Η τοξικότητα δεν είναι πολιτική – είναι υποκατάστατο της αλήθειας

Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ ανέδειξε, για ακόμη μία φορά, μια παθογένεια της ελληνικής πολιτικής ζωής: 

την ευκολία με την οποία η αντιπολίτευση μετατρέπει κάθε καταγγελία σε «τελεσίδικη καταδίκη». 

Χωρίς αποφάσεις της Δικαιοσύνης, χωρίς αποδείξεις που να έχουν αξιολογηθεί από τα αρμόδια όργανα, χωρίς καν να ολοκληρωθεί η έρευνα, κάποιοι στήνουν δικαστήρια στα τηλεοπτικά πάνελ και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Για αυτούς, η ετυμηγορία είναι ήδη γραμμένη. Το πιο εντυπωσιακό, όμως, είναι η επιλεκτική τους ευαισθησία. 

Το τεκμήριο της αθωότητας, μια θεμελιώδης αρχή κάθε δημοκρατικού κράτους, φαίνεται ότι ισχύει μόνο όταν τους εξυπηρετεί πολιτικά. Όταν στο στόχαστρο βρίσκονται πρόσωπα του δικού τους χώρου, ζητούν ψυχραιμία, σεβασμό στη Δικαιοσύνη και αποφυγή πρόωρων συμπερασμάτων.
Όταν, όμως, πρόκειται για κυβερνητικά στελέχη ή ανθρώπους που θεωρούν ότι μπορούν να πλήξουν την κυβέρνηση, το τεκμήριο της αθωότητας εξαφανίζεται ως διά μαγείας. 

Η καταδίκη προηγείται της δίκης και η πολιτική σκοπιμότητα βαφτίζεται «αγώνας για τη διαφάνεια». Αυτή η τακτική δεν αποκαλύπτει σκάνδαλα. Αποκαλύπτει...

Γιατί ο Μητσοτάκης έχει ιστορική ευκαιρία να τελειώσει με την αριστερή τοξικότητα – Πώς θα συνεχιστεί η σταθερότητα

Η κυριαρχία του Μητσοτάκη αποτελεί μια μεγάλη... πρόκληση για τους πολιτικούς αντιπάλους του, 

ώστε να κάνουν το ένα λάθος πίσω από το άλλο, διευκολύνοντας τους σχεδιασμούς του για τη συνέχιση της πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας στη χώρα.
Ο Πρωθυπουργός έχει μοναδική ευκαιρία να τελειώσει με όλα τα... σκύβαλα που θέλουν να βάλουν τη χώρα σε περιπέτεια, υπονομεύοντας την πολιτική σταθερότητα και «φλερτάροντας» με την πρόκληση εθνικής περιπέτειας ή και βαθιάς κρίσης. 

Το αφήγημα της αριστερής πτέρυγας του πολιτικού σκηνικού είναι παντελώς αδύναμο και δεν μπορεί να έχει... πέραση στην ελληνική κοινωνία.
Ο κατακερματισμός της Αριστεράς προσφέρεται ως δώρο στον Μητσοτάκη, ώστε να προχωρήσει σε αυτό που δεν αρέσει στους... συντρόφους, δηλαδή στην πλήρη εφαρμογή των νόμων και στη συντριβή όσων θέλουν να "μπαχαλοποιήσουν" τη χώρα...

Πώς η τοξική αντιπολίτευση απαξιώνει το πολιτικό σύστημα

Οι απαράδεκτες σκηνές στην τελευταία συνεδρίαση της Βουλής, αλλά και φράσεις που έχουν εκστομιστεί 

στο τελευταίο διάστημα δείχνουν ότι 

η αδυναμία της Αντιπολίτευσης να αρθρώσει πολιτικό λόγο, να πείσει ότι μπορεί να εκφράσει μια νέα πορεία της χώρας, την οδηγεί σε κατάσταση νευρικής κρίσης και σε νέα αδιέξοδα. 

