Το «παιχνίδι» της Τουρκίας για νέες συμμαχίες και ισορροπίες με όχημα το αντι-ισραηλινό μέτωπο

Στη στοχοποίηση του Ισραήλ η Τουρκία στηρίζει τη διπλή τακτική της, προκειμένου να αποκαταστήσει και να διευρύνει τον ρόλο της εντός του μουσουλμανικού αλλά και του αραβικού κόσμου και, συγχρόνως, να εδραιώσει την παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή αλλά και στη Βόρεια Αφρική. 

Η συστηματική, στα όρια της εμμονής, επιθετική τακτική που έχει υιοθετήσει εδώ και μήνες ο Τ. Ερντογάν δεν πρόκειται φυσικά για ένα απλό ιδεολογικό ξέσπασμα του Τούρκου ηγέτη, αλλά αποτελεί βασικό συστατικό της τουρκικής επιδίωξης για περιφερειακή ηγεμονία.
Ο μεγάλος αντίπαλός της είναι το Ισραήλ και, φυσικά, η στενή στρατηγική σχέση του με τις ΗΠΑ αποτελεί ένα σημαντικό εμπόδιο στις φιλοδοξίες της Τουρκίας, η οποία αναζητεί ευκαιρίες τόσο για την απονομιμοποίηση του Ισραήλ όσο και για την επίκληση των πολιτικών του έναντι των Παλαιστινίων ως συγκολλητική ουσία για τη σύναψη συνεργασιών, ακόμη και συμμαχιών, σε περιφερειακό επίπεδο.

Η κρίση στο Ιράν, η οποία τρόμαξε αρχικά την Τουρκία, τώρα φαίνεται ότι δημιουργεί ευκαιρίες για την Άγκυρα, κυρίως λόγω της διαφαινόμενης έντονης διαφοροποίησης του Ν. Τραμπ από τον Μ. Νετανιάχου, που δημιουργεί την εντύπωση ότι το Ισραήλ δεν έχει πλέον εξασφαλισμένη άνευ όρων τη στήριξη των ΗΠΑ...

Ο Λίβανος προτεκτοράτο του Ιράν με την βούλα Τραμπ

Ο Ντόναλντ Τραμπ αναγνώρισε πως ο Λίβανος είναι μια χώρα περιορισμένης κυριαρχίας της οποίας την τύχη καθορίζει το Ιράν. 

Αυτό ακριβώς σημαίνει η υπαγωγή και του Λιβάνου στη Συμφωνία Κατανόησης που υπογράφηκε ψηφιακά μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν. 

Η σωτηρία της Χεζμπολάχ, μιας σιιτικής οργάνωσης που στηρίζεται οικονομικά και εξοπλίζεται από το θεοκρατικό καθεστώς, έναν σκοπό έχει: να υπάρχει μια μόνιμη απειλή στις βόρειες περιοχές του Ισραήλ.
Ο πρόεδρος του Λιβάνου Μισέλ Αούν θεώρησε τη συγκεκριμένη συμφωνία επέμβαση στα εσωτερικά του Λιβάνου τη στιγμή που εκκρεμεί απόφαση για διάλυση της οργάνωσης που θεωρείται τρομοκρατική από Ευρωπαϊκή Ένωση και ΗΠΑ. 

Μάλιστα εδώ ακριβώς φαίνεται η αντίφαση στην πολιτική του Αμερικανού πρόεδρου. 

Ενώ θεωρεί τη Χεζμπολάχ τρομοκρατική οργάνωση, βάζει φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του για τη σωτηρία της. Στη δε συμφωνία κατανόησης δεν υπάρχει καμιά πρόνοια για τον αφοπλισμό της.
Αλλά και να υπήρχε θα ήταν άνευ ουσίας. Και στη Γάζα συμφωνήθηκε ο αφοπλισμός της Χαμάς και οι Ισραηλινοί ακόμα βρίσκουν στοές και τις ανατινάζουν, ενώ η τρομοκρατική οργάνωση αντί να αφοπλίζεται, επανεξοπλίζεται. Και αυτό έργο Τραμπ...

