Το κόμμα Καρυστιανού θα σαρώσει. Tα άκρα!

Η ολιστική ιατρός Μαρία Καρυστιανού, με εξειδίκευση στη Μεταβολομική, την Κβαντική Ιατρική, την Γνωστική Ομοιοπαθητική, το Functional medicine και την Νευροανάδραση, όπως δηλώνει η ίδια, ετοιμάζεται να κάνει κόμμα, με την ορμή που της έδωσε η δημοσιότητα της τραγωδίας των Τεμπών και την πνευματική βοήθεια μιας γερόντισσας από την Συρία, μιας αστρολόγου και του «Αρχάγγελου». 

Στη δική της Οδύσσεια και μέχρι να βρει την πολιτική της Ιθάκη, αναζήτησε βοήθεια από τον Νίκο Καραχάλιο, τον «γέροντα η ευχή σου» και άλλους γνωστούς σε αυτό τον κόσμο συνοδοιπόρους. Τα άκρα απέκτησαν ηγεσία.
Νομίζουμε ότι δεν αμφισβητεί πλέον κάποιος ότι η Κυρία Καρυστιανού είχε στο μυαλό της τον πολιτικό φορέα από νωρίς. 

Όταν κάποιοι το επισημάναμε, ήρθαν οι έμποροι του ανθρώπινου πόνου να μας κατηγορήσουν ότι δήθεν θέλαμε να σπιλώσουμε τον αγώνα των γονέων. Δυστυχώς, είχαμε δίκιο και είχαν άδικο. Αλλά αυτό δεν θα τους εμποδίσει να αγκαλιάσουν τον επόμενο «Μεσσία» που θα τους απαλλάξει από τον «εφιάλτη του Κυριάκου Μητσοτάκη»...

Η Βροχή που Ξέπλυνε τα Άκρα

Τρεις εικόνες, σαν τρία καρφιά σε έναν χάρτη που δείχνει πού βαδίζει η Ελλάδα, χαρακτήρισαν φέτος την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου: 

η παρέλαση των μαθητών στη Θεσσαλονίκη κάτω από μανιασμένη βροχή, 

το βίντεο με παιδιά από πέντε-έξι χώρες του κόσμου να μιλούν άπταιστα ελληνικά και να κλείνουν με το «Μακεδονία Ξακουστή», και 

η θλιβερή επιμονή των τυμβωρύχων των Τεμπών να στήνουν πολιτικό θέατρο μπροστά στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.

Και τα τρία, μαζί, στέλνουν ένα μήνυμα: τα δύο άκρα ηττήθηκαν. Και μια αναλαμπή αισιοδοξίας φωτίζει το μέλλον. 

Η βροχή στη Θεσσαλονίκη δεν ήταν απλώς καιρός. Ήταν τεστ αντοχής. Και τα παιδιά πέρασαν. Δεν «αγόρασαν» το αφήγημα της αριστεράς που βλέπει στις παρελάσεις μιλιταρισμό και φασισμό, ούτε την αντισυστημική πατριδοκαπηλεία της άκρας δεξιάς – θυμηθείτε τις μούντζες στον Καρόλο Παπούλια πριν μια δεκαετία και πλέον. Η πλειοψηφία στα σχολεία είπε «όχι» και στα δύο.

Η ρητορική του αφοπλιστικού πασιφισμού, που συχνά καθοδηγείται από κέντρα που δεν έχουν στο μυαλό τους την εθνική ανεξαρτησία, δεν βρίσκει πια πρόσφορο έδαφος. Παρά τις θορυβώδεις μειοψηφίες. Αυτό είναι κρίσιμο για μικρές χώρες σαν τη δική μας, στα σύνορα πολιτισμών και ηπείρων – και για τις δυτικές δημοκρατίες που έχουν ξεχάσει τι σημαίνει γεωπολιτική απειλή...

Πού οφείλεται η ρωσοφιλία των άκρων;

Η Ελλάδα φιλοξενεί ένα από τα πιο ισχυρά σταλινικά κόμματα της Δύσης. 