Οδηγούν σε μια απαξία του πολιτικού συστήματος και μια λειτουργία της Βουλής που οδηγεί στην αποστροφή.

Δυστυχώς, τα πολιτικά νοσηρά περιστατικά είναι πολλά και πληθαίνουν και δεν αφορούν μόνο σε κόμματα που κάνουν καριέρα ποντάροντας στην εχθροπάθεια, το μίσος, τον λαϊκισμό, τις κραυγές για κυβέρνηση που «τα χέρια της στάζουν αίμα» και τις απειλές ότι «θα τους βάλουν όλους φυλακή»...

Το πρωτογενές πολιτικό έγκλημα του ΠΑΣΟΚ με τα Τέμπη

Ένας από τους σημαντικότερους λόγους για τους οποίους οι πολίτες εμπιστεύτηκαν το 2019 τη ΝΔ ήταν η στάση που τήρησε ως αξιωματική αντιπολίτευση στην τραγωδία στο Μάτι.

Άσκησε κριτική, κατήγγειλε την κυβερνητική ανικανότητα, την ανευθυνότητα και το κυνικό θέατρο των ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ αλλά δεν έπεσε ως πολιτικό όρνιο πάνω στους τότε κυβερνώντες, εργαλειοποιώντας τους νεκρούς. 

Άφησε τη Δικαιοσύνη να ψάξει όσους δεν έπραξαν τα δέοντα, δεν απαιτούσε νύχτα μέρα να μπει φυλακή ο Τσίπρας και ο Καμμένος επειδή «συγκάλυψαν» την ύπαρξη νεκρών και έριχναν το φταίξιμο στα αθώα θύματα.

Ούτε πλεύρισε τους δυστυχισμένους συγγενείς για να της χρησιμεύσουν ως πολιορκητικός κριός. 

Ούτε έστησε ικριώματα με το ερώτημα «ποιος έδωσε εντολή να φύγει για Ελευσίνα το πρώτο αεροπλάνο που έφτασε στη φωτιά». 

Η Ν.Δ και ο Μητσοτάκης έμειναν στο πολιτικό σχέδιο και είπαν στους πολίτες, μπορούμε καλύτερα, εμπιστευτείτε μας.

Τι έκανε και τι κάνει το ΠΑΣΟΚ από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε σχέση με την τραγωδία των Τεμπών; 

Τα εντελώς αντίθετα. Αδυνατώντας να πει αυτό που είπε η ΝΔ το 2019, ότι δηλαδή έχει καλύτερο σχέδιο και μπορεί καλύτερα, συνέπραξε στο χτίσιμο και στη διάδοση μιας ιστορίας τεράτων...

Πολιτική τοξικότητα: Στο ίδιο έργο θεατές μετά από 64 χρόνια

Δεν υπάρχει τίποτε πρωτόγνωρο ή πρωτότυπο στην τοξικότητα που έχει εξαπολύσει τις τελευταίες εβδομάδες η αντιπολίτευση για το θέμα των Τεμπών. 

Η ίδια τοξικότητα και, σχεδόν, για παρόμοιους λόγους κυριάρχησε στην πολιτική ζωή της πατρίδας μας από το 1961 μέχρι το 1963.
Τότε είχε σαν αποτέλεσμα την ανατροπή της κυβέρνησης Καραμανλή και, ουσιαστικά, την έναρξη της πολιτικής αστάθειας που κατέληξε στην καταστροφική στρατιωτική δικτατορία. 

Σήμερα οι πιθανότητες ανατροπής της κυβέρνησης είναι μικρές γιατί ο ανώτατος πολιτειακός άρχοντας δεν προβλέπεται από το σύνταγμα να ενεργεί ανεξάρτητα από τη θέληση της κυβέρνησης όπως το 1963.

Όμως, οι ομοιότητες μεταξύ των δύο περιόδων είναι εντυπωσιακές.   

