Όταν ο Πάιατ έβρισκε «πρόθυμο» τον Τσίπρα για τη Βάση της Σούδας

Εξ όνυχος τον λέοντα. 

Στην τελευταία του συνέντευξη (Παραπολιτικά), ο κ. Τσίπρας επιδόθηκε για άλλη μια φορά σε διασπορά ψευδών ειδήσεων, περιγράφοντας τις μεγάλες «επιτυχίες» του στις επαφές του με τις ΗΠΑ και τους προέδρους τους. 

Ειδικά οι αναφορές του στη Σούδα αποτελούν τον ορισμό του λεονταρισμού και οι αναφορές του στις «επιτυχίες» της Τουρκίας τον ορισμό της παραπληροφόρησης. 

Για άλλη μια φορά ο Αλέξης Τσίπρας στηρίζει την πολιτική του ύπαρξη στο ψέμα…
«Να θυμίσω», είπε ο κ. Τσίπρας, 

«ότι το 2016 είχα συναντηθεί με τον Μπάιντεν και μου είχε ζητήσει πενταετία για την Βάση της Σούδας, είχα αρνηθεί γιατί ζήτησα περισσότερα ανταλλάγματα και δεν μου τα έδωσε. 

Ο κ. Μητσοτάκης ήρθε κι όχι μόνο έδωσε πενταετία τη Σούδα αλλά έδωσε επ’ αόριστον τη Σούδα, άλλες τέσσερις εγκαταστάσεις και την Αλεξανδρούπολη και τι κέρδισε; 

Το East Med πήγε στις καλένδες, F35 και F16 στην Τουρκία. 

Θέλω να πω ότι εμείς τότε που είχαμε μια στάση προώθησης του στρατηγικού διαλόγου αλλά διεκδίκησης κερδίζαμε πράγματα ενώ η σημερινή κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη που έχει μια στρατηγική «πρόθυμου συμμάχου» να δώσει τα πάντα χωρίς απ’ ότι φαίνεται ανταλλάγματα έχει αυτά τα αποτελέσματα και κυρίως τη στάση Πόντιου Πιλάτου του υπουργού εξωτερικών που έρχεται εδώ και δεν λέει κουβέντα για το κρίσιμο θέμα της πόντισης καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης».

Όλα λάθος. 

Για την ακρίβεια, όλα ψέματα. 

Γιατί την ίδια μέρα δημοσιευόταν στην «Καθημερινή» η συνέντευξη Ρούμπιο στον Παπαχελά και δόθηκαν απαντήσεις και για τα F35 και για το καλώδιο. Ο παπατρέχας Τσίπρας έσπευσε να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα πριν καν ενημερωθεί. Αυτή ήταν και παραμένει η εικόνα ενός ανθρώπου που κυβέρνησε (λέμε τώρα) τη χώρα και φιλοδοξεί να ξανακυβερνήσει (εδώ φτύνουν όλοι τον κόρφο τους).
Αλλά αυτά τα περί Σούδας, που θυμίζουν τα παραμύθια για τα καλώδια του Μπαρμπαρός, είναι πραγματικά εξωφρενικά...

52 χρόνια στη σωστή πλευρά της Ιστορίας

Ο εορτασμός των 52 χρόνων από την ίδρυση της Νέας Δημοκρατίας από τον Εθνάρχη Κωνσταντίνο Καραμανλή, αποτελεί την πιο μεγάλη απόδειξη ότι η Νέα Δημοκρατία είναι το μοναδικό κόμμα που άντεξε για πάνω από μισό αιώνα, παρά τις αλλεπάλληλες κρίσεις.
Αυτό δεν συνέβη τυχαία. Συνέβη επειδή ο ιδρυτής της δημιούργησε ένα κόμμα με βαθιές ρίζες στη λαϊκή βάση, προορισμένο να ανήκει στον λαό και σε κανέναν άλλον.
Ένα κόμμα που για πάνω από μισό αιώνα βρέθηκε πάντα στη σωστή πλευρά της Ιστορίας.
Ένα κόμμα που βρέθηκε πάντα στην πρώτη γραμμή για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας, στην αποκατάσταση της οποίας πρωτοστάτησε πριν από μισό αιώνα.
Ένα κόμμα που υπερασπίστηκε πάντα την ελευθερία της γνώμης, τον Κοινοβουλευτισμό, τη Δικαιοσύνη, την διάκριση των εξουσιών και το Κράτος Δικαίου.
Ένα κόμμα ταγμένο στην υπεράσπιση των εθνικών μας δικαίων!
Ένα κόμμα που υπηρέτησε και υπηρετεί τον λαό, χωρίς λαϊκισμό.
Ένα κόμμα που υπηρέτησε πάντα την Αλήθεια, γιατί ενστερνίστηκε από την αρχή την ρήση του εθνικού μας ποιητή πως «το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό».

Σε όλη την πορεία της, η Νέα Δημοκρατία υπηρέτησε την Πατρίδα με ανιδιοτέλεια, με μαχητική ορμή, αλλά και με σύνεση, ορθή σκέψη και ορθό λόγο! Με λογισμό και μ’ όνειρο! Με σεβασμό στην Ιστορία και στους αγώνες του Έθνους και με συναίσθηση της ευθύνης απέναντι στα μεγάλα υπαρξιακά προβλήματα του τόπου.

Είναι η Νέα Δημοκρατία που έκλεισε τα αυτιά της στη δημαγωγία και έφραξε τον δρόμο στους δημαγωγούς, χωρίς να λογαριάζει το πολιτικό κόστος. Και που σε κάθε απόφασή της είχε ως γνώμονα το δημόσιο συμφέρον.
Το κόμμα του ήθους, του χρέους, της εθνικής περηφάνειας!
Το κόμμα που πολέμησε με πάθος τον εθνικό διχασμό και όσους επιμένουν να διαιρούν τους Έλληνες, σπέρνοντας τερατώδη ψέματα και θεωρίες συνωμοσίας.
Το κόμμα που αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει τις μεγάλες προκλήσεις μέσα από τρομερές αντιξοότητες, σε εποχές που κυριαρχούσαν τα κομματικά πάθη, που η πατρίδα και η Δημοκρατία αντιμετώπιζαν πραγματικά υπαρξιακά προβλήματα.
Δεν ήταν εύκολα και ανέφελα αυτά τα χρόνια – όλοι το ξέρουμε, όλοι το ζήσαμε. Χρειάστηκε να αντιμετωπίσουμε αλλεπάλληλες κρίσεις, εθνικές και διεθνείς.

Σήμερα, η Νέα Δημοκρατία ατενίζει το μέλλον με αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση. Γιατί η πατρίδα μας ατενίζει το μέλλον με αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση.
Στην τελική ευθεία προς τις εκλογές του 2027 και 52 χρόνια από την ίδρυσή της, η Νέα Δημοκρατία συνεχίζει τη μάχη κατά του λαϊκισμού και της πολιτικής αστάθειας.
Γιατί είναι η μόνη παράταξη που με αρχηγό τον Κυριάκο Μητσοτάκη μπορεί να απαντήσει στο κρίσιμο και υπαρξιακό για την πατρίδα μας ερώτημα «ποιος θα κρατά το τιμόνι την επομένη των εκλογών», σε μια ιδιαίτερα ταραγμένη και γεωπολιτικά επικίνδυνη εποχή.
Η απάντηση είναι μία και την γνωρίζουν ακόμη και οι πολιτικοί μας αντίπαλοι: 

Μόνο μια αυτοδύναμη Νέα Δημοκρατία μπορεί να εξασφαλίσει την κυβερνητική σταθερότητα και να θωρακίσει τη χώρα απέναντι σε κάθε απειλή...

Μια ματιά στη Σουηδία για να καταλάβουμε τι θα γινόταν στην Ελλάδα χωρίς αυτοδύναμη Νέα Δημοκρατία

Το ερώτημα στο οποίο δεν μπορεί ποτέ να απαντήσει η Αριστερά είναι το πιο κρίσιμο: 

Ποιος θα κυβερνήσει; 

Το παράδειγμα της Σουηδίας είναι χαρακτηριστικό. 

Στις εκλογές της 13ης Σεπτεμβρίου, κέρδισε το λεγόμενο «αριστερό μπλοκ». Η σοσιαλδημοκράτισσα πρώην πρωθυπουργός Μαγκνταλένα Άντερσον έλαβε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης και την επέστρεψε! Η προεκλογική «ενότητά» τους αποδείχθηκε με το καλημέρα σας ένα σκορποχώρι!
Για άλλη μια φορά αποδείχθηκε στην πράξη πως τα σοσιαλιστικά και τα αριστερά κόμματα αποτελούν τον ορισμό της ασυνεννοησίας, των διαφωνιών και των ιδεοληπτικών εμμονών. Αν και παριστάνουν πως ανήκουν στο λεγόμενο «αριστερό μπλοκ», αν και για όλα έχουν λύσεις και απαντήσεις, όταν έρχεται η ώρα θυμούνται τις διαφωνίες τους.

Είναι αυτό που με μαθηματική ακρίβεια θα συνέβαινε και στην Ελλάδα, αν από τις εκλογές δεν προκύψει αυτοδυναμία του πρώτου κόμματος, που δεν είναι άλλο από τη Νέα Δημοκρατία. Διότι όλοι οι υπόλοιποι έχουν τόσο μεγάλες διαφορές, που επίσης με μαθηματική ακρίβεια δεν θα μπορέσουν να απαντήσουν στο υπαρξιακό για τη χώρα μας ερώτημα «ποιος θα κυβερνήσει»...

Τσίπρας και Βενεζουέλα: Σφίγγει ο κλοιός με επίκεντρο τη νήσο Μαργαρίτα

Πάνε πολλά χρόνια που ο Αλέξης Τσίπρας προσπαθεί να ξεφύγει από τις ερωτήσεις για τις σχέσεις του με τη Βενεζουέλα. 

Στο παρελθόν παρίστανε ότι οι στενές επαφές του οφείλονταν στην ιδεολογική ταύτισή του με το καθεστώς. 

Τώρα, μεταμορφωμένος σε… θεσμικό, εγκατέλειψε ακόμη και την αδυναμία του στον «Κομαντάντε Τσάβες». 

Προσπερνάει το θέμα χαλαρά, προφανώς επειδή γνωρίζει ότι η δίκη του Μαδούρο, όπου θα ακουστούν πολλά, θα αρχίσει την 1η Ιουνίου 2027, δηλαδή μετά τις εκλογές. Οπότε κάνει ότι δεν ακούει τις καινούργιες αποκαλύψεις από τον Ιάσονα Πιπίνη και τον «Ελεύθερο Τύπο».

Τα ίδια έκανε όταν αποκαλυπτόταν η επιστολή του προς τον Μαδούρο για τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις του πρώην πρέσβη της Βενεζουέλας, όταν του ζητούσε (του Μαδούρο) την συνδρομή του για να μην εκτεθεί η… Αριστερά! Μόνο που το πολιτικό χρήμα δεν είναι… σεξουαλική παρενόχληση!

Τα ίδια έκανε και το 2017, όταν, μήνες μετά τις αποκαλύψεις για το ταξίδι Παππά-Αρτεμίου και τον πραγματικό σκοπό του ταξιδιού τους στη Βενεζουέλα τον Αύγουστο του 2013, είχε γίνει γνωστό (πάλι από τον Πιπίνη και τον «Ελεύθερο Τύπο») ότι τον Ιούλιο του 2013, Τσίπρας και Παππάς είχαν ταξιδέψει στη Μόσχα, προκειμένου να συναντηθούν με τον Μαδούρο που επίσης επισκεπτόταν τη Ρωσία, και να συζητήσουν την πιθανότητα παροχής βοήθειας από τη Βενεζουέλα με πετρέλαιο στην περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη...

Οι εκλογικοί εκβιασμοί του ΠΑΣΟΚ: Το «κανόνι του χρηματιστηρίου» και η «τετραετία υψηλού ρίσκου»

Στην αγωνιώδη προσπάθειά του για την προσωπική του επιβίωση μέσα στο ίδιο του το κόμμα, ο Νίκος Ανδρουλάκης συνεχίζει να γράφει λευκές σελίδες όχι μόνο στην Ιστορία του ΠΑΣΟΚ, αλλά και στην ίδια την Ιστορία της χώρας. 

Και εμφανίζει ως εκβιασμό την ανάγκη για πολιτική και οικονομική σταθερότητα – αν και αποδεδειγμένα οι μεγαλύτερες καταστροφές ιστορικά συνέβησαν είτε σε περιόδους εθνικού διχασμού, είτε σε περιόδους πολιτικής ανωμαλίας, είτε σε περιόδους πολιτικής ή οικονομικής αστάθειας.
Αυτή η ιστορική αλήθεια από τον κ. Ανδρουλάκη μεταφράστηκε ως… «Μητσοτάκης ή Ερντογάν»! Και υποστήριξε από το βήμα της Βουλής πως τάχα κατά την κυβέρνηση… «η δημοκρατική εναλλαγή στην εξουσία, η λαϊκή ετυμηγορία, οι εκλογές, είναι ένα παιχνίδι που ''υπονομεύει'' τα εθνικά μας συμφέροντα. Διότι, οι εκλογές είναι εκλογές. Θα έχουμε προεκλογική περίοδο, γίνονται διερευνητικές διαδικασίες με τις εντολές. Τι σημαίνει; Δεν πρέπει να έχουμε εκλογές;».
Φυσικά, ουδέποτε υποστηρίχθηκε κάτι τέτοιο. 

Αυτό που υποστηρίζεται είναι πως για να υπάρξει εναλλαγή στην εξουσία πρέπει να υπάρχουν δύο πόλοι, οι οποίοι εναλλάξ θα μπορούν να κερδίζουν τις εκλογές, να εξασφαλίζουν τη Δεδηλωμένη στη Βουλή και να σχηματίζουν κυβέρνηση. Και όχι να πηγαίνουμε από εντολή σε εντολή και από εκλογές σε εκλογές. Διότι η χώρα τελεί υπό διαρκείς απειλές και δεν πρέπει να υπάρχει κενό εξουσίας. Η χώρα πρέπει να έχει κυβέρνηση από την επομένη των εκλογών. Αυτό το καταλαβαίνουν πια και τα μικρά παιδιά...

Όλες οι φυλές του Τσίπρα: Οι πατρίκιοι, οι πληβείοι και η… Βαρόνη Θεώνη Σταφ

Έχουν πια αρχίσει να το καταλαβαίνουν και οι ίδιοι: 

Ο Αλέξης Τσίπρας τους μοίρασε ρόλους και τους χρησιμοποίησε για τις πρόβες της καινούργιας του παράστασης ως… doubler. 

Όταν το έργο ανέβει κανονικά και βρεθεί ο σωστός φωτισμός, τα δήθεν νέα στελέχη θα αντικατασταθούν από τους κανονικούς πρωταγωνιστές, που ξεκουράζονται περιμένοντας. Με τη γλώσσα έξω από το ζέσταμα, θα ριχτούν κατάκοποι στην αρένα των εκλογών, που θα μοιάζει με λαιμητόμο. Και οι doubler θα μεταμορφωθούν σε κομπάρσους.

Δεν τους φταίει κανείς άλλος εκτός από την κουτοπόνηρη αλαζονεία, την υπέρμετρη φιλοδοξία, την πολιτική απειρία, την μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους. 

Πίστεψαν πως ο Τσίπρας, φεύγοντας από τον ΣΥΡΙΖΑ, είχε ξεμείνει από στελέχη και τους χρειαζόταν απεγνωσμένα. Ήταν τέτοια η αυτοπεποίθησή τους, που ούτε τους πέρασε από το μυαλό πως κάποιος που πουλάει με τόση ευκολία τους παλιούς συντρόφους, τους ανθρώπους που ο ίδιος διόρισε υπουργούς, τομεάρχες, κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους, που τους στήριξε στις αυτοδιοικητικές εκλογές, που τους είχε στο πλευρό του σε όλες του τις επαναστατικές γυμναστικές, που τους έτρεχε στη Βενεζουέλα, που έβρισκε για όλους μια δικαιολογία, που τους μετέτρεπε σε σκευωρούς και συνενόχους του σε στημένες κατηγορίες κατά πολιτικών αντιπάλων, θα τους πετάξει κι’ αυτούς σαν την τρίχα από το ζυμάρι.

Και όμως! Τα σημάδια της αφιλίας, της αχαριστίας και του τυχοδιωκτισμού ήταν εκεί: Το είχε κάνει το καλοκαίρι του 2015, το έκανε και όταν αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ και έφτιαξε το νέο του κόμμα. «Ζήσε και άσε τους άλλους να πεθάνουν» είναι το έργο που συνεχώς ανεβάζει ο Τσίπρας.
Αλλά αυτοί πίστεψαν πως ήταν μοναδικοί, αξεπέραστοι, αναντικατάστατοι, λαμπρά αστέρια με βαριά βιογραφικά. Τώρα, την ανάγκη φιλοτιμία ποιούμενοι...

Η Ισπανία, η Θέουτα και η FIFA: Ακροδεξιοί και ακροαριστεροί τυχοδιώκτες μπαίνουν μαζί στο γήπεδο!

Τα γεγονότα στον βορειοαφρικανικό ισπανικό θύλακα της Θέουτα δεν συνηγορούν απλά υπέρ των αυτοδύναμων κυβερνήσεων με ενιαία εξωτερική και μεταναστευτική πολιτική, που δεν χρειάζεται να διαπραγματεύονται με ετερόκλητα πλήθη «συμμάχων». 

Αποδεικνύουν ότι ακροαριστερά και ακροδεξιά είναι τόσο τυχοδιώκτες που συνενώνουν δυνάμεις αρκεί να υπηρετήσουν τις ιδεοληψίες τους. Ακόμη και μέσω… ποδοσφαίρου!
Είναι γνωστό ότι στην Ισπανία το ακροδεξιό κόμμα VOX διακρίνεται για την ακραία αντιμεταναστευτική πολιτική του.
Είναι επίσης γνωστό ότι η Ενωμένη Αριστερά (Sumar) και οι Podemos τάσσονται υπέρ των μεταναστών και συχνά υποχρεώνουν τον Σοσιαλιστή πρωθυπουργό, Πέδρο Σαντσεθ να υποκύπτει σε πιέσεις όσον αφορά στη μεταναστευτική πολιτική.
Για να τελειώνουμε και με διάφορες «ελληνικές ερμηνείες», σημειώνω εδώ ότι αυτό δεν έχει σχέση με την τελευταία νομιμοποίηση, διότι αυτή αφορά Λατινοαμερικανούς που ζουν και εργάζονται στην Ισπανία και – το κυριότερο – μιλούν ισπανικά και είναι περιζήτητοι μεταξύ των εργοδοτών που ματαίως αναζητούν εργαζομένους, μεταξύ άλλων, για τον αγροτικό τομέα, στον οποίο στηρίζεται η ισπανική οικονομία...

ΕΕ και Μεταναστευτικό σε δύο λέξεις: Όλα λάθος!

Η εισβολή 60.000 περίπου Μαροκινών από ξηρά και θάλασσα μέσα σε 24 μόνο ώρες στη Θέουτα, ισπανικό θύλακα στο Μαρόκο, αποδεικνύει πως το μεταναστευτικό – όταν δεν υπάρχουν τα γενικά προσκλητήρια τύπου ΣΥΡΙΖΑ και λοιπών «αλληλέγγυων» - είναι καθαρά γεωπολιτικό ζήτημα, που όταν δεν αντιμετωπίζεται στη ρίζα του εξελίσσεται σε εφιάλτη. 

Αυτή τη φορά το πρόβλημα εντοπίζεται στις προβληματικές σχέσεις Ισπανίας και Μαρόκου.
Χρόνια τώρα η Ευρώπη έχει εγκαταλείψει διπλωματικά και στρατιωτικά την Αφρική στη μοίρα της και στο μαχαίρι των τζιχαντιστών. Μεγάλες χώρες – αλλά και οι κυανόκρανοι του ΟΗΕ – απέσυραν τους στρατιώτες τους από τις πρώην αποικίες τους, την ώρα που έπρεπε να τις ενισχύσουν για να αντιμετωπίσουν τους τρομοκράτες που κυκλοφορούν από χώρα σε χώρα σε μια πρακτικά χωρίς σύνορα ήπειρο.
Τα πραξικοπήματα (πέντε από το 2020 ως το 2023) διαδέχονται το ένα το άλλο, οι Δυτικοί έχουν κριθεί ανεπιθύμητοι, οι τζιχαντιστές μπαινοβγαίνουν σε όποια χώρα θέλουν, σφάζουν, βιάζουν, εξανδραποδίζουν, η κλιματική κατάρρευση προκαλεί πότε ξηρασία και πότε πλημμύρες, κανένας δεν μπορεί να καλλιεργήσει ούτε ένα χωραφάκι για να ζήσει την οικογένειά του.
Το τελευταίο πραξικόπημα σημειώθηκε στη Γουινέα Μπισάου, τον Νοέμβριο του 2025, ενώ στη Σομαλία και στο Καμερούν κυριαρχούν οι τζιχαντιστές της τρομοκρατικής οργάνωσης Μπόκο Χαράμ...

Τσίπρας και Βενεζουέλα: Όλα τα δάκρυα για Τσάβες-Μαδούρο, ούτε ένα για τον λαό!

Ένα μήνα μετά τον φονικό διπλό σεισμό στη Βενεζουέλα, με τους νεκρούς να αγγίζουν ήδη τους 6.000, με 50.000 αγνοούμενους, θαμμένους κάτω από τις χάρτινες πόλεις του Τσάβες, με πάνω από 17.000 αστέγους να ζουν στους δρόμους, με πάνω από 23.000 να ζουν σε προσωρινούς καταυλισμούς - κάποιοι χωρίς πρόσβαση σε τρεχούμενο νερό ή στο δίκτυο αποχέτευσης - με τον Ερυθρό Σταυρό να μιλά για ανθρωπιστική κρίση διαρκείας, ο κ. Τσίπρας δεν έχει ακόμη βρει να πει μια λέξη για τα θύματα του καθεστώτος που με τόσο πάθος υποστήριξε.
Η τελευταία αναφορά του στη Βενεζουέλα, ήταν στις 4 Ιανουαρίου 2026, μόνο και μόνο για να υποστηρίξει τον φίλο του Μαδούρο, διάδοχο του φίλου του Ούγκο Τσάβες – στην κηδεία του οποίου είχε σπεύσει – ο οποίος μόλις είχε συλληφθεί κατά την επιχείρηση των ΗΠΑ στο κρησφύγετό του.
Ο τρομερός σεισμός σημειώθηκε στις 24 του περασμένου Ιουνίου. Ο λαός της Βενεζουέλας έψαχνε αβοήθητος στα συντρίμμια να βρει ζωντανούς και νεκρούς. Με τα γυμνά τους χέρια, με τον πόνο και την απόγνωση να ζωγραφίζονται στο πρόσωπό τους, οι άνθρωποι σήκωναν πέτρες και χώνονταν στα λαγούμια που είχε δημιουργήσει ο Εγκέλαδος. Την ίδια ώρα, διασώστες από όλον τον κόσμο κατέφθαναν για να διαπιστώσουν ότι στη χώρα των… ονείρων Τσίπρα ΔΕΝ υπάρχει πολιτική προστασία!

Από τη στιγμή που κρίθηκε πως δεν υπήρχε πλέον καμιά ελπίδα να βρεθούν ζωντανοί, οι νεκροί εγκαταλείφθηκαν κάτω από τα τσιμέντα. Το επίσημο κράτος δεν ασχολείται μ’ αυτούς. Αν μάλιστα δεν υπάρχουν συγγενείς να τους...

Ρουμανία: Μήνυμα καταδίκης των «μεθόδων Κοβέσι» από την πρόεδρο του ανώτατου δικαστηρίου

Οι εξελίξεις στην υπόθεση δήθεν εμπλοκής πολιτικών στο θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ αποτελεί προσωπικό κόλαφο για την Ευρωπαία Εισαγγελέα Λάουρα Κοβέσι, η οποία φαίνεται ότι στην Ελλάδα έδωσε την τελευταία της μάχη να στείλει στην φυλακή πολιτικά πρόσωπα. 

Και στη Ρουμανία ένα «κείμενο περισυλλογής» της προέδρου του ανώτατου δικαστηρίου Λία Σαβονέα, φωτογραφίζει τις μεθόδους Κοβέσι…
Καθώς η Ρουμανία παραμένει χωρίς κυβέρνηση από τον περασμένο Απρίλιο και όλοι αναζητούν τα αίτια αυτής της πρωτοφανούς και με μεγάλη διάρκεια πολιτικής κρίσης, η «εποχή Κοβέσι» επανέρχεται ξανά και ξανά.
Κάθε άλλο παρά τυχαία, η Λία Σαβονέα, πρόεδρος του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου (αντίστοιχου του Αρείου Πάγου) της Ρουμανίας, επέλεξε να υπενθυμίσει τις μεγάλες πληγές που βασάνισαν τη χώρα τις τελευταίες δύο δεκαετίες...

Να μας πει ο «έντιμος» Τσίπρας γιατί έκανε πλημμέλημα την ενεργητική δωροδοκία!

Όταν ένας πρώην πρωθυπουργός αναγκάζεται να καταφύγει σε ευφυολογήματα του περασμένου αιώνα, όπως ο Αλέξης Τσίπρας την περασμένη Πέμπτη στο Περιστέρι, τότε βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση – κι’ ας προσποιείται τον ανέμελο. 

Ας αφήσει, λοιπόν, τα αστειάκια και ας μας πει για ποιο λόγο με τον δικό του Ποινικό Κώδικα, η ενεργητική δωροδοκία μετετράπη από κακούργημα σε πλημμέλημα.
Είναι υποχρεωμένος να απαντήσει. Δεν μπορεί να ξεφεύγει με αστειάκια του τύπου «δεν θα κάνω μήνυση στον Άδωνι, αντίθετα θα του στείλω λουλούδια, γιατί κάθε φορά που μας βρίζει ανεβαίνουμε και μια μονάδα στις δημοσκοπήσεις».
Μπορεί να κάνει ή να μην κάνει μήνυση, αυτό είναι δικό του θέμα. Αλλά ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ – τουλάχιστον επί του συγκεκριμένου. Γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερο σκάνδαλο από την μετατροπή της ενεργητικής δωροδοκίας από κακούργημα σε πλημμέλημα.
Επαναλαμβάνω: 

Ο αυτοδιαφημιζόμενος ως έντιμος Τσίπρας πρέπει να μας πει γιατί η ενεργητική δωροδοκία υποβαθμίστηκε σε πλημμέλημα (άρθρο 236)! Το ίδιο και η δωροδοκία πολιτικών προσώπων (άρθρο 159Α)! 

Μάλιστα η Επιτροπή GRECO είχε θέσει τη χώρα μας σε καθεστώς ειδικής επιτήρησης, που τερματίστηκε όταν, (με το νόμο 4855/2021) η ενεργητική δωροδοκία μετετράπη σε κακούργημα και τιμωρείται με κάθειρξη 10 ετών. Αλλά στο μεταξύ ποιος ή ποιοι ωφελήθηκαν; Γιατί εδώ είναι πολλά τα λεφτά! ...

Ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και η στάση τους απέναντι στην τρομοκρατία

Όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται. Το έγκλημα στη Θεσσαλονίκη δεν είναι απλά άλλη μια τρομοκρατική ενέργεια. Είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής και ηθικής νομιμοποίησης της τρομοκρατίας που διαρκεί δεκαετίες. 

Αυτοί που παριστάνουν σήμερα τις αθώες περιστερές, θα προτιμούσαν στην πραγματικότητα να περιοριστούμε στις καταδικαστικές ανακοινώσεις τους και να μην αναδείξουμε τη διαχρονικά αμφίσημη στάση τους απέναντι στην τρομοκρατία.
Δεν τους ενδιαφέρει, ούτε τους φοβίζει αυτό καθαυτό το αποκρουστικό φαινόμενο της τρομοκρατίας. 

Αυτό που τους φοβίζει είναι να μην θυμίζουμε στον λαό την ηθική νομιμοποίηση που οι ίδιοι παρείχαν. Και καταφεύγουν, όπως πάντα, στην καλύτερη άμυνα που είναι η επίθεση.
Ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ έφθασε στο σημείο να καταγγείλει τη Νέα Δημοκρατία για «εργαλειοποίηση μιας ανθρώπινης τραγωδίας»! Δηλαδή η δολοφονία μιας αθώας γυναίκας είναι απλά μια «ανθρώπινη τραγωδία». Με λίγα λόγια, πριν προλάβουμε να πανηγυρίσουμε για την ομόθυμη καταδίκη, άρχισαν τα γνωστά περί διχασμού και «εμφυλιοπολεμικού κλίματος» - στα οποία προσχώρησε και το ΠΑΣΟΚ δια του εκπροσώπου του κ. Τσουκαλά, ο οποίος έφτασε στο σημείο, ενώ θρηνούμε νεκρή, να μιλήσει για «τεχνητές πολώσεις»!
Όλα αυτά επειδή το μόνο που τους νοιάζει είναι μήπως… επωφεληθεί εκλογικά η Νέα Δημοκρατία! Προφανώς, εξ ιδίων κρίνουν τα αλλότρια! Όπως τότε, λίγο πριν από τις εκλογές του 2019 που κράτησαν μια βδομάδα ανοιχτή τη Βουλή, για να ψηφίσουν τον Ποινικό Κώδικα με ελαφρύνσεις ποινών!

Μήπως αυτοβομβαρδιστήκαμε;...

Ο Τσίπρας, το Σύνδρομο Λουδοβίκου και οι «υπουργοί» του: Όλα όσα «ξέχασαν» να γράψουν στα βιογραφικά τους

«Καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς»

Η φράση ανήκει, ως γνωστόν, στον Ότο Φον Μπίσμαρκ, τον επιλεγόμενο και «Σιδηρού Καγκελάριο». 

Στη σκιώδη κυβέρνησή του, ο Τσίπρας δεν έβαλε μόνο τρεις αλλά τουλάχιστον 13 - μπορεί και 23 αν συνυπολογίσουμε και τους άλλους που κυκλοφορούν στα κανάλια και δεν καταλαβαίνουν ούτε οι ίδιοι τι λένε. Όσο για τους υπόλοιπους, είναι προφανές ότι ντρέπονται για τον εαυτό τους, αν κρίνουμε από τα ελλιπή βιογραφικά τους.
Η αλήθεια είναι πως στον Αλέξη Τσίπρα ισχύει και μια άλλη ρήση, το «L' État, c'est moi» («Το κράτος είμαι εγώ»), του Λουδοβίκου ΙΔ. Δεν εξηγείται διαφορετικά πώς μας παρουσίασε μια εντελώς ετερόκλητη και πολιτικά ασταθή ομάδα που αλλού πατάει και αλλού βρίσκεται. Και που έχει κάνει την μετακίνηση από κόμμα σε κόμμα Κολιάτσου – Παγκράτι. Με ό,τι αυτό σημαίνει για το ιδεολογικοπολιτικό υπόβαθρό τους, αλλά και για τη στάση τους απέναντι στο παρελθόν τους.
Είναι σαφές ότι ο Τσίπρας αισθάνεται ένα είδος «Βασιλιά Ήλιου», που θεωρεί πως ο λαός – κατευχαριστημένος από την διακυβέρνησή του – θα τρέξει να τον ψηφίσει, αδιαφορώντας για το ποιοι τον περιβάλλουν και το πώς θα κυβερνηθεί...

Ο Τσίπρας και οι Πανελλαδικές: Άκου πώς κλαίει ο μπαγλαμάς!

Αν και ο Αλέξης Τσίπρας οργάνωσε μια ανορθόδοξη επιστροφή στην πολιτική σκηνή διαλύοντας το παλιό του κόμμα, κάνει λάθος αν πιστεύει πως δεν θα τον αντιμετωπίσουμε ως πρώην πρωθυπουργό και πρώην αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ. 

Μια ματιά στην περιπέτεια της κατάργησης των Πανελλαδικών Εξετάσεων (που τώρα ο Τσίπρας δηλώνει ότι θα τις… ξανακαταργήσει), αναδεικνύει το μέγεθος του τυχοδιωκτισμού απέναντι στον οποίο βρισκόμαστε ξανά. Καλός ο μπαγλαμάς, αλλά δεν αρκεί για να μας ξανασυστηθεί ο κ. Τσίπρας…
Εξ όνυχος τον λέοντα, λοιπόν. 

Όπως πληροφορηθήκαμε, μεταξύ των πρώτων εξαγγελιών του νέου κόμματος με την παραπλανητική ονομασία ΕΛΑΣ, εμφανίζεται και η κατάργηση των Πανελλαδικών Εξετάσεων, σύμφωνα με το διαρκές – και συνεχώς ανικανοποίητο – όραμα του πρώην υπουργού Παιδείας κ. Γαβρόγλου, ο οποίος ανήκει και στη σημερινή ομάδα του κ. Τσίπρα.
Όταν μάλιστα δηλώνεις αναπληρωτής εκπρόσωπος του κ. Τσίπρα, σίγουρα χρειάζεται να γνωρίζεις περισσότερα πράγματα από το να παίζεις μπαγλαμά. Για να μπορείς να δίνεις κανονικές απαντήσεις - και όχι να ψάχνεις για cloud κάνοντας τον οργανοπαίκτη - χρειάζεται να περάσεις πολλές εργατοώρες διαβάσματος.
Η ιστορία είναι παλιά και αποτελεί μια πραγματική ιλαροτραγωδία - μια πολύ σημαντική ψηφίδα στο τεράστιο παζλ της συστηματικής ακύρωσης όλων των προεκλογικών εξαγγελιών Τσίπρα...

Ο Τσίπρας παραβίασε όλους τους κανόνες, αλλά ποντάρει στη συλλογική λήθη

«Κυβέρνησα 4,5 - 5 χρόνια και δεν παραβίασα κανέναν κανόνα της Δημοκρατίας», 

είπε ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας στο Forum του Οικονομικού Ταχυδρόμου και «απαντώντας» στον Κυριάκο Μητσοτάκη. 

Όχι, δεν έχει ξεχάσει ότι επί της διακυβέρνησής του παραβίασε όλους τους κανόνες, γραπτούς και άγραφους. Απλά ποντάρει στη συλλογική λήθη. Δυστυχώς γι’ αυτόν, μέχρι στιγμής, η λοβοτομή έχει πετύχει μόνο στα πρόσωπα του επιτελείου του.
Γιατί η αλήθεια είναι πως ο κ. Τσίπρας είναι αυτός που δεν υπάρχει κανόνας τον οποίο να μην έχει παραβιάσει.
Με πρώτη την παραβίαση του ίδιου του θεμελιώδους νόμου, του Συντάγματος, όταν, το μοιραίο καλοκαίρι του 2015, προχώρησε (με Πράξη Νομοθετικού Περιεχόμενου, από αυτές που συνήθιζε να καταγγέλλει) σε σύντμηση του χρόνου για την διενέργεια δημοψηφίσματος, περιορίζοντάς τον σε μόλις πέντε ημέρες, ενώ και το ερώτημα ήταν ασαφές. Παραβιάστηκε έτσι και το Σύνταγμα και ο εφαρμοστικός νόμος 4023/2011 που ρυθμίζει τα του Δημοψηφίσματος.
Υπήρξαν και άλλα και επίσης κραυγαλέα:
Οι διαρκείς επιθέσεις κατά της Δικαιοσύνης («θεσμικό εμπόδιο», «προστασία του κάθε νταβατζή»), που αποτελούσαν ωμή παραβίαση του Άρθρου 26 του Συντάγματος για την διάκριση των εξουσιών.
Ζήσαμε πρωτοφανείς καταστάσεις! Με εισαγγελείς να καταγγέλλουν αντιθεσμικές παρεμβάσεις, απειλές κατά δικαστών, καταγγελίες για ευνοιοκρατία και «παράκεντρα εξουσίας και διαφθοράς», δημόσιες δηλώσεις για τον τρόπο χειρισμού ορισμένων υποθέσεων, υποκλοπές προσωπικών δεδομένων, εκδικητικές πειθαρχικές διώξεις, πιέσεις για να ασκούν οι δικαστές διώξεις και… «ας πάνε παρακάτω να απαλλαγούν»!
Και έναν πραγματικό εμφύλιο στην Δικαιοσύνη, που κορυφώθηκε με αφορμή τη σκευωρία της Νοβάρτις, όταν:...

Προσοχή να μην γίνουμε «Δανία του Νότου»!

Κάποτε ήταν ευλογία. 

Σήμερα ακούγεται σαν κατάρα. 

Ο λόγος για την περίφημη «Δανία του Νότου», που όλοι ονειρεύτηκαν για την Ελλάδα. 

Δεκαπέντε χρόνια μετά, η Δανία βρίσκεται σε κατάσταση διάλυσης, με 12 κόμματα στη Βουλή, με μια αλλόκοτη κυβέρνηση μειοψηφίας εξαρτώμενη από την άκρα αριστερά, μηδέν συνεννόηση, αποχωρήσεις, υποχωρήσεις και συνεχείς διαπραγματεύσεις μεταξύ των κομμάτων για ό,τι απίθανο βάζει ο νους. 

Το σχέδιο για τη διάλυση της Ευρώπης προχωρά κανονικά…
Όλα άρχισαν τον Ιανουάριο του 2014, όταν η τότε αριστερή κυβέρνηση της Δανίας έχασε έξι υπουργούς, με το Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα - κόμμα αριστερότερο των Σοσιαλδημοκρατών της τότε πρωθυπουργού Χέλε Τόρνινγκ-Σμιτ - να αποχωρεί από τον κυβερνητικό συνασπισμό, διαμαρτυρόμενο για τη μερική πώληση της δημόσιας επιχείρησης ενέργειας Dong στην αμερικανική τράπεζα επενδύσεων Goldman Sachs. Λίγο αργότερα, το καλοκαίρι του 2014, έδωσε και ο Τσίπρας στην Ελλάδα τη μάχη κατά της «μικρής ΔΕΗ» - για να την παραδώσει στο τέλος ολόκληρη και άνευ ανταλλάγματος!
Έτσι, ο κυβερνητικός συνασπισμός της Δανίας, που ήταν ήδη μειοψηφικός, περιορίστηκε από τα τρία κόμματα στα δύο – το 2014, εντάξει;...

Δεν υπάρχουν δεύτερες εκλογές: Η «συνταγή» Σλοβενίας και η φιλορωσική «Αλήθεια»

Αργά το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής, η Σλοβενία απέκτησε πρωθυπουργό. Όχι, δεν προέρχεται από το φιλοευρωπαϊκό κόμμα που κέρδισε τις εκλογές του Μαρτίου, αλλά από το δεύτερο κόμμα, το ακροδεξιό υπερεθνικιστικό SDS (Σλοβενικό Δημοκρατικό Κόμμα). 

Αρκεί να δούμε πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα σ’ αυτή τη χώρα, για να καταλάβουμε για ποιον λόγο στην Ελλάδα ΔΕΝ υπάρχουν δεύτερες εκλογές.
Με δεδομένο ότι ουδείς θα συνεργαστεί με τη Νέα Δημοκρατία, η χώρα μας πρέπει να αποκτήσει αυτοδύναμη κυβέρνηση αμέσως.
Στη Σλοβενία, λοιπόν, ο λαϊκιστής Γιάνες Γιάνσα, στενός σύμμαχος του Όρμπαν τον καιρό της παντοδυναμίας του και πριν χάσει από τον Μαγιάρ, επανέρχεται (για τέταρτη φορά) στην πρωθυπουργία, από την οποία είχε αποχωρήσει το 2022. Την περασμένη Παρασκευή εξελέγη από το κοινοβούλιο, αφού οι συνομιλίες για σχηματισμό κυβέρνησης από το πρώτο κόμμα και τον απελθόντα φιλοευρωπαίο και φιλελεύθερο πρωθυπουργό Ρόμπερτ Γκολόμπ, επιχειρηματία και επικεφαλής του «Κινήματος Ελευθερίας», κατέληξαν σε αδιέξοδο μετά από δύο μήνες διαπραγματεύσεων.

Η κυβέρνηση μειοψηφίας αποτελείται από έναν ετερόκλητο συνασπισμό:...

Συγγνώμη κ. Ανδρουλάκη, αλλά όπως στρώσατε θα κοιμηθείτε!

Ο Νίκος Ανδρουλάκης πιάστηκε με την γίδα στην πλάτη. 

Αν το θέμα είναι νομικό θα το δούμε εφόσον οι συνταγματολόγοι που μιλούν επί παντός επιστητού αποφασίσουν να μας εξηγήσουν τι ακριβώς εννοεί το άρθρο 57 του Συντάγματος και αν οι μεγάλοι διώκτες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αποφασίσουν να ασχοληθούν. 

Ηθικό πάντως είναι σίγουρα. 

Άλλωστε οι Σοσιαλιστές και οι Κομμουνιστές φημίζονται για την αδυναμία τους στο χρήμα και στην ντόλτσε βίτα - ενώ παριστάνουν ότι αγωνίζονται για τον… λαό!
Αλλά για τον Νίκο Ανδρουλάκη η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. Τον πολεμάει ένα «οργανωμένο σύστημα» (Ομάδα Αλήθειας, Βούλτεψη, Γεωργιάδης, Μαρινάκης και διάφορα site που γράφουν ανύπαρκτοι δημοσιογράφοι), όπως συγκεκριμένα ανέφερε στο Action 24.
Συγγνώμη Νίκο μας που δεν έχουμε κι’ από ένα εκατομμύριο στο εξωτερικό, συγγνώμη που παίρνουμε από την υπερανάληψη, συγγνώμη που ο πατέρας μου πέθανε με την σύνταξη από την ΕΣΗΕΑ και το επίδομα τυφλότητας μετά από μια ζωή αφιερωμένη στην ερευνητική δημοσιογραφία (Υπόθεση Λαμπράκη κλπ) και πέντε σφαίρες από Γερμανούς στο σώμα...

Ειρωνική απάντηση Κοβέσι στον Ρουμάνο Πρόεδρο: Τον έστειλε για έναν… καλό ύπνο!

Και ξαφνικά, την ώρα που η Ρουμανία έχει μείνει χωρίς κυβέρνηση και ο πρόεδρος της χώρας Νικούσορ Νταν προσπαθεί να βρει μια φιλοευρωπαϊκή πλειοψηφία, μια συνέντευξη της Ευρωπαίας Εισαγγελέως Λάουρα Κοβέσι, με ειρωνικές αναφορές στον Ρουμάνο πρόεδρο, ήλθε να ταράξει ακόμη περισσότερο τα ήδη ταραγμένα νερά. 

Η διάκριση των εξουσιών σίγουρα δεν είναι το ατού της κ. Κοβέσι.
Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε την Παρασκευή στον ιστότοπο ερευνητικής δημοσιογραφίας context.ro, που ειδικεύεται σε θέματα διαφθοράς και οργανωμένου εγκλήματος.
Στη διάρκεια της συνέντευξης η κ. Κοβέσι κλήθηκε να απαντήσει σε δηλώσεις του προέδρου Νικούσορ Νταν, σύμφωνα με τις οποίες «κατά τη διάρκεια της θητείας της στην DNA (σ.σ. Εθνική Υπηρεσία Καταπολέμησης της Διαφθοράς) διαπράχθηκαν καταχρήσεις, αλλά πρέπει να τεκμηριωθούν». Προσθέτοντας ωστόσο ότι στην διάρκεια της θητείας της ως Ευρωπαίας Εισαγγελέας έχει συσσωρεύσει γνώσεις και εμπειρία.

Το παράδοξο είναι πως αν και αυτές οι προεδρικές δηλώσεις στον Europa Fm έγιναν στις 16 Απριλίου, δηλαδή πριν από την διάλυση του κυβερνητικού συνασπισμού και την πτώση της κυβέρνησης, η Ευρωπαία Εισαγγελέας επέλεξε να απαντήσει ακριβώς την πιο κρίσιμη για την χώρα της στιγμή, δηλαδή κατά την διάρκεια των συνομιλιών για δημιουργία νέου κυβερνητικού συνασπισμού χωρίς προσφυγή στις κάλπες, αλλά και χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας.

Ένας κίνδυνος που στη Ρουμανία είναι ορατός, αφού χρειάστηκε να ακυρωθούν προεδρικές εκλογές για να μην εκλεγεί ένας άγνωστος φιλορώσος, ενώ ένα ακροδεξιό φιλορωσικό κόμμα, το AUR, κερδίζει έδαφος και ζητά πρωθυπουργό από τις τάξεις του...

Μανιφέστο Τσίπρα: Από την κυβερνώσα αριστερά ως τους Τριεψιλίτες, 13 σοφοί δρόμος!

Με το «Μανιφέστο» τους, οι δεκατρείς σοφοί του Ινστιτούτου Τσίπρα κατάφεραν τρία πράγματα συγχρόνως: 

Να μετατρέψουν το ανέφικτο σε εντελώς ανέφικτο, 

να θυμίσουν στον πρώην πρωθυπουργό τι δεν έκανε και 

να δημιουργήσουν με το «εύρημα» των 3 Ε δυσάρεστους συνειρμούς με τους Τριεψιλίτες, το πρώτο μαζικό φασιστικό κίνημα στην Ελλάδα. 

Χρειαζόταν πραγματικά πολύς κόπος…
Στην πράξη, βέβαια, απέδειξαν αυτό που πρόσφατα ένας βετεράνος Ιταλός αριστερός πολιτικός, ο Ρομάνο Πρόντι διαπίστωσε: «Η Αριστερά δεν υπάρχει».
Περίσσεψαν ο βερμπαλισμός, οι κοινοτυπίες, τα κλισέ, τα παλιά συνθήματα, οι ακοστολόγητες υποσχέσεις. Δεν μίλησαν για την αριστερά του μέλλοντος, αλλά περιέγραψαν την αγωνία για το μέλλον της αριστεράς.
Τι μας λένε τώρα ο Τσίπρας και οι «σοφοί» του; Τίποτε το καινούργιο.

Οραματίζονται μια προοδευτική συμπαράταξη στα αριστερά του Κέντρου με τη συμμετοχή της Σοσιαλδημοκρατίας (που όμως πρέπει να γίνει πιο… ριζοσπαστική), της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (που όμως πρέπει να γίνει πιο ρεαλιστική) και της Πολιτικής Οικολογίας (που όμως πρέπει να ενσωματωθεί στον πυρήνα ενός νέου μοντέλου ανάπτυξης)...