Παραλύει η ρωσική οικονομία: Συνθηκολόγηση Πούτιν ή υποθήκευση της χώρας στην Κίνα

Οι Ρώσοι σηκώνουν τις καταθέσεις τους από τράπεζες. Η Μόσχα εθνικοποιεί ιδιωτικά assets, ενώ ο προϋπολογισμός βρίσκεται εκτός τροχιάς εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία. 

Ο επικεφαλής οικονομολόγος της Forvis Mazars στο Λονδίνο, Γιώργος Λαγαρίας, εξηγεί τι πραγματικά συμβαίνει με τη ρωσική οικονομία, και αναλύει το αδιέξοδο που θα κληθεί ο Πούτιν να αντιμετωπίσει...

Έλληνες δημοσιογράφοι καλούν τον Πούτιν να επέμβει ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Όσο κι αν φαίνεται εξωφρενικό, τον τελευταίο καιρό υπάρχουν Έλληνες δημοσιογράφοι, ανάμεσά τους και κάποιοι με προϋπηρεσία σε συστημικά έντυπα, οι οποίοι καλούν λιγότερο ή περισσότερο ανοιχτά τον Πούτιν να εγκαταλείψει την «μεσοβέζικη» και συμβιβαστική πολιτική του και να προχωρήσει σε πλέον αποφασιστικά μέτρα για να κερδίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία, τόσο εναντίον της Ουκρανίας όσο και εναντίον ευρωπαϊκών χωρών, κραδαίνοντας και την απειλή των πυρηνικών.
Διαβάζουμε σε άρθρο του Σταύρου Λυγερού στην ιστοσελίδα slpress με τον τίτλο: «Παίζει με τη φωτιά η Δύση πληγώνοντας την “Αρκούδα”…» , την Κυριακή 26 Ιουλίου, το οποίο αποτελεί το τελευταίο από μια σειρά ανάλογων άρθρων, πως η Ρωσία είναι… θύμα(!) ενός ασύμμετρου πολέμου. 

Σύμφωνα με τον αρθρογράφο στη διάρκεια του πολέμου, «η Ρωσία υφίσταται συνεχή πλήγματα στην επικράτειά της, ενώ οι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ παραμένουν στο απυρόβλητο». Και συνεχίζει: «είναι προφανές πως η σημερινή κατάσταση δεν μπορεί να συνεχισθεί». «Είναι μη βιώσιμο για τη Ρωσία να υφίσταται αυτά τα πλήγματα, περιοριζόμενη στο να τα ανταποδίδει στην Ουκρανία».
Ο Λυγερός παρότι επικρίνει τον Πούτιν για «αυταπάτες» και υπερβολική «αυτοσυγκράτηση» διαπιστώνει εντούτοις πως «είναι τα ίδια τα πράγματα που τον εξωθούν σε κλιμάκωση». Και δεν περνάει από το μυαλό του η αποκλιμάκωση! «Είναι ηλίου φαεινότερον ότι η Μόσχα δεν έχει να περιμένει τίποτα από τον Τραμπ. Όσο για τους Ευρωπαίους, είναι εξόφθαλμο ότι, όσο βρίσκονται στο απυρόβλητο, δεν έχουν λόγο να αλλάξουν στάση».

«Μόνο εάν οι Ρώσοι λάμβαναν ριζοσπαστικά στρατιωτικά μέτρα εντός της Ουκρανίας και ταυτοχρόνως μετέφεραν επιλεκτικά τον πόλεμο και στις χώρες που έχουν ευθέως εμπλακεί στο πλευρό του Κιέβου, θα υποχρέωναν και τον Τραμπ και τους Ευρωπαίους να αλλάξουν γραμμή πλεύσης». 

 Διότι, ως μη όφειλαν(sic) «είναι οι Ουκρανοί που κλιμακώνουν, με τους Ρώσους να ακολουθούν. 

Είναι οι Ουκρανοί που άρχισαν να πλήττουν εμπορικά πλοία στη Μαύρη Θάλασσα, [ ] άρχισαν να βομβαρδίζουν μεγάλες εμπορικές αποθήκες (logistics) με σκοπό τη φθορά της ρωσικής οικονομίας». Πράξεις που σύμφωνα με τον υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του δικαίου, ιδιοκτήτη του SLpress «συνιστούν έγκλημα πολέμου.» ...

