«To the point»:Στιγμιότυπα πολιτικής τρέλας

Είμαστε μια χώρα που έχουν δυστυχώς γίνει ψωμοτύρι χαρακτηρισμοί όπως παρακράτος, θεσμική εκτροπή, καταπάτηση του Συντάγματος, είναι διεφθαρμένοι, είστε φασίστες και αν καταλαβαίνω κάτι, αυτό είναι ειλημμένη κομμάτων που θεωρούν λαθεμένα ότι έτσι κερδίζουν και ότι έτσι μπορούν να φθείρουν την κυβέρνηση. 

Δεν πρόκειται να αλλάξει αυτή η εικόνα, γιατί αυτή την στιγμή επικρατεί νευρική κρίση στον χώρο της Αντιπολίτευσης, αφού όλα τα κομματικά επιτελεία μετράνε τις μικρές και μεγάλες απώλειες από την εμφάνιση των δύο νέων κομμάτων και αρχίζουν να αισθάνονται ότι μπορεί να ζήσουμε ένα κατ΄αρχήν πολιτικό σεισμό που πολλούς θα πικράνει. 

Ωστόσο, το βασικό δεν είναι τι θα χάσει κάθε κόμμα. Το κάθε ένα όπως έστρωσε, θα κοιμηθεί. 

Το βασικό είναι ότι αυτή η τακτική συνιστά τον ορισμό της φθοράς της Δημοκρατίας και διαμόρφωσης των όρων ενίσχυσης του αντισυστημισμού. Όσοι δεν αισθάνονται αυτόν τον κίνδυνο, θα τον νιώσουν. Δεν απέχουμε και πολύ από τις κάλπες.

Αυτό το θέατρο του παραλόγου φέρνει σε απόγνωση τους πολίτες που έχουν τα δικά τους σοβαρά προβλήματα. Ανοίγουν την τηλεόραση και ακούνε πολιτικό αρχηγό να κάνει κριτική γιατί ο Προεδρεύων της Βουλής αγκαλιάζει Υπουργό και του εύχεται χρόνια πολλά, ενώ λίγο μετά κατηγορεί Βουλευτή γιατί ο παππούς του γνώριζε τον παππού Βουλευτή άλλου κόμματος και γι αυτό συγκαλύπτει υποθέσεις!

Ακούει ότι η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας - όπως και η Επιτροπή Εξωτερικών υποθέσεων - είναι επιτροπή που συνεδριάζει κεκλεισμένων των θυρών και δεν δημοσιοποιούνται τα Πρακτικά και βλέπουν τμήμα των Πρακτικών της Συνεδρίασης να γίνεται φέηγ βολάν...

«To the point»: Προκαλεί εντύπωση

Ο δημόσιος διάλογος προκαλεί εντύπωση για την επιφανειακότητά του, για την απόσταση από αυτά που απασχολούν κυρίαρχα τους πολίτες, για την απόσπαση από την κρίσιμη συγκυρία μεγάλων γεωστρατηγικών αναταράξεων, από τον κίνδυνο να βρεθούμε προ οικονομικής κρίσης και παγκόσμιας ύφεσης. 

Η τοξικότητα, η αδυναμία να συζητήσουν ανά δύο τα κόμματα ακόμα και της Αντιπολίτευσης, η μη προσγείωση στη σκληρή πραγματικότητα δημιουργεί κινδύνους για την χώρα και την κοινωνία.