Συμφωνία ΗΠΑ - Ιράν: Πώς ανακατεύει την τράπουλα στη Μέση Ανατολή

Την τοποθέτησή τους, με νέους ρόλους στο νέο σκηνικό το οποίο διαμορφώνεται εν μέσω των διαδικασιών για την υπογραφή της προκαταρκτικής συμφωνίας ΗΠΑ–Ιράν, αναζητούν οι περιφερειακοί «παίκτες», αλλά και οι χώρες της περιοχής, καθώς δημιουργούνται πλέον νέα δεδομένα για τις συμμαχίες και τις περιφερειακές ισορροπίες.
Σε μια πρώτη αποτίμηση της συμφωνίας ΗΠΑ–Ιράν, φαίνεται ότι οι δύο χώρες δεν είχαν πια διάθεση, πιθανόν ούτε κίνητρο, για συνέχιση του πολέμου και έτσι η επίτευξη μιας συμφωνίας ήταν σχεδόν υποχρεωτική, αναγκάζοντας και τις δύο πλευρές σε ορισμένες υποχωρήσεις.
Όμως η επιθυμία του Ντ. Τραμπ να τελειώνει με έναν πόλεμο που ξεκίνησε αλλά δεν περίμενε ότι θα εξελιχθεί έτσι, κινδυνεύοντας να εμπλέξει τις ΗΠΑ σε μια μακρά παγωμένη σύγκρουση και πόλεμο φθοράς, και συγχρόνως η προσπάθειά του να εμφανίσει μια «μεγαλειώδη νίκη», οδήγησαν την Ουάσιγκτον σε σημαντικές παραχωρήσεις προς το Ιράν...

Μητσοτάκης: «Άμεσα στις αντλίες η μείωση του πετρελαίου - Προτεραιότητα η ελευθερία της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ»

Την ικανοποίησή του για την αποκλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή 

εξέφρασε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, προσερχόμενος στη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες.
Ο Πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι η Ελλάδα στηρίζει κάθε πρωτοβουλία που συμβάλλει στην ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή.
«Έχουμε μια πρώτη σημαντική εκτόνωση και χρέος της ελληνικής πολιτείας είναι να εξασφαλίσει ότι η μείωση των τιμών του αργού πετρελαίου θα μεταφραστεί άμεσα και σε μείωση των τιμών στο diesel και τη βενζίνη στην αντλία, ωφελώντας με αυτόν τον τρόπο όλους τους Έλληνες καταναλωτές», ανέφερε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
«Η Ελλάδα χαιρετίζει τη συμφωνία και κάθε πρωτοβουλία που θα συμβάλει στην εκτόνωση κάθε έντασης. Αυτή τη στιγμή η μεγάλη προτεραιότητα είναι η αποκατάσταση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ και παρατηρούμε με μεγάλη προσοχή τις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου»...

Γιατί ο Ερντογάν δαιμονοποιεί Ελλάδα και Ισραήλ

Ανησυχία στην Αθήνα προκαλεί η εμμονική καλλιέργεια ανθελληνικής υστερίας στην Τουρκία από τα ΜΜΕ, που υποδαυλίζεται και από δηλώσεις κυβερνητικών αξιωματούχων, καθώς δημιουργεί ένα τοξικό κλίμα που δυσκολεύει τις όποιες προσπάθειες ομαλοποίησης των σχέσεων και δημιουργεί κινδύνους νέων εντάσεων.
Το τελευταίο διάστημα, και εν μέσω του πολέμου στο Ιράν, ο οποίος έχει φέρει σε ιδιαίτερα ευαίσθητη θέση την Τουρκία, στην Άγκυρα έχουν επιλέξει να βάλουν στο στόχαστρο την Αθήνα αλλά και τη Λευκωσία, με πρόσχημα την τριμερή συνεργασία με το Ισραήλ αλλά και τις αμυντικές συμφωνίες που έχουν υπογραφεί μεταξύ των τριών χωρών. 

Στο «καλάθι» της Τουρκίας έχουν μπει και οι αντιστάσεις που βρίσκει η προσπάθεια της να εισπηδήσει στον χώρο της Ευρωπαϊκής Άμυνας κάτι που θα είχε σημαντικό πολιτικό αλλά και οικονομικό όφελος με την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας.

Η δαιμονοποίηση του Ισραήλ από την Άγκυρα, και προσωπικά από τον Τ. Ερντογάν, είναι επιλογή που διευκολύνει την τουρκική πλευρά να έχει λόγο στις εξελίξεις χωρίς να υποχρεώνεται να ταχθεί εναντίον του Ιράν, ασχολούμενη με τις «γενοκτονίες» και τις αποσταθεροποιητικές κινήσεις του Ισραήλ και, συγχρόνως, εξυπηρετεί την επιδίωξή της για αποδυνάμωση, πολιτική και διπλωματική, του Ισραήλ την επόμενη ημέρα του πολέμου στο Ιράν. Όταν, όπως είναι πλέον σαφές, ο μεγάλος περιφερειακός ανταγωνισμός θα είναι μεταξύ της Άγκυρας και του Τελ Αβίβ...

Τι τρομάζει την Τουρκία

Η κρίση με τον πόλεμο στο Ιράν, ίσως θεωρήθηκε στην Άγκυρα μια ακόμη ευκαιρία, προκειμένου να αναλάβει ρόλο, καλύπτοντας το γεωπολιτικό κενό που θα άφηνε πίσω του το Ιράν και συγχρόνως θα της έδινε την ευκαιρία να αναπτύξει ένα νέο πλαίσιο συμμαχιών που θα συνέβαλλαν στην προσπάθειά της να αναδειχθεί σε περιφερειακή ηγετική δύναμη.
Δύο μήνες μετά, «κάνοντας ταμείο», η τουρκική ηγεσία διαπιστώνει ότι τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως ίσως τα είχε σχεδιάσει. 

