΙΔΙΣ, ενός Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων του οποίου τους «ιδεολογικούς» προσανατολισμούς απορρίπτει ο… Ρουβίκωνας.

Τους θεωρεί «μιλιταριστικούς», που εξυπηρετούν τα νατοϊκά σχέδια, όπως υποστηρίζει σε γραπτή προκήρυξη ο εκπρόσωπος της οργάνωσης. Η προκήρυξη κλείνει με την απειλή - προειδοποίηση πως «τα μέλη του ΔΣ και ο Υφαντής καλά θα κάνουν να αναθεωρήσουν την ιδεολογική κατεύθυνση του Ινστιτούτου… Λευτεριά στην Παλαιστίνη». Αυτό το τελευταίο κολλά παντού. 

Ο κ. Κ. Υφαντής δεν φοβήθηκε τους νταήδες, τους αντιμετώπισε στα ίσα, κάτι μάλλον σπάνιο για τα πανεπιστημιακά δεδομένα. 

Συνήθως οι τραμπούκοι αντιμετωπίζονται με φόβο καθώς είναι απρόβλεπτοι στις αντιδράσεις τους. 

Μετά από τη θαρραλέα στάση του καθηγητή αυτοί οι τύποι αποχώρησαν και το μάθημα διεξήχθη κανονικά. 

Φαίνεται πως όλοι αυτοί οι μελανοχίτωνες - νταήδες έχουν αποθρασυνθεί τόσο, ώστε θέλουν να ορίζουν και το περιεχόμενο των μαθημάτων. Αν εγκρίνουν τον ιδεολογικό προσανατολισμό τους, έχει καλώς. Αν όχι, θα πρέπει οι απείθαρχοι καθηγητές να συνετιστούν δια της βίας...

Α. Δρυμιώτης: Η αυτοδυναμία της ΝΔ, το στρατηγικό λάθος του ΠΑΣΟΚ και η ήττα της Αριστεράς

Τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων, 

την πιθανότητα αυτοδυναμίας της ΝΔ στις επόμενες εκλογές και 

τα λάθη που κάνει το ΠΑΣΟΚ

αναλύει, μεταξύ άλλων, σε συνέντευξή του στο Liberal ο πολιτικός αναλυτής Ανδρέας Δρυμιώτης.

Συνέντευξη στον Χρήστο Θ. Παναγόπουλο

Κύριε Δρυμιώτη η κυβέρνηση στις τελευταίες δημοσκοπήσεις αυξάνει τα ποσοστά της στο 31-32%. Ποια η εκτίμηση σας για τη συνέχεια; Είναι εφικτός ο στόχος της αυτοδυναμίας και γιατί;

Λοιπόν, εντελώς συμπτωματικά, την Κυριακή που μας έρχεται, στη στήλη μου στην Καθημερινή έχω ένα άρθρο περί δημοσκοπήσεων.

Έχω έναν πίνακα εκεί, όπου μάζεψα όλες τις δημοσκοπήσεις που έγιναν τον Μάρτιο, τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2023. Όλες. Δεκαεννέα δημοσκοπήσεις.

Λοιπόν, θα σας δώσω μερικά νούμερα – όχι τα νούμερα των δημοσκοπήσεων. Το ελάχιστο που έδιναν στη Νέα Δημοκρατία ήταν 32,9%. Πόσο κοντά είναι στο σημερινό που δίνουν 31,6%; Πολύ κοντά. Το μέγιστο που έδιναν ήταν 37,9%. Ο μέσος όρος ήταν 35,7% και τελικά το αποτέλεσμα ήταν 40,8% και 40,6%.

Αντίθετα, στον ΣΥΡΙΖΑ – μόνο Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ πήρα – το ελάχιστο που τον έδιναν ήταν 26%, το μέγιστο ήταν 30,7% και ο μέσος όρος ήταν 29%. Και εμφανίστηκε 20,1% και στην επόμενη εκλογή 17,8%.

Τι θέλω να πω; 

Ότι στις δημοσκοπήσεις ο κόσμος απαντάει πιο χαλαρά, ενώ την ώρα που είναι να ψηφίσει απαντάει – δεν μου αρέσει ο όρος, αλλά σε εισαγωγικά – πιο «συντηρητικά». Δηλαδή σκέφτεται πιο σοβαρά τι θα πει και τι θα κάνει.

