Οι τράπεζες πατούν γκάζι στις χορηγήσεις δανείων

Το τραπεζικό σύστημα επιταχύνει τις εγκρίσεις για να αξιοποιηθούν όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα από τα 11 δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (RRF) που απομένουν για απορρόφηση

• Η πιστωτική επέκταση των ελληνικών τραπεζών επιταχύνεται το πρώτο εξάμηνο, κυρίως λόγω του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (RRF).
• Έως τον Ιανουάριο του 2026 έχουν εκταμιευτεί 5,4 δισ. ευρώ σε δάνεια RRF, με 11 δισ. ευρώ να απομένουν προς απορρόφηση.
• Τραπεζικές πηγές εκτιμούν ότι η πιστωτική επέκταση μόνο το πρώτο τρίμηνο μπορεί να ξεπεράσει τα 2,5 δισ. ευρώ, ενισχύοντας την οικονομική δραστηριότητα.
• Η αύξηση των δανείων αναμένεται να ενισχύσει τα έσοδα των τραπεζών από τόκους, ενώ οι εκτιμήσεις για τα επιτόκια παραμένουν μεικτές.
• Παρά τις προκλήσεις όπως η γεωπολιτική αβεβαιότητα και ο πληθωρισμός, η συνολική εικόνα παραμένει θετική για το τραπεζικό σύστημα...

Γεράσιμος Θωμάς: Γιατί μειώνοντας τον ΦΠΑ, χάνεται εισόδημα το οποίο δεν το πληρώνουν οι Έλληνες

Τι αναφέρει ο γενικός διευθυντής Φορολογίας και Τελωνειακής Ένωσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής 

- Ο «αόρατος φορολογούμενος» του τουρισμού και τα ποσά που εισφέρει στα κρατικά ταμεία

Ο Γεράσιμος Θωμάς, γενικός διευθυντής Φορολογίας και Τελωνειακής Ένωσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, έθεσε στο 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών μια κρίσιμη παράμετρο που σπάνια αναδεικνύεται: στην Ελλάδα, ένα σημαντικό μέρος των εσόδων από ΦΠΑ δεν το πληρώνουν οι Έλληνες φορολογούμενοι, αλλά οι επισκέπτες της χώρας. Με απλά λόγια: η μείωση του ΦΠΑ δεν είναι απλώς ένα μέτρο ελάφρυνσης – είναι απώλεια εσόδων από «εξωτερική» πηγή...

Μανιφέστο Αλέξη για… τα μάτια του ΠΑΣΟΚ

Μετά την ταλάντευσή του από την «ριζοσπαστική Αριστερά» στην πάλη «για ένα δημοκρατικό καπιταλισμό» όπως είπε στους New Yor Times, και αφού οι «μάζες» του «δημοκρατικού καπιταλισμού» δεν κατένευσαν, ο Αλέξης Τσίπρας χθες Πρωτομαγιά, έδωσε στη δημοσιότητα το πολυαναμενόμενο μανιφέστο του υπό ίδρυση κόμματός του.

Πρόκειται για ένα υφολογικά καλογραμμένο αλλά φλύαρο κείμενο, έργο 13 επιστημόνων οι οποίοι έθεσαν την επιστημοσύνη τους στην επιθυμία του Αλέξη να επιστρέψει!

 Βεβαίως ένα μανιφέστο, δεν είναι κυβερνητικό πρόγραμμα το οποίο θα περιείχε προτάσεις κυβερνητικών μέτρων, ώστε να κριθεί επί του πραγματισμού του.

 Σηματοδοτεί την ιδεολογική βάση και την πολιτική διακριτότητα του κόμματος έναντι των υπολοίπων. Προϋποθέτει προσβασιμότητα (στην εποχή των social media σημαίνει ότι απαιτεί συντομία), και εκφράζει το «όραμα» της ιδεατής κοινωνίας που το κόμμα θα εγκαθιδρύσει άμα τη αναρρίχησή του στην εξουσία.

 Στην προκειμένη περίπτωση επειδή οι συγγραφείς έχουν ώσμωση με τη δημοσκοπική πραγματικότητα και τις αλλεπάλληλες πολιτικές, ιδεολογικές, κυβερνητικές, όσο και εκλογικές ήττες που υπέστη ο Αλέξης, διευρύνουν το πολιτικό πλαίσιο στο οποίο θα απευθυνθεί ο αρχηγός του νέου κόμματος. 
Απευθύνονται στον κόσμο της «Σοσιαλδημοκρατίας», της «Ριζοσπαστικής και Ανανεωτικής Αριστεράς»  και της «Πολιτικής Οικολογίας». Ωραίο θεωρητικό σχήμα στολισμένο με καλολογικά στοιχεία, αλλά στην ελληνική πραγματικότητα έχει τη δική του σήμανση...

Τι τρομάζει την Τουρκία

Η κρίση με τον πόλεμο στο Ιράν, ίσως θεωρήθηκε στην Άγκυρα μια ακόμη ευκαιρία, προκειμένου να αναλάβει ρόλο, καλύπτοντας το γεωπολιτικό κενό που θα άφηνε πίσω του το Ιράν και συγχρόνως θα της έδινε την ευκαιρία να αναπτύξει ένα νέο πλαίσιο συμμαχιών που θα συνέβαλλαν στην προσπάθειά της να αναδειχθεί σε περιφερειακή ηγετική δύναμη.
Δύο μήνες μετά, «κάνοντας ταμείο», η τουρκική ηγεσία διαπιστώνει ότι τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως ίσως τα είχε σχεδιάσει. 

Ο τρόπος με τον οποίο εξελίσσεται η αντιπαράθεση στον Περσικό Κόλπο πλήττει και τη δική της οικονομία, όπως συμβαίνει σε παγκόσμιο επίπεδο.
Οι Αμερικανοί και ο πρόεδρος Τραμπ αγνόησαν την προσφορά της για μεσολάβηση, επιλέγοντας για τον ρόλο αυτό το Πακιστάν, ενώ η δαιμονοποίηση του Ισραήλ από τον Ερντογάν αγγίζει ίσως τον μουσουλμανικό κόσμο και κάποιες ελίτ στην Ευρώπη, όμως αναβιώνει την παραδοσιακή καχυποψία προς το πρόσωπό του από το κατεστημένο της Ουάσιγκτον.

Και μάλιστα σε μια στιγμή που και ο πρόεδρος Τραμπ έχει κάνει μια καθαρή επιλογή και έχει ταυτιστεί με το Ισραήλ στον πόλεμο του Ιράν αλλά και σε άλλα ζητήματα, όπως η Γάζα.

Για την Άγκυρα επίσης αποδεικνύεται δύσκολη εξίσωση η επιδίωξη να παίξει έναν ρόλο «αφυπνιστή» του αραβικού κόσμου, καθώς η καχυποψία των Αράβων για την εμπλοκή της Τουρκίας σε ενδοαραβικές υποθέσεις παραμένει μεγάλη, ενώ χώρες του Κόλπου όπως το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία, που έχουν άριστες σχέσεις με την Άγκυρα, αλλά και τα ΗΑΕ, τα οποία έχουν επενδύσει μεγάλα κεφάλαια στην τουρκική οικονομία, είδαν ότι στη δύσκολη στιγμή που δέχονταν επίθεση η «φιλία» με την Τουρκία αποδείχθηκε κενή περιεχομένου...

ΑΕΙ: Το κακό τρίτωσε

Είθισται όταν τριτώνει το κακό, να βγαίνει από μέσα μας ένας αναστεναγμός ανακούφισης. «Πάει, τέλειωσε!», λέμε. 

Όταν όμως τριτώνει η βία στους πανεπιστημιακούς χώρους μέσα σε λίγες μέρες, απλώς βρισκόμαστε μπροστά σε μια ακολουθία γεγονότων με θύματα πανεπιστημιακούς και δράστες που ανήκουν στην πληθυντική Αριστερά και στον αναρχικό χώρο. 

Είναι μια πονεμένη ιστορία που κρατά 52 χρόνια.
Πριν από λίγες μέρες πυρπόλησαν το αυτοκίνητο του καθηγητή του ΕΜΠ Δ. Καρώνη, διότι ήταν αυτός που με το επιστημονικό πόρισμά του έβαλε τέλος στην ομαδική παράκρουση του ξυλολίου. Για αυτή την πράξη του μια οργάνωση του αναρχικού χώρου τον «τιμώρησε».
Προχθές, είχαμε μέσα σε μια ημέρα δύο κρούσματα βίας κατά πανεπιστημιακών. 