Αγγ. Συρίγος: Από την κρίση στον Κόλπο στον «πόλεμο» των εμπορικών διαδρόμων

Γεωπολιτική ρευστότητα και ανταγωνισμός για τους εμπορικούς και ενεργειακούς διαδρόμους συνθέτουν την επόμενη ημέρα της σύγκρουσης στον Περσικό Κόλπο, και ζητούμενο για την Ελλάδα να εξέλθει ενισχυμένη. 

Ο καθηγητής Άγγελος Συρίγος μιλά για τις κινήσεις της Τουρκίας, τον Διάδρομο IMEC και τις προκλήσεις που αναδύονται, συνοψίζοντας την έκβαση του πολέμου Ηνωμένων Πολιτειών-Ιράν στη φράση ότι μία στρατιωτική νίκη δεν συνεπάγεται και πολιτική επιτυχία.
Η Ελλάδα κατάφερε στην πρώτη φάση της κρίσης να αξιοποιήσει στο μέγιστο τη γεωπολιτική ρευστότητα της κατάστασης και τώρα έπεται η πιο δύσκολη περίοδος, καθώς ανοίγει το «κεφάλαιο» των νέων εμπορικών διαδρόμων, επισημαίνει ο κ. Συρίγος, καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Α’ Αθηνών.
Η κυβέρνηση Ερντογάν κινείται ήδη προς αυτή την κατεύθυνση, επιδιώκοντας, μεταξύ άλλων κινήσεων, να περάσει την εικόνα προς Σαουδική Αραβία και Ιράν ότι πρέπει να «εγκαταλείψουν» τον Κόλπο και να κινηθούν προς αγωγούς μεταφοράς πετρελαίου προς τη Μεσόγειο μέσω Τουρκίας. 

Η Ελλάδα εμμένει στον Οικονομικό Διάδρομο Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης (ΙMEC), που θα απαιτήσει επαναχάραξη, και συνολικά το ζήτημα των εμπορικών διαδρόμων είναι εκείνο που θα βρεθεί στο επίκεντρο των περιφερειακών εξελίξεων τα επόμενα έτη.

Ως προς την κατάληξη του πολέμου στο Ιράν, ο Άγγελος Συρίγος επισημαίνει ότι παρά τη στρατιωτική συντριβή που υπέστη το Ιράν, εξέρχεται πιο ισχυρό στο πεδίο της διαπραγμάτευσης, λέγοντας ότι από τους τέσσερις στόχους της στρατιωτικής επιχείρησης δεν έχει επιτευχθεί κανένας. 

Στέκεται στις αβεβαιότητες που περιβάλλουν τις επικείμενες συνομιλίες για το πυρηνικό πρόγραμμα, τη στάση και την απογοήτευση του Ισραήλ έναντι της συμφωνίας, καθώς και στο μέτωπο του Λιβάνου, ενώ παράλληλα σημειώνει ότι το καθεστώς διέλευσης στα Στενά του Ορμούζ που ορίζεται από το Δίκαιο της Θάλασσας δεν αφήνει κανένα περιθώριο ούτε για διόδια, ούτε για χρεώσεις, φόρους ή οτιδήποτε συγκαλυμμένο. 

Όσο για την επομένη της υπογραφής της ενδιάμεσης συμφωνίας, διακρίνει και τις δύο πλευρές να στέκονται με το «δάχτυλο στη σκανδάλη»...

Ένας λόγος λιγότερος για πρόωρες εκλογές

Τα νέα που έρχονται μετά τον καθορισμό της ρητής ημερομηνίας για το τέλος των εχθροπραξιών στο Ιράν και το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, προσδιορίζουν χρονικά την διεξαγωγή των εκλογών στη χώρα μας. Υπολογίζοντας λοιπόν ότι η παγκόσμια και η εγχώρια οικονομία θα χρειαστούν περίπου ένα εξάμηνο για την επαναφορά τους στην κανονικότητα και για τη αποκλιμάκωση του «σκληρού ενεργειακού πληθωρισμού», οι εκλογές πάνε για μέσα στο 2027.
Και είναι λογικό. Με τον πληθωρισμό να κτυπάει στο ταβάνι της κρίσης με 5,0% οποιαδήποτε διαδικασία εξισορρόπησης προς τα δεδομένα πριν τον πόλεμο, θα είναι ευεργετική. Αφού ο πυρήνας της βασικής αιτίας της ακρίβειας, που είναι το ενεργειακό κόστος θα υποχωρήσει. Ίσως όχι τόσο γρήγορα όσο θα θέλαμε, ή όσο επιθυμούν οι αγορές, αλλά θα υποχωρήσει.
Η κυβέρνηση επέλεξε να μην κινηθεί στον αστερισμό των πρόωρων εκλογών τον περασμένο Φεβρουάριο όταν δεν υπήρχε ούτε το κόμμα Τσίπρα, ούτε το κόμμα Καρυστιανού. Που αρκετοί το θεωρούσαν ευκαιρία. Αντιθέτως...

