Το κύμα της οργής και του θυμού καταπίνει το ΠΑΣΟΚ

Είναι γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ είναι πιο απολίτικο παρά ποτέ. 

Το νεαρό σε ηλικία στελεχιακό δυναμικό που αποτελεί τους σωματοφύλακες του Νίκου Ανδρουλάκη, θα μπορούσε να στελεχώνει με ευκολία οποιοδήποτε κόμμα. Διότι απλώς, δεν διαθέτει πολιτικές θέσεις. 

Αντιλαμβάνεται την πολιτική σαν μια συρραφή από έξυπνες ατάκες, κατηγορίες, διαμαρτυρίες και καταγγελίες. Όμως η πολιτική είναι πρωτίστως προοπτική, όραμα και ελπίδα.

Ωραίος και χρήσιμος ο θυμός. Δυνατή και ηχηρή η οργή. 

Ωστόσο, το κύμα που έχουν δημιουργήσει αυτά τα ισχυρά συναισθήματα στην χώρα μας τους τελευταίους μήνες και πάνω στα οποία ταξιδεύει το ΠΑΣΟΚ, δείχνει να υποχωρεί και να τραβιέται πίσω σαν την άμπωτη.

O θυμός και η οργή των πολιτών, θα έπρεπε να έχουν οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ σε μια βαθιά και ενδελεχή ανάλυση της πραγματικότητας. Ώστε να καταλήξει σε επεξεργασίες και συμπεράσματα που με τη σειρά τους θα οδηγούσαν σε πολιτικές προτάσεις. Όμως αυτό που βλέπουμε το τελευταίο χρονικό διάστημα είναι την αναπαραγωγή της οργής και του θυμού των δρόμων και των ψηφιακών μέσων κοινωνικής δικτύωσης, από τα προβεβλημένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ στους τηλεοπτικούς φακούς...

Να μη μας ρίξουν στα βράχια οι πλατείες

Εσχάτως, με αφορμή και το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών κάποιοι προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τον διάχυτο θυμό που είναι δικαιολογημένος.

«Αυτό το κράτος εκτός από το να μας ληστεύει και να μας κάνει τη ζωή δύσκολη μας σκοτώνει κιόλας…», γιατί κάποιος να μην είναι έξω φρενών;

Όμως τίποτα καλό δεν προκύπτει όταν οι αποφάσεις λαμβάνονται με θυμικό και όχι με λογική και με βάση το συμφέρον των πολλών. Εμείς στην Ελλάδα αυτό θα έπρεπε να το γνωρίζουμε καλά. Ο λογαριασμός από την εκχώρηση της εξουσίας στις «Άνω - Κάτω Πλατείες Συντάγματος» την περασμένη δεκαετία ήταν βαρύς...

Ο θυμός των πολιτών και οι επαγγελματίες αγανακτισμένοι

Μέσα στην κοινωνία υπάρχει πολύς θυμός και για τους νεκρούς και για τις αιτίες που τους οδήγησαν στον θάνατο. 

Από τον σταθμάρχη και τους προϊσταμένους έως τις πολύχρονες παθογένειες του ΟΣΕ και από τις πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησης έως τις ευθύνες για όλες τις καθυστερήσεις στην προηγούμενη κυβέρνηση. Είναι ένας εύλογος και δίκαιος θυμός, που μένει να δούμε πώς θα εκφραστεί, αν εκφραστεί.
Προφανώς και η πρωθυπουργική συγγνώμη είναι ένα θετικό γεγονός-συγγνώμη Τσίπρα δεν υπήρξε στην τραγωδία στο Μάτι-αλλά εξίσου...

Ο μπουρινιασμένος

Είδατε τη μαγνητοσκοπημένη δήλωση του Αλέξη για τη μείωση του ΕΝΦΙΑ που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός; 

Ρίξτε της μια ματιά, έχει πλάκα. Και για τα ασυνάρτητα που λέει, αλλά κυρίως για τη σκηνική του παρουσία.
Είναι βέβαια τρελό, αλλά στη δήλωση του ο Αλέξης είναι καταφανώς οργισμένος, σχεδόν εκτός εαυτού. 

Σμιχτά φρύδια, συνοφρυωμένη φυσιογνωμία, νευρικές κινήσεις των χεριών, μυστήρια πράγματα. 

Τι του έκαναν πάλι και έγινε τόσο έξαλλος; Τον τσάτισε η μείωση του ΕΝΦΙΑ;
Σοβαρά τώρα, κάποιος πρέπει να του πει ότι δεν έχει νόημα να εμφανίζεται παντού και διαρκώς σαν έτοιμος για μπουνίδι. Δεν είναι ο Τσακ Νόρις, αρχηγός κοινοβουλευτικού κόμματος είναι. Δουλειά του δεν είναι να μοιράζει σφαλιάρες, αλλά να πείσει κανέναν «κυρ-Παντελή» να τον ψηφίσει, αλλιώς δε θα δει προκοπή. 

Οπότε η διαρκής και ακατάσχετη τσαντίλα επί παντός επιστητού καταντά γελοία, δεν υπάρχει κανένας γύρω του να του το επισημάνει; 

Να δει το βίντεο και πριν το ρίξουν στα social να του πει, «ξαναγύρισε το Πρόεδρε, πιο μαλακά να το πας»...