Πράγμα που, ερμηνεύοντας τις σημερινές τάσεις – γιατί τις τάσεις κοιτάζω και όχι τα απόλυτα νούμερα – εγώ είμαι βέβαιος ότι θα έχει αυτοδυναμία η Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 2027, εκτός αν γίνει κανένα εντελώς τρελό γεγονός, όπως τα Τέμπη, και έχουμε εκατοντάδες νεκρούς. Δηλαδή, αν συνεχίσει έτσι όπως είναι τα πράγματα, νομίζω ότι είναι στόχος εφικτός η αυτοδυναμία...

Τα μηνύματα Κυρ. Μητσοτάκη, η σύγκρουση με Ανδρουλάκη και η στρατηγική του Μαξίμου

Η Ώρα του Πρωθυπουργού στη Βουλή, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να απαντά σε ερώτηση του Νίκου Ανδρουλάκη για τα ενεργειακά, αποτέλεσε το πρώτο κρας-τεστ στων δύο για το 2026 κι έδωσε τον τόνο της πολιτικής αντιπαράθεσης, που προδιαγράφεται σφοδρή τους επόμενους μήνες. 

Στη συζήτηση, κεντρικό θέμα ήταν η κατάσταση που επικρατεί στον χώρο της ενέργειας και η επιβάρυνση για τους πολίτες, θέμα που παρέμεινε βασικό, με δεδομένο ότι το ενεργειακό κόστος είναι ένας από τους άξονες της εντεινόμενης ακρίβειας τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, οι εξελίξεις και η δικαστική απόφαση για το θέμα των υποκλοπών που εκ των πραγμάτων βρέθηκαν στις αναφορές των κυρίων Μητσοτάκη και Ανδρουλάκη, δίνουν μια πρόγευση της σύγκρουσης που θα ακολουθήσει.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης σήκωσε «το γάντι», δηλώνοντας από βήματος ότι η προαναγγελθείσα πρόταση του κ. Ανδρουλάκη για προ ημερησίας συζήτηση στη Βουλή για το κράτος δικαίου, γίνεται αποδεκτή. «Την είχατε προαναγγείλει πριν από έναν μήνα. Ακόμα την περιμένουμε. Λοιπόν, εγώ σας λέω προκαταβολικά, η πρότασή σας γίνεται αποδεκτή. Καταθέστε πρόταση για το κράτος δικαίου, συνολικά, να έρθουμε εδώ να τα συζητήσουμε όλα, να δούμε την πρόοδο την οποία έχουμε πετύχει, να δούμε τα θέματα στα οποία υστερούμε και μετά να αναμετρηθούμε για ακόμα μία φορά εκεί που πρέπει, εδώ στο Ελληνικό Κοινοβούλιο»...

Η κυβέρνηση θα κερδίσει τις εκλογές του 2027 με ποσοστό μεγαλύτερo του 41%

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα επανεκλεγεί το 2027 με ποσοστό μεγαλύτερο από το 41% του 2023. 

Γι' αυτό δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία. 

Μπορεί να ακούγεται πρόωρο ή υπερβολικά αισιόδοξο, όμως στηρίζεται αποκλειστικά στα σημερινά δεδομένα και δεν εμπεριέχει ούτε ψήγμα ευσεβών πόθων.
Η βέβαιη επανεκλογή της κυβέρνησης, και μάλιστα με μεγαλύτερο ποσοστό από του 2023, θα οφείλεται στα παρακάτω δεδομένα, που είναι σχεδόν μη αναστρέψιμα.

1. Η χρεοκοπία του 2010 και τα Μνημόνια έχουν δημιουργήσει βαθιές πληγές στην ελληνική κοινωνία, που δε θα επουλωθούν για τουλάχιστον ακόμη μια δεκαετία. Οι πληγές αυτές κάνουν το εκλογικό σώμα εξαιρετικά προσεκτικό και δύσπιστο σε δημαγωγικές κορώνες και εμφανώς ανεδαφικές υποσχέσεις - πόσο μάλλον σε κενά περιεχομένου μανιφέστα για, γενική και αόριστη, «αλλαγή».