Τραμπ: Η συμφωνία με το Ιράν ολοκληρώθηκε - Εξήγγειλε άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ και άρση του ναυτικού αποκλεισμού

Την επίτευξη συμφωνίας για τον τερματισμό του πολέμου μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, έπειτα από τρεισήμισι μήνες συγκρούσεων, 

ανακοίνωσε ο Ντόναλντ Τραμπ μέσω του Truth Social καλώντας παράλληλα τη διεθνή ναυσιπλοΐα να ξεκινήσει ξανά κανονικά δρομολόγια. 

Λίγο νωρίτερα, ο πρωθυπουργός του Πακιστάν, Σεμπάζ Σαρίφ υποστήριξε πως οι δύο πλευρές κατέληξαν σε μια συμφωνία που προβλέπει την άμεση και μόνιμη παύση των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένων των εχθροπραξιών στον Λίβανο, ενώ η επίσημη τελετή υπογραφής φέρεται να έχει προγραμματιστεί για τις 19 Ιουνίου στην Ελβετία...

Το πλήγμα για Πούτιν, η τακτική Ζελένσκι και η προοπτική ειρήνης

Μετά από 1.563 ημέρες πολέμου στην Ουκρανία, καθίσταται ολοένα και πιο σαφές ότι δύσκολα μία από τις δύο πλευρές θα επιτύχει πλήρη επικράτηση επί της άλλης με στρατιωτικά μέσα.
Και οι δύο πλευρές διαπιστώνουν ότι αυτή η διαρκής παράταση του πολέμου, η οποία αποφέρει μικρά εδαφικά κέρδη πότε στη μία και πότε στην άλλη πλευρά, δεν είναι σε θέση να οδηγήσει σε οριστική λήξη της σύγκρουσης με έναν καθαρό νικητή.
Έτσι, ο πόλεμος φθοράς συνεχίζεται σε όλο το μέτωπο, με μια σημαντική ποιοτική διαφορά: τη δυνατότητα και των δύο πλευρών, αλλά κυρίως των Ουκρανών, να εκτελούν πλήγματα μεγάλου βεληνεκούς με drones ακόμη και στην ενδοχώρα της Ρωσίας.
Σε αυτή την τακτική η Ρωσία απαντά με το ίδιο «νόμισμα», πραγματοποιώντας πλήγματα ακόμη και μέσα στο Κίεβο. Ωστόσο, οι Ουκρανοί φαίνεται να διαθέτουν μεγαλύτερη ευελιξία στην ανάπτυξη των δυνατοτήτων τους, στην επιλογή των στόχων και στην εκτέλεση των επιχειρήσεων.
Τις τελευταίες ημέρες, η εντυπωσιακή εικόνα με τους καπνούς που καταγράφονταν από όλους τους προσκεκλημένους του Πούτιν στο Οικονομικό Φόρουμ, το «Νταβός» της Αγίας Πετρούπολης, αλλά και τα εντυπωσιακά πλήγματα σε ρωσικά διυλιστήρια και άλλες στρατηγικές εγκαταστάσεις, ενδέχεται να ωθήσουν τη Ρωσία να επανεξετάσει τη στρατηγική της.
Ανεπίσημες πηγές, αλλά και οργανισμοί που παρακολουθούν συστηματικά τις επιδόσεις των δύο εμπολέμων, αναφέρουν ότι...

Ανοιχτή επιστολή Ζελένσκι σε Πούτιν: Αρκετά με τον πόλεμο, ας συνομιλήσουμε μεταξύ μας - «Ενθουσιασμένος» δηλώνει ο Τραμπ

Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι κάλεσε τον πρόεδρο της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν να σταματήσει τον πόλεμο και του πρότεινε μια συνάντηση «ενώπιος ενωπίω», σε ανοιχτή επιστολή του που δόθηκε απόψε στη δημοσιότητα.
«Φτάνουν οι μάχες, η επιλογή είναι τώρα δική σας» αναφέρει ο Ζελένσκι σε αυτό το κείμενο, προτείνοντας οι Ηνωμένες Πολιτείες να αναλάβουν την επιτήρηση της κατάπαυσης του πυρός.
«Η Ουκρανία είναι έτοιμη για κατάπαυση του πυρός κατά τη διάρκεια των συνομιλιών», πρόσθεσε...