Τότε, όπως και σήμερα, στόχος των αποσταθεροποιητικών δυνάμεων είναι ένας μεταρρυθμιστής πρωθυπουργός, με μεγάλο έργο και αναμφισβήτητη πολιτική κυριαρχία, ο οποίος ηγείται κυβέρνησης που περιλαμβάνει στελέχη που προέρχονται από τον χώρο της αντιπολίτευσης. 

Σήμερα, όπως και τότε, η τοξικότητα προέρχεται από δύο ειδών πολιτικές δυνάμεις.  

Πρώτον, από αυτές που υπέστησαν διαδοχικές, συντριπτικές εκλογικές ήττες, αδυνατούν να παρουσιάσουν εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και διακατέχονται, ξεκάθαρα, από αγωνία για την παρατεταμένη και συνεχιζόμενη απομάκρυνση τους από την εξουσία. 

Δεύτερον, από πολιτικές δυνάμεις που ενεργούν υπέρ των συμφερόντων και της εξωτερικής πολιτικής της Ρωσίας (το 1961-63:  της ΕΣΣΔ) και υπονομεύουν...

Ο αρχηγός που τους ταιριάζει

Ο Στέφανος ήρθε σαν εξωτικός σίφουνας και άλλαξε τα πάντα εκεί μέσα, εκτός από ένα. 

Από διεθνιστές τους έκανε εθνοπατριώτες, 

από μαρξίζοντες ριζοσπάστες τους παράλλαξε σε κεντρώους, 

από αντιμιλιταριστές τους μεταμόρφωσε σε υπέρμαχους των εξοπλισμών και του φράκτη, 

από αντικαπιταλιστές τους μετάλλαξε σε οπαδούς της επιχειρηματικότητας, 

από φορομπήχτες τους ονόμασε μακελάρηδες των φόρων, 

από λάτρεις των συλλογικών κομματικών διαδικασιών τους κατάντησε άβουλους προσωπολάτρες.

Τους κατέβασε από το στολισμένο με σημαίες του Σύριζα παπάκι και τους επιβίβασε σε...

Στόχος τους, η πρόκληση «τραυμάτων» στην κυβέρνηση

Η εκπρόσωπος Τύπου του Σύριζα το είχε αναφέρει ευθαρσώς προ ημερών. Σκοπός του κόμματος της, είναι η πρόκληση τραυμάτων στην κυβέρνηση της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη, ώστε να καταστεί αναπόφευκτη η προσφυγή στις εκλογές. 

Περί ατζέντας ευρωεκλογών, βεβαίως ούτε κουβέντα.

Τρεις εβδομάδες πριν από τις ευρωεκλογές και ο κυρίαρχος σκοπός συνολικά της αντιπολίτευσης, είναι η πολιτική ανατροπή. Σε αυτήν την προσπάθεια όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν υιοθετήσει την επιχειρηματολογία, τα fake news, την τοξικότητα και το ύφος του κόμματος Βελόπουλου. Από τον Σύριζα μέχρι το κόμμα Τσακαλώτου - Αχτσιόγλου και από το ΠΑΣΟΚ μέχρι το κόμμα Κωνσταντοπούλου...

Με πολιτική ατζέντα απέναντι στην τοξικότητα

Η παραδοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι «υπάρχει ένας ελέφαντας στο δωμάτιο, η ακρίβεια, που τα σκεπάζει όλα», σε αντιδιαστολή με το κυβερνητικό έργο, που έχει παραχθεί τους τελευταίους 9 μήνες, αποτελεί, ίσως, την καλύτερη απόδειξη ότι στο κυβερνητικό επιτελείο ο σημαντικότερος προβληματισμός είναι αυτή την ώρα, οι πληθωριστικές πιέσεις.

Είναι οι αυξημένες τιμές, που ουσιαστικά δεν αφήνουν να αναδειχθεί ούτε η αύξηση του κατώτατου μισθού, των αμοιβών των δημοσίων υπαλλήλων, των συντάξεων, πολύ περισσότερο, δεν αφήνει να κυριαρχήσουν στο δημόσιο διάλογο, μια σειρά αλλαγών, που έχουν προχωρήσει και στις οποίες, η κυβέρνηση θέτει μεταρρυθμιστικό πρόσημο...