Η κοινωνία έχει αποκτήσει εξαιρετικά αρνητικά αντανακλαστικά σε οποιοδήποτε ρίσκο. Αυτό δεν είναι κάτι πρωτοφανές. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όλες οι κοινωνίες που συμμετείχαν σε αυτόν, πέρασαν μια περίοδο «συντηρητισμού», ο οποίος όμως δεν ήταν τίποτε παραπάνω από τη συλλογική αποφυγή ρίσκων από ανθρώπους που είχαν πολεμήσει, πεινάσει, δει συγγενείς και φίλους να πεθαίνουν και έζησαν τη φρίκη των βομβαρδισμών και των μαζικών δολοφονιών...

Τα «νέα Τέμπη» δεν είναι φράση επικοινωνιακού εντυπωσιασμού

«Κάποιοι ήθελαν νέα Τέμπη» είπε ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης, για τα κομμένα καλώδια σηματοδότησης και τηλεδιοίκησης, καθώς και ένα καλώδιο οπτικής ίνας, στο Πλατύ Ημαθίας, τα οποία είχαν εγκατασταθεί μετά τα Τέμπη.
Δεδομένου ότι οι δράστες δεν έκλεψαν χαλκό, είναι λογικό το συμπέρασμα της ενδεχόμενης δολιοφθοράς για να θρηνήσουμε και άλλα θύματα σιδηροδρομικού δυστυχήματος, την παραμονή της επετείου του δραματικού γεγονότος.
Προκαταρκτική έρευνα για το γεγονός παρήγγειλε ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών Θεσσαλονίκης και την έρευνα έχει αναλάβει η υποδιεύθυνση αντιμετώπισης οργανωμένου εγκλήματος από τη Θεσσαλονίκη.
Τότε, στο βαρύ θρηνητικό κλίμα των ημερών του δυστυχήματος με τους 57 νεκρούς, όποιος πρότεινε να εμπλακεί και η ΕΥΠ στη διερεύνηση του συμβάντος, θα φάνταζε εκτός τόπου και χρόνου. Όμως στην παρούσα στιγμή ίσως επιβάλλεται!

Γιατί δεν είναι μόνο η Ελλάδα πεδίο δράσης σιδηροδρομικών σαμποτέρ ανεξιχνίαστων προθέσεων.
Στην Ιταλία πρόσφατα κατά τη διάρκεια των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων, και συγκεκριμένα στις 7 Φεβρουαρίου, συντονισμένες ενέργειες όπως φωτιά σε καμπίνα, κομμένα καλώδια και εκρηκτικός μηχανισμός που ανακαλύφθηκαν...

Η Ένδοξη Ουκρανία και η αθλιότητα της ελληνικής «Προοδευτικής Παράταξης»

Η 4η επέτειος της απροκάλυπτης ρωσικής στρατιωτικής εισβολής στην Ουκρανία (24/2/2026) με την κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, τη βίαια προσβολή της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας μιας ανεξάρτητης χώρας, που τόλμησε να επιλέξει τη Δύση έναντι της ρωσικής Άρκτου, ευτυχώς, αυτή τη φορά, δεν πέρασε εντελώς απαρατήρητη τουλάχιστον στην Αθήνα.
Αρκετοί Ουκρανοί, Ελληνίδες και Έλληνες συγκεντρώθηκαν αυτή τη φορά στα προπύλαια του Πανεπιστημίου και βάδισαν σε συγκέντρωση στο Σύνταγμα με τρόπο αξιοπρεπή και συγκινητικό μήπως και ταρακουνήσουν τη συνείδηση πολιτικών και καλλιτεχνών μας που είναι με τον «άνθρωπο» και την «ειρήνη» μπροστά στα φρικτά εγκλήματα πολέμου που διαπράττει ο Πούτιν με τις στρατιωτικές του δυνάμεις, Ρώσων, Βορειοκορεατών και μισθοφόρων από διάφορες φτωχές χώρες.