Live οι εξελίξεις - Τραμπ: Θα τερματίσουμε την εκστρατεία στο Ιράν σε δύο με τρεις εβδομάδες - «Είμαστε έτοιμοι, αλλά θέλουμε εγγυήσεις» λέει ο Πεζεσκιάν

Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε την Τρίτη ότι η στρατιωτική δράση των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν «πλησιάζει στο τέλος της». 

«Τα πάμε πολύ καλά», είπε ο ίδιος σε συνέντευξή του στο NBC News. «Και πλησιάζει στο τέλος της».
Νωρίτερα, η Wall Street Journal μετέδωσε πως οι ΗΠΑ στέλνουν στη Μέση Ανατολή το αεροπλανοφόρο George H.W. Bush, το οποίο θα πλαισιώσει τα USS Abraham Lincoln και USS Gerald R. Ford.
Ο Τραμπ είχε υποστηρίξει νωρίτερα ότι ο πόλεμος στο Ιράν θα τελειώσει σύντομα, τονίζοντας ότι άλλες χώρες μπορούν να ανοίξουν ξανά μόνες τους τα Στενά του Ορμούζ. 

«Δεν θα είμαστε εκεί για πολύ ακόμη. Τους ισοπεδώνουμε αυτή τη στιγμή, πρόκειται για ολοκληρωτική καταστροφή» δήλωσε στη New York Post.
Ταυτόχρονα, ο πρόεδρος του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν, αναφέρει ότι η Τεχεράνη είναι έτοιμη να τελειώσει ο πόλεμος, ωστόσο απαιτούνται εγγυήσεις.

Νωρίτερα, οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν ανακοίνωσαν την Τρίτη πως από την 1η Απριλίου θα στοχεύουν 18 αμερικανικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στη Μέση Ανατολή ως αντίποινα για επιθέσεις εναντίον της Τεχεράνης.

Την ίδια ώρα, ο ισραηλινός στρατός πραγματοποίησε το απόγευμα της Τρίτης νέα αεροπορική επιδρομή στην Ντάχια - προπύργιο της Χεζμπολάχ - στη Βηρυτό. Συγκεκριμένα, η επίθεση έγινε σε κτήριο κοντά στον δρόμο που οδηγεί στο αεροδρόμιο της Βηρυτού και σε σχετικά κοντινή απόσταση από την πρεσβεία του Ιράν.
Παράλληλα, ο Ντόναλντ Τραμπ άσκησε σκληρή κριτική κατά των ευρωπαϊκών χωρών που δεν συμβάλλουν στις αμερικανικές επιχειρήσεις στα Στενά του Ορμούζ εναντίον του Ιράν. Συνεχής ενημέρωση...

WSJ: Οι ΗΠΑ ετοιμάζονται για μακρά χερσαία επιχείρηση με 17.000 στρατιώτες - Οι Χούθι απειλούν με νέες επιθέσεις

Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή κλιμακώνεται, με τους Φρουρούς της Επανάστασης να απειλούν πανεπιστήμια σε ΗΠΑ και Ισραήλ και τους Χούθι να εκτοξεύουν πυραύλους κατά της ισραηλινής επικράτειας και να απειλούν για νέες επιθέσεις.

Την ίδια ώρα, οι ΗΠΑ ενισχύουν τη στρατιωτική τους παρουσία, ενώ, σύμφωνα με τα αμερικανικά ΜΜΕ, το Πεντάγωνο προετοιμάζεται για εβδομάδες χερσαίων επιχειρήσεων με την ανάπτυξη 17.000 στρατιωτών. Επιθέσεις του Ιράν με drones και πυραύλους σε Ιράκ, Σ. Αραβία, ΗΑΕ και Κουβέιτ.

Οι αντάρτες Χούθι της Υεμένης, που στηρίζονται από την Τεχεράνη, εισέρχονται ενεργά στη σύγκρουση, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για εκτόξευση πυραύλων προς το Ισραήλ. Δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν τις επιθέσεις, συνδέοντάς τες με τη συνέχιση των επιχειρήσεων κατά της Χαμάς. Παράλληλα, το Ιράν φέρεται να στοχοποίησε αμερικανικό πολεμικό πλοίο σε λιμάνι του Ομάν...