Στο πρώτο, θύμα ήταν η Βάνα Νικολαϊδου—Κυριανίδου, γνωστή για τη θαρραλέα στάση της απέναντι στον αντισημιτισμό. Και ο Ρουβίκωνας την «τιμώρησε» για αυτό γράφοντας υβριστικό σύνθημα σε βάρος της, στην είσοδο της πολυκατοικίας όπου διαμένει. Είναι η δεύτερη φορά που η συγκεκριμένη καθηγήτρια γίνεται στόχος επίθεσης.
Περίπου την ίδια ώρα ο αντιπρύτανης του ΑΠΘ Ιάκωβος Μιχαηλίδης ...

Τετραήμερη εργασία: Ο ασφαλέστερος δρόμος για νέα μνημόνια

O αγώνας της ανευθυνότητας ανάμεσα στους αρχηγούς των κομμάτων δεν έχει τελειωμό. 

Την ίδια στιγμή που συμπληρώνονται δεκαέξι χρόνια από την επίσημη πτώχευση της χώρας, ο Αλέξης Τσίπρας και ο Νίκος Ανδρουλάκης, έχουν ρίξει στην αρένα της προσπάθειας για την κυριαρχία στον χώρο της Αριστεράς, όλες τις φαντασιώσεις των νεανικών τους αγωνιστικών χρόνων, μαζί με τις πιο απατηλές και λαϊκίστικες υποσχέσεις.
Μετά τις υποσχέσεις τους για φορολόγηση των τραπεζών και αμφισβήτηση των εταιρικών εξελίξεων της ΔΕΗ, στην ατζέντα μπήκε η εβδομάδα των τεσσάρων εργάσιμων ημερών και μάλιστα με πλήρεις αποδοχές. 

Σύμφωνα με τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, η μείωση των ωρών μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός αύξησης της παραγωγικότητας, εφόσον συνδυαστεί με καλύτερη οργάνωση, ενίσχυση δεξιοτήτων και αξιοποίηση της τεχνολογίας. Κι έτσι, με έναν μαγικό τρόπο, θα αυξηθεί η παραγωγικότητα της εργασίας από το 56% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, στο 75% μέχρι το 2030.

Λες και η παραγωγικότητα εξαρτάται από τις ώρες απασχόλησης και όχι από το ψηφιακό και τεχνολογικό περιβάλλον των εργασιακών χωρών, τις επενδύσεις και τις σχετικές υποδομές, που αυξάνουν και βελτιστοποιούν το τελικό «αποτέλεσμα»...

«To the point»: Ας το ξανασκεφτούν κάποιοι, δεν θα τους βγει και σε καλό

Στην επικοινωνία υπάρχει ένας όρος, όταν συνέχεια κάποιος φωνάζει, επιτίθεται, ανακατεύει συνθήματα και στοιχεία. 

Είναι ο όρος θόρυβος, εν ολίγοις μπορεί κάποιος πολιτικός, κάποιο πολιτικό κόμμα να φωνάζει, να καταγγέλλει, να ανακατεύει στοιχεία ή να επικαλείται στοιχεία και αυτά να βρίσκονται σε αναντιστοιχία με την αίσθηση πραγματικότητας και τις προτεραιότητες της κοινωνίας. Άρα να μην παράγουν πολιτικό αποτέλεσμα.

Νομίζω πως μια βασική παθογένεια του πολιτικού μας συστήματος και βασικά της Αντιπολίτευσης είναι αυτή: Παράγει περισσότερο θόρυβο και συχνά διαψεύδεται σύντομα για κατηγορίες που έχει διατυπώσει. 

Ας πάρουμε την συζήτηση πέρυσι επί μήνες για το περίφημο ξυλόλιο. 

Ακούτε κανένα σήμερα να μιλάει γι΄αυτό; 

Έχουν εξαφανιστεί ακόμα και οι τεχνοκράτες που έδειχναν σε εκπομπές που ήταν τα μπετόνια. 

Κόμματα όπως η ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ προβάλλοντας με τον γνωστό τρόπο αυτές τις εκδοχές έφτανε πέρυσι τέτοια εποχή το 15-16% και τώρα βρίσκεται στο 8% κατά μ.ο. και μάλλον θα αισθανθεί παραπέρα πίεση, όταν θα εμφανιστεί και το κόμμα Καρυστιανού.  

Το ίδιο περίπου συμβαίνει για τις υποκλοπές, το predator, τον...

Γιατί η Γερμανία αντιδρά στον Κάθετο Ενεργειακό Διάδρομο

Η παρέμβαση του CEO της Aktor Group και CEO της Atlantic SEE LNG Trade, Αλέξανδρου Εξάρχου, στο πλαίσιο του Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών, σχετικά με το ασφαλές ενεργειακό μέλλον της Ευρώπης και τον κομβικό ρόλο του Κάθετου Άξονα που ξεκινάει από την Αλεξανδρούπολη και καλύπτει προς το παρόν τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Μολδαβία και την Ουκρανία, έριξε φως σε ένα -προς το παρόν- αόρατο ρήγμα, το οποίο μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την ίδια την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης.
Κρατήσαμε τρία συν ένα σημεία από την παρέμβαση του.
Το πρώτο είναι ότι το βασικό πρόβλημα της Ευρώπης δεν είναι πλέον τόσο η τιμή της ενέργειας, όσο η διαθεσιμότητα της. Αφού η Ευρώπη βασίστηκε υπερβολικά στο φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο και τώρα βρίσκεται εκτεθειμένη.
Το δεύτερο είναι ότι η ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης περνάει μέσα από τις μακροχρόνιες συμφωνίες για προμήθεια LNG, κυρίως από τις ΗΠΑ. Ένα πεδίο στο οποίο εμφανίζονται σημαντικές αντιδράσεις, κυρίως από χώρες της Βόρειας Ευρώπης και ιδιαίτερα τη Γερμανία.
Το τρίτο είναι ανάγκη δημιουργίας μιας δεύτερης μονάδας FSRU και, ενδεχομένως, μιας τρίτης σε βάθος χρόνου στην Ελλάδα, προκειμένου να διασφαλιστεί πλήρως ο κάθετος διάδρομος.
Και το «συν ένα» σημείο -που είναι και το πιο σημαντικό- είναι ότι ο Κάθετος Διάδρομος ή «Vertical Corridor» δεν είναι ένα ακόμα ενεργειακό project από τα πολλά. Αλλά μια κρίσιμη στρατηγική εναλλακτική διαδρομή μεταφοράς αμερικανικού LNG, που ενισχύει τη γεωπολιτική και γεωστρατηγική θέση της Ελλάδας, καθιστώντας τη χώρα μας, σε πρωταγωνιστή της ενεργειακής ασφάλειας της Ευρώπης.

Οι αντιδράσεις...

«To the point»: Η κοινωνία αισθάνεται ασφαλής από τις διεθνείς πρωτοβουλίες της κυβέρνησης

Και ξαφνικά έγινε έκρηξη αγανάκτησης χθες με αφορμή την απόφαση του Αρείου Πάγου για να μην άρει από το αρχείο την υπόθεση των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων που είχε θέσει στο αρχείο με πόρισμά του ο πρώην αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αχιλλέας Ζήσης.
Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας έκρινε με πράξη του ότι δεν πρέπει να ανασυρθεί. 

Αν κατάλαβα καλά δεν βρήκε νέα στοιχεία στην απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου. 

Αν κατάλαβα επίσης καλά, άστραψε βρόντηξε το ΠΑΣΟΚ και ζήτησε να γίνει ξανά Εξεταστική που παρεπιπτόντως έχει ξαναγίνει για το θέμα και ενώ μαζί συμπαρατάχθηκαν ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά, ο Α. Τσίπρας προτίμησε να θέσει κυρίως θέμα για την ΔΕΗ. 

Όλα αυτά, γιατί κινδυνεύει η Δικαιοσύνη. 

Αυτό που δεν κατάλαβα καλά είναι πως κάποιοι αναγάγουν π.χ την Κοβέτσι περίπου σε Ζαντ΄Αρκ και μια απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών σε μνημειώδη, αδιαμφισβήτητη απόφαση και επιτίθενται σε Απόφαση του Αρείου Πάγου τον οποίο μάλλον τον θεωρούν στημένο, ενώ κάποιοι άλλοι ήδη...

