η παρέλαση των μαθητών στη Θεσσαλονίκη κάτω από μανιασμένη βροχή,
το βίντεο με παιδιά από πέντε-έξι χώρες του κόσμου να μιλούν άπταιστα ελληνικά και να κλείνουν με το «Μακεδονία Ξακουστή», και
η θλιβερή επιμονή των τυμβωρύχων των Τεμπών να στήνουν πολιτικό θέατρο μπροστά στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.
Και τα τρία, μαζί, στέλνουν ένα μήνυμα: τα δύο άκρα ηττήθηκαν. Και μια αναλαμπή αισιοδοξίας φωτίζει το μέλλον.
Η βροχή στη Θεσσαλονίκη δεν ήταν απλώς καιρός. Ήταν τεστ αντοχής. Και τα παιδιά πέρασαν. Δεν «αγόρασαν» το αφήγημα της αριστεράς που βλέπει στις παρελάσεις μιλιταρισμό και φασισμό, ούτε την αντισυστημική πατριδοκαπηλεία της άκρας δεξιάς – θυμηθείτε τις μούντζες στον Καρόλο Παπούλια πριν μια δεκαετία και πλέον. Η πλειοψηφία στα σχολεία είπε «όχι» και στα δύο.
Η ρητορική του αφοπλιστικού πασιφισμού, που συχνά καθοδηγείται από κέντρα που δεν έχουν στο μυαλό τους την εθνική ανεξαρτησία, δεν βρίσκει πια πρόσφορο έδαφος. Παρά τις θορυβώδεις μειοψηφίες. Αυτό είναι κρίσιμο για μικρές χώρες σαν τη δική μας, στα σύνορα πολιτισμών και ηπείρων – και για τις δυτικές δημοκρατίες που έχουν ξεχάσει τι σημαίνει γεωπολιτική απειλή...