Κυρ. Μητσοτάκης: Η ΕΕ να είναι έτοιμη και με σχέδιο σε περίπτωση που δεχθεί επίθεση ευρωπαϊκό έδαφος

«Η αλληλεγγύη που επέδειξε η Ελλάδα και άλλα κράτη- μέλη της ΕΕ προς την Κύπρο απέδειξε ότι η Ευρώπη μπορεί να είναι ενωμένη. Πρέπει, όμως, να είναι και έτοιμη - να έχουμε έναν σαφή και εφαρμόσιμο οδικό χάρτη σε περίπτωση που δεχτεί επίθεση ευρωπαϊκό έδαφος», ανέφερε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην καθιερωμένη εβδομαδιαία ανάρτηση-ανασκόπηση της εβδομάδας, ενώ αναφέρθηκε και στην ενεργειακή κρίση.
«Στη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες, συζητήσαμε όλο το φάσμα των επιπτώσεων της κρίσης, στις τιμές της ενέργειας, στους καταναλωτές και στις επιχειρήσεις, αλλά και στο μεταναστευτικό.
Απαιτούνται στοχευμένες εθνικές παρεμβάσεις. Την ίδια στιγμή, η Ευρώπη οφείλει να διαθέτει μια συγκεκριμένη εργαλειοθήκη»...

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Τα κρίσιμα διλήμματα του Ντόναλντ Τραμπ

Τα χειρότερα σενάρια και προβλέψεις από όταν ξεκινούσε η επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν πριν από 21 ημέρες φαίνεται να βγαίνουν αληθινά, καθώς ο πόλεμος αυτός εξελίσσεται σε πόλεμο φθοράς, έχει διευρυνθεί σε ολόκληρη την περιοχή και απειλεί πλέον όχι απλώς τη μεταφορά ενέργειας αλλά και τις ίδιες τις υποδομές παραγωγής ενέργειας, τόσο στο Ιράν όσο και στον Κόλπο, οδηγώντας σε ένα εφιαλτικό σενάριο χωρίς τέλος.

Το Ιράν έχει επιδείξει μια εντυπωσιακή ανθεκτικότητα αλλά και ευελιξία στη διατήρηση της λειτουργικότητάς του μετά τον αποκεφαλισμό της ηγεσίας και τα πλήγματα σε κρίσιμες, κυρίως στρατιωτικές, υποδομές, και τώρα απειλεί με το μεγαλύτερο όπλο που διαθέτει: τη ναρκοθέτηση των Στενών του Ορμούζ, αλλά και την ανταπόδοση των επιθέσεων που δέχεται με πλήγματα σε μερικές από τις μεγαλύτερες στον κόσμο υποδομές εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου, απειλώντας να «πάρει μαζί του» στην καταστροφή και όλες τις χώρες του Κόλπου, βυθίζοντας συγχρόνως και τις παγκόσμιες οικονομίες. Την Παρασκευή, το Ιράν απείλησε με την επιστράτευση ενός ακόμη όπλου, εκείνου της τρομοκρατίας, προαναγγέλλοντας επιθέσεις σε όλο τον κόσμο, σε τουριστικά θέρετρα και υποδομές...

Το «παράθυρο» από την Ευρώπη για νέα μέτρα και το μεταναστευτικό σε πρώτο πλάνο

Το έναυσμα που η κυβέρνηση ανέμενε από τις Βρυξέλλες για να περάσει στην επόμενη φάση της ενεργοποίησης του σχεδίου για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων σε οικονομικό επίπεδο, που προκαλεί ο πόλεμος στο Ιράν, δόθηκε με την χρήση του όρου «ευελιξία», που συνοδεύει τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής.

Το στίγμα έδωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στις δηλώσεις του αμέσως μετά την ολοκλήρωση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, λέγοντας ότι «είναι κοινός τόπος ότι όσο περισσότερο συνεχίζονται οι συγκρούσεις, τόσο πιο αρνητικές θα είναι οι επιπτώσεις για την παγκόσμια, για την ευρωπαϊκή, κατά συνέπεια και για την ελληνική οικονομία», αναφερόμενος στα συμπεράσματα της συνεδρίασης που κατά τον πρωθυπουργό ανοίγουν την πόρτα «για περισσότερη ευελιξία στη λήψη μέτρων, εθνικών αλλά και ευρωπαϊκών, για την αντιμετώπιση αυτής της έκτακτης κρίσης»...