Η διεθνής σκακιέρα και το δυνατό χαρτί του Μητσοτάκη

Πέρυσι, σχεδόν τέτοια εποχή, σε μια έρευνα της εταιρίας Real Polls (Protagon) ετέθη στους πολίτες το ερώτημα:

«Ποιος πρωθυπουργός άσκησε κατά τη γνώμη σας, την αποτελεσματικότερη εξωτερική πολιτική». 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τότε, κατά τον έκτο χρόνο της πρωθυπουργίας του και έχοντας ήδη διαχειριστεί μείζονες κρίσεις με εθνική διάσταση και παγκόσμιες γεωπολιτικές αναταραχές, συμπεριλαμβανομένης της φοβερής πανδημίας του Covid, συγκέντρωσε το υψηλότερο ποσοστό ανάμεσα στους πρωθυπουργούς της τελευταίας 20ετίας.
Το 28,5% τον επέλεξε ως τον αποτελεσματικότερο στην εξωτερική πολιτική, με τον Κ.Καραμανλή να συγκεντρώνει 19,2%, τον Αλέξη Τσίπρα 14.6%, τον Γιώργο Παπανδρέου 7,2% και τελευταίο τον Αντώνη Σαμαρά με 2,7%. 

Η αίσθηση, ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης όχι μόνο διατηρεί ακέραια την ικανότητα να «διαβάζει» σωστά και ψύχραιμα το διεθνές περιβάλλον και ότι συγκροτεί εγκαίρως στρατηγική και συμμαχίες, συμβάλλει καίρια στην καταλληλότητά του για πρωθυπουργός. Δείκτης που παραμένει ακλόνητος επί σειρά ετών, παρά τη φθορά και τις διακυμάνσεις που σημειώνει η αποδοχή της κυβέρνησης...

«To the point»: Οι κυβερνήσεις δεν πέφτουν με ατάκες

Καλό είναι στην Πολιτική να μιλάς με όρους και στοιχεία που σε κάνουν πιστευτό. 

Διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος να μην γίνεσαι πιστευτός ούτε από τον στενό κομματικό σου περίγυρο και επομένως να μην οικοδομείς ένα στέρεο αφήγημα. 

Ας πάρουμε δύο παραδείγματα για να γίνει κατανοητό τι εννοούμε.
Λέγεται π.χ από στελέχη κομμάτων της Αντιπολίτευσης η γνωστή ατάκα «η Κυβέρνηση βρίσκεται σε αποδρομή». Κοιτάς στη συνέχεια τις τρεις τελευταίες δημοσκοπήσεις που δημοσιεύτηκαν μετά το Πάσχα και βλέπεις ότι ο μέσος όρος της εκτίμησης ψήφου σ΄ αυτές ήταν 30.1%. 

Είχε πτώση; 

Ασφαλώς, από 1.5%-2.4% απ' ότι είδα. 

Είναι σοβαρό; 

Βεβαίως. 

Υπάρχει κίνδυνος να χάσει κι άλλο; 

Ναι, αλλά μπορεί και να κερδίσει δυνάμεις, όπως έδειξε τρεις φορές πέρυσι (περίοδο συλλαλητηρίων για Τέμπη, 1ος Φάκελος για ΟΠΕΚΕΠΕ πέρυσι, αγροτικές κινητοποιήσεις) που έπεφτε και αναπλήρωνε στη συνέχεια τις απώλειές της.
Ωστόσο, το 30.1% δείχνει κυβέρνηση σε αποδρομή, πολύ περισσότερο όταν το δεύτερο κόμμα βρίσκεται (σ΄ αυτές τις τρεις δημοσκοπήσεις) κοντά στο 16% και με μία άνοδο 1%-1.5% και η μεταξύ τους διαφορά βρίσκεται στις 14.1 μονάδες; 

Ε όχι. Είναι η κοινή λογική που το λέει...

Κυρ. Μητσοτάκης για το περιστατικό με τους πυροβολισμούς: Η βία δεν έχει θέση στη δημοκρατία

«Η βία δεν έχει θέση στη δημοκρατία» 

σχολίασε ο πρωθυπουργός σε ανάρτησή του σχετικά με τους πυροβολισμούς στο δείπνο για τους ανταποκριτές στο οποίο βρισκόταν ο Ντόναλντ Τραμπ.
«Η επίθεση στο Δείπνο των Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου αποτελεί μια απότομη υπενθύμιση ότι η βία δεν έχει θέση στη δημοκρατία. Είναι ανακούφιση που ο @POTUS, η Πρώτη Κυρία και όλοι οι συμμετέχοντες είναι ασφαλείς, αλλά τέτοια περιστατικά δεν μπορούν ποτέ να γίνουν ανεκτά. Η προστασία των δημοκρατικών θεσμών είναι αδιαπραγμάτευτη», τόνισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Αναλυτικά η ανάρτηση:..

Κυρ. Μητσοτάκης: Ισχυρή και πολυεπίπεδη η συμμαχία Ελλάδας και Γαλλίας-Γινόμαστε ένας ισχυρός άξονας στη Μεσόγειο

Στις συμφωνίες που υπογράφηκαν χθες Σάββατο με τη Γαλλία στάθηκε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης 

στην καθιερωμένη κυριακάτικη ανάρτησή του στα social media.
«Σε μια κρίσιμη γεωπολιτική συγκυρία, επιβεβαιώσαμε τη στρατηγική επιλογή που κάναμε το 2021 να ενισχύσουμε τη σχέση Ελλάδας και Γαλλίας, μετατρέποντάς την σε μια ισχυρή, πολυεπίπεδη συμμαχία. Η Ενισχυμένη Συνολική Στρατηγική Σχέση που υπογράψαμε πριν από λίγες ώρες, είναι μια ευρεία στρατηγική συμφωνία που αναβαθμίζει και εμβαθύνει ακόμη περισσότερο τις ελληνογαλλικές σχέσεις, σηματοδοτώντας τη συμπόρευσή μας όχι μόνο στην άμυνα, αλλά και στην οικονομία, την πολιτική προστασία, το μεταναστευτικό, την τεχνολογία, το περιβάλλον, την παιδεία και τον πολιτισμό. Πρόκειται για μια συμφωνία που καθιστά την Ελλάδα πιο ασφαλή, ενισχύει τη γεωπολιτική της θέση και δημιουργεί νέες ευκαιρίες και προοπτικές για συνέργειες, από την τεχνητή νοημοσύνη έως την κυβερνοασφάλεια. Ταυτόχρονα, ενισχύουμε ουσιαστικά την αποτρεπτική μας ισχύ, μέσα από την ανανέωση της συμφωνίας στρατηγικής εταιρικής συνεργασίας στην άμυνα και την ασφάλεια του 2021», ανέφερε μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός.
Επίσης, στάθηκε στην εκταμίευση της 7ης δόσης του Ταμείου Ανάκαμψης ύψος 1,8 δις. Ευρώ, ενώ αναφέρθηκε και στο άνοιγμα της πλατφόρμας για το πρόγραμμα του κοινωνικού τουρισμού.
Παράλληλα, επισήμανε πως «προχωράμε σε 8 νέα μέτρα ύψους 500 εκατ. Ευρώ για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης, της ενίσχυσης των εισοδημάτων αλλά και την αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους».
Επιπλέον, o πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην πρόοδο στον ψηφιακό μετασχηματισμό της εκπαίδευσης, στην εφαρμογή ηλεκτρονικής επιτήρησης κρατουμένων, στην εξάρθρωση μεγάλου κυκλώματος λαθρεμπορίου, στον επαναπατρισμό αρχαιοτήτων και τη σημαντική μείωση του δημόσιου χρέους. 

«Η Ελλάδα έχει σημειώσει τα τελευταία χρόνια, την ιστορικά μεγαλύτερη μείωση δημοσίου χρέους στην Ευρώπη και παγκοσμίως», τόνισε ο πρωθυπουργός.
Τέλος, έκανε αναφορά στη διαχείριση του αφθώδους πυρετού στη Λέσβο και στη στήριξη των κτηνοτρόφων...

Η ελληνογαλλική συμφωνία στέλνει μήνυμα ισχύος σε Ευρώπη, Τουρκία και Ανατ. Μεσόγειο

Η ανανέωση της ελληνογαλλικής αμυντικής συμφωνίας δεν αποτελεί, σύμφωνα με τον καθηγητή Διεθνούς Στρατηγικής και Ασφάλειας και επικεφαλής του think tank Strategy International, Μάριο Ευθυμιόπουλο, μια απλή διμερή διευθέτηση. 

Αντιθέτως, συνιστά στρατηγική σύμπλευση δύο χωρών με βαθύ ιστορικό, πολιτισμικό και ευρωπαϊκό υπόβαθρο, σε μια περίοδο κατά την οποία η ευρωπαϊκή άμυνα και η στρατηγική αυτονομία αποκτούν νέο περιεχόμενο.
Σε συνέντευξή του, ο κ. Ευθυμιόπουλος εξηγεί τα μηνύματα που στέλνει η συμφωνία προς την Άγκυρα, τον ρόλο της Γαλλίας στην ασφάλεια της Κύπρου και της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά και την ανάγκη η Ελλάδα να πάψει να λειτουργεί μόνο ως αγοραστής οπλικών συστημάτων και να περάσει σε ενεργό ρόλο στην ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία...

