Ο επανεκλεγείς αρχηγός θέλει να ασκήσει δομική αντιπολίτευση, αλλά δεν ξέρει «πώς» και τη συγχέει με τη στείρα άρνηση. Έτσι για να δείξει πως αντιπαλεύει τη ΝΔ, βρήκε το βολικό μοτίβο: «Όχι σε όλα»!
Το «όχι σε όλα» μπορεί να γίνει μοχλός για την κατάκτηση της εξουσίας, εφόσον συντρέχουν δυο προϋποθέσεις: Ευοίωνο κοινωνικό κλίμα και ένας χαρισματικός αρχηγός.
Το είδαμε στις περιπτώσεις του Αντρέα και του Τσίπρα. Το κοινωνικό κλίμα στην περίπτωση του Αντρέα εξέφρασε ένα ιστορικό ζητούμενο, κληροδοτημένο από το παρελθόν: Να φύγει η Δεξιά. Παράλληλα ο ίδιος ήταν μαγνητική προσωπικότητα που φλόγιζε τα πλήθη.
Στην περίπτωση Τσίπρα το κοινωνικό κλίμα κατέστη ευοίωνο υπό το σοκ της χρεοκοπίας. Ο ίδιος φρέσκος τότε και καθ’ έξιν λαοπλάνος, παρότι άσχετος σε όλα, μετέτρεψε την κοινωνική οργή σε ασανσέρ ανόδου στην εξουσία.
Τι από αυτά διαθέτει σήμερα ο Ανδρουλάκης και το ΠΑΣΟΚ; ...