Γιατί; 

Επειδή ο Τσόρτσιλ, με μια υπογραφή σε χαρτοπετσέτα, έπεισε τον Στάλιν να την κρατήσει εκτός σιδηρού παραπετάσματος. 

Αν είχαμε πέσει στις αγκάλες του «υπαρκτού σοσιαλισμού», η φτώχεια και η καταστολή θα είχαν κάνει το ΚΚΕ και τους συνοδοιπόρους του παρίες, διωκόμενους από την ίδια την κοινωνία. Η ρωσοφιλία της Αριστεράς, λοιπόν, είναι παράδοξο προϊόν της «τυχής» που μας κράτησε στη Δύση.

Η ρωσοφιλία της άκρας Δεξιάς έχει βαθύτερες ρίζες: μεσαιωνικούς μύθους για το «ξανθό γένος» που θα απελευθέρωνε τους Έλληνες από τον οθωμανικό ζυγό. Όνειρα που κατέληξαν στον «κουβά», όπως λένε οι τζογαδόροι. Η Ρωσία, αντίπαλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, υποδαύλιζε εξεγέρσεις για να αποδυναμώσει τους Τούρκους, αφήνοντας τους Έλληνες να σφαγιάζονται.

Η ρωσοφιλία των άκρων δεν είναι απλή υπόθεση. Τροφοδοτείται από τρεις πυλώνες:...

Α. Γραβάνης: Ο εκφασίζων πολιτικός χυλός της αμφισβήτησης των θεσμών

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης είναι υπεύθυνα για την εμφανή και απαράδεκτη προσπάθεια εκφασισμού της ελληνικής κοινωνίας. 

Διαπαιδαγωγούν πολιτικά τους πολίτες να πιστεύουν στις συνωμοσίες και όχι στους δημοκρατικούς θεσμούς, όπως η Δικαιοσύνη, αμφισβητούν ανοιχτά την επιστήμη και τα πορίσματα της και την χειρίζονται ανάλογα με το πώς αυτά εξυπηρετούν τους αντιπολιτευτικούς στόχους τους που δεν είναι άλλος από το να ρίξουν τον κ. Μητσοτάκη. 

Ο τεκμηριωμένος πολιτικός λόγος της λείπει εμφανώς, η αντιπολίτευση που ασκούν είναι μονοθεματική στο πρόσωπο του κ. Μητσοτάκη.

Ένας νέος μεσαίωνας πλανάται πάνω από την χώρα που σχηματίζεται μεθοδευμένα με την αγαστή συνεργασία της Αριστεράς με την Ακροδεξιά, συνεχίζοντας την παράδοση που δημιουργήθηκε επί της δίχως ίχνος πολιτικών αρχών συγκυβέρνησης τους επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ...

Αυτοπαγιδεύτηκε το ΠΑΣΟΚ και ξεπλένει τα άκρα

Το κλίμα στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ συγκρατείται, επειδή ο αρχηγός του έχει στείλει μηνύματα για ακαριαίες καρατομήσεις εφόσον δημιουργηθεί κάτι μεγαλύτερο, από τους ελαφρούς κυματισμούς αμφισβήτησης των επιλογών της ηγεσίας. 

Η προειδοποίηση αυτή μαζί με την αυτοσυγκράτηση των στελεχών λόγω της σύνδεσης με το δυστύχημα των Τεμπών, κρατάει ακόμη κλειστό το καπάκι στη Χαριλάου Τρικούπη. 

Οι αντιδράσεις στις διαφοροποιήσεις ουσίας και ύφους που προέκυψαν από την Άννα Διαμαντοπούλου και τον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο ήταν σχεδόν ανεπαίσθητες για να μην προκληθεί ένταση. 

Η ηγετική ομάδα διατηρεί κατά πως διακινείται διακριτικά, επιφυλάξεις για τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων, κυρίως ως προς τις διαθέσεις της κοινωνίας για τον αρχηγό και τις επιλογές του...

