Περίμεναν να γίνει της…Ρεάλ Μαδρίτης στη ΝΔ

Ίσως να μη γνωρίζει ο αναγνώστης τι έγινε προχθές στον μεγαλύτερο σύλλογο του κόσμου, τη Ρεάλ Μαδρίτης. 

Δύο ποδοσφαιριστές της πλακώθηκαν στο ξύλο κατά την προπόνηση της ομάδας. Ο ένας δέχθηκε ντιρέκτ κτύπημα στο πρόσωπο από τον άλλον, έπεσε αναίσθητος στο έδαφος και διακομίστηκε με φορείο στο νοσοκομείο. 

Μιλάμε για παίκτες με ετήσιες αμοιβές πολλών εκατομμυρίων. Αυτό το επεισόδιο ήταν το αποτέλεσμα ενός πολύ κακού κλίματος που επικρατεί από την αρχή της σεζόν στα αποδυτήρια του ένδοξου συλλόγου και δεν ήταν το πρώτο.
Κάποιοι περίμεναν εναγωνίως να επικρατήσει και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας κλίμα… Ρεάλ Μαδρίτης. 

Όχι βεβαίως να έρθουν στα χέρια, αλλά οι τόνοι να είναι ιδιαίτερα ανεβασμένοι, ώστε να υπάρξει η εικόνα της κατάρρευσης της ενότητας και της αποδόμησης του Μητσοτάκη. 

Διότι τελικά αυτοί είναι οι στόχοι μιας οικονομικής και παραπολιτικής καμαρίλας. Με δεδομένη την ανυπαρξία της αντιπολίτευσης το παιχνίδι της κυβερνητικής φθοράς να μεταφερθεί εντός της Νέας Δημοκρατίας.

Σημειώνω πως αυτά τα παράκεντρα ισχύος επανέφεραν το τελευταίο χρονικό διάστημα το σενάριο της εν κινήσει διαδοχής του πρωθυπουργού. Το σενάριο αυτό για να σταθεί, απαιτεί την με κάθε τρόπο απαξίωση του Μητσοτάκη και τη συνακόλουθη εσωκομματική του αμφισβήτηση. Επιπλέον απαιτεί και την ύπαρξη διαδόχου που θα είναι μέρος αυτού του σεναρίου. Όμως ο οποιοσδήποτε διάδοχος του Μητσοτάκη θα πρέπει ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΙΔΡΩΣΕΙ ΤΗ ΦΑΝΕΛΑ. Οι απόντες από τις κρίσιμες μάχες, όσοι έχουν ως πρώτο τους μέλημα τη συντήρηση του πολιτικού τους κεφαλαίου ουδεμία πιθανότητα έχουν να κερδίσουν τη βάση της παράταξης. Αυτή τιμά πάντα τους αγωνιστές...

Αλήθειες

Επτακόσιοι οδηγοί αστικών λεωφορείων, από τους 2700 συνολικά, δήλωναν ασθένεια, αλλά την ίδια στιγμή αρκετοί απ’ αυτούς εργάζονταν σε εταιρίες τουριστικών μεταφορών εισπράττοντας βεβαίως και τον μισθό τους απ’ το δημόσιο.
Ως αποτέλεσμα, μόνο το 2024, χάθηκαν περίπου 500.000 δρομολόγια αστικών συγκοινωνιών λόγω έλλειψης οδηγών.
Η είδηση καθ’ αυτή είναι εντυπωσιακή.
Και θυμίζει μια άλλη, αυτή με τους «τυφλούς» της Ζακύνθου που τσέπωναν τα επιδόματα για πολλά χρόνια, αν και μόνο ελάχιστοι τα δικαιούνταν. Και οι υπόλοιποι εργάζονταν κανονικά ακόμα και ως ταξιτζήδες ή ποδοσφαιριστές.

Δεκαέξι ολόκληρα χρόνια μετα τα πρώτα μνημόνια, και με 10 χρόνια μιας επώδυνης κρίσης που βύθισε τη χώρα στη δυστυχία και την ανυποληψία, θα ήλπιζε κανείς ότι βγήκαν τουλάχιστον κάποια συμπεράσματα ως προς τις αιτίες της πτώχευσης. 

Και ότι τέτοια φαινόμενα θα είχαν εκλείψει γιατί θα γινόμασταν ωριμότεροι. Αλλά όπως έδειξε και η ιστορία του ΟΠΕΚΕΠΕ, παρα την όποια πρόοδο που έχει γίνει, έχουμε δρόμο ακόμα μπροστά να διανύσουμε.

Γιατί το πρόβλημά μας δεν είναι μόνο πολιτικό ή οικονομικό. Αλλά πρωτίστως και κυρίως πολιτισμικό. Και ως τέτοιο είναι δυο φορές πιο δύσκολο να επιλυθεί...

«Στο χιλιοστό»: Αυταπάτη ή πολιτική απάτη η «πρώτη φορά Αριστερά»;

Το ντοκυμαντέρ της Ελένης Βαρβιτσιώτη και της Βικτωρίας Δενδρινού «Στο χιλιοστό», το πρώτο μέρος του οποίου προβλήθηκε από τον ΣΚΑΪ, αποτέλεσε, όπως αναμενόταν άλλωστε, πεδίο σύγκρουσης και πολιτικής αντιπαράθεσης ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις εντός και εκτός της Αριστεράς.

Τη συζήτηση για τα έργα και τις ημέρες της συγκυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είχε ήδη ανοίξει ο Αλέξης Τσίπρας με το βιβλίο του «Ιθάκη» που ήταν και ο προπομπός της επιστροφής του στην πολιτική ζωή της χώρας διεκδικώντας ξανά την πρωθυπουργία. 

Η παρουσίαση της «Ιθάκης» σε όλη τη χώρα καθώς και οι ομιλίες που την συνόδευσαν δεν ήταν παρά μια προσπάθεια να κλείσει όπως όπως αυτό το κεφάλαιο πριν γραφτεί το καινούργιο.

Οι οπαδοί του rebranding Tsipras δεν θεωρούν καθόλου τυχαία την προβολή του ντοκυμαντέρ τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Αντίθετα κατήγγειλαν τη συνειδητή πρόθεση, τόσο των δημοσιογράφων όσο και των ιθυνόντων της παραγωγής να ανακόψουν τη δυναμική της επανεμφάνισης του Αλέξη Τσίπρα λίγο πριν ανακοινώσει το νέο του κόμμα και μετρηθεί δημοσκοπικά...

Τα μηνύματα του Κυρ. Μητσοτάκη στους βουλευτές και η ανάγνωση των δημοσκοπήσεων

Η διαχείριση του χρόνου της προεκλογικής περιόδου, που ατύπως έχει ήδη αρχίσει και αναμένεται μακρά, θα αποτελέσει το «στοίχημα» για την κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση, καθώς οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν συνεχώς συγκεκριμένες εκτιμήσεις και ταυτόχρονα, δείχνουν μια ρευστότητα, που αποτυπώνεται όχι μόνο στο εύρος της «γκρίζας ζώνης», αλλά και στα ποιοτικά τους χαρακτηριστικά.
Κοινό το συμπέρασμα και στις δύο νέες μετρήσεις, της Pulse για τον ΣΚΑΪ και της MRB για το Open: η Νέα Δημοκρατία καταγράφει απώλειες, στον απόηχο υποθέσεων, όπως οι δικογραφίες, παραμένει, ωστόσο, πρώτη δύναμη, με σχεδόν διπλάσια ποσοστά από το δεύτερο ΠΑΣΟΚ, το οποίο εμφανίζεται στάσιμο ή με οριακή άνοδο. 

Ακόμη κι αυτό το σκηνικό, όμως, τελεί υπό την αίρεση των νέων κομμάτων, που αυτή την ώρα δεν προσμετρώνται στην πρόθεση ψήφου, παρά μόνο ως δυνητική επιλογή και εν μέρει μόνο αντικατοπτρίζονται στο Άλλο Κόμμα, που βρίσκεται στην τρίτη θέση. 

Κοινό συμπέρασμα, επίσης, η διατήρηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ως ο καταλληλότερος για πρωθυπουργός και τα μονοψήφια ποσοστά του Νίκου Ανδρουλάκη στην ερώτηση αυτή...