Live οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή / CBS: Οι ΗΠΑ ετοιμάζονται για χερσαία επέμβαση στο Ιράν - Ανησυχία για το βεληνεκές των ιρανικών πυραύλων στα 4.000 χλμ.

Το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο, επικαλούμενο πηγές, ανέφερε πως ετοιμάζεται χερσαία επέμβαση των Αμερικανών στο Ιράν, με τον Μάικλ Γουόλτς να επιβεβαιώνει πως αυτή η επιλογή «είναι επί τάπητος».

Την ίδια στιγμή, αναχαιτίστηκαν δύο ιρανικοί πύραυλοι πάνω από τη αμερικανοβρετανική βάση «Diego Garcia» στον Ινδικό Ωκεανό, με την Τεχεράνη να επιβεβαιώνει την εκτόξευση των πυραύλων,  εντείνοντας πάντως τις ανησυχίες για το βεληνεκές των ιρανικών πυραύλων, καθώς η απόσταση από το Ιράν είναι περίπου 4.000 χλμ.

Με πυραυλική επίθεση απάντησε το Ιράν τα ξημερώματα του Σαββάτου στο μπαράζ ισραηλινών βομβαρδισμών στην 22η ημέρα του πολέμου.

Στο μεταξύ, τα ξημερώματα του Σαββάτου σημειώθηκε και νέα επίθεση ιρανικών drone κατά αμερικανικής διπλωματικής εγκατάστασης κοντά στο αεροδρόμιο της Βαγδάτη, στο Ιράκ...

Ισραήλ: Ο μόνος σταθερός παράγοντας του πολέμου

Στην εξίσωση του πολέμου στο Ιράν υπάρχουν πολλοί άγνωστοι. 

Πρώτον, δε γνωρίζουμε τις αντοχές της πολεμικής μηχανής του Ιράν. 

Το ότι άντεξε επί 17 μέρες, δε σημαίνει πως θα αντέξει και για ένα μήνα. 

Επίσης δε γνωρίζουμε τις αντοχές του καθεστώτος. Ένα υπαρκτό ενδεχόμενο είναι ο πόλεμος να το τσιμεντώσει, υπάρχει όμως και το ενδεχόμενο να αρχίσουν να εμφανίζονται ρωγμές στο εσωτερικό του. 

Και κάτι εξίσου βασικό: έχουν αναδιαταχθεί οι πόλοι εξουσίας στις δομές του καθεστώτος; 

Εξακολουθούν να το ελέγχουν οι αγιατολάδες ή πήραν το επάνω χέρι οι Φρουροί της Επανάστασης;

Δεύτερον, δε γνωρίζουμε ποιος είναι ο στρατηγικός στόχος του Ντόναλντ Τραμπ. Δε γνωρίζουμε πώς λαμβάνονται εκεί οι αποφάσεις και κυρίως βρισκόμαστε στο απόλυτο σκοτάδι για το τι θα θεωρήσει ως νίκη ο πλανητάρχης. 

Θα επιδιώξει να ανατρέψει το καθεστώς ή θα κάνει μια συμφωνία με τους...

Βενεζουέλα, Ιράν και «ειρηνιστές»: Είναι «με τον Άνθρωπο» ή με τους βασανιστές του;

Στους «πολέμους της Ειρήνης», διεξάγονται πάντα παράλληλα και οι «πόλεμοι των μετόπισθεν» ή «πόλεμοι του καναπέ» ή «πόλεμοι του πληκτρολογίου». 

Με αποτέλεσμα, αυτοί που διαφωνούν, αυτοί που διαλέγουν στρατόπεδα για «ιδεολογικούς λόγους», να αναζητούν τα «επιχειρήματά» τους εκεί που δεν υπάρχουν, δηλαδή στο Διεθνές Δίκαιο. 

Μετά τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα και στο Ιράν, μπορούμε πια να πούμε ότι οι «παράπλευρες απώλειες» έχουν και «παράπλευρα οφέλη».
«Πόλεμοι της Ειρήνης» είναι οι αναρίθμητοι πόλεμοι που ξέσπασαν μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μέχρι τότε τα πράγματα ήταν ξεκάθαρα: Από δω οι καλοί, από κει οι κακοί, όπως είχε πει ο Περουβιανός συγγραφέας Κάρλος Φουέντες. 

Μετά οι πόλεμοι άλλαξαν. Και άρχισαν οι «πόλεμοι των μετόπισθεν». Ανάλογα με την «ιδεολογία» του καθενός, αυτοί που οι μεν θεωρούν καλούς, για τους δε είναι κακοί.
Προφανώς, ισχύει πάντα αυτό που είχε πει ένα χρόνο μετά...