Τη στιγμή που παρατείνεται η κατάσταση στο Ιράν με ότι σημαίνει για τον κίνδυνο νέων πολεμικών συγκρούσεων και ο Ερντογάν κλιμακώνει με την Γαλάζια Πατρίδα και τις γκρίζες ζώνες στήνοντας σκηνικό έντασης, η συζήτηση γίνεται το αν ο Φάμελλος διέγραψε τον Π. Πολάκη ή αν κάποιοι κατηγορούν προκαταβολικά τις δημοσκοπήσεις. Ακόμα και Πολιτικοί που διετέλεσαν Πρωθυπουργοί ή Αντιπρόεδροι Κυβερνήσεων απογοητεύουν με τις παρεμβάσεις τους. Τι ήθελε ακριβώς να δείξει ο ευφυής κ. Ε. Βενιζέλος όταν ρωτούσε ειρωνικά σε ποιον θα πάρει τηλέφωνο ο Πρωθυπουργός αν χτυπήσει το τηλέφωνό του στις 3 π.μ;...

Η Τουρκία εξελίσσεται σε «Μεγάλο Ασθενή»

Στην Τουρκία επικρατεί κατάσταση παράκρουσης. 

Πίστευαν πως η Ελλάδα βρίσκεται στη ζώνη επικυριαρχίας της νεοοθωμανικής Τουρκίας, την οποία εκλαμβάνουν ως περιφερειακή δύναμη. 

Η Ελλάδα, όμως, με τις κινήσεις της αποδεικνύει όχι μόνο πως δεν ανήκει σε αυτήν, αλλά και πως αποτελεί ένα από τα βασικά εμπόδια στην επίτευξη των τουρκικών γεωπολιτικών φιλοδοξιών.
Ο Ιμπραήμ Καραγκιούλ της ερντογανικής Yeni Safak, εκφράζοντας το γενικότερο κλίμα παράκρουσης, προειδοποιούσε πριν λίγες ημέρες στο Χ:
«…Τα τουρκικά μεταγωγικά αεροσκάφη δεν χρησιμοποιούν τον εναέριο χώρο της Ελλάδας, καθώς τον θεωρούν επικίνδυνο.
Σύντομα στο Αιγαίο μπορεί να ξεσπάσουν καταστροφές.
Σύντομα η Ελλάδα μπορεί να δει με ποιο πυρ καίγεται.
Σύντομα τα ΗΑΕ μπορεί να καταστούν γεωγραφικά εντελώς ακατοίκητα.
Σύντομα το Ισραήλ μπορεί να δει τον εαυτό του να πολιορκείται από παντού…»
Σε άλλες αναρτήσεις αναφέρεται πως η Ελλάδα έχει εκχωρήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα στη Γαλλία, το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.

Οι αμυντικές συμφωνίες για τη διασφάλιση της εθνικής ακεραιότητας εκλαμβάνονται από τη γείτονα ως εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας. Αντίστοιχα σκεπτόμενοι ήταν και οι Οθωμανοί μετά τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου και την έλευση του εκστρατευτικού σώματος του στρατηγού Μεζόν, που εκδίωξε τον Ιμπραήμ από την Πελοπόννησο.

Τα ίδια θα μπορούσε να ισχυριστεί και ο Μωάμεθ για τους Γενουάτες του Τζουστινιάνι, οι οποίοι υπερασπίζονταν με σθένος την Κωνσταντινούπολη.

Η Τουρκία επαινεί τα κόμματα της ελληνικής αντιπολίτευσης που εκφράζουν αντιρρήσεις στις αμυντικές συμφωνίες με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και το Ισραήλ...

«To the point»: Το δίλημμα προς τις εκλογές θα είναι ποιος μπορεί να κρατήσει το τιμόνι της χώρας σ’ αυτήν την κρίσιμη συγκυρία

Για να παραφράσουμε τον Κ. Μαρξ, ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη αυτό της ρευστοποίησης των πολιτικών συστημάτων, της δυσκολίας κυβερνησιμότητας, της ανάδειξης ακραίων λαϊκίστικων μορφωμάτων.

Στην Μεγάλη Βρετανία έχουν αλλάξει 6 Πρωθυπουργοί σε 10 χρόνια και οι Εργατικοί αν και διαθέτουν το 64% των εδρών στο Βρετανικό Κοινοβούλιο ταρακουνιούνται για τα καλά. Σαν να ήρθε η ώρα τους μετά την διαλυτική πορεία των Συντηρητικών. Στις τοπικές εκλογές σαρώθηκε ο ιστορικός δικομματισμός και η λαϊκίστικη δεξιά του Reform εκτοξεύτηκε στην πρώτη θέση, ενώ στην Σκωτία και την Ουαλία κυριαρχούν εθνικιστικά και αποσχιστικά κινήματα. Ο Φάρατζ βρίσκεται ήδη στην 1η θέση σ’ όλες τις δημοσκοπήσεις. 

Στη Γερμανία η συμμαχία Χριστιανοδημοκρατών – Σοσιαλδημοκρατών δοκιμάζεται και το AfD βρίσκεται πρώτο, την ώρα που το ιστορικότερο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα της Ευρώπης βρίσκεται στο 12%-13% και σε εκλογές σε κρατίδια με το ζόρι ξεπερνούσε το όριο εισόδου στα τοπικά Κοινοβούλια. 

Στη Γαλλία, αυτό το «θερμοκήπιο ιδεών και εξεγέρσεων» και πηγή έμπνευσης για πολλούς θεωρητικούς, το πολιτικό σκηνικό μοιάζει σαν να περιμένουν όλοι να νικήσει η Λεπέν σε ένα χρόνο, με το σκηνικό να συμπληρώνεται με την παρουσία του έξαλλου Μελανσόν. Άλλωστε αυτοί οι δύο έβρισκαν κοινά σημεία, όπως στη εμφάνιση του περίφημου κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων»... 

Οι οικονομικοί κίνδυνοι από την «πολυθρόνα για δύο» και «η ευλογία του Πούτιν»

Τρία είναι τα ερωτήματα που αναζητούν απαντήσεις στις κάλπες των εκλογών, που αργά ή γρήγορα θα έλθουν.
Το πρώτο είναι το κατά πόσο οι ψηφοφόροι θα δώσουν μια αυτοδυναμία στη Νέα Δημοκρατία για μια τρίτη πρωθυπουργική θητεία του Κυριάκου Μητσοτάκη ή θα οδηγήσουν την Ελλάδα σε μια μακροχρόνια ακυβερνησία.
Το δεύτερο είναι το ποιος από τους δυο, δηλαδή από το Νίκο Ανδρουλάκη και τον Αλέξη Τσίπρα θα κατακτήσει την πολυθρόνα του δεύτερου κόμματος. Θυμίζοντας μας την ταινία του 1983 «Πολυθρόνα για δύο» (Trading Places), όπου δυο συνταξιούχοι χρηματιστές έπαιζαν παιχνίδια εξουσίας, με δυο υποψήφιους που διεκδικούσαν την κατάκτηση της ισχύος μιας εταιρικής πολυθρόνας.
Και το τρίτο ερώτημα είναι το ποιος θα λάβει την ευλογία του Βλαδίμηρου Πούτιν, ώστε να αναλάβει και επίσημα την αντιπροσωπεία των ρωσικών συμφερόντων στη χώρας μας. Προσοχή για να μην μπερδευόμαστε, αναφερόμαστε στην αντιπροσωπεία της σημερινής Ρωσίας. Καθώς στη χώρα μας λειτουργεί ακόμα η αντιπροσωπεία της Σοβιετικής Ένωσης, παρ’ όλο που το «μαγαζί έχει κατεβάσει τα ρολά» εδώ και σχεδόν 40 χρόνια...

ΦΛΩΡΙΔΗΣ: Γιατί η ανάγκη της τρίτης τετραετίας του Κυριάκου Μητσοτάκη

Οι παρατάξεις γίνονται και παραμένουν μεγάλες όταν συνυπάρχουν αρμονικά και συντονίζονται οι δύο «ψυχές» τους. Και αυτό γίνεται μόνο με μεγάλες ηγεσίες.

Λοιπόν, τον περασμένο Δεκέμβριο είχε γίνει μία κομματική συγκέντρωση των νεοεκλεγεισών διοικήσεων στις κομματικές οργανώσεις της Νέας Δημοκρατίας. 

Αυτή είχε γίνει στο Ολυμπιακό Στάδιο και κληθήκαμε και οι υπουργοί να πάμε εκεί για να ενημερώσουμε τα κομματικά στελέχη.

• Είχα μία αγωνία όταν πήγαινα, η οποία οφειλόταν στο εξής: Εγώ είχα να συμμετάσχω σε κομματική διαδικασία περισσότερο από 15 χρόνια. Και επειδή ξέρετε την πολιτική μου καταγωγή και διαδρομή, αυτό που με απασχολούσε ήταν το εξής: Λέω, πρόσεχε πώς θα προσφωνήσεις, μη σου φύγει κανένα «σύντροφοι και συντρόφισσες».
• Λοιπόν, γιατί τα λέω τώρα αυτά; Η ενότητα που έχουμε να συζητήσουμε εδώ είναι για το σύγχρονο κράτος. Όμως, εγώ δεν θα κάνω μια τέτοια ομιλία. Γιατί; Γιατί στις επόμενες εκλογές υπάρχει ο κίνδυνος, εάν τα αποτελέσματα δεν είναι αυτά που πρέπει να 'ναι, όχι να συζητάμε για το σύγχρονο κράτος, αλλά να συζητάμε για τις πιθανές περιπέτειες στις οποίες θα μπει το κράτος που έχουμε δημιουργήσει.
• Τι σημαίνει τώρα αυτό; Σημαίνει ότι πρέπει να ξανασκεφτούμε πάρα πολύ σοβαρά τι σημαίνει τρίτη τετραετία του Κυριάκου Μητσοτάκη και τρίτη συνεχόμενη τετραετία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας...

Κυρ. Μητσοτάκης: Εκλογές το 2027-Μόνο μέσα από την τρίτη κυβερνητική θητεία μας περνά ο σίγουρος δρόμος για την Ελλάδα του 2030

Οι εκλογές θα γίνουν το 2027, μόνο μέσα από την τρίτη κυβερνητική θητεία περνά ο σίγουρος δρόμος για την Ελλάδα του 2030», 

ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στην ομιλία του σήμερα στην τρίτη μέρα του συνεδρίου της ΝΔ.
«Την ιστορία τη γράφουν οι παρόντες, η ΝΔ δεν έχει face control (...) Ο κατώτατος μισθός θα ξεπεράσει τα 950 ευρώ το 2027», πρόσθεσε ο πρωθυπουργός.
«Ο κατώτατος μισθός θα ξεπεράσει τα 950 ευρώ το 2027», ανέφερε σε άλλο σημείο, ενώ υπογράμμισε ότι «η παράταξη δεν θα ενδώσει στον πειρασμό της παροχολογίας (...) Πάμε να κερδίσουμε τρεις τετραετίες, κάτι που δεν έχει ξαναγίνει».
«Μόνο μέσα από την τρίτη κυβερνητική θητεία περνά ο σίγουρος δρόμος για την Ελλάδα του 2030», τόνισε παράλληλα ο πρωθυπουργός και πρόεδρος της ΝΔ, παρουσιάζοντας το πολιτικό σχέδιο της κυβέρνησης για τα επόμενα χρόνια, με έμφαση στην οικονομική ανάπτυξη, την αύξηση των εισοδημάτων, την ενίσχυση της άμυνας και τον εκσυγχρονισμό του κράτους.

Τα κυριότερα σημεία της ομιλίας του πρωθυπουργού (video):...

O Ρουβίκωνας θα εκδίδει και φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα

Το περιστατικό είναι ευρέως γνωστό και κάνει τον γύρο όλου του κόσμου. 

Η Επιθεώρηση Εργασίας του Ρουβίκωνα επισκέφτηκε κατάστημα σούπερ-μάρκετ που ανήκει σε γνωστό πολυεθνικό όμιλο, έκανε έλεγχο στις καταστάσεις προσωπικού και αφού τα βρήκε όλα εντάξει, έβαλε τη σφραγίδα της οργάνωσης και αποχώρησε. 

Εννοείται, πως αν υπήρχαν παρατυπίες θα γινόταν οι προβλεπόμενες συστάσεις και ενδεχομένως θα επιβαλλόταν και ένα πρόστιμο. 

Εντύπωση μου έκανε η άψογη συνεργασία όλου του προσωπικού και ο σεβασμός με τον οποίο δέχθηκαν τους λαϊκούς επιθεωρητές.
Το συγκεκριμένο τμήμα του Ρουβίκωνα, η Επιθεώρηση Εργασίας, είναι ιδιαίτερα δραστήριο και απορώ γιατί η συνεργάτιδα της κυρίας Ζωής δεν προσέφυγε στις υπηρεσίες του και πήγε και μπλέχτηκε με το αστικό κράτος. Ο καημένος ο δημόσιος υπάλληλος τραβήχτηκε στο αυτόφωρο και ο Άδωνις ακόμα περιμένει την έκθεσή του για τα πεπραγμένα της βουλεύτριας. 

Ενώ αν η συνεργάτιδα πήγαινε στον Ρουβίκωνα, η κυρία Ζωή θα είχε μπλεξίματα. 

Τα παλικάρια δεν καταλαβαίνουν από τσιρίδες, ούτε τους τρομάζουν οι βλοσυροί γονείς.

Η πηγή που έχω μέσα στην οργάνωση με ενημέρωσε πως σε λίγες μέρες θα αρχίσουν να εκδίδουν και πιστοποιητικά φορολογικής και ασφαλιστικής ενημερότητας. 

Θα ιδρύσουν την αντι-ΑΑΔΕ, κάτι σαν την αντι-ΕΦΕΕ...

Συγγνώμη κ. Ανδρουλάκη, αλλά όπως στρώσατε θα κοιμηθείτε!

Ο Νίκος Ανδρουλάκης πιάστηκε με την γίδα στην πλάτη. 

Αν το θέμα είναι νομικό θα το δούμε εφόσον οι συνταγματολόγοι που μιλούν επί παντός επιστητού αποφασίσουν να μας εξηγήσουν τι ακριβώς εννοεί το άρθρο 57 του Συντάγματος και αν οι μεγάλοι διώκτες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αποφασίσουν να ασχοληθούν. 

Ηθικό πάντως είναι σίγουρα. 

Άλλωστε οι Σοσιαλιστές και οι Κομμουνιστές φημίζονται για την αδυναμία τους στο χρήμα και στην ντόλτσε βίτα - ενώ παριστάνουν ότι αγωνίζονται για τον… λαό!
Αλλά για τον Νίκο Ανδρουλάκη η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. Τον πολεμάει ένα «οργανωμένο σύστημα» (Ομάδα Αλήθειας, Βούλτεψη, Γεωργιάδης, Μαρινάκης και διάφορα site που γράφουν ανύπαρκτοι δημοσιογράφοι), όπως συγκεκριμένα ανέφερε στο Action 24.
Συγγνώμη Νίκο μας που δεν έχουμε κι’ από ένα εκατομμύριο στο εξωτερικό, συγγνώμη που παίρνουμε από την υπερανάληψη, συγγνώμη που ο πατέρας μου πέθανε με την σύνταξη από την ΕΣΗΕΑ και το επίδομα τυφλότητας μετά από μια ζωή αφιερωμένη στην ερευνητική δημοσιογραφία (Υπόθεση Λαμπράκη κλπ) και πέντε σφαίρες από Γερμανούς στο σώμα...