Ο τρόπος με τον οποίο εξελίσσεται η αντιπαράθεση στον Περσικό Κόλπο πλήττει και τη δική της οικονομία, όπως συμβαίνει σε παγκόσμιο επίπεδο.
Οι Αμερικανοί και ο πρόεδρος Τραμπ αγνόησαν την προσφορά της για μεσολάβηση, επιλέγοντας για τον ρόλο αυτό το Πακιστάν, ενώ η δαιμονοποίηση του Ισραήλ από τον Ερντογάν αγγίζει ίσως τον μουσουλμανικό κόσμο και κάποιες ελίτ στην Ευρώπη, όμως αναβιώνει την παραδοσιακή καχυποψία προς το πρόσωπό του από το κατεστημένο της Ουάσιγκτον.

Και μάλιστα σε μια στιγμή που και ο πρόεδρος Τραμπ έχει κάνει μια καθαρή επιλογή και έχει ταυτιστεί με το Ισραήλ στον πόλεμο του Ιράν αλλά και σε άλλα ζητήματα, όπως η Γάζα.

Για την Άγκυρα επίσης αποδεικνύεται δύσκολη εξίσωση η επιδίωξη να παίξει έναν ρόλο «αφυπνιστή» του αραβικού κόσμου, καθώς η καχυποψία των Αράβων για την εμπλοκή της Τουρκίας σε ενδοαραβικές υποθέσεις παραμένει μεγάλη, ενώ χώρες του Κόλπου όπως το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία, που έχουν άριστες σχέσεις με την Άγκυρα, αλλά και τα ΗΑΕ, τα οποία έχουν επενδύσει μεγάλα κεφάλαια στην τουρκική οικονομία, είδαν ότι στη δύσκολη στιγμή που δέχονταν επίθεση η «φιλία» με την Τουρκία αποδείχθηκε κενή περιεχομένου...

Τα Στενά του Ορμούζ και οι δύο εύθραυστες εκεχειρίες στη Μέση Ανατολή

Εν μέσω δύο εύθραυστων εκεχειριών, ο χρόνος μετρά αντίστροφα για την ώρα της αλήθειας στον πόλεμο με το Ιράν, 

καθώς θα διαπιστωθεί τα επόμενα εικοσιτετράωρα εάν Ουάσιγκτον και Τεχεράνη μπορούν να βρουν έναν εύσχημο τρόπο για τη λήξη του πολέμου, η συνέχιση του οποίου είναι απευκταία και από τις δύο πλευρές, ενώ οι συνέπειες από μια παράτασή του απειλούν ευθέως την παγκόσμια οικονομία.
Ένα πρώτο σημαντικό βήμα αποκλιμάκωσης έγινε χθες μετά την ανακοίνωση αρχικά του Ιρανού ΥΠΕΞ Αραγκτσί ότι αποκαθίσταται η κυκλοφορία των πλοίων στα Στενά του Ορμούζ όσο διαρκεί η εκεχειρία στον Λίβανο, «ακολουθώντας τη συντονισμένη διαδρομή όπως έχει ήδη ανακοινωθεί από τον Οργανισμό Λιμένων και Ναυτιλίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν».

Σχεδόν ταυτόχρονα, ο Αμερικανός πρόεδρος Ν.Τραμπ με ανάρτησή του, ανακοίνωσε και αυτός ότι τα Στενά του Ορμούζ είναι πλήρως ανοικτά για τη διέλευση εμπορικών πλοίων, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι ο «ναυτικός αποκλεισμός που αφορά το Ιράν παραμένει σε ισχύ έως ότου ολοκληρωθεί η συμφωνία με την Τεχεράνη».

Λίγο αργότερα, βεβαίως, προκλήθηκε και πάλι σύγχυση, καθώς το Ιράν ανακοίνωσε ότι εάν συνεχιστεί ο αμερικανικός αποκλεισμός, αυτό συνιστά παραβίαση της εκεχειρίας και, συνεπώς, θα άρει την απόφασή του για άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ

Πάντως η είδηση για τα Στενά προκάλεσε άμεση αντίδραση των αγορών, με πτώση των τιμών του πετρελαίου, προκαλώντας ανακούφιση, καθώς ερμηνεύεται ως θετικό βήμα αποκλιμάκωσης και μήνυμα ότι οι συνομιλίες που προετοιμάζονται στο παρασκήνιο μεταξύ ΗΠΑ–Ιράν έχουν προχωρήσει και μπορεί να οδηγήσουν σύντομα σε ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Διότι με την απόφασή τους οι Ιρανοί για άνοιγμα των Στενών βάζουν ένα από τα ισχυρά χαρτιά που έχουν στο τραπέζι ενόψει της δύσκολης διαπραγμάτευσης για μια συνολική συμφωνία ειρήνης. Βεβαίως, με την ανακοίνωση Αραγκτσί υπάρχει ένα λεπτό σημείο, καθώς καλεί τα πλοία να ακολουθούν τη «συντονισμένη διαδρομή» που ανακοίνωσε ο Οργανισμός Λιμένων και Ναυτιλίας του Ιράν. Αυτό αποτελεί ένδειξη ότι το Ιράν θα επιμείνει να έχει λόγο στην κυκλοφορία των πλοίων, εκεί όπου πριν από τις 28 Φεβρουαρίου η ναυσιπλοΐα ήταν εντελώς ελεύθερη...

Οι προκλήσεις για την Ελλάδα από τη νέα αρχιτεκτονική της Μέσης Ανατολής

Ο πόλεμος στο Ιράν, ο οποίος θέτει σε δοκιμασία τη σταθερότητα σε όλη την περιοχή της Μέσης Ανατολής, με κρίσιμες επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία, δημιουργεί και μια σειρά προκλήσεων για την ίδια την Ελλάδα, όχι μόνο οικονομικές αλλά και στρατηγικού χαρακτήρα.
Ο πόλεμος στο Ιράν επανακαθορίζει τις ισορροπίες και διαμορφώνει νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας σε ολόκληρη την περιοχή, επηρεάζοντας τις παλιές και νέες οδούς της εφοδιαστικής αλυσίδας και θέτοντας σε σοβαρή δοκιμασία τις διατλαντικές σχέσεις.
Με έναν Αμερικανό πρόεδρο ο οποίος πλέον δηλώνει καθαρά ότι όποιος από τους συμμάχους δεν είναι μαζί του σε αυτόν τον πόλεμο δεν θα πρέπει να περιμένει τη στήριξη των ΗΠΑ όταν τη χρειαστεί.
Η Ελλάδα, απέναντι σε αυτό το νέο σκηνικό που διαμορφώνεται, δεν έχει άλλη επιλογή από το να βρίσκεται σε διαρκή εγρήγορση και, με ευελιξία, να διατηρήσει την πολύτιμη σχέση με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, να χτίσει περαιτέρω τις σχέσεις με τους Άραβες, να ενισχύσει τη θέση της στα νέα περιφερειακά σχήματα που θα αναπτυχθούν μετά τον πόλεμο και συγχρόνως να δηλώσει παρούσα ως δύναμη σταθερότητας με ισχυρή αποτροπή στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Και όλα αυτά με τις μικρότερες δυνατές «εκπτώσεις» σε θέματα αρχών.

Πρόκειται για μια καθόλου εύκολη αποστολή...

Το Ιράν αποδέχτηκε την πρόταση Τραμπ για εκεχειρια 2 εβδομάδων και ανοίγει τα Στενά του Ορμούζ - Συμφωνεί και το Ισραήλ

Live οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή

Το Ιράν ανακοίνωσε ότι θα πραγματοποιήσει συνομιλίες με τις ΗΠΑ στο Ισλαμαμπάντ για δύο εβδομάδες. 

Νωρίτερα, ο Τραμπ μέσω ανάρτησής του στο Truth Social ανακοίνωσε ότι συμφωνεί να αναστείλει για δύο εβδομάδες τον βομβαρδισμό και την επίθεση κατά του Ιράν υπό την προϋπόθεση ότι η Τεχεράνη θα προχωρήσει στο άμεσο άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ. 

Με την εκεχειρία συμφωνεί και το Ισραήλ, όπως δήλωσε ανώτερος αξιωματούχος του Λευκού Οίκου στο CNN...

WSJ: Οι ΗΠΑ ετοιμάζονται για μακρά χερσαία επιχείρηση με 17.000 στρατιώτες - Οι Χούθι απειλούν με νέες επιθέσεις

Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή κλιμακώνεται, με τους Φρουρούς της Επανάστασης να απειλούν πανεπιστήμια σε ΗΠΑ και Ισραήλ και τους Χούθι να εκτοξεύουν πυραύλους κατά της ισραηλινής επικράτειας και να απειλούν για νέες επιθέσεις.

Την ίδια ώρα, οι ΗΠΑ ενισχύουν τη στρατιωτική τους παρουσία, ενώ, σύμφωνα με τα αμερικανικά ΜΜΕ, το Πεντάγωνο προετοιμάζεται για εβδομάδες χερσαίων επιχειρήσεων με την ανάπτυξη 17.000 στρατιωτών. Επιθέσεις του Ιράν με drones και πυραύλους σε Ιράκ, Σ. Αραβία, ΗΑΕ και Κουβέιτ.