«To the point»: Τελικά διαψεύστηκαν οι φημολογίες

Αν κατάλαβα καλά από τα σχετικά ρεπορτάζ η πολυδιαφημισμένη συνεδρίαση της Κ.Ο της ΝΔ δεν ήταν κανένα πεδίο αντιπαραθέσεων ή πεδίο μάχης, όπως προαναγγελλόταν.
Οι βουλευτές μίλησαν, έθεσαν τους προβληματισμούς τους και εξέπεμψαν μήνυμα ενότητας. Το ίδιο ακριβώς είχε συμβεί και λίγες μέρες πριν, όταν γραφόταν ότι θα υπάρξει αντάρτικο στην ψηφοφορία για την άρση ασυλίας των βουλευτών. Εν ολίγοις, άλλη μια τρικυμία σε ποτήρι. 

Κάπου πάντως αυτό το αστείο περί αναταράξεων πρέπει να σταματήσει. 

Οι βουλευτές δέχονται πίεση από τους πολίτες, έχουν σκέψεις, προβλήματα και ίσως και διαφορετικές αντιλήψεις.

Έτσι οικοδομήθηκαν στη Μεταπολίτευση τα δύο μεγάλα κόμματα – παρατάξεις, όσο και αν το μεταπολιτευτικό κομματικό σύστημα πέρναγε από τη φάση των κομμάτων παραγόντων προδικτατορικά, σε κόμματα δομών, αρχών, λειτουργιών...

«To the point»: Μία έρευνα, έξι διαψεύσεις μύθων

Η τελευταία έρευνα της OPINION POLL για το ACTION 24 είχε αρκετά ενδιαφέροντα ευρήματα. Ωστόσο, είναι σημαντικό πως κάποια από αυτά καταρρίπτουν μύθους που καλλιεργούνται, σενάρια άνευ ουσίας που συζητούνται και γράφονται σε βαρυσήμαντες αναλύσεις.
Αξίζει να σταθούμε σ΄ αυτούς μέσα από τα αποτελέσματα σε κρίσιμες ερωτήσεις.

1. Το 35.8% θεωρούν ότι τα πρόσφατα οικονομικά μέτρα της Κυβέρνησης βρίσκονται σε θετική κατεύθυνση. 

Μάλιστα σε παράλληλη ερώτηση, το 34.7% πιστεύει ότι συνολικά η Κυβέρνηση προσπαθεί στο πλαίσιο των δημοσιονομικών περιθωρίων να βελτιώσει τα εισοδήματα και το βιοτικό επίπεδο των πολιτών.

Ειδικά το δεύτερο έχει αξία, μιας και ένα σημαντικό αν και μειοψηφικό ποσοστό, μας θυμίζει ότι το αποτέλεσμα σ΄ αυτή την ερώτηση τον τελευταίο μήνα πριν τις Βουλευτικές εκλογές του 2023 ήταν και η εκλογική επίδοση της ΝΔ Δεν αναζητούμε χρυσούς κανόνες που ισχύουν πάντα, αλλά αυτό συνέβη. Σε κάθε περίπτωση, δεν στοιχειοθετείται η εκτίμηση ότι τα μέτρα ήταν μηδαμινής αξίας για την κοινωνία, κάτι που αποτελεί συνήθη προσπάθεια ισοπέδωσης από την Αντιπολίτευση.

2. Το 44.7%, ποσοστό μεγαλύτερο από την εκτίμηση ψήφου της ΝΔ, αλλά και την εκλογική της επίδοση, δείχνει ότι η μισή Ελλάδα δέχεται ότι έχουν γίνει όλες εκείνες οι αμυντικές κινήσεις και πρωτοβουλίες με τις συμμαχίες με Η.Π.Α, Γαλλία, Ισραήλ και Κύπρο κ.λ.π που καθιστούν την χώρα ασφαλή μέσα στις θυελλώδεις διεθνείς αναταράξεις που συγκλονίζουν τον πλανήτη.

Αποτελεί απάντηση μέσω της άποψης των πολιτών σε όλους αυτούς που...

Γιατί ο Ερντογάν δαιμονοποιεί Ελλάδα και Ισραήλ

Ανησυχία στην Αθήνα προκαλεί η εμμονική καλλιέργεια ανθελληνικής υστερίας στην Τουρκία από τα ΜΜΕ, που υποδαυλίζεται και από δηλώσεις κυβερνητικών αξιωματούχων, καθώς δημιουργεί ένα τοξικό κλίμα που δυσκολεύει τις όποιες προσπάθειες ομαλοποίησης των σχέσεων και δημιουργεί κινδύνους νέων εντάσεων.
Το τελευταίο διάστημα, και εν μέσω του πολέμου στο Ιράν, ο οποίος έχει φέρει σε ιδιαίτερα ευαίσθητη θέση την Τουρκία, στην Άγκυρα έχουν επιλέξει να βάλουν στο στόχαστρο την Αθήνα αλλά και τη Λευκωσία, με πρόσχημα την τριμερή συνεργασία με το Ισραήλ αλλά και τις αμυντικές συμφωνίες που έχουν υπογραφεί μεταξύ των τριών χωρών. 

Στο «καλάθι» της Τουρκίας έχουν μπει και οι αντιστάσεις που βρίσκει η προσπάθεια της να εισπηδήσει στον χώρο της Ευρωπαϊκής Άμυνας κάτι που θα είχε σημαντικό πολιτικό αλλά και οικονομικό όφελος με την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας.

Η δαιμονοποίηση του Ισραήλ από την Άγκυρα, και προσωπικά από τον Τ. Ερντογάν, είναι επιλογή που διευκολύνει την τουρκική πλευρά να έχει λόγο στις εξελίξεις χωρίς να υποχρεώνεται να ταχθεί εναντίον του Ιράν, ασχολούμενη με τις «γενοκτονίες» και τις αποσταθεροποιητικές κινήσεις του Ισραήλ και, συγχρόνως, εξυπηρετεί την επιδίωξή της για αποδυνάμωση, πολιτική και διπλωματική, του Ισραήλ την επόμενη ημέρα του πολέμου στο Ιράν. Όταν, όπως είναι πλέον σαφές, ο μεγάλος περιφερειακός ανταγωνισμός θα είναι μεταξύ της Άγκυρας και του Τελ Αβίβ...

Γιατί η κυβέρνηση επιλέγει τη σύγκρουση με το ΠΑΣΟΚ

Το πολιτικό σκηνικό μοιάζει ήδη να «μοιράζει ρόλους» και να κινείται σε προεκλογικούς τόνους, με το δίπολο Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ να κυριαρχεί. 

Η επιλογή του Μεγάρου Μαξίμου να αναγάγει υπό την θεσμική ιδιότητα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σε ρόλο κεντρικού αντιπάλου του, την Χαριλάου Τρικούπη, βάζοντας απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη τον Νίκο Ανδρουλάκη, έγινε εντελώς ξεκάθαρη στην προ ημερησίας συζήτηση στη Βουλή, μετά το Πάσχα, όταν ο πρωθυπουργός επέμεινε να αναφέρεται σχεδόν αποκλειστικά στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, στην τελευταία ευθεία κοινοβουλευτική σύγκρουση των δύο.

Για την κυβέρνηση το θέμα των προσώπων είναι το ένα στοιχείο στο οποίο εστιάζει, με κυβερνητικά στελέχη να δηλώνουν συχνά ότι οι πολίτες στις εκλογές δεν επιλέγουν μόνο το κόμμα που θα αναλάβει την διακυβέρνηση, αλλά και τον πρωθυπουργό. 

Με δεδομένο ότι τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων καταγράφουν την αδιαμφισβήτητη υπεροχή του κ. Μητσοτάκη στη λεγόμενη καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, η σύγκριση των προσώπων αποκτά ιδιαίτερο βάρος για την προεκλογική στρατηγική του Μεγάρου Μαξίμου, που θα ενταθεί ακόμη περισσότερο, όταν επισήμως στο «κάδρο» μπει και το πρόσωπο του Αλέξης Τσίπρας.

Το δεύτερο, εξίσου σημαντικό στοιχείο στο οποίο «επενδύει» το κυβερνητικό επιτελείο, είναι αυτό του προγραμματικού λόγου...

Πώς βγαίνουν τα λεφτά κύριε Τσίπρα; Τετραγωνίζοντας το τρίγωνο;

Ήταν πολλοί οι πνευματικοί πατέρες του Αλέξη Τσίπρα (έκδοση 1.0). 