Rally around the flag (Συσπειρωθείτε γύρω από τη σημαία)

Ας το δούμε ψυχρά. 

Η σύρραξη ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και το Ιράν δεν είναι μια μακρινή γεωπολιτική κρίση. Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη συνιστά, παραδόξως, μια πολιτική ανάσα στο εσωτερικό μέτωπο. 

Όχι επειδή η Ελλάδα επωφελείται άμεσα από την αστάθεια, αλλά επειδή η διεθνής ένταση μεταβάλλει το πλαίσιο της εσωτερικής πολιτικής συζήτησης.

Πρώτον, σε περιόδους διεθνούς αβεβαιότητας ενεργοποιείται το γνωστό «rally around the flag effect». Οι κοινωνίες τείνουν να συσπειρώνονται γύρω από την εκάστοτε κυβέρνηση, αναζητώντας σταθερότητα και προβλεψιμότητα. Η εικόνα ενός πρωθυπουργού που διαχειρίζεται διεθνείς επαφές, συμμετέχει σε συνόδους και τοποθετεί τη χώρα στο δυτικό στρατόπεδο, ενισχύει αντικειμενικά το προφίλ του «υπεύθυνου διαχειριστή». Σε ένα περιβάλλον φόβου για πολεμικές εμπλοκές,  ενεργειακές αναταράξεις, τρομοκρατικές απειλές ή μεταναστευτικές ροές, η σταθερότητα γίνεται βασικό πολιτικό κεφάλαιο.

Δεύτερον, η ατζέντα μετατοπίζεται. Ζητήματα καθημερινής φθοράς, όπως...

Η Ένδοξη Ουκρανία και η αθλιότητα της ελληνικής «Προοδευτικής Παράταξης»

Η 4η επέτειος της απροκάλυπτης ρωσικής στρατιωτικής εισβολής στην Ουκρανία (24/2/2026) με την κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, τη βίαια προσβολή της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας μιας ανεξάρτητης χώρας, που τόλμησε να επιλέξει τη Δύση έναντι της ρωσικής Άρκτου, ευτυχώς, αυτή τη φορά, δεν πέρασε εντελώς απαρατήρητη τουλάχιστον στην Αθήνα.
Αρκετοί Ουκρανοί, Ελληνίδες και Έλληνες συγκεντρώθηκαν αυτή τη φορά στα προπύλαια του Πανεπιστημίου και βάδισαν σε συγκέντρωση στο Σύνταγμα με τρόπο αξιοπρεπή και συγκινητικό μήπως και ταρακουνήσουν τη συνείδηση πολιτικών και καλλιτεχνών μας που είναι με τον «άνθρωπο» και την «ειρήνη» μπροστά στα φρικτά εγκλήματα πολέμου που διαπράττει ο Πούτιν με τις στρατιωτικές του δυνάμεις, Ρώσων, Βορειοκορεατών και μισθοφόρων από διάφορες φτωχές χώρες.

Το γεγονός, πολύ  μικρή δημοσιότητα έλαβε, αλλά κατάφερε ίσως για πρώτη φορά να διαρρήξει κατά κάποιο τρόπο τον εφησυχασμό και το κλίμα αδιαφορίας εντός του οποίου η ελληνική κοινή γνώμη και τα «προοδευτικά» κόμματα της αντιπολίτευσης «υποδέχονται» συνήθως τέτοιες επετείους. Κι ας είναι το θέμα της Ουκρανίας υπαρξιακό για την Ευρώπη, κατά συνέπεια και για εμάς κι ας μην ήμαστε κοντά στο θέατρο του πολέμου...

Επόμενη μέρα στο Ιράν: Τι εύχονται οι Άραβες και οι επιδιώξεις του Ισραήλ

Η τελική επιλογή του Τραμπ για το Ιράν διχάζει τους συμμάχους του στην περιοχή, με το Ισραήλ να πιέζει για τη σκληρή γραμμή, ενώ οι Άραβες προειδοποιούν για τις σοβαρές συνέπειες που θα υπάρξουν από μια ασύμμετρη επίθεση εναντίον της Τεχεράνης.

