Υπάρχουν πολιτικές επέτειοι που λειτουργούν απλώς ως μια υπενθύμιση του χρόνου που πέρασε. Και υπάρχουν επέτειοι που σε κάνουν να σταθείς για λίγο, να κοιτάξεις πίσω, να θυμηθείς, να αναμετρηθείς με όσα έγιναν και, κυρίως, να σκεφτείς όσα μένουν ακόμη να γίνουν.
Για μένα, τα 52 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία.
Γιατί η Νέα Δημοκρατία δεν είναι απλώς ένα κόμμα με μεγάλη ιστορία. Είναι η παράταξη που ταυτίστηκε με μερικές από τις σημαντικότερες επιλογές της σύγχρονης Ελλάδας.
Η παράταξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που αποκατέστησε και θεμελίωσε τη Δημοκρατία και έβαλε οριστικά την Ελλάδα στην ευρωπαϊκή οικογένεια.
Μια παράταξη βαθιά λαϊκή, πατριωτική και ευρωπαϊκή, που επέλεξε διαχρονικά τον δρόμο της ευθύνης.
Γι’ αυτή την ιστορία αισθάνομαι περήφανος.
Περήφανος, όμως, δεν σημαίνει άκριτος.
Στα 52 αυτά χρόνια δεν τα κάναμε όλα σωστά.
Υπήρξαν αποφάσεις που θα μπορούσαν να είναι καλύτερες.
Υπήρξαν στιγμές που αργήσαμε να ακούσουμε την κοινωνία, στιγμές που δεν...


