Οι αντάρτες Χούθι της Υεμένης, που στηρίζονται από την Τεχεράνη, εισέρχονται ενεργά στη σύγκρουση, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για εκτόξευση πυραύλων προς το Ισραήλ. Δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν τις επιθέσεις, συνδέοντάς τες με τη συνέχιση των επιχειρήσεων κατά της Χαμάς. Παράλληλα, το Ιράν φέρεται να στοχοποίησε αμερικανικό πολεμικό πλοίο σε λιμάνι του Ομάν...

Γιατί το Ιράν θέλει να καταστρέψει το Ισραήλ;

Για να μην υπάρχουν αμφιβολίες, η αιτία του πολέμου στο Ιράν είναι το πυρηνικό του πρόγραμμα. 

Αν δεν ήθελε να κατασκευάσει πυρηνικές κεφαλές για να τις χρησιμοποιήσει κατά του Ισραήλ, θα ήταν ακόμα ένα θεοκρατικό-αυταρχικό καθεστώς δίπλα σε τόσα άλλα, ενσωματωμένο στην παγκόσμια οικονομία. Οπότε ανακύπτει το ερώτημα του τίτλου του άρθρου.
Ο χάρτης δείχνει πως μεταξύ Ιράν και Ισραήλ παρεμβάλλονται άλλα τέσσερα κράτη -Ιράκ, Ιορδανία, Συρία, Λίβανος. Άρα συνοριακές διαφορές, που είναι οι συνήθεις αιτίες των συρράξεων, δεν υπάρχουν στην προκειμένη περίπτωση. Ούτε η Ιστορία χωρίζει τα δύο κράτη. Μέχρι το 1979 είχαν άριστες σχέσεις. Αλλά και στη συνέχεια, παρά τον φανατικό αντισημιτισμό των αγιατολάδων, το Ισραήλ σε μια συγκεκριμένη φάση του πολέμου Ιράκ-Ιράν βοήθησε το Ιράν, όταν συμμετείχε στο παρασκήνιο στην αμερικανικής εμπνεύσεως υπόθεση Ιράνγκεϊτ, που συνοψίζεται στο «όπλα στο Ιράν-ρήματα στους Κόντρας (1986).

Τι συνέβη και ξαφνικά το ιρανικό ιερατείο έθεσε ως στόχο του να εξαφανίσει το Ισραήλ από τον χάρτη; ...

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Τα κρίσιμα διλήμματα του Ντόναλντ Τραμπ

Τα χειρότερα σενάρια και προβλέψεις από όταν ξεκινούσε η επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν πριν από 21 ημέρες φαίνεται να βγαίνουν αληθινά, καθώς ο πόλεμος αυτός εξελίσσεται σε πόλεμο φθοράς, έχει διευρυνθεί σε ολόκληρη την περιοχή και απειλεί πλέον όχι απλώς τη μεταφορά ενέργειας αλλά και τις ίδιες τις υποδομές παραγωγής ενέργειας, τόσο στο Ιράν όσο και στον Κόλπο, οδηγώντας σε ένα εφιαλτικό σενάριο χωρίς τέλος.

Το Ιράν έχει επιδείξει μια εντυπωσιακή ανθεκτικότητα αλλά και ευελιξία στη διατήρηση της λειτουργικότητάς του μετά τον αποκεφαλισμό της ηγεσίας και τα πλήγματα σε κρίσιμες, κυρίως στρατιωτικές, υποδομές, και τώρα απειλεί με το μεγαλύτερο όπλο που διαθέτει: τη ναρκοθέτηση των Στενών του Ορμούζ, αλλά και την ανταπόδοση των επιθέσεων που δέχεται με πλήγματα σε μερικές από τις μεγαλύτερες στον κόσμο υποδομές εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου, απειλώντας να «πάρει μαζί του» στην καταστροφή και όλες τις χώρες του Κόλπου, βυθίζοντας συγχρόνως και τις παγκόσμιες οικονομίες. Την Παρασκευή, το Ιράν απείλησε με την επιστράτευση ενός ακόμη όπλου, εκείνου της τρομοκρατίας, προαναγγέλλοντας επιθέσεις σε όλο τον κόσμο, σε τουριστικά θέρετρα και υποδομές...

Live οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή / CBS: Οι ΗΠΑ ετοιμάζονται για χερσαία επέμβαση στο Ιράν - Ανησυχία για το βεληνεκές των ιρανικών πυραύλων στα 4.000 χλμ.

Το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο, επικαλούμενο πηγές, ανέφερε πως ετοιμάζεται χερσαία επέμβαση των Αμερικανών στο Ιράν, με τον Μάικλ Γουόλτς να επιβεβαιώνει πως αυτή η επιλογή «είναι επί τάπητος».