Μετά τον Τραμπ, πήρε σειρά ο Μακρόν

Δεν έχουν συνέλθει ακόμα κάποιοι «πατριώτες» από τη ρουκέτα Τραμπ υπέρ Μητσοτάκη και Ελλάδας και ήρθε η επίσκεψη του Εμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα. 

Μια εικόνα χίλιες λέξεις, όπως λένε, αλλά εδώ εκτός από τις εικόνες ειπώθηκαν και μερικά πολύ σοβαρά πράγματα και πιθανόν, πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας, να συμφωνήθηκαν άλλα, ακόμη σοβαρότερα.
Διότι είναι αλλιώς το «Ελλάς - Γαλλία - συμμαχία» να το φωνάζουμε εμείς και άλλο ο ίδιος ο Γάλλος πρόεδρος. 

Θα μου πείτε ότι σε ένα χρόνο φεύγει και ουδείς γνωρίζει τι μέλλει γενέσθαι στη συνέχεια. Σωστό, αλλά τα κοινά συμφέροντα σχεδόν πάντα καθορίζουν και τις σχέσεις των κρατών, ανεξαρτήτως των παρατάξεων που κυβερνούν. Τα παραδείγματα είναι πολλά. Και στην προκειμένη περίπτωση την Ελλάδα και τη Γαλλία τις συνδέουν πολλά.

Έβλεπα τον Μητσοτάκη στη συζήτηση με Μακρόν και Παπαχελά και θυμήθηκα την παρουσία του Τσίπρα δίπλα στον Μπίλ Κλίντον. 

Αυτοί οι συνειρμοί και οι συγκρίσεις γίνονται ακαριαία, καθώς η διεθνής εικόνα ενός πρωθυπουργού εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, ένας εκ των οποίων είναι η άνεση των κινήσεών του, αυτό που αποκαλούμε ο «αέρας» που εκπέμπει. Αλλά αυτή η συμπεριφορά δε συμβαίνει εν κενώ πολιτικής...

Τραμπ: «Ο Μητσοτάκης είναι καταπληκτικός τύπος»

«Η Ελλάδα μας έχει υποστηρίξει», 

ήταν η ολόκληρη πρόταση του πλανητάρχη»
Είναι γνωστό και καταγεγραμμένο πως ελάχιστη συμπάθεια τρέφω στον τρόπο που κυβερνά και λαμβάνει τις αποφάσεις. 

Το κείμενο που ακολουθεί είναι αφιερωμένο στους σούπερ - δεξιούς υπέρ-πατριώτες, με πολλή αγάπη και συμπάθεια. 

Τι είχε συμβεί και τώρα έχουν βάλει τις πλερέζες τους;
Όλοι αυτοί, ευθύς ως εκλέχτηκε πρόεδρος των ΗΠΑ ο Ντόναλντ Τραμπ, περίμεναν το νεύμα του για την ανατροπή του Μητσοτάκη. 

Είναι γνωστό πως ο πρωθυπουργός είχε στενές σχέσεις με το Δημοκρατικό Κόμμα και ήταν προνομιακός συνομιλητής αξιωματούχων του. 

Έτσι οι εγχώριοι θαυμαστές του Τραμπ και εχθροί του Κυριάκου, βρισκόταν σε κατάσταση αναμονής για να δρομολογήσουν είτε την εν κινήσει αντικατάστασή του - το πλέον βλακώδες σενάριο - είτε την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.
Όμως οι μέρες περνούσαν, οι μήνες κυλούσαν και ο Ντόναλντ δεν έκανε το πολυπόθητο νεύμα. 

Οι τύποι στην Ελλάδα άρχισαν να ανησυχούν και να τους μπαίνουν ψύλλοι στα αυτιά. Εν τω μεταξύ όσοι είχαν ανάψει τις μηχανές τους έβλεπαν πως αυτές κινδύνευαν να καούν από το μαρσάρισμα. Κάποιοι εξ αυτών που έθιξαν το σχετικό ζήτημα στην πρεσβεία - «τι θα γίνει; Θα περιμένουμε πολύ ακόμη;» - έφαγαν μπουγέλο με παγωμένο νερό...

Υπερπλεόνασμα: Οι φόροι που «έτρεξαν» και οι δαπάνες που συγκρατήθηκαν

Σημαντικά υψηλότερο από τις αρχικές προβλέψεις διαμορφώθηκε το πρωτογενές πλεόνασμα του 2025, φτάνοντας το 4,9% του ΑΕΠ και υπερβαίνοντας τον στόχο κατά περίπου 2,9 δισ. ευρώ. 

Η εξέλιξη αυτή δεν αποτελεί απλώς ένα θετικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα, αλλά τη βασική αιτία που «ξεκλείδωσε» τον πρόσθετο δημοσιονομικό χώρο για τα νέα μέτρα στήριξης που ανακοινώθηκαν.
Πίσω από την υπεραπόδοση του προϋπολογισμού βρίσκονται δύο βασικοί παράγοντες, η αυξημένη εισπραξιμότητα φόρων αλλά και η συγκράτηση των δημοσίων δαπανών. 

Από τα περίπου 2,9 δισ. ευρώ της υπέρβασης, το 1,2 δισ. ευρώ προήλθε από υψηλότερα έσοδα, ενώ τα υπόλοιπα 1,7 δισ. ευρώ συνδέονται με χαμηλότερες δαπάνες σε σχέση με τον αρχικό σχεδιασμό.

Οι πηγές των επιπλέον εσόδων

Η πλευρά των εσόδων εμφανίζει σημαντική ενίσχυση, κυρίως από φορολογικές πηγές. 

Ο ΦΠΑ απέδωσε επιπλέον 250 εκατ. ευρώ, αντανακλώντας τόσο την κατανάλωση όσο και τη βελτίωση της συμμόρφωσης. 

Αντίστοιχα, ο φόρος εισοδήματος ενίσχυσε τα έσοδα κατά 214 εκατ. ευρώ, ενώ τα νομικά πρόσωπα συνέβαλαν με 463 εκατ. ευρώ, στοιχείο που συνδέεται με την κερδοφορία των επιχειρήσεων.

Σημαντική ήταν και η συμβολή των ασφαλιστικών εισφορών, οι...

Ελλάδα - Γαλλία: Βασικός πυλώνας της ευρωπαϊκής ασφάλειας με όχημα την αμυντική συμφωνία

Σε έναν από τους πυλώνες του μεγάλου εγχειρήματος της αυτόνομης ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Άμυνας και Ασφάλειας, 

που θα δώσει απάντηση στην ολοένα και μεγαλύτερη αποστασιοποίηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ, 

αναδεικνύεται η στρατηγική συνεργασία της Ελλάδας με τη Γαλλία. 

Μια σχέση η οποία πλέον αναβαθμίζεται σημαντικά μετά και την επίσκεψη Μακρόν και την ανανέωση της Αμυντικής Συμφωνίας μεταξύ των δύο χωρών.
Η Γαλλία, μέσα στους ταραγμένους καιρούς που δοκιμάζουν την ευρωατλαντική σχέση, επιχειρεί να ηγηθεί της προσπάθειας για τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπη, μια συζήτηση η οποία ξεκίνησε πριν μερικά χρόνια ως άσκηση εργασίας. Όμως, μετά τις παρεμβάσεις Τραμπ, αποκτά κρίσιμο και ζωτικό χαρακτήρα για την ίδια την επιβίωση της ΕΕ ως στρατηγικού παγκόσμιου παίκτη.

Ο πόλεμος στο Ιράν ανέδειξε ακόμη περισσότερο τα τρωτά του ευρωατλαντικού συστήματος ασφάλειας και όλοι αναμένουν τώρα τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ...

«To the point»: Αδιέξοδο σκέψης, πολιτικής τακτικής, προοπτικής

Υπάρχει φόβος από τον Πόλεμο στο Ιράν και τις γεωστρατηγικές αναταράξεις; 

Ασφαλώς και είναι έντονος και αυτό τροφοδοτεί μια ανασφάλεια, άρα ενισχύεται η τάση για σταθερότητα στη χώρα. 

Υπάρχει ακόμα πιο έντονη ανησυχία για τις οικονομικές επιδράσεις από αυτή την πρωτόγνωρη κατάσταση που βιώνουμε παγκόσμια;
Υπάρχει και είναι ακόμα πιο φυσιολογικό αυτό να συμβαίνει πιο ισχυρά σε μια χώρα που τα τελευταία τέσσερα χρόνια οι πολίτες αξιολογούν και με μεγάλη διαφορά από το δεύτερο ως πιο σοβαρό την ακρίβεια.
Υπάρχει σημαντική αμφισβήτηση του Πολιτικού Συστήματος και των θεσμών από τους πολίτες. 