Η πρωτοφανής συγκέντρωση αμερικανικής δύναμης πυρός στην περιοχή εγκλωβίζει την Ουάσιγκτον και τον Πρόεδρο Τραμπ, καθως θα πρέπει είτε να εξασφαλίσουν και να αποσπάσουν μια ικανοποιητική συμφωνία, διαφορετικά οι επιλογές θα είναι είτε να υποχωρήσουν με ένα χτύπημα σκληρού μεν αλλα μικρής έκτασης και περισσότερο συμβολικού χαρακτήρα, είτε να εμπλακούν σε μια σύγκρουση την οποία κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα καταλήξει.

Και βεβαίως, θα πρέπει να υπολογιστεί ο κίνδυνος το «στριμωγμένο» Ιράν να θεωρήσει κάθε επίθεση, ακόμη και μια μικρής έκτασης, ως το προοίμιο μιας γενικής και ολοκληρωτικής κλιμάκωσης από τους Αμερικανούς, με στόχο και το ίδιο το καθεστώς, υποχρεώνοντας έτσι το καθεστώς των Μουλάδων σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο με στόχο την αμερικανική παρουσία στην περιοχή, το θαλάσσιο εμπόριο στα Στενά του Ορμούζ, ακόμη και τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις των χωρών του Κόλπου...

Κι όμως το Κίεβο δεν έπεσε!

Πέρασαν τέσσερα χρόνια από την ημέρα που τα ρωσικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Ουκρανία. 

Επρόκειτο για μια στρατιωτική επιχείρηση - εξπρές που απέβλεπε στην αλλαγή καθεστώτος και στην εγκαθίδρυση κυβέρνησης Κουίσλιγκ, κατά τα πρότυπα των πάλαι ποτέ λαϊκών δημοκρατιών. 

Προφανώς, κάτι δεν πήγε καλά και οι Ρώσοι ακόμα πολεμάνε. Μάλιστα, όπως πληροφορούμαι, το τελευταίο διάστημα έχασαν σημαντικά εδάφη από τις αντεπιθέσεις των ουκρανικών δυνάμεων.
Θυμάμαι, υπομειδιώντας, τους εγχώριους αναλυτές να προεξοφλούν πτώση του Κιέβου εντός ολίγων ημερών. Η βεβαιότητα της πρόβλεψής τους εμφανώς έκρυβε και την επιθυμία τους. Δεν κράτησαν τις στοιχειώδεις επιφυλάξεις που οφείλουν να κρατούν οι σχολιαστές και εκτέθηκαν. Όταν κάποιος προσεγγίζει την πραγματικότητα προκατειλημμένος, είναι επόμενο να ρισκάρει το κύρος του...

Ρωσία: Η οικονομική κατάρρευση και το άγριο σορτάρισμα

Το 2026, η ρωσική οικονομία βρίσκεται σε ένα σημείο καμπής. 

Κάποιοι αναλυτές την χαρακτηρίζουν ως ζώνη στασιμότητας και κάποιοι άλλοι, ως ζώνη αργής αποσύνθεσης. Σε ένα όμως συμφωνούν από κοινού. Ότι η εικόνα της ανθεκτικότητας που προωθούσε το Κρεμλίνο τα προηγούμενα έτη, έχει αρχίσει να ραγίζει κάτω από το βάρος του κόστους του παρατεταμένου πολέμου, της πτώσης των εσόδων από τις εξαγωγές υδρογονανθράκων και των δομικών προβλημάτων της ρωσικής οικονομίας.

Η ρωσική οικονομία, μετά από μια τεχνητή άνθηση το 2024 λόγω των αυξημένων δαπανών της πολεμικής βιομηχανίας, το 2025 αναπτύχθηκε κατά μόλις 0,8%. Η «στρατιωτική οικονομική πολιτική» που εφαρμόζει η Μόσχα αυξάνει το ΑΕΠ μέσω της παραγωγής τανκς και πυραύλων, αλλά αυτός ο πλούτος δεν επιστρέφει ούτε στην πραγματική οικονομία, ούτε στην κοινωνία.

Είναι μια παραγωγή χωρίς αξία χρήσης για την οικονομία, αφού ένας πύραυλος που εκτοξεύεται είναι ένα «κεφάλαιο» που καταστρέφεται οριστικά, χωρίς να παράγει μελλοντικά έσοδα και κέρδη. Για το 2026, οι προβλέψεις είναι ακόμα πιο δυσοίωνες, με την ανάπτυξη να κινείται οριακά πάνω από το μηδέν. Η οικονομία λειτουργεί πλέον στα όριά της, με τον πληθωρισμό να παραμένει ο αόρατος εχθρός της ρωσικής κοινωνίας, καθώς κινείται σε ετήσια βάση με 6,45%...