Οι κομματικοί συσχετισμοί, όπως καταγράφονται στις δημοσκοπήσεις, αλλά και οι δηλώσεις των στελεχών των κομμάτων, συνεχίζουν να προβληματίζουν. Αφού τόσο οι αριθμοί δηλαδή τα ποσοστά, όσο και τα πολιτικά αφηγήματα, οδηγούν σε αδιέξοδο.
Ναι, το ξέρουμε ότι οι δημοκρατίες δεν έχουν αδιέξοδα. Ωστόσο, όπως είναι τα πράγματα, δεν βλέπουμε φως.
Το 2019, όταν είχε εκλεγεί η Νέα Δημοκρατία και ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε γίνει πρωθυπουργός, είχε σημάνει μια καινούργια ημέρα, μια καινούργια εποχή. Ορισμένοι υποστήριζαν, ότι τότε ολοκληρωνόταν ο κύκλος της μεταπολίτευσης. Κατά τη γνώμη μας, με τα αποτελέσματα των εκλογών του 2019 έκλεινε ο κύκλος των οραμάτων, των φαντασιώσεων και των παραισθήσεων που κυριαρχούσαν όχι μόνο από το 1974 μέχρι την πτώχευση της χώρας, αλλά μέχρι την κατάρρευση της αριστερής ιδεοληψίας μετά την επαφή της με την κυβερνητική εξουσία, κατά την περίοδο 2015-2019 σε συγκατοίκηση με την Ακροδεξιά.
Ανεξάρτητα από το εάν η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ανταποκρίθηκε ή όχι στις προσδοκίες των ψηφοφόρων και φίλων της, συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα είχαν αρχίσει να επενδύουν στην πτώση της, από την πρώτη κιόλας μέρα. Στην αιχμή του αντιπολιτευτικού τους δόρατος βρισκόταν μέχρι...