Αναμφίβολα και για αυτό χρειάζονται και προτάσεις αναμόρφωσης λειτουργίας του Πολιτικού Συστήματος και των θεσμών. 

Για αυτά και άλλα σοβαρά προβλήματα γίνεται συζήτηση; 

Ατροφική.
Τώρα για παράδειγμα ασχολούνται τι θα γίνει με την ανανέωση της θητείας...

Τραμπ: Φανταστική η Ελλάδα, μας έχει βοηθήσει σε πολλά - Τρομερός τύπος ο Μητσοτάκης (vid)

Με ιδιαίτερα θερμά λόγια για την Ελλάδα αναφέρθηκε ο Ντόναλντ Τραμπ, με αφορμή τη συνέντευξη του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Breitbart News, σε δηλώσεις του προς τους δημοσιογράφους στον Λευκό Οίκο.
Ο Αμερικανός πρόεδρος χαρακτήρισε, μεταξύ άλλων, την Ελλάδα «φανταστική», υπογραμμίζοντας ότι «μάς έχει βοηθήσει πολύ σε πολλούς τομείς».
Αναφερόμενος στον πρωθυπουργό, σημείωσε ότι πρόκειται για έναν «τρομερό τύπο» («terrific guy»).

«Μας έχει βοηθήσει σε πολλά, καταλαβαίνει την σημαντικότητα (της κατάστασης)», συμπλήρωσε...

«To the point»: Έρχεται βροχή, έρχεται μπόρα

Η χθεσινή μέρα ήταν σημαντική. 

Όλοι σχολίαζαν για τη συζήτηση στη Βουλή, για το ποιοι Βουλευτές της ΝΔ δεν θα ψηφίσουν την άρση ασυλίας και άλλα σημαντικά για τα τηλεοπτικά πάνελ. 

Η συζήτηση όμως στη Βουλή κατέληγε βαρετή από τις επαναλήψεις των ίδιων επιχειρημάτων, των ίδιων ατακών από την Αντιπολίτευση που την οδηγούν σε ένα αδιέξοδο, την ώρα που όλοι οι φερόμενοι ως εμπλεκόμενοι ζητούσαν να αρθεί η ασυλία τους για να πάνε στη Δικαιοσύνη.
Κανείς από την Αντιπολίτευση δεν τους άκουγε, αφού ήδη τους έχουν κηρύξει ενόχους. Πού θα πάει όμως. Θα ξέρουμε σε λίγο καιρό. 

Τι θα λένε οι ίδιοι που τους έχουν ήδη καταδικάσει ήδη, όταν και αν αθωωθούν για παράδειγμα οι περισσότεροι; 

Ποιον νοιάζει όμως τώρα; 

Το σκεπτικό είναι τι θα κόψουμε, τι θα κερδίσουμε.

Καμία στρατηγική, καμία πολιτική σκέψη πέραν της αγχώδους ηθικολογίας από ενδεδυμένους μία δήθεν αυτονόητη «πολιτική παρθενία». Δεν υπήρξε και το «αντάρτικο» των Βουλευτών της ΝΔ κατά της άρσης ασυλίας που αναμενόταν, οπότε δεν βγήκε και «λαγός»...

Τα "Νέα μέτρα στήριξης": Η στόχευση της κυβέρνησης και η επαναφορά στην καθημερινότητα - Εξειδίκευση τους (Video)

Με δεδομένες πλέον τις μακροπρόθεσμες οικονομικές επιπτώσεις της κρίσης του Περσικού στο ήδη αυξημένο κόστος ζωής, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προχώρησε στην ανακοίνωση επιπλέον 8 μέτρων, 

αξιοποιώντας σε πρώτο χρόνο το δημοσιονομικό χώρο που προσέφεραν τα οριστικά δημοσιονομικά στοιχεία για το 2025, όπως ανακοινώθηκαν από την ΕΛΣΤΑΤ, διατηρώντας το ίδιο «μοτίβο» που είχε επιλέξει και στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης τον περασμένο Σεπτέμβριο, βάζοντας δηλαδή στο επίκεντρο τις οικογένειες με παιδιά, τους συνταξιούχους και τους ενοικιαστές.
Η απόφαση του Μεγάρου Μαξίμου να μην περιμένει τις επόμενες ανακοινώσεις του Σεπτεμβρίου στη ΔΕΘ, αλλά να συμπληρώσει με επιπλέον 500 εκατομμύρια το πακέτο μέτρων στήριξης των 300 εκατομμυρίων που εξαγγέλθηκαν πριν από ένα μήνα, εξυπηρετεί και τις δύο στοχεύσεις της κυβέρνησης: 

αφενός τη στήριξη των πολιτών εν μέσω δύσκολων διεθνών συνθηκών, όπως τις χαρακτήρισε ο πρωθυπουργός, 

αφετέρου τη θέση της ότι η θετική πορεία της οικονομίας πρέπει να φτάνει στους πολίτες. 

«Κάθε συλλογική επιτυχία θα πρέπει σταδιακά να μεταφράζεται και σε ατομική ευημερία», δήλωσε, με στόχο την ενίσχυση των εισοδημάτων.
Ταυτόχρονα, αποτελεί μία ακόμη κίνηση του κ. Μητσοτάκη στη στρατηγική...

Real Polls: Πάνω από 30% η ΝΔ - Διαφορά 15 μονάδες από ΠΑΣΟΚ, «όχι» από το 61% σε Τσίπρα και Καρυστιανού

Σαφές και διευρυμένο προβάδισμα υπέρ της Νέας Δημοκρατίας καταγράφει η πρόβλεψη εκλογικού αποτελέσματος της RealPolls για το Protagon, με το κυβερνών κόμμα να συγκεντρώνει 30,6%. 

Σε σημαντική απόσταση ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ με 15,3%, ενώ στην τρίτη θέση κατατάσσεται η Πλεύση Ελευθερίας με 10,7%, σύμφωνα με τα ευρήματα της μέτρησης.
Στην επόμενη βαθμίδα διαμορφώνεται η εικόνα της υπόλοιπης αντιπολίτευσης, με την Ελληνική Λύση να καταγράφει 7% και το ΚΚΕ 6,3%. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ υποχωρεί στο 5,1%, εμφανίζοντας επίδοση χαμηλότερη από άλλα κόμματα του αντιπολιτευτικού φάσματος, ενώ το ΜέΡΑ25 συγκεντρώνει 5,4%. Ακόμη χαμηλότερα κινούνται τα μικρότερα πολιτικά σχήματα: η Φωνή Λογικής στο 3,7%, οι Δημοκράτες στο 1,9%, η Νίκη στο 0,8%, η Νέα Αριστερά στο 0,6% και οι Σπαρτιάτες στο 0,1%...

«To the point»: Όταν σου επιτίθενται απαντάς συγκροτημένα

Ας μην γελιόμαστε. 

Ο κύκλος της τοξικότητας μόλις τώρα ξεκίνησε και οι δικογραφίες ήταν μόνο η αφορμή. 

Η ουσία βρίσκεται στις μετρήσεις κοινής γνώμης του Μαρτίου, όπου η Κυβέρνηση φάνηκε να ενισχύεται και η ΝΔ να ανεβαίνει 2%-2.5%.

Φαινόταν ότι έπρεπε πάση θυσία να ανακοπεί αυτή η πορεία και όταν πολιτικά έχει φανεί αδύνατο ακόμα και στις χειρότερες στιγμές της Κυβέρνησης, η μέθοδος είναι γνωστή από παλιά. Η επίκληση θεμάτων ηθικής.
Έτσι οι νέες δικογραφίες ήρθαν την κατάλληλη στιγμή. Δεν υπονοώ κάτι για την ευρωπαϊκή εισαγγελία, αντίθετα είναι βαθύ λάθος κάθε συνωμοτική τοποθέτηση. Ωστόσο, προκαλεί και εντύπωση η θεώρηση ως «παρέμβαση στην Δικαιοσύνη» δύο αυτονόητων επισημάνσεων: 

Η πρώτη είναι η θεώρηση ως φυσιολογικής η διερεύνηση ενός θέματος, αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ, να έρχεται με δικογραφίες σπαστές ανά διαστήματα και μάλιστα να διαρρέεται το περιεχόμενό τους.

Η δεύτερη είναι ότι καλό είναι οι όποιες κατηγορίες να διερευνηθούν όσο το δυνατόν γρηγορότερα. 

Από που ως που αυτές οι επισημάνσεις συνιστούν παρέμβαση στη Δικαιοσύνη; 

Έχει δε αξία ότι πολλοί από αυτούς που λένε αντίστοιχα συνθήματα, αντιμετωπίζουν τη Δικαιοσύνη αλά καρτ. 