Από τα την είσοδο στην ΚΝΕ μέχρι και τον κυβερνώντα με την Ακροδεξιά Σύριζα, ο Χαρίλαος Φλωράκης, ο Γρηγόρης Φαράκος, ο Αλέκος Αλαβάνος, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο Αλέκος Φλαμπουράρης, ο Στέλιος Παππάς, αλλά και οι οικονομικοί μέντορες Γιάννης Βαρουφάκης, Ευκλείδης Τσακαλώτος και Κώστας Λαπαβίτσας, ήταν αυτοί που ενέπνευσαν τον Αλέξη Τσίπρα.
Σήμερα ο rebranded Αλέξης Τσίπρας (έκδοση 2.0), έχει ένα νέο μέντορα. Τον κοινωνιολόγο Γιώργο Σιακαντάρη, ο οποίος εμπνεύστηκε τη σύγκλιση του «τριγώνου των ρευμάτων» της Αριστεράς. Δηλαδή όπως αναφέρει, της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής και Ανανεωτικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας.

Όμως πριν από κάποια χρόνια ο ίδιος εμπνευστής της νέας ιδεολογικής ταυτότητας του rebranded Αλέξη Τσίπρα, εδώ στο liberal, μας έλεγε ότι «το να ζητά κανείς η Σοσιαλδημοκρατία των συμβιβασμών να είναι ριζοσπαστική, είναι σαν τον αλχημιστή που αναζητά από μη πολύτιμα μέταλλα να φτιάξει χρυσό. Και το να ζητά κανείς να είναι αριστερή, είναι σαν να προσπαθεί να πείσει ότι το τρίγωνο έχει τέσσερις γωνίες». 

Στο άρθρο του εδώ, μας εξηγούσε για ποιο λόγο «ο ριζοσπαστισμός είναι ασυμβίβαστος με την αρχή του συμβιβασμού που διέπει τη Σοσιαλδημοκρατία». 

Φαίνεται ότι μετά από 9 χρόνια τα πράγματα έχουν αλλάξει...

Από τα αποδυτήρια ο Τσίπρας δείχνει την πλάτη σε Ανδρουλάκη

Η δημοσκόπηση της Opinion Poll για λογαριασμό του τηλεοπτικού σταθμού Action 24 κατέδειξε χθες αυτό το οποίο σοβαροί άνθρωποι και διαχρονικοί φίλοι του ΠΑΣΟΚ προειδοποιούσαν εδώ και καιρό τον Νίκο Ανδρουλάκη. Ότι η στρατηγική της ασύμμετρης πόλωσης και τοξικότητας, ο χαρτοπόλεμος των καταγγελιών με στόχο τη μόχλευση της κοινωνικής οργής, η επίκληση του πράσινου ηθικού πλεονεκτήματος και η αναγωγή της εκλεγμένης κυβέρνησης σε συμμορία, καθετηριάζει την κεντρώα φλέβα του ΠΑΣΟΚ.
Η αντιπολιτευτική τακτική της Χαριλάου Τρικούπη επιδοκιμάζεται από μόλις το 10,6% των πολιτών, ενώ το 87,6% δηλώνει λίγο ή καθόλου ικανοποιημένο. 

Στους ψηφοφόρους του κόμματος, σχεδόν το 60% δηλώνει λίγο έως καθόλου ικανοποιημένο. 

Ένα σχεδόν 23,5% λέει «καθόλου». Δηλαδή δεν βρίσκει τίποτα σωστό. 

Πολύ ή αρκετά ικανοποιημένο εμφανίζεται το 40,5% ψηφοφόρων του. Προφανώς, πρόκειται για ψηφοφόρους που πρώτα θα βγει η ψυχή τους και μετά θα εγκαταλείψουν το κόμμα του Ανδρέα Παπανδρέου, έστω κι αν στο ενδιάμεσο έχουν εγκαταλείψει κάθε ελπίδα επιστροφής στην εξουσία. Τουλάχιστον υπό την παρούσα ηγεσία.

Ό,τι κερδίζει σε πρόθεση ψήφου, το χάνει σε προοπτική από τις επιδόσεις του κυρίου Ανδρουλάκη στον δείκτη καταλληλότητας για πρωθυπουργός και στον ανταγωνισμό με τους υπόλοιπους αρχηγούς της αντιπολίτευσης. 

Το κόμμα τσίμπησε 1,2 μονάδες από τον Μάρτιο αλλά ο αρχηγός του βλέπει να τον προσπερνά από τα αποδυτήρια ο Αλέξης Τσίπρας. Χωρίς ο πρώην πρωθυπουργός να διαθέτει ακόμη «κόμμα», «στελεχάρες» και «προγραμματάρα», όπως δήλωνε για το ΠΑΣΟΚ η αναπληρώτρια γραμματέας Επικοινωνίας, η μαχητική Βάσια Αναστασίου με το dark χιούμορ!...

«To the point»: Η κοινωνία θέλει σταθερότητα και παρά τη δυσαρέσκεια, δεν φαίνεται διατεθειμένη να πάρει το ρίσκο μιας αόριστης αλλαγής - ΠΙΝΑΚΕΣ

Η τελευταία δημοσκόπηση της OPINIONPOLL για το ACTION 24 - όπως και άλλες αυτής της περιόδου - ανέδειξαν για άλλη μια φορά ότι παρά την πολεμική από το σύνολο της Αντιπολίτευσης και μάλιστα με παρόμοια ρητορική, τις νέες δικογραφίες κ.λ.π, η κυβέρνηση έχει τις φθορές της αλλά δείχνει αντανακλαστικά επανόδου. 

Είναι φανερό ότι υπάρχουν βασικά δύο «θεματικές» που εκεί θα κριθούν οι εξελίξεις:

Πρώτο: Οι διεθνείς αναταράξεις, ο πόλεμος στο Ιράν διατηρούν σε πολύ υψηλά τα επίπεδα ανησυχίας των πολιτών και αυτό δυναμώνει την τάση αναζήτησης σταθερότητας στη χώρα. 

Λογικό δεν είναι; 

Στην έρευνα της ΟPINIONPOLL, το 78.2% θεωρεί ότι οι γεωστρατηγικές αναταράξεις απαιτούν σταθερότητα στη χώρα. 

Αυτό αποτελεί δομικό πλεονέκτημα για τον Κ. Μητσοτάκη.

Πολύ περισσότερο που οι υψηλοί τόνοι από την Αντιπολίτευση, το σφυροκόπημα όπως λένε δημοσιογράφοι σε συνδυασμό με τις δημοσκοπικές επιδόσεις, δεν τους επιτρέπει να φανούν ως παράγοντες σταθερότητας αλλά θορύβου. 

Δυνατά σημεία του Κ. Μητσοτάκη;

Η υψηλή αποδοχή της εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής της κυβέρνησης που φτάνει το 44.7%, πολύ πάνω από τις δημοσκοπικές επιδόσεις της ΝΔ στην εκτίμηση ψήφου, ακόμα και το ποσοστό των...

Ο μαραθώνιος του λαϊκισμού δεν έχει τερματισμό…

Η πρόσφατη πολιτική ιστορία μας έχει διδάξει ότι το περίφημο «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης», που παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας από τη ΔΕΘ το 2014, ήταν το αποκορύφωμα της πολιτικής απάτης αφού μέσω αυτού ο τότε πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ υποσχόταν μια οικονομική πολιτική που θα «τσάκιζε» τους δανειστές. Μόνο που τελικά «τσάκισε» μια ολόκληρη χώρα.Ήταν τόσο καλά «κοστολογημένη» που υποσχόταν παροχές 12 δισεκατομμυρίων ευρώ και τελικά έφερε 14 δισεκατομμύρια μέτρα. Ο άκρατος λαϊκισμός, η παροχολογία και οι ψεύτικες υποσχέσεις στα «καλύτερά» τους. Και εκεί που λες ότι στην πολιτική τα έχεις δει και τα έχεις ακούσει όλα, αποδεικνύεται ότι τα χειρότερα είναι μπροστά μας και πως ο μαραθώνιος του λαϊκισμού, τελικά, δεν έχει τερματισμό...

«To the point»: Χαρές ανόδου πριν την καταιγίδα

Όλες οι τελευταίες δημοσκοπήσεις λίγο πριν και μετά το Πάσχα καταγράφουν μια άνοδο των επιδόσεων του ΠΑΣΟΚ κατά 1.5% περίπου στην εκτίμηση ψήφου. Από κόμμα του 12.5% -13.5% εμφανίζεται να βρίσκεται περίπου στο 15%, με κάποιες έρευνες που δημοσιεύτηκαν, να το εντοπίζουν και στο 16%.
Λίγο το Συνέδριο που αν και δεν ξεκαθάρισε και πολλά πράγματα, ενοποίησε σ' αυτή τη φάση τις διαφορετικές δυνάμεις στο εσωτερικό του με το «δεν θα συνεργαστούμε ποτέ με τη ΝΔ για τον σχηματισμό Κυβέρνησης» και λίγο κάποιες πρωτοβουλίες είχαν ως αποτέλεσμα την άνοδό του.

