Πλην των ορθόδοξων κομμουνιστών του ΚΚΕ που δεν έχουν πρόβλημα να τραγουδήσουν «τι τα θέλουν τα κανόνια / τι τα θέλουν τα σπαθιά , να τα κάνουνε τραχτέρια / να δουλεύει η αγροθιά», οι υπόλοιποι της πλατο-αριστεροσύνης αλλά και της πατριδοϋπεράσπισης ψάχνουν τρόπο να πουν «όχι», δίχως να ακουστεί να βγαίνει απ’ το στόμα τους.
Το ίδιο και οι λογιών-λογιών ψεκ, που στο μυαλό τους όλα είναι μέρος μιας αόρατης συνωμοσίας.
Άρχισαν λοιπόν τα μεσοβέζικα.
«Μα 3 δισ. ευρώ; Είναι ακριβό.»
«Μα 3 δισ. ευρώ; Είναι ακριβό.»
Εμ βέβαια, διότι αυτοί έχουν έτοιμη εναλλακτική στη μισή τιμή ή και παρακάτω, αλλά ο Μητσοτάκης αρνείται να την πάρει. Λες και ο σύγχρονος πόλεμος όπως τον βλέπουμε στην Ουκρανία, στη Γάζα ή στον Κόλπο γίνεται με φθηνά λιανοντούφεκα που το μόνο κόστος τους είναι το μπαρούτι για τις σφαίρες και το ακόνισμα της ξιφολόγχης. Λες και μια εθνική ήττα ή απώλεια ελληνικού εδάφους θα έχει μικρότερο κόστος από 3 δισ., αν μπορεί να κοστολογηθεί κάτι τέτοιο. Πόσο κοστίζει στα μάτια τους το Καστελόριζο άραγε;
«Ναι, αλλά εμείς ακούμε ότι η ασπίδα του Αχιλλέα δεν είναι μόνο αμυντική, αλλά και επιθετική. Το βεβαίωσαν κάτι απόστρατοι.»
«Ναι, αλλά εμείς ακούμε ότι η ασπίδα του Αχιλλέα δεν είναι μόνο αμυντική, αλλά και επιθετική. Το βεβαίωσαν κάτι απόστρατοι.»
Άλλο κραταιό επιχείρημα αυτό.
Οι Τούρκοι να μπορούν να χτυπήσουν ως την Αθήνα, αλλά εμείς να έχουμε βεληνεκές ως εκεί που σκάει το κύμα στις ακτές μας. Να μπορούμε να ξαπλώσουμε μόνο όποιον εχθρό πατήσει την παραλία μας, αλλά όχι παραπέρα. Διότι αν αποκτήσουμε κι εμείς δυνατότητα να χτυπήσουμε αν χρειαστεί την Άγκυρα, αυτό δεν είναι ενεργητική αποτροπή, αλλά προσφορά δικαιολογίας στους Τούρκους να λένε ότι πάμε να τους επιτεθούμε. Αν είναι ποτέ δυνατόν να ακούγονται αυτά τα λόγια από ελληνικά στόματα.
Γατί δεν το λένε καθαρά να ξεμπλέκουμε; ...
Γατί δεν το λένε καθαρά να ξεμπλέκουμε; ...
