Rally around the flag (Συσπειρωθείτε γύρω από τη σημαία)

Ας το δούμε ψυχρά. 

Η σύρραξη ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και το Ιράν δεν είναι μια μακρινή γεωπολιτική κρίση. Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη συνιστά, παραδόξως, μια πολιτική ανάσα στο εσωτερικό μέτωπο. 

Όχι επειδή η Ελλάδα επωφελείται άμεσα από την αστάθεια, αλλά επειδή η διεθνής ένταση μεταβάλλει το πλαίσιο της εσωτερικής πολιτικής συζήτησης.

Πρώτον, σε περιόδους διεθνούς αβεβαιότητας ενεργοποιείται το γνωστό «rally around the flag effect». Οι κοινωνίες τείνουν να συσπειρώνονται γύρω από την εκάστοτε κυβέρνηση, αναζητώντας σταθερότητα και προβλεψιμότητα. Η εικόνα ενός πρωθυπουργού που διαχειρίζεται διεθνείς επαφές, συμμετέχει σε συνόδους και τοποθετεί τη χώρα στο δυτικό στρατόπεδο, ενισχύει αντικειμενικά το προφίλ του «υπεύθυνου διαχειριστή». Σε ένα περιβάλλον φόβου για πολεμικές εμπλοκές,  ενεργειακές αναταράξεις, τρομοκρατικές απειλές ή μεταναστευτικές ροές, η σταθερότητα γίνεται βασικό πολιτικό κεφάλαιο.

Δεύτερον, η ατζέντα μετατοπίζεται. Ζητήματα καθημερινής φθοράς, όπως...

Κυρ. Μητσοτάκης για την επέτειο των Τεμπών: Αυτές τις ώρες ενωνόμαστε, θυμόμαστε και διδασκόμαστε

Για «κοινό αίτημα να αποδοθούν οι ευθύνες με τρόπο αυστηρό αλλά και αμερόληπτο»,

έκανε λόγο ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στο μήνυμά του για την επέτειο των τριών ετών από το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους.

«Υποδεχόμαστε τη θλιβερή επέτειο δείχνοντας τον σεβασμό που της αρμόζει. Μακριά από ακραίες απόψεις ή συμπεριφορές που την υποβιβάζουν σε κομματικό σύνθημα», υπογράμμισε παράλληλα, καταλήγοντας πως «αυτές τις ώρες, ενωνόμαστε. Θυμόμαστε και διδασκόμαστε. Τιμούμε και δρούμε».

Αναλυτικά η ανάρτηση του κ. Μητσοτάκη:..

Ώρα του πρωθυπουργού - Κυρ. Μητσοτάκης: Η Ελλάδα δεν έχει το πιο ακριβό ρεύμα στην Ευρώπη - Φθηνότερα τα τιμολόγια από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο - Vids

Σκληρή απάντηση έδωσε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στον Νίκο Ανδρουλάκη 

από το βήμα της Βουλής, στο πλαίσιο της Ώρας του πρωθυπουργού, απορρίπτοντας την κριτική ότι η κυβερνητική πολιτική στην ενέργεια «τροφοδοτεί την ακρίβεια» και «θέτει σε κίνδυνο την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας».

Ο πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι οι τιμές ηλεκτρικού ρεύματος στην Ελλάδα είναι 21% χαμηλότερες από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, επικαλούμενος τα τελευταία στοιχεία της Eurostat. «Δεν δέχομαι να διαστρεβλώνονται πραγματικά δεδομένα ούτε να αγνοείται ο τρόπος που λειτουργεί η ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας», τόνισε.

«Σήμερα δεν είμαστε όμηροι των πράσινων εργατοπατέρων που κατέβαζαν τον διακόπτη όποτε ήθελαν» επισήμανε ο κ. Μητσοτάκης, τονίζοντας ότι δεν θα επιτρέψει να γίνει η ΔΕΗ η χρεοκοπημένη επιχείρηση που παρέλαβε η ΝΔ το 2019.

Απαντώντας στην κριτική για την απολιγνιτοποίηση, ο πρωθυπουργός σημείωσε ότι ο λιγνίτης πλέον αποτελεί ασύμφορη επιλογή, καθώς είναι «το πιο ακριβό καύσιμο που θα μπορούσε να καταναλώσει η χώρα για να παράγει ηλεκτρική ενέργεια».

Παράλληλα, υπενθύμισε ότι οι τιμές ενέργειας σε όλη την Ευρώπη παραμένουν πολύ υψηλότερες σε σχέση με την προ κρίσης περίοδο, μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, γεγονός που έχει επιβαρύνει το κόστος παραγωγής και τα νοικοκυριά...

Απαντήσεις

Οι δυο τελευταίες δημοσκοπήσεις, των Marc και Interview, έδειξαν ότι η Νέα Δημοκρατία φλερτάρει πια με το 32% στην εκτίμηση ψήφου.
Πρόκειται πάνω-κάτω για τα ίδια ποσοστά που έδιναν οι δημοσκόποι και τέτοια εποχή τρία χρονιά πριν και μάλιστα λίγο μετά τα Τέμπη.
Τη συνέχεια της ιστορίας την γνωρίζουμε όλοι. Η Νέα Δημοκρατία κατέγραψε ένα 41% στις πρώτες εκλογές του Μαΐου του ‘23, ο Σύριζα 20% και το ΠΑΣΟΚ κάτι λιγότερο από 12%.

Περίπου τα ίδια ποσοστά καταγράφηκαν και στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου, με μια διαφορά. Μέσα σε ένα μόλις μήνα, ο Σύριζα έπεσε στο 17,8%. Ήταν η αρχή του τέλους του γιατί επρόκειτο για στρατηγική ήττα και συντριβή τεραστίων διαστάσεων. Τρία χρόνια μετά, το ίδιο κόμμα καταγράφει πια επιδόσεις της τάξεως του 3 και 4%. Και δεν πρέπει να υπάρχει άλλο τέτοιο ιστορικό προηγούμενο διεθνώς με ένα πρώην κόμμα εξουσίας, που μέσα σε 5,5 μόλις χρόνια, από το ’19 δηλαδή και μετά, να πήγε από το 32%, σχεδόν στα αζήτητα. 

Αναστοχάστηκαν άραγε καθόλου στην Κουμουνδούρου για τα αίτια αυτής της συντριβής; 

Προβληματίστηκαν σοβαρά γιατί συνέβη; ...

Οι νταήδες - μελανοχίτωνες και ο καθηγητής που δεν φοβήθηκε

Ο Ρουβίκωνας δημιούργησε και φοιτητική παράταξη. Υποθέτω πως θα πάρει μέρος και στις φοιτητικές εκλογές. 

Προχθές μπούκαραν στην κατάμεστη αίθουσα όπου έκανε το μάθημα του ο καθηγητής του Διεθνούς Δικαίου ο κ. Κωνσταντίνος Υφαντής. 

Προσπάθησαν να διακόψουν με τον τσαμπουκά την παράδοση, διότι ο συγκεκριμένος καθηγητής είναι πρόεδρος του ΙΔΙΣ, ενός Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων του οποίου τους «ιδεολογικούς» προσανατολισμούς απορρίπτει ο… Ρουβίκωνας.

Τους θεωρεί «μιλιταριστικούς», που εξυπηρετούν τα νατοϊκά σχέδια, όπως υποστηρίζει σε γραπτή προκήρυξη ο εκπρόσωπος της οργάνωσης. Η προκήρυξη κλείνει με την απειλή - προειδοποίηση πως «τα μέλη του ΔΣ και ο Υφαντής καλά θα κάνουν να αναθεωρήσουν την ιδεολογική κατεύθυνση του Ινστιτούτου… Λευτεριά στην Παλαιστίνη». Αυτό το τελευταίο κολλά παντού. 

Ο κ. Κ. Υφαντής δεν φοβήθηκε τους νταήδες, τους αντιμετώπισε στα ίσα, κάτι μάλλον σπάνιο για τα πανεπιστημιακά δεδομένα. 

Συνήθως οι τραμπούκοι αντιμετωπίζονται με φόβο καθώς είναι απρόβλεπτοι στις αντιδράσεις τους. 

Μετά από τη θαρραλέα στάση του καθηγητή αυτοί οι τύποι αποχώρησαν και το μάθημα διεξήχθη κανονικά. 

Φαίνεται πως όλοι αυτοί οι μελανοχίτωνες - νταήδες έχουν αποθρασυνθεί τόσο, ώστε θέλουν να ορίζουν και το περιεχόμενο των μαθημάτων. Αν εγκρίνουν τον ιδεολογικό προσανατολισμό τους, έχει καλώς. Αν όχι, θα πρέπει οι απείθαρχοι καθηγητές να συνετιστούν δια της βίας...

Α. Δρυμιώτης: Η αυτοδυναμία της ΝΔ, το στρατηγικό λάθος του ΠΑΣΟΚ και η ήττα της Αριστεράς

Τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων, 

την πιθανότητα αυτοδυναμίας της ΝΔ στις επόμενες εκλογές και 

τα λάθη που κάνει το ΠΑΣΟΚ

αναλύει, μεταξύ άλλων, σε συνέντευξή του στο Liberal ο πολιτικός αναλυτής Ανδρέας Δρυμιώτης.