Το γεγονός, πολύ  μικρή δημοσιότητα έλαβε, αλλά κατάφερε ίσως για πρώτη φορά να διαρρήξει κατά κάποιο τρόπο τον εφησυχασμό και το κλίμα αδιαφορίας εντός του οποίου η ελληνική κοινή γνώμη και τα «προοδευτικά» κόμματα της αντιπολίτευσης «υποδέχονται» συνήθως τέτοιες επετείους. Κι ας είναι το θέμα της Ουκρανίας υπαρξιακό για την Ευρώπη, κατά συνέπεια και για εμάς κι ας μην ήμαστε κοντά στο θέατρο του πολέμου...

Γιατί ο Κυριάκος δεν πάει τώρα σε εκλογές;

Οι δημοσκοπήσεις είναι αμείλικτες. 

Δείχνουν αυτό που δεν θέλουν να καταλάβουν οι ηγεσίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης: 

Δεν μιλάνε στον κόσμο, ούτε καν στον δικό τους. 

Ο μεγάλος τους αντίπαλος δεν είναι ο Μητσοτάκης, αλλά 

η δική τους ανικανότητα να πιάσουν τον παλμό της κοινωνίας. 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ΠΑΣΟΚ. Οι ψηφοφόροι του στην πλειοψηφία τους δεν θεωρούν ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι καταλληλότερος για πρωθυπουργός από τον Κυριάκο Μητσοτάκη! Ούτε ο Αλέξης Τσίπρας πάει ιδιαίτερα καλά! Το ερώτημα είναι για ποιον λόγο ο Κυριάκος Μητσοτάκης περιμένει και δεν κάνει εκλογές άμεσα. Πόσο χειρότερα να πάει η αντιπολίτευση;

Ένα ισχυρό κομμάτι της εγχώριας ελίτ προσπαθεί εδώ και τέσσερα χρόνια να ρίξει τον Μητσοτάκη, επειδή κρίνει ότι η ξεκάθαρη πολιτική του στο θέμα της Ουκρανίας δεν εξυπηρετεί τα δικά της συμφέροντα. Χρησιμοποίησαν για τον σκοπό τους πολλά και δόλια μέσα. Έχουν στη διάθεσή τους χρήματα, μέσα ενημέρωσης, ισχυρούς πολιτικούς δεσμούς. Μέχρι στιγμής δεν έχουν καταφέρει το παραμικρό, παρά το γεγονός ότι χρησιμοποίησαν όλο το οπλοστάσιο που διέθεταν. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο πόλεμος με τον Κυριάκο Μητσοτάκη τελείωσε. Θα προσπαθήσουν και πάλι...

Επόμενη μέρα στο Ιράν: Τι εύχονται οι Άραβες και οι επιδιώξεις του Ισραήλ

Η τελική επιλογή του Τραμπ για το Ιράν διχάζει τους συμμάχους του στην περιοχή, με το Ισραήλ να πιέζει για τη σκληρή γραμμή, ενώ οι Άραβες προειδοποιούν για τις σοβαρές συνέπειες που θα υπάρξουν από μια ασύμμετρη επίθεση εναντίον της Τεχεράνης.

Η πρωτοφανής συγκέντρωση αμερικανικής δύναμης πυρός στην περιοχή εγκλωβίζει την Ουάσιγκτον και τον Πρόεδρο Τραμπ, καθως θα πρέπει είτε να εξασφαλίσουν και να αποσπάσουν μια ικανοποιητική συμφωνία, διαφορετικά οι επιλογές θα είναι είτε να υποχωρήσουν με ένα χτύπημα σκληρού μεν αλλα μικρής έκτασης και περισσότερο συμβολικού χαρακτήρα, είτε να εμπλακούν σε μια σύγκρουση την οποία κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα καταλήξει.

Και βεβαίως, θα πρέπει να υπολογιστεί ο κίνδυνος το «στριμωγμένο» Ιράν να θεωρήσει κάθε επίθεση, ακόμη και μια μικρής έκτασης, ως το προοίμιο μιας γενικής και ολοκληρωτικής κλιμάκωσης από τους Αμερικανούς, με στόχο και το ίδιο το καθεστώς, υποχρεώνοντας έτσι το καθεστώς των Μουλάδων σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο με στόχο την αμερικανική παρουσία στην περιοχή, το θαλάσσιο εμπόριο στα Στενά του Ορμούζ, ακόμη και τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις των χωρών του Κόλπου...