Αξιοπρέπεια, φιλότιμο

Η λέξη αξιοπρέπεια, όπως και η λέξη φιλότιμο, είναι δικές μας λέξεις, δύσκολα μεταφραζόμενες σε άλλες γλώσσες

Οι ρίζες μας κρατάνε βαθιά σε όλη την Μεσόγειο Θαλασσα, ξεκινώντας από τα Ανατολικά παράλια και φθάνοντας στην σημερινή Ισπανία..
Παντού, ενώ πέρασαν σχεδόν 3χιλ χρόνια από την πρωτη εξάπλωση των Ελλήνων, τα παντα καταμαρτυρούν Ελλάδα.
Αυτό φυσικά, δεν το γράφω για να διεκδικήσω τίποτα. Μια χαρά ζούμε με τους Ιταλούς, με τους Γάλλους, με τους...

Ενα μονάχα βόλι...

Βρισκόμαστε στα 1904, έναν αιώνα πριν, στη Μακεδονία. 

Ενας αγώνας, ένας ακήρυκτος πόλεμος διεξάγεται, ανάμεσα κυρίως σε Ελληνες και Βουλγάρους, κάτω από τη μύτη της παραπαίουσας Οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Μέχρι το 1908, με τη συμμετοχή των ορατών και αοράτων κέντρων εξουσίας, με μεθόδους Ευρώπης και Ανατολής, τόσο στα αστικά κέντρα της εποχής, όσο και στην ύπαιθρο, γίνεται ένας αδυσώπητος αγώνας επιβίωσης... 

Αν δείτε φωτογραφίες του αγώνα, θα εντυπωσιαστείτε με τον οπλισμό και την εξάρτυση... Φυσεκλίκια, τσαπράζια, αλυσίδες και σταυροί, όπλα με ασημένια στολίδια στον υποκόπανο, μαχαίρια ασημοκαπνισμένα, αστραφτερές θήκες. 

Δεν είναι όμως αυτή η αλήθεια...

Ω, γλυκύ μου έαρ!

«Μοσχοβολούν οι γειτονιές βασιλικό κι ασβέστη...». 

Είναι στίχος, είναι μύθος ή είναι σκίρτημα μνήμης; 

Ο,τι και να είναι, φαντάζει μακρινό για τους παλιούς και άγνωστο για τους νέους.

Μας πάει πίσω, εκεί στις δεκαετίες του 1960 και 1970, που πολλοί από μας έζησαν τα πρώτα ανοιξιάτικα σκιρτήματα της φύσης. Τα έφερε έτσι η παράδοση και ο πολιτισμός μας, η Ανάσταση να γιορτάζεται...

Δράση & σκέψεις σε ένα κυνήγι Αγριογούρουνου

ΣΕ ΕΝΑ ΚΥΝΗΓΙ ΑΓΡΙΟΓΟΥΡΟΥΝΟΥ

Δράση & σκέψεις

Ψιλοβρόχι και παγωμένος αέρας, ξημερώνει Κυριακή, μία από τις τελευταίες ενός γλυκού φθινόπωρου. Ακούγαμε για βαρύ χειμώνα φέτος, αλλά μέχρι σήμερα το μόνο βαρύ ήταν το άγχος των εξόδων, η πίκρα του δώσε-δώσε, εκείνη η αίσθηση της συνεχούς απογοήτευσης από όλους και όλα. Κυριακή, περπατάμε στη σειρά για τα καρτέρια. Μέσα στο βουνό έχει σίγουρα γουρούνια.

Αυτή η αίσθηση της σιγουριάς, όταν μάλιστα συνοδεύεται από το αλάνθαστο τράβηγμα του σκύλου στην πρωινή ιχνηλασία, είναι ένα συναίσθημα που μόνο ο...

Ο καιρός των ...κάπρων

Η ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΥΝΗΓΟΥ

Η στιγμή της τουφεκιάς

Κάθε φορά που μαζευόμαστε όλοι στο τραπέζι της καλύβας η συζήτηση ανάβει για τη στιγμή της τουφεκιάς. Την κορύφωση μιας προσπάθειας που ξεκινάει μήνες πριν, με εκπαιδευτικά, προετοιμασίες και εξοπλισμούς με μύριες όσες στερήσεις λόγω κρίσης.

Από την έκβαση της τουφεκιάς, από το θετικό ή όχι αποτέλεσμα, δυστυχώς, εξαρτώνται τα πάντα. Κι όμως. Υπάρχει, όπως στο ποδόσφαιρο, ο παράγοντας δοκάρι και μέσα, κάτι που τελικά λίγοι προσέχουν, όταν η μπάλα καταλήγει στα δίχτυα, ενώ αντίθετα, πολλοί στηλιτεύουν με λόγια και συμπεριφορές, όταν η φάση είναι «δοκάρι και έξω»...

Το νέο τραγούδι των ΛΟΚ, μετά από την έγκριση του ΣΥΡΙΖΑ..

Μετά τις αντιδράσεις του ΣΥΡΙΖΑ, 

που ενοχλήθηκε με τα συνθήματα τον λοκατζήδων κατά Τουρκίας κλπ (ΒΙΝΤΕΟ), 
επειγόντως το ΥΠΕΘΑ έδωσε εντολή να γραφούν νέα συνθήματα, όπως αυτό που ακολουθεί:
Eίμαι ωραία, είμαι μοιραία είμαι αδελφή
Ξυπνάω μεσημέρι,
κάθε μέρα άλλο ταίρι
Είμαι τρελή, είμαι μουρλή, είμαι αδελφή
Κοιμάμαι την αυγή
με όποιον μου την βγει...

Στα χωριά των παιδικών μας χρόνων

NOΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ

Καλοκαίρι πριν από πολλά χρόνια. Ατέλειωτα παιχνίδια στις αλάνες, στους λόγκους, στα βουνά. Εκλειναν τα σχολεία και αμολιόμασταν ξυπόλητοι? ακόμη και στα αγκάθια. Ακούγεται περίεργο, αλλά έτσι ήταν το έθιμο τότε. Πενήντα χρόνια μετά, είναι τόσο μακρινή και μαζί τόσο κοντινή η συγκεκριμένη εικόνα. 

Ξυπόλητοι, μαυρισμένοι, από τον ήλιο του Αλωνάρη, με μια φέτα καρπούζι στο χέρι, να παίζουμε νυχθημερόν ποδόσφαιρο. Να κυνηγάμε τα μικροπούλια με τα λάστιχα, ανταγωνιζόμενοι ποιος θα κάνει το καλύτερο τσατάλι από κρανιά, ποιος θα στείλει ποιο μακριά τη στρογγυλή πέτρα με τα λάστιχα...

Ανικανότητα, παντού.

Δεν μπορώ να καταλάβω, πόσο αναίσθητοι είμαστε...

Πίνουμε κόκα κόλα, και αυτοί πάνε το εργοστάσιο στην Βουλγαρία...και μεις πίνουμε...

Αγοράζουμε από το lidl και to Praktiker και το Σπίνγελ λέει ότι είμαστε Αφγανιστάν και Πακιστάν στην Ευρώπη... και μεις συνεχίζουμε ν αγοράζουμε...

Μας ξέσχισε η Ζήμενς, αλλά εμείς εκεί...

Μας πουλάνε τα σίδερα τους , κάτι αμαξάρες που δανειστήκαμε για να τις αγοράσουμε πριν 5-6 χρόνια... Μας ξεσχίσανε στους φόρους, και τώρα μας τα παίρνουν πίσω για ένα κομμάτι ψωμί.
Περιμένουμε από τύπους σαν τον Λαφαζάνη, τον Καμμένο, τον Κασιδιάρη, να μας σώσουν.

Πετάμε κατουρλιά σε χαζομπέμπηδες υπουργούς, που ξέμειναν πίσω, και η πλάκα είναι ότι προσπαθούν για κάτι....