Συνέντευξη στον Χρήστο Θ. Παναγόπουλο

Κύριε Δρυμιώτη η κυβέρνηση στις τελευταίες δημοσκοπήσεις αυξάνει τα ποσοστά της στο 31-32%. Ποια η εκτίμηση σας για τη συνέχεια; Είναι εφικτός ο στόχος της αυτοδυναμίας και γιατί;

Λοιπόν, εντελώς συμπτωματικά, την Κυριακή που μας έρχεται, στη στήλη μου στην Καθημερινή έχω ένα άρθρο περί δημοσκοπήσεων.

Έχω έναν πίνακα εκεί, όπου μάζεψα όλες τις δημοσκοπήσεις που έγιναν τον Μάρτιο, τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2023. Όλες. Δεκαεννέα δημοσκοπήσεις.

Λοιπόν, θα σας δώσω μερικά νούμερα – όχι τα νούμερα των δημοσκοπήσεων. Το ελάχιστο που έδιναν στη Νέα Δημοκρατία ήταν 32,9%. Πόσο κοντά είναι στο σημερινό που δίνουν 31,6%; Πολύ κοντά. Το μέγιστο που έδιναν ήταν 37,9%. Ο μέσος όρος ήταν 35,7% και τελικά το αποτέλεσμα ήταν 40,8% και 40,6%.

Αντίθετα, στον ΣΥΡΙΖΑ – μόνο Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ πήρα – το ελάχιστο που τον έδιναν ήταν 26%, το μέγιστο ήταν 30,7% και ο μέσος όρος ήταν 29%. Και εμφανίστηκε 20,1% και στην επόμενη εκλογή 17,8%.

Τι θέλω να πω; 

Ότι στις δημοσκοπήσεις ο κόσμος απαντάει πιο χαλαρά, ενώ την ώρα που είναι να ψηφίσει απαντάει – δεν μου αρέσει ο όρος, αλλά σε εισαγωγικά – πιο «συντηρητικά». Δηλαδή σκέφτεται πιο σοβαρά τι θα πει και τι θα κάνει.

Πράγμα που, ερμηνεύοντας τις σημερινές τάσεις – γιατί τις τάσεις κοιτάζω και όχι τα απόλυτα νούμερα – εγώ είμαι βέβαιος ότι θα έχει αυτοδυναμία η Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 2027, εκτός αν γίνει κανένα εντελώς τρελό γεγονός, όπως τα Τέμπη, και έχουμε εκατοντάδες νεκρούς. Δηλαδή, αν συνεχίσει έτσι όπως είναι τα πράγματα, νομίζω ότι είναι στόχος εφικτός η αυτοδυναμία...

Τα μηνύματα Κυρ. Μητσοτάκη, η σύγκρουση με Ανδρουλάκη και η στρατηγική του Μαξίμου

Η Ώρα του Πρωθυπουργού στη Βουλή, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να απαντά σε ερώτηση του Νίκου Ανδρουλάκη για τα ενεργειακά, αποτέλεσε το πρώτο κρας-τεστ στων δύο για το 2026 κι έδωσε τον τόνο της πολιτικής αντιπαράθεσης, που προδιαγράφεται σφοδρή τους επόμενους μήνες. 

Στη συζήτηση, κεντρικό θέμα ήταν η κατάσταση που επικρατεί στον χώρο της ενέργειας και η επιβάρυνση για τους πολίτες, θέμα που παρέμεινε βασικό, με δεδομένο ότι το ενεργειακό κόστος είναι ένας από τους άξονες της εντεινόμενης ακρίβειας τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, οι εξελίξεις και η δικαστική απόφαση για το θέμα των υποκλοπών που εκ των πραγμάτων βρέθηκαν στις αναφορές των κυρίων Μητσοτάκη και Ανδρουλάκη, δίνουν μια πρόγευση της σύγκρουσης που θα ακολουθήσει.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης σήκωσε «το γάντι», δηλώνοντας από βήματος ότι η προαναγγελθείσα πρόταση του κ. Ανδρουλάκη για προ ημερησίας συζήτηση στη Βουλή για το κράτος δικαίου, γίνεται αποδεκτή. «Την είχατε προαναγγείλει πριν από έναν μήνα. Ακόμα την περιμένουμε. Λοιπόν, εγώ σας λέω προκαταβολικά, η πρότασή σας γίνεται αποδεκτή. Καταθέστε πρόταση για το κράτος δικαίου, συνολικά, να έρθουμε εδώ να τα συζητήσουμε όλα, να δούμε την πρόοδο την οποία έχουμε πετύχει, να δούμε τα θέματα στα οποία υστερούμε και μετά να αναμετρηθούμε για ακόμα μία φορά εκεί που πρέπει, εδώ στο Ελληνικό Κοινοβούλιο»...

Η κυβέρνηση θα κερδίσει τις εκλογές του 2027 με ποσοστό μεγαλύτερo του 41%

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα επανεκλεγεί το 2027 με ποσοστό μεγαλύτερο από το 41% του 2023. 

Γι' αυτό δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία. 

Μπορεί να ακούγεται πρόωρο ή υπερβολικά αισιόδοξο, όμως στηρίζεται αποκλειστικά στα σημερινά δεδομένα και δεν εμπεριέχει ούτε ψήγμα ευσεβών πόθων.
Η βέβαιη επανεκλογή της κυβέρνησης, και μάλιστα με μεγαλύτερο ποσοστό από του 2023, θα οφείλεται στα παρακάτω δεδομένα, που είναι σχεδόν μη αναστρέψιμα.

1. Η χρεοκοπία του 2010 και τα Μνημόνια έχουν δημιουργήσει βαθιές πληγές στην ελληνική κοινωνία, που δε θα επουλωθούν για τουλάχιστον ακόμη μια δεκαετία. Οι πληγές αυτές κάνουν το εκλογικό σώμα εξαιρετικά προσεκτικό και δύσπιστο σε δημαγωγικές κορώνες και εμφανώς ανεδαφικές υποσχέσεις - πόσο μάλλον σε κενά περιεχομένου μανιφέστα για, γενική και αόριστη, «αλλαγή».

Η κοινωνία έχει αποκτήσει εξαιρετικά αρνητικά αντανακλαστικά σε οποιοδήποτε ρίσκο. Αυτό δεν είναι κάτι πρωτοφανές. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όλες οι κοινωνίες που συμμετείχαν σε αυτόν, πέρασαν μια περίοδο «συντηρητισμού», ο οποίος όμως δεν ήταν τίποτε παραπάνω από τη συλλογική αποφυγή ρίσκων από ανθρώπους που είχαν πολεμήσει, πεινάσει, δει συγγενείς και φίλους να πεθαίνουν και έζησαν τη φρίκη των βομβαρδισμών και των μαζικών δολοφονιών...

Τα «νέα Τέμπη» δεν είναι φράση επικοινωνιακού εντυπωσιασμού

«Κάποιοι ήθελαν νέα Τέμπη» είπε ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης, για τα κομμένα καλώδια σηματοδότησης και τηλεδιοίκησης, καθώς και ένα καλώδιο οπτικής ίνας, στο Πλατύ Ημαθίας, τα οποία είχαν εγκατασταθεί μετά τα Τέμπη.
Δεδομένου ότι οι δράστες δεν έκλεψαν χαλκό, είναι λογικό το συμπέρασμα της ενδεχόμενης δολιοφθοράς για να θρηνήσουμε και άλλα θύματα σιδηροδρομικού δυστυχήματος, την παραμονή της επετείου του δραματικού γεγονότος.
Προκαταρκτική έρευνα για το γεγονός παρήγγειλε ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών Θεσσαλονίκης και την έρευνα έχει αναλάβει η υποδιεύθυνση αντιμετώπισης οργανωμένου εγκλήματος από τη Θεσσαλονίκη.
Τότε, στο βαρύ θρηνητικό κλίμα των ημερών του δυστυχήματος με τους 57 νεκρούς, όποιος πρότεινε να εμπλακεί και η ΕΥΠ στη διερεύνηση του συμβάντος, θα φάνταζε εκτός τόπου και χρόνου. Όμως στην παρούσα στιγμή ίσως επιβάλλεται!

Γιατί δεν είναι μόνο η Ελλάδα πεδίο δράσης σιδηροδρομικών σαμποτέρ ανεξιχνίαστων προθέσεων.
Στην Ιταλία πρόσφατα κατά τη διάρκεια των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων, και συγκεκριμένα στις 7 Φεβρουαρίου, συντονισμένες ενέργειες όπως φωτιά σε καμπίνα, κομμένα καλώδια και εκρηκτικός μηχανισμός που ανακαλύφθηκαν...