Ωστόσο, αναδεικνύεται ένα κρίσιμο ερώτημα: Πρόκειται για μια «μικρή δημοσκοπική άνοιξη» πριν από την καταιγίδα που θα φέρουν τα δύο νέα κόμματα Τσίπρα και Καρυστιανού ή ένα σταθερό ανοδικό βήμα που θα έχει συνέχεια; Η απάντηση πρέπει να λαμβάνει υπόψη τους εξής παράγοντες:

Η απόφαση του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ δεν αποτελεί και κάποια συγκλονιστική πολιτική πλατφόρμα και σε κάθε περίπτωση δεν συνιστά εναλλακτική πολιτική πρόταση διακυβέρνησης. 

Ένα κόμμα μπορεί να ισχυριστεί ότι διαθέτει τέτοια πρόταση, όταν απαντά στο τρίπτυχο : Τι θα κάνω (αν βγω πρώτος) – Πως θα το κάνω και με ποιους θα το κάνω. 

Δυστυχώς, δεν υπάρχει καμία σαφής απάντηση σε καμία απάντηση σ' αυτά τα ερωτήματα.

Το ΠΑΣΟΚ δεν πείθει ότι μπορεί να είναι πρώτο, άρα πορεύεται χωρίς ουσιαστικό, πειστικό εκλογικό στόχο.

Ενώ όπως λέει έχει επεξεργαστεί πολιτικό πρόγραμμα, μέχρι στιγμής...

Κυρ. Μητσοτάκης: Τέλος στις παράτυπες πρακτικές με δάνεια βάζει η κυβέρνηση - Προχωράει η συζήτηση για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ με Λιβύη

Τέλος στα «ψιλά γράμματα», αλλά και σε παράτυπες πρακτικές τραπεζών για καταναλωτικά δάνεια έως 100.000 ευρώ, 

επιδιώκει να θέσει η κυβέρνηση με το νομοσχέδιο του υπουργείου Ανάπτυξης, ανέφερε ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης στην καθιερωμένη εβδομαδιαία ανάρτησή του στο Facebook.
«Είναι έτοιμο το νομοσχέδιο του Υπουργείου Ανάπτυξης που προστατεύει τους καταναλωτές από καταχρηστικές συμπεριφορές αναφορικά με δάνεια μέχρι 100.000 ευρώ, χωρίς εμπράγματες εξασφαλίσεις. Όπως είχαμε δεσμευτεί μπαίνει τέλος στα ''ψιλά γράμματα'', αλλά και σε παράτυπες πρακτικές», ανέφερε ο κ. Μητσοτάκης.
Και τόνισε: «Πλέον, ορίζεται ανώτατο ύψος που μπορεί να φτάσει ένα καταναλωτικό δάνειο όταν το ξεχρεώνεις και θα είναι μεταξύ 30%-50% πάνω από το κεφάλαιο το οποίο δανείστηκε ο συναλλασσόμενος με την τράπεζα, όπως ισχύει κατά μέσο όρο στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ακόμη, δίνεται η δυνατότητα να αναιρεθεί ένα δάνειο μέσα σε 14 ημέρες από τη στιγμή που θα συναφθεί.»

Προχωρούν οι συζητήσεις Ελλάδας – Λιβύης για υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ

Παράλληλα, ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε και στις εξελίξεις στις σχέσεις με τη Λιβύη, επιβεβαιώνοντας πως οι συζητήσεις για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ προχωρούν...

Τα μηνύματα Τραμπ στο ΝΑΤΟ μέσω Γερμανίας

Με μια κίνηση «εκδίκησης» έναντι των Γερμανών, που αποτελεί και «προειδοποίηση» για τους συμμάχους του ΝΑΤΟ, 

ο πρόεδρος Τραμπ έδωσε την εντολή στο Πεντάγωνο, για την αποχώρηση, μέχρι το τέλος του χρόνου, 5.000 Αμερικανών στρατιωτών από τη δύναμη που υπηρετεί στη Γερμανία από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Σε μια κίνηση με την οποία θέλει να δείξει την απαξίωσή του για το ΝΑΤΟ και τους συμμάχους, επειδή θεωρεί ότι δεν στάθηκαν στο πλευρό των ΗΠΑ στον πόλεμο εναντίον του Ιράν, έναν πόλεμο επιλογής όμως των ίδιων των ΗΠΑ, για τον οποίο ούτε ρωτήθηκαν ούτε συναποφάσισαν οι σύμμαχοι ως σύνολο.
Βεβαίως, η απαξίωση των ευρωπαϊκών συμμάχων ουσιαστικά στρέφεται και εναντίον των ίδιων των αμερικανικών συμφερόντων, λόγω του στρατηγικού πλεονεκτήματος που προσδίδει στις ίδιες τις ΗΠΑ η στρατιωτική τους παρουσία στη Γηραιά Ήπειρο...

Μανιφέστο Τσίπρα: Από την κυβερνώσα αριστερά ως τους Τριεψιλίτες, 13 σοφοί δρόμος!

Με το «Μανιφέστο» τους, οι δεκατρείς σοφοί του Ινστιτούτου Τσίπρα κατάφεραν τρία πράγματα συγχρόνως: 

Να μετατρέψουν το ανέφικτο σε εντελώς ανέφικτο, 

να θυμίσουν στον πρώην πρωθυπουργό τι δεν έκανε και 

να δημιουργήσουν με το «εύρημα» των 3 Ε δυσάρεστους συνειρμούς με τους Τριεψιλίτες, το πρώτο μαζικό φασιστικό κίνημα στην Ελλάδα. 

Χρειαζόταν πραγματικά πολύς κόπος…
Στην πράξη, βέβαια, απέδειξαν αυτό που πρόσφατα ένας βετεράνος Ιταλός αριστερός πολιτικός, ο Ρομάνο Πρόντι διαπίστωσε: «Η Αριστερά δεν υπάρχει».
Περίσσεψαν ο βερμπαλισμός, οι κοινοτυπίες, τα κλισέ, τα παλιά συνθήματα, οι ακοστολόγητες υποσχέσεις. Δεν μίλησαν για την αριστερά του μέλλοντος, αλλά περιέγραψαν την αγωνία για το μέλλον της αριστεράς.
Τι μας λένε τώρα ο Τσίπρας και οι «σοφοί» του; Τίποτε το καινούργιο.

Οραματίζονται μια προοδευτική συμπαράταξη στα αριστερά του Κέντρου με τη συμμετοχή της Σοσιαλδημοκρατίας (που όμως πρέπει να γίνει πιο… ριζοσπαστική), της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (που όμως πρέπει να γίνει πιο ρεαλιστική) και της Πολιτικής Οικολογίας (που όμως πρέπει να ενσωματωθεί στον πυρήνα ενός νέου μοντέλου ανάπτυξης)...

Η αφύπνιση και πάλι του ορθολογισμού

Οι ορθολογιστές πολίτες όρθωσαν το ανάστημα τους στα χρόνια του αριστερού παραλογισμού της «πρώτης φοράς αριστεράς» και κατάφεραν να κρατήσουν τη χώρα όρθια. 

Η μάχη του ορθολογισμού, της υπευθυνότητας κατά του παραλογισμού, του τυχοδιωκτισμού κερδήθηκε και τα τελευταία 7 χρόνια γίνεται προσπάθεια η χώρα να βρει την ευρωπαϊκή της κανονικότητα, να διορθώσει παθογένειες και μεταπολιτευτικές εμμονές που την κράτησαν πίσω και τελικά τη χρεοκόπησαν.

Παράλληλα, τα 7 τελευταία χρόνια έπεσε στην κυριολεξία το ταβάνι στο κεφάλι μας: ασύμμετρη μεταναστευτική εισβολή στον Έβρο και στο Αιγαίο, πανδημία του κορωνοϊού, ενεργειακή κρίση, δύο πόλεμοι που μαίνονται ακόμη, κατακλυσμιαία γεωπολιτική ανατροπή με τη Δύση να αμφισβητείται εκ των έσω από την ηγέτιδα της Αμερική και απ´έξω από την αναθεωρητική μετασοβιετική Ρωσία και τις ακραίες ισλαμικές απολυταρχίες με συντονιστή το Ιράν...