Την ίδια στιγμή, αναχαιτίστηκαν δύο ιρανικοί πύραυλοι πάνω από τη αμερικανοβρετανική βάση «Diego Garcia» στον Ινδικό Ωκεανό, με την Τεχεράνη να επιβεβαιώνει την εκτόξευση των πυραύλων,  εντείνοντας πάντως τις ανησυχίες για το βεληνεκές των ιρανικών πυραύλων, καθώς η απόσταση από το Ιράν είναι περίπου 4.000 χλμ.

Με πυραυλική επίθεση απάντησε το Ιράν τα ξημερώματα του Σαββάτου στο μπαράζ ισραηλινών βομβαρδισμών στην 22η ημέρα του πολέμου.

Στο μεταξύ, τα ξημερώματα του Σαββάτου σημειώθηκε και νέα επίθεση ιρανικών drone κατά αμερικανικής διπλωματικής εγκατάστασης κοντά στο αεροδρόμιο της Βαγδάτη, στο Ιράκ...

Στενά του Ορμούζ: Η παγίδα Τραμπ στους Ευρωπαίους και η αναγκαιότητα κοινής αμυντικής πολιτικής

Να μετατρέψει τον δικό του πόλεμο, τον οποίο αποφάσισε μόνος του και υλοποιεί σε συνεργασία με το Ισραήλ, σε πόλεμο των Ευρωπαίων και όλων των συμμάχων των ΗΠΑ επιχειρεί τώρα ο Ν. Τραμπ, όταν έφτασαν τα δύσκολα και ο «περίπατος» λίγων ημερών δείχνει να εγκλωβίζει τις ΗΠΑ σε μια μεγάλου κόστους και απροσδιόριστου τέλους πολεμική περιπέτεια. 

Και ο ίδιος καταφεύγει στη γνωστή τακτική των απειλών και εκβιασμών, απειλώντας ότι θα εξετάσει την αποχώρηση από το ΝΑΤΟ με δική του απόφαση, χωρίς να ερωτηθεί καν το Κογκρέσο...
Ο Ν. Τραμπ τον περασμένο Ιούνιο, στον πόλεμο των 12 ημερών, είχε αναγγείλει διθυραμβικά το τέλος της πυρηνικής και βαλλιστικής απειλής από το Ιράν. Πριν λίγες ημέρες δήλωνε με έπαρση ότι πια δεν απέμεινε τίποτα άλλο να βομβαρδίσουν στο Ιράν. 

Και τώρα, με τρόπο εκβιαστικό, καλεί τους Ευρωπαίους και τους συμμάχους να εμπλακούν άμεσα στον πόλεμο, αναλαμβάνοντας το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, τονίζοντας υποκριτικά ότι οι ΗΠΑ δεν πλήττονται τόσο από τη διακοπή ροών πετρελαίου και φυσικού αερίου και ότι αυτή είναι υπόθεση που αφορά τους συμμάχους. 

Και αυτός ο χειρισμός του Προέδρου Τραμπ αναδεικνύει το διευρυνόμενο χάσμα στις Διατλαντικές σχέσεις...

Ισραήλ: Ο μόνος σταθερός παράγοντας του πολέμου

Στην εξίσωση του πολέμου στο Ιράν υπάρχουν πολλοί άγνωστοι. 

Πρώτον, δε γνωρίζουμε τις αντοχές της πολεμικής μηχανής του Ιράν. 

Το ότι άντεξε επί 17 μέρες, δε σημαίνει πως θα αντέξει και για ένα μήνα. 

Επίσης δε γνωρίζουμε τις αντοχές του καθεστώτος. Ένα υπαρκτό ενδεχόμενο είναι ο πόλεμος να το τσιμεντώσει, υπάρχει όμως και το ενδεχόμενο να αρχίσουν να εμφανίζονται ρωγμές στο εσωτερικό του. 

Και κάτι εξίσου βασικό: έχουν αναδιαταχθεί οι πόλοι εξουσίας στις δομές του καθεστώτος; 

Εξακολουθούν να το ελέγχουν οι αγιατολάδες ή πήραν το επάνω χέρι οι Φρουροί της Επανάστασης;

Δεύτερον, δε γνωρίζουμε ποιος είναι ο στρατηγικός στόχος του Ντόναλντ Τραμπ. Δε γνωρίζουμε πώς λαμβάνονται εκεί οι αποφάσεις και κυρίως βρισκόμαστε στο απόλυτο σκοτάδι για το τι θα θεωρήσει ως νίκη ο πλανητάρχης. 

Θα επιδιώξει να ανατρέψει το καθεστώς ή θα κάνει μια συμφωνία με τους...