Η Ένδοξη Ουκρανία και η αθλιότητα της ελληνικής «Προοδευτικής Παράταξης»

Η 4η επέτειος της απροκάλυπτης ρωσικής στρατιωτικής εισβολής στην Ουκρανία (24/2/2026) με την κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, τη βίαια προσβολή της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας μιας ανεξάρτητης χώρας, που τόλμησε να επιλέξει τη Δύση έναντι της ρωσικής Άρκτου, ευτυχώς, αυτή τη φορά, δεν πέρασε εντελώς απαρατήρητη τουλάχιστον στην Αθήνα.
Αρκετοί Ουκρανοί, Ελληνίδες και Έλληνες συγκεντρώθηκαν αυτή τη φορά στα προπύλαια του Πανεπιστημίου και βάδισαν σε συγκέντρωση στο Σύνταγμα με τρόπο αξιοπρεπή και συγκινητικό μήπως και ταρακουνήσουν τη συνείδηση πολιτικών και καλλιτεχνών μας που είναι με τον «άνθρωπο» και την «ειρήνη» μπροστά στα φρικτά εγκλήματα πολέμου που διαπράττει ο Πούτιν με τις στρατιωτικές του δυνάμεις, Ρώσων, Βορειοκορεατών και μισθοφόρων από διάφορες φτωχές χώρες.

Το γεγονός, πολύ  μικρή δημοσιότητα έλαβε, αλλά κατάφερε ίσως για πρώτη φορά να διαρρήξει κατά κάποιο τρόπο τον εφησυχασμό και το κλίμα αδιαφορίας εντός του οποίου η ελληνική κοινή γνώμη και τα «προοδευτικά» κόμματα της αντιπολίτευσης «υποδέχονται» συνήθως τέτοιες επετείους. Κι ας είναι το θέμα της Ουκρανίας υπαρξιακό για την Ευρώπη, κατά συνέπεια και για εμάς κι ας μην ήμαστε κοντά στο θέατρο του πολέμου...

Γιατί ο Κυριάκος δεν πάει τώρα σε εκλογές;

Οι δημοσκοπήσεις είναι αμείλικτες. 

Δείχνουν αυτό που δεν θέλουν να καταλάβουν οι ηγεσίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης: 

Δεν μιλάνε στον κόσμο, ούτε καν στον δικό τους. 

Ο μεγάλος τους αντίπαλος δεν είναι ο Μητσοτάκης, αλλά 

η δική τους ανικανότητα να πιάσουν τον παλμό της κοινωνίας. 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ΠΑΣΟΚ. Οι ψηφοφόροι του στην πλειοψηφία τους δεν θεωρούν ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι καταλληλότερος για πρωθυπουργός από τον Κυριάκο Μητσοτάκη! Ούτε ο Αλέξης Τσίπρας πάει ιδιαίτερα καλά! Το ερώτημα είναι για ποιον λόγο ο Κυριάκος Μητσοτάκης περιμένει και δεν κάνει εκλογές άμεσα. Πόσο χειρότερα να πάει η αντιπολίτευση;

Ένα ισχυρό κομμάτι της εγχώριας ελίτ προσπαθεί εδώ και τέσσερα χρόνια να ρίξει τον Μητσοτάκη, επειδή κρίνει ότι η ξεκάθαρη πολιτική του στο θέμα της Ουκρανίας δεν εξυπηρετεί τα δικά της συμφέροντα. Χρησιμοποίησαν για τον σκοπό τους πολλά και δόλια μέσα. Έχουν στη διάθεσή τους χρήματα, μέσα ενημέρωσης, ισχυρούς πολιτικούς δεσμούς. Μέχρι στιγμής δεν έχουν καταφέρει το παραμικρό, παρά το γεγονός ότι χρησιμοποίησαν όλο το οπλοστάσιο που διέθεταν. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο πόλεμος με τον Κυριάκο Μητσοτάκη τελείωσε. Θα προσπαθήσουν και πάλι...

Επόμενη μέρα στο Ιράν: Τι εύχονται οι Άραβες και οι επιδιώξεις του Ισραήλ

Η τελική επιλογή του Τραμπ για το Ιράν διχάζει τους συμμάχους του στην περιοχή, με το Ισραήλ να πιέζει για τη σκληρή γραμμή, ενώ οι Άραβες προειδοποιούν για τις σοβαρές συνέπειες που θα υπάρξουν από μια ασύμμετρη επίθεση εναντίον της Τεχεράνης.

Η πρωτοφανής συγκέντρωση αμερικανικής δύναμης πυρός στην περιοχή εγκλωβίζει την Ουάσιγκτον και τον Πρόεδρο Τραμπ, καθως θα πρέπει είτε να εξασφαλίσουν και να αποσπάσουν μια ικανοποιητική συμφωνία, διαφορετικά οι επιλογές θα είναι είτε να υποχωρήσουν με ένα χτύπημα σκληρού μεν αλλα μικρής έκτασης και περισσότερο συμβολικού χαρακτήρα, είτε να εμπλακούν σε μια σύγκρουση την οποία κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα καταλήξει.

Και βεβαίως, θα πρέπει να υπολογιστεί ο κίνδυνος το «στριμωγμένο» Ιράν να θεωρήσει κάθε επίθεση, ακόμη και μια μικρής έκτασης, ως το προοίμιο μιας γενικής και ολοκληρωτικής κλιμάκωσης από τους Αμερικανούς, με στόχο και το ίδιο το καθεστώς, υποχρεώνοντας έτσι το καθεστώς των Μουλάδων σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο με στόχο την αμερικανική παρουσία στην περιοχή, το θαλάσσιο εμπόριο στα Στενά του Ορμούζ, ακόμη και τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις των χωρών του Κόλπου...

«Ο Άδωνις προκαλεί!» Κι εσείς γιατί τσιμπάτε;

Το καινούργιο τροπάρι που διακινεί σύμπασα η Αριστερά είναι πως ο Άδωνις με τη συμπεριφορά του προκαλεί συνειδητά. 

Με αυτόν τον τρόπο – όπως ισχυρίζονται – συντηρεί το ακροατήριό του και κτίζει το ηγετικό του προφίλ. Κάθε του κίνηση και κάθε του λόγος εκεί αποσκοπούν. Διχάζει, για ίδιον όφελος.
Εγώ, χάριν της συζητήσεως, να τα δεχθώ όλα αυτά. Το ερώτημα είναι γιατί οι Αριστεροί «τσιμπάνε» με τις προκλήσεις του Αδώνιδος; 

Γιατί, αφού τα πράγματα είναι έτσι όπως τα αναλύουν, παίζουν το παιχνίδι του; 

Γιατί δεν τον αφήνουν να φωνάζει μόνος του και να επισκέπτεται ανενόχλητος τους χώρους της υπουργικής ευθύνης του; 

Είναι τόσο ηλίθιοι;
Όχι, ηλίθιοι δεν είναι! Είναι απλώς αριστεροί και έχουν τη βία στο πετσί τους. 

Έτσι έχουν μάθει να λύνουν τις διαφορές τους. Και αυτό δεν είναι ένα ελληνικό φαινόμενο. Στη Γαλλία τις προάλλες δολοφόνησαν με λιντσάρισμα έναν 23χρονο φοιτητή. Στην πατρίδα μας μέχρι στιγμής έχουν προτεταμένες τις γροθιές τους για να πέφτει επάνω τους ο Άδωνις.

Όσοι ισχυρίζονται αυτά τα βλακώδη περί προκλητικής συμπεριφοράς, τους διαφεύγει ένα απλό γεγονός. Κανένας Άδωνις Γεωργιάδης δεν παρέτασσε τα επαγγελματικά στελέχη του ΚΚΕ έξω από τα νοσοκομεία. 

Τα έστελνε εκεί το Κόμμα για να «πουλήσουν τσαμπουκά» σε έναν υπουργό που τους έκλεισε το μαγαζί στα Ναυπηγεία και παράγει σήμερα έργο σε ένα κρίσιμο και δύσκολο υπουργείο. Και όπως θα θυμάται...

Ο Κυριάκος χτίζει την τρίτη 4ετία και οι άλλοι γκρεμίζουν το «σπίτι» τους

Στην τελευταία δημοσκόπηση της Metron Analysis για λογαριασμό του τηλεοπτικού σταθμού Mega, το 52% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι προτιμά η παρούσα κυβέρνηση να εξαντλήσει την τετραετία. 

Παραπάνω από τους μισούς Έλληνες, μάλλον, δεν θεωρούν ότι κυβερνά «χούντα», όπως προβάλλει η αντιπολίτευση, συνεπικουρούμενη από διάφορα σπονδυλωτά συμφέροντα. 

Φυσικά, ελλοχεύει ο κίνδυνος κάποιος αναλυτής, δημοσιολόγος ή «δημοκράτης» να δηλώσει ότι το συγκεκριμένο εύρημα αποδεικνύει πως οι μισοί Έλληνες είναι θαυμαστές της χούντας! Θα ήταν αντίστοιχης λογικής με το επιχείρημα ότι οι «δημοκράτες» μαζεύτηκαν στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας για να συνετίσουν τον «φασίστα» υπουργό Υγείας.

Το 52% θέλει εξάντληση της τετραετίας και το 37% πολιτική σταθερότητα. 

