Ο σταθμάρχης είναι αθώος, ο Μητσοτάκης φταίει

Ως φοιτητής πριν 40 και πλέον χρόνια έπαιρνα το τρένο από τη Λάρισα στην Αθήνα. Δεν υπήρχαν τότε ηλεκτρονικά συστήματα ασφάλειας των τρένων. Υπήρχε όμως κάτι πιο αποτελεσματικό. Η αφοσίωση, ο επαγγελματισμός και η υπευθυνότητα των ανθρώπων των τρένων. Οι σταθμάρχες «κέρβεροι» του σιδηροδρομικού σταθμού στη Λάρισα και στην Αθήνα, με τη φτωχή στολή και τον φτωχότερο μισθό τους ήταν πάντα πανταχού παρόντες, σοβαροί επαγγελματίες στο έργο τους.

Σήμερα οι περισσότεροι αποδίδουν για τα Τέμπη τις ευθύνες στους κυβερνώντες και κανένας, μα κανένας, δεν ασχολείται πια με τους ανεύθυνους δημόσιους υπάλληλους του σιδηρόδρομου που έστειλαν στον θάνατο 57 ανθρώπους. Αυτοί έχουν σχεδόν πάρει άφεση αμαρτιών, δεν τους «βλέπει» κανείς...

Ο ήρωας σταθμάρχης...

Ένας σταθμάρχης, είχε μια και μόνο ευθύνη. Να κάνει τη δουλειά του. 

Δουλειά μη απαιτητική, που επέβαλε μόνο την επίδειξη στοιχειώδους επιμέλειας. 

Και αυτή τη στοιχειώδη επιμέλεια, δεν την επέδειξε, οδήγησε στον θάνατο 57 ανθρώπους.

Η αλήθεια είναι ότι, αν η Ελληνική πολιτεία δεν έσερνε μια ρημαδοσύμβαση 10 χρόνια, η υιοθέτηση μιας πιο σύγχρονης τεχνολογίας, θα περιόριζε ή/και θα εξαφάνιζε τις επιπτώσεις αυτής της τραγικής έλλειψης επαγγελματισμού του σταθμάρχη.

Μην ξεχνάμε όμως ότι, τα τρένα, εδώ και δεκαετίες και μέχρι και το 2016 (που θεωρητικώς θα είχε εφαρμοστεί η τηλεδιοίκηση), έτσι λειτουργούσαν. Τι σημαίνει αυτό; Ότι θα έπρεπε να σκοτώνονται κατά δεκάδες οι επιβάτες;...