Στην Μεγάλη Βρετανία έχουν αλλάξει 6 Πρωθυπουργοί σε 10 χρόνια και οι Εργατικοί αν και διαθέτουν το 64% των εδρών στο Βρετανικό Κοινοβούλιο ταρακουνιούνται για τα καλά. Σαν να ήρθε η ώρα τους μετά την διαλυτική πορεία των Συντηρητικών. Στις τοπικές εκλογές σαρώθηκε ο ιστορικός δικομματισμός και η λαϊκίστικη δεξιά του Reform εκτοξεύτηκε στην πρώτη θέση, ενώ στην Σκωτία και την Ουαλία κυριαρχούν εθνικιστικά και αποσχιστικά κινήματα. Ο Φάρατζ βρίσκεται ήδη στην 1η θέση σ’ όλες τις δημοσκοπήσεις.
Στη Γερμανία η συμμαχία Χριστιανοδημοκρατών – Σοσιαλδημοκρατών δοκιμάζεται και το AfD βρίσκεται πρώτο, την ώρα που το ιστορικότερο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα της Ευρώπης βρίσκεται στο 12%-13% και σε εκλογές σε κρατίδια με το ζόρι ξεπερνούσε το όριο εισόδου στα τοπικά Κοινοβούλια.
Στη Γαλλία, αυτό το «θερμοκήπιο ιδεών και εξεγέρσεων» και πηγή έμπνευσης για πολλούς θεωρητικούς, το πολιτικό σκηνικό μοιάζει σαν να περιμένουν όλοι να νικήσει η Λεπέν σε ένα χρόνο, με το σκηνικό να συμπληρώνεται με την παρουσία του έξαλλου Μελανσόν. Άλλωστε αυτοί οι δύο έβρισκαν κοινά σημεία, όπως στη εμφάνιση του περίφημου κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων»...