Από την επιμέρους ανάλυση προκύπτει ότι οι Κεντρώοι, σε ποσοστό 44%, οι Κεντροδεξιοί, σε ποσοστό 66%, αλλά και οι Κεντροαριστεροί, σε ποσοστό 18%, επιλέγουν σταθερά την κανονικότητα. Και, για έναν εντελώς εξωφρενικό λόγο, θεωρούν τον Μητσοτάκη καταλληλότερο για πρωθυπουργό – ακόμη κι αυτοί που δηλώνουν πως δεν ψηφίζουν ΝΔ!

Η κανονικότητα, η κοινωνική ειρήνη και η πολιτική σταθερότητα, όπως τουλάχιστον δείχνει να τις αντιλαμβάνεται ένα ποσοστό κοντά στο 40%, είναι τα θεμέλια στα οποία στηρίζεται ο Κ. Μητσοτάκης για να ολοκληρώσει και αυτή την τετραετία και να χτίσει επάνω μια τρίτη...

Το μεγάλο διακύβευμα των εκλογών: Η πολιτική σταθερότητα

Οι πρώτες δημοσκοπήσεις του 2026 μέχρι και τώρα δείχνουν μια άνοδο των ποσοστών της Ν.Δ που φτάνει το 1%-1.5% και αυτό επαληθεύεται και στον δεύτερο γύρο ερευνών κοινής γνώμης, όπου η άνοδος επιβεβαιώνεται. 

Στο έβδομο έτος θητείας της, για πρώτη φορά κυβερνητικό κόμμα φτάνει να προηγείται με 16%-17% και μάλιστα τους τελευταίους μήνες διευρύνεται.

Εμπεδώνεται επομένως όλο και περισσότερο η πρωτιά της με πρωτοφανή διαφορά, την ίδια ώρα που βρισκόμαστε μπροστά σε μια θλιβερή εικόνα απελπισίας, κατακερματισμού και αδυναμίας της αντιπολίτευσης. Μάλιστα στην παράσταση νίκης (έρευνα OPINION POLL για το ACTION 24 τον Ιανουάριο) το 53% εμφανίζεται να πιστεύει ότι θα κερδίσει τις εκλογές, όταν για παράδειγμα μόνο το 4.6% πιστεύει ότι μπορεί να κερδίσει το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η δημοσκοπική επίδοση που βλέπουμε έρχεται μετά από μια πολύ δύσκολη χρονιά για την Κυβέρνηση με το 2025 να εκφράζεται μια έντονη οργή με αφορμή την επέτειο των Τεμπών που διανθίστηκε με την περίφημη πια ξυλολιάδα, να εμφανίζεται το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και να τελειώνει με τις κινητοποιήσεις των αγροτών και το κλείσιμο των εθνικών οδών επί μακρόν...

Κάθετος Διάδρομος: Μακροχρόνιες συμφωνίες εξασφάλισε η Atlantic SEE LNG Trade

Νέες μακροχρόνιες συμφωνίες πώλησης αμερικανικού LNG με 4 χώρες εξασφάλισε η Atlantic SEE LNG Trade στο πλαίσιο της υπουργικής συνόδου που διοργανώθηκε στην Ουάσιγκτον από τον Λευκό Οίκο και το Εθνικό Συμβούλιο Ενεργειακής Κυριαρχίας των ΗΠΑ (NEDC), με θέμα την διατλαντική ενεργειακή συνεργασία.
Με τις συγκεκριμένες συμφωνίες όχι μόνο καθίσταται πραγματικότητα ο Κάθετος Ενεργειακός Διάδρομος, αλλά και αποκτά η Ελλάδα ένα στρατηγικό πλεονέκτημα εν μέσω γεωπολιτικής ρευστότητας που την καθιστά σταθερό και διεθνή ενεργειακό κόμβο για την ευρύτερη περιοχή.
Ουσιαστικά, η χώρα μας βρίσκεται στο επίκεντρο μίας στρατηγικής επιλογής των ΗΠΑ να χρησιμοποιηθεί η Ελλάδα ως είσοδος του Αμερικανικού LNG, που προσφέρει στην Ευρώπη ενεργειακή εναλλακτική εν όψει της απαγόρευσης του ρωσικού φυσικού αερίου και δημιουργεί ταυτόχρονα μία ιστορική ευκαιρία για την Αθήνα, που δεν πρέπει να χαθεί.
Συγκεκριμένα, η Atlantic SEE LNG Trade, στην οποία ο Όμιλος AKTOR συμμετέχει κατά 60% και η ΔΕΠΑ Εμπορίας κατά 40%, υπέγραψε μακροχρόνιες συμφωνίες πώλησης LNG με 4 χώρες του Κάθετου Διαδρόμου:

• Με το Υπουργείο Υποδομών και Ενέργειας της Αλβανίας.
• Με τη δημόσια εταιρεία BULGARGAZ της Βουλγαρίας.
• Με την Aluminij Industries  και την M.T. Abraham group  της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης.
• Με την Naftogaz  της Ουκρανίας...

Δημοσκόπηση Interview: Στο 31,6% η ΝΔ με διαφορά 17,8 μονάδων από το ΠΑΣΟΚ - Οι πολίτες απορρίπτουν Τσίπρα και Καρυστιανού

Η ΝΔ διατηρεί καθαρό προβάδισμα 17,8 μονάδων στην εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος, με ποσοστό 31,6% έναντι 13,8% του δεύτερου κόμματος, του ΠΑΣΟΚ, 

σύμφωνα με δημοσκόπηση της Interview που πραγματοποιήθηκε από 18 - 23 Φεβρουαρίου σε δείγμα 3.519 άτομα για λογαριασμό του Politic.gr
Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραμένει κυρίαρχη πολιτική προσωπικότητα, με το 53% των ερωτηθέντων να θεωρεί πιθανή μια τρίτη θητεία της Νέας Δημοκρατίας στην κυβέρνηση.
Στον αντίποδα η αντιπολίτευση δεν πείθει ως εναλλακτική εξουσίας, καθώς το ΠΑΣΟΚ εμφανίζει χαμηλές πιθανότητες νίκης, ενώ τόσο ο Αλέξης Τσίπρας όσο και η Μαρία Καρυστιανού καταγράφουν περιορισμένη δυναμική, με υψηλά ποσοστά αρνητικότητας.
Ειδικότερα, στην εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος, η Νέα Δημοκρατία ενισχύεται στο 31,6%, με το ΠΑΣΟΚ στο 13,8%. 

Ακολουθούν η Πλεύση Ελευθερίας με 8,3%, η Ελληνική Λύση με 7,4% και το ΚΚΕ με 7,0%. 

Πιο πίσω βρίσκονται ο ΣΥΡΙΖΑ με 4,2%, η Φωνή Λογικής με 4,1% και το ΜέΡΑ25 με 3,9%, ενώ οι Δημοκράτες συγκεντρώνουν 2,9%, η ΝΙΚΗ 1,3% και η Νέα Αριστερά 1,1%...

Κι όμως το Κίεβο δεν έπεσε!

Πέρασαν τέσσερα χρόνια από την ημέρα που τα ρωσικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Ουκρανία. 

Επρόκειτο για μια στρατιωτική επιχείρηση - εξπρές που απέβλεπε στην αλλαγή καθεστώτος και στην εγκαθίδρυση κυβέρνησης Κουίσλιγκ, κατά τα πρότυπα των πάλαι ποτέ λαϊκών δημοκρατιών. 

Προφανώς, κάτι δεν πήγε καλά και οι Ρώσοι ακόμα πολεμάνε. Μάλιστα, όπως πληροφορούμαι, το τελευταίο διάστημα έχασαν σημαντικά εδάφη από τις αντεπιθέσεις των ουκρανικών δυνάμεων.
Θυμάμαι, υπομειδιώντας, τους εγχώριους αναλυτές να προεξοφλούν πτώση του Κιέβου εντός ολίγων ημερών. Η βεβαιότητα της πρόβλεψής τους εμφανώς έκρυβε και την επιθυμία τους. Δεν κράτησαν τις στοιχειώδεις επιφυλάξεις που οφείλουν να κρατούν οι σχολιαστές και εκτέθηκαν. Όταν κάποιος προσεγγίζει την πραγματικότητα προκατειλημμένος, είναι επόμενο να ρισκάρει το κύρος του...

Γιατί η Αριστερά μισεί τη Δεξιά (αλλά όχι και το αντίθετο)

Η πρόσφατη επίθεση που δέχθηκε ο Άδωνις Γεωργιάδης στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας δεν αποτελεί απλώς ένα μεμονωμένο περιστατικό επιθετικότητας. Εγγράφεται σε ένα ευρύτερο μοτίβο της μεταπολιτευτικής Ελλάδας: 

η πολιτική σύγκρουση τείνει να λαμβάνει τη μορφή ηθικής εχθρότητας, και μάλιστα με ένταση που δεν κατανέμεται συμμετρικά.
Η ηθική απαξίωση εκφράζεται συχνότερα από τα αριστερά προς τα δεξιά, λιγότερο όμως με την ίδια συλλογική ένταση προς την αντίθετη κατεύθυνση. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Δεξιά δεν πολώνει ούτε ότι δεν υπάρχουν δεξιοί που μισούν. Σημαίνει ότι η Αριστερά φέρει μια ιστορική και πολιτισμική διαδρομή που καθιστά ευκολότερη τη μετατροπή της πολιτικής διαφωνίας σε ηθική καταγγελία.
Η κατανόηση αυτής της ασυμμετρίας προϋποθέτει την επιστροφή στο τραύμα του Εμφυλίου Πολέμου. Η ήττα του «Δημοκρατικού Στρατού» το 1949 δεν ήταν μόνο στρατιωτική και πολιτική...