Δεν έχει τέλος ο τοξικός κατήφορος του Κασσελάκη

O Στ. Κασσελάκης ήταν χολερικός και τοξικός, πριν μετέλθει των αχράντων μυστηρίων του πολακικού ΣΥΡΙΖΑ; 

Ή μήπως έγινε χολερικός και τοξικός αφότου στρατολογήθηκε ως αρχηγός, υιοθέτησε τους κώδικες και τους ακολουθεί πιστά και κατά γράμμα, ελπίζοντας ότι έτσι θα επαναλάβει τον άθλο του Αλέξη Τσίπρα;

Η διπλή αυτή απορία προσομοιάζει με το αναπάντητο ερώτημα, περί του αυγού και της κότας. 

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν έμοιαζε καθόλου τοξικός όταν πρωτοσυστήθηκε στην ελληνική κοινωνία ως ο Στέφανος, που είχε κάτι να της πει. Είναι ωστόσο απορίας άξιο, εάν δεν διέθετε τις «προδιαγραφές», πως καταφέρνει να αποδώσει τον πολακισμό, με τέτοια αρτιότητα, όση αποκαλύπτει η τελευταία επίμαχη αναφορά του...

Τοξικότητα στο δρόμο προς τις ευρωκάλπες

Το κλίμα τοξικότητας, βίαιων συμπεριφορών -που καταγράφονται μέσα σε ναούς, ακόμη και εντός κοινοβουλίου- οι προτροπές και προειδοποιήσεις από χείλη πολιτικών αρχηγών προς βουλευτές, εν είδει «αγανάκτησης» για τη διαφορετική άποψη, δίνουν το στίγμα της προεκλογικής αντιπαράθεσης τα τελευταία 24ωρα, που μοιάζει να κάνει…βουτιά στο παρελθόν.

Το πρωτοφανές περιστατικό ξυλοδαρμού μεταξύ ενός πρώην βουλευτή των Σπαρτιατών κι ενός βουλευτή της Ελληνικής Λύσης, η δήλωση Βελόπουλου που κάλεσε τον πρωθυπουργό να πει στους βουλευτές του, που ψήφισαν το νόμο για την ισότητα στο γάμο των ομόφυλων ζευγαριών να μην πάνε στην εκκλησία, όπως και η αναφορά Νατσιού σε οργή και αγανάκτηση των πιστών, έρχονται να...

ΣΥΡΙΖΑ: Χορωδία κακοφωνίας

Δεν πίστευα αυτά που άκουγα κι έβλεπα να λέει ο κ. Νίκος Παππάς (ο μπασκεμπολίστας και όχι ο άλλος, ο 13 - 0) σε μία συνέντευξη του. Η ρητορική αυτή νόμιζα πως είχε περιθωριοποιηθεί στον δημόσιο διάλογο ή τουλάχιστον αφορούσε διάφορα αριστερίστικα γκρουπούσκουλα ή ακροδεξιά περιτρίμματα.

Ουδόλως. Εκστομίστηκαν από φερόμενο υποψήφιο ευρωβουλευτή του (ακόμη) κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το οποίο κάθε άλλο παρά έσπευσε είτε να διαχωρίσει τη θέση του, είτε να αποστασιοποιηθεί, τουλάχιστον. 

Θα πρέπει να το συνηθίσουμε πλέον πως ο ΣΥΡΙΖΑ είτε με τον Τσίπρα, είτε με τον Κασσελάκη, είναι ένας μηχανισμός τοξικότητας, εχθροπάθειας και δηλητηρίασης της πολιτικής ζωής και του...

