Η Γαλλία δεν είναι Ελλάδα για να μπαίνει κανείς στον πειρασμό να την ... χάσει από την ευρωπαϊκή οικογένεια και να ξεφορτωθεί έτσι το πρόβλημα.
Η Γαλλία είναι η καρδιά της Ευρώπης και μια κρίση στην καρδιά του συστήματος σημαίνει μεγάλες αναταραχές και ανατροπές.
Η ακροδεξιά κτυπάει με αξιώσεις την πόρτα της Ιστορίας και ο Βλαδίμηρος Πούτιν μπορεί να τρίβει τα χέρια του.
Η ήττα της Ευρώπης δεν θα είναι μόνο οικονομική, αλλά κυρίως πολιτική.
Μπορεί να μοιάζει με νέο σκηνικό, αλλά δεν είναι έτσι ακριβώς. Η κρίση γυροφέρνει την Ευρώπη εδώ και πολλά χρόνια, όπως η γρίπη έναν εξασθενημένο οργανισμό. Η «γηραιά» Ευρώπη δεν μπόρεσε να παρακολουθήσει τις διεθνείς εξελίξεις, δεν αξιολόγησε σωστά την ανάδειξη νέων δυνάμεων στην παγκόσμια οικονομία. Δεν αντιλήφθηκε έγκαιρα ότι έχει περάσει η εποχή της αποικιοκρατίας και ότι τα νέα δεδομένα απαιτούν να κερδίσει κάποιος με κόπο το ψωμί του. Με άλλα λόγια και οι Ινδοί εργαζόμενοι και οι Κινέζοι και οι Κορεάτες έχουν ψυχή. Όχι μόνο οι Γάλλοι ή οι Γερμανοί για να απολαμβάνουν τη ζωή σαν βασιλιάδες...