NΔ: Μια μεγάλη, λαϊκή παράταξη, χωρίς ιδιοκτήτες και τιμητές

Η Νέα Δημοκρατία είναι το μεγαλύτερο κόμμα από ιδρύσεως του Ελληνικού Κράτους. 

Δεν υπάρχει άλλη παράταξη εξουσίας με 52 χρόνια αδιάλειπτης πρωταγωνιστικής παρουσίας. Αυτό το γεγονός αποδεικνύει τους ισχυρούς δεσμούς της με την κοινωνία. Ένα τέτοιο κόμμα είναι εξ ορισμού λαϊκό, υπό την έννοια ότι εκφράζει τα συμφέροντα και τις προσδοκίες ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων.
Συνεπώς, η Νέα Δημοκρατία δε χρειάζεται το πιστοποιητικό κανενός για να αποδείξει αυτή τη σχέση της με τους πολίτες. Άλλωστε κανένα στέλεχός της, κανένας πρώην αρχηγός της δε διαθέτει το αυθεντικό προνόμιο για να κρίνει αν αυτή η παράταξη ανήκει στον λαό ή στις ελίτ. Η Ιστορία της μιλά από μόνη της. Με απλά λόγια η «λαϊκή Δεξιά» είναι μια μπαρούφα γραφικών πολιτευτών.

Η Νέα Δημοκρατία και όταν έπαιρνε 54% και όταν έπαιρνε 18,5% ήταν η ίδια παράταξη. 

Ουδείς διανοήθηκε να πει το 2012 πως έχασε την ψυχή της και το DNA της. Όλα αυτά τα περί απωλεσθείσας «ψυχής» και αλλοιωμένου DNA προδίδουν απλώς προσωπικές πικρίες και αδιέξοδες στρατηγικές...

Οι 200 της Καισαριανής ήταν ήρωες, αλλά όχι επειδή ήταν κομμουνιστές

Στην Ελλάδα ο εμφύλιος πόλεμος ξεκίνησε με ευθύνη της κομμουνιστικής αριστεράς και συνεχίστηκε μετά τη μεταπολίτευση με ευθύνη του ΠΑΣΟΚ («ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά») και του ΣΥΡΙΖΑ («ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν»). Δυστυχώς συνεχίζεται και σήμερα, αν και φέτος κλείνουν 80 χρόνια από την έναρξη του εμφυλίου πολέμου (31/3/1946). Και μάλιστα με αφορμή τις συγκλονιστικές φωτογραφίες από τη ματωμένη πρωτομαγιά στην Καισαριανή που κατέληξαν να διχάσουν αντί να ενώσουν.
Ο εμφύλιος δεν συνεχίζεται μόνο με την ακραία διχαστική ρητορική και με βιαιοπραγίες, όπως αυτές που παρακολουθήσαμε στο νοσοκομείο της Νίκαιας κατά του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη. Συνεχίζεται και με την ιδεοληπτική και άκαμπτη στάση του ΚΚΕ (ου μην, αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ, των παραφυάδων του και του πρώην αρχηγού του Αλέξη Τσίπρα), που επιμένει πως μόνο οι κομμουνιστές αντιστάθηκαν στο ναζισμό.
Στην πραγματικότητα, αυτό επιτυγχάνεται με τη συγγραφή (από το ΚΚΕ) λευκών σελίδων στην Ιστορία, όπως αυτές για το σύμφωνο Ρίμπεντροπ – Μολότοφ, τη σφαγή του Κατίν, την εγκατάλειψη των Ποντίων στις ορέξεις του Κεμάλ και του Τοπάλ Οσμάν, τα εκατομμύρια θύματα του Στάλιν, τα γκουλάγκ, τα ψυχιατρεία, τα πογκρόμ και τους μαζικούς εκτοπισμούς (κυρίως των Ποντίων) στη Σιβηρία.
Αυτή η συγγραφή λευκών σελίδων στην πραγματικότητα, οδήγησε σε πολιτική τύφλωση τα σύγχρονα στελέχη και μέλη του ΚΚΕ, που δεν γνωρίζουν την ίδια την Ιστορία του κόμματός τους. Το αποτέλεσμα είναι το περιεχόμενο συνομιλίας που είχε ο Άδωνις Γεωργιάδης στη συνομιλία του με κάποιους «διαμαρτυρόμενους» έξω από το νοσοκομείο της Μυτιλήνης...

Η Δημοκρατία δεν έχει face control

Στη Νίκαια δεν κρίθηκε ένας υπουργός. Κρίθηκε ένα όριο. 

Όταν μια ομάδα ανθρώπων εμποδίζει την είσοδο ενός εκλεγμένου Υπουργού Υγείας σε δημόσιο νοσοκομείο, το ζήτημα δεν είναι αν τον συμπαθούμε ή αν συμφωνούμε μαζί του. 

Το ζήτημα είναι αν αποδεχόμαστε ότι κάποιος μπορεί να αποφασίζει ποιος «μπαίνει» και ποιος «δεν μπαίνει» σε δημόσιο χώρο.
Το νοσοκομείο δεν είναι κομματικό γραφείο. Είναι δημόσιος θεσμός. Ανήκει σε όλους. 

Ο Υπουργός Υγείας είναι ο πολιτικός προϊστάμενος του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Η παρουσία του σε δημόσια δομή δεν είναι χάρη. Είναι άσκηση αρμοδιότητας. 

Σε ένα κράτος δικαίου, η ελεύθερη άσκηση καθηκόντων προστατεύεται. Η διαφωνία είναι δικαίωμα. Η διαμαρτυρία επίσης. Ο αποκλεισμός όμως δεν είναι διαμαρτυρία. Είναι επιβολή.

Η Δημοκρατία δεν λειτουργεί με face control. 

Δεν έχει πορτιέρη ιδεολογικής καθαρότητας. Δεν μοιράζει άδειες παρουσίας. Αν σήμερα γίνεται ανεκτό ότι μια μειοψηφία μπορεί να παρεμποδίζει έναν εκλεγμένο υπουργό επειδή διαφωνεί μαζί του, τότε αύριο το ίδιο σκεπτικό μπορεί να εφαρμοστεί (δυστυχώς έχει ήδη εφαρμοστεί κατ’ επανάληψη) σε έναν πανεπιστημιακό, σε έναν ομιλητή, σε έναν καλλιτέχνη, σε έναν πολίτη. Η λογική είναι απλή: «Δεν μας αρέσεις, άρα δεν μπαίνεις.» Αυτή η λογική δεν είναι προοδευτική. Είναι αυταρχική.

Η ευρωπαϊκή ιστορία μάς έχει διδάξει κάτι πολύ συγκεκριμένο:...

Αφωνίες

Η πρόσφατη συνέντευξη - εξομολόγηση του κυρίου Πλακιά που έχασε δυο κόρες και μια ανιψιά στα Τέμπη, ήταν συγκλονιστική αλλά και αποκαλυπτική.
Ο άνθρωπος έκανε δυο σοβαρότατες καταγγελίες που εξ όσων γνωρίζουμε, δεν έχουν αντικρουστεί μέχρι στιγμής από κανέναν. Εικάζουμε βάσιμα λοιπόν ότι ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Είπε συγκεκριμένα ο κύριος Πλακιάς ότι πρώτον κάποιοι δικηγόροι των θυμάτων, πίεζαν να μην δοθεί στον εφέτη-ανακριτή το στικάκι με τα βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας που αποδείκνυαν ότι δεν υπήρχε παράνομο φορτίο, λέγοντάς του «άστα τώρα αυτά, δεν βολεύουν».
Το ερώτημα καταρχήν που ανακύπτει είναι ποιους «δεν βόλευαν» τα βίντεο; Και γιατί ;

To δεύτερο πολύ σοβαρό που είπε ο κύριος Πλακιάς ήταν ότι ο τότε αναπληρωτής πρόεδρος της επιτροπής για τη διερεύνηση του δυστυχήματος, επικοινώνησε μαζί του για να απολογηθεί που στο πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, υπήρχαν αναφορές για πιθανή ύπαρξη εύφλεκτου υλικού.

Πιο συγκεκριμένα, τα ακριβή λόγια του αναπληρωτή προέδρου, ήταν τα ακόλουθα: «Στο πρόσωπό σας βλέπω όλους τους συγγενείς των θυμάτων στα Τέμπη. Ήρθα να σας ζητήσω συγγνώμη. Δέχθηκα πιέσεις...».

Δέχθηκε δηλαδή ο κύριος αυτός «πιέσεις» – από ποιους ακριβώς; – αλλά...

