Ένας μαζικός «αντισυστημισμός» διατρέχει το σώμα της ελληνικής κοινωνίας.
Δεν πηγάζει από πολιτική άποψη.
Στην περίπτωση αυτή θα εξέφραζε πολιτικό λόγο και θα ήταν μαχητός, υπακούοντας σε, και απαντώντας με, επιχειρήματα.
Ο νέος αντισυστημισμός πλέει σε ένα ποτάμι εξισωτικής και κατεδαφιστικής λογικής, που συναντάται ακόμη και σε καλοδιάθετους. Θεωρεί ότι οι πάντες και τα πάντα, άτομα, επαγγελματικές και κοινωνικές ομάδες, είναι ύποπτοι κάποιας αόρατης συναλλαγής και υποταγής εις βάρος του λαού.
Οι επιχειρηματίες, για παράδειγμα, είναι όλοι λαμόγια, οι γιατροί παίρνουν όλοι φακελάκι, οι δημοσιογράφοι είναι όλοι αλήτες ρουφιάνοι που τα παίρνουν, οι δημόσιοι υπάλληλοι όλοι...