Δεν αντέχουν ούτε τους γελοιογράφους

Αφού προπηλάκισαν λεκτικά, αφού λοιδόρησαν, αφού χυδαιολόγησαν, αφού πρόσβαλαν, στοχοποιώντας αυτούς με τους οποίους διαφωνούσαν γιατί αμφισβητούσαν την αυθεντία τους, τώρα κλαψουρίζουν γιατί ήρθε το γύρισμα του καιρού. Ζητούν και τα ρέστα, αγανακτώντας και καταγγέλλοντας ακόμα και γελοιογράφους γιατί νομίζουν πως τους ειρωνεύονται.

Κάποιοι από αυτούς - γυναίκες και άνδρες - είναι δημόσια πρόσωπα και ως τέτοια θα πρέπει να δείχνουν τεράστια ανοχή στην κριτική και στα σχόλια που δέχονται όσο πικρόχολα και ειρωνικά και αν είναι. Ακόμα και τις προσβολές θα πρέπει να τις καταπίνουν και όχι να στέλνουν εξώδικα. Το να είσαι δημόσιο πρόσωπο, με...

Η τοξικότητα εκδικείται

Η υπόθεση Γεωργούλη έχει όλα τα θελκτικά στοιχεία για να καταστεί λαϊκό ανάγνωσμα, και ήδη έχει καταστεί. Σεξ και βία, νέους ωραίους και κοινωνικά πετυχημένους πρωταγωνιστές. Ωστόσο, το «ανθρώπινο κτήνος» κατά Ζολά, εμφιλοχωρεί και δυναστεύει τον ανθρώπινο ψυχισμό, ανεξαρτήτως κοινωνικής θέσης, οικονομικής ανθηρότητας, μορφωτικού πολιτικής θέσης και κομματικής ένταξης. Η διαστροφή είναι απολιτική, διακοινωνική και διαταξική...

Το επικίνδυνο για τη Δημοκρατία σενάριο

Η αξιωματική αντιπολίτευση φαίνεται ότι ετοιμάζει τραμπική αμφισβήτηση του αποτελέσματος των επερχόμενων εκλογών. 

Αναφέρεται ήδη σε πιθανή νόθευση των αποτελεσμάτων από την κυβέρνηση προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία. 

Για πρώτη φορά στη Μεταπολίτευση ακούγονται αυτά τα απαράδεκτα στη χώρα μας που αμφισβητούν την Δημοκρατία της που με τόσο αγώνα κατακτήθηκε παρά τους κινδύνους που διέτρεξε αμέσως μετά την πτώση της Χούντας και βέβαια τα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ όταν το κυβερνόν κόμμα προσπάθησε ευτυχώς ανεπιτυχώς να ελέγξει...

Με την τοξικότητα κάποιοι κερδίζουν

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ένας πολιτικός που πιστεύει βαθιά στις αρχές της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Δεν υπήρχε περίπτωση να μην ζητήσει από το Κοινοβούλιο να διερευνηθούν με απόλυτα διαφανή τρόπο οι καταγγελίες Ανδρουλάκη για την παρακολούθηση του κινητού του. 

Η Επιτροπή Διαφάνειας της Βουλής είναι η καλύτερη οδός. Ειδικά αυτή την δύσκολη περίοδο που διανύουμε, εκείνο που πρέπει να προστατευτεί ως κόρη οφθαλμού είναι η ποιότητα της δημοκρατίας μας...

Οι «πυροσβέστες της ξαπλώστρας» δεν είναι κόμμα. Είναι νοοτροπία

Δεν έχει σημασία και δεν γνωρίζουμε αν ο Πρωθυπουργός φωτογράφισε την αξιωματική αντιπολίτευση μιλώντας στο υπουργικό συμβούλιο για «πυροσβέστες της ξαπλώστρας». Έτσι κι αλλιώς αυτή είναι η διαχρονική συμπεριφορά των αντιπολιτεύσεων. Στην παρούσα συγκυρία όμως υπάρχει μια ποιοτική διαφορά. 