Οι ρωσικές απειλές και οι εγχώριοι θαυμαστές τους

Δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσουν οι πρόσφατες απειλές της Μόσχας προς την Ευρώπη. 

Αλλά ούτε και το γεγονός ότι ένας στους τρεις πολίτες στη χώρα μας θαυμάζει τον Ρώσο πρόεδρο. 

Τα τελευταία εκατό χρόνια της Ρωσικής ιστορίας είναι γεμάτα με «εξαγωγές επανάστασης», με στρατιωτικές εισβολές και επιβολή δικτατοριών στην ανατολική Ευρώπη, με εκκαθαρίσεις μυστικών υπηρεσιών, με σκληρή αντιδυτική προπαγάνδα και με εξουδετερώσεις αντιπάλων σε όλα τα πλάτη και μήκη της γης.

Ο Δυτικός κόσμος είτε έχει να κάνει με τη Σοβιετική Ένωση, είτε με τη Ρωσία, είχε και εξακολουθεί να έχει απέναντι του διεφθαρμένες κυβερνήσεις, που βασίζονται στη λογική των μυστικών υπηρεσιών, της προπαγάνδας, του χρηματισμού, της εξαγοράς συνειδήσεων.

Η Ρωσία παραμένει μια χώρα «παρίας», που η μοναδική συμβολή της στην ιστορία είναι η παραγωγή οπλικών συστημάτων και εκτόξευση απειλών προς τις Δυτικές δημοκρατίες. Και δεν είναι τυχαίο ότι στη Ρωσία κυρίαρχοι παραμένουν οι διάδοχοι της KGB και οι πράκτορες της FSB...

Τι χώρα είμαστε;

Κοιτάζω τον προϋπολογισμό, παρακολουθώ και την αντιπαράθεση γι' αυτόν. Και αναρωτιέμαι. 

Τι είμαστε τελικά; 

Χώρα ζηλευτή μέσα στην Ευρώπη, που οι εταίροι κοιτάζουν τα οικονομικά επιτεύγματά της και ζηλεύουν ή χώρα παρίας, που τα τρία τέταρτα του πληθυσμού της επιβιώνει με το ζόρι; 

Είμαστε η χώρα με έναν από τους υψηλότερους δείκτες οικονομικής ανάπτυξης μέσα στην ευρωζώνη ή μια χώρα που η πραγματική αγοραστική δύναμη των κατοίκων της, μόνο με χώρες της υποσαχάριας Αφρικής μπορεί να συγκριθεί;

Είμαστε η χώρα που τα νοικοκυριά της δεν θα μπορέσουν να στρώσουν Χριστουγεννιάτικο τραπέζι ή η χώρα που θα στείλει ορδές τουριστών στο εξωτερικό για να κάνουν πλουσιοπάροχες γιορτές στις ξένες πρωτεύουσες; 

Είμαστε η χώρα που σπάει διαρκώς τα ρεκόρ παραγγελίας νέων αυτοκινήτων ή η χώρα που οι μισοί χρήστες δημοσίων μέσων μεταφοράς δεν πληρώνουν εισιτήριο λόγω ανέχειας;

Είμαστε η Ελλάδα της αθλιότητας του δημόσιου συστήματος υγείας της ή μια από τις μοναδικές χώρες της Ευρώπης, που ο κάθε κάτοικός της μπορεί να τύχει δωρεάν νοσοκομειακής περίθαλψης αν του συμβεί κάτι; 

Είμαστε η χώρα που παρέχει όλα τα χρειαζούμενα φάρμακα δωρεάν και έχει πρωτοποριακά προγράμματα προληπτικής ιατρικής ή η χώρα των ανήμπορων...

Ο Πολακισμός ως ανώτατο στάδιο του εκτσογλανισμού

Όσοι πιστεύουν πως ο Πολακισμός αφορά μόνο ένα πρόσωπο, πλανώνται πλάνην οικτράν. 

Η συγκεκριμένη νοοτροπία έχει από καιρό αυτονομηθεί και διατρέχει οριζόντια μεγάλο μέρος του πολιτικού φάσματος, αλλά και της κοινωνίας.