Το μισοάδειο ποτήρι του κ. Δένδια

Προοίμιον: Γενική υπόμνηση προς πρωτοκλασάτα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας: όσοι αποπειράθηκαν να διχάσουν την παράταξη, απομονώθηκαν, τιμωρήθηκαν και επέστρεψαν σε αυτήν μετανοημένοι.
Κυρίως άρθρο: Σε μια εντυπωσιακή συγκέντρωση της Νέας Δημοκρατίας στο Αγρίνιο μίλησε ο κ. Ν. Δένδιας. Προκαταρκτικά εξήρε την προσωπικότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη, το κύρος του και την καταλληλότητα του για την πρωθυπουργία και άριστα έπραξε. 

Διότι χωρίς τον Μητσοτάκη τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας - συμπεριλαμβανομένου και του Ν. Δένδια - θα έβλεπαν τα υπουργεία με το κιάλι. Το πιο πιθανό θα ήταν και η Νέα Δημοκρατία να είχε την τύχη του δύσμοιρου ΠΑΣΟΚ.
Στην ομιλία του κ. υπουργού δύο ήταν τα ενδιαφέροντα σημεία: 

πρώτον, η αντιδιαστολή που έκανε μεταξύ κόμματος και παράταξης, αφήνοντας να εννοηθεί πως το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας δεν εκπροσωπεί ολόκληρη την παράταξη.
Αν θελήσουμε να αποφύγουμε μεταφυσικές προσεγγίσεις, μιλώντας με πνεύμα θετικιστικό, μπορούμε να πούμε πως κάθε φορά τα όρια του κόμματος ορίζουν και τα όρια της παράταξης. Διαφορετικά θα ψάχνουμε να βρούμε για το...

Ο νεκροί των Τεμπών, όργανα ασύδοτου πολιτικού αριβισμού

Καταπέλτης ήταν η Ένωση Δικαστών. Σε μια πρωτοφανούς οξύτητας ανακοίνωση, την οποία τιτλοφορεί «Πολιτική τυμβωρυχία και άκρατος καιροσκοπισμός πάνω στη δίκη των Τεμπών», κάνει λόγο για γελοίες κατηγορίες γνωστών πολιτικών σπεκουλαδόρων και μιμητών τους», που μιλούν «για στημένες συνθέσεις και δικαστές διορισμένους από το υπουργείο, με στόχο να υπονομεύσουν τη δίκη».

Χαρακτηρίζει τους δικαστές που θα διεξαγάγουν τη δίκη των Τεμπών «εξαιρετικούς συναδέλφους» που καλούνται να αναλάβουν βαρύ και δύσκολο καθήκον, έχοντας την αμέριστη στήριξη της Ένωσης που θέτει την προστασία του πολιτεύματος και της δημοκρατίας πάνω από τον καιροσκοπισμό των επαγγελματιών δημαγωγών.

Το θετικό -και καθησυχαστικό - είναι πως Ένωση υπόσχεται: «Θα παρακολουθούμε καθημερινά τις εξελίξεις και θα τοποθετούμαστε για να εξηγούμε στον λαό τις διαδικασίες και να ξεσκεπάζουμε έγκαιρα κάθε απόπειρα υπονόμευσης της δίκης ...

Οι φασίστες της Αριστεράς, ντροπή της Δημοκρατίας

Οι ετοιμασίες για την «αγωνιστική υποδοχή» στον υπουργό Υγείας είχαν αρχίσει από μέρες και το προσκλητήριο δεν περιοριζόταν στους γιατρούς, το νοσηλευτικό προσωπικό και τους εργαζόμενους του νοσοκομείου της Νίκαιας. Επεκτάθηκε σε 

«όλους τους εργαζόμενους του Πειραιά και τους φορείς της περιοχής, να συμμετάσχουν δυναμικά στη συγκέντρωση». 

Κανονική πανπειραϊκή κινητοποίηση έκαναν για να εμποδίσουν τα εγκαίνια.

Το ΚΚΕ - ΠΑΜΕ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και οι λοιπές υπερδημοκρατικές δυνάμεις είδαν την ευκαιρία να κάνουν επίδειξη ισχύος. Να δείξουν ποιος κάνει κουμάντο στο νοσοκομείο. Ίσως και να ισοφαρίσουν τα αποτυχημένα σόου που προηγήθηκαν σε νοσοκομεία της περιφέρειας. Να φέρουν στα ίσια τον λογαριασμό. Είδαν στον Άδωνι Γεωργιάδη, και τον ιδανικό «ξενιστή» για να κουβαλήσει επικοινωνιακά τον χουλιγκανικό εκφοβισμό που βαφτίζεται αγωνιστικότητα και επαναστατικότητα...

Ρωσία: Η οικονομική κατάρρευση και το άγριο σορτάρισμα

Το 2026, η ρωσική οικονομία βρίσκεται σε ένα σημείο καμπής. 

Κάποιοι αναλυτές την χαρακτηρίζουν ως ζώνη στασιμότητας και κάποιοι άλλοι, ως ζώνη αργής αποσύνθεσης. Σε ένα όμως συμφωνούν από κοινού. Ότι η εικόνα της ανθεκτικότητας που προωθούσε το Κρεμλίνο τα προηγούμενα έτη, έχει αρχίσει να ραγίζει κάτω από το βάρος του κόστους του παρατεταμένου πολέμου, της πτώσης των εσόδων από τις εξαγωγές υδρογονανθράκων και των δομικών προβλημάτων της ρωσικής οικονομίας.

Η ρωσική οικονομία, μετά από μια τεχνητή άνθηση το 2024 λόγω των αυξημένων δαπανών της πολεμικής βιομηχανίας, το 2025 αναπτύχθηκε κατά μόλις 0,8%. Η «στρατιωτική οικονομική πολιτική» που εφαρμόζει η Μόσχα αυξάνει το ΑΕΠ μέσω της παραγωγής τανκς και πυραύλων, αλλά αυτός ο πλούτος δεν επιστρέφει ούτε στην πραγματική οικονομία, ούτε στην κοινωνία.

Είναι μια παραγωγή χωρίς αξία χρήσης για την οικονομία, αφού ένας πύραυλος που εκτοξεύεται είναι ένα «κεφάλαιο» που καταστρέφεται οριστικά, χωρίς να παράγει μελλοντικά έσοδα και κέρδη. Για το 2026, οι προβλέψεις είναι ακόμα πιο δυσοίωνες, με την ανάπτυξη να κινείται οριακά πάνω από το μηδέν. Η οικονομία λειτουργεί πλέον στα όριά της, με τον πληθωρισμό να παραμένει ο αόρατος εχθρός της ρωσικής κοινωνίας, καθώς κινείται σε ετήσια βάση με 6,45%...

Η σοφή της Αλεξάνδρειας

Υπήρχε κάποτε μια γυναίκα, η οποία είχε κερδίσει τον σεβασμό μιας ολόκληρης πολυσχιδούς κοινότητας. Τον θαυμασμό ενός από τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα πολιτιστικά κέντρα του αρχαίου κόσμου. Επηρέασε γενιές φιλοσόφων τους επόμενους αιώνες, καθώς και την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα.
Πριν από πολλούς αιώνες, πιθανότατα το έτος 355 μ.Χ., γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου ένα κοριτσάκι. Η οικογένειά της μικρής ήταν γνωστή στην πόλη και ανήκε στα ανώτερα κοινωνικά στρώματά της. 

Ο πατέρας της, μάλιστα, ήταν διάσημος. Ήταν ο Θέωνας, μαθηματικός, αστρονόμος, φιλόσοφος και ο τελευταίος διευθυντής της ξακουστής και λαμπρής Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας.
Το 391 μ.Χ., η Βιβλιοθήκη, όπως και άλλα παρεμφερή ιδρύματα, έπαψε να λειτουργεί με αυτοκρατορικό διάταγμα. Ο Θέωνας, όμως, είχε φροντίσει για σχέδιο Β. Παράλληλα με την δουλειά του στην Βιβλιοθήκη, είχε αναπτύξει και μια δική του Σχολή φιλοσοφίας, όπου είχε συγκεντρώσει αρκετούς μαθητές και είχε φτάσει σε ένα πολύ υψηλό εκπαιδευτικό επίπεδο.

Ταυτόχρονα, ασχολούνταν πολύ και με την μοναχοκόρη του, την Υπατία. Όταν γύριζε στο σπίτι, περνούσαν πολύ χρόνο μαζί, αναλύοντας μαθηματικές σχέσεις, παρατηρώντας τα αστέρια, τον ήλιο και την σελήνη και μελετώντας τις φιλοσοφικές ιδέες των μεγάλων Διδασκάλων και «επιστημόνων», όπως ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης και ο Πυθαγόρας...

Από το «Μητσοτάκης γιοκ» στο «Ερντογάν μόκο»

Δύο ημέρες μετά τη συνάντηση Ερντογάν–Μητσοτάκη στην Άγκυρα, στην Αθήνα υπεγράφη η συμφωνία ανάθεσης στην αμερικανική Chevron των γεωτρήσεων στα θαλάσσια οικόπεδα νοτίως της Κρήτης, όπου περιλαμβάνονται περιοχές που εμπίπτουν στο περίφημο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο.