Την ίδια στιγμή που θεοποιούν την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, κατακρεουργούν τον Άρειο Πάγο και κάθε απόφαση Δικαστηρίου που δεν αρέσει. 

Μάλλον, οφείλεται στη θέληση να αιωρείται σκόνη όσον το δυνατόν περισσότερο, όπως έκαναν κάποιοι άλλοι για να μην ξεκινήσει η δίκη των Τεμπών...

Ευρωπαϊκή Εισαγγελία: Η κατάργηση της διάκρισης των εξουσιών και το χάος στη Ρουμανία

Η κρίση στην Δικαιοσύνη που έχει ξεσπάσει εδώ και αρκετό καιρό στη Ρουμανία, έφθασε αυτές τις μέρες στο αποκορύφωμά της όταν ο Πρόεδρος της χώρας Νικούσορ Νταν αποφάσισε να προχωρήσει σε αμφιλεγόμενους διορισμούς των επικεφαλής των σημαντικότερων εισαγγελιών παρακάμπτοντας το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο. 

Η χώρα βρίσκεται και πάλι σε κυβερνητική κρίση, καθώς ο τετρακομματικός συνασπισμός διαλύεται για μια ακόμη φορά μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο.
Ο δημοσιογράφος Βίκτορ Τσιουτάκου θυμήθηκε πως το ίδιο είχε συμβεί (με παράκαμψη του Δικαστικού Συμβουλίου) και με τον διορισμό της Λάουρα Κοβέσι στην ρουμανική Εθνική Υπηρεσία Καταπολέμησης της Διαφθοράς (DNA), την περίοδο 2013 – 2018. Τότε η απόφαση είχε ληφθεί από τον τότε Πρόεδρο Τράιαν Μπασέσκου, παρά την αρνητική γνώμη του Δικαστικού Συμβουλίου.
Μάλιστα, ο Μπασέσκου είπε αργότερα πως εκείνος ο διορισμός υπήρξε το μεγαλύτερο λάθος του, με την κ. Κοβέσι να απαντά δηκτικά: «Μερικοί από εμάς μένουμε στη μνήμη του κόσμου για τα λάθη μας»!

Αποδεικνύεται έτσι πως κάθε άλλο παρά τυχαία κάτι τέτοιο επιχειρήθηκε και στην Ελλάδα, την 1η Οκτωβρίου 2025, κατά την συνάντηση της Ευρωπαίας Εισαγγελέως με τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνο Τζαβέλλα. Σ’ εκείνη τη συνάντηση, η κ. Κοβέσι – λόγω ιδίας πείρας προφανώς - είχε ζητήσει να της δοθεί η δυνατότητα να ανανεώνει η ίδια την απόσπαση ορισμένων Ελλήνων Ευρωπαίων Εισαγγελέων που λήγει η θητεία τους και όχι κατόπιν απόφασης του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου (ΑΔΣ), όπως προβλέπει η ελληνική νομοθεσία.

Ζήτησε κατάργηση διάκρισης των εξουσιών και στην Ελλάδα...

Εντυπώσεις

Και ενώ στη γειτονιά μας και όχι μόνο, συντελούνται τεκτονικές αλλαγές, οι ισορροπίες στη Μέση Ανατολή αλλάζουν ραγδαία, μια νέα ενεργειακή κρίση ρίχνει βαριά τη σκιά της τη στιγμή που διακυβεύεται ακόμα και η υπόσταση του ίδιου του ΝΑΤΟ, το ελληνικό πολιτικό σύστημα εξακολουθεί να παραμένει στην κοσμάρα του, αν όχι σε κατάσταση αφασίας.
Το πιστεύουν πραγματικά ή όχι, όλα σχεδόν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ζητούν δημοσίως τουλάχιστον πρόωρες εκλογές, ενώ γνωρίζουν ή τουλάχιστον θα ’πρεπε να γνωρίζουν ότι δεδομένων των συνθηκών, αυτό θα είναι η τέλεια συνταγή για μια παρατεταμένη ακυβερνησία που εκτός από πρόσκαιρα ίσως μικρο-οφέλη, στην ουσία δεν θα πρόσφερε πολιτικό πλεονέκτημα σε κανέναν.
Εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης δεν υπάρχει ούτε κατά διάνοια και η μόνη κοινή συνιστάμενη, που καταντά πια εμμονή, είναι το να φύγει ο Μητσοτάκης.

Ακόμα και το ΠΑΣΟΚ που στο κάτω κάτω έχει πολυετή κυβερνητική θητεία και θα περίμενε κανείς να πολιτεύεται πιο θεσμικά και πιο υπεύθυνα σε σχέση με την υπόλοιπη έξαλλη αντιπολίτευση...

Η… μακάρια αυτοχειρία

Το χρονικό μιας καθυστερημένης καρατόμησης έλαβε χώραν χθες. 

Επί πίνακι τέθηκε το κεφάλι του Μακάριου Λαζαρίδη, που ως… Σαλώμη απαιτούσε η αντιπολίτευση.
Έχουμε επίγνωση ότι η κυνική παρατήρηση των πραγμάτων συχνά εκλαμβάνεται ως φιλοκυβερνητική στάση. Αυτό δεν μας εμπόδισε ευθαρσώς να ισχυριστούμε ότι η απουσία πτυχίου από τον Μακάριο Λαζαρίδη, τυπικώς ήταν παρανομία, αλλά για τα διαχρονικά πολιτικά ήθη της χώρας ήταν μια παρατυπία. Και σίγουρα δεν ήταν το αιχμιακό σκάνδαλο πρώτης γραμμής, όπως το ανέδειξε η αντιπολίτευση.
Η οποία αντιπολίτευση με τον θόρυβο που δημιούργησε, σαφώς πέτυχε μια νίκη. Το μέλλον θα δείξει εάν αυτή θα της προσδώσει πολιτική υπεραξία με διάρκεια στο μέλλον, ή τα αποτελέσματα θα έχουν τη φαντασμαγορική χρονική διάρκεια των νικητήριων πυροτεχνημάτων.

Φυσικά ως ρουσφέτι είναι κολάσιμο. Αλλά διατηρούμε αμφιβολίες, εάν στη χώρα που το ρουσφέτι αποτέλεσε διαχρονικό έθος, θα ανατριχιάσουν οι πολίτες από την έλλειψη τυπικότητας σε ένα κομματικό βόλεμα.

Άλλωστε έγινε σε δύο φάσεις και επί άλλων πρωθυπουργών...

Ένα βήμα μπροστά

Ουδείς ισχυρίζεται ότι θέματα που άπτονται του κράτους δικαίου δεν είναι σημαντικά. 

Όπως και ουδείς ισχυρίζεται ότι η όζουσα ιστορία του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν ήταν σκάνδαλο.
Αλλά υποκλοπές καλώς η κακώς συμβαίνουν παντού. 

Στο Βέλγιο οι μυστικές υπηρεσίες υπέκλεπταν συνομιλίες δεκάδων ευρωβουλευτών όταν συνέβη το Qatar gate. Αλλά ουδείς εκεί τόλμησε να πει ότι έχουν χούντα η ότι η χώρα κυβερνάται από συμμορίες. 

Στην Ισπανία, αποκαλύφθηκε ότι τα κινητά του πρωθυπουργού Σάντσεθ και της υπουργού Άμυνας Ρόμπλες, είχαν μολυνθεί με το παράνομο λογισμικό Pegasus. Ενώ λίγα χρόνια νωρίτερα, υπό παρακολούθηση είχαν τεθεί και 60 περίπου ηγέτες αυτονομιστές της Καταλονίας μαζί με 55 βουλευτές της Αριστεράς.

Ας μην ξεχνάμε εξάλλου ότι και στον ΟΠΕΚΕΠΕ, το κουβάρι άρχισε να ξετυλίγεται από συνομιλίες που υποκλέπτονταν. 

Αφήστε δε που η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα στο στόχαστρο της ευρωπαϊκής εισαγγελίας καθώς διερευνώνται άλλες 2.600 παρόμοιες υποθέσεις σε 24 χώρες της ΕΕ.

Αυτά κατά κανένα φυσικά τρόπο δεν σημαίνουν ότι δεν υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης σε όλα τα επίπεδα και ειδικότερα στην καταπολέμηση της διαφθοράς.

Η Ελλάδα προφανώς δεν είναι Νορβηγία. Αλλά δεν είναι ούτε Μεξικό ή Κολομβία όπως θέλουν μερικοί να την παρουσιάζουν. 