Το Επιτελικό Κράτος ως μοχλός ανάπτυξης και εθνικής ισχύος

Σε μια εποχή όπου η «ομαλότητα» αποτελεί εξαίρεση, τα κράτη καλούνται να λειτουργήσουν μέσα σε ένα περιβάλλον συνεχών κρίσεων: γεωπολιτικών, οικονομικών, ενεργειακών, υγειονομικών.

Η Ελλάδα, όπως και κάθε σύγχρονη χώρα, οφείλει να εκσυγχρονίζει και να ανανεώνει τα εργαλεία της, ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται αποτελεσματικά σε αυτό το απαιτητικό και ασταθές περιβάλλον. Η μεταρρύθμιση που προώθησε η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη για την οργάνωση και λειτουργία του Επιτελικού Κράτους, όπως θεσμοθετήθηκε με τον Ν. 4622/2019, αποσκοπεί στον μετασχηματισμό του τρόπου λήψης αποφάσεων, του σχεδιασμού των δημόσιων πολιτικών και της υλοποίησης του κυβερνητικού έργου.

Το μοντέλο του Επιτελικού Κράτους εισήγαγε μια διαφορετική λογική διακυβέρνησης, ευθυγραμμισμένη με διεθνείς πρακτικές. Βασίζεται στον κεντρικό συντονισμό, στον στρατηγικό σχεδιασμό, στη σαφή ιεράρχηση στόχων, στον προγραμματισμό με χρονοδιαγράμματα και στην παρακολούθηση της υλοποίησης των πολιτικών. Κατά συνέπεια, η πολιτική πράξη συνδέεται συστηματικά με συγκεκριμένα αποτελέσματα και μετρήσιμη λογοδοσία. Η κυβέρνηση λειτουργεί ως ενιαίο σύνολο, δεν αποτελεί άθροισμα αυτόνομων υπουργείων που κινούνται παράλληλα χωρίς κοινό προσανατολισμό...

Πάνω από 32% η ΝΔ, αυξάνεται η συσπείρωση - Στο 38,5% η θετική αξιολόγηση Κυρ. Μητσοτάκη

Τέσσερις μονάδες πάνω από το ποσοστό των ευρωεκλογών εμφανίζεται η ανάκαμψη της συσπείρωσης της Ν.Δ., φτάνοντας στην εκτίμηση ψήφου στο 32,2%, σύμφωνα με την μέτρηση της Marc 

και την οποία παρουσιάζει το «Πρώτο Θέμα».
Παράλληλα, η θετική αξιολόγηση της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού είναι πλέον στο 38,5% και 39,1% αντίστοιχα, προσεγγίζοντας τα ποσοστά των εθνικών εκλογών του 2023.

Η δημοσκόπηση ξεκίνησε στις 23 Απριλίου, μία ημέρα μετά την παρουσίαση των μέτρων στήριξης λόγω της σύρραξης στον Περσικό Κόλπο, από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, όπου το καθένα κρίνεται ως πολύ ή αρκετά σημαντικό από το 43,8% έως το 58,5% των πολιτών.

Οι πολίτες κρίνουν ως σημαντικότερα μέτρα την έκτακτη ενίσχυση των οικογενειών με 150 ευρώ για κάθε παιδί, όπως και την αύξηση της ενίσχυσης στους χαμηλοσυνταξιούχους από τα 250 στα 300 ευρώ.

Η ανησυχία για τους ενδεχόμενους κινδύνους λόγω του πολέμου στον Κόλπο δίνει το μέτρο της ψυχολογίας των πολιτών...

Οι τράπεζες πατούν γκάζι στις χορηγήσεις δανείων

Το τραπεζικό σύστημα επιταχύνει τις εγκρίσεις για να αξιοποιηθούν όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα από τα 11 δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (RRF) που απομένουν για απορρόφηση

• Η πιστωτική επέκταση των ελληνικών τραπεζών επιταχύνεται το πρώτο εξάμηνο, κυρίως λόγω του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (RRF).
• Έως τον Ιανουάριο του 2026 έχουν εκταμιευτεί 5,4 δισ. ευρώ σε δάνεια RRF, με 11 δισ. ευρώ να απομένουν προς απορρόφηση.
• Τραπεζικές πηγές εκτιμούν ότι η πιστωτική επέκταση μόνο το πρώτο τρίμηνο μπορεί να ξεπεράσει τα 2,5 δισ. ευρώ, ενισχύοντας την οικονομική δραστηριότητα.
• Η αύξηση των δανείων αναμένεται να ενισχύσει τα έσοδα των τραπεζών από τόκους, ενώ οι εκτιμήσεις για τα επιτόκια παραμένουν μεικτές.
• Παρά τις προκλήσεις όπως η γεωπολιτική αβεβαιότητα και ο πληθωρισμός, η συνολική εικόνα παραμένει θετική για το τραπεζικό σύστημα...

Γεράσιμος Θωμάς: Γιατί μειώνοντας τον ΦΠΑ, χάνεται εισόδημα το οποίο δεν το πληρώνουν οι Έλληνες

Τι αναφέρει ο γενικός διευθυντής Φορολογίας και Τελωνειακής Ένωσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής 

- Ο «αόρατος φορολογούμενος» του τουρισμού και τα ποσά που εισφέρει στα κρατικά ταμεία

Ο Γεράσιμος Θωμάς, γενικός διευθυντής Φορολογίας και Τελωνειακής Ένωσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, έθεσε στο 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών μια κρίσιμη παράμετρο που σπάνια αναδεικνύεται: στην Ελλάδα, ένα σημαντικό μέρος των εσόδων από ΦΠΑ δεν το πληρώνουν οι Έλληνες φορολογούμενοι, αλλά οι επισκέπτες της χώρας. Με απλά λόγια: η μείωση του ΦΠΑ δεν είναι απλώς ένα μέτρο ελάφρυνσης – είναι απώλεια εσόδων από «εξωτερική» πηγή...

Μανιφέστο Αλέξη για… τα μάτια του ΠΑΣΟΚ

Μετά την ταλάντευσή του από την «ριζοσπαστική Αριστερά» στην πάλη «για ένα δημοκρατικό καπιταλισμό» όπως είπε στους New Yor Times, και αφού οι «μάζες» του «δημοκρατικού καπιταλισμού» δεν κατένευσαν, ο Αλέξης Τσίπρας χθες Πρωτομαγιά, έδωσε στη δημοσιότητα το πολυαναμενόμενο μανιφέστο του υπό ίδρυση κόμματός του.

Πρόκειται για ένα υφολογικά καλογραμμένο αλλά φλύαρο κείμενο, έργο 13 επιστημόνων οι οποίοι έθεσαν την επιστημοσύνη τους στην επιθυμία του Αλέξη να επιστρέψει!

 Βεβαίως ένα μανιφέστο, δεν είναι κυβερνητικό πρόγραμμα το οποίο θα περιείχε προτάσεις κυβερνητικών μέτρων, ώστε να κριθεί επί του πραγματισμού του.

 Σηματοδοτεί την ιδεολογική βάση και την πολιτική διακριτότητα του κόμματος έναντι των υπολοίπων. Προϋποθέτει προσβασιμότητα (στην εποχή των social media σημαίνει ότι απαιτεί συντομία), και εκφράζει το «όραμα» της ιδεατής κοινωνίας που το κόμμα θα εγκαθιδρύσει άμα τη αναρρίχησή του στην εξουσία.

 Στην προκειμένη περίπτωση επειδή οι συγγραφείς έχουν ώσμωση με τη δημοσκοπική πραγματικότητα και τις αλλεπάλληλες πολιτικές, ιδεολογικές, κυβερνητικές, όσο και εκλογικές ήττες που υπέστη ο Αλέξης, διευρύνουν το πολιτικό πλαίσιο στο οποίο θα απευθυνθεί ο αρχηγός του νέου κόμματος. 
Απευθύνονται στον κόσμο της «Σοσιαλδημοκρατίας», της «Ριζοσπαστικής και Ανανεωτικής Αριστεράς»  και της «Πολιτικής Οικολογίας». Ωραίο θεωρητικό σχήμα στολισμένο με καλολογικά στοιχεία, αλλά στην ελληνική πραγματικότητα έχει τη δική του σήμανση...

