Το υπαρξιακό δίλημμα του ΠΑΣΟΚ

Το 60% της βάσης του θέλει να πάει αριστερά και το 35% διαφωνεί, ενώ ένα 30% θα ήθελε συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία. 

Ένα δε ποσοστό κοντά στο 60% θέλει η ηγεσία του Κινήματος να δεσμευτεί από το συνέδριο πως δεν θα συμπράξει μετά τις εκλογές με τη Νέα Δημοκρατία.

Εδώ δε μιλούμε για διαφορές αποχρώσεων ή διαφορές τακτικών κινήσεων. Μιλούμε πλέον για διαφορά στρατηγικού στόχου που υπάρχει μέσα σε ένα κόμμα. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν μπορεί να υπάρξει ισορροπία σε τόσο αποκλίνουσες στρατηγικές.

Συγχρόνως, και αυτό έχει το ενδιαφέρον του, όταν ένα 35% διαφωνεί με τη σύμπραξη με την Αριστερά, αυτό το γεγονός στην κάλπη πώς θα αποτυπωθεί, αν τελικά προκριθεί αυτή η συνεργασία; 

Και να το προχωρήσω ακόμα παρακάτω: αν ληφθεί απόφαση από το συνέδριο του Κινήματος για τη μη μετεκλογική συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία, θα συμφέρει στο ΠΑΣΟΚ η διεξαγωγή και δεύτερων εκλογών;

Θέτω ερωτήματα, χωρίς να δίνω απαντήσεις...

Mercosur: Οι πανηγυρισμοί του ΣΥΡΙΖΑ και ο ρόλος του ευρωβουλευτή Ανδρουλάκη

Ψέμα, υποκρισία, προπαγάνδα, σεχταρισμός, ιδεολογική καθαρότητα, συνθηματολογία, τυχοδιωκτισμός, επαναστατική γυμναστική: 

Αυτά υπήρξαν πάντοτε τα όπλα των αυταρχικών καθεστώτων και κομμάτων, ξεκινώντας από τον κομμουνισμό, συνεχίζοντας με την δήθεν ανανεωτική αριστερά, περνώντας από τους σοσιαλιστές και καταλήγοντας στην Ακροδεξιά. 

Η υπόθεση της Mercosur αποτελεί το τελευταίο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Στην Ελλάδα και στην Ευρώπη…

Μετά την παραπομπή της Συμφωνίας στο Δικαστήριο της ΕΕ από το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο (334 ψήφοι υπέρ της παραπομπής, 324 κατά, 11 αποχές) και τον συνασπισμό των άκρων, άρχισαν πάλι τους βερμπαλισμούς και τις θριαμβολογίες: Νίκη, μεγάλη επιτυχία, βέτο, το ευρωκοινοβούλιο είπε «όχι στη λευκή επιταγή» (αυτό το τελευταίο από τους ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που ψήφισαν κόντρα στην ευρωομάδα τους).

Η υποκρισία στο ζενίθ δηλαδή. Γιατί όταν συμφωνήθηκε η Mercosur και έπεσαν οι υπογραφές (Ιούνιος 2019), ο μεν ΣΥΡΙΖΑ πανηγύριζε, ο δε Ανδρουλάκης, ως ευρωβουλευτής, δεν είπε λέξη – και ας ήταν μέλος της ευρωπαϊκής αντιπροσωπείας για τις σχέσεις με τη Mercosur!

Ψέματα λένε και τώρα που θριαμβολογούν ότι τάχα «πάγωσαν» την Συμφωνία στο Ευρωκοινοβούλιο – προκαλώντας απλά μια καθυστέρηση που όχι μόνο δεν σχετίζεται με την ουσία των (δήθεν) διαμαρτυριών τους, αλλά παρατείνει αυτό ακριβώς που καταγγέλλουν...