Άνθισε σε μία εποχή, όταν οι πάνω και κάτω πλατείες ήρθαν σε όσμωση και ανακάλυψαν πολλά κοινά σημεία που έχουν, κυρίως τον ανορθολογισμό, την απόδοση όλων των δεινών στους κακούς ξένους, στην περιφρόνηση του κοινοβουλευτισμού και στη macho...

Οι μικροί τυμπανιστές των άκρων προελαύνουν

Οι μικροί τυμπανιστές προελαύνουν. 

Θυμωμένοι και βλοσυροί απειλούν να κατεδαφίσουν τα σύμβολα της καταπίεσης των Ευρωπαϊκών λαών. Η αρχή θα γίνει με την άλωση του ημικυκλικού κτιρίου της Βαστίλης των Βρυξελλών. Πρώτα όμως θα γίνουν συνέστιοι και ομοτράπεζοι στα ευήλια διαμερίσματα του.

Κομίζουν μάλιστα και μηνύματα στις ελίτ και την πολιτική ηγεσία. Μηνύματα που ερμηνεύονται χαοτικά μέσα σε ωκεανό αντιφάσεων. 

Οι φιλελεύθεροι ζητούν περισσότερο κράτος, οι κρατιστές ζητούν τη μάνα τους και τον πατέρα τους, οι ακραίοι λιγότερο Ευρώπη. Υπάρχουν και κάτι φρούτα νέας εσοδείας που θα αποφασίσουν στην πορεία, αφού γευτούν μύδια στον ατμό με τηγανιτές πατάτες στην Grand Place...

Ο έρωτας ανάμεσα στα δυο άκρα δεν κρύβεται

Η υιοθέτηση της ίδιας καιροσκοπικής ατζέντας και των ίδιων τοξικών συνθημάτων από τα κόμματα της Αριστεράς και της Ακροδεξιάς καλά κρατεί. 

Την ατζέντα την όρισε με περίτεχνο ομολογουμένως τρόπο το κόμμα Βελόπουλου και την ενσωμάτωσαν και αναπαρήγαγαν με υπερβολική ταχύτητα και υπέρμετρο ζήλο, σύσσωμα τα κόμματα της Αριστεράς.

Σε παλαιότερες εποχές, το κοινό βάδισμα αυτών των δύο εντελώς διαφορετικών πολιτικών χώρων, θα προκαλούσε όχι μόνο αιφνιδιασμό, αλλά θα οδηγούσε και σε βαθύ προβληματισμό. Όμως σήμερα, μπροστά στις ευρωεκλογές του Ιουνίου, η εμφάνιση ισχυρών δεσμών ανάμεσα στα δύο άκρα, ερμηνεύεται από τους εμπνευστές της, ως δήθεν απόδειξη της κυβερνητικής αποτυχίας. Αφού «όλοι είναι εναντίον της»...

Ο χρυσαυγιτισμός του ΣΥΡΙΖΑ

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία αναμετρώνται με αντιπάλους που δεν έχουν αλλάξει. Οι πρωταγωνιστές είναι οι ίδιοι αλλά η θλιβερή δράση τους έχει τον ίδιο ύπουλο στόχο: τη μόλυνση της κοινωνίας με το κομματικό δηλητήριο πάνω σε εθνικά τραύματα και τον εγκλωβισμό της χώρας στον γύψο του αναχρονισμού. Το σχέδιο τους ακτινογραφήθηκε με αυτόν τον τρόπο από τον πρωθυπουργό στην ομιλία που απηύθυνε από τη Λαμία.

Αυτός ο αναχρονισμός εκτός από υπηρέτες, διαθέτει και αφεντάδες, προστάτες, ώστε να μην ανακοπεί η διάχυση του και να διασπαρεί με μεγαλύτερη ευκολία η αμφιβολία, να γιγαντωθεί ο διχασμός και επικρατήσει η τοξικότητα...