Η αλλαγή του χάρτη σε Μ. Ανατολή, χώρες του Κόλπου, Αν. Μεσόγειο και ο ρόλος της Ελλάδας

Ο αμερικανοϊσραηλινός πόλεμος εναντίον του Ιράν και η διάχυσή του, με την Τεχεράνη να βάλει κατά πάντων, 

θέλοντας να μεγιστοποιήσει το κόστος για τη Δύση αλλά και για τους γείτονές της, οδηγεί εκ των πραγμάτων σε μια νέα αρχιτεκτονική, σε έναν νέο χάρτη από την Ινδία μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο.
Ανεξαρτήτως της επιτυχίας του εγχειρήματος για ανατροπή του καθεστώτος των μουλάδων, το Ιράν δεν θα είναι ίδιο την επόμενη ημέρα με το Ιράν το οποίο έπαιξε έναν κρίσιμο ρόλο για τις ισορροπίες στην περιοχή τις τελευταίες πέντε δεκαετίες. 

Μαζί αλλάζουν και οι ισορροπίες στον Κόλπο, όπου το φιλικά προσκείμενο στην Τεχεράνη Κατάρ βρέθηκε και το ίδιο στο μάτι του κυκλώνα, ενώ οι μοναρχίες της Σαουδικής Αραβίας, των ΗΑΕ και του Μπαχρέιν βρέθηκαν να μετρούν απώλειες τόσο στις πετρελαϊκές και πολιτικές υποδομές τους όσο - κυρίως αυτό αφορά το Αμπού Ντάμπι και τη Μανάμα - στο δυτικό μοντέλο ζωής και στο μοντέλο τουριστικής και χρηματοοικονομικής ανάπτυξης στο οποίο έχουν επενδύσει τις τελευταίες τουλάχιστον δύο δεκαετίες.

Τίποτα πια δεν είναι το ίδιο στην ευρύτερη περιοχή, καθώς πάγιες «κόκκινες γραμμές» και ταμπού διαλύθηκαν. 

Επιβεβαιώθηκε ότι στη νέα αυτή περίοδο μετράει το Δίκαιο ως δυνατότητα...

Το «endgame» ΗΠΑ-Ιράν και η στρατηγική ασπίδα στην Κύπρο

Στρατηγική ωριμότητα απαιτεί η συγκυρία και η ελληνική αμυντική συνδρομή προς την Κύπρο, πέραν της αυτονόητης αλληλεγγύης, υποδεικνύει ενεργή παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο και διεκδίκηση ρόλου στην υπό διαμόρφωση αρχιτεκτονική ασφαλείας και την περιφερειακή ισορροπία ισχύος,

επισημαίνει ο Σωτήριος Σέρμπος, καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και σύμβουλος του πρωθυπουργού για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Ευαγγελία Μπίφη. 

Ως προς την έκβαση του πολέμου, εκτιμά ότι θα καταλήξει σε επώδυνο συμβιβασμό-συνθηκολόγηση μίας πλήρως αποδυναμωμένης Τεχεράνης αλλά όχι σε αλλαγή καθεστώτος.

Η στρατηγική επιδίωξη της Ουάσινγκτον είναι να εξαλείψει την απειλή του πυρηνικού και βαλλιστικού οπλοστασίου και τα δίκτυα τρομοκρατίας των πληρεξουσίων του καθεστώς, επιβάλλοντας τους όρους μίας νέας συμφωνίας και κατ’ επέκταση τους νέους όρους ισορροπίας στη Μέση Ανατολή. 

Δεδομένου ότι περίοδοι κρίσης ή αποσταθεροποίησης λειτουργούν ως ενδιάμεσα στάδια πριν από τη διαμόρφωση του νέου περιβάλλοντος, η Ελλάδα καλείται να κινηθεί ενεργητικά, επισημαίνει ο Σωτήριος Σέρμπος. 

Οι ρόλοι δεν εκχωρούνται· διεκδικούνται, υπογραμμίζει ο καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής, και σημειώνοντας πως 

Κύπρος αποτελεί πολλαπλασιαστή ισχύος και κρίσιμο κόμβο στην Ανατολική Μεσόγειο, αναφέρει πως 

η ελληνική παρουσία εκπέμπει μηνύματα τόσο προς την Άγκυρα, όσο και προς την προεδρία Τραμπ ότι είναι «εδώ» για τη διαμόρφωση της επόμενης ημέρας...

Επόμενη μέρα στο Ιράν: Τι εύχονται οι Άραβες και οι επιδιώξεις του Ισραήλ

Η τελική επιλογή του Τραμπ για το Ιράν διχάζει τους συμμάχους του στην περιοχή, με το Ισραήλ να πιέζει για τη σκληρή γραμμή, ενώ οι Άραβες προειδοποιούν για τις σοβαρές συνέπειες που θα υπάρξουν από μια ασύμμετρη επίθεση εναντίον της Τεχεράνης.