Η οξύτητα δεν περιορίζεται στις κατηγορίες των πολιτικών στελεχών και των ανακοινώσεων των Γραφείων Τύπου, αλλά με διοχετευτικό αγωγό τα σόσιαλ μίντια, και πομπούς τους εκατοντάδες πρόθυμους αναμεταδότες που χρησιμοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑ, εξακοντίζεται μια πρωτοφανής οξύτητα.
Στρατιά τρολ απαξίωσαν το έργο της πυρόσβεσης. Δεν ήταν...

Τοξικότητα, το δώρο που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ στη ΝΔ

Σαν ιδεολογικά ζόμπι τρέφονται από το αίμα του τραγικού παρελθόντος, όπως ο ίδιοι το κοιτούν παραμορφωτικά, όταν δεν έχουν τίποτα να αρθρώσουν για τη σύγχρονη ζωή. 

Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, και αναπληρωτής τομέα πολιτισμού παρακαλώ, γράφει στην Αυγή ότι εδώ και 50 χρόνια η δεξιά επιχειρεί ένα λίφτινγκ ως προς το πρόσωπο και τη συμπεριφορά της. Καμία αντίρρηση ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει:
«Κατά το πριν τη χούντα διάστημα, η ίδια παράταξη χρεώνεται τη βία και νοθεία, δολοφονίες (Λαμπράκης, Πέτρουλας, Τσαρουχάς) και τον τρόμο του χωροφύλακα. Αν πάμε λίγο πιο πίσω, συναντάμε τη μετεμφυλιακή εποχή, με το...

Κάψτε την ενημέρωση

Μπουρλότο με γκαζάκια έβαλαν χθες κάποιοι στο όμιλο Real, και κινδύνευσε μία εργαζόμενη, η οποία θα μπορούσε να είναι απλώς μια ακόμη «παράπλευρη απώλεια», προς δόξαν και τιμή της… επανάστασης.
Έχουν ξαναγίνει στο παρελθόν αυτά, αλλά πρώτη φορά με τόση συχνότητα. 

Είχαν προϋπάρξει οι ιδεατοί εχθροί, ο ΣΚΑΪ, το MEGA και το Πρώτο Θέμα. Είχαν χτυπήσει τον δημοσιογράφο τότε Μογδάνο, και τον Πρετεντέρη («Πρετεντέρη κάποτε θα τρέχεις σαν τον Κεντέρη», φώναζε χτυπώντας ρυθμικά τα χεράκια του στις πορείες, ο τότε ούλτρα αντιμνημονιακός και νυν εκπρόσωπος τύπου ΣΥΡΙΖΑ, Νάσος Ηλιόπουλος). Έχουν...

Πόλωση, τοξικότητα και διχασμός με την υπογραφή «Αλέξης Τσίπρας» - Συγκλονιστικό βίντεο

Το κλίμα πόλωσης, τοξικότητας και διχασμού που επικρατούσε την περίοδο της οικονομικής κρίσης, αναβιώνει σήμερα ξανά.
Πόσο τυχαία ήταν τα γεγονότα τότε; Και πόσο είναι σήμερα;
Ποιοι εκμεταλλεύτηκαν καταστάσεις και γιατί; ...

12 Φεβρουαρίου 2012. 10 χρόνια μετά, "Πόλωση, τοξικότητα και διχασμός" (Βίντεο)

12 Φεβρουαρίου 2012. Η ιστορία γράφει ότι υπερψηφίζεται η δανειακή σύμβαση γνωστή σαν 2ο μνημόνιο, με 199 «ναι», έναντι 74 βουλευτών που την καταψηφίζουν και 5 που δηλώνουν «παρών».
Τη νέα δανειακή σύμβαση καταψηφίζουν οι βουλευτές του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ, της ΔΗΜΑΡ, του ΛΑΟΣ (εκτός από 2), 20 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και ισάριθμοι της Νέας Δημοκρατίας.

12 Φεβρουαρίου 2012. Η ιστορία γράφει, ότι την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση Παπαδήμου, έκανε...