Ήταν πολλοί οι πνευματικοί πατέρες του Αλέξη Τσίπρα (έκδοση 1.0). Από τα την είσοδο στην ΚΝΕ μέχρι και τον κυβερνώντα με την Ακροδεξιά Σύριζα, ο Χαρίλαος Φλωράκης, ο Γρηγόρης Φαράκος, ο Αλέκος Αλαβάνος, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο Αλέκος Φλαμπουράρης, ο Στέλιος Παππάς, αλλά και οι οικονομικοί μέντορες Γιάννης Βαρουφάκης, Ευκλείδης Τσακαλώτος και Κώστας Λαπαβίτσας, ήταν αυτοί που ενέπνευσαν τον Αλέξη Τσίπρα.
Σήμερα ο rebranded Αλέξης Τσίπρας (έκδοση 2.0), έχει ένα νέο μέντορα. Τον κοινωνιολόγο Γιώργο Σιακαντάρη, ο οποίος εμπνεύστηκε τη σύγκλιση του «τριγώνου των ρευμάτων» της Αριστεράς. Δηλαδή όπως αναφέρει, της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής και Ανανεωτικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας.
Όμως πριν από κάποια χρόνια ο ίδιος εμπνευστής της νέας ιδεολογικής ταυτότητας του rebranded Αλέξη Τσίπρα, εδώ στο liberal, μας έλεγε ότι «το να ζητά κανείς η Σοσιαλδημοκρατία των συμβιβασμών να είναι ριζοσπαστική, είναι σαν τον αλχημιστή που αναζητά από μη πολύτιμα μέταλλα να φτιάξει χρυσό. Και το να ζητά κανείς να είναι αριστερή, είναι σαν να προσπαθεί να πείσει ότι το τρίγωνο έχει τέσσερις γωνίες».
Στο άρθρο του εδώ, μας εξηγούσε για ποιο λόγο «ο ριζοσπαστισμός είναι ασυμβίβαστος με την αρχή του συμβιβασμού που διέπει τη Σοσιαλδημοκρατία». Φαίνεται ότι μετά από 9 χρόνια τα πράγματα έχουν αλλάξει...