Στη γείτονα το γεγονός «καταπιώθηκε» σχετικά ήσυχα, ενώ ορισμένες εφημερίδες αντέδρασαν σε χαμηλούς τόνους. Η SÖZCÜ έκανε λόγο για «ύπουλη κίνηση της Ελλάδας στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο» και σημείωσε ότι «η Ελλάδα υπογράφει συμφωνία που προκαλεί ανησυχία στην Τουρκία». Μέχρι εκεί.

Δεν έχουν περάσει παρά μόλις τρία-τέσσερα χρόνια από την εποχή που ο Ερντογάν κραύγαζε «θα έρθουμε μια νύχτα ξαφνικά», χάραζε σύνορα με τους συμμάχους του στη Λιβύη εις βάρος της Ελλάδας και μεθόδευε υβριδική εισβολή στον Έβρο.

Τι άλλαξε και από το «Μητσοτάκης γιοκ» φτάσαμε στο «Ερντογάν μόκο»; 

Δηλαδή στο σημείο όπου η Ελλάδα ανατρέπει στην πράξη τουρκικούς σχεδιασμούς και η Άγκυρα δεν αντιδρά - ούτε με στόλο ούτε με drones;

Η Ελλάδα εξοπλίζεται, αλλά κυρίως διαθέτει μια οικονομία ικανή να στηρίξει αυτούς τους εξοπλισμούς χωρίς εκτροχιασμό, ελλείμματα και κοινωνική αποσταθεροποίηση.

Αντίθετα, στην Τουρκία η προσπάθεια στρατιωτικής ισχύος συνοδεύτηκε από βαριά οικονομική φθορά.

Ο μέσος μισθός εδώ είναι πια τριπλάσιος από τον τουρκικό – οι Τούρκοι...

Τελειώνει το ηθικό πλεονέκτημα της καπετάνισσας Ζωής

Δεν ήταν ούτε χυδαίο κατασκεύασμα ούτε τερατώδες ψέμα – όπως έσπευσε να ισχυριστεί η Ζωή Κωνσταντοπούλου – η καταγγελία της εργαζόμενης στην Πλεύση Ελευθερίας. 

Αντιθέτως, ψεύδη, χυδαιότητες, απόπειρα δολοφονίας χαρακτήρων και απειλές περιλαμβάνει το εγχειρίδιο με το οποίο η αρχηγός της Πλεύσης Ελευθερίας διαχειρίζεται τη μείζονα, για εκείνη, κρίση.
Η «Εργάνη», το ηλεκτρονικό σύστημα καταγραφής των εργαζομένων, απέδειξε ότι η κυρία Άννα Καρακίτσου, μέχρι και τις αρχές Φεβρουαρίου, ήταν καταχωρημένη ως εργαζόμενη αορίστου χρόνου, με πενθήμερο και οκτάωρο. Χειρότερο και από το εργοδοτικό ψέμα της Κωνσταντοπούλου, ότι τάχα η Καρακίτσου είχε αποχωρήσει τον τελευταίο χρόνο, ήταν η εμφανώς μειωτική αναφορά ότι «η κυρία Άννα Καρακίτσου, που τη λένε και Άννα Μελίτη, είναι τραγουδίστρια που κάνει και άλλες δουλειές στην Πάρο».

Δεν είναι η πρώτη φορά που το υποτιθέμενο «ηθικό πλεονέκτημα», με το οποίο η πρόεδρος Ζωή ενδύει πολιτικά ανήθικες συμπεριφορές και πρωτόγνωρους, στα πολιτικά ήθη, τραμπουκισμούς, πλήττεται και αμφισβητείται. Προηγήθηκαν οι...

Τραμπ προς Έλληνα πρέσβη: Οι σχέσεις Ουάσινγκτον - Αθήνας δεν υπήρξαν ποτέ ισχυρότερες

Ο Αμερικανός πρόεδρος ανέφερε ότι η φιλία Ελλάδας και ΗΠΑ είναι «ισχυρή, ιστορική και βασισμένη στην κοινή δημοκρατική και πνευματική κληρονομιά»

Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ χαρακτήρισε τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις «ισχυρότερες από ποτέ», κατά την τελετή επίδοσης των διαπιστευτηρίων του νέου πρέσβη της Ελλάδας στις ΗΠΑ, Αντώνη Αλεξανδρίδη.
Κατά την επίσημη προσφώνησή του, ο Αμερικανός πρόεδρος ανέφερε ότι η φιλία Ελλάδας και ΗΠΑ είναι «ισχυρή, ιστορική και βασισμένη στην κοινή δημοκρατική και πνευματική κληρονομιά», επισημαίνοντας ότι προσβλέπει στην περαιτέρω ενίσχυση των διμερών σχέσεων.

"Να μεταφέρετε «τους θερμούς μου χαιρετισμούς» προς τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη."
Ο Τραμπ αναφέρθηκε στην πορεία της Ελλάδας προς την επίτευξη του στόχου του ΝΑΤΟ για αμυντικές δαπάνες ύψους 5% του ΑΕΠ, σημειώνοντας ότι η Αθήνα επιδεικνύει «πραγματική ηγετική παρουσία» εντός της Συμμαχίας. «Η ειρήνη διασφαλίζεται μέσω της ισχύος», τόνισε χαρακτηριστικά...

Η ιστορική συμφωνία με τη Chevron, η αντίδραση της Άγκυρας και η αμερικανική ομπρέλα στην Α. Μεσόγειο

Τα πολλαπλά οφέλη που μπορεί να αποκομίσει η Ελλάδα από τις συμβάσεις με τη Chevron για πιθανά κοιτάσματα φυσικού αερίου νοτίως της χώρας, 

αναλύει σε συνέντευξή του o καθηγητής ενεργειακής πολιτικής και Senior Fellow στο Atlantic Council, Τσαρλς Έλληνας, εξηγώντας πώς η Ελλάδα μπαίνει δυναμικά στον ενεργειακό χάρτη.
Όπως τονίζει, η υπογραφή των συμβάσεων με τη Chevron, σε συνέχεια της παρουσίας της ExxonMobil, σηματοδοτεί μια νέα φάση για την ελληνική ενεργειακή στρατηγική. 

Ειδικότερα, αναφέρει ότι με τις δύο μεγαλύτερες ανεξάρτητες εταιρείες υδρογονανθράκων παγκοσμίως να επενδύουν σε έρευνες νοτίως της χώρας, η Ελλάδα αναβαθμίζει τον ενεργειακό της ρόλο, με προοπτική αυτάρκειας, εξαγωγικής δυναμικής και γεωπολιτικής αναβάθμισης.
Ειδική μνεία κάνει στις θετικές γεωλογικές ενδείξεις και τις εκτιμήσεις για αποθέματα έως και 90 τρισ. κυβικά πόδια επισημαίνοντας ότι η είσοδος της Chevron στο ελληνικό υπέδαφος αναζωπυρώνει τις προσδοκίες για μεγάλα κοιτάσματα. Ξεκαθαρίζει, ωστόσο, ότι η διαδρομή από τις σεισμικές έρευνες έως την παραγωγή είναι μακρά και απαιτεί ταχύτητα στις αδειοδοτήσεις, θεσμική σταθερότητα και διαχείριση προσδοκιών.
Επιπλέον, αναφέρεται και στον Κάθετο Διάδρομο, ο οποίος αποκτά τώρα κομβικό ρόλο στη στρατηγική απεξάρτησης από το ρωσικό αέριο, με τις πιθανές ελληνικές ανακαλύψεις να μπορούν δυνητικά σε βάθος χρόνου να ενισχύσουν τον εξαγωγικό χαρακτήρα της χώρας.
Τέλος, ιδιαίτερη αναφορά κάνει στο ποιες μπορεί να είναι οι πιθανές αντιδράσεις της Άγκυρας απέναντι στις τελευταίες ελληνικές ενεργειακές εξελίξεις...

Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ: Η οικουμενική Ελληνίδα μέσα από τις δικές της λέξεις

Βλέμμα βαθύ και καθαρό που έχει «σκύψει» επάνω από λέξεις, βιβλία και ανθρώπους, 

λόγος μεστός και γοητευτικός για κάθε τι με το οποίο καταπιανόταν και 

έκφραση συγχρονισμένη με τις κινήσεις των χεριών της καθώς αυτά είναι οι εκφραστές του νου και της ψυχής.

Πρόκειται για λίγες μόνο λέξεις που περιγράφουν τη σπουδαία βυζαντινολόγο Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ καθώς αυτή μιλούσε, και κάθε τέτοια φορά κατέθετε με τις δικές της λέξεις έναν άυλο πλούτο, «δώρο» προς την ανθρωπότητα που έμελλε να αποτελέσει την κληρονομιά της. Ομοίως, και τα γραφόμενά της, όπως η φράση «Με τα μάτια στον ουρανό και τα πόδια στη γη κυνήγα αδιάκοπα το όνειρο σου» με την οποία ξεκινά το βιβλίο «Από μένα αυτά…» (2023) που αναδύεται στη σκέψη μας μετά την είδηση του θανάτου της, χθες Δευτέρα, σε ηλικία 99 ετών.