Άλλωστε μόλις προχθές δημοσιεύθηκε η ετήσια έκθεση του Economist όπου η χώρα, μόνο μαζί με άλλες 25 παγκοσμίως, κατατάσσεται στις “πλήρεις δημοκρατίες” ενώ από το 2009 μέχρι και το 2022, κατατασσόταν στις “ελλειμματικές”. Και να σημειωθεί ότι η έκθεση αξιολογεί 167 χώρες...

Τα Στενά του Ορμούζ και οι δύο εύθραυστες εκεχειρίες στη Μέση Ανατολή

Εν μέσω δύο εύθραυστων εκεχειριών, ο χρόνος μετρά αντίστροφα για την ώρα της αλήθειας στον πόλεμο με το Ιράν, 

καθώς θα διαπιστωθεί τα επόμενα εικοσιτετράωρα εάν Ουάσιγκτον και Τεχεράνη μπορούν να βρουν έναν εύσχημο τρόπο για τη λήξη του πολέμου, η συνέχιση του οποίου είναι απευκταία και από τις δύο πλευρές, ενώ οι συνέπειες από μια παράτασή του απειλούν ευθέως την παγκόσμια οικονομία.
Ένα πρώτο σημαντικό βήμα αποκλιμάκωσης έγινε χθες μετά την ανακοίνωση αρχικά του Ιρανού ΥΠΕΞ Αραγκτσί ότι αποκαθίσταται η κυκλοφορία των πλοίων στα Στενά του Ορμούζ όσο διαρκεί η εκεχειρία στον Λίβανο, «ακολουθώντας τη συντονισμένη διαδρομή όπως έχει ήδη ανακοινωθεί από τον Οργανισμό Λιμένων και Ναυτιλίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν».

Σχεδόν ταυτόχρονα, ο Αμερικανός πρόεδρος Ν.Τραμπ με ανάρτησή του, ανακοίνωσε και αυτός ότι τα Στενά του Ορμούζ είναι πλήρως ανοικτά για τη διέλευση εμπορικών πλοίων, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι ο «ναυτικός αποκλεισμός που αφορά το Ιράν παραμένει σε ισχύ έως ότου ολοκληρωθεί η συμφωνία με την Τεχεράνη».

Λίγο αργότερα, βεβαίως, προκλήθηκε και πάλι σύγχυση, καθώς το Ιράν ανακοίνωσε ότι εάν συνεχιστεί ο αμερικανικός αποκλεισμός, αυτό συνιστά παραβίαση της εκεχειρίας και, συνεπώς, θα άρει την απόφασή του για άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ

Πάντως η είδηση για τα Στενά προκάλεσε άμεση αντίδραση των αγορών, με πτώση των τιμών του πετρελαίου, προκαλώντας ανακούφιση, καθώς ερμηνεύεται ως θετικό βήμα αποκλιμάκωσης και μήνυμα ότι οι συνομιλίες που προετοιμάζονται στο παρασκήνιο μεταξύ ΗΠΑ–Ιράν έχουν προχωρήσει και μπορεί να οδηγήσουν σύντομα σε ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Διότι με την απόφασή τους οι Ιρανοί για άνοιγμα των Στενών βάζουν ένα από τα ισχυρά χαρτιά που έχουν στο τραπέζι ενόψει της δύσκολης διαπραγμάτευσης για μια συνολική συμφωνία ειρήνης. Βεβαίως, με την ανακοίνωση Αραγκτσί υπάρχει ένα λεπτό σημείο, καθώς καλεί τα πλοία να ακολουθούν τη «συντονισμένη διαδρομή» που ανακοίνωσε ο Οργανισμός Λιμένων και Ναυτιλίας του Ιράν. Αυτό αποτελεί ένδειξη ότι το Ιράν θα επιμείνει να έχει λόγο στην κυκλοφορία των πλοίων, εκεί όπου πριν από τις 28 Φεβρουαρίου η ναυσιπλοΐα ήταν εντελώς ελεύθερη...

Η αποσταθεροποίηση ως όπλο των ξένων δυνάμεων

Η λέξη «αποσταθεροποίηση» ακούγεται συχνά σαν υπερβολή. 

Σαν όρος που ανήκει σε σκοτεινά μυθιστορήματα και όχι στη σοβαρή πολιτική ανάλυση. Αυτό είναι λάθος. 

Η αποσταθεροποίηση είναι πραγματική μέθοδος άσκησης ισχύος. Δεν απαιτεί στρατό στα σύνορα, ούτε επίσημη κήρυξη πολέμου. Αρκεί να διαβρώσει την εμπιστοσύνη μιας κοινωνίας στον εαυτό της. 

Αυτό ακριβώς επιδιώκουν ξένες δυνάμεις όταν θέλουν να λυγίσουν μια Δημοκρατία χωρίς να ρίξουν ούτε μία σφαίρα.

Η μέθοδος είναι απλή στη σύλληψη και πολύπλοκη στην εκτέλεση. 

Ψευδείς ειδήσεις, οργανωμένη προπαγάνδα, κυβερνοεπιθέσεις, χρηματοδότηση ακραίων φωνών, παρεμβάσεις σε κρίσιμες υποδομές, πίεση μέσω ενέργειας, εμπορίου ή μεταναστευτικών ροών. 

Όλα αυτά δεν έχουν πάντα σκοπό να πείσουν τον πολίτη να αγαπήσει μια ξένη χώρα. Συχνά έχουν κάτι πιο φιλόδοξο και πιο δηλητηριώδες. Να τον κάνουν να μισήσει τη δική του. 

Να πάψει να πιστεύει στους θεσμούς, στις εκλογές, στη Δικαιοσύνη, στην ελευθεροτυπία, στην ίδια τη δυνατότητα της αλήθειας να ξεχωρίσει από το ψέμα.

Αυτό είναι το κέντρο της υπόθεσης...

Α. Δρυμιώτης: Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έχει μανία διώξεων - Εκτός τόπου και χρόνου η αντιπολίτευση

Ο έμπειρος πολιτικός αναλυτής «ακτινογραφεί» τη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή, αξιολογεί τη στρατηγική Κυβέρνησης και κομμάτων και εξηγεί γιατί είναι προβληματική η στάση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στην υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Συνέντευξη στον Γιώργο Κακούση

Κύριε Δρυμιώτη, ξεχωριστή από τη σημερινή συζήτηση ήταν, νομίζω, η τοποθέτηση του Πρωθυπουργού για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, με την προαναγγελία ανάληψης νομοθετικής πρωτοβουλίας για την επιτάχυνση των διαδικασιών που αφορούν πολιτικούς. Μίλησε για επιλεκτικές διαρροές και ελέγχους σε δόσεις. Υπάρχει στοχοποίηση και απόπειρα ομηρίας κυβερνητικών στελεχών από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία; Και για ποιο λόγο ο Πρωθυπουργός ανεβάζει τόσο ψηλά αυτό το θέμα;

Αυτό που ενοχλεί περισσότερο είναι η ιστορία που βγαίνει σε δόσεις. Δηλαδή, είχαμε τον ΟΠΕΚΕΠΕ 1, έχουμε τον ΟΠΕΚΕΠΕ 2 και αναμένουμε τον ΟΠΕΚΕΠΕ 3. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πρέπει να είναι σε δόσεις όλα αυτά. Μάλιστα, ειδικά τον ΟΠΕΚΕΠΕ 2, αν δει κανείς τις συνομιλίες των 11 βουλευτών -αν εξαιρέσουμε τους δύο υπουργούς- πρόκειται για τηλεφωνήματα που γίνονται πολλές φορές από γραφεία βουλευτών. Δεν είναι καν από τον ίδιο τον βουλευτή, αλλά από το γραφείο του. Είναι περί όνου σκιάς η συζήτηση. Μέχρι τώρα έχουμε μόνο κατηγορίες. Και έχουμε αγνοήσει το θέμα ...

«To the point»: Δεν πείθεται η κοινωνία με ατάκες και διαγκωνισμό χαρακτηρισμών

Η συζήτηση για το Κράτος Δικαίου στη Βουλή δεν προσέφερε κάτι νέο, οι ομιλίες των ηγετών ήταν μια επανάληψη των ίδιων που έχουν ακουστεί κατ΄επανάληψη σε σειρά αντίστοιχων συζητήσεων ή και συνεντεύξεις, φανερή δε η αγωνία να βρεθούν κατάλληλες ατάκες, ή πιο σκληροί χαρακτηρισμοί προς εντυπωσιασμό. Άντε πάλι για παρακράτος, συγκαλύψεις και μπαζώματα, διεφθαρμένη και επικίνδυνη Κυβέρνηση.
Δεν είναι Πολιτική η αναγόρευση του Ντίλαν ή οι τελευταίες δικογραφίες που μπορεί να μην οδηγήσουν και σε καμία καταδίκη σε σημαίες της Αντιπολίτευσης. 