Αλέξης Τσίπρας: Πορεία προς το λαό με το βλέμμα στα άκρα

H πορεία προς την κορύφωση της ταξικής πάλης για χάρη της οποίας ο Αλέξης Τσίπρας επιστρέφει στο πεζοδρόμιο που τον ανέδειξε, συνεχίστηκε με τον συνωστισμό των λεωφορείων που θα γέμιζαν το κλειστό του Περιστερίου. 

Η φιέστα όμως δεν είναι αρκετή για τον επικοινωνιακό αντιπερισπασμό που θα αποσπάσει την προσοχή του εκλογικού σώματος από την πολιτική ουσία.
Το προπατορικό ελάττωμα του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ που εκλείπει από κάθε τακτική κίνηση στην πολιτική σκακιέρα και αποτελεί...

Δεν ενισχύονται τα άκρα στη Ελλάδα - Το πάθημα του 2015 έγινε μάθημα

H άνοδος των άκρων σε μια Ευρώπη που κλυδωνίζεται από την ενεργειακή κρίση και τις συνέπειες του πολέμου του Πούτιν δίνουν το τόνο του φετινού καλοκαιριού. 

Το τρίο Μελόνι - Σαλβίνι - Μπερλουσκόνι στην Ιταλία και οι Λεπέν, Μελανσόν στην Γαλλία στέλνουν σαφή μηνύματα ότι ο λαϊκισμός ενισχύεται ως πολιτική δύναμη στην Ευρώπη.
Και η Ελλάδα; 

Η προοπτική ενός ζοφερού χειμώνα δεν δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για την εμφάνιση ενός αντισυστημικού τσουνάμι; 

Μήπως οι αντισυστημικές τάσεις περνούν κάτω από τα δημοσκοπικά ραντάρ;
Η Ελλάδα φαίνεται πως είναι μια διαφορετική περίπτωση...

Γιατί η αριστερά και η πολύ δεξιά δεν χωνεύουν τη Δύση;

Αν ακούσεις έναν αριστερό και έναν ακροδεξιό να μιλούν για τη Δύση, δεν θα μπορέσεις να καταλάβεις ποιος είναι ποιος

Αριστερά και ακροδεξιά: Η απέχθεια των δύο παρατάξεων για τη Δύση και ο ρωσο-ουκρανικός πόλεμος.

Παρά την προπαγάνδα που προσπαθεί να πείσει για το αντίθετο, οι διαφορές της αριστεράς με την πολύ δεξιά είναι σημαντικά λιγότερες από τις ομοιότητές τους τόσο ποσοτικά όσο (κι αυτό είναι το σημαντικότερο) και ποιοτικά. Καμιά φορά σκέφτομαι πως, αν δεν υπήρχαν οι μετανάστες και οι ομοφυλόφιλοι, ο μόνος τρόπος να ξεχωρίσεις ποιος είναι ποιος θα ήταν τα αγαπημένα τους χρώματα*:...

Τα δύο άκρα συντάσσονται και πάλι…

«Πολεμούν» τη φιλελεύθερη δημοκρατία και τον καπιταλισμό. Δεν πιστεύουν στον Ιησού ή στον Βούδα. 

Έχουν κάνει Θεό τους το μίσος και είναι ικανοί να συμμαχήσουν με τον διάβολο. 

Τους «αντιμετωπίσαμε» στην κρίση χρέους, όταν ήθελαν να οδηγήσουν τη χώρα στον τρίτο κόσμο. 

Τους «αντιμετωπίζουμε» σήμερα στον πόλεμο προπαγάνδας με τα πουτινάκια. 

Και θα τους βρούμε αύριο απέναντί μας, όταν θα βρουν και πάλι ευκαιρία να σύρουν τη χώρα στο χάος των νεανικών τους ονειρώξεων...