Σχεδόν έναν αιώνας ζωής για καταθέσεις σκέψεων και συναισθημάτων που έχουν διαχρονική ισχύ, από μία γυναίκα με συνεχή πνευματική αναζήτηση και εντυπωσιακή διεθνή ακαδημαϊκή πορεία·...

Πέφτουν οι υπογραφές με Chevron: Γιατί είναι game changer για την Ελλάδα

Πέφτουν σήμερα οι υπογραφές μεταξύ του ελληνικού Δημοσίου και της αμερικανικής Chevron για την έναρξη ερευνών υδρογονανθράκων σε τέσσερα θαλάσσια blocks της χώρας, εξέλιξη που ανοίγει νέα σελίδα για τον ενεργειακό ρόλο της Ελλάδας.
Η υπογραφή των συμβάσεων της κοινοπραξίας Chevron - Helleniq Energy θα πραγματοποιηθεί το πρωί της 16ης Φεβρουαρίου στο Μέγαρο Μαξίμου στις 11:00 π.μ., ενώ θα ακολουθήσει παρουσίαση στο Μουσείο της Ακρόπολης, όπου θα αναδειχθεί η στρατηγική σημασία των νέων παραχωρήσεων.
Πρόκειται για τις περιοχές «Νότια Πελοπόννησος», «Α2», «Νότια της Κρήτης I» και «Νότια της Κρήτης II» ενώ εκ μέρους των παραχωρησιούχων, τις συμβάσεις θα υπογράψουν ο αντιπρόεδρος της Chevron, Γκάβιν Λιούις, και ο διευθύνων σύμβουλος της HELLENIQ ENERGY, Ανδρέας Σιάμισης.

Το ελληνικό Δημόσιο θα εκπροσωπηθεί από τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρο Παπασταύρου, και τον...

Αντιπολίτευση για γέλια και για κλάματα

Το αγροτικό συλλαλητήριο έληξε. Οι Κομματικές Οργανώσεις Βάσεις Αγροτών του ΚΚΕ, οι γνωστές Κόβες, έκαναν το καθήκον τους - στοίχισε αυτή η κινητοποίηση κάτι παραπάνω στους χορηγούς - όμως λεφτά υπάρχουν. 

Τι έμεινε από όλη αυτή τη φασαρία; Το γνωστό show μπροστά στον πολύπαθο Άγνωστο Στρατιώτη.
Και πάμε παρακάτω. 

Τουλάχιστον το Κόμμα δεν αντιμετωπίζει εσωκομματικά προβλήματα, καθώς η γραμμή του πάντα δικαιώνεται. Πώς το είχε πει η κυρία Παπαρήγα; Πέντε κόμματα - δύο γραμμές. Σήμερα που τα κόμματα είναι περίπου εννιά, οι γραμμές παραμένουν δύο...

Το νέο περιβάλλον στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, οι επόμενες δοκιμασίες και το ευρωπαϊκό χαρτί

Η συνάντηση κορυφής Ελλάδας - Τουρκίας την Τετάρτη, χωρίς να σηματοδοτήσει κάποια σοβαρή εξέλιξη στο μείζον θέμα της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ, δημιουργεί ένα νέο περιβάλλον για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ενταγμένες στο ευρύτερο πλαίσιο των τεκτονικών αλλαγών που συνοδεύουν τη δεύτερη θητεία Τραμπ.
Το σαφές μήνυμα που θέλησαν να στείλουν με κάθε τρόπο οι Κυρ. Μητσοτάκης και Τ. Ερντογάν ήταν ότι οι δύο χώρες προσπαθούν και μπορούν, να επιτύχουν μια λειτουργική και αποδοτική σχέση, κυρίως σε θέματα λεγόμενης «χαμηλής πολιτικής», χωρίς ωστόσο να έχουν καταφέρει να οδηγήσουν σε εξομάλυνση των σχέσεων, καθώς οι διαφορές στον πυρήνα των προβλημάτων παραμένουν αγεφύρωτες. Θέλουν, έτσι, να εκπέμψουν ένα θετικό μήνυμα από μια περιοχή η οποία διαχρονικά αποτελεί παραγωγό προβλημάτων και συγκρούσεων, σε μια στιγμή κατά την οποία ο Ν. Τραμπ παρεμβαίνει δυναμικά για να επιλύει προβλήματα που προκύπτουν, με τον δικό του τρόπο και βάσει των δικών του συμφερόντων.

Είναι προφανές ότι όχι μόνο η Ελλάδα, η οποία στηρίζει τις θέσεις της για την αντιμετώπιση των προβλημάτων στο Δίκαιο της Θάλασσας και στις διεθνείς συνθήκες και τη νομιμότητα, δεν θα επιθυμούσε την εμπλοκή της «προσωπικής διπλωματίας» του Αμερικανού προέδρου στα ζητήματα του Αιγαίου, αλλά ούτε και ο Τ. Ερντογάν, παρά τα θερμά λόγια που ακούει συχνά από τον Αμερικανό πρόεδρο, έχει εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του ώστε, ως Τουρκία, να του αναθέσει εν λευκώ τη διαχείριση, μέσω μεσολάβησης, κρίσιμων για τη χώρα ζητημάτων...

Μέση Ανατολή: Χριστιανοί υπό διωγμό

Η Μέση Ανατολή αλλάζει ριζικά. Όχι μόνο γεωπολιτικά. Αλλά δημογραφικά. Και για τους Χριστιανούς της περιοχής, η αλλαγή είναι δραματική.
Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Στη Συρία, πριν από το 2011, οι Χριστιανοί υπολογίζονταν σε 1,2 εκατομμύρια. Σήμερα εκτιμώνται μεταξύ 200.000 και 300.000. Δηλαδή απώλεια που ξεπερνά το 70% μέσα σε δεκαπέντε χρόνια. 

Στο Ιράκ, πριν από το 2003, ζούσαν περίπου 1,5 εκατομμύριο Χριστιανοί. Μετά την αποσταθεροποίηση του κράτους και την επέλαση του Ισλαμικού Κράτους, απομένουν μόλις 250.000. 

Η Μοσούλη, πόλη με αδιάλειπτη χριστιανική παρουσία από τους πρωτοχριστιανικούς αιώνες, άδειασε σχεδόν ολοκληρωτικά το 2014, όταν οι τζιχαντιστές έθεσαν το τελεσίγραφο: εξισλαμισμός, υποταγή ή φυγή.

Στον Λίβανο, όπου οι Χριστιανοί αποτελούσαν την πλειοψηφία, το ποσοστό τους έχει μειωθεί τα τελευταία είκοσι χρόνια από περίπου 40% σε 32%. Η οικονομική κατάρρευση και η μαζική μετανάστευση επιταχύνουν τη συρρίκνωση.

Η ευρύτερη εικόνα είναι ακόμη πιο ανησυχητική. 

Στις αρχές του 20ού αιώνα, οι Χριστιανοί αντιπροσώπευαν περίπου το 20% του πληθυσμού της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Σήμερα δεν ξεπερνούν το 4%–5%...

Η αυτοψία των διατλαντικών σχέσεων και της νέας παγκόσμιας τάξης στο Μόναχο

Ένα χρόνο πριν, η μετωπική επίθεση του Τζέι Ντι Βανς στην Ευρώπη από το βήμα της Διάσκεψης για την Ασφάλεια του Μονάχου σήμανε την έναρξη της βίαιης προσαρμογής στην εποχή Τραμπ 2.0· φέτος το λεγόμενο «Νταβός της Άμυνας» λειτουργεί ως καθρέφτης της βαθιάς κρίσης που διαπερνά τη Δύση και ως διαγνωστικό εργαλείο για τα περιθώρια διάσωσης της διατλαντικής σχέσης που αιμορραγεί. 

Στο Μόναχο αποκρυσταλλώνεται το δόγμα της προεδρίας Τραμπ και διαγράφεται η κατεύθυνση στην οποία κινείται πλέον η Ευρώπη μέσα σε μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα - και καθώς η διεθνής τάξη με κανόνες δεν τελεί «υπό διάλυση» όπως είναι το σλόγκαν της διοργάνωσης, αλλά έχει ήδη διαλυθεί κατά τον Φρίντριχ Μερτς.

Στο βήμα της Διάσκεψης του Μονάχου δεν θα βρίσκεται σήμερα το πρωί ο αντιπρόεδρος Βανς για να κατακεραυνώσει την Ευρώπη για τις πολιτικές της στο μεταναστευτικό και να απαιτήσει να πέσουν τα τείχη κατά της Ακροδεξιάς, αλλά ο μετριοπαθέστερος επικεφαλής διπλωματίας Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος έχει επιχειρήσει επανειλημμένως να καθησυχάσει εταίρους και συμμάχους των ΗΠΑ μπροστά στα πολλαπλά μέτωπα που άνοιξαν μέσα σε ένα χρόνο τεκτονικών μεταβολών στη διεθνή τάξη, με πλέον καθοριστική την παρέμβασή του ως προς το αρχικό σχέδιο για την Ουκρανία - χωρίς όμως να παρεκκλίνει από τον πυρήνα του δόγματος Τραμπ...