Δεν είναι πολιτική να ζητάς πρόωρες εκλογές όταν αυτή η «παλιοκυβέρνηση» προηγείται του δεύτερου κόμματος με double score ή να ζητάς να κατατεθεί πρόταση μομφής και να ζητάς να φύγει η Κυβέρνηση όταν βρίσκεσαι στο 3%-4%. 

Πρόκειται δε για παράνοια και πολιτική αγραμματοσύνη, όταν διαβάζεις τα μηνύματα από τα αποτελέσματα των εκλογών στην Ουγγαρία ως μήνυμα για την Ελλάδα.
Έχει επισημανθεί πολλές φορές και έχει αποδειχθεί από δεκάδες δημοσκοπήσεις. Όσο τα κόμματα της Αντιπολίτευσης δεν μιλάνε για το παρόν και το μέλλον, με προτάσεις για το παρόν και το μέλλον της χώρας και της κοινωνίας, αλλά αυτοεπαναλαμβάνονται διαγκωνιζόμενα σε επιθετικότητα και λογοπαίγνια, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο...

Να μιλήσουμε σοβαρά για την «εκτροπή»

Μας λένε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πρέπει να χάσει οπωσδήποτε τις εκλογές. Διαφορετικά θα είναι… εκτροπή! 

Τα λένε αυτά και τα γράφουν ανερυθρίαστα! 

Κι αν κερδίσει τις εκλογές ο κ. Μητσοτάκης, τι θα κάνουν; 

Η επικινδυνότητα για το πολίτευμα και τη χώρα δεν κρύβεται πίσω από την πιθανή επανεκλογή μιας κυβέρνησης σε μια εκλογική διαδικασία, αλλά στη στάση της αντιπολίτευσης. Στο τέλος ο πιο θεσμικός «αντίπαλος» του κ. Μητσοτάκη θα αναδειχτεί ο… Αλέξης Τσίπρας!
Ποιοι είναι σήμερα οι «αντίπαλοι» του κ. Μητσοτάκη; 

Στη Βουλή είναι ο κ. Ανδρουλάκης, ο κ. Φάμελλος, η κα. Κωνσταντοπούλου και ο κ. Βελόπουλος. Ο κ. Ανδρουλάκης θα μπορούσε να ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους, αλλά ο ίδιος επέλεξε έναν διαφορετικό δρόμο. Ο ίδιος αποφάσισε να συρθεί στα Τέμπη πίσω από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου στη λογική του ξυλολίου και των χαμένων βαγονιών. 

Η εικόνα που αντικρίσαμε και χτες στη Βουλή ήταν πάλι απογοητευτική. Και δεν είναι παρήγορο το γεγονός ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξεχωρίζει…

Οι πραγματικοί αντίπαλοι του κ. Μητσοτάκη, όμως, δεν βρίσκονται μέσα στη Βουλή. 

Είναι μια μεγάλη ομάδα ολιγαρχών που έχει αποφασίσει για τους δικούς της λόγους να «τελειώσει» τον Κυριάκο Μητσοτάκη. 

Μια ομάδα πάμπλουτων ανθρώπων επιχειρεί να ρίξει την νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση μιας χώρας και αυτό δεν είναι… εκτροπή! Είναι επίσκεψη προσκόπων στο πάρκο της Δημοκρατίας. Δουλευόμαστε μεταξύ μας...

«To the point»: Δεν είναι αυτή η εικόνα της χώρας

Σήμερα έχει προγραμματιστεί μια πολύ σοβαρή συζήτηση στη Βουλή, για το Κράτος Δικαίου. 

Θα μπορούσε να είναι μια ευκαιρία για την Κυβέρνηση αλλά και όλα τα κόμματα να τοποθετηθούν εμπεριστατωμένα, θεσμικά, παρουσιάζοντας τις συνολικές εκτιμήσεις, αλλά και τις αλλαγές που προτείνουν για τη βελτίωση που χρειάζεται.
Όνειρα απατηλά. 

Δυστυχώς, οι διαρροές των επιτελείων των κομμάτων της Αντιπολίτευσης δείχνουν ότι προσέρχονται όχι έστω με διάθεση για σκληρή κριτική και θέτοντας τα ζητήματα που θεωρούν κρίσιμα, αλλά με πρόθεση να πυροβολήσουν, να ακολουθήσουν την τακτική της αυξανόμενης έντασης και να επιτεθούν δίχως όρια προσωπικά στον πρωθυπουργό, γιατί αυτόν θέλουν να φθείρουν. Δεν πρέπει εν ολίγοις να περιμένει κάποιος μια πολιτικά ουσιαστική συζήτηση.
Άλλωστε η Ελλάδα ήδη από πολιτικούς και όχι μόνο κύκλους, παρουσιάζεται σαν χώρα σχεδόν ημιδικτατορική, ο Κ. Μητσοτάκης κάτι μεταξύ Όρμπαν και Δον Κορλεόνε με ολίγον άρωμα Νίξον και η Κυβέρνηση ως εγκληματική οργάνωση που έχει οργανώσει και παρακράτος. 

Τι να περιμένεις επομένως;

Πιστεύει κανείς όμως, ότι αυτή είναι η Ελλάδα του 2026; 

Παρά τα όποια προβλήματα δεν είναι αυτή η εικόνα της Ελλάδας...

«To the point»: Το Πολιτικό Σύστημα έχει χρέος να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων

Τα σενάρια για τις εξελίξεις στον πόλεμο στο Ιράν δεν είναι και τόσο αισιόδοξα. 

Πού να βγάλεις όμως άκρη όταν κύριοι αντίπαλοι είναι ένα επικίνδυνο αυταρχικό θεοκρατικό καθεστώς και ένας πρόεδρος των ΗΠΑ που κάθε του κίνηση δημιουργεί κινδύνους και νέα προβλήματα, έχοντας φέρει πλήγματα στη συμμαχία της Δύσης, ξεπλένοντας τον Πούτιν που καταστρέφει την Ουκρανία και κάνοντας τον πρόεδρο Σι να χαμογελά.
Οι πολίτες κατανοούν που έχουμε μπλέξει. Γι' αυτό άλλωστε πάνω από το 80% σε όλες τις έρευνες δήλωναν ότι τους ανησυχούν οι γεωστρατηγικές αναταράξεις και ο πόλεμος και ότι αυτό απαιτεί πρωτίστως σταθερότητα στη χώρα. Τα ποσοστά δε ήταν υψηλότερα όταν η ερώτηση εστιαζόταν στις οικονομικές παρενέργειες που μπορεί να έχουμε. Λογικό. Η ακρίβεια αναδεικνυόταν ήδη μακράν πρώτο πρόβλημα στις προτεραιότητες των πολιτών τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Αν ανέβει κι άλλο; Αυτό ανησυχεί κυρίαρχα τους πολίτες...

ΗΠΑ Vs Κίνα: Η μάχη των λιμανιών και η αμερικανική επικράτηση στον Παναμά

Αν κάποιοι από εμάς είχαν αμφιβολία για το πόσο σημαντικό πράγμα είναι ο έλεγχος ορισμένων λιμανιών και θαλάσσιων διαδρομών ανά τον κόσμο, υποθέτω πως θα έχουν πολύ λιγότερες αυτές τις μέρες.

Βέβαια, στην Ελλάδα δεν θα έπρεπε να υπάρχει η παραμικρή σχετική αμφιβολία ύστερα από 4.000 χρόνια αλλά είναι αλήθεια πως όταν περνούν μεγάλα διαστήματα χωρίς γεωπολιτικές αναταραχές, υπάρχει πάντα η τάση να ξεχνάμε ορισμένες «δύσκολες» αλήθειες.
Όμως η εμπορική αντιπαλότητα Κίνας – ΗΠΑ, ο πόλεμος στην Ουκρανία, οι πολεμικές επιχειρήσεις στον Περσικό Κόλπο και η μόνιμη ένταση στη νότια είσοδο της Ερυθράς Θάλασσας έχουν φέρει πλέον αυτό το πολύ σημαντικό ζήτημα στο προσκήνιο. 

Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, η προσπάθεια του Ιράν να ελέγξει από εδώ και πέρα τη ροή των πλοίων μέσα από αυτά επιβάλλοντας και ένα είδος διοδίων, όπως και οι συνεχείς εδώ και δύο και πλέον χρόνια επιθέσεις στα πλοία που προσπαθούν να φτάσουν στη Διώρυγα του Σουέζ μέσα από την Ερυθρά Θάλασσα είναι γεγονότα που έχουν αναστατώσει το διεθνές εμπόριο και τη διεθνή αγορά ενέργειας...