Σώτη Τριανταφύλλου: Η ρωσοφιλία στην Ελλάδα ενώνει ακροδεξιά και άκρα αριστερά

Σε χώρες σαν την Ελλάδα που επί δεκαετίες διέθεταν επίσημο σοβιετικό πρακτορείο, η ρωσοφιλία πήρε γελοίες διαστάσεις, ενώ σήμερα, τα αριστερά άκρα συναντιώνται με τους ακροδεξιούς εθνικιστές, τους χριστιανορθόδοξους και τους αντισημίτες συνωμοσιολόγους, αναφέρει η συγγραφέας Σώτη Τριανταφύλλου, σχολιάζοντας τις αντιδράσεις κομμάτων της αντιπολίτευσης και ενός συγκεκριμένου χώρου απέναντι στην ρωσική εισβολή.
Μιλά για το μπλοκ των ρωσόφιλων στην Ευρώπη, για τα τμήματα του πληθυσμού που θαύμαζαν τον μπολσεβικισμό και έχουν διατηρήσει αισθήματα συμπάθειας προς τους ρώσους, αλλά και για τη στάση της Ευρώπης...

Πρωτοφανής επίθεση σε βάρος του Παναγιώτη Λάμψια και του ΣΚΑΪ από τον ΣΥΡΙΖΑ (Βίντεο)

Ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει αποφασισμένος να φτάσει την πόλωση στα άκρα και επαναλαμβάνει την τακτική των επιθέσεων σε τηλεοπτικούς σταθμούς και δημοσιογράφους επιδιώκοντας να επιβάλλει ενδεχομένως με τον τρόπο αυτό τι θα σκέπτονται, τι θα κρίνουν και πως θα το λένε. 

Και αυτό την ώρα που ομνύει υπέρ της αδέσμευτης δημοσιογραφίας. 

Η επίθεση και οι χαρακτηρισμοί προς τον ΣΚΑΪ και τον δημοσιογράφο Παναγιώτη Λάμψια χαρακτηριστικό παράδειγμα, και όχι το μόνο...

Εκεί που μας χρωστάγανε, μας πήραν και το βόδι…

Όχι, μόνο δεν ζήτησαν συγγνώμη για τη σκευωρία της Novartis, αλλά απειλούν πάλι να τινάξουν τη χώρα στον αέρα. 

Επειδή αποκαλύφθηκε πλήρως η σκευωρία, 

επειδή απέτυχε το σχέδιό τους να σπιλώσουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους, 

επειδή τους έχει καταλάβει ο ελληνικός λαός και τους γυρνάει την πλάτη.

Το ερώτημα που έχει να απαντήσει ο κάθε ένας από εμάς είναι απλό: 

Με τους σκευωρούς ή με τη Δημοκρατία και τη νομιμότητα;...

Δέσμιος των «σκληρών» του ΣΥΡΙΖΑ ο Τσίπρας

Εγκλωβισμένος ανάμεσα στις ακραίες συνιστώσες και τις παθογένειες του παρελθόντος βρίσκεται ο Αλέξης Τσίπρας, που δύο χρόνια μετά τις εθνικές εκλογές αδυνατεί να αλλάξει το δυσμενές κλίμα στο εσωτερικό του κόμματος του και στροβιλίζεται σε ένα ανοδικό σπιράλ εσωστρέφειας.

Η απόπειρα μετατροπής του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα σύγχρονο κεντροαριστερό κόμμα έχει πέσει προ πολλού στο κενό, ενώ τα σχέδια προσκρούουν και στη λεγόμενη παλιά φρουρά της περιόδου του 3%...

Η «θεωρία των δύο άκρων» εκδικείται…

Όταν η Αριστερά βρίσκεται «στριμωγμένη» περνάει στην «αντεπίθεση»!

Κι όσο πιο στριμωγμένη είναι, τόσο πιο θρασεία είναι η αντεπίθεσή της!

Όταν η ίδια υποστηρίζει τυραννικά καθεστώτα (π.χ. Βενεζουέλα), κατηγορεί τους άλλους, ως… «φασίστες»!

Όταν η ίδια διχάζει την κοινωνία (θυμηθείτε, τις «κρεμάλες και τα ικριώματα για τους… «Τσολάκογλου»), κατηγορεί τους άλλους, για… «διχαστικό λόγο»...