Είτε με τη RAF στα γερμανικά «Λευκά Κελιά» του Σταμχάιμ, είτε με την «Αυτοκριτική του αντάρτικου» των Ερυθρών ταξιαρχιών και της Λότα Κοντίνουα στην Ιταλία, είτε με παράδοση των όπλων και συμφωνίες ειρήνευσης του ΙΡΑ στην Ιρλανδία και της ΕΤΑ στην Ισπανία.
Σε όλες τις περιπτώσεις υπήρξε η παραδοχή της αποτυχίας. Οι λαϊκές μάζες για την «απελευθέρωση» των οποίων αγωνίζονταν, δεν είδαν στο πρόσωπό τους απελευθερωτές αλλά κοινούς εγκληματίες και απέστρεψαν το πρόσωπό τους.
Τι ίδιο έγινε και στη μήτρα του Αντάρτικου Πόλης, τη Λατινική Αμερική (Ουρουγουάη, Βραζιλία, Αεγεντινή). Εκεί από όπου ξεκίνησε, μέσα στις άθλιες, βρώμικες και ανήλιαγες φαβέλες. Εκεί όπου...