Η πρωτοφανής συγκέντρωση αμερικανικής δύναμης πυρός στην περιοχή εγκλωβίζει την Ουάσιγκτον και τον Πρόεδρο Τραμπ, καθως θα πρέπει είτε να εξασφαλίσουν και να αποσπάσουν μια ικανοποιητική συμφωνία, διαφορετικά οι επιλογές θα είναι είτε να υποχωρήσουν με ένα χτύπημα σκληρού μεν αλλα μικρής έκτασης και περισσότερο συμβολικού χαρακτήρα, είτε να εμπλακούν σε μια σύγκρουση την οποία κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα καταλήξει.

Και βεβαίως, θα πρέπει να υπολογιστεί ο κίνδυνος το «στριμωγμένο» Ιράν να θεωρήσει κάθε επίθεση, ακόμη και μια μικρής έκτασης, ως το προοίμιο μιας γενικής και ολοκληρωτικής κλιμάκωσης από τους Αμερικανούς, με στόχο και το ίδιο το καθεστώς, υποχρεώνοντας έτσι το καθεστώς των Μουλάδων σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο με στόχο την αμερικανική παρουσία στην περιοχή, το θαλάσσιο εμπόριο στα Στενά του Ορμούζ, ακόμη και τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις των χωρών του Κόλπου...

Μέση Ανατολή: Χριστιανοί υπό διωγμό

Η Μέση Ανατολή αλλάζει ριζικά. Όχι μόνο γεωπολιτικά. Αλλά δημογραφικά. Και για τους Χριστιανούς της περιοχής, η αλλαγή είναι δραματική.
Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Στη Συρία, πριν από το 2011, οι Χριστιανοί υπολογίζονταν σε 1,2 εκατομμύρια. Σήμερα εκτιμώνται μεταξύ 200.000 και 300.000. Δηλαδή απώλεια που ξεπερνά το 70% μέσα σε δεκαπέντε χρόνια. 

Στο Ιράκ, πριν από το 2003, ζούσαν περίπου 1,5 εκατομμύριο Χριστιανοί. Μετά την αποσταθεροποίηση του κράτους και την επέλαση του Ισλαμικού Κράτους, απομένουν μόλις 250.000. 

Η Μοσούλη, πόλη με αδιάλειπτη χριστιανική παρουσία από τους πρωτοχριστιανικούς αιώνες, άδειασε σχεδόν ολοκληρωτικά το 2014, όταν οι τζιχαντιστές έθεσαν το τελεσίγραφο: εξισλαμισμός, υποταγή ή φυγή.

Στον Λίβανο, όπου οι Χριστιανοί αποτελούσαν την πλειοψηφία, το ποσοστό τους έχει μειωθεί τα τελευταία είκοσι χρόνια από περίπου 40% σε 32%. Η οικονομική κατάρρευση και η μαζική μετανάστευση επιταχύνουν τη συρρίκνωση.

Η ευρύτερη εικόνα είναι ακόμη πιο ανησυχητική. 

Στις αρχές του 20ού αιώνα, οι Χριστιανοί αντιπροσώπευαν περίπου το 20% του πληθυσμού της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Σήμερα δεν ξεπερνούν το 4%–5%...

Το μπλόκο της Τριμερούς στη μεγαλομανία Ερντογάν και η νέα Μέση Ανατολή

Βηματισμό στο νέο περιβάλλον που διαμορφώνεται με τη «Νέα Μέση Ανατολή» που οραματίζεται ο Ν. Τραμπ αναζήτησαν στα Ιεροσόλυμα οι ηγέτες της Ελλάδας, του Ισραήλ και της Κύπρου στη 10η Τριμερή Συνάντηση, 

η οποία πλέον αναβαθμίζεται ποιοτικά, θέτοντας στην πρώτη γραμμή των προτεραιοτήτων εκτός της Ενέργειας την Ασφάλεια και την Άμυνα.

Η συγκυρία ήταν πολύ διαφορετική από την τελευταία συνάντηση της Τριμερούς το 2023, λίγες ημέρες πριν από την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου που προκάλεσε τεκτονικές αλλαγές και οδήγησε σε πλήρη ανασχεδιασμό της αρχιτεκτονικής ασφάλειας αλλά και των συμμαχιών στη Μέση Ανατολή και στην Ανατολική Μεσόγειο.

«Μπαίνουμε σε μια νέα γεωπολιτική φάση και αυτό δημιουργεί μερικούς σοβαρούς κινδύνους, συγχρόνως όμως και ένα σπουδαίο παράθυρο ευκαιρίας για τον σχεδιασμό μιας περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφάλειας που θα προσφέρει ειρήνη και ευημερία», δήλωσε ο Κυρ. Μητσοτάκης, αποτυπώνοντας ακριβώς αυτό το βήμα που έγινε στη 10η Τριμερή.

Ο Μ. Νετανιάχου, με πολύ ευθύ τρόπο, έθεσε ευθέως τις προκλήσεις ασφάλειας που αντιμετωπίζει η περιοχή από ιστορικούς αναθεωρητισμούς...