Τι τρομάζει την Τουρκία

Η κρίση με τον πόλεμο στο Ιράν, ίσως θεωρήθηκε στην Άγκυρα μια ακόμη ευκαιρία, προκειμένου να αναλάβει ρόλο, καλύπτοντας το γεωπολιτικό κενό που θα άφηνε πίσω του το Ιράν και συγχρόνως θα της έδινε την ευκαιρία να αναπτύξει ένα νέο πλαίσιο συμμαχιών που θα συνέβαλλαν στην προσπάθειά της να αναδειχθεί σε περιφερειακή ηγετική δύναμη.
Δύο μήνες μετά, «κάνοντας ταμείο», η τουρκική ηγεσία διαπιστώνει ότι τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως ίσως τα είχε σχεδιάσει. 

Ο τρόπος με τον οποίο εξελίσσεται η αντιπαράθεση στον Περσικό Κόλπο πλήττει και τη δική της οικονομία, όπως συμβαίνει σε παγκόσμιο επίπεδο.
Οι Αμερικανοί και ο πρόεδρος Τραμπ αγνόησαν την προσφορά της για μεσολάβηση, επιλέγοντας για τον ρόλο αυτό το Πακιστάν, ενώ η δαιμονοποίηση του Ισραήλ από τον Ερντογάν αγγίζει ίσως τον μουσουλμανικό κόσμο και κάποιες ελίτ στην Ευρώπη, όμως αναβιώνει την παραδοσιακή καχυποψία προς το πρόσωπό του από το κατεστημένο της Ουάσιγκτον.

Και μάλιστα σε μια στιγμή που και ο πρόεδρος Τραμπ έχει κάνει μια καθαρή επιλογή και έχει ταυτιστεί με το Ισραήλ στον πόλεμο του Ιράν αλλά και σε άλλα ζητήματα, όπως η Γάζα.

Για την Άγκυρα επίσης αποδεικνύεται δύσκολη εξίσωση η επιδίωξη να παίξει έναν ρόλο «αφυπνιστή» του αραβικού κόσμου, καθώς η καχυποψία των Αράβων για την εμπλοκή της Τουρκίας σε ενδοαραβικές υποθέσεις παραμένει μεγάλη, ενώ χώρες του Κόλπου όπως το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία, που έχουν άριστες σχέσεις με την Άγκυρα, αλλά και τα ΗΑΕ, τα οποία έχουν επενδύσει μεγάλα κεφάλαια στην τουρκική οικονομία, είδαν ότι στη δύσκολη στιγμή που δέχονταν επίθεση η «φιλία» με την Τουρκία αποδείχθηκε κενή περιεχομένου...

ΑΕΙ: Το κακό τρίτωσε

Είθισται όταν τριτώνει το κακό, να βγαίνει από μέσα μας ένας αναστεναγμός ανακούφισης. «Πάει, τέλειωσε!», λέμε. 

Όταν όμως τριτώνει η βία στους πανεπιστημιακούς χώρους μέσα σε λίγες μέρες, απλώς βρισκόμαστε μπροστά σε μια ακολουθία γεγονότων με θύματα πανεπιστημιακούς και δράστες που ανήκουν στην πληθυντική Αριστερά και στον αναρχικό χώρο. 

Είναι μια πονεμένη ιστορία που κρατά 52 χρόνια.
Πριν από λίγες μέρες πυρπόλησαν το αυτοκίνητο του καθηγητή του ΕΜΠ Δ. Καρώνη, διότι ήταν αυτός που με το επιστημονικό πόρισμά του έβαλε τέλος στην ομαδική παράκρουση του ξυλολίου. Για αυτή την πράξη του μια οργάνωση του αναρχικού χώρου τον «τιμώρησε».
Προχθές, είχαμε μέσα σε μια ημέρα δύο κρούσματα βίας κατά πανεπιστημιακών. 

Στο πρώτο, θύμα ήταν η Βάνα Νικολαϊδου—Κυριανίδου, γνωστή για τη θαρραλέα στάση της απέναντι στον αντισημιτισμό. Και ο Ρουβίκωνας την «τιμώρησε» για αυτό γράφοντας υβριστικό σύνθημα σε βάρος της, στην είσοδο της πολυκατοικίας όπου διαμένει. Είναι η δεύτερη φορά που η συγκεκριμένη καθηγήτρια γίνεται στόχος επίθεσης.
Περίπου την ίδια ώρα ο αντιπρύτανης του ΑΠΘ Ιάκωβος Μιχαηλίδης ...

Τετραήμερη εργασία: Ο ασφαλέστερος δρόμος για νέα μνημόνια

O αγώνας της ανευθυνότητας ανάμεσα στους αρχηγούς των κομμάτων δεν έχει τελειωμό. 

Την ίδια στιγμή που συμπληρώνονται δεκαέξι χρόνια από την επίσημη πτώχευση της χώρας, ο Αλέξης Τσίπρας και ο Νίκος Ανδρουλάκης, έχουν ρίξει στην αρένα της προσπάθειας για την κυριαρχία στον χώρο της Αριστεράς, όλες τις φαντασιώσεις των νεανικών τους αγωνιστικών χρόνων, μαζί με τις πιο απατηλές και λαϊκίστικες υποσχέσεις.
Μετά τις υποσχέσεις τους για φορολόγηση των τραπεζών και αμφισβήτηση των εταιρικών εξελίξεων της ΔΕΗ, στην ατζέντα μπήκε η εβδομάδα των τεσσάρων εργάσιμων ημερών και μάλιστα με πλήρεις αποδοχές. 

Σύμφωνα με τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, η μείωση των ωρών μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός αύξησης της παραγωγικότητας, εφόσον συνδυαστεί με καλύτερη οργάνωση, ενίσχυση δεξιοτήτων και αξιοποίηση της τεχνολογίας. Κι έτσι, με έναν μαγικό τρόπο, θα αυξηθεί η παραγωγικότητα της εργασίας από το 56% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, στο 75% μέχρι το 2030.

Λες και η παραγωγικότητα εξαρτάται από τις ώρες απασχόλησης και όχι από το ψηφιακό και τεχνολογικό περιβάλλον των εργασιακών χωρών, τις επενδύσεις και τις σχετικές υποδομές, που αυξάνουν και βελτιστοποιούν το τελικό «αποτέλεσμα»...

«To the point»: Ας το ξανασκεφτούν κάποιοι, δεν θα τους βγει και σε καλό

Στην επικοινωνία υπάρχει ένας όρος, όταν συνέχεια κάποιος φωνάζει, επιτίθεται, ανακατεύει συνθήματα και στοιχεία. 

Είναι ο όρος θόρυβος, εν ολίγοις μπορεί κάποιος πολιτικός, κάποιο πολιτικό κόμμα να φωνάζει, να καταγγέλλει, να ανακατεύει στοιχεία ή να επικαλείται στοιχεία και αυτά να βρίσκονται σε αναντιστοιχία με την αίσθηση πραγματικότητας και τις προτεραιότητες της κοινωνίας. Άρα να μην παράγουν πολιτικό αποτέλεσμα.

Νομίζω πως μια βασική παθογένεια του πολιτικού μας συστήματος και βασικά της Αντιπολίτευσης είναι αυτή: Παράγει περισσότερο θόρυβο και συχνά διαψεύδεται σύντομα για κατηγορίες που έχει διατυπώσει. 

Ας πάρουμε την συζήτηση πέρυσι επί μήνες για το περίφημο ξυλόλιο. 

Ακούτε κανένα σήμερα να μιλάει γι΄αυτό; 

Έχουν εξαφανιστεί ακόμα και οι τεχνοκράτες που έδειχναν σε εκπομπές που ήταν τα μπετόνια. 

Κόμματα όπως η ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ προβάλλοντας με τον γνωστό τρόπο αυτές τις εκδοχές έφτανε πέρυσι τέτοια εποχή το 15-16% και τώρα βρίσκεται στο 8% κατά μ.ο. και μάλλον θα αισθανθεί παραπέρα πίεση, όταν θα εμφανιστεί και το κόμμα Καρυστιανού.  

Το ίδιο περίπου συμβαίνει για τις υποκλοπές, το predator, τον...

Γιατί η Γερμανία αντιδρά στον Κάθετο Ενεργειακό Διάδρομο

Η παρέμβαση του CEO της Aktor Group και CEO της Atlantic SEE LNG Trade, Αλέξανδρου Εξάρχου, στο πλαίσιο του Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών, σχετικά με το ασφαλές ενεργειακό μέλλον της Ευρώπης και τον κομβικό ρόλο του Κάθετου Άξονα που ξεκινάει από την Αλεξανδρούπολη και καλύπτει προς το παρόν τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Μολδαβία και την Ουκρανία, έριξε φως σε ένα -προς το παρόν- αόρατο ρήγμα, το οποίο μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την ίδια την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης.
Κρατήσαμε τρία συν ένα σημεία από την παρέμβαση του.
Το πρώτο είναι ότι το βασικό πρόβλημα της Ευρώπης δεν είναι πλέον τόσο η τιμή της ενέργειας, όσο η διαθεσιμότητα της. Αφού η Ευρώπη βασίστηκε υπερβολικά στο φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο και τώρα βρίσκεται εκτεθειμένη.
Το δεύτερο είναι ότι η ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης περνάει μέσα από τις μακροχρόνιες συμφωνίες για προμήθεια LNG, κυρίως από τις ΗΠΑ. Ένα πεδίο στο οποίο εμφανίζονται σημαντικές αντιδράσεις, κυρίως από χώρες της Βόρειας Ευρώπης και ιδιαίτερα τη Γερμανία.
Το τρίτο είναι ανάγκη δημιουργίας μιας δεύτερης μονάδας FSRU και, ενδεχομένως, μιας τρίτης σε βάθος χρόνου στην Ελλάδα, προκειμένου να διασφαλιστεί πλήρως ο κάθετος διάδρομος.
Και το «συν ένα» σημείο -που είναι και το πιο σημαντικό- είναι ότι ο Κάθετος Διάδρομος ή «Vertical Corridor» δεν είναι ένα ακόμα ενεργειακό project από τα πολλά. Αλλά μια κρίσιμη στρατηγική εναλλακτική διαδρομή μεταφοράς αμερικανικού LNG, που ενισχύει τη γεωπολιτική και γεωστρατηγική θέση της Ελλάδας, καθιστώντας τη χώρα μας, σε πρωταγωνιστή της ενεργειακής ασφάλειας της Ευρώπης.

Οι αντιδράσεις...

«To the point»: Η κοινωνία αισθάνεται ασφαλής από τις διεθνείς πρωτοβουλίες της κυβέρνησης

Και ξαφνικά έγινε έκρηξη αγανάκτησης χθες με αφορμή την απόφαση του Αρείου Πάγου για να μην άρει από το αρχείο την υπόθεση των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων που είχε θέσει στο αρχείο με πόρισμά του ο πρώην αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αχιλλέας Ζήσης.
Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας έκρινε με πράξη του ότι δεν πρέπει να ανασυρθεί. 

Αν κατάλαβα καλά δεν βρήκε νέα στοιχεία στην απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου. 

Αν κατάλαβα επίσης καλά, άστραψε βρόντηξε το ΠΑΣΟΚ και ζήτησε να γίνει ξανά Εξεταστική που παρεπιπτόντως έχει ξαναγίνει για το θέμα και ενώ μαζί συμπαρατάχθηκαν ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά, ο Α. Τσίπρας προτίμησε να θέσει κυρίως θέμα για την ΔΕΗ. 

Όλα αυτά, γιατί κινδυνεύει η Δικαιοσύνη. 

Αυτό που δεν κατάλαβα καλά είναι πως κάποιοι αναγάγουν π.χ την Κοβέτσι περίπου σε Ζαντ΄Αρκ και μια απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών σε μνημειώδη, αδιαμφισβήτητη απόφαση και επιτίθενται σε Απόφαση του Αρείου Πάγου τον οποίο μάλλον τον θεωρούν στημένο, ενώ κάποιοι άλλοι ήδη...

Η διεθνής σκακιέρα και το δυνατό χαρτί του Μητσοτάκη

Πέρυσι, σχεδόν τέτοια εποχή, σε μια έρευνα της εταιρίας Real Polls (Protagon) ετέθη στους πολίτες το ερώτημα:

«Ποιος πρωθυπουργός άσκησε κατά τη γνώμη σας, την αποτελεσματικότερη εξωτερική πολιτική». 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τότε, κατά τον έκτο χρόνο της πρωθυπουργίας του και έχοντας ήδη διαχειριστεί μείζονες κρίσεις με εθνική διάσταση και παγκόσμιες γεωπολιτικές αναταραχές, συμπεριλαμβανομένης της φοβερής πανδημίας του Covid, συγκέντρωσε το υψηλότερο ποσοστό ανάμεσα στους πρωθυπουργούς της τελευταίας 20ετίας.
Το 28,5% τον επέλεξε ως τον αποτελεσματικότερο στην εξωτερική πολιτική, με τον Κ.Καραμανλή να συγκεντρώνει 19,2%, τον Αλέξη Τσίπρα 14.6%, τον Γιώργο Παπανδρέου 7,2% και τελευταίο τον Αντώνη Σαμαρά με 2,7%. 

Η αίσθηση, ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης όχι μόνο διατηρεί ακέραια την ικανότητα να «διαβάζει» σωστά και ψύχραιμα το διεθνές περιβάλλον και ότι συγκροτεί εγκαίρως στρατηγική και συμμαχίες, συμβάλλει καίρια στην καταλληλότητά του για πρωθυπουργός. Δείκτης που παραμένει ακλόνητος επί σειρά ετών, παρά τη φθορά και τις διακυμάνσεις που σημειώνει η αποδοχή της κυβέρνησης...

«To the point»: Οι κυβερνήσεις δεν πέφτουν με ατάκες

Καλό είναι στην Πολιτική να μιλάς με όρους και στοιχεία που σε κάνουν πιστευτό. 

Διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος να μην γίνεσαι πιστευτός ούτε από τον στενό κομματικό σου περίγυρο και επομένως να μην οικοδομείς ένα στέρεο αφήγημα. 

Ας πάρουμε δύο παραδείγματα για να γίνει κατανοητό τι εννοούμε.
Λέγεται π.χ από στελέχη κομμάτων της Αντιπολίτευσης η γνωστή ατάκα «η Κυβέρνηση βρίσκεται σε αποδρομή». Κοιτάς στη συνέχεια τις τρεις τελευταίες δημοσκοπήσεις που δημοσιεύτηκαν μετά το Πάσχα και βλέπεις ότι ο μέσος όρος της εκτίμησης ψήφου σ΄ αυτές ήταν 30.1%. 

Είχε πτώση; 

Ασφαλώς, από 1.5%-2.4% απ' ότι είδα. 

Είναι σοβαρό; 

Βεβαίως. 

Υπάρχει κίνδυνος να χάσει κι άλλο; 

Ναι, αλλά μπορεί και να κερδίσει δυνάμεις, όπως έδειξε τρεις φορές πέρυσι (περίοδο συλλαλητηρίων για Τέμπη, 1ος Φάκελος για ΟΠΕΚΕΠΕ πέρυσι, αγροτικές κινητοποιήσεις) που έπεφτε και αναπλήρωνε στη συνέχεια τις απώλειές της.
Ωστόσο, το 30.1% δείχνει κυβέρνηση σε αποδρομή, πολύ περισσότερο όταν το δεύτερο κόμμα βρίσκεται (σ΄ αυτές τις τρεις δημοσκοπήσεις) κοντά στο 16% και με μία άνοδο 1%-1.5% και η μεταξύ τους διαφορά βρίσκεται στις 14.1 μονάδες; 

Ε όχι. Είναι η κοινή λογική που το λέει...

Κυρ. Μητσοτάκης για το περιστατικό με τους πυροβολισμούς: Η βία δεν έχει θέση στη δημοκρατία

«Η βία δεν έχει θέση στη δημοκρατία» 

σχολίασε ο πρωθυπουργός σε ανάρτησή του σχετικά με τους πυροβολισμούς στο δείπνο για τους ανταποκριτές στο οποίο βρισκόταν ο Ντόναλντ Τραμπ.
«Η επίθεση στο Δείπνο των Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου αποτελεί μια απότομη υπενθύμιση ότι η βία δεν έχει θέση στη δημοκρατία. Είναι ανακούφιση που ο @POTUS, η Πρώτη Κυρία και όλοι οι συμμετέχοντες είναι ασφαλείς, αλλά τέτοια περιστατικά δεν μπορούν ποτέ να γίνουν ανεκτά. Η προστασία των δημοκρατικών θεσμών είναι αδιαπραγμάτευτη», τόνισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Αναλυτικά η ανάρτηση:..

Κυρ. Μητσοτάκης: Ισχυρή και πολυεπίπεδη η συμμαχία Ελλάδας και Γαλλίας-Γινόμαστε ένας ισχυρός άξονας στη Μεσόγειο

Στις συμφωνίες που υπογράφηκαν χθες Σάββατο με τη Γαλλία στάθηκε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης 

στην καθιερωμένη κυριακάτικη ανάρτησή του στα social media.
«Σε μια κρίσιμη γεωπολιτική συγκυρία, επιβεβαιώσαμε τη στρατηγική επιλογή που κάναμε το 2021 να ενισχύσουμε τη σχέση Ελλάδας και Γαλλίας, μετατρέποντάς την σε μια ισχυρή, πολυεπίπεδη συμμαχία. Η Ενισχυμένη Συνολική Στρατηγική Σχέση που υπογράψαμε πριν από λίγες ώρες, είναι μια ευρεία στρατηγική συμφωνία που αναβαθμίζει και εμβαθύνει ακόμη περισσότερο τις ελληνογαλλικές σχέσεις, σηματοδοτώντας τη συμπόρευσή μας όχι μόνο στην άμυνα, αλλά και στην οικονομία, την πολιτική προστασία, το μεταναστευτικό, την τεχνολογία, το περιβάλλον, την παιδεία και τον πολιτισμό. Πρόκειται για μια συμφωνία που καθιστά την Ελλάδα πιο ασφαλή, ενισχύει τη γεωπολιτική της θέση και δημιουργεί νέες ευκαιρίες και προοπτικές για συνέργειες, από την τεχνητή νοημοσύνη έως την κυβερνοασφάλεια. Ταυτόχρονα, ενισχύουμε ουσιαστικά την αποτρεπτική μας ισχύ, μέσα από την ανανέωση της συμφωνίας στρατηγικής εταιρικής συνεργασίας στην άμυνα και την ασφάλεια του 2021», ανέφερε μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός.
Επίσης, στάθηκε στην εκταμίευση της 7ης δόσης του Ταμείου Ανάκαμψης ύψος 1,8 δις. Ευρώ, ενώ αναφέρθηκε και στο άνοιγμα της πλατφόρμας για το πρόγραμμα του κοινωνικού τουρισμού.
Παράλληλα, επισήμανε πως «προχωράμε σε 8 νέα μέτρα ύψους 500 εκατ. Ευρώ για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης, της ενίσχυσης των εισοδημάτων αλλά και την αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους».
Επιπλέον, o πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην πρόοδο στον ψηφιακό μετασχηματισμό της εκπαίδευσης, στην εφαρμογή ηλεκτρονικής επιτήρησης κρατουμένων, στην εξάρθρωση μεγάλου κυκλώματος λαθρεμπορίου, στον επαναπατρισμό αρχαιοτήτων και τη σημαντική μείωση του δημόσιου χρέους. 

«Η Ελλάδα έχει σημειώσει τα τελευταία χρόνια, την ιστορικά μεγαλύτερη μείωση δημοσίου χρέους στην Ευρώπη και παγκοσμίως», τόνισε ο πρωθυπουργός.
Τέλος, έκανε αναφορά στη διαχείριση του αφθώδους πυρετού στη Λέσβο και στη στήριξη των κτηνοτρόφων...

Η ελληνογαλλική συμφωνία στέλνει μήνυμα ισχύος σε Ευρώπη, Τουρκία και Ανατ. Μεσόγειο

Η ανανέωση της ελληνογαλλικής αμυντικής συμφωνίας δεν αποτελεί, σύμφωνα με τον καθηγητή Διεθνούς Στρατηγικής και Ασφάλειας και επικεφαλής του think tank Strategy International, Μάριο Ευθυμιόπουλο, μια απλή διμερή διευθέτηση. 

Αντιθέτως, συνιστά στρατηγική σύμπλευση δύο χωρών με βαθύ ιστορικό, πολιτισμικό και ευρωπαϊκό υπόβαθρο, σε μια περίοδο κατά την οποία η ευρωπαϊκή άμυνα και η στρατηγική αυτονομία αποκτούν νέο περιεχόμενο.
Σε συνέντευξή του, ο κ. Ευθυμιόπουλος εξηγεί τα μηνύματα που στέλνει η συμφωνία προς την Άγκυρα, τον ρόλο της Γαλλίας στην ασφάλεια της Κύπρου και της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά και την ανάγκη η Ελλάδα να πάψει να λειτουργεί μόνο ως αγοραστής οπλικών συστημάτων και να περάσει σε ενεργό ρόλο στην ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία...

Μετά τον Τραμπ, πήρε σειρά ο Μακρόν

Δεν έχουν συνέλθει ακόμα κάποιοι «πατριώτες» από τη ρουκέτα Τραμπ υπέρ Μητσοτάκη και Ελλάδας και ήρθε η επίσκεψη του Εμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα. 

Μια εικόνα χίλιες λέξεις, όπως λένε, αλλά εδώ εκτός από τις εικόνες ειπώθηκαν και μερικά πολύ σοβαρά πράγματα και πιθανόν, πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας, να συμφωνήθηκαν άλλα, ακόμη σοβαρότερα.
Διότι είναι αλλιώς το «Ελλάς - Γαλλία - συμμαχία» να το φωνάζουμε εμείς και άλλο ο ίδιος ο Γάλλος πρόεδρος. 

Θα μου πείτε ότι σε ένα χρόνο φεύγει και ουδείς γνωρίζει τι μέλλει γενέσθαι στη συνέχεια. Σωστό, αλλά τα κοινά συμφέροντα σχεδόν πάντα καθορίζουν και τις σχέσεις των κρατών, ανεξαρτήτως των παρατάξεων που κυβερνούν. Τα παραδείγματα είναι πολλά. Και στην προκειμένη περίπτωση την Ελλάδα και τη Γαλλία τις συνδέουν πολλά.

Έβλεπα τον Μητσοτάκη στη συζήτηση με Μακρόν και Παπαχελά και θυμήθηκα την παρουσία του Τσίπρα δίπλα στον Μπίλ Κλίντον. 

Αυτοί οι συνειρμοί και οι συγκρίσεις γίνονται ακαριαία, καθώς η διεθνής εικόνα ενός πρωθυπουργού εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, ένας εκ των οποίων είναι η άνεση των κινήσεών του, αυτό που αποκαλούμε ο «αέρας» που εκπέμπει. Αλλά αυτή η συμπεριφορά δε συμβαίνει εν κενώ πολιτικής...

Τραμπ: «Ο Μητσοτάκης είναι καταπληκτικός τύπος»

«Η Ελλάδα μας έχει υποστηρίξει», 

ήταν η ολόκληρη πρόταση του πλανητάρχη»
Είναι γνωστό και καταγεγραμμένο πως ελάχιστη συμπάθεια τρέφω στον τρόπο που κυβερνά και λαμβάνει τις αποφάσεις. 

Το κείμενο που ακολουθεί είναι αφιερωμένο στους σούπερ - δεξιούς υπέρ-πατριώτες, με πολλή αγάπη και συμπάθεια. 

Τι είχε συμβεί και τώρα έχουν βάλει τις πλερέζες τους;
Όλοι αυτοί, ευθύς ως εκλέχτηκε πρόεδρος των ΗΠΑ ο Ντόναλντ Τραμπ, περίμεναν το νεύμα του για την ανατροπή του Μητσοτάκη. 

Είναι γνωστό πως ο πρωθυπουργός είχε στενές σχέσεις με το Δημοκρατικό Κόμμα και ήταν προνομιακός συνομιλητής αξιωματούχων του. 

Έτσι οι εγχώριοι θαυμαστές του Τραμπ και εχθροί του Κυριάκου, βρισκόταν σε κατάσταση αναμονής για να δρομολογήσουν είτε την εν κινήσει αντικατάστασή του - το πλέον βλακώδες σενάριο - είτε την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.
Όμως οι μέρες περνούσαν, οι μήνες κυλούσαν και ο Ντόναλντ δεν έκανε το πολυπόθητο νεύμα. 

Οι τύποι στην Ελλάδα άρχισαν να ανησυχούν και να τους μπαίνουν ψύλλοι στα αυτιά. Εν τω μεταξύ όσοι είχαν ανάψει τις μηχανές τους έβλεπαν πως αυτές κινδύνευαν να καούν από το μαρσάρισμα. Κάποιοι εξ αυτών που έθιξαν το σχετικό ζήτημα στην πρεσβεία - «τι θα γίνει; Θα περιμένουμε πολύ ακόμη;» - έφαγαν μπουγέλο με παγωμένο νερό...