Απείχε και ο τόνος της κριτικής τους και το διά ταύτα τους.
Ωστόσο, στις ομιλίες τους ταυτίστηκαν σε αρκετά σημεία και υπήρχε και ο κοινός παρανομαστής μιας ευδιάκριτης πολιτικής μνησικακίας. Μαζί με την ανθρώπινη ανάγκη της δικαίωσης για όσα έχουν κάνει, για όσα έχουν πει και για όσα προβλέπουν.
Ο κ. Σαμαράς έκανε μια ενδιαφέρουσα πολιτική ομιλία, χωρίς τη συνήθη επιθετική και οργίλη εκφορά, με σημεία μεγάλης διαύγειας αλλά και θολούρα για τις προθέσεις του. Δικαίως επέπληξε την κυβερνητική πλειοψηφία, ότι άφησε «ασκεπείς» τους γονείς και τους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών. Συνειδητά όμως απέφυγε να καταγγείλει την αναίσχυντη πολιτική εργαλειοποίηση και την ψυχική και συναισθηματική χειραγώγηση, ορισμένων εκ των οικογενειών...














