Η κυριαρχία Μητσοτάκη, το «ταβάνι» για Τσίπρα και τα αδιέξοδα Ανδρουλάκη

Ο Δεκαπενταύγουστος πέρασε και η κλεψύδρα γύρισε. Η Δ.Ε.Θ δεν είναι πια και τόσο μακριά και οι πολιτικοί αρχηγοί θα παρουσιάσουν θέσεις και προτάσεις, θα αξιολογηθούν, θα μετρηθούν στις πρώτες μετακαλοκαιρινές δημοσκοπήσεις και «το παιχνίδι διαρκείας περίπου επτά μηνών» αρχίζει.
Οι αντιπαραθέσεις με αφορμή τη συνέντευξη Τσίπρα, η μεταγραφολογία, οι εκτιμήσεις δημοσιολόγων πολλές από τις οποίες στερούνται βάσης αφού δεν υπήρχαν νέες δημοσκοπήσεις, η κουραστική πια συζήτηση πότε θα φτιάξει κόμμα ο Α. Σαμαράς, αλλά και ο αμετάβλητος καταστροφολογικός τρόπος αντιπολίτευσης με αφορμή π.χ τις πυρκαγιές ή την απόφαση του ΣτΕ για κάποια μη Κρατικά Πανεπιστήμια μας έδωσαν μια γεύση για το τι θα επακολουθήσει.
Ωστόσο, ανέδειξαν και πάλι κάτι που παραμένει αμετάβλητο. 

Η ΝΔ διατηρεί την πρωτοκαθεδρία με σημαντική διαφορά 12%-13% από το δεύτερο κόμμα και αυτό το παραδέχονται όλοι. Ακόμα και ο Α. Τσίπρας που μίλησε για ανατροπή, αναφέρθηκε στις δεύτερες εκλογές. Μόνο το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει να μιλάει -αναγκαστικά μάλλον- για πρωτιά έστω με μια ψήφο διαφορά κι ας είναι τρίτο στις δημοσκοπήσεις του Ιουλίου με 6% διαφορά.

Αυτή η αμετάβλητη πρωτοκαθεδρία φαίνεται να δρομολογεί και το «σχέδιο περικύκλωσής της» από όλες τις άλλες δυνάμεις, την βούληση όσων θέλουν «ανατροπή του Μητσοτάκη». Αυτή η βούληση συμπεριλαμβάνει βασικά δυο